Παναγής Χατζηρούσου ν. CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC LTD δια του Ειδικού Διαχειριστή και/ή Ειδικής Διαχειρίστριας και/ή οποιουδήποτε άλλου εξουσιοδοτημένου προσώπου κ.α., Αρ. Αγωγής: 549/2015, 14/6/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2016:A35 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 549/2015 Μεταξύ: Παναγής Χατζηρούσου Ενάγοντα -και-
- CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC LTD δια του Ειδικού Διαχειριστή και/ή Ειδικής Διαχειρίστριας και/ή οποιουδήποτε άλλου εξουσιοδοτημένου προσώπου
- Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ
- Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου
- Κυπριακή Δημοκρατία δια του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας Εναγομένων Αίτηση ημερ. 19.10.2015 14 Ιουνίου, 2016 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενη 3 - αιτήτρια: κα Σάββα για Α. Ευαγγέλου & Σία ΔΕΠΕ Για Ενάγοντα - καθ΄ου η αίτηση: κα Κάττου για κα Χρ.Χριστοφή ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
- Ο ενάγων καταχώρισε κλητήριο ειδικώς οπισθογραφημένο (Δ.2 θ.6) με το οποίο αξιώνει αποζημιώσεις εναντίον των εναγομένων ως επίσης και μεταξύ άλλων διατάγματα με τα οποία να ακυρώνεται η συμφωνία αγοράς των αξιογράφων.
- Στο κλητήριο διατυπώνονται λεπτομέρειες δόλου, απάτης, παραπλάνησης, ψευδών παραστάσεων, βαριάς αμέλειας, παράλειψης εκτέλεσης των νόμιμων καθηκόντων από τους εναγόμενους 1 και
- Περαιτέρω δε παρατίθενται λεπτομέρειες αμέλειας και βαριάς αμέλειας από μέρους των εναγομένων 3 και
- Οι εναγόμενοι 1, 2 και 4 καταχώρισαν έκθεση υπεράσπισης. Η εναγόμενη 3 - αιτήτρια καταχώρισε αίτηση δια κλήσεως με την οποία ζητεί μεταξύ άλλων διάταγμα για παραμερισμό του κλητηρίου εντάλματος καθότι πρόκειται για κλητήριο ειδικώς οπισθογραφημένο και σ΄αυτό εγείρονται ισχυρισμοί για δόλο και ή απάτη.
- Στο στάδιο των αγορεύσεων η συνήγορος της αιτήτριας συμφώνησε στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας να εκδοθεί διάταγμα άρσης της παρατυπίας δυνάμει της Δ.64 και εισηγήθηκε όπως το υφιστάμενο κλητήριο μετατραπεί σε κλητήριο γενικώς οπισθογραφημένο και δοθούν οδηγίες να καταχωρηθεί έκθεση απαίτησης. Η συνήγορος του αιτητή ανέφερε μεταξύ άλλων, ότι πρόκειται για τυπολατρική προσέγγιση και εισηγήθηκε όπως το Δικαστήριο στα πλαίσια αυτής της διαδικασίας εκδώσει διάταγμα απαλλαγής από την παρατυπία και να προχωρήσει η διαδικασία χωρίς οτιδήποτε άλλο.
- Η διάκριση μεταξύ γενικά και ειδικά οπισθογραφημένου κλητηρίου προκύπτει από την Δ.2 θ.6 και ρητά προνοείται ότι σε όλες τις άλλες αγωγές στο Επαρχιακό Δικαστήριο (εκτός από αγωγές για λίβελλο, προφορική δυσφήμιση, κακόβουλη δίωξη, παράνομη φυλάκιση, αποπλάνηση ή αθέτηση υπόσχεσης γάμου, και σε αγωγές, στις οποίες υπάρχει ισχυρισμός για δόλο εκ μέρους του ενάγοντος) το κλητήριο ένταλμα δύναται, κατά την εκλογή του ενάγοντος να είναι εδικά οπισθογραφημένο με την έκθεση απαιτήσεως του, ή την επανόρθωση ή τη θεραπεία στην οποία ισχυρίζεται ότι δικαιούται (Τύπος 2). Η Δ.2 θ.6 βασικά προβλέπει ότι ο ενάγων σ΄ όλες τις αγωγές μπορεί να εναγάγει τον εναγόμενο με κλητήριο στο οποίο «δύναται» («may») να οπισθογραφήσει και την έκθεση απαίτησης. Η χρήση της αγγλικής λέξης «may» υποδηλώνει δικαίωμα και επιλογή και όχι επιτακτική πρόνοια, οπότε θα χρησιμοποιείτο το ρήμα «shall». Όμως το δικαίωμα επιλογής δεν παρέχεται στον ενάγοντα όπου η φύση της αγωγής συμπεριλαμβάνεται στις εξαιρέσεις της Δ.2 θ.6
(4). 5. Όπως έχει επισημανθεί από τον Δικαστή Γ. Ερωτοκρίτου στην υπόθεση Φαλέκκου ν Χριστοφίδη, Πολ. Έφεση 63/2010/ ημερ. 17.12.2013, η διαφορά μεταξύ γενικής και ειδικής οπισθογράφησης φαίνεται να έχει περισσότερο ιστορική παρά πρακτική σημασία και εκτός των περιπτώσεων που ο ενάγων δεν έχει όλες τις πληροφορίες για τη σύνταξη της έκθεσης απαίτησης, η γενική οπισθογράφηση δεν έχει οποιαδήποτε άλλη χρησιμότητα αλλά αποτελεί πηγή καθυστέρησης και δημιουργεί περιττά έξοδα. Η Δ.2 θ.6 και γενική οπισθογράφηση συνεχίζει να υφίσταται για τις περιπτώσεις που περιγράφονται στην Δ.2 θ.6
(4)με αποτέλεσμα σε αγωγή στην οποία υπάρχει ισχυρισμός για δόλο ο ενάγων να μην έχει δυνατότητα επιλογής ειδικά οπισθογραφημένου κλητηρίου. Στην προκείμενη περίπτωση η χρήση από τον ενάγοντα κλητηρίου γενικώς οπισθογραφημένου ήταν επιβεβλημένη υπό τις περιστάσεις αφού προβάλλονται ισχυρισμοί για δόλο, γεγονός που αναγνώρισαν και οι δύο συνήγοροι. 6.1 Στη συνέχεια θα εξεταστεί κατά πόσο πρόκειται για θεραπεύσιμη θεραπεία με βάση την Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η Δ.64 κατάργησε τη διάκριση μεταξύ άκυρης και αντικανονικής διαδικασίας. Δόθηκε στο Δικαστήριο η διακριτική ευχέρεια σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με τους Κανονισμούς είτε να παραμερίσει τη διαδικασία, είτε να θεωρήσει τη μη συμμόρφωση θεραπεύσιμη και να εκδώσει διάταγμα για διόρθωση ή άρση της παρατυπίας. 6.2 Η νομολογία καθιέρωσε κριτήρια για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου με προεξάρχων ότι η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας υπέρ της άρσης της παρατυπίας, δεν θα οδηγούσε σε πασιφανή αδικία στην άλλη πλευρά. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Karl Henz Wunderlich κ.ά. ν Παναγιώτου
(1999)1Α ΑΑΔ 366, Landbroke Group Plc κ.ά. ν Παπακόκκινου
(1999)1(Γ) ΑΑΔ 1535 και η αγγλική υπόθεση Metroinvest Ansalt and Others v Commercial Union
(1985)1 WLR 513. 6.3 Όπως έχει επισημανθεί και στην υπόθεση Πέτριχου ν Χατζηιωσήφ
(1998)1 ΑΑΔ 81, 84, η Δ.64 δεν αποτελεί πανάκεια για κάθε παράλειψη συμμόρφωσης με τους κανονισμούς. Δημιουργεί ένα διαδικαστικό μέσο το οποίο μπορεί να χρησιμοποιήσει ο διάδικος για να θεραπεύσει παρατυπίες στη διαδικασία, εφόσον αυτές είναι βέβαια θεραπεύσιμες. Η συγκεκριμένη Διαταγή δεν παρέχει στο δικαστήριο την εξουσία να προβαίνει αυτεπάγγελτα σε διορθωτικές κινήσεις. Το δικαστήριο υποχρεούται να εξετάζει την ενώπιον του κατάσταση, όπως αυτή έχει δημιουργηθεί. Τα κατάλληλα διορθωτικά διαβήματα θα πρέπει να λαμβάνονται από τον ενδιαφερόμενο διάδικο (Οικονομίδου ν Φλουρέντζος Χριστοδούλου και Υιοί Λτδ
(2005)1 ΑΑΔ 1157). 6.4 Όπως έχει επισημανθεί και στην υπόθεση M.I. Holdings Public Ltd v Παναγή
(2006)1 ΑΑΔ 298, η παρατυπία υπάρχει μέχρι την άρση της και η Δ.64 δεν καταργεί τις διατάξεις των θεσμών, οι οποίοι πρέπει να τηρούνται. Με την Δ.64 παρέχεται απλώς η ευκαιρία σε διάδικο που επέδειξε πλημμέλεια στην εφαρμογή των θεσμών, στα πλαίσια που ορίζει η Διαταγή, να διορθώσει το συγκεκριμένο διάβημα, ώστε να μη θεωρείται άκυρο (Remedica Ltd v Bayer Aktiengesellschaft
(1998)1 ΑΑΔ 1815). 6.5 Στην υπόθεση Φαλέκκου, ανωτέρω, αποφασίστηκε ότι η μη συμμόρφωση με την Δ.2 θ.6
(4)καλύπτεται πλήρως από την Δ.64 θ.1 και 3 και περαιτέρω αναφέρθηκε ότι η διαδικασία δεν έπρεπε να παραμεριστεί και το Δικαστήριο θα έπρεπε να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια ώστε να την θεραπεύσει. Επισημάνθηκε ότι η σημασία τυχόν μη συμμόρφωσης με την Δ.2 θ.6
(4)δεν είναι πλέον τόσο σοβαρή και ουσιώδης ώστε να μην θεωρηθεί θεραπεύσιμη δυνάμει της Δ.64 ιδιαίτερα όταν δεν επηρεάζονται τα δικαιώματα της άλλης πλευράς όπως και στην παρούσα περίπτωση. Τονίστηκαν τα ακόλουθα: «Στην προκειμένη περίπτωση, από τη στιγμή που το πρωτόδικο δικαστήριο προέβη σε διαπίστωση ότι πρόκειται για θεραπεύσιμη παρατυπία, δεν βλέπουμε λόγο γιατί να μην μπορούσε στην ίδια διαδικασία να θεραπεύσει την παρατυπία δυνάμει της Δ.64, εφόσον το έκρινε αναγκαίο. Θα ήταν τυπολατρική προσέγγιση αν κρίναμε ότι για να θεραπευθεί η ήδη διαπιστωθείσα παρατυπία θα έπρεπε το πρωτόδικο δικαστήριο να αναβάλει την υπόθεση, ώστε να δοθεί χρόνος στον Εφεσίβλητο να καταχωρίσει αίτηση δυνάμει της Δ.64 για να θεραπεύσει την παρατυπία. Διερωτόμαστε σε τι θα εξυπηρετούσε η αίτηση, εφόσον η άλλη πλευρά δεν θα μπορούσε να έχει ουσιαστικούς λόγους ένστασης, αφού το ουσιαστικό θέμα είχε ήδη κριθεί από το πρωτόδικο δικαστήριο. Βέβαια οι πιο πάνω παρατηρήσεις μας δεν πρέπει να τύχουν παρανόησης ως προς το καθήκον του κάθε δικηγόρου ή διαδίκου που διαπιστώνει την παρατυπία να λαμβάνει έγκαιρα στην κατάλληλη περίπτωση τα αναγκαία μέτρα για θεραπεία της και όχι να αφήνει τα πράγματα να τύχουν διόρθωσης από το Δικαστήριο. Επομένως ούτε ο δεύτερος λόγος έφεσης ευσταθεί». (Η έμφαση δική μου). 7. Στην προκείμενη περίπτωση η παρατυπία κρίνεται θεραπεύσιμη με βάση την Δ.64 θ.1
(1)και
- Εξάλλου και οι συνήγοροι των διαδίκων συμφώνησαν στην έκδοση διατάγματος άρσης της παρατυπίας. Δεν θεωρώ ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις ότι θα πρέπει να αναβληθεί η υπόθεση για να δοθεί χρόνος στον ενάγοντα - αιτητή να καταχωρίσει αίτηση δυνάμει της Δ.64 για να θεραπεύσει την παρατυπία και λαμβανομένου υπόψη των πιο πάνω αλλά και του γεγονότος ότι η αιτήτρια δεν θα μπορούσε να έχει ουσιαστικούς λόγους ένστασης στην πιο πάνω αίτηση. Δεν κρίνεται αναγκαίο η μετατροπή του κλητηρίου εντάλματος από ειδικώς σε γενικώς οπισθογραφημένο και κατ΄επέκταση δεν υφίσταται αναγκαιότητα καταχώρησης έκθεσης απαίτησης.
- Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω η αίτηση απορρίπτεται. Περαιτέρω εκδίδεται διάταγμα άρσης της παρατυπίας και η διαδικασία θα πρέπει να συνεχιστεί ως έχει. Αναφορικά με τα έξοδα, έχοντας υπόψη ότι και οι δυο πλευρές συμφωνούν, τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ της αιτήτριας και εναντίον του καθ΄ου η αίτηση όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.): .................................... Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο