Σωτήρης Παπαδόπουλος ν. Cyprus Popular Bank Public Co Limited κ.α., Αρ. Αγωγής: 302/13, 16/2/2016

(2007)1(Β) ΑΑΔ 1005, το Δικαστήριο ανέλυσε τις αρχές που καθοδηγούν τη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ως εξής: "Η εξουσία για έκδοση άδειας για τροποποίηση περιέχεται στην Δ.25 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, όπου προνοείται ότι, σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας μπορεί να δοθεί η άδεια, ούτως ώστε να γίνουν όλες οι αναγκαίες τροποποιήσεις για να εκδικαστούν όλα τα επίδικα θέματα που εγείρονται μεταξύ των διαδίκων. Το κυρίαρχο στοιχείο στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του δικαστηρίου είναι το συμφέρον της δικαιοσύνης. Κατά την εξέταση του θέματος, το δικαστήριο βασίζεται σε διάφορους παράγοντες, αλλά τελικά ο κρίσιμος παράγων είναι η ανάγκη για προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων και η διατύπωση των θέσεων των διαδίκων." Πρόσφατα στις Πολιτικές Εφέσεις Αρ. 137/2013 και 138/2013 Ikos Cif Ltd n. Martin Coward κ.ά., ημερ. 20.3.214 το Ανώτατο Δικαστήριο επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση με την οποία δεν επιτράπηκε η τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης, επεσήμανε τα πιο πάνω: "Σταθερή γραμμή της Νομολογίας επιβεβαιώνει ως θεμελιακή αρχή πως τροποποίηση δικογράφων είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που αυτό κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για την αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Ακόμη και στις περιπτώσεις που επιδιώκεται νέα βάση αγωγής, η αίτηση τροποποίησης δεν είναι καταδικασμένη σε αποτυχία, αλλά εξετάζεται και συνεκτιμάται υπό το πρίσμα του συνόλου των στοιχείων της δεδομένης περίπτωσης. Το συμφέρον της δικαιοσύνης συνιστά, σε κάθε περίπτωση, κυρίαρχο παράγοντα, κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, να επιτρέπει τροποποίηση. ....... Καταρχάς, είναι χωρίς στήριξη η θέση της Εφεσείουσας ότι η τροποποίηση του τίτλου της αγωγής με την προσθήκη νέων διαδίκων έγινε με τη σύμφωνη γνώμη τους. Όπως παρέμεινε αδιαμφισβήτητο, παρών κατά τη διαδικασία εξέτασης της εν λόγω αίτησης ήταν μόνο ο Εφεσίβλητος 1, ο οποίος και συμφώνησε στο αίτημα. Για τους Εφεσίβλητους 2-13 δεν υπήρξε καμία εμφάνιση, στοιχείο που επιβεβαιώνεται και από το γεγονός πως μέχρι και σήμερα για αριθμό εφεσιβλήτων δεν επιτεύχθηκε οποιαδήποτε επίδοση και, συνεπώς, ούτε και καταχωρήθηκε ανάλογη εμφάνιση. Αμφισβητείται, επίσης, το εύρος των υφιστάμενων δικογραφημένων θέσεων της Εφεσείουσας. Κατά πόσο, δηλαδή, εμπεριέχουν οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα εναντίον των Εφεσιβλήτων 2-13. Εξέταση των δικογραφημένων αυτών θέσεων συνηγορεί με την προσέγγιση του πρωτόδικου Δικαστηρίου, σύμφωνα με την οποία, οι όποιες αναφορές και ισχυρισμοί δικογραφούνται από την Εφεσείουσα, προβάλλονται καθόσον αφορούν μόνο την απαίτηση της εναντίον του Εφεσίβλητου 1 και δεν συνιστούν βάση για απαίτηση εναντίον των υπολοίπων διαδίκων. Με δεδομένο, λοιπόν, το πραγματικό υπόβαθρο, είναι ξεκάθαρο ότι με τις αιτούμενες τροποποιήσεις επιδιωκόταν η προσθήκη νέας βάσης αγωγής και, ταυτόχρονα, η δημιουργία αγώγιμου δικαιώματος εναντίον των νέων διαδίκων, Εφεσιβλήτων 2-13. Υπό αυτές τις συνθήκες, τυχόν ικανοποίηση του αιτήματος τροποποίησης θα είχε ως αποτέλεσμα τη διαφοροποίηση της αγωγής, κατά τρόπο που θα μετέβαλλε εξολοκλήρου το χαρακτήρα της." (οι υπογραμμίσεις δικές μου) Περαιτέρω, στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ. ν. Αντρέας Παύλου

(1995)1 ΑΑΔ 560, στη σελ.562 τονίστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι το γεγονός ότι υπάρχει δυνατότητα καταβολής εξόδων προς τους καθ΄ων η αίτηση, δεν αποτελεί από μόνο του λόγο για να επιτραπεί η αιτούμενη τροποποίηση: "Όσο φιλελεύθερη και αν δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση, το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας είναι το σύνολο των περιστατικών και η εισήγηση των εφεσειόντων, στην έκταση που τη θέλει να ασκείται μόνο με αναφορά στο επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης, ανεξάρτητα δηλαδή από οτιδήποτε άλλο, δεν μας βρίσκει σύμφωνους." Στις καταχωρηθείσες ενστάσεις των Εναγομένων 3 και 4 ο κυριότερος λόγος ένστασης είναι ότι με τις αιτούμενες τροποποίησης επιχειρείται η εισαγωγή αγώγιμων δικαιωμάτων εναντίον των Εναγομένων 3 και 4, (για κατ΄ ισχυρισμό αστικά αδικήματα που αυτοί διέπραξαν πριν την 1.7.12 και τα οποία κατά τους ισχυρισμούς των Καθ΄ ων η αίτηση παρεγράφησαν) επιδιώκοντας αποζημιώσεις για πράξεις και/ή παραλείψεις κατά την εποπτεία τραπεζικών ιδρυμάτων και την άσκηση των νόμιμων καθηκόντων τους. Η βάση αγωγής που προβάλλει ο Ενάγων - Αιτητής στην έκθεση απαίτησης εναντίον των Καθ΄ ων η αίτηση 3 και 4, είναι η ισχυριζόμενη αμέλεια και/ή παράβαση θέσμιων καθηκόντων άσκησης ελέγχου των Εναγομένων 1 κατά τον ουσιώδη χρόνο. Ο χρόνος παραγραφής για τα αστικά αυτά αδικήματα καθορίζεται στο άρθρο 68 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, το οποίο προνοεί ότι καμιά αγωγή δεν εγείρεται για αστικό αδίκημα, εκτός εάν αυτή εγερθεί εντός τριών ετών αμέσως μετά την πράξη ή παράλειψη για την οποία εγέρθηκε η αγωγή. Είναι γεγονός ότι με βάση το άρθρο 29 του περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμου 66(Ι)/2012, όπως τροποποιήθηκε μεταγενέστερα, το πιο πάνω άρθρο 68 του Κεφ. 148 καταργήθηκε. Ωστόσο, όπως ρητά προβλέπεται στο παράρτημα του πιο πάνω Νόμου 66(Ι)/2012, το άρθρο αυτό καταργείται "μόνο σε σχέση με πράξη ή παράλειψη που επεσυνέβηκε κατά ή μετά την έναρξη της ισχύος του παρόντος Νόμου". Σημειώνεται ότι με βάση το άρθρο 28 του πιο πάνω Νόμου αυτός τίθεται σε ισχύ την 1.7.2012. Περαιτέρω, με βάση το άρθρο 24(ε)(

1. i)του ίδιου Νόμου 66(Ι)/2012: "Οι διατάξεις του παρόντος Νόμου δεν επηρεάζουν .... (ε) τις ειδικές προθεσμίες που αναφέρονται σε οποιαδήποτε νομική διάταξη, αν (
2. i)αυτή δεν περιλαμβάνεται στις καταργούμενες από το άρθρο 29 διατάξεις." Με βάση τις συνδυασμένες διατάξεις του άρθρου 68 του Κεφ. 148 και των άρθρων 24(ε), 28 και 29 του περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμου 66(Ι)/2012, όπως τροποποιήθηκε μεταγενέστερα, για πράξεις και παραλείψεις που συνιστούν αστικά αδικήματα που επεσυνέβησαν πριν την έναρξη του Νόμου 66(Ι)/2012, δηλαδή πριν την 1.7.12, ισχύ έχει το άρθρο 68 του Κεφ. 148, σύμφωνα με το οποίο αγωγή για αστικό αδίκημα πρέπει να καταχωρείται εντός 3 ετών αμέσως μετά την πράξη ή παράλειψη για την οποία εγέρθηκε η αγωγή. Στην προκειμένη περίπτωση, ο Αιτητής - Ενάγων επιχειρεί να εισάγει ισχυριζόμενες πράξεις και παραλείψεις των Καθ΄ ων η αίτηση 3 και 4, οι οποίες έλαβαν χώρα την περίοδο από το 2006 μέχρι και το 2013. Λαμβάνοντας υπόψη την περίοδο παραγραφής που ισχύει στην προκειμένη περίπτωση, θεωρώ ότι όσοι ισχυρισμοί περιέχονται στην προτεινόμενη να τροποποιηθεί έκθεση απαίτησης και αφορούν αδικήματα που κατ΄ ισχυρισμό διέπραξαν οι Καθ΄ ων η αίτηση 3 και 4 μέχρι την 1.7.12, ο χρόνος έχει παραγραφεί και οι αιτούμενες τροποποιήσεις δεν μπορεί να επιτραπούν. Η παράλειψη όμως του Αιτητή να συγκεκριμενοποιήσει στην αίτηση και την ένορκη δήλωση που την συνοδεύει τον ακριβή χρόνο στον οποίο διαπράχθηκαν οι εν λόγω πράξεις και παραλείψεις των Εναγομένων 3 και 4 δεν παρέχει στο Δικαστήριο τη δυνατότητα να είναι σε θέση να εξετάσει κατά πόσο οι αιτούμενες τροποποιήσεις (ή ποιες εξ αυτών) παραβιάζουν το άρθρο 68 του Κεφ. 148 για την παραγραφή αγώγιμου δικαιώματος. Εφ΄ όσον τίθεται θέμα παραγραφής θα έπρεπε ο Αιτητής στην σκοπούμενη να τροποποιηθεί έκθεση απαίτησης του να καθορίσει με ακρίβεια το χρόνο διάπραξης των ισχυριζόμενων αστικών αδικημάτων, κάτι το οποίο παραλείπει να πράξει με αποτέλεσμα να μην είναι καθαρό αν αυτές έγιναν το 2008 (χρόνο κατά τον οποίο ο Ενάγων είχε αγοράσει αξιόγραφα) και/ή μεταγενέστερα πριν ή μετά την 1.7.12. Με άλλο λόγο ένστασης, οι Καθ΄ ων η αίτηση 3 και 4 ισχυρίζονται ότι ο Αιτητής παρέλειψε να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου το αναγκαίο νομικό αλλά και πραγματικό υπόβαθρο επαρκούς αιτιολόγησης της παρούσας αίτησης για να είναι σε θέση το Δικαστήριο να εξετάσει κατά πόσο υπάρχει καλός λόγος για να επιτραπεί στον Αιτητή η αιτούμενη τροποποίηση. Ειδικότερα, σύμφωνα με την παράγραφο 3 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση του Αιτητή, υπάρχει ανάγκη τροποποίησης της έκθεσης απαίτησης, μεταξύ άλλων, για να αναφερθεί η ευθύνη που κατ΄ ισχυρισμό έχει η Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου και το Κράτος (Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας) έναντι του Αιτητή για τα γεγονότα που προηγήθηκαν της πώλησης των αξιογράφων και αυτά που διαδραματίστηκαν από το Μάρτιο του 2013 και μετά. Αναφέρεται περαιτέρω στις παραγράφους 4 και 5 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση, ότι χωρίς την αιτούμενη τροποποίηση δεν θα είναι δυνατή η προώθηση των θέσεων του ούτε η πλήρης και ορθή παρουσίαση της υπόθεσης του. Αντίθετα η τροποποίηση δεν θα επιφέρει αδικία και/ή ζημιά στους Εναγόμενους που να μην μπορεί να αποκατασταθεί με έξοδα. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι σε κανένα σημείο της ένορκης δήλωσης του Αιτητή δεν συγκεκριμενοποιούνται οι πιο πάνω γενικές αναφορές. Δηλαδή δεν γίνεται καμία αναφορά για ποιο λόγο χωρίς την αιτούμενη τροποποίηση δεν θα είναι δυνατή η προώθηση των θέσεων του Αιτητή και η πλήρης παρουσίαση της υπόθεσης του, δεν εξειδικεύονται οποιαδήποτε στοιχεία, ούτε παρατίθενται οποιοιδήποτε συγκεκριμένοι λόγοι που να οδηγούν στην ανάγκη τροποποίησης. Απλά στην παράγραφο 2 της ένορκης δήλωσης της Λώριας Χατζηξενοφώντος (δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον Ενάγοντα) που συνοδεύει την αίτηση αναφέρεται γενικά: "2. Όπως με πληροφορεί ο κ. Μελάς κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και κατόπιν λεπτομερούς μελέτης και αξιολόγησης των γεγονότων καθώς και νομικών ζητημάτων και ιδιαιτεροτήτων της υπόθεσης για σκοπούς προετοιμασίας της ακρόασης, καθώς και επεξεργασίας όλου του έγγραφου υλικού με το οποίο μέχρι στιγμής έχουμε εφοδιαστεί, διαπιστώθηκε ότι η έκθεσης απαίτησης χρήζει τροποποίησης ώστε να συμπεριληφθεί σε αυτήν το πλήρες φάσμα των πραγματικών γεγονότων, ισχυρισμών, και αξιώσεων." Επί του προκειμένου θα συμφωνήσω με τον αδελφό Δικαστή κ. Μαλαχτό που εξετάζοντας πανομοιότυπο αίτημα στην αγωγή 1394/13 Χριστίνα Τρικωμίτου κ.α. ν. Cyprus Popular Bank Public Co Ltd, ημερ. 8.12.15 ανέφερε: ".... Υπάρχει όμως ζήτημα αναφορικά με το πώς προέκυψε η ανάγκη δικογράφησης νέων ισχυρισμών και κατ΄ επέκταση καταχώρηση της Αίτησης. Τίποτα το ουσιαστικό δεν αναφέρεται στην Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση. Ούτε καν ότι νέα στοιχεία περιέπεσαν στην αντίληψη των Εναγόντων ή των δικηγόρων τους. Διαπιστώθηκε, αναφέρεται, ότι η έκθεση απαίτησης χρήζει τροποποίησης μετά τη μελέτη των δικηγόρων των Εναγόντων. Μετά από την τελευταία διεξοδική ενασχόληση των δεδομένων της υπόθεσης, όπως αναφέρεται στην παρ. 6 της Ένορκης Δήλωσης. Με λίγα λόγια ότι τώρα που οι δικηγόροι των Εναγόντων μελέτησαν καλύτερα την υπόθεση κρίνουν ότι δεν την συνέταξαν όπως θα ήθελαν ή όπως θα έπρεπε και επιθυμούν να βασίσουν την αξίωση τους σε μια καλύτερη έκθεση απαίτησης που θα εμπεριέχει και άλλα στοιχεία που δεν περιλαμβάνονται στην υφιστάμενη. Και δεν περιλαμβάνονται στην υφιστάμενη όχι γιατί αποκαλύφθηκαν νέα στοιχεία ή γιατί μετά την καταχώρηση της Έκθεσης Απαίτησης περιέπεσαν σε γνώση των Εναγόντων ή των δικηγόρων τους στοιχεία που δεν ήταν υπόψη τους, αλλά γιατί τώρα που μελέτησαν την υπόθεση για σκοπούς προετοιμασίας της ακρόασης βρίσκουν την Έκθεση Απαίτησης ανεπαρκή." Οι λοιπές ενστάσεις των Εναγομένων 3 και 4 εδράζουν την αποτυχία της αίτησης στο γεγονός ότι όλο το απαραίτητο υλικό το οποίο σκοπείται να εισαχθεί με την αίτηση τροποποίησης ήταν σε γνώση του Αιτητή πολύ πριν την καταχώρηση της παρούσας αίτησης η οποία καταχωρήθηκε με μεγάλη καθυστέρηση, καθυστέρηση που επιδρά επί των δικαιωμάτων των Καθ΄ ων η αίτηση και εκτροχιάζει τη δικαστική διαδικασία. Εκτός του ότι επιχειρείται να δημιουργηθεί και εισαχθεί ένα νέο αγώγιμο (εντελώς διαφορετικό από την υπάρχουσα βάση αγωγής) εναντίον των Καθ΄ ων η αίτηση 3 και 4 το αίτημα δεν μπορεί να έχει ως νομική βάση την Δ.25 θ.1 που αφορά τροποποίηση της βάσης αγωγής και όχι την προσθήκη νέας εντελώς διαφορετικής βάσης αγωγής εναντίον πρόσθετων διαδίκων. Οι προσθήκες που επιδιώκονται με την παρούσα αίτηση, όχι μόνο δεν είναι σχετικές με τα επίδικα θέματα, αλλά η βάση της απαίτησης του Αιτητή εναντίον των Καθ΄ ων η αίτηση 3 και 4 στην υφιστάμενη έκθεση απαίτησης είναι ουσιωδώς διαφορετική από την βάση της απαίτησης που επιχειρείται να εισαχθεί εναντίον τους με την αιτούμενη τροποποίηση (βλ. Ikos Cif Ltd [ανωτέρω]). Όπως προκύπτει από την υφιστάμενη έκθεση απαίτησης, η παρούσα αγωγή αφορά αδικήματα που κατ΄ ισχυρισμό διεπράχθησαν από τους εναγόμενους σε σχέση με την έκδοση και διάθεση αξιογράφων κεφαλαίου της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd. Με την επιδιωκόμενη τροποποίηση ωστόσο, προστίθενται γεγονότα που αφορούν την περίοδο 2006-2013, η οποία ξεκινά πριν την έκδοση αξιογράφων κεφαλαίου από το πιο πάνω τραπεζικό ίδρυμα και τα οποία σχετίζονται με την κεφαλαιακή επάρκεια του τραπεζικού ιδρύματος, την αγορά ελληνικών ομολόγων και την παραχώρηση έκτακτης ρευστότητας από την Καθ΄ ης η αίτηση 3. Τα θέματα που εγείρονται με τις πιο πάνω ενστάσεις των Καθ΄ ων η Αίτηση έχουν πλήρως διασαφηνιστεί στις Πολ. Εφέσεις 137/13 και 138/13 Ikos Cif Ltd v. Martin Coward ημερ. 20.3.14 όπου το Ανώτατο Δικαστήριο στην επιχειρηθείσα καθυστερημένη προσθήκη νέου αγώγιμου δικαιώματος εναντίον προστεθέντων σε μεταγενέστερο στάδιο Εναγομένων (όπως και στην παρούσα υπόθεση) αποφάνθηκε ότι αυτό δεν είναι επιτρεπτό. "Πάγια νομολογία διαμόρφωσε τον κανόνα ότι αίτηση τροποποίησης δεν είναι δυνατό να επιτύχει αν το υλικό, το οποίο σκοπείται να εισαχθεί, ήταν σε γνώση του αιτητή ή μπορούσε με εύλογη επιμέλεια να εντοπιστεί έγκαιρα. Η δε αλλαγή δικηγόρου διαδίκου δεν μπορεί να θεωρηθεί ως δικαιολογία για παρατηρούμενη καθυστέρηση που οδηγεί σε εκτροχιασμό της δίκης και δεν παρέχει, αφ΄εαυτής, λόγο για την τροποποίηση της δικογραφίας. (Γραμμές Στριντζή Αιγαίου Ναυτική Εταιρεία v. Always Travel Holidays Ltd

(1995)1 Α.Α.Δ. και United Sea Transport Ltd v. Zakou

(1980)1 A.Α.Δ. 501, 510). Η γραμμή αυτή της νομολογίας συναρτάται απόλυτα με την φειδώ με την οποία το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια, ιδίως στις περιπτώσεις όπου η όποια καθυστέρηση ενέχει καταλυτικές επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. ..... Οι αιτήσεις τροποποίησης ακολούθησαν την επιτυχή κατάληξη αιτήματος για τροποποίηση του τίτλου της αγωγής δια της προσθήκης δώδεκα νέων εναγομένων. Η αντιδικία, πλέον, συνεχίζεται μεταξύ όλων των διαδίκων. Συνεπώς, το πλαίσιο της αγωγής έχει μεταβληθεί με τον επαναπροσδιορισμό των εμπλεκομένων μερών. Η παροχή άδειας για προσθήκη διαδίκων ήταν το αποτέλεσμα δικαστικής κρίσης ως προς την αναγκαιότητα της συμπερίληψης περαιτέρω διαδίκων, κρίση που δεν αμφισβητήθηκε με οποιοδήποτε διάβημα. Συνεπώς, η προσθήκη νέων διαδίκων επέβαλλε και την ανάλογη τροποποίηση των δικογράφων, ούτως ώστε να αντιμετωπιστεί δικογραφικά η επιβεβαιωθείσα ως αναγκαία από το Δικαστήριο εισαγωγή και εμπλοκή νέων προσώπων στη δικαστική διαδικασία. Το κρίσιμο ερώτημα που γεννιέται είναι εάν υφίστανται οι προϋποθέσεις εφαρμογής της Διάταξης 25 στην υπό κρίση περίπτωση. ...... Στην υπό εξέταση, το συμφέρον της δικαιοσύνης δεν θα ήταν συμβατό με την παροχή άδειας για τροποποίηση, λόγω των ιδίων των δεδομένων της υπόθεσης, τα οποία επιμαρτυρούν κίνδυνο πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημιάς στην αντίδικη πλευρά. Τα βασικά γεγονότα ήταν γνωστά στην Εφεσείουσα, όπως εύκολα μπορεί να διαπιστωθεί και από την ανάγκη που οδήγησε στο αίτημα για προσθήκη νέων διαδίκων και τους λόγους που επικαλέστηκε προκειμένου να θεμελιώσει την αξίωση αυτή. Η αναφορά σε αλλαγή των δικηγόρων της Εφεσείουσας, στην προσπάθεια στήριξης της αναγκαιότητας για τροποποίηση, δε συνιστούσε βάσιμο λόγο αλλά ούτε και δικαιολογία της παρατηρηθείσας, ήδη, καθυστέρησης. Υπενθυμίζεται ότι η αίτηση για τροποποίηση της οπισθογράφησης του κλητηρίου εντάλματος καταχωρήθηκε δεκατέσσερις μήνες μετά την έγκριση του αιτήματος για προσθήκη νέων διαδίκων και δέκα περίπου μήνες μετά την αλλαγή δικηγόρου για την Εφεσείουσα. Αντίστοιχα, η αίτηση για τροποποίηση και της έκθεσης απαίτησης, καταχωρήθηκε είκοσι περίπου μήνες μετά την προαναφερθείσα προσθήκη νέων διαδίκων και δεκαπέντε περίπου μήνες μετά την αλλαγή δικηγόρου. Όπως, όμως, είναι παραδεκτό, εδώ και τρία περίπου χρόνια βρίσκεται σε ισχύ διάταγμα εναντίον του Εφεσίβλητου 1, το οποίο, ως απόλυτο, επηρεάζει τα δικαιώματά του μέχρι περάτωσης της αγωγής. Η καθυστέρηση που δημιουργείται, και το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι σε μεγάλο αριθμό εφεσιβλήτων δεν επιτεύχθηκε μέχρι σήμερα επίδοση της αγωγής, έχει ως αποτέλεσμα την παράταση ισχύος του εκδοθέντος διατάγματος και, συνακόλουθα, τη συνέχιση επηρεασμού των δικαιωμάτων του Εφεσίβλητου

1. Είναι αχρείαστο να υπενθυμίσουμε ότι η έκδοση διαταγμάτων προσωρινής φύσης έχει ως μόνο λόγο τη διατήρηση της κατάστασης μέχρις ότου κριθούν τελεσίδικα οι διαφορές των διαδίκων. Κρίση που πρέπει να ολοκληρώνεται το συντομότερο δυνατό, ούτως ώστε να διασφαλίζονται τα συνταγματικά δικαιώματα των επηρεαζομένων. Υπό τις συνθήκες, η αργοπορία που παρατηρείται επιδρά καταλυτικά επί των δικαιωμάτων των Εφεσιβλήτων, ακριβώς, λόγω του εκτροχιασμού της δικαστικής διαδικασίας. Προσφορότερο είναι τα νέα αγώγιμα θέματα να εκδικαστούν στα πλαίσια άλλων αγωγών." (οι υπογραμμίσεις δικές μου) Η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε τον Απρίλιο του 2013 και η προσθήκη των Εναγομένων 3 και 4 επετεύχθη στις 18.6.
2. Δεκαπέντε μήνες μετά (6.11.15) επιχειρείται η προσθήκη νέας βάσης αγωγής (πιθανόν παραγραφείσας) εναντίον των προστεθέντων Εναγομένων. Δεν έχω αμφιβολία ότι και στην παρούσα υπόθεση "η αργοπορία που παρατηρείται επιδρά καταλυτικά επί των δικαιωμάτων των Εφεσιβλήτων, ακριβώς, λόγω του εκτροχιασμού της δικαστικής διαδικασίας. Προσφορότερο είναι τα νέα αγώγιμα θέματα να εκδικαστούν στα πλαίσια άλλων αγωγών." (Βλέπε Ikos Cif Ltd [ανωτέρω]). Η παρούσα αίτηση τροποποίησης ακολούθησε τη δικογραφημένη στην έκθεση υπεράσπισης της Εναγόμενης 3 - Καθ΄ ης η αίτηση 3 (30.10.14) θέση ότι δεν αποκαλύπτεται οποιαδήποτε βάση αγωγής εναντίον της και ως εκ τούτου θα πρέπει αυτή να απορριφθεί. Βάση αγωγής εναντίον Σύμβουλου ή Λειτουργού της Κεντρικής Τράπεζας (Εναγόμενη 3) προκύπτει όταν "η πράξη ή παράλειψη" που του καταλογίζεται "δεν είναι καλή τη πίστει ή είναι αποτέλεσμα σοβαρής αμέλειας" (Αρ. 47Α(ΙΙ) του Ν.138(Ι)/2002 και αρ. 32 του Ν.66(Ι)/97). Είναι γι΄ αυτό το λόγο που δημιουργείται και επιχειρείται να προστεθεί η βαριά αμέλεια ως βάση αγωγής εναντίον της Εναγόμενης 3 - Καθ΄ ης η αίτηση
3. Η ανάγκη τροποποίησης εναντίον του Εναγομένου 4 προέκυψε από την καταχωρηθείσα στις 9.3.15 έκθεση υπεράσπισης του στην οποία ισχυρίζεται ότι δεν αποκαλύπτεται βάση αγωγής εναντίον του και κατά συνέπεια η αγωγή εναντίον του πρέπει να απορριφθεί. Επιχειρείται με την παρούσα αίτηση 8 μήνες μετά να προστεθεί ως νέα βάση αγωγής εναντίον του "κακή άσκηση εξουσίας σε δημόσια θέση Public Misfeasance" και "παράβαση της υποχρέωσης σωστής και αποτελεσματικής ενσωμάτωσης και εφαρμογής του ευρωπαϊκού πλαισίου". Με την αιτούμενη τροποποίηση όμως που η αναγκαιότητα της δεν προέκυψε από υλικό που περιήλθε στην αντίληψη του Αιτητή καθυστερημένα (αλλά κατά την καθυστερημένη μελέτη της υπόθεσης από τους δικηγόρους του Ενάγοντα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού) δεν είναι τόσο καλόπιστη όσο ο Ενάγων επικαλείται, αφού η παρούσα αίτηση τροποποίησης καταχωρήθηκε 1 χρόνο και 8 μήνες αντίστοιχα από τις καταχωρηθείσες εκθέσεις υπεράσπισης των Καθ΄ ων η αίτηση 3 και
4. Με αυτήν θα δημιουργηθεί πολλαπλότητα νομικών ζητημάτων αφού μεταβάλλεται εξ ολοκλήρου ο χαρακτήρας της παρούσας αγωγής, κάτι που δεν θα αποβεί προς το συμφέρον απονομής της δικαιοσύνης και για το οποίο οι Εναγόμενοι δεν θα μπορούσαν να αποζημιωθούν με την προς όφελος τους επιδίκαση εξόδων. Η αίτηση αποτυγχάνει και ως εκ τούτου απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος των Καθ΄ ων η Αίτηση 3 και 4 όπως θα υπολογιστούν από Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και τα οποία είναι καταβλητέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ................................... Μ. Παπάμιχαηλ, Π.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο