Πολύδωρου Μιχαήλ κ.α. ν. Ανδρέα Κουρσάρου κ.α., Αρ. Αγωγής: 640/08, 21/12/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2016:A290 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Αγιομαμίτη, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 640/08 Μεταξύ:
- Πολύδωρου Μιχαήλ, από τη Λευκωσία
- Φοίβου Πελίδη, από τη Λευκωσία ως Διαχειριστές της περιουσίας του αποβιώσαντος Καλούστ Σιεκερτεμιάν Εναγόντων - και -
- Ανδρέα Κουρσάρου
- Μελίνας Παναγιώτου
- Λεωνίδα Λεωνίδου
- Brian Douglas Clark
- Δημήτρη Πιττοκοπίτη
- Τούλλας Μιχαηλίδου
- Κυριάκου Αμβροσίου
- Ηρακλή Ματθαίου Εναγομένων --------------------- Αίτηση ημερομηνίας 10/02/2016 Ημερομηνία: 21/12/2016 Εμφανίσεις Για τον Αιτητή/Εναγόμενο 5 : κ. Ν. Κούρρης για Νίκος Παπαθεοχάρους & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ΄ ου η αίτηση/Ενάγοντα 2: κ. Γ. Χαραλάμπους για Γεωργιάδης. & Πελίδης Δ.Ε.Π.Ε. --------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 20.10.14 στα πλαίσια της παρούσας αγωγής εκδόθηκε απόφαση εναντίον του Εναγόμενου 5 (στο εξής ο «Αιτητής») και των Εναγόμενων 1, 2, 3, 6 και
- Η απόφαση εναντίον του Αιτητή εκδόθηκε ερήμην του, καθώς ο τελευταίος δεν καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης. Στις 30.11.15 ο Αιτητής καταχώρησε αίτηση με την οποία αξιώνει τον παραμερισμό και/ή ακύρωση της προαναφερόμενης απόφασης. Οι Ενάγοντες (στο εξής «Καθ' ων η αίτηση») έφεραν ένσταση καταχωρώντας σχετική ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης στις 22.01.16 η οποία υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση ιδίας ημερομηνίας του Πολύδωρου Μιχαήλ (Ενάγοντα/Καθ' ου η αίτηση 1). Στη συνέχεια καταχωρήθηκε στις 10.02.16 η υπό κρίση αίτηση με την οποία ο Αιτητής αξιώνει την έκδοση διατάγματος που να επιτρέπει την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης με την οποία να απαντά στην ένορκη δήλωση του Πολύδωρου Μιχαήλ ημερομηνίας 22.01.
- Στο σώμα της επίδικης αίτησης καταγραφέρεται ότι αυτή στηρίζεται στα γεγονότα που εκτίθενται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση του Αιτητή. Η ένορκη δήλωση του Αιτητή ημερομηνίας 10.02.16 τιτλοφορείται ως «Συμπληρωματική Ένορκος Δήλωση» και σε αυτήν ο Αιτητής αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι με την παρούσα συμπληρωματική ένορκη δήλωση ζητά από το Δικαστήριο όπως του επιτρέψει να απαντήσει στους ισχυρισμούς που προβάλλονται στην ένορκη δήλωση του Πολύδωρου Μιχαήλ. Περαιτέρω, αναφέρει ότι θα προβεί και στην παράθεση γεγονότων τα οποία εξ αβλεψίας δεν περιέλαβε στην αρχική του ένορκη δήλωση. Συγκεκριμένα, ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι λόγω των προβλημάτων υγείας του διανοητικά ανίκανου υιού του δεν έδωσε την σημασία που έπρεπε να δώσει όταν του επιδόθηκε στις 13.11.14 η απόφαση ημερομηνίας 20.10.
- Μόνο όταν του επιδόθηκε αίτηση Πτώχευσης στις 29.09.15 αντιλήφθηκε τι πραγματικά είχε συμβεί και έδωσε οδηγίες στους δικηγόρους του για να καταχωρηθεί η αίτηση παραμερισμού στις 30.11.
- Επιπρόσθετα, ισχυρίζεται ότι η επιστολή τερματισμού της συμφωνίας πώλησης ημερομηνίας 09.04.98 ουδέποτε επιδόθηκε στον ίδιο. Συνεπώς δεν είχε κανένα λόγο να πιστεύει ότι υπήρχε οποιοδήποτε πρόβλημα με την ιδιοκτησία των επίδικων διαμερισμάτων και ο ίδιος στηριζόταν στη συμφωνία εκχώρησης που υπέγραψε με τους Εναγόμενους 1 και 3, οι οποίοι ουδέποτε τον πληροφόρησαν ότι υπήρχε πρόβλημα με τη συμφωνία πώλησης ημερομηνίας 09.04.
- Καταληκτικά εκφράζει την άποψη ότι έχει καλόπιστη υπεράσπιση και ότι η απόφαση ημερομηνίας 20.10.14 θα πρέπει να ακυρωθεί. Ο Ενάγοντας/Καθ' ου η αίτηση 2 καταχώρησε ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης στην οποία εγείρονται 16 συνολικά λόγοι ένστασης. Οι λόγοι ένστασης μπορούν να χωριστούν σε τρείς βασικούς πυλώνες. Ο πρώτος πυλώνας περιστρέφεται γύρω από το ότι με την αίτηση και την ένορκη δήλωση που την συνοδεύει δεν αποκαλύπτεται καλός λόγος για να δοθεί άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης (λόγοι ένστασης 1-3, 5, 7, 8, 10, 13 και 14). Ο δεύτερος πυλώνας, ο οποίος σχετίζεται με τον πρώτο, εγείρει ζήτημα παρατυπίας της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση (λόγος ένστασης 16). Όσον αφορά τον τρίτο πυλώνα, με αυτόν εγείρεται ζήτημα ως προς το ότι με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση δεν επιχειρείται η απάντηση ισχυρισμών, αλλά η προσαγωγή πρόσθετης μαρτυρίας (λόγοι ένστασης 4 και 9). Τέλος, ως λόγοι ένστασης προβάλλονται και οι θέσεις ότι η υπό κρίση αίτηση, είναι νομικά και πραγματικά ανυπόστατη και συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας (λόγοι ένστασης 6, 11, 12 και 15). Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Καθ' ου η αίτηση 2 ο οποίος ισχυρίζεται, μεταξύ άλλων, ότι στη βάση διατάγματος ημερομηνίας 05.02.16 είναι πλέον ο μόνος διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος Καλούστ Σιεκερτεμιάν. Ο ενόρκως δηλών επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης και αναφέρει ότι τα γεγονότα που περιλαμβάνονται στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση του Αιτητή θα μπορούσαν να συμπεριληφθούν ευθύς εξ αρχής στην ένορκη του δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση ημερομηνίας 30.11.
- Περαιτέρω, ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι λανθασμένα η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση τιτλοφορείται ως «Συμπληρωματική Ένορκος Δήλωση» και λανθασμένα σε αυτήν προβάλλονται ισχυρισμοί προς υποστήριξη της αίτησης ημερομηνίας 30.11.15 αντί της παρούσας. Το γεγονός αυτό έχει ως συνέπεια το να μην τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε γεγονότα που να θεμελιώνουν καλό λόγο για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Καταληκτικά ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι οι ισχυρισμοί που προβάλλει ο Αιτητής στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση είναι ανυπόστατοι, ενώ δεν δίδεται οποιαδήποτε αιτιολογία για την παράλειψη του Αιτητή να συμπεριλάβει τους εν λόγω ισχυρισμούς στην ένορκη του δήλωση ημερομηνίας 30.11.
- Κατά την ακρόαση της υπό κρίση αίτησης δεν ζητήθηκε η αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων μέσω των αγορεύσεών τους ανέπτυξαν την εκατέρωθεν επιχειρηματολογία τους. Το περιεχόμενο των αγορεύσεων, ως επίσης το περιεχόμενο της αίτησης και της ένστασης έχουν μελετηθεί στο σύνολό τους και συγκεκριμένη αναφορά σε αυτές θα γίνει εκεί και όπου κρίνεται αναγκαίο. Η ουσιαστική διάταξη επί της οποίας βασίζεται η υπό κρίση αίτηση είναι η Δ.48 Θ.4
(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία διαλαμβάνει τα ακόλουθα: "
(2)Το Δικαστήριο, ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρούμενης της δυνατότητας αντεξέτασης του προνοείται από τη Διαταγή 39." Η παραχώρηση άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εμπίπτει στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (Αίτηση Φιλόκυπρος Ματθαίου κ.α, Αίτηση υπ' αρ.29/2008
(2008)1Α Α.Α.Δ. 510). Στην πρόσφατη απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου, στην Έφεση υπ' αριθμό 29/2014, ημερομηνίας 03.11.2016 Κοκκίνου v. Κοκκίνου λέχθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με τη Δ.48 Θ.4
(2): "....το ζήτημα της παραχώρησης ή μη άδειας για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ανάγεται, ασφαλώς, στη διακριτική ευχέρεια του εκδικάσαντος Δικαστηρίου η οποία ασκείται σε συνάρτηση με τη φύση της ενδιάμεσης διαδικασίας και τα θέματα που αναδύονται ενώπιον του ως επίδικα.» Θεωρώ ορθό να ασχοληθώ κατά προτεραιότητα με τον λόγο ένστασης που εγείρει ζήτημα παρατυπίας της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την επίδικη αίτηση και τιτλοφορείται ως «Συμπληρωματική Ένορκος Δήλωση». Σύμφωνα με τη Δ.48 Θ.4
(2)η άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης μπορεί να χορηγηθεί είτε μετά από προφορικό αίτημα, είτε μετά από γραπτή αίτηση. Στην προκείμενη περίπτωση ο Αιτητής επέλεξε να καταχωρήσει γραπτή αίτηση. Συνεπώς, η υπό κρίση αίτηση θα πρέπει να συνάδει με τις πρόνοιες των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Συγκεκριμένα η Δ.48 Θ.1 καθιερώνει τον ακόλουθο γενικό κανόνα ως προς τη σύνταξη των αιτήσεων: "Δ.48 Θ.1. Every application to the Registrar shall be in writing stating the nature of the request made and referring to the specific section of the Law or to the specific Rule of Court upon which it is founded. If the application relies on any facts which do not appear in the Court books or records, it shall be supported by affidavit." Ο γενικός κανόνας της Δ.48 Θ.1 ορίζει ότι στις περιπτώσεις που η αίτηση στηρίζεται σε γεγονότα που δεν εμφαίνονται στον φάκελο του Δικαστηρίου, τότε θα πρέπει να υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση. Ακολούθως, στη Δ.48 Θ.9 εξειδικεύονται οι αιτήσεις οι οποίες δεν χρειάζεται να υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση. Στις εν λόγω αιτήσεις δεν περιλαμβάνεται η αίτηση η οποία καταχωρείται δυνάμει της Δ.48 Θ.4
(2). Περαιτέρω, η επίδικη περίπτωση δεν εμπίπτει ούτε στην πρόνοια της Δ.48 Θ.9 (ν), καθώς στη Δ.48 Θ.4
(2)δεν αναφέρεται ότι η αίτηση που καταχωρείται δυνάμει αυτής δεν χρειάζεται να υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση. Επομένως, από τη συνδυασμένη εφαρμογή των διατάξεων Δ.48 Θ.4
(2)και Δ.48 Θ.9 προκύπτει ότι η υπό κρίση αίτηση πρέπει να υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση. Στην προκείμενη περίπτωση στο σώμα της αίτησης καταγράφεται ότι τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται εκτίθενται στην ένορκη δήλωση του Αιτητή, η οποία ωστόσο, όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω, τιτλοφορείται ως «Συμπληρωματική Ένορκος Δήλωση». Θα πρέπει καταρχάς να σημειωθεί ότι το Δικαστήριο ουδέποτε έδωσε άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Επισημαίνεται ότι η εν λόγω άδεια είναι, δυνάμει της Δ.48 θ.4
(2), απαραίτητη για να καταχωρηθεί συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Κατά συνέπεια ενώπιον του Δικαστηρίου δεν υπάρχει ένορκη δήλωση που να υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση. Άμεση συνέπεια της εν λόγω παράλειψης είναι η απουσία του αναγκαίου πραγματικού υποβάθρου στη βάση του οποίου το Δικαστήριο θα μπορούσε να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια για να αποφασίσει κατά πόσο δικαιολογείται ή όχι η παραχώρηση άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Υπενθυμίζεται ότι στο σώμα της αίτησης δεν αναφέρεται ότι τα γεγονότα που υποστηρίζουν την υπό κρίση αίτηση εμφαίνονται στον φάκελο του Δικαστηρίου, αλλά αντίθετα γίνεται παραπομπή σε ένορκη δήλωση του Αιτητή. Παρά το γεγονός ότι δεν τέθηκε από την πλευρά του Αιτητή ζήτημα παρατυπίας και ενδεχόμενης θεραπείας της δυνάμει της Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο κάτι τέτοιο θα ήταν δυνατό στη δεδομένη περίπτωση. Όπως ήδη αναφέρθηκε πιο πάνω, ο Καθ' ου η αίτηση 2 εγείρει ως λόγο ένστασης την παρατυπία της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση. Εξειδικεύεται μάλιστα στην ένορκη δήλωση του Καθ' ου η αίτηση 2 ότι λανθασμένα τιτλοφορείται ως «Συμπληρωματική Ένορκος Δήλωση» και λανθασμένα σε αυτήν προβάλλονται ισχυρισμοί προς υποστήριξη της αίτησης ημερομηνίας 30.11.15 αντί της υπό κρίση. Οι πιο πάνω αναφορές αναπτύχθηκαν και κατά την αγόρευση του ευπαίδευτου συνηγόρου του Καθ' ου η αίτηση 2. Από την άλλη πλευρά, ο Αιτητής δεν έλαβε οποιαδήποτε μέτρα για άρση ή διόρθωση της παρατυπίας. Υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης θεωρώ ότι η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αντί ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της επίδικης αίτησης, δεν μπορεί να θεραπευθεί με επίκληση της Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Αυτό διότι, αφενός ο Καθ' ου η αίτηση 2 εγείρει ως λόγο ένστασης την εν λόγω παρατυπία, και αφετέρου ο Αιτητής δεν έλαβε οποιαδήποτε μέτρα για διόρθωσή της, με αποτέλεσμα να παραμείνει η υπό κρίση αίτηση χωρίς πραγματικό υπόβαθρο. Στην υπόθεση Περικλέους ν. Ellinas Finance Ltd κ.ά., Πολ. Έφεση 283/10 ημερομηνίας 03.07.14, λέχθηκαν σε σχέση με τη Δ.64 τα εξής: "Μετά την τροποποίηση της Δ.64 και την κατάργηση της διάκρισης μεταξύ άκυρου και αντικανονικού δικονομικού μέτρου, ενδεχομένως στην παρούσα περίπτωση η παράλειψη να μπορούσε να θεραπευθεί. Όμως καμία αίτηση δεν υποβλήθηκε από την Αιτήτρια ζητώντας να θεραπευθεί η παράλειψη, ώστε να αποκτήσει η αίτηση το αναγκαίο νομικό υπόβαθρο. Υπάρχουν περιπτώσεις που το δικαστήριο κατ' εξαίρεση μπορεί αυτεπάγγελτα να θεωρήσει ότι η παράλειψη έχει ήδη θεραπευθεί, αλλά η παρούσα δεν είναι μια τέτοια περίπτωση. Στην υπόθεση Φαλέκκου ν. Χριστοφίδη, Πολιτική Έφεση Αρ. 63/10, ημερ. 17.12.2013, τονίσαμε ότι οι παρατηρήσεις μας ως προς την ευχέρεια που πάντοτε έχει το δικαστήριο να θεραπεύει παρατυπία «δεν πρέπει να τύχουν παρανόησης ως προς το καθήκον του κάθε δικηγόρου ή διαδίκου που διαπιστώνει την παρατυπία να λαμβάνει έγκαιρα στην κατάλληλη περίπτωση τα αναγκαία μέτρα για θεραπεία της και όχι να αφήνει τα πράγματα να τύχουν διόρθωσης από το δικαστήριο"." Σχετικά επίσης είναι και όσα ειπώθηκαν στην υπόθεση Olympia Designs (Properties) Ltd Εμπορευόμενης υπό την Εμπορική Επωνυμία OLYMPIA A.DESIGNS v. UNIQUE U.K INC εμπορευόμενης υπό την εμπορική επωνυμία UNIQUE PARTY
(2010)1Β Α.Α.Δ 1395: «Όπως έχει επισημανθεί και στην υπόθεση Πετρίχου v. Χατζηιωσήφ
(1998)1 Α.Α.Δ. 81, 84, η Δ.64 δεν αποτελεί πανάκεια για κάθε παράλειψη συμμόρφωσης με τους κανονισμούς. Δημιουργεί ένα διαδικαστικό μέσο το οποίο μπορεί να χρησιμοποιήσει ο διάδικος για να θεραπεύσει παρατυπίες στη διαδικασία, εφ' όσον αυτές είναι βέβαια θεραπεύσιμες. Η συγκεκριμένη Διαταγή δεν παρέχει στο δικαστήριο την εξουσία να προβαίνει αυτεπάγγελτα σε διορθωτικές κινήσεις. Το δικαστήριο υποχρεούται να εξετάζει την ενώπιόν του κατάσταση, όπως αυτή έχει δημιουργηθεί. Τα κατάλληλα διορθωτικά διαβήματα θα πρέπει να λαμβάνονται από τον ενδιαφερόμενο διάδικο (Οικονομίδου v. Φλουρέντζος Χριστοδούλου και Υιοί Λτδ
(2005)1 Α.Α.Δ. 1157). Όπως έχει επισημανθεί και στην υπόθεση M.I. Holdings Public Ltd v. Παναγή
(2006)1 Α.Α.Δ. 298, η παρατυπία υπάρχει μέχρι την άρσή της και η Δ.64 δεν καταργεί τις διατάξεις των θεσμών, οι οποίοι πρέπει να τηρούνται. Με τη Δ.64 παρέχεται απλώς η ευκαιρία σε διάδικο που επέδειξε πλημμέλεια στην εφαρμογή των θεσμών, στα πλαίσια που ορίζει η Διαταγή, να διορθώσει το συγκεκριμένο διάβημα, ώστε να μη θεωρείται άκυρο (Remedica Ltd v. Bayer Aktiengesellschaft
(1998)1 Α.Α.Δ. 1815).» Ο κ. Κούρρης εισηγήθηκε ότι η «Συμπληρωματική Ένορκος Δήλωση» αποτελεί ταυτόχρονα και ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της παρούσας αίτησης. Με κάθε σεβασμό προς την εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου του Αιτητή, για τους λόγους που ήδη έχουν αναφερθεί πιο πάνω, η «Συμπληρωματική Ένορκος Δήλωση» δεν μπορεί να θεωρηθεί ως ένορκη δήλωση υποστηρίζουσα την επίδικη αίτηση. Ακόμα όμως, και αν ευσταθούσε η εισήγηση του κ. Κούρρη, με τη «Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση» δεν καταδεικνύεται, κατά την κρίση μου, οποιοσδήποτε καλός λόγος που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ του Αιτητή. Η μόνη αναφορά που περιλαμβάνεται στη «Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση» και μπορεί να θεωρηθεί ότι σχετίζεται με την υπό κρίση αίτηση και τη θεμελίωση καλού λόγου, εντοπίζεται στην παράγραφο 1 της «Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης». Παραθέτω αυτούσιο το περιεχόμενο της παραγράφου 1: "1. Eίμαι ο εναγόμενος 5 στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή και προβαίνω στην παρούσα συμπληρωματική ένορκη δήλωση σχετικά με την αίτηση παραμερισμού ημερομηνίας 30/11/2015 η οποία υποβλήθηκε από εμένα στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου και με την οποία συμπληρωματική ένορκη δήλωση αιτούμαι από το Σεβαστό Δικαστήριο όπως μου επιτρέψει να απαντήσω στους ισχυρισμούς και να αναφερθώ σε γεγονότα και να τοποθετηθώ επί της ένορκης δήλωσης του κ. Πολύδωρου Μιχαήλ ημερομηνίας 22/01/2016 η οποία συνόδευε την ένσταση των εναγόντων/καθ΄ ών η αίτηση ημερομηνίας 22/01/2016 καθώς και να προβώ σε παράθεση γεγονότων τα οποία εξ΄ αβλεψίας παρέλειψα να συμπεριλάβω στην ένορκη δήλωση μου ημερομηνίας 30/11/2015 η οποία συνοδεύει την αίτηση παραμερισμού ημερομηνίας 30/11/2015 και τα οποία επηρεάζουν άμεσα την διαδικασία παραμερισμού της απόφασης." Καθίσταται επομένως ξεκάθαρο ότι δεν προσδιορίζονται οι ισχυρισμοί που περιλαμβάνονται στην ένορκη δήλωση του Πολύδωρου Μιχαήλ και τους οποίους επιθυμεί να απαντήσει ο Αιτητής. Από τη στιγμή που το Δικαστήριο δεν γνωρίζει τους ισχυρισμούς που επιθυμεί να απαντήσει ο Αιτητής, δεν μπορεί να ελέγξει και κατά πόσο αποκαλύπτεται καλός λόγος που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας προς έγκριση της αιτούμενης θεραπείας. Περαιτέρω, η επίκληση αβλεψίας δεν συνιστά καλό λόγο προκειμένου να παρατεθούν γεγονότα που δεν συμπεριλήφθηκαν στην αρχική ένορκη δήλωση ενώ αυτά ήταν γνωστά στον Αιτητή κατά τον χρόνο σύνταξής της. Ως εκ των ανωτέρω, η εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου του Αιτητή δεν θα μπορούσε ούτε και επί της ουσίας της να επιτύχει. Για όλους τους λόγους που προσπάθησα πιο πάνω να εξηγήσω, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον του Αιτητή, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Μ. Αγιομαμίτης, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο