Cyprus Popular Bank Public Co Ltd και σήμερα ως Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Wilson Steven Leslie άλλως Steven Leslie Wilson κ.α., Αρ. Αγωγή

(1)(γ), Δ.16 Θ.9, Δ.27 Θ. 2 και 3 , Δ.33 Θ. 10, Δ.48 Θ.1 - 3, 6 - 9 12 και 13, Δ.64, επί των άρθρων 2 και 21 του Περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60), στον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 44/2001 με ιδιαίτερη μνεία στα άρθρα 2, 5, 6

(1), 15, 16, 17 και 26 - 31 του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1393/07 και ειδικά στα άρθρα 4, 6 - 8, 10 και 14, στο Annual Practice του 1952 σελ. 130, στην επικείμενη Νομολογία και επί των Γενικών και Συμφυών Εξουσιών του Δικαστηρίου. Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ: Η καταγραφή της μέχρι τώρα πορείας της υπόθεσης κρίνεται αναγκαία καθώς πιστεύω ότι θα είναι υποβοηθητική για την καλύτερη κατανόηση της απόφασης. Η αγωγή καταχωρήθηκε σε ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα (O.2 r. 6) την 3.7.

1. Η διεύθυνση των εναγομένων 1 & 2, όπως αναγράφεται στο κλητήριο ένταλμα, βρίσκεται στο Ηνωμένο Βασίλειο ενώ της εναγομένης 3 στην Κύπρο στην Επαρχία Αμμοχώστου. Η εναγόμενη 3 όταν της επιδόθηκε η αγωγή καταχώρησε δια δικηγόρου εμφάνιση την 9.10.2012 και ακολούθως υπεράσπιση και ανταπαίτηση την 22.10.
2. Η δικογραφία γι΄αυτήν συμπληρώθηκε και είναι ορισμένη για οδηγίες σήμερα 28.06.2016, αναμένοντας την εξέλιξη της παρούσας αίτησης. Την 26.10.2012 καταχωρήθηκε εκ μέρους της ενάγουσας Ειδοποίηση Κλητηρίου Εντάλματος και την 21.12.2012 καταχωρήθηκε αίτηση για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας η οποία εγκρίθηκε την 15.01.
3. Μετά που επετεύχθη η επίδοση στους αιτητές αυτοί καταχώρησαν αίτηση με την οποία ζητούσαν άδεια για καταχώρηση εμφάνισης υπό διαμαρτυρία και διάταγμα με το οποίο να τους επιτρέπεται να καταχωρήσουν αίτηση παραμερισμού της διαδικασίας και/ή της επίδοσης της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος και εξασφάλισαν τα σχετικά διατάγματα. Την 6.04.2015 καταχώρησαν - το αμφισβητούμενο ως τέτοιο από πλευράς της καθ΄ης η αίτηση - Σημείωμα Εμφάνισης υπό διαμαρτυρία και στη συνέχεια την 5.05.2015 καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση. Το διάταγμα για την επίδοση εκτός της δικαιοδοσίας του κλητηρίου εντάλματος ή/και ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος και την υποκατάστατο επίδοση τους στους εναγόμενους 1 & 2 προνοούσε επίδοση στη βάση του μηχανισμού ή/και της διαδικασίας που καθορίζει ο Περί Επιδόσεως και Κοινοποιήσεως στα Κράτη Μέλη Δικαστικών και Εξώδικων Πράξεων σε Αστικές ή Εμπορικές Υποθέσεις, Κανονισμός (ΕΚ) αριθμός 1393/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 3ης Νοεμβρίου 2007 στη διεύθυνση των εναγομένων 1 & 2 στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το εκδοθέν διάταγμα προνοούσε όπως οι εναγόμενοι 1 & 2 καταχωρήσουν εμφάνιση εντός 30 ημερών από της επίδοσης. Περαιτέρω οποιαδήποτε μεταγενέστερη αίτηση να θεωρείται ότι έχει επιδοθεί στους εναγόμενους 1 & 2 εάν αναρτηθεί αντίγραφο της για 7 ημέρες στον πίνακα του Δικαστηρίου. Η ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ Η ΟΠΟΙΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ: Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κ. Σωκράτη Παρπαρίνου, δικηγόρου και διευθύνοντος συμβούλου στο δικηγορικό γραφείο το οποίο εκπροσωπεί στην παρούσα τους αιτητές. Θα καταγράψω αμέσως στη συνέχεια όσα δηλώνει σε αυτή, όπως και στη συνέχεια τους λόγους ένστασης και όσα δηλώνονται στην ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει, αυτολεξεί. Δεν επιχειρώ την σύνοψη τους καθώς η κάθε θέση ή ισχυρισμός έχει τη δική του σημασία και επίσης για μια πληρέστερη εικόνα για τον αναγνώστη της παρούσας. Ο κ. Σ. Παρπαρίνος δηλώνει λοιπόν στην ένορκη δήλωση του: «
4. .Γνωρίζω τα γεγονότα που θα αναφέρω κατωτέρω από εκτενείς και λεπτομερείς πληροφορίες που έλαβα από τους δικηγόρους και αντιπρόσωπους των αιτητών, ήτοι κ.κ. Maxwell Alves Solicitors οι οποίοι βρίσκονται στην Αγγλία και στην Κύπρο από τον κ. Αντρέα Χριστοδούλου, δικηγόρο στο δικηγορικό γραφείο Σ. Παρπαρίνος & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ο οποίο χειρίζεται προσωπικά την υπόθεση. Οι κ.κ. Maxwell Alves Solicitors και οι συνεργάτες και/ή αντιπρόσωποι αυτών με τη σειρά τους, έχουν απευθείας επαφή με τους Αιτητές. Επίσης, γνωρίζω τα γεγονότα από μελέτη όλων των σχετικών εγγράφων της παρούσας υπόθεσης στα οποία θα αναφερθώ πιο κάτω.
5. Δηλώνω ότι είμαι δεόντως εξουσιοδοτημένος από τους Αιτητές να προβώ στην παρούσα ένορκη δήλωση η οποία καταχωρείται προς υποστήριξη της παρούσας αίτησης των Αιτητών για παραμερισμό και/ή αναστολή της παρούσας αγωγής και/ή της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος και/ή πιστού αντιγράφου του κλητηρίου εντάλματος στην αγωγή 946/2012 και/ή του σχετικού Διατάγματος επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας ημερομηνίας 15.01.2013 που εκδόθηκε εναντίον των Αιτητών από τους Ενάγοντες ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ (ΠΡΩΗΝ CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD (στο εξής «η Τράπεζα»). 3 . Στις 15.01.2013 κατόπιν μονομερούς αίτησης των Εναγόντων/ Καθ΄ων η Αίτηση ημερ. 21.12.2012, το Δικαστήριο εξέδωσε Διάταγμα με το οποίο επέτρεψε την επίδοση και/ή υποκατάστατο επίδοση της ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος στην παρούσα Αγωγή στους Αιτητές. Επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 1 και 2 αντίγραφα του Διατάγματος και του Κλητηρίου Εντάλματος. 4 . Οι Αιτητές καταχώρησαν στις 6.04.2015 εμφάνιση υπό διαμαρτυρία, κατόπιν έκδοσης σχετικού διατάγματος ημερομηνίας 13.03.2015, το οποίο έδωσε άδεια στους Αιτητές για να προβούν στην καταχώρηση του σημειώματος εμφάνισης υπό διαμαρτυρία. Περαιτέρω, το εν λόγω διάταγμα ημερομηνίας 13.03.2015 έδιδε το δικαίωμα στους Αιτητές όπως καταχωρήσουν την παρούσα αίτηση εντός 30 ημερών από την ημέρα καταχώρησης του ειρημένου σημειώματος εμφάνισης υπό διαμαρτυρία, επιφυλάσσοντας το δικαίωμα τους να αμφισβητήσουν τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου να εκδώσει την παρούσα Αγωγή. Το Διάταγμα ημερ.
6. 03.2015 επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
8. Με την παρούσα ένορκη δήλωση θα επιχειρήσω να καταδείξω ότι: (α) Τα Κυπριακά Δικαστήρια στερούνται δικαιοδοσίας να εκδικάσουν την παρούσα αγωγή. (β) Η επίδοση των σχετικών εγγράφων δυνάμει του διατάγματος για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας ημερ. 15.01.2013 δεν έγινε με το δέοντα τρόπο και/ή δεν επιδόθηκαν όλα τα απαραίτητα έγγραφα για να θεωρηθεί καλή επίδοση.
9. Λόγω του ότι οι Αιτητές διαμένουν μόνιμα στο εξωτερικό και λόγω του κατεπείγοντος της παρούσας αίτησης δεν ήταν δυνατό για τους ίδιους να μεταβούν στην Κύπρο σήμερα για να προβούν οι ίδιοι στην παρούσα Ένορκη Δήλωση. Αναφέρω επίσης ότι εν πάση περιπτώσει, και όπως πιστεύω θα διαφανεί και στη συνέχεια, τα πλείστα θέματα στα οποία θα αναφερθώ είναι είτε νομικά θέματα είτε βασίζονται σε αδιαμφισβήτητα έγγραφα.
10. Η παρούσα υπόθεση αποτελεί μέρος μιας σοβαρότατων διαστάσεων διαφοράς που υπάρχει μεταξύ μεγάλου αριθμού Άγγλων πολιτών που ζουν στην Αγγλία (στο εξής "οι Άγγλοι Αγοραστές") από τη μια πλευρά των Εναγομένων 3 καθώς και άλλων κυπριακών εταιρειών που ασχολούνται με κατασκευές και με ανάπτυξη γης ("οι Κυπριακές Εταιρείες") και της Τράπεζας και/ή άλλων Τραπεζών. Οι Άγγλοι Αγοραστές θεωρούν ότι εξαπατήθηκαν από τις Κυπριακές Εταιρείες και από την Τράπεζα οι οποίες ενήργησαν σε σχέση με το θέμα αυτό από κοινού.
11. Ειδικότερα αναφέρω ότι οι Άγγλοι Αγοραστές πείσθηκαν να αγοράσουν από τα σχέδια κατοικίες στην Κύπρο τις οποίες θα ανέγειραν οι Κυπριακές Εταιρείες στο εξής ("οι επίδικες κατοικίες"). Τη χρηματοδότηση για την αγορά των επίδικων κατοικιών την παραχωρούσε σε κάθε περίπτωση προς τους Άγγλους Αγοραστές η Τράπεζα. Οι επίδικες κατοικίες ή εν πάση περιπτώσει η συντριπτική πλειοψηφία τους παραμένουν σήμερα (αρκετά χρόνια μετά τη συμφωνηθείσα ημερομηνία παράδοσής τους) ημιτελείς. Όσον αφορά συγκεκριμένα τους Αιτητές, σε αυτούς δεν έχει παραδοθεί ούτε μέχρι σήμερα η εξοχική κατοικία που αγόρασαν, δεν γνωρίζουν κατά πόσο έχει ολοκληρωθεί, και δεν έχει εκδοθεί και/ή μεταβιβαστεί ξεχωριστός τίτλος ιδιοκτησίας για την ειρημένη εξοχική κατοικία που αγόρασαν, δεν γνωρίζουν κατά πόσο έχει ολοκληρωθεί, και δεν έχει εκδοθεί και/ή μεταβιβαστεί ξεχωριστός τίτλος ιδιοκτησίας για την ειρημένη εξοχική κατοικία στο όνομα των Εναγομένων
13. Η Τράπεζα με πολλούς τρόπους στους οποίους θα αναφερθώ στη συνέχεια παραβίασε τα συμβατικά και άλλα καθήκοντα που είχε προς τους Άγγλους Αγοραστές προξενώντας τους μεγάλη ζημιά. Παράλληλα και ως προαναφέρεται ενήργησε από κοινού με τις Κυπριακές Εταιρείες και προώθησε με ψευδείς παραστάσεις και/ή ψευδείς δηλώσεις και άλλες παράνομες πράξεις τόσο την πώληση των επίδικων κατοικιών όσο και την παραχώρηση από την ίδια δανείων προς τους Άγγλους Αγοραστές για την αγορά των επίδικων κατοικιών. Η Τράπεζα εντελώς στοχευμένα έστρεψε και /ή κατεύθυνε και/ή προσανατόλισε τις εμπορικές της δραστηριότητες στην Αγγλία με σκοπό σε συνεργασία με τις Κυπριακές κατασκευάστριες εταιρείες και/ή δικηγόρους και/ή ατζέντες, να εξωθήσει Άγγλους Αγοραστές να προβούν στη σύναψη στεγαστικών δανείων σε ξένο συνάλλαγμα, ήτοι Ευρώ. Απώτερος σκοπός των ως άνω αναφερόμενων προσώπων και/ή οργανισμών και/ή εταιρειών ήταν η δική τους κερδοφορία εις βάρος των καταναλωτών - Άγγλων Αγοραστών.
14. Συγκεκριμένα η Τράπεζα και/ή οι αντιπρόσωποι αυτής παρέλειψαν να ακολουθήσουν τη δέουσα πρακτική και πολιτική που επιδείκνυε ένα επαγγελματίας τραπεζικός στα πλαίσια άσκησης των καθηκόντων του και/ή στα πλαίσια παροχής παρόμοιων τραπεζικών εργασιών και/ή του κώδικα Συμπεριφοράς που δεσμεύει την Τράπεζα. Περαιτέρω, παρέλειψαν να επεξηγήσουν στους καταναλωτές - Άγγλους Αγοραστές τους πιθανούς κινδύνους σύναψης συμφωνίας δανείου σε ξένο συνάλλαγμα, ήτοι την πιθανή μελλοντική διατίμηση του ξένου συναλλάγματος σε σχέση με την Αγγλική Λίρα και/ή τις πιθανές χρεώσεις τόκων υπερημερίας και/ή άλλων προσαυξημένων επιτοκίων και χρεώσεων που θα λάμβαναν χώρα κατά την αποκλειστική ευχέρεια των Καθ΄ων η Αίτηση με αποτέλεσμα να καταστούν οι ρήτρες αυτές καταχρηστικές και/ή ολόκληρη η Συμφωνία Δανείου να καθίσταται άκυρη εξ υπαρχής. Για τα θέματα αυτά εκκρεμεί αυτή τη στιγμή μεγάλος αριθμός αγωγών τόσο στην Αγγλία όσο και στην Κύπρο.
15. Όσον αφορά τη χρονολογική σειρά των γεγονότων που αφορούν ειδικά την υπόθεσή μας, αυτή έχει ως ακολούθως: Ι. 29/6/2011 - Καταχώρηση αγωγής στο High Court of Justice της Αγγλίας με αριθμό HQ11X02379 από μεγάλο αριθμό άλλων Άγγλων πολιτών κατά συγκεκριμένης Κυπριακής Εταιρείας, του διευθυντή της αντιπροσώπου της και αριθμού υπό-αντιπροσώπων της στην Αγγλία σε σχέση με την πώληση κατοικιών ("η Αγγλική Αγωγή"). Στη συνέχεια ακολούθησαν και άλλες οκτώ παρόμοιες αγωγές από μεγάλο αριθμό άλλων Άγγλων πολιτών. Διευκρινίζεται ότι τα επίδικα θέματα είναι πανομοιότυπα με την παρούσα αγωγή στις κάτωθι αγγλικές υποθέσεις όπου Εναγόμενη μεταξύ άλλων είναι η Alpha Bank και έχουν καταχωριστεί μαζικές αγωγές (General Claim Forms) από νομικούς αντιπροσώπους του Αιτητή στην Αγγλία εναντίον της Τράπεζας εκ μέρους εκατοντάδων Άγγλων αγοραστών που σύναψαν συμφωνίες δανείων μαζί με την ειρημένη Τράπεζα, ενώ παράλληλα εκκρεμεί σχετική έφεση στην υπόθεση HQ11X02379 μεταξύ των Andrew Barclay-Watt κ.ά. εναντίον ALPHA PANARETI PUBLIC LIMITED κ.α. η οποία έφεση ήταν ορισμένη στις 9/06/2014 για να αποφασισθεί τελεσίδικα από τα αγγλικά δικαστήρια κατά πόσο είναι καθ' ύλη και κατά τόπο αρμόδια να εκδικάσουν τις υπό εξέταση υποθέσεις. ΙΙ. 29/12/2011 - Καταχώρηση της δεύτερης αγωγής στο High Court of Justice της Αγγλίας με αριθμό HQ11X
16. ΙΙΙ. 17/5/2012 - Καταχώρηση της τρίτης αγωγής στο High Court of Justice με αριθμό HQ12X
17. IV. 4/09/2012 - Καταχώρηση της τέταρτης αγωγής στο High Court of Justice με αριθμό HC 12 DO
18. Στην εν λόγω αγωγή είναι Εναγόμενοι μεταξύ άλλων και η Alpha Bank. V. 03.10.2012 - Καταχώρηση της παρούσας αγωγής στην Κύπρο. VI. 26/11/2012 - Έκδοση απόφασης του High Court of Justice στα πλαίσια της Αγγλικής Αγωγής υπό στοιχείο (Ι) ανωτέρω, με την οποία αποφασίστηκε ότι το Αγγλικό Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την υπόθεση. VII. 24/1/2013 - Καταχώρηση της πέμπτης αγωγής με αριθμό HQ13X00312 στο High Court of Justice. Στην εν λόγω αγωγή προστέθηκε ως εναγόμενη και η Alpha Bank. VIII. 27/1/2013 - Καταχώρηση της έκτης αγωγής με αριθμό HQ13X03348 στο High Court of Justice. Στην εν λόγω αγωγή είναι εναγόμενη και η Alpha Bank. ΙX. 1/3/2013 - Καταχώρηση της έβδομης αγωγής με αριθμό HQ13X0094 στο High Court of Justice. Στην εν λόγω αγωγή προστέθηκε ως εναγόμενη και η Alpha Bank. X. 4/09/2013 - Καταχώρηση όγδοης αγωγής με αριθμό ΗQ13X
19. Στην εν λόγω αγωγή είναι εναγόμενη μεταξύ άλλων και η Alpha Bank Cyprus Ltd. XI. 29/04/2014 - Καταχώρηση ένατης αγωγής με αριθμό HQ14X
20. Στην εν λόγω αγωγή είναι εναγόμενη και η Alpha Bank.
21. Στην παρούσα υπόθεση είναι η θέση των Αιτητών ότι προχώρησαν με τη σύναψη του επίδικου δανείου κατόπιν ψευδών παραστάσεων που έγιναν προς το πρόσωπο τους στην Αγγλία. Οι εν λόγω ψευδείς παραστάσεις έγιναν μεταξύ άλλων, μέσω οργανωμένης και/ή συντονισμένης συνάντησης σε εκθεσιακό χώρο γνωστού ξενοδοχείου στην Αγγλία όπου οι κ.κ. FNG LTD (στο εξής ¨ο ατζέντης¨) συμμετείχαν με ενεργό ρόλο ως από κοινού αντιπρόσωποι των Εναγομένων 3 και της Τράπεζας.
22. Συγκεκριμένα, οι Αιτητής πείστηκαν από τον ατζέντη όπως προχωρήσουν στην αγορά της επίδικης εξοχικής κατοικίας. Προς τον σκοπό αυτό συστήθηκε μέσω του εν λόγω ατζέντη αντιπρόσωπος δικηγόρος, ήτοι ο Άντρος Πελεκάνος (στο εξής ¨ο αντιπρόσωπος¨) ο οποίος διορίστηκε ως πληρεξούσιος αντιπρόσωπος των Αιτητών δυνάμει σχετικού Πληρεξούσιου Εγγράφου. Περαιτέρω, ο ατζέντης υπέδειξε στους Αιτητές ότι το επίδικο δάνειο θα έπρεπε να ληφθεί από την Τράπεζα - Καθ΄ης η Αίτηση, αφού οι Εναγόμενοι 3 συνεργάζονταν με την εν λόγω Τράπεζα για προσωπικά τους δάνεια και επομένως θα μπορούσαν να υπογράψουν ως εγγυητές του δανείου των Αιτητών. 14.Ακολουθώντας την ίδια τακτική, ο αντιπρόσωπος εξυπηρετώντας τόσο τα συμφέροντα των Εναγομένων 3 όσο και της Τράπεζας, μερίμνησε όπως το δάνειο δοθεί από την Τράπεζα - Καθ΄ης η αίτηση, χωρίς να θέσει οποιαδήποτε άλλη εναλλακτική τράπεζα στην προσοχή των Αιτητών. Περαιτέρω, είναι η θέση των Αιτητών ότι τα οποιαδήποτε έγγραφα υπογράφτηκαν εκ μέρους τους από τον αντιπρόσωπο δυνάμει του προαναφερόμενου Πληρεξούσιου Εγγράφου προς τον Άντρο Πελεκάνο, ουδέποτε τους επεξηγήθηκαν και/ή ουδέποτε ο αντιπρόσωπος τους ενημέρωσε ότι θα προέβαινε στην υπογραφή αυτών και/ή ουδέποτε ενημερώθηκαν για τους όρους και/ή τις ρήτρες που διελάμβαναν τα εν λόγω έγγραφα. Το μόνο έγγραφο που υπογράφτηκε από τους Αιτητές ήταν Πληρεξούσιο Έγγραφο προς τον κ. Άντρο Πελεκάνο. 15.Σε σχέση με τα όσα αναφέρονται στις παραγράφους 12 μέχρι και 14 ανωτέρω, είναι η θέση των Αιτητών ότι ο ατζέντης τους παρότρυνε και/ή έθεσε ως επιτατική ανάγκη όπως υπογράψουν πληρεξούσιο έγγραφο προς όφελος του αντιπροσώπου ώστε να μη χρειαστεί να μεταβαίνουν στην Κύπρο για τυπικές υπογραφές σχετικά με το αγοραπωλητήριο έγγραφο και τη δανειακή σύμβαση. Όπως διαφάνηκε εκ των υστέρων στους Αιτητές, το εύρος του εν λόγω πληρεξουσίου εγγράφου ήταν μεγαλύτερο. Συνεπεία της γενικής συμπεριφοράς που επέδειξε ο αντιπρόσωπος δυνάμει του εν λόγω πληρεξουσίου εγγράφου, κατέστησε τον εαυτό του αστικά αμελή αφού ενήργησε καθ' υπέρβαση ρητών και/ή εξυπακουόμενων εντολών που έλαβε από τους Αιτητές και συνεπώς κατά παράβαση του θέσμιου καθήκοντος του έναντι των Αιτητών. Αυτό προκύπτει από το γεγονός ότι καθ' όλη την επίδικη χρονική περίοδο παραβίαζε επανειλημμένως το θέσμιο καθήκον του, υποκινούμενος από τους Εναγόμενους
24. Οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι το ως άνω αναφερόμενο Πληρεξούσιο Έγγραφο είναι καθόλα άκυρο, αφού παραχωρήθηκε προς τον αντιπρόσωπο τον οποίο δεν γνώριζαν προσωπικά και ο οποίος ουσιαστικά ενήργησε κατά παράβαση του θέσμιου καθήκοντος που είχε προς τους Αιτητές. Ενεργώντας με τον τρόπο αυτό λειτούργησε εξ' ολοκλήρου προς όφελος των συμφερόντων των Εναγομένων 3 και της Τράπεζας με αποτέλεσμα να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Επίσης, δεν αναφέρθηκαν στους Αιτητές οι συναλλαγματικοί κίνδυνοι σύναψης δανείου σε ξένο νόμισμα (διατίμηση κ.λπ.) ήτοι Ευρώ σε σχέση με την Αγγλική Λίρα που είναι το συνάλλαγμα που κατανοούν και χρησιμοποιούν οι Αιτητές και δεν τηρήθηκαν οι διαδικασίες και οι προϋποθέσεις που τίθενται από τον νόμο όταν παραχωρείται δάνειο σε ξένο νόμισμα και/ή οι σχετικές Οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Κεντρικής Τράπεζας. Η εν λόγω δήλωση αποποίησης δικαιωμάτων μαζί με την σχετική εγκύκλιο της Κεντρικής Τράπεζας Κύπρου ημερομηνίας 11/10/2006 επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ
26. Σε συνέχεια των ανωτέρω, είναι η θέση των Αιτητών ότι έθεσαν τους εαυτούς τους έρμαια των μονομερών ενεργειών από πλευράς των Εναγόμενων 3, του αντιπροσώπου και της Τράπεζας - Καθ' ης η Αίτηση. Συγκεκριμένα οι Αιτητές εξαιτίας της καταχρηστικής και αυθαίρετης εξουσιοδότησης του αντιπροσώπου, ακολουθούσαν εντελώς τυφλά και εν καλή τους πίστη (ως τα αδύνατα μέρη) τις οδηγίες της Τράπεζας και των Εναγομένων
27. Περαιτέρω, οι Αιτητές αναφέρουν ότι τελούσαν ουσιαστικά υπό πλάνη, υποκινούμενοι από τις κατευθυντήριες πράξεις και δραστηριότητες των Εναγόμενων 3, του αντιπροσώπου και της Τράπεζας - Καθ' ης η Αίτηση, οι οποίες εξαρχής σκοπό είχαν την εξώθηση των Αιτητών να συνάψουν τη Συμφωνία Δανείου και την υπογραφή του Πωλητηρίου Εγγράφου για τη διασφάλιση των δικών τους κερδοσκοπικών συμφερόντων, χωρίς να παραχωρηθεί και/ή δοθεί το δικαίωμα για ανεξάρτητη νομική εκπροσώπηση και κατ' επέκταση τη διασφάλιση και προστασία των συμφερόντων των Αιτητών στις διάφορες διαδικασίες. Σχετικό ερωτηματολόγιο στην αγγλική, συνοδευόμενο από ένορκη δήλωση επίσης στην Αγγλική επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ
29. Περαιτέρω, είναι η θέση των Αιτητών ότι ουδέποτε έλαβαν ενημέρωση για τη σύναψη της Συμφωνίας Δανείου ημερ. 24/06/2008 και/ή ουδέποτε τους επεξηγήθηκαν οι όροι αυτής, αφού υπογράφτηκε εκ μέρους τους από τον αντιπρόσωπο στην Κύπρο. Ουδέποτε αποστάλθηκε αντίγραφο της ρηθείσας Συμφωνίας Δανείου στους Αιτητές και ουδέποτε λήφθηκαν τα αναγκαία μέτρα από τον αντιπρόσωπο ως προς την διαπραγμάτευση των όρων της Συμφωνίας Δανείου με την Τράπεζα και/ή ουδέποτε υπήρξε προηγούμενη κοινοποίηση και/ή σχετική νομική συμβουλή από τον αντιπρόσωπο προς τους Αιτητές. Ως εκ τούτου, οι τελευταίοι ουδέποτε είχαν την ευκαιρία να λάβουν γνώση ως προς τα διαβήματα στα οποία προέβαινε ο αντιπρόσωπος εκ μέρους τους και αναλόγως να του δώσουν σχετικές οδηγίες ως προς το κατά πόσο να προχωρήσει ή όχι με τη σύναψη της συγκεκριμένης Συμφωνίας Δανείου. Τα ανωτέρω προκύπτουν και από το γεγονός ότι πολλοί από τους όρους που διέπουν την ρηθείσα Συμφωνία παρέχουν μονομερή και επιβαρυντικά δικαιώματα στην Τράπεζα και κρίνονται άκρως καταχρηστικοί και παράνομοι αφού εμπεριέχουν το στοιχείο της τιμωρίας και δεν δικαιολογούνται υπό μορφή ζημιάς.
30. Οι Αιτητές μέχρι σήμερα δηλαδή παραμένουν και είναι σε πλήρη άγνοια εν σχέση με τους όρους που διέπουν το σχετικό δάνειο και ειδικά τους όρους εν σχέση με τα οποιαδήποτε επαυξημένα επιτόκια, περιθώρια επιτοκίων, χρεώσεις, επιβαρύνσεις, δικαιώματα, έξοδα, τόκους υπερημερίας, και/ή άλλως πως οι οποίοι όροι εν πάση περιπτώσει κρίνονται αυθαίρετοι και/ή καταχρηστικοί και/ή άδικοι από τους Αιτητές αφού επιβλήθηκαν μονομερώς εις βάρος τους από την Καθ' ης η Αίτηση.
31. Ο ατζέντης επιβεβαίωσε στους Αιτητές ότι η αγορά της εν λόγω εξοχικής κατοικίας θα ήταν κερδοφόρα αφού η εξοχική κατοικία, κατά τα λεγόμενα του, βρισκόταν σε φημισμένη τουριστική περιοχή και ήταν εγγυημένη η ενοικίαση της σε τουρίστες, γεγονός το οποίο θα εξασφάλιζε στους Αιτητές σημαντικό εισόδημα και θα συνείσφερε σημαντικά στην αποπληρωμή των δόσεων επί του δανείου το οποίο θα αποπληρωνόταν αυτόματα και συνεπώς θα αποτελούσε μια καλή επενδυτική δραστηριότητα εκ μέρους των Αιτητών αφού ουσιαστικά θα χρησιμοποιούσαν χρήματα της Τράπεζας με την ελάχιστη δυνατή επιβάρυνση των δικών τους χρημάτων. Η δήλωση αυτή δεν ήταν αληθινή αφού η εξοχική κατοικία αποτελεί μέρος του συγκροτήματος 'FNG PRIVILLAGE PALMS' και το οποίο βρίσκεται στο χωριό Φρέναρος της Επαρχίας Αμμοχώστου, περιοχή η οποία δεν είναι φημισμένη ως τουριστικός προορισμός. Το εν λόγω έργο αν και ολοκληρώθηκε δεν εκδόθηκε ξεχωριστός τίτλος εγγραφής από τους Εναγόμενους 3 προς τους Αιτητές. Πέραν τούτου, αποτελεί πραγματικό γεγονός ότι οι ειρημένες δηλώσεις και παραστάσεις ουδέποτε υλοποιήθηκαν, τουναντίον προκάλεσαν στους Αιτητές δυσβάστακτο οικονομικό κόστος και ζημιά την οποία καλούνται σήμερα να επωμιστούν συνεπεία αυτών των δηλώσεων και/ή ψευδών παραστάσεων υπό τις οποίες η Τράπεζα και/ή οι Εναγόμενοι 3 και/ή οι αντιπρόσωποι αυτών τους εξώθησαν να προβούν στην αγορά της εξοχικής κατοικίας δια τη σύναψη σχετικού στεγαστικού δανείου σε ξένο συνάλλαγμα και χωρίς βέβαια να τους έχουν εξηγηθεί προηγουμένως, όντας τα αδύνατα μέρη συμβατικά και/ή μη γνώστες τέτοιων εμπορικών συναλλαγών, οι συναλλαγματικοί κίνδυνοι σύναψης δανείου σε ξένο συνάλλαγμα. Είναι για αυτό το λόγο εν ολίγοις που οι Αιτητές και γενικά οι Άγγλοι αγοραστές επιζητούν δια τη καταχώριση μαζικών αγωγών στην Αγγλία όπου έλαβαν χώρα όλες οι ανωτέρω δηλώσεις και/ή ψευδείς παραστάσεις την ακύρωση των εν λόγω εμπορικών/συμβατικών συναλλαγών τόσο με την εκάστοτε Τράπεζα όσο και με τις κατασκευάστριες εταιρείες.
32. Αναφορικά με την ρηθείσα Συμφωνία Εκχώρησης ημερ. 09/07/2008, με την οποία εκχωρούνταν όλα τα δικαιώματα των Αιτητών ως αυτά απέρρεαν από το Πωλητήριο Έγγραφο προς την Τράπεζα, είναι η θέση των Αιτητών ότι αγνοούν παντελώς την ύπαρξη και νομική σημασία της εν λόγω συμφωνίας μέχρι σήμερα. Είναι ακριβώς σ' αυτό το σημείο που δημιουργήθηκαν ενδεχομένως και εντελώς αυθαίρετα και/ή παράνομα τα οποιαδήποτε δικαιώματα in rem προς όφελος της Τράπεζας (σημειώνεται ότι οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι η τριμερής συμφωνία εκχώρησης δικαιωμάτων επί του Πωλητηρίου Εγγράφου αφορά μόνο συμβατικά δικαιώματα και υποχρεώσεις in personam βάσει του ΚΕΦ. 149 και απορρίπτουν τον οποιοδήποτε ισχυρισμό περί του αντιθέτου ήτοι ότι αφορά δικαιώματα επί ακίνητης ιδιοκτησίας (in rem) τα οποία όμως δημιουργήθηκαν ακολούθως και συνεπεία των συμβατικών δικαιωμάτων της in personam που προκύπτουν δυνάμει της ειρημένης συμφωνίας δανείου δια παροχή πιστωτικών διευκολύνσεων προς όφελος των Αιτητών. Η Συμφωνία Δανείου αποτελεί το μοναδικό πυρήνα και αιτία του αγώγιμου δικαιώματος της Τράπεζας εναντίον των Αιτητών. Συνεπώς, τα οποιαδήποτε δικαιώματα της Τράπεζας επί της ακίνητης ιδιοκτησίας δεν αποτελούν τον κορμό και/ή δεν είναι πρωταρχικά δικαιώματα και/ή δεν είναι συνυφασμένα με την ουσία της αγωγής. Ως εκ τούτου, η μόνη περίπτωση για να τίθεται σε ισχύ το άρθρο 22 του Ε.Κ. 44/2001 εν σχέση με την αποκλειστική δικαιοδοσία των Κυπριακών Δικαστηρίων να ακούσουν την παρούσα υπόθεση, είναι η Τράπεζα να εξασφάλιζε απόφαση εναντίον των Αιτητών επί του υφιστάμενου χρέους και επομένως τα όποια δικαιώματα επί της ακίνητης ιδιοκτησίας θα εγείρονταν μόνο στο πλαίσιο λήψης μέτρων εκτέλεσης. Η εκχώρηση δικαιωμάτων δηλαδή έγινε χωρίς να είχε τύχει διαπραγμάτευσης και/ή επεξηγηθεί στους Αιτητές η νομική της σημασία ούτως ώστε να μπορέσουν αναλόγως να την αποδεχτούν ή να την απορρίψουν.
33. Όλες οι πιο πάνω παραστάσεις από τον αντιπρόσωπο και/ή τον ατζέντη ο οποίος ενεργούσε από κοινού τόσο για την Τράπεζα όσο και για τους Εναγόμενους 3 έγιναν στην Αγγλία.
34. Οι αιτητές κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ήταν και εξακολουθούν να παραμένουν μέχρι σήμερα κάτοικοι Αγγλίας.
35. Ως προαναφέρεται, σε σχέση με το θέμα αυτό έχουν καταχωρηθεί από τους Άγγλους Αγοραστές εννιά μαζικές αγωγές στο High Court ως ακολούθως: I. Υπόθεση με αριθμό HQ11X02379 η οποία καταχωρήθηκε την 29/6/
36. II. Υπόθεση με αριθμό ΗQ11X04918 η οποία καταχωρήθηκε την 29/12/
37. III. Υπόθεση με αριθμό HQ12X01937 η οποία καταχωρήθηκε την 17/5/
38. IV. Η υπόθεση με αριθμό HC 12 DO3401 η οποία καταχωρήθηκε την 4.09.
39. V. Υπόθεση με αριθμό HQ13X003312 η οποία καταχωρήθηκε την 24/1/
40. VI. Υπόθεση με αριθμό HQ13X03348 η οποία καταχωρήθηκε την 27/01/2013 VII. Υπόθεση με αριθμό HQ13X0094 η οποία καταχωρήθηκε την 1/03/
41. VIII. Υπόθεση με αριθμό HQ13X04420 η οποία καταχωρήθηκε την 4/09/
42. IX. Υπόθεση με αριθμό HQ14X01793 η οποία καταχωρήθηκε την 29/04/
43. Αντίγραφο της Αγωγής "Claim Form" της εν λόγω υπόθεσης υπ' αριθμό ΙΧ στην οποία το Δικαστήριο μπορεί να αντιληφθεί επ' ακριβώς τα αγώγιμα δικαιώματα του αιτητή και των Άγγλων Αγοραστών και πάντοτε ενδεικτικά σε συνάρτηση με την παρούσα υπόθεση επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ
44. Σημειώνω ότι μέχρι σήμερα δεν έχει καταχωρηθεί η Έκθεση Απαιτήσεως στην εν λόγω υπόθεση αφού ακόμη βρίσκεται στα αρχικά της στάδια.
45. Σε σχέση με τις πιο πάνω Αγωγές και ενδεικτικά ως προς την ομοιότητα των επίδικων θεμάτων με την παρούσα υπόθεση σημειώνω τα ακόλουθα: Α) Ενάγοντες είναι περίπου 1000 Άγγλοι Αγοραστές. Β) Τα επίδικα θέματα είναι τα ίδια και στις εννέα πιο πάνω αγωγές. Περιληπτικά και σε ότι αφορά γεγονότα και/ή αγώγιμα δικαιώματα και/ή απαιτήσεις επί των πιο πάνω αγωγών από τους Άγγλους Αγοραστές και τα οποία ταυτίζονται με τα επίδικα θέματα στην παρούσα υπόθεση αναφέρω τα εξής: I. Κατά των εναγόμενων εργολάβων και/ή εταιρειών ανάπτυξης και πώλησης κατοικιών και των προσώπων που ενήργησαν ως αντιπρόσωποι ή υπό-αντιπροσώποι (sub-agents) αυτών επιζητείται διάταγμα για ακύρωση των σχετικών συμφωνιών πώλησης των επίδικων κατοικιών και αποζημιώσεις λόγω παράβασης σύμβασης και/ή ψευδών παραστάσεων και/ή για αμέλεια. II. Κατά της εναγόμενης Τράπεζας και /ή άλλων Κυπριακών Τραπεζών επιζητείται ακύρωση των συμφωνιών δανείου και των συναφών πληρεξουσίων βάσει των οποίων συνάφθηκαν οι συμφωνίες δανείου και αποζημιώσεις. Στην Alpha Bank και/ή την Καθ΄ης η Αίτηση Τράπεζα αποδίδεται ότι ενήργησε από κοινού με τις εναγόμενες κατασκευάστριες εταιρείες και/ή των διευθυντών και/ή των αντιπροσώπων τους, ότι προέβη σε ψευδείς παραστάσεις προς τους Άγγλους Αγοραστές, ότι παράβηκε συμβατικές και άλλες υποχρεώσεις της και ότι είχε γνώση των ψευδών παραστάσεων στις οποίες προέβη η κατασκευάστρια εναγόμενη εταιρεία. Γ) Στην υπόθεση υπό στοιχείο (Ι) στην παράγραφο 26 πιο πάνω έχει, ως προαναφέρεται, ήδη εκδοθεί απόφαση από το High Court την 20/07/2012 με την οποία απερρίφθη αίτημα της Alpha Panareti και του διευθυντή της για αναστολή της διαδικασίας λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας του αγγλικού δικαστηρίου και/ή λόγω του ότι η Κύπρος αποτελεί το forum conveniens για την εκδίκαση της διαφοράς ("η Απόφαση του High Court"). Αντίγραφο της Απόφασης του High Court στην οποία θα γίνει αναφορά και πιο κάτω επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
47. Στην προαναφερόμενη απόφαση του High Court που έχει κατατεθεί ως Τεκμήριο 7 με γεγονότα πολύ παρόμοια με αυτά της δικής μας υπόθεσης γίνονται, ανάμεσα σε άλλα, και οι εξής διαπιστώσεις: Α) στην παράγραφο 28 στη σελίδα 12 ότι οι συμφωνίες πώλησης των επίδικων κατοικιών της υπόθεσης εκείνης συνάφθηκαν στην Αγγλία και ότι οι ισχυριζόμενες ψευδείς παραστάσεις έγιναν στην Αγγλία. Β) στην παράγραφο 90 στη σελίδα 27 ότι το εφαρμοστέο αστικό δίκαιο είναι το Αγγλικό. Γ) ότι δεν τυγχάνει εφαρμογής το άρθρο 22 του Κανονισμού (ΕΚ)44/2001 που προβλέπει ότι σε υποθέσεις εμπράγματων δικαιωμάτων δικαιοδοσία έχουν τα κράτη μέλη της τοποθεσίας του ακινήτου. Το σχετικό απόσπασμα από την Απόφαση του High Court βρίσκεται στην παράγραφο 21 στη σελίδα 8 όπου αναφέρεται ότι "I reject that submission for broadly the reasons given by the Claimants which I will refer to below and find that the Claimants have a strong arguable case that Article 22 does not apply...it is not sufficient, for Article 22 to apply that a right in rem in immovable property is merely involved in the action or that the action has a link with immovable property. The action must be based on a right in rem and not on a right in personam. This is an action to rescind a contract for the sale of land and is an action in personam. The contract may by registration have created a right in rem but the Claimants by this action for rescission are not basing their claim on that right" Δ) Ότι οποιαδήποτε συμβατική πρόνοια που θα υποχρέωνε τους Άγγλους Αγοραστές στην υπόθεση εκείνη να διεκδικήσουν στην Κύπρο τα δικαιώματα τους θα ήταν άδικη (παράγραφος 42 στη σελίδα 15 της απόφασης): «A term compelling the Claimants - all of whom are private individuals - to bring proceedings in Cyprus would unduly hinder them. It would be unfair because it causes a significant imbalance in the parties' rights and obligations by titling them significantly in the supplier's favour. It would be contrary to the requirement of good faith because the term was not expressed clearly. Furthermore the supplier would be taking advantage of the consumer's lack of experience in buying property abroad, and the circumstances in which the contracts were executed» Ε) Ότι οι Άγγλοι Αγοραστές έχουν σοβαρή υπόθεση (το θέμα δεν απαιτούσε τελεσίδικη κρίση σε εκείνο το στάδιο) για να καταδείξουν ότι είναι καταναλωτές στην έννοια των άρθρων 15 με 17 του Κανονισμού 44/
48. (παράγραφος 46 στη σελίδα 16 της απόφασης): «In my judgment on the evidence before me the Claimants having a strong argument that they are consumers. They all bought these properties for purposes outside their trade or profession, namely as an investment or holiday home» ΣΤ) Ότι τα αγγλικά δικαστήρια έχουν δικαιοδοσία και βάσει του άρθρου 5

(1)του Κανονισμού 44/2001. (παράγραφος 55 στη σελίδα 18 της απόφασης): «In the present case, the misleading statements are alleged to have been made in England (except of course in the case of the Scottish claims). Consequently the obligation not to make these misleading statements is performed in England, and in my judgement the English court therefore would have jurisdiction under Article 5

(1)» Ζ) Ότι και όσον αφορά το θέμα του πού επισυνέβη το «ζημιογόνο γεγονός» (που εξετάζεται για σκοπούς του άρθρου 5

(3)του Κανονισμού 44/2001, υπάρχει και εδώ σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση ότι αυτό επισυνέβη στην Αγγλία: παράγραφος 58 στη σελίδα 18 της απόφασης: «In the case of the claims for misrepresentation and misstatement in this case, it is strongly arguable that the event giving rise to the damage was the making of false statements by the advisers, as ALPHA'S agent, which took place in England. Alternatively the damage occurred in England because that was the place where the purchaser received and relied on the advice by signing the contracts of sale and powers of attorney: Domicrest Ltd. v. Swiss bank Corp

(1999)QB 548»

1. Είναι η θέση μου ότι υπό τις περιστάσεις: Α) οι Αιτητές είναι καταναλωτές στην έννοια των άρθρων 15 με 17 του Κανονισμού (ΕΚ) 44/
2. Σημειώνω συναφώς ότι οι Αιτητές ουδεμία επαγγελματική σχέση έχουν με την αγορά ακινήτων ή με τη σύναψη δανείων και ότι αγόρασαν την επίδικη κατοικία για να τη χρησιμοποιούν ως εξοχικό. Επίσης σημειώνω ότι η Τράπεζα διατηρεί παράρτημα και καταστήματα στην Αγγλία υπό την έννοια του άρθρου 6

(1), 5

(5), 15

(1)(ο ), 15

(2), 16

(1)και 16

(2)του ειρημένου Ε.Κ και μπορεί μ' αυτό τον τρόπο να εναχθεί και/ή να ενάγει τον καταναλωτή στην Αγγλία. Επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 8 σχετικό έγγραφο από την επίσημη ιστοσελίδα της Τράπεζας. Β) τα αγγλικά δικαστήρια έχουν δικαιοδοσία βάσει του άρθρου 27 του Κανονισμού (ΕΚ) 44/2001. Γ) τα αγγλικά δικαστήρια έχουν δικαιοδοσία και βάσει του άρθρου 5

(1)του Κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 αφού οι ισχυριζόμενες ψευδείς παραστάσεις και/ή δηλώσεις έγιναν στην Αγγλία εναντίον των καταναλωτών μέσω ατζέντη δια λογαριασμό της Τράπεζας και/ή δια διαφήμισης και/ή πρόσκλησης για αγορά δανείου σε ξένο συνάλλαγμα (chap.30 - Conflict of Laws "traditional techniques" 30-244 page 2084, VOL 1) Δ) το «ζημιογόνο γεγονός» (που εξετάζεται για σκοπούς του άρθρου 5

(3)του Κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 επεσυνέβη στην Αγγλία, αφού αυτό ήταν η προβολή ψευδών παραστάσεων που έγινε στην Αγγλία. Διαζευκτικά, η ζημιά επεσυνέβη στην Αγγλία διότι είναι εκεί όπου οι Αιτητές /Αγοραστές έλαβαν και βασίσθηκαν στις παραστάσεις υπογράφοντας τις συμφωνίες πώλησης και τα πληρεξούσια: Domicrest Ltd v Swiss Bank Corp

(1999)QB 548. (Βλ. Destellers Co Limited v Thompson

(1971)AC 458 και Diamond v Bank of London and Montreal Ltd

(1979)QB 333 (CA) ).

1. Σημειώνω επίσης και τα εξής: Α) Λανθασμένα εκδόθηκε το διάταγμα ημερομηνίας 15/01/2013 για επίδοση της ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος στο εξωτερικό, αφού στη σχετική αίτηση που καταχωρήθηκε για την έκδοση του εν λόγω διατάγματος δεν είχαν παρουσιαστεί τέτοια γεγονότα και/ή νομική πτυχή και/ή βάση που να δείχνουν ότι η Ενάγουσα έχει καλή βάση αγωγής και ειδικά δεν απέδειξε ότι το οποιοδήποτε αγώγιμο της δικαίωμα ηγέρθη στην Κύπρο κατά των Αιτητών. Β) Περαιτέρω, είναι η θέση των Αιτητών ότι το Διάταγμα για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας ημερομηνίας 15/01/2013 δεν ήταν σε ισχύ κατά την επίδοση των δικαστικών εγγράφων σε αυτούς, αφού το Κλητήριο Ένταλμα είχε εκπνεύσει κατά την 03/10/
2. Παρόλο που οι Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση εξασφάλισαν Διάταγμα ημερομηνίας 29/10/2014 με το οποίο δόθηκε άδεια για παράταση του χρόνου ανανέωσης του κλητηρίου εντάλματος και ταυτόχρονα ανανεώθηκε το Κλητήριο Ένταλμα για περίοδο 6 μηνών από 29/10/2014, παρέλειψαν να εξασφαλίσουν, ως όφειλαν, εκ νέου Διάταγμα επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας ούτως ώστε να υπάρχει σε ισχύ Διάταγμα επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας κατά την ημερομηνία επίδοσης των δικαστικών εγγράφων στους Αιτητές. Β) Η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος και/ή των σχετικών δικαστικών εγγράφων έγινε εν πάση περιπτώσει με τρόπο αντικανονικό και/ή με τρόπο μη ικανοποιητικό εν σχέση με τις ελάχιστες προϋποθέσεις που προνοούνται σε θέματα επίδοσης από τον Ε.Κ. 1393/
3. Επίσης δεν επιδόθηκαν όλα τα απαραίτητα έγγραφα μεταφρασμένα στα αγγλικά που είναι και η γλώσσα που καταλαβαίνουν οι Αιτητές όπως για παράδειγμα η Τυποποιημένη Βεβαίωση που απαιτείται δυνάμει του άρθρου 10 (Annex I) και/ή το έντυπο άρνησης λήψης τέτοιων δικαστικών εγγράφων δυνάμει του άρθρου 8 (Annex II) του Ε.Κ 1393/
4. Σχετικές νομικές υποβολές θα γίνουν στο κατάλληλο στάδιο. Γ) Η Τράπεζα λανθασμένα δεν έλαβε άδεια από το Δικαστήριο για σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος κατόπιν της καταχώρησης του και επίδοσης του στους Εναγόμενους 3 και για σκοπούς επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας στους Αιτητές. Με την αρχική καταχώρηση του κλητηρίου χωρίς άδεια σφράγισης του, θα έπρεπε να αναγράφεται σε αυτό ρητά η φράση «όχι για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στους Εναγόμενους 1 και 2 χωρίς τη σχετική άδεια του Δικαστηρίου» (δέστε Larticon Co v Detergenta Developments Ltd

(2004)1 Α.Α.Δ. 1121). Η Τράπεζα αφού επέδωσε το κλητήριο στους Εναγόμενους 3 εντός της δικαιοδοσίας, τότε όφειλε να αποταθεί και να ζητήσει άδεια σφράγισης ή έκδοσης παράλληλου κλητηρίου για επίδοση στους Αιτητές οι οποίοι βρίσκονται εκτός της δικαιοδοσίας (Halsbury's Laws of England 3rd Ed. Vol. 30 para 588). «Όπως ορθά συνοψίζεται το θέμα στην απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση Niki Christoforou Cosmetics Ltd v. Αγαθοκλή (Λάκη) Στυλιανού κ.α.

(2005)1 Α. Α.Δ. 273, η υποβολή αίτησης για λήψη άδειας για σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος πριν από την καταχώρηση του λόγω της ύπαρξης εναγομένου που βρίσκεται εκτός δικαιοδοσίας, δεν είναι αναγκαία εφόσον η αγωγή στρέφεται και εναντίον εναγομένου που βρίσκεται εντός της δικαιοδοσίας. Μετά δε την επίδοση του κλητηρίου στους εναγόμενους στην Κύπρο ακολουθεί η υποβολή αίτησης για σφράγιση του κλητηρίου και επίδοσης του ιδίου ή της ειδοποίησης του στο διάδικο στο εξωτερικό, οπότε εξετάζεται κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις της Δ.6 κ.1». Η παράθεση εντός εισαγωγικών λέχθηκε στην αγωγή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου υπ' αριθμό 1680/2012 στα πλαίσια καταχώρησης παρόμοιας αίτησης για παραμερισμό του κλητηρίου και/ή της ειδοποίησης του κλητηρίου λόγω κακής επίδοσης στον Εναγόμενο - Αιτητή κατόπιν σχετικού Διατάγματος δια επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Δ) Τέλος οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι δεν έχουν λάβει κάποια επιστολή όπου η Καθ'ης η Αίτηση κάνει μνεία για μη εξυπηρετούμενο δάνειο για να δικαιολογούνται οι οποιεσδήποτε προσαυξήσεις στα επιτόκια και/ή τόκοι υπερημερίας ούτε και προέβηκαν ως όφειλαν σε ενημέρωση σχετικά με τον υπολογισμό τέτοιων τόκων ούτως ώστε να αποδεικνύεται η εκάστοτε υφιστάμενη ζημία της Τράπεζας. Συνεπώς οι οποιεσδήποτε χρεώσεις εξόδων, τόκων υπερημερίας, περιθώριο επιτοκίου, προσαυξημένο κυμαινόμενο επιτόκιο και λοιπά δικαιώματα και έξοδα είναι καθ' ισχυρισμό των Αιτητών καταχρηστικά, μονομερή, τιμωρητικά, επιβλήθηκαν χωρίς την οποιανδήποτε προηγούμενη διαβούλευση και/ή διαπραγμάτευση και/ή επεξήγηση προς τους Αιτητές και ως εκ τούτου δεν μπορούν να τύχουν οποιασδήποτε νόμιμης ισχύς. Συνεπώς ισχυρίζεται ότι η επιστολή τερματισμού του λογαριασμού δανείου ημερ. 04/05/2012 όπου η Τράπεζα απαίτησε όλο το οφειλόμενο ποσό δυνάμει της συμφωνίας δανείου ημερ. 24/06/2008 με το πλέον προσαυξημένο επιτόκιο είναι εμπρόθεσμη και/ή παράνομη και/ή αυθαίρετη και δεν μπορεί να τύχει καμίας νομικής ισχύς γεγονός που υποδεικνύει ότι η καταχώρηση της παρούσας αγωγής έγινε καταχρηστικά και/ή χωρίς να τηρηθεί συμβατικά τουλάχιστον η νομότυπη διαδικασία και ως εκ τούτου θα πρέπει να απορριφθεί από το Δικαστήριο και να επιδικαστούν έξοδα υπέρ των Αιτητών.

1. Σε καμία περίπτωση οι Αιτητές δεν έχουν πρόθεση να περιφρονήσουν τη δικαστική διαδικασία στην Κύπρο. Τα δικαστικά έγγραφα καθ' ισχυρισμό των Αιτητών λήφθηκαν από τους ίδιους κατά η περί τις 18/02/2015 αφού παραδόθηκαν στην Εναγόμενη 2-Αιτήτρια χωρίς όμως να φέρουν σφραγίδα και/ή ημερομηνία αποστολής και/ή χωρίς υπογραφή παράδοσης και/ή χωρίς οι ίδιοι να υπογράψουν κατά την παράδοση τους ούτως ώστε να υπάρχει η σχετική απόδειξη αποστολής και παράδοσης σύμφωνα με τις πρόνοιες των άρθρων 6 και 14 του Ε.Κ. 1393/07 όταν δικαστικά έγγραφα επιδίδονται μέσω του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης και/ή των ταχυδρομικών υπηρεσιών της Χώρας που παραλαμβάνει τα έγγραφα αντίστοιχα.
2. Μόλις έλαβαν, έστω και με αντικανονικό τρόπο τα έγγραφα, οι Αιτητές κατά ή περί τις αρχές Μαρτίου του 2015 αποτάθηκαν στους δικηγόρους τους στην Αγγλία οι οποίοι με τη σειρά τους ενημέρωσαν το γραφείο μας για την επιθυμία των πελατών τους να καταχωρήσουν σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία. Ένεκα των προαναφερθέντων και σύμφωνα με τις οδηγίες τους, οι Αιτητές έχουν σκοπό να ενστούν στη δικαιοδοσία των Κυπριακών Δικαστηρίων όντας καταναλωτές που ενήργησαν εκτός των επαγγελματικών τους δραστηριοτήτων και έχοντας τη συνήθη διαμονή τους στην Αγγλία. Περαιτέρω, είναι η θέση τους ότι έχουν και οι ίδιοι απαίτηση εναντίον της Τράπεζας - Καθ' ης η Αίτηση και/ή των Εναγομένων 3 και/ή άλλων εμπλεκόμενων νομικών και/ή φυσικών προσώπων, για ζημιογόνα γεγονότα τα οποία έλαβαν χώρα κατά κύριο λόγο και πρωτίστως στην Αγγλία.
3. Ενόψει όλων όσων αναφέρονται ανωτέρω πιστεύω ότι είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να παραμερισθεί το κλητήριο ένταλμα και/ή ανασταλεί η δικαστική διαδικασία και/ή παραμεριστεί το Διάταγμα επίδοσης της Ειδοποίησης του Κλητήριου Εντάλματος εκτός δικαιοδοσίας και/ή ακυρωθεί η επίδοση αυτού αφού: Α) Το σεβαστό Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να επιληφθεί την υπό εξέταση υπόθεση δυνάμει των σχετικών προνοιών του Ε.Κ 44/2001 και συγκεκριμένα εν σχέση με το καθεστώς των Αιτητών ως καταναλωτών δυνάμει των άρθρων 15 ως 17 του Ε.Κ44/2001, γεγονός που επίσης καταδεικνύεται από τους όρους της σύμβασης δανείου ημερ. 24/06/2008 η οποία σύμβαση διέπεται δυνάμει των γενικών επισυναπτόμενων όρων από τον Περί Καταναλωτικής Πίστης Νόμο 39(Ι)/2001 όπως τροποποιήθηκε κάτι το οποίο αποδεικνύει και αυτεπάγγελτα ότι οι Αιτητές δικαιούνται να απολαμβάνουν status καταναλωτών. Β) Τα έγγραφα που έλαβαν οι Αιτητές κατά ή περί τον Φεβρουάριο του 2015 δυνάμει Διατάγματος επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας ημερομηνίας 15/01/2013 δεν έχουν μεταφραστεί στη γλώσσα που είναι κατανοητή στους Αιτητές και/ή δεν έχουν επιδοθεί όλα τα απαραίτητα έγγραφα δυνάμει των σχετικών Ευρωπαϊκών Κανονισμών και ειδικά του Ε.Κ. 1393/07 που αναφέρονται ανωτέρω στην αίτηση. Το όλο θέμα εν σχέση με την εγκυρότητα και/ή ακυρότητα τέτοιου Διατάγματος Επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας και/ή της επίδοσης εγγράφων εκτός δικαιοδοσίας δυνάμει τέτοιου Διατάγματος και συγκεκριμένα κατά πόσο η επίδοση της τυποποιημένης Βεβαίωσης είναι αναγκαία σε κάθε περίπτωση επίδοσης εγγράφων δυνάμει του Ε.Κ 1393/2007 και ότι η τυχόν παράλειψη επίδοσης της δεν είναι θεραπεύσιμη και συνιστά λόγο ακυρότητας της επίδοσης τυγχάνει εξέτασης από το Δικαστήριο Ευρωπαϊκής Ένωσης κατόπιν παραπομπής τριών προδικαστικών ερωτημάτων από το Ανώτατο Δικαστήριο στις Πολιτικές Εφέσεις Αρ. Ε23/2013, Ε24/2013, Ε25/2013, Ε26/2013, Ε27/2013, Ε28/2013 και Ε29/
4. Από σχετική ενημέρωση που έλαβα από τους δικηγόρους που εμφανίζονται στις εν λόγω εφέσεις τελεσίδικη απόφαση επί του θέματος αναμένεται να δοθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο μέσω του ΔΕΕ κατά ή περί τον Μάιο
5. Σχετικές είναι οι προτάσεις του Γενικού Εισαγγελέα του ΔΕΕ επί του θέματος της Τυποποιημένης Βεβαίωσης και του έντυπου άρνησης παραλαβής δικαστικών εγγράφων οι οποίες επισυνάπτονται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ
6. Γ) Αναμένεται το αποτέλεσμα της έφεσης στην υπόθεση της Alpha Panareti όπως αναφέρεται ανωτέρω η οποία εκκρεμεί στο Ανώτατο Δικαστήριο (High Court) της Αγγλίας όπου και θα αποφασιστεί κατά πόσο το forum conveniens προς εκδίκαση της παρούσας αλλά και πληθώρας άλλων πανομοιότυπων υποθέσεων εναντίον της Τράπεζας και/ή άλλων Τραπεζών και/ή νομικών και/ή φυσικών προσώπων άμεσα εμπλεκόμενα και/ή που συσχετίζονται με τα επίδικα θέματα της παρούσας υπόθεσης το έχουν τα Αγγλικά Δικαστήρια. Εξ όσων πληροφορούμαι από τους δικηγόρους των Αιτητών στην Αγγλία κ.κ. MAXWELL ALVES SOLICITORS η έφεση η οποία ήταν ορισμένη στις 09/06/14 αναβλήθηκε κατόπιν κοινού αιτήματος από τους διαδίκους και παρέμεινε προσωρινά εκτός πινακίου και/ή αναβλήθηκε για να εκδικαστεί κατά ή περί τον Απρίλιο
7. Συνεπώς είναι η ταπεινή μου γνώμη ότι κρίνεται ορθό το Κυπριακό Δικαστήριο να αναμένει και σεβαστεί την οποιαδήποτε Απόφαση του Αγγλικού Δικαστηρίου προτού αποφασίσει κατά πόσο κέκτηται δικαιοδοσίας προς αποφυγή παράλληλων διαδικασιών. Δ) Ενόψει της έφεσης υπ. αριθμό 4767/13 η οποία καταχωρίστηκε στις 23/12/2014 όπου ουσιαστικά το Ανώτατο Δικαστήριο θα εξετάσει πανομοιότυπη αίτηση σε σχέση με το θέμα δικαιοδοσίας (νομικό ζήτημα) των Κυπριακών Δικαστηρίων να ακούσουν τόσο την παρούσα αλλά και σωρεία άλλων όμοιων υποθέσεων κρίνεται ορθό και δίκαιο το Δικαστήριο όπως ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια και εγγενή εξουσία του προς αναστολή (stay) της αίτησης ως το αιτητικό Β ανωτέρω μέχρι αποπεράτωσης της εκκρεμούσας έφεσης προς αποφυγή σπατάλης πολύτιμου δικαστικού χρόνου και αχρείαστων δικαστικών κόστων αλλά και για σκοπούς καθοδήγησης ως προς την μοίρα της παρούσας αίτησης. Επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 10 η εν λόγω έφεση μαζί με την σχετική ενδιάμεση Απόφαση προς διευκόλυνση του Δικαστηρίου.
8. Όλα όσα αναφέρω είναι, εξ όσων καλύτερα γνωρίζω και πιστεύω, αληθινά. Σε περίπτωση που εισέλθουν εις γνώση μου γεγονότα τα οποία κατά το χρόνο καταχώρισης της παρούσας Ένορκης Δήλωσης μου δεν ήταν εις γνώση μου και/ή προκύψουν τέτοια γεγονότα που να επιβάλλουν διευκρινιστικά και/ή διορθωτικά σχόλια επί της Ένορκης μου Δήλωσης ένεκα του γεγονότος ότι δεν έχω κατευθείαν επαφή με τους Αιτητές επιφυλάσσω το δικαίωμα μου να προβώ σε καταχώρηση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης. Επιφυλάσσω δε το δικαίωμα μου να προσκομίσω στο Δικαστήριο όλα τα σχετικά έγγραφα στα οποία γίνεται ρητή αναφορά στην Ένορκη Δήλωση μου και τα οποία δεν είχα στην κατοχή μου αυτούσια κατά την ημέρα καταχώρησης της παρούσας. Η ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΠΕΡΙ ΠΡΟΘΕΣΕΩΣ ΕΝΣΤΑΣΕΩΣ: Η καθ΄ης η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως την οποία βασίζει στην ίδια νομική βάση όπως είναι αυτή της αίτησης. Ο κ. Μάριος Σωφρονίου την υποστηρίζει με ένορκη δήλωση στην οποία δηλώνει ότι εργάζεται στην καθ΄ης η αίτηση, ότι διάβασε την αίτηση και την ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει με τις οποίες διαφωνεί και δηλώνει γνώστης των γεγονότων της υπόθεσης και κατ΄εξουσιοδότηση της καθ΄ης η αίτηση, προς υποστήριξη της ένστασης, δηλώνει τα ίδια ως και οι λόγοι ένστασης που είναι τα ακόλουθα: «
9. Οι ενάγοντες έχουν διαβάσει την ένορκο δήλωση του κυρίου Σωκράτη Παρπαρίνου και αρνούνται όλους τους ισχυρισμούς του.
10. Εν πρώτοις ο ενόρκως δηλών δεν γνωρίζει ο ίδιος προσωπικά τα γεγονότα. Έτσι, όλα τα γεγονότα τα οποία αναφέρει είναι εκείνα τα οποία άλλοι τον έχουν πληροφορήσει.
11. Εξ' άλλου τα περισσότερα μέρη της ενόρκου δηλώσεως του αναφέρονται σε γεγονότα τα οποία είναι άσχετα με την παρούσα υπόθεση σε μια προσπάθεια των εναγομένων να δημιουργήσουν εντύπωση στο Δικαστήριο, ότι οι τράπεζες είναι υπεύθυνες για όλα τα κακά που μαστίζουν την οικονομία γενικεύοντας το θέμα. Αυτό γίνεται προφανώς διότι οι εναγόμενοι δεν έχουν οποιαδήποτε συγκεκριμένα στοιχεία για να δικαιολογήσουν τους ισχυρισμούς τους στην πιο πάνω υπόθεση.
12. Στην παρούσα υπόθεση οι ενάγοντες παρατηρούν περαιτέρω ότι η γνώση του κυρίου Παρπαρίνου δεν είναι καν γνώση που προέρχεται από τους ιδίους τους εναγομένους αλλά από δικηγόρους οι οποίοι δεν έχουν οι ίδιοι προσωπική γνώση αλλά την απέκτησαν από αλλού.
13. Το σημείωμα εμφάνισης που καταχώρησαν οι εναγόμενοι, τεκμήριο «1», δεν είναι στην πραγματικότητα σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία. Αντίθετα πρόκειται για κοινό σημείωμα εμφάνισης το οποίο δεν αναγράφει την φρασεολογία η οποία πρέπει να αναγράφεται επ' αυτού ώστε, αν η αίτηση δεν ακολουθήσει σύμφωνα με το Διάταγμα του Δικαστηρίου, να βεβαιώνει ότι καθίσταται σημείωμα εμφάνισης άνευ όρων.
14. Ως εκ τούτου η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε χωρίς οποιοδήποτε δικαίωμα των εναγομένων προς τούτο.
15. Οι ενάγοντες αρνούνται τις παραγράφους 5, 6, 7, 8, 9, 10 και τονίζουν ότι η επίδικη συμφωνία δεν έγινε με την Τράπεζα Κύπρου αλλά με την Marfin Popular Bank Co Ltd, η οποία άλλαξε σε Cyprus Popular Bank Co Ltd και υστερότερα` σε Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, οπότε, δυνάμει Διατάγματος ΚΔΠ104/13 η οποία εξεδόθη στις 29.03.2013 από τον Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου, έλαβε χώραν η μεταβίβαση περιουσιακών στοιχείων, δικαιωμάτων και υποχρεώσεων της στην Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ. Έτσι, (αα) Οποιαδήποτε αναφορά γενικά στις Τράπεζες είναι άσχετη και (ββ) Η αναφορά στο ότι οι συμφωνίες έγιναν με την Τράπεζα Κύπρου δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα.
16. Η παράγραφος 11 της ενόρκου δηλώσεως του κυρίου Παρπαρίνου είναι άσχετη και οι ενάγοντες επιφυλάσσουν τα δικαιώματα τους να ζητήσουν τη διαγραφή της.
17. Οι παράγραφοι 12, 13 και 14 της ενόρκου δηλώσεως του κυρίου Παρπαρίνου είναι εντελώς απαράδεκτοι δεδομένου ότι: (α) Οι εναγόμενοι πληροφορήθηκαν πλήρως το περιεχόμενο των εγγράφων και οποιουσδήποτε κινδύνους και μάλιστα από δικηγόρο της επιλογής τους. (β) Ο κύριος Άντρος Πελεκάνος είναι ανεξάρτητος δικηγόρος με δικό του γραφείο το οποίο οι ίδιοι οι εναγόμενοι επέλεξαν. Το αν οι εναγόμενοι επέλεξαν τη συγκεκριμένη τράπεζα ήταν θέμα δικό τους όπως και το θέμα του περιεχομένου του πληρεξουσίου, το οποίο παρατηρώ ότι οι εναγόμενοι δεν παρουσιάζουν. Γι' αυτό το παρουσιάζω σαν τεκμήριο «2» και τεκμήριο «3».
18. Οι ενάγοντες αρνούνται τους ισχυρισμούς των παραγράφων 15, 16, 17, 18, 19, 20 και αναφέρουν τα εξής: (α) Ο κύριος Πελεκάνος ήταν δικηγόρος των εναγομένων και όχι των εναγόντων. Έτσι οι εναγόμενοι είχαν ανεξάρτητη νομική συμβουλή. (β) Οι ενάγοντες διερωτώνται πώς οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι μέχρι σήμερα παραμένουν σε άγνοια σε σχέση με τους όρους που διέπουν το σχετικό δάνειο, εφόσον το σήμερα είναι η ημερομηνία που ορκίζεται ο κύριος Παρπαρίνος, ο οποίος αναφέρει ότι τις οδηγίες τις έλαβε από δικηγόρο των εναγομένων στην Αγγλία. Το μόνο λογικό συμπέρασμα είναι ότι, αφού οι εναγόμενοι είχαν δικηγόρο στην Αγγλία πριν από τον Κύπριο δικηγόρο τους θα πρέπει εκείνος να τους εξήγησε τα πάντα. (γ) Η απαίτηση των εναγόντων εναντίον των εναγομένων 1 και 2 είναι τόσο στενά συνδεδεμένη με την απαίτηση των εναγομένων 3 ώστε να μη μπορεί να αποσυνδεθεί από αυτή και να δικασθεί ξεχωριστά. Αυτό φαίνεται από τις θεραπείες που αναγράφονται. (δ) Η επίδοση του κλητηρίου έγινε κατόπιν διατάγματος του Δικαστηρίου και δεν χρειαζόταν άλλη άδεια για επίδοση δεδομένου ότι η επίδοση στους εναγομένους 1 και 2 έγινε μετά την επίδοση στους εναγομένους
19. Συγκεκριμένα στους εναγομένους 3 η επίδοση έγινε στις 04.10.2012 ενώ στους εναγομένους 1 και 2 στις 20.02.
20. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι εναγόμενοι 3 καταχώρησαν ήδη υπεράσπιση και η υπόθεση είναι ορισμένη σχετικά με αυτούς στις 08.10.
22. Οι ενάγοντες αρνούνται την παράγραφο 21 της ενόρκου δηλώσεως του κυρίου Παρπαρίνου. Η αγωγή θα κριθεί επί τη βάσει της εκθέσεως απαιτήσεως στην οποία αναφέρεται ότι εκχωρείται το δικαίωμα της ειδικής εκτελέσεως, όπως και άλλα γεγονότα τα οποία δείχνουν ότι έχει δημιουργηθεί εμπράγματο δικαίωμα προς όφελος των εναγόντων και επομένως υφίσταται η βάση για δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου επί της υποθέσεως εναντίον των εναγομένων 1 και
24. Η πληρωμή του δανείου έγινε από τους ενάγοντες στην Λάρνακα όπου έπρεπε να γίνει και η εξόφληση, (βλέπε συμφωνία δανείου, τεκμήριο «4», τεκμήριο «5» και τεκμήριο «6»).
25. Με την απαίτηση φαίνεται ότι αντικείμενο της αγωγής είναι μεταξύ άλλων εμπράγματο δικαίωμα επί ακινήτου που βρίσκεται στην Επαρχία Αμμοχώστου, εντός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου αυτού. Έτσι, οι επικαλούμενες από τους εναγομένους διατάξεις δεν έχουν οποιαδήποτε σημασία.
26. Οι παράγραφοι 24, 25 και 26 της ενόρκου δηλώσεως του κυρίου Παρπαρίνου είναι άσχετες και οι ενάγοντες επιφυλάσσουν τα δικαιώματα τους να ζητήσουν διαγραφή τους.
27. Εν όψει των όσων έχουν αναφερθεί, οι ισχυρισμοί της παραγράφου 27 της ενόρκου δηλώσεως δεν μπορούν με οποιοδήποτε τρόπο να τους βοηθήσουν.
28. Με βάση όλα τα γεγονότα η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος και των διαφόρων εγγράφων καλώς έγινε στους εναγομένους. Ο ισχυρισμός ότι δεν τους επιδόθησαν έγγραφα μεταφρασμένα στην Αγγλική πρέπει να ετέθη εκ παραδρομής. Όλα τα αναγκαία διατάγματα ελήφθησαν κανονικά (βλ. επιδοτήρια, τεκμήριο «7» και τεκμήριο «8»).
29. Η παράγραφος 28(Δ) αναφέρεται σε επιστολή που οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι δεν έχουν λάβει, κάτι που αρνούμαστε.
30. Οι ενάγοντες αρνούνται τις παραγράφους 29, 30, 31 (Α), (Β), (Γ), (Δ), 32 και ζητούν απόρριψη της αίτησης με έξοδα εις βάρος των εναγομένων 1 και 2.» ΟΙ ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών δήλωσαν ότι δεν επιθυμούσαν να αντεξετάσουν οποιονδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες και προχώρησαν - μετά από άδεια του Δικαστηρίου - σε εκτεταμένες γραπτές αγορεύσεις όπου ανέλυσαν όλες τις πτυχές της υπόθεσης με παραπομπή στις σχετικές επί του θέματος νομοθετικές διατάξεις και σε νομολογία για κάθε πτυχή που τους απασχόλησε. Η πλευρά της καθ΄ης η αίτηση εισηγήθηκε, όπως θα φανεί και πιο κάτω, ότι πλείστα από τα θέματα που προβάλλονται στην αίτηση και για τα οποία καλείται το Δικαστήριο να αποφανθεί, συνιστούν θέματα ουσίας και το στάδιο αυτό δεν είναι το κατάλληλο για να προβληθούν. Όλα αυτά θα εξεταστούν κατά την ανάλυση που θα ακολουθήσει. Η πλευρά δε των αιτητών επέμεινε στις θέσεις τους και για το δίκαιο που χαρακτηρίζει τα αιτήματα τους. Στη συνέχεια της απόφασης μου, όπου κριθεί αναγκαίο, θα αναφερθώ επίσης σε σημεία των επισημάνσεων και εισηγήσεων τους. Η ΕΚΔΟΣΗ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΕΠΙΔΟΣΗ ΕΚΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑΣ: Ανατρέχοντας στο φάκελο της υπόθεσης διαπιστώνω ότι το υπό αναφορά διάταγμα για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας εκδόθηκε από το Δικαστήριο κατόπιν μονομερούς αιτήσεως εκ μέρους της καθ΄ης η αίτηση την 15.01.
31. Σύμφωνα με τη νομολογία μας κατά την εξέταση αίτησης για εξασφάλιση άδειας επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας με την οποία επεκτείνεται η κατά τόπο αρμοδιότητα του Δικαστηρίου εφόσον υπάρχει εναγόμενος ο οποίος διαμένει εντός δικαιοδοσίας, θα πρέπει να κριθεί ότι αυτός που διαμένει εκτός δικαιοδοσίας είναι αναγκαίος διάδικος στην αγωγή. Το ζήτημα ρυθμίζεται από την Δ.6 Θ. 1 και το Δικαστήριο παρέχει τέτοια άδεια εκδίδοντας σχετικό διάταγμα εάν πληρούνται οι προϋποθέσεις που προνοούνται υπό τα (α) έως το (θ) της Διαταγής. Σε σχέση με την εξέταση και την προσέγγιση τέτοιας αίτησης στην υπόθεση Zachar & Pant Ender Ltd v. Fiat Auto S.P.A.,

(2000)1 Α.Α.Δ. 447 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Δεν θα ήταν ανωφελές να παρατηρήσουμε περαιτέρω ότι αιτήσεις για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας πρέπει να εξετάζονται με σχολαστική προσοχή, όπως απαιτείται στα πλαίσια του άρθρου 3 και της Δ.6, ώστε το Δικαστήριο να ικανοποιείται με βάση πλήρη και λεπτομερή ένορκη δήλωση σε στήριξη της αίτησης ότι συντρέχουν οι εν λόγω προϋποθέσεις. Όπως τονίσθηκε και στη Demstar, ανωτέρω, η ύπαρξη των προϋποθέσεων για τη χορήγηση άδειας για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας πρέπει να τεκμηριώνεται με την προσαγωγή ανάλογης μαρτυρίας, και δεν αρκεί η επίκληση γνώμης για την ύπαρξη των αναγκαίων δεδομένων, ούτε, ασφαλώς, η απλή γενική και συμπερασματική αναφορά ότι οι προϋποθέσεις συντρέχουν». Κάθε αίτηση για επίδοση σε εναγόμενο κλητηρίου εντάλματος ή ειδοποίησης κλητηρίου εντάλματος εκτός Κύπρου πρέπει να υποστηρίζεται με ένορκη δήλωση ή άλλη μαρτυρία που να ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι ο ενάγων έχει εκ πρώτης όψεως (prima facie), καλό αγώγιμο δικαίωμα και να δείχνει σε ποιο μέρος ή χώρα ο εναγόμενος είναι πιθανόν ή δυνατό να βρεθεί και κατά πόσο τέτοιος εναγόμενος είναι κύπριος υπήκοος ή όχι και τους σκοπούς για τους οποίους γίνεται η αίτηση, και τέτοια άδεια δεν θα δοθεί εκτός αν φανεί ικανοποιητικό στο Δικαστήριο ότι η υπόθεση είναι κατάλληλη για επίδοση εκτός Κύπρου (βλ. Δ.6 Θ.4). Για δε το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει μια τέτοια αίτηση και τι πρέπει αυτή να διαλαμβάνει βλ. την Hans Mousa El-Sayegh v. Gredit Suisse,

(1996)1 Α.Α.Δ. 836 και την Willsnop κ.ά. v. Mammous κ.ά.,

(2010)1 Α.Α.Δ. 174. Στην υπόθεση Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ v. Griffiths David John κ.ά. Αρ. Αγ. 2272/2012 ημερ. 30.01.2015 αναφέρονται τα ακόλουθα από τον κ. Μαλαχτό Π.Ε.Δ. τα οποία και υιοθετούνται για σκοπούς της παρούσας και λαμβάνονται υπόψη ως καθοδήγηση: «γενικά δε σε σχέση με την Δ.6 Θ. 1* το Δικαστήριο θα δώσει τέτοια άδεια και θα εκδώσει ανάλογο διάταγμα για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στο εξωτερικό εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις που αναγράφονται από το (α) - (Θ) της διαταγής αυτής.» *Τηρουμένου του άρθρου 5 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Κεφ. , επίδοση εκτός δικαιοδοσίας ενός κλητηρίου εντάλματος ή ειδοποίησης κλητηρίου εντάλματος μπορεί να επιτραπεί από το Δικαστήριο, ή τον Δικαστή όταν: (α) Ολόκληρο το αντικείμενο της αγωγής αφορά ακίνητη ιδιοκτησία οποιουδήποτε είδους και βρίσκεται στην Κύπρο ή (β) Οποιαδήποτε ενέργεια, πράξη, διαθήκη, σύμβαση, υποχρέωση ή ευθύνη που επηρεάζει ακίνητη ιδιοκτησία οποιουδήποτε είδους και βρίσκεται στην Κύπρο απαιτείται να ερμηνευτεί, ρυθμιστεί, παραμεριστεί ή επιβληθεί στην αγωγή ή, (γ) Ζητείται οποιαδήποτε θεραπεία εναντίον οποιουδήποτε προσώπου που κατοικεί ή διαμένει μόνιμα στην Κύπρο ή, (δ) Η αγωγή αφορά διαχείριση κινητής περιουσίας οιουδήποτε αποθανόντος ο οποίος κατά το χρόνο του θανάτου του κατοικούσε στην Κύπρο ή για εκτέλεση (αναφορικά με περιουσία που βρίσκεται στην Κύπρο) των εμπιστευμάτων οποιασδήποτε γραπτής παρακαταθήκης της οποίας το πρόσωπο που θα γίνει η επίδοση είναι θεματοφύλακας (trustee) και η οποία παρακαταθήκη πρέπει να εκτελεσθεί σύμφωνα με τους Νόμους της Κύπρου ή, (ε) Η αγωγή εγείρεται για να επιβάλει, καταργήσει, διαλύσει, ακυρώσει ή καθ΄οιονδήποτε τρόπο επηρεάσει μια σύμβαση ή να ανακτήσει τη βλάβη ή άλλη θεραπεία αναφορικά ή σε σχέση με παράβαση σύμβασης (breach of contract) (I) που έγινε στην Κύπρο ή, (ΙΙ) έγινε από ή μέσω αντιπροσώπου ο οποίος εμπορεύεται ή κατοικεί στην Κύπρο εκ μέρους του εντολέα ο οποίος εμπορεύεται ή κατοικεί εκτός Κύπρου, ή πρόκειται για αγωγή που ηγέρθη σε σχέση με παράβαση που έλαβε χώρα στην Κύπρο και αφορά συμβόλαιο το οποίο μπορεί να έγινε οπουδήποτε ακόμα και εάν τέτοια παράβαση προηγήθηκε ή συνοδευόταν από παράβαση που έγινε εκτός Κύπρου και η οποία κατέστησε αδύνατη την υλοποίηση του μέρους του συμβολαίου που έπρεπε να υλοποιηθεί στην Κύπρο, ή (στ) Η αγωγή στηρίζεται σε αστικό αδίκημα που έγινε στην Κύπρο, ή (η) ζητείται διάταγμα το οποίο να απαγορεύει να γίνει κάτι στην Κύπρο ή να παρεμποδισθεί οποιαδήποτε οχληρία είτε ζητούνται αποζημιώσεις είτε δεν ζητούνται ή (θ) οποιοδήποτε πρόσωπο εκτός Κύπρου είναι αναγκαίο να προστεθεί ως διάδικος σε αγωγή που ηγέρθη εναντίον άλλου προσώπου που του έγινε επίδοση κανονικά στην Κύπρο. Εφόσον τα διαβήματα αυτής της φύσης γίνονται με μονομερή αίτηση, σε αυτή θα πρέπει να γίνεται πλήρης αποκάλυψη των ουσιωδών γεγονότων τα οποία επενεργούν στην άσκηση της εξουσίας του Δικαστηρίου για την έκδοση του διατάγματος, βλ. Demstar Ltd v. Zim Navigation Co Ltd

(1996)1 Α.Α.Δ. 597. Όπως δε έχει περαιτέρω νομολογηθεί, δεν αποτελεί η κάθε παράλειψη παραπλάνηση (βλ. Γρηγορίου v. Χριστοφόρου

(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Όπως δε αποφασίστηκε στις Demstar, ανωτέρω, Sait Electonic S.A. από Βρυξέλλες v. The Ship "Dominique" and 2 others

(1989)1(E) Α.Α.Δ. 365, Amathus Navigation Co Ltd v. Concort Express Liners and others

(1993)1 Α.Α.Δ. 1030 και Her Brittanic Majesty's Secretary of State for Defence v. A.P. Lanitis Investments Ltd

(1999)1 Α.Α.Δ. 995. Σύμφωνα με την πάγια νομολογία μας, σε μια αίτηση για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, πρέπει να γίνεται πλήρης αποκάλυψη των ουσιωδών γεγονότων βάση των οποίων το Δικαστήριο θα ασκήσει την εξουσία του για την έκδοση του Διατάγματος (βλ μεταξύ άλλων Demstar Ltd v. Zim Navigation Co Ltd

(1996)1 AAΔ 597). Περαιτέρω τα γεγονότα που θα λάβει υπόψη το Δικαστήριο κατά την εξέταση της αίτησης για παραμερισμό είναι αυτά που αναφέρονται στην αίτηση για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας και όχι αυτά που περιέχονται στην αίτηση για παραμερισμό (βλ. Demstar Ltd v. Zim Navigation Co Ltd

(1996)1 AAΔ 597, Sait Electronic S.A. v. The Ship "Dominique" and others

(1989)1 (E) AAΔ 365, Amathus Navigation Co Ltd v. Concort Express Liners and others

(1993)1AAΔ 1030, Her Britanic majesty΄s Secretary of State for Defence v. A.P.Lanitis Investments Ltd

(1999)1ΑΑΔ 995.» Έχω διεξέλθει την αίτηση για παροχή άδειας ημερομηνίας 21.12.2012 όπως και την ένορκη δήλωση της κας Μαρίας Ιωάννου - Κάρουλλα που την υποστήριζε. Διαπιστώνω από το περιεχόμενο των πιο πάνω και σε παραπομπή στην έκθεση απαιτήσεως ότι αντικείμενο της αγωγής είναι σύμβαση δανείου μεταξύ των εναγόντων και των εναγομένων 1 και 2 οι οποίοι ενεργούσαν διά πληρεξούσιου αντιπροσώπου με την εγγύηση εκ μέρους των εναγομένων 3, όπως και η σύμβαση εκχώρησης των δικαιωμάτων των εναγομένων 1 και 2 προς τους ενάγοντες τα οποία απορρέουν από τη συμφωνία πώλησης μιας κατοικίας στο χωριό Φρέναρος της Επαρχίας Αμμοχώστου - εντός της δικαιοδοσίας του παρόντος δικαστηρίου - από τους εναγόμενους 3 στους εναγόμενους 1 και

1. Η σύμβαση έχει διαρρηχθεί εντός των ορίων του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου όπου οι εναγόμενοι 1 και 2 είχαν αναλάβει να καταβάλλουν μηνιαίως τις συμφωνηθείσες μηνιαίες δόσεις που ήταν πληρωτέες στον λογαριασμό που ανοίχθηκε ειδικά για την εν λόγω συμφωνία που είχε ως αποτέλεσμα οι ενάγοντες να τερματίσουν την εν λόγω σύμβαση. Έχοντας υπόψη τους πιο πάνω ισχυρισμούς, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι υπάρχει καλή βάση αγωγής, τόσο για την εναγόμενη 3 η οποία εγγυήθηκε την επίδικη σύμβαση, όσο και για τους εναγόμενους 1 και 2 για τους οποίους αναγράφεται στην εν λόγω σύμβαση (Τεκμ. 4 στην ένσταση) και υποστηρίζεται στην παρ. 19 της ένορκης δήλωσης της κας Μ. Ιωάννου - Κάρουλλα ότι είναι Άγγλοι υπήκοοι και σημειώνεται η διεύθυνση στην οποία διαμένουν στο Ηνωμένο Βασίλειο. Υποστηριζόταν στην ένορκη δήλωση ότι η βάση της αγωγής βρίσκεται εντός των ορίων του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου, καθώς τόσο το κατάστημα των εναγόντων και των εναγομένων 3 βρίσκονται εντός της Επαρχίας Αμμοχώστου (βλ. Άρθρο 21 (α) και (β)* του Περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/1960). Επομένως καταλήγω ότι εκπληρούνταν όλες οι προϋποθέσεις της Δ.6 (Θ.1) (α),(γ),(ε) και (θ) για την έκδοση του διατάγματος για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας εφόσον το αντικείμενο της αγωγής είναι δάνειο που συνήφθη για αγορά κατοικίας στο χωριό Φρέναρος εντός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου αυτού, ζητείται θεραπεία εναντίον των εναγομένων 3 οι οποίοι έχουν την έδρα τους στην Αγία Νάπα της Επαρχίας Αμμοχώστου και οι εναγόμενοι 1 και 2 ως πρωτοφειλέτες ήταν αναγκαίοι και κατάλληλοι διάδικοι στην αγωγή που ηγέρθη και εναντίον των εναγομένων 3 ως εγγυητών και εφόσον τα δικαιώματα της ενάγουσας απορρέουν από το πωλητήριο *Άρθρο 2 1(α) και (β): Το Επαρχιακόν Δικαστήριον, τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 19, θα έχη πρωτόδικον δικαιοδοσίαν ίνα ακούη και αποφασίζη οιανδήποτε αγωγήν συμφώνως προς τα διατάξεις του άρθρου 22 οσάκις- (α) η βάσις της αγωγής έχει προκύψει είτε καθ΄ολοκληρίαν είτε εν μέρει εντός των ορίων της επαρχίας δι΄ην το δικαστήριον καθιδρύθη (β) ο εναγόμενος ή οιοσδήποτε των εναγομένων, κατά τον χρόνον της εγέρσεως της αγωγής διαμένη ή διεξάγη επάγγελμα εντός της επαρχίας δι΄ην το δικαστήριον καθιδρύθη. έγγραφο και τη συμφωνία εκχώρησης του ακινήτου από τους εναγόμενους 1 και
2. Περαιτέρω το εν λόγω διάταγμα για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας εκδόθηκε αφότου είχε στο μεταξύ επιδοθεί το κλητήριο ένταλμα στους εναγόμενους 3 που έχουν την έδρα τους εντός της δικαιοδοσίας του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου. Στην κριτική που γίνεται για αυτό το ζήτημα από πλευράς των εναγομένων 1 και 2 δεν βρίσκω οτιδήποτε που θα με οδηγούσε σε διαφορετικό συμπέρασμα πλην του ότι πληρούνταν όλες οι προϋποθέσεις οι οποίες απαιτούνταν σύμφωνα με τους Θεσμούς και ως εκ τούτου δεν βρίσκω οτιδήποτε το μεμπτό στην έκδοση του διατάγματος επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας σε αυτούς. Καταλήγω επομένως ότι ο σχετικός λόγος που προβλήθηκε προς υποστήριξη του αιτήματος δεν έχει έρεισμα και απορρίπτεται. Οι αιτητές εισηγούνται ότι είναι καταναλωτές και τυγχάνουν στην περίπτωση εφαρμογής οι πρόνοιες των άρθρων 15, 16 και 17 του Ε.Κ. 44/
3. Όμως όπως έχει λεχθεί τούτο μπορεί να αναζητηθεί μόνο μέσα από την Έκθεση Απαίτησης. Τέτοιο γεγονός όμως δεν εξάγεται από την Έκθεση Απαίτησης. Η θέση αυτή στηρίζεται και από τις αποφάσεις του ΔΕΚ επί του θέματος, όπου χρειάστηκε να αξιολογηθούν τα στοιχεία των υποθέσεων που τέθηκαν ενώπιον του για να καταλήξει στην ετυμηγορία του. Για το θέμα της διεθνούς δικαιοδοσίας σε συμβάσεις καταναλωτών βοηθητικό και χρήσιμο, αφού γίνεται αναφορά στις αποφάσεις του ΔΕΚ, είναι το σύγγραμμα Ζητήματα από την Εφαρμογή του Κανονισμού 44/01 Για Την Διεθνή Δικαιοδοσία Και Την Εκτέλεση Αποφάσεων του 2011 του λέκτορα της Νομικής Αθηνών Ιωάννη Στ. Δεληκωστόπουλου, στις σελίδες 156 -
4. Η επίκληση του εδαφίου 1(γ) του άρθρου 15 δεν υποστηρίχθηκε από στοιχεία που καταδεικνύουν την παρουσία της Ενάγουσας στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η απλή αναφορά ότι η Ενάγουσα έχει παράρτημα στην Αγγλία αποτελεί ένα γενικό και αόριστο ισχυρισμό που δεν μπορεί να κριθεί ικανοποιητικός για να καταδείξει τέτοιο γεγονός. Η αναφορά δε στην τράπεζα Bank of Cyprus UK καταδεικνύει εντελώς το αντίθετο, ότι δηλαδή υπάρχει και λειτουργεί μια άλλη εταιρεία με διαφορετική νομική οντότητα από αυτή της Ενάγουσας. Ούτε παρουσιάστηκαν στοιχεία ότι η Ενάγουσα κατεύθυνε τις δραστηριότητες της στο Ηνωμένο Βασίλειο καθ΄οιονδήποτε τρόπο. Τα όσα ισχυρίζονται οι αιτητές γι' αυτό το θέμα, δεν μπορούν να ικανοποιήσουν το Δικαστήριο ότι αποτελούν στοιχεία ικανά να καταδείξουν ότι η Ενάγουσα κατεύθυνε τις εργασίες της στο Ηνωμένο Βασίλειο. Σύμφωνα με την υπόθεση Sevegep (πιο πάνω), η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου αποφασίζεται με βάση την Έκθεση Απαίτησης. Από αυτή λοιπόν διαφαίνεται, όπως καταδεικνύεται και από την αναφερθείσα πιο πάνω ένορκη δήλωση που επιβεβαίωσε τούτη ότι η υπό εξέταση υπόθεση δεν εμπίπτει στο άρθρο 15

(1)(γ) του Ε.Κ. 44/01. Οι αιτητές επικαλέσθηκαν το άρθρο 5

(1)του Ε.Κ. 44/01 για να καταδείξει δικαιοδοσία του Αγγλικού Δικαστηρίου. Το άρθρο 5 του Ε.Κ. 44/01 προνοεί ότι πρόσωπο που έχει την κατοικία του σε ένα κράτος μέλος μπορεί να εναχθεί σε άλλο κράτος μέλος, εδάφιο

(1): (α) για διαφορές από σύμβαση όπου εκπληρώθηκε ή οφείλει να εκπληρωθεί η παροχή, (β) για σκοπούς εφαρμογής της παρούσας διάταξης και εφόσον δεν συμφωνήθηκε διαφορετικά, ο τόπος εκπλήρωσης της επίδικης παροχής είναι: - εφόσον πρόκειται για πώληση εμπορευμάτων ... - εφόσον πρόκειται για παροχή υπηρεσιών, ο τόπος του μέλους όπου, δυνάμει της σύμβασης έγινε ή έπρεπε να γίνει η παροχή των υπηρεσιών. (γ) το στοιχείο α) εφαρμόζεται, εφόσον δεν εφαρμόζεται το στοιχείο β). Στην υπό εξέταση περίπτωση η κύρια βάση της αγωγής είναι η σύμβαση παροχής δανείου, δηλαδή σύμβαση παροχής υπηρεσιών που θα εκπληρώνονταν στην Κύπρο στην έννοια του άρθρου 5

(1)(β). Δυνάμει αυτής ανοίχθηκε λογαριασμός στο όνομα των αιτητών οι οποίοι παρέλειψαν να καταβάλουν τις δόσεις τους. Οι δόσεις έπρεπε να καταβάλλονται στην Ενάγουσα στην Κύπρο τόσο στη βάση της σύμβασης δανείου όσο και της γενικής αρχής που θέλει τον οφειλέτη να αναζητήσει τον πιστωτή για την πληρωμή του χρέους (βλ. Θεοχάρους v. Παστελλή,

(1993)1 Α.Α.Δ. 420, Πουγιούκα v. Πουγιούκα,

(1998)1 Α.Α.Δ. 2014 και Χριστοφόρου κ.ά. v. Paneuropean Insurance Co,

(2002)1 Α.Α.Δ. 1644, βλ. επίσης σελίδες 64-94 του συγγράμματος Δεληκωστόπουλου). Δικαιοδοσία έλκει το παρόν Δικαστήριο και από το άρθρο 6

(1)του Ε.Κ. 44/01 το οποίο προνοεί: «Το ίδιο αυτό πρόσωπο μπορεί επίσης να εναχθεί: αν υπάρχουν πολλοί εναγόμενοι, ενώπιον του δικαστηρίου της κατοικίας ενός εξ αυτών, εφόσον υπάρχει τόσο στενή συνάφεια μεταξύ των αγωγών ώστε να ενδείκνυται να συνεκδικασθούν και να κριθούν συγχρόνως, προκειμένου να αποφευχθεί ο κίνδυνος έκδοσης ασυμβίβαστων αποφάσεων που θα μπορούσαν να προκύψουν από την χωριστή εκδίκασή τους.» Επίσης δικαιοδοσία κέκτηται το παρόν Δικαστήριο και στη βάση του άρθρου 22 του Ε.Κ. 44/01 αφού οι αιτητές για εξασφάλιση του δανείου τους εκχώρησαν τα δικαιώματα τους, τα οποία απορρέουν από το πωλητήριο έγγραφο στην Ενάγουσα δυνάμει σύμβασης εκχώρησης με βάση την οποία η Ενάγουσα διεκδικεί αναγνωριστική απόφαση ότι υπεισήλθε ως αποκλειστική δικαιούχος και δύναται να ασκεί αυτή όλα τα δικαιώματα των αιτητών, όπως μεταξύ άλλων, εκκένωσης, παράδοσης και κατοχής της κατοικία και διατάγματα ειδικής εκτέλεσης των πωλητηρίων εγγράφων δυνάμει του σχετικού νόμου. Τέτοια διατάγματα νοείται ότι μόνο το παρόν Δικαστήριο μπορεί να εκδώσει και ως εκ τούτου ορθά η αγωγή καταχωρήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου. Διαπιστώνεται λοιπόν και αυτή είναι η απόφαση μου ότι παρέχεται δικαιοδοσία στο παρόν Δικαστήριο και γενικότερα στα Κυπριακά Δικαστήρια για την εκδίκαση της παρούσας διαφοράς. Δεν θα με απασχολήσει το ζήτημα του κατά πόσο η επίδοση της αγωγής και των άλλων σχετικών εγγράφων που την αφορούν ή προαπαιτούνται επιδόθηκαν στους εναγόμενους 1 και 2 - αιτητές, νομότυπα και σύμφωνα με τους Κυπριακούς Θεσμούς Περί Πολιτικής Δικονομίας ή και τον Κανονισμό (Ε.Κ.) 1393/2007, διαδικασία για την οποία αξιώνεται διάταγμα ακύρωσης ή παραμερισμού της στο αιτητικό Β της αίτησης και μάλιστα μετά την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου ημερομηνίας 16.09.2015 στην απόφαση του για τα ποροδικαστικά ερωτήματα για τα οποία έγινε παραπομπή τους με την απόφαση του Κυπριακού Εφετείου στην υπόθεση Alpha Bank Cyprus Ltd v. Silenh Dau κ.ά,

(2013)1Γ ΑΑΔ 1935 όπως παραδέχονται οι αιτητές στην αγόρευση τους στη σελ. 14 ότι πλέον είναι άνευ αντικειμένου. Θα πρόσθετα μάλιστα και όσα αποφασίστηκαν κατά τη συμπλήρωση της πιο πάνω απόφασης του Εφετείου με την απόφαση του της 12.04.

1. ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΩΝ ΛΟΓΩΝ ΤΗΣ ΕΝΣΤΑΣΗΣ: Προβλήθηκε ως λόγος ένστασης ότι θα πρέπει να εξεταστεί κατά πόσο η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση περιέχει τέτοια μαρτυρία που να μπορεί να χρησιμοποιηθεί από το Δικαστήριο σε σχέση με την πληροφόρηση του ενόρκως δηλούντος κ. Σωκράτη Παρπαρίνου. Γι΄αυτήν κάνει λόγο πράγματι στην παράγραφο 1 της ένορκης του δήλωσης. Η πληροφορία προέρχεται από τους «δικηγόρους και αντιπροσώπους των αιτητών». Προφανώς, και ορθά όπως επισημαίνεται από την καθ΄ης η αίτηση, εννοεί ότι είναι από τους δικηγόρους και εκπροσώπους των αιτητών. Είναι φυσικό ότι ο δικηγόρος ενός διαδίκου δε γνωρίζει προσωπικά ο ίδιος τα γεγονότα της υπόθεσης. Η προέλευση της πιο πάνω γνώσης του επαναλαμβάνεται ξεκάθαρα και στην παρ.49 της αγόρευσης των δικηγόρων των αιτητών. Το ερώτημα που προκύπτει, όπως έχει τεθεί από την καθ΄ης η αίτηση, είναι από πού τα πληροφορήθηκαν αυτοί οι δικηγόροι. Ο κ. Σ. Παρπαρίνος αναφέρει ότι «έχουν απευθείας επαφή με τους αιτητές» και εννοεί τους δικηγόρους της Αγγλίας. Αυτό δε σημαίνει ότι την πληροφορία την έλαβε ο ίδιος από τους αιτητές. Από πού λαμβάνεται η πληροφόρηση θα πρέπει να δηλώνεται επ΄ακριβώς σε μια ένορκη δήλωση. Παρατηρώ, και ως προς τούτο θα συμφωνήσω με την πλευρά της καθ΄ης η αίτηση, ότι σε κανένα σημείο της μαρτυρίας του ο κ. Σ. Παρπαρίνος δεν αναφέρει ότι ο ίδιος πήρε τις αναγκαίες πληροφορίες απευθείας από τους εναγόμενους. Η πληροφόρηση όμως του κ. Σ. Παρπαρίνου επεκτείνεται και στα έγγραφα της υπόθεσης τα οποία τα έχει μελετήσει και στα οποία κάνει αναφορά στην ένορκη δήλωση του. Παρόλα αυτά κρίνω ότι η μαρτυρία του κ. Σ. Παρπαρίνου βρίσκεται στο κενό, διότι δεν παρέχει την πηγή προέλευσης και αν αυτή προέρχεται πράγματι από τους αιτητές. Και αν ακόμη, όμως, υποτεθεί ότι η μαρτυρία αυτή είχε δοθεί από τους εναγόμενους στους δικηγόρους τους - που, όπως ελέχθη, δεν είναι η περίπτωσή μας - και πάλι δε σημαίνει ότι μπορεί να γίνει αποδεκτή. Πράγματι, το άρθρο 24 του περί Αποδείξεως Νόμου αναφέρει ότι η εξ ακοής μαρτυρία δεν αποκλείεται απλώς και μόνο διότι είναι εξ ακοής. Αυτό δε σημαίνει, όμως, και ότι γίνεται δεκτή. Είναι θέμα του Δικαστηρίου το αν θα την αποδεχθεί. Στη παρούσα περίπτωση είναι φανερό ότι η γνώση του ενόρκως δηλούντα προέρχεται από εξ ακοής μαρτυρία. Η πληροφόρηση του κ. Σ. Παρπαρίνου, όπως δηλώνεται από τον ίδιο, προέρχεται από τους δικηγόρους των αιτητών στην Αγγλία, οι οποίοι πήραν την πληροφορία από τους πελάτες τους. Επομένως ως τέτοια δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή παρόλο ότι είναι κατανοητή η θέση των αιτητών να μην έρθουν στη Κύπρο και να ορκιστούν για την προώθηση της παρούσας αίτησης, σε αυτή όμως προβάλλονται ισχυρισμοί ουσίας και όχι μόνο νομικά ζητήματα για τα οποία θα μπορούσε ενδεχόμενα να ορκισθεί και ο δικηγόρος τους εάν τον εξουσιοδοτούσαν προς τούτο. Επομένως κρίνω ότι και για τον πιο πάνω και μόνον λόγον η αίτηση θα απορριπτόταν καθώς αυτή παρέμεινε χωρίς υποστήριξη της. Προβάλλεται ως λόγος ένστασης ότι στην ένορκη δήλωση του κ. Σ. Παρπαρίνου γίνεται αναφορά σε γεγονότα άσχετα με την παρούσα υπόθεση και αυτό σε σχέση με τις αναφορές του για τον τρόπο χειρισμού αυτών των δανειοδοτήσεων εκ μέρους των τραπεζών και τις ευθύνες τους για τα κακά που μαστίζουν την οικονομία του τόπου. Επικεντρώνομαι όμως στην εξέταση των λόγων που υποστηρίζουν το αίτημα χωρίς να υπεισέρχομαι στη θεώρηση εκ μέρους του ενόρκως δηλούντος για τις οικονομικές επιπτώσεις του χειρισμού τέτοιων υποθέσεων εκ μέρους τραπεζικών ιδρυμάτων και τον τρόπο που ενεργούσαν για τη δανειοδότηση Άγγλων πολιτών για την αγορά ακινήτων στην Κύπρο και τις τυχόν ευθύνες τους, όπως τους καταλογίζονται σε διάφορα σημεία της ένορκης δήλωσης του κ. Σ. Παρπαρίνου. Σχετικές είναι οι παράγραφοι 6,7 και 8 της ένορκης δήλωσης του όπου οι αιτητές αναφέρονται γενικά στις τράπεζες. Αυτά τα θέματα ενδεχόμενα θα απασχολήσουν κατά την εξέταση της ουσίας της επίδικης διαφοράς. Θα συμφωνήσω με την πλευρά της καθ΄ης η αίτηση ότι το περιεχόμενο των παραγράφων 9, 10 και 11 με τις υποπαραγράφους της και οι παράγραφοι 12 και 13 δεν μπορούν να έχουν οποιανδήποτε επίδραση στα αιτούμενα διατάγματα καθώς είναι εντελώς άσχετο με αυτά. Το περιεχόμενο δε των παραγράφων 14, 15,16, 17, 18, 19, 20, 24, 25 και 26 έχει σχέση με την ουσία της υπόθεσης και ως τέτοιο και οι ισχυρισμοί που προβάλλονται σε αυτές δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη για τους σκοπούς της παρούσας αίτησης. Είναι ο ισχυρισμός της καθ΄ης η αίτηση ότι το σημείωμα εμφανίσεως των αιτητών το οποίο επισυνάπτουν στην ένσταση τους ως τεκμήριο 1 δεν πρόκειται περί σημειώματος εμφανίσεως υπό διαμαρτυρία, αλλά περί κανονικού σημειώματος εμφανίσεως. Το σημείωμα εμφανίσεως υπό διαμαρτυρία πρέπει να αναφέρει επ' αυτού τα στοιχεία τα οποία είναι απαραίτητα. Σχετική παραπομπή θα μπορούσε να γίνει σε αποσπάσματα από το White Book του 1960, σελ.198, όπου αναφέρεται ότι: "Every conditional appearance and duplicate is sealed on entry with the following stipulation: "This appearance is to stand as unconditional unless the defendant applies within .. days to set aside the writ or service thereof and obtains an order to that effect." Παρόλα τα πιο πάνω το σημείωμα εμφάνισης που καταχώρησαν οι εναγόμενοι δε φέρει αυτή τη σημείωση. Τίθεται το ερώτημα πώς θα γνώριζαν οι ενάγοντες ότι πράγματι εδόθη η άδεια του Δικαστηρίου και το χρόνο εντός του οποίου θα έπρεπε να καταχωρηθεί η αίτηση για ακύρωση. Είναι φανερό ότι το σημείωμα εμφανίσεως καταχωρήθηκε χωρίς να ακολουθηθεί ο ορθός τύπος και, επομένως, αποτελεί "fresh step in the proceedings". Στο White Book 1960, σελ. 1987 αναφέρονται περαιτέρω τα εξής: "No application to set aside any proceeding for irregularity shall be allowed unless made with reasonable time, nor if the party apply has taken any fresh step after knowledge of the irregularity." Το "fresh step" στη προκείμενη περίπτωση είναι το σημείωμα εμφανίσεως, που κρίνεται ότι δεν είναι υπό όρους. Η διάταξη αυτή επαναλαμβάνεται στους κυπριακούς θεσμούς Δ.64 Θ.2*. Επομένως γι΄αυτόν τον λόγο κρίνεται ότι οι εναγόμενοι έχουν ήδη αποδεχθεί τη δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου με το σημείωμα εμφάνισης που καταχώρησαν. Η αναφορά στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας που αφορά συγκεκριμένη υπόθεση μεταξύ της ενάγουσας και των εναγομένων σε σωρεία άλλων υποθέσεων, όπως γίνεται στις παραγράφους 9 και 10 και
2. Σε αυτές καταγράφονται μάλιστα 11 *«Αίτηση για παραμερισμό οποιασδήποτε διαδικασίας, οποιουδήποτε βήματος που έγινε σε οποιαδήποτε διαδικασία, ή οποιουδήποτε εγγράφου, αποφάσεως ή διατάγματος σε αυτή, λόγω παρατυπίας, δεν θα επιτρέπεται, εκτός εάν υποβάλλεται μέσα σε εύλογο χρόνο και προτού ο διάδικος που υπέβαλε την αίτηση προβεί σε οποιοδήποτε νέο βήμα, αφότου η παρατυπία περιήλθε σε γνώση του. Οι προτεινόμενοι λόγοι για παραμερισμό δυνάμει του παρόντος Κανόνα, θα αναφέρονται στην αίτηση.» υποθέσεις οι οποίες αφορούσαν υποθέσεις άλλης τράπεζας από την ενάγουσα, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως εύστοχη. Το άρθρο 27* του Κανονισμού Ε.Κ.44/01 δεν έχει εφαρμογή στην παρούσα και επομένως δεν μπορεί να ανασταλεί η παρούσα διαδικασία για τους λόγους που αιτούνται οι αιτητές. Στις παραγράφους 12, 13 και 14 οι αιτητές προβάλλουν ισχυρισμούς που αφορούν την ουσία της υπόθεσης και όχι το αίτημα για ακύρωση της επίδοσης. Όμως, ως προς το ζήτημα αυτό οι αναφορές στις πιο πάνω παραγράφους περί παροχής από τους αιτητές πληρεξουσίου εγγράφου σε συγκεκριμένο Κύπριο δικηγόρο φανερώνει ότι οι εναγόμενοι είχαν ανεξάρτητη νομική συμβουλή, κάτι που εξανεμίζει πλήρως τον ισχυρισμό τους για undue influence ή οποιοδήποτε άλλο ελάττωμα της βουλήσεως των εναγομένων (βλ. σχετικά την υπόθεση Barclays Bank v. O'Brien

(1993)4 Αll E.R. 417). Αν οι ισχυρισμοί τους στοιχειοθετούν αξιώσεις εναντίον του εν λόγω δικηγόρου τους τότε είναι σε αυτούς που εναπόκειται πως θα χειριστούν το ζήτημα που κατά την άποψη τους προκύπτει. Αν οι αιτητές έχουν οποιοδήποτε παράπονο ή απαίτηση εναντίον του αντιπροσώπου τους, αυτό ασφαλώς δεν αφορά την καθ΄ης η αίτηση. Σε κάθε περίπτωση και αν ακόμη ήθελε θεωρηθεί ότι, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 16 της ενόρκου δηλώσεως του κ. Σ. Παρπαρίνου ο εν λόγω δικηγόρος ενήργησε προς όφελος των συμφερόντων των εναγομένων 3 και των εναγόντων όπως διατείνεται στην παράγραφο 16, και πάλι δεν τους βοηθά καθώς αυτός δεν παύει από του να είναι δικός τους δικηγόρος και όχι της καθ΄ης η αίτηση. *«1. Αν έχουν ασκηθεί αγωγές με το ίδιο αντικείμενο και την ίδια αιτία μεταξύ των ίδιων διαδίκων ενώπιον δικαστηρίων διάφορων κρατών μελών, κάθε δικαστήριο εκτός εκείνου που επελήφθη πρώτο, αναστέλλει αυτεπάγγελτα την διαδικασία του μέχρις ότου διαπιστωθεί η διεθνής δικαιοδοσία του δικαστηρίου που επελήφθη πρώτο. 2.Όταν διαπιστωθεί η διεθνής δικαιοδοσία του πρώτου επιληφθέντος δικαστηρίου, κάθε δικαστήριο εκτός εκείνου που έχει πρώτο επιληφθεί οφείλει να διαπιστώσει την έλλειψη διεθνούς δικαιοδοσίας του πρώτου δικαστηρίου.» Προβάλλονται ισχυρισμοί περί παροχής δανείου σε ξένο νόμισμα. Όμως το δάνειο συνήφθη με νόμισμα το Ευρώ το οποίο είναι το νόμισμα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η συμφωνία θα έπρεπε δε να εκπληρωθεί στη Κύπρο στο νόμισμα της οποίας συνήφθη. Οι ισχυρισμοί δε των παραγράφων 17 και 18 κινούνται στο ίδιο πλαίσιο, αυτό της ουσίας της διαφοράς και δεν μπορεί να ληφθούν υπόψη στα πλαίσια της παρούσας αίτησης και να αποφασιστούν χωρίς να ακουστεί μαρτυρία. Σε σχέση με τον ισχυρισμό της παραγράφου 19 ότι οι εναγόμενοι: «.μέχρι σήμερα παραμένουν και είναι σε πλήρη άγνοια εν σχέσει με τους όρους που διέπουν το σχετικό δάνειο». Αυτός δεν μπορεί να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα εφόσον τα γεγονότα που εκτίθενται στην ίδια την ένορκη δήλωση δεν στηρίζουν ένα τέτοιο ισχυρισμό εφόσον οι ίδιοι ισχυρίζονται ότι αποτάθηκαν σε δικηγόρο στην Αγγλία και του έδωσαν οδηγίες για να υπερασπίσει την υπόθεση τους. Από την άλλη θα πρέπει να είχαν πληροφόρηση για τις αγωγές της Αγγλίας για τις οποίες γίνεται αναφορά στην ένορκη δήλωση του κ. Σ. Παρπαρίνου. Σε σχέση με τους ισχυρισμούς της παραγράφου 20 της ένορκης δήλωσης του κ. Σ. Παρπαρίνου είναι φανερόν ότι η μη έκδοση ακόμα ξεχωριστού τίτλου ιδιοκτησίας για την εξοχική κατοικία που αγόρασαν οι αιτητές πρόκειται για πρόβλημα που παρουσιάστηκε μετά την σύναψη της επίδικης συμφωνίας και αφορούν τις σχέσεις των αιτητών με τους εναγόμενους 3 και κατά συνέπεια καμιά σχέση έχει με την καθ΄ης η αίτηση και εν πάση περιπτώσει είναι ισχυρισμοί επί της ουσίας που θα εξεταστούν σε μεταγενέστερο στάδιο της διαδικασίας όταν θα εκδικασθεί η αγωγή. Σε κάθε περίπτωση η απαίτηση της καθ΄ης η αίτηση εναντίον των αιτητών είναι στενά συνδεδεμένη με την απαίτηση της εναντίον των εναγομένων 3, ώστε αυτές να μην μπορούν να αποσυνδεθούν και να εκδικασθούν ξεχωριστά. Αυτό φαίνεται ακόμη και από την ίδια την έκθεση απαιτήσεως, στην οποία οι αιτούμενες θεραπείες αφορούν και τους τρεις εναγομένους όπου αξιώνουν: (α) δήλωση ή και διάταγμα με το οποίο να αναγνωρίζεται ότι οι ενάγοντες είναι δυνάμει σύμβασης εκχώρησης οι αποκλειστικοί δικαιούχοι όλων των δικαιωμάτων των εναγομένων 1 και 2, που απορρέουν από το αγοραπωλητήριο συμβόλαιο που είχαν οι εναγόμενοι 1 και 2 με τον εναγόμενο 3, (β) διάταγμα που να τους επιτρέπει να αποσύρουν το αγοραπωλητήριο, (γ) διάταγμα που να τους επιτρέπει να ακυρώσουν το αγοραπωλητήριο, (δ) διάταγμα που να τους επιτρέπει να προχωρήσουν στην πώληση της επίδικης οικίας, (ε) διάταγμα που να τους επιτρέπει να ζητήσουν μεταβίβαση του τίτλου της οικίας και (στ) διάταγμα που να τους επιτρέπει να ζητήσουν ελεύθερη και κενή κατοχή της οικίας. Επομένως, η έκδοση των πιο πάνω διαταγμάτων καθιστά αναγκαία την συνεκδίκαση της υπόθεσης εναντίον όλων των εναγομένων. Οι αιτητές στην παράγραφο 21 ισχυρίζονται ότι το θέμα δεν έχει σχέση με ακίνητο αλλά με δάνειο που τους παραχωρήθηκε και ως εκ τούτου, δεν εφαρμόζεται το άρθρο 22 του ΕΚ44/2001 σε σχέση με την αποκλειστική δικαιοδοσία των κυπριακών δικαστηρίων. Ως προς τούτο θα πρέπει να επισημανθεί ότι εναγόμενοι αρ. 3 αποδέχθηκαν τη δικαιοδοσία των κυπριακών δικαστηρίων και καταχώρησαν σημείωμα εμφάνισης. Η υπόθεση προχώρησε με καταχώρηση υπεράσπισης και εκκρεμεί σήμερα για οδηγίες ενόψει της αναμονής της έκβασης της παρούσας αίτησης. Αν η παρούσα αίτηση γίνει αποδεκτή, τότε αυτό θα σημαίνει είτε ότι: (α) η υπόθεση εναντίον των εναγομένων 1 και 2 διαχωρίζεται από την υπόθεση εναντίον των εναγομένων 3, κάτι που, όπως ελέχθη πιο πάνω, είναι αδύνατο και αντινομικό, είτε ότι (β) η υπόθεση εναντίον των εναγομένων αρ. 3 θα πρέπει να μεταφερθεί στη δικαιοδοσία των Αγγλικών δικαστηρίων, όταν αυτοί αποδέχθηκαν ήδη τη δικαιοδοσία του παρόντος δικαστηρίου. Μια τέτοια εξέλιξη θα ήταν σε βάρος των συμφερόντων των εναγομένων αρ. 3 και μάλιστα όταν η παρούσα αίτηση δεν τους έχει επιδοθεί και δεν τους έχει δοθεί η ευκαιρία να ακουσθούν επ' αυτής. Εν ολίγοις επιδιώκονται με την παρούσα αίτηση διατάγματα που θα επηρεάσουν τους εναγόμενους 3 αν εκδοθούν στην απουσία τους και χωρίς να ακουστούν. Κάτι που δικονομικά είναι ανεπίτρεπτο. Οι αιτητές εισηγούνται στην παράγραφο 21 της ένορκης δήλωσης του κ. Σ. Παρπαρίνου ότι στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν δικαιώματα in rem και, επομένως, δεν εφαρμόζεται το άρθρο 22 του ΕΚ44/2001 σε σχέση με τη δικαιοδοσία των Δικαστηρίων. Καταλήγει, μάλιστα, σε δύο συμπεράσματα. Συγκεκριμένα πρώτον, ότι για να υπάρχει δικαιοδοσία των κυπριακών Δικαστηρίων θα έπρεπε η τράπεζα να εξασφάλιζε απόφαση εναντίον των αιτητών επί του υφιστάμενου χρέους και δεύτερον, ότι «τα όποια δικαιώματα επί της ακίνητης ιδιοκτησίας θα εγείρονταν μόνο μέσα στο πλαίσιο λήψης μέτρων εκτέλεσης». Θα συμφωνήσω με τους ευπαίδευτους συνηγόρους της καθ΄ης η αίτηση ότι είναι πολύ πρωθύστερο το σχήμα που εισηγούνται οι αιτητές. Καθώς, όπως περαιτέρω εισηγούνται, είναι γνωστό ότι το θέμα της δικαιοδοσίας εκδικάζεται επί τη βάσει των δεδομένων, τα οποία παρουσιάζουν οι ενάγοντες στην έκθεση απαιτήσεως τους. Οποιαδήποτε ένσταση επί της δικαιοδοσίας σ' αυτό το στάδιο είναι απλώς προδικαστική ένσταση. Έτσι, σαν προδικαστική ένσταση θα πρέπει να εκλαμβάνει τα γεγονότα όπως τα αναφέρει η ενάγουσα στο δικό της δικόγραφο( βλ. White Book 1960, σελ..573, όπου αναφέρεται ότι: «For the purposes of such an argument, the party objecting is taken to admit all the facts alleges in his opponents pleading.» Τα επίδικα όμως θέματα, όπως εξηγήθηκε στην υπόθεση Sevegep Ltd v. United Sea Transport Ltd κ.α.,

(1989)1 ΑΑΔ (Ε) 729, προσδιορίζονται με τις γραπτές προτάσεις ενώ τα γεγονότα που στοιχειοθετούν την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου είναι εκείνα που συνθέτουν την απαίτηση, αποκλειστική πηγή αναζήτησης της οποίας είναι η έκθεση απαίτησης (βλ. επίσης Αγρόκτημα Λανίτη Λτδ κ.α. ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας κ.α.,

(1991)1 ΑΑΔ 225 και Παπαγεωργίου ν. Κλάππα,

(1991)1 ΑΑΔ 24). Επομένως, το θέμα της δικαιοδοσίας εξετάζεται στη βάσει των δικογράφων και των ισχυρισμών της ενάγουσας σ' αυτό το στάδιο και όχι στο στάδιο της εκτέλεσης ενδεχόμενης απόφασης που θα εκδοθεί. Το αν η εκχώρηση δικαιωμάτων έγινε χωρίς να έχει τύχει διαπραγμάτευσης ή και χωρίς να επεξηγηθεί στους αιτητές η νομική της σημασία, δεν ενέχει οποιανδήποτε σημασία σε σχέση με την υπό κρίση αίτηση καθώς είναι ζήτημα το οποίο θα πρέπει να εξετασθεί όταν θα εκδικασθεί η ουσία της υπόθεσης. Η παρούσα αίτηση θα πρέπει να κριθεί επί τη βάσει του δικογράφου της ενάγουσας και του τι ζητά αυτή. Σύμφωνα με την έκθεση απαιτήσεως (παράγραφος 7) το πωλητήριο έγγραφο καταρτίσθηκε αφενός μεταξύ των εναγομένων 1 και 2 και αφ' ετέρου των εναγομένων αρ. 3, και αυτό κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο. Αυτή η κατάθεση αποτελεί εμπράγματο δικαίωμα σύμφωνα με τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο (Ν.9/1965)(βλ. Πρώτο Παράρτημα, Αρ.9). Αυτό το δικαίωμα είναι που εκχωρήθηκε στην ενάγουσα, η δε απαίτηση της δεν είναι απλώς ότι έγινε μια εκχώρηση, αλλά προχωρά περαιτέρω και αναφέρει ότι οι εναγόμενοι 3 έλαβαν γνώση της εκχώρησης και συμφώνησαν. Γι' αυτόν τον λόγο η ενάγουσα υποβάλλει τις αξιώσεις που αναφέρονται στην παράγραφο Α(Γ)(Δ)(Ε)(ΣΤ)(Ζ)(Η). Είναι φανερό, λοιπόν, ότι πρόκειται περί εμπραγμάτου δικαιώματος, το οποίο αξιώνει η ενάγουσα. Το άρθρο 22

(1)* του ΕΚ44/2001 προνοεί ότι υπάρχει αποκλειστική δικαιοδοσία σε υποθέσεις εμπραγμάτων δικαιωμάτων επί ακινήτων, στα Δικαστήρια του κράτους μέλους της τοποθεσίας του ακινήτου. Τίθεται επομένως το ερώτημα πως τα Δικαστήρια ενός άλλου κράτους θα κρίνουν την κυπριακή νομοθεσία και τα δικαιώματα επί ακινήτου στην Κύπρο αν ήθελε εισακουσθεί η εισήγηση των αιτητών. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι της καθ΄ης η αίτηση με παρέπεμψαν εύστοχα στην υπόθεση Μελέτιος Αποστολίδης ν. Orams C-420/07 όπου το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο στην παράγραφο 48 αναφέρθηκε στα ακόλουθα: «Το άρθρο 22 περιέχει δεσμευτική και εξαντλητική απαρίθμηση των βάσεων αποκλειστικής διεθνούς δικαιοδοσίας των κρατών μελών . εναπόκειται σε κάθε κράτος μέλος να καθορίσει τη δική του δικαστηριακή οργάνωση.» Στην παράγραφο 50 αναφέρονται τα εξής: «Ο κανόνας του forum rei sitae αφορά τη διεθνή δικαιοδοσία των κρατών μελών.» « 22. Αποκλειστική διεθνή δικαιοδοσία, χωρίς ωα λαμβάνεται υπόψη η κατοικία έχουν: σε υποθέσεις εμπραγμάτων δικαιωμάτων επί ακινήτων και μισθώσεων ακινήτων, τα δικαστήρια του κράτους μέλους της τοποθεσίας του ακινήτου.» Όπως δε αναφέρεται στις υποθέσεις Nicole Hassett v. South Eastern Health Board, C-327/07 και Cheryl Doherty v. North Western Health Board, αίτηση του Supreme Court για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αποφάσισε ότι ο κύριος σκοπός της αποκλειστικής δικαιοδοσίας είναι η αποφυγή αντιφατικών αποφάσεων. Επομένως, οι ισχυρισμοί των παραγράφων 22 και 23 της ενόρκου δηλώσεως των αιτητών δεν μπορούν να έχουν θετική αντίκριση. Όπως δε έκρινα και πιο πάνω, οι αναφορές των παραγράφων 24 και 25 όπως και το τεκμήριο 6, οι οποίες αφορούν αγωγές εναντίον άλλης τράπεζας, χωρίς να έχουν οποιανδήποτε σχέση με την παρούσα, χαρακτηρίζονται ως ατυχείς και δεν βοηθούν τους αιτητές στην παρούσα, αφορούν άλλη τράπεζα και δεν έχουν οποιαδήποτε σχέση με την παρούσα υπόθεση. Θα συμφωνήσω με την πλευρά της καθ΄ης η αίτηση ότι με τους ισχυρισμούς της παραγράφου 26 της ενόρκου δηλώσεως τους, οι αιτητές και η παραπομπή τους στο τεκμήριο 7, το χρησιμοποιούν σαν να πρόκειται περί γεγονότος. Το τεκμήριο 7 δεν είναι γεγονός στην παρούσα υπόθεση, αλλά είναι μια απόφαση. Στην υπόθεση Andrew Barclay-Watt and others v. A and others η απαίτηση και πάλι, όπως και στην παρούσα υπόθεση, είναι εκείνη που καθορίζει το θέμα της δικαιοδοσίας στο προδικαστικό στάδιο. Έτσι, εφόσον η αγωγή είχε εγερθεί από τους χρεώστες της τράπεζας, θα έπρεπε να κριθεί επί τη βάσει της δικής τους απαίτησης, όπως φαινόταν στα δικόγραφα τους, διότι οι εναγόμενοι θα έπρεπε να εκλάβουν ότι τα γεγονότα ήταν όπως τα ανέφεραν οι εκεί ενάγοντες. Οι ενάγοντες σε εκείνη την αγωγή, όμως, ούτε επικαλούντο εμπράγματο δικαίωμα, ούτε αξίωναν εμπράγματο δικαίωμα. Όπως φαίνεται στην παράγραφο 2 της αποφάσεως, η αγωγή βασιζόταν σε misrepresentations. Επιπροσθέτως (παράγραφος 3), έγιναν από individuals or advisers, που ήσαν κάτοικοι Αγγλίας και οι οποίοι κατέστησαν, επίσης, εναγόμενοι. Η απαίτηση ήταν για αποζημιώσεις για αμελή ανακριβή δήλωση και για διάταγμα ακύρωσης της συμφωνίας. Εκείνο, όμως, το οποίο ελέχθη στην παράγραφο 10, που έχει σημασία στην παρούσα υπόθεση είναι ότι: "The test of jurisdiction is the lower one of a serious issue to be tried. This test is not a high one and requires no more than the claimant's chances of success is not fanciful." Με άλλα λόγια, σ' αυτό το στάδιο δεν απορρίπτεται η υπόθεση εύκολα. Στην παρούσα υπόθεση το θέμα του εκχωρητηρίου και του δικαιώματος in rem είναι το κύριο θέμα που προκύπτει από την αγωγή, σε αντίθεση προς την απόφαση Andrew Barclay-Watt, στην οποία το κύριο θέμα ήταν οι αποζημιώσεις και η ακύρωση της συμφωνίας δανείου. Ως εκ τούτου, κρίνω ότι παρόν Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση. Όπως δε φαίνεται στο απόσπασμα από την απόφαση που χρησιμοποιούν οι εναγόμενοι στην παράγραφο 26(Γ) της ενόρκου δηλώσεώς τους: "The contract may by registration a right in rem but the claimants by this action for rescission are not basing their claim on that right." Σε αντίθεση με την παρούσα είναι σαφές ότι η ενάγουσα βασίζει την απαίτηση της και στο εμπράγματο δικαίωμα το οποίο έχει αποκτήσει. Στην παράγραφο 26(Δ) της ενόρκου δηλώσεώς τους οι αιτητές χρησιμοποιούν απόσπασμα από την απόφαση που αναφέρει ότι θα ήταν άδικη η παρουσία των εναγόντων στην Κύπρο για να δώσουν μαρτυρία. Προφανώς, αυτό το Δικαστήριο το ανέφερε διότι οι ενάγοντες ήσαν πολλοί, ενώ οι εναγόμενοι μόνο τρεις. Στην παρούσα περίπτωση, οι αιτητές είναι μόνο δύο και υπάρχει και ο εναγόμενος αρ. 3, για τον οποίο η υπόθεση έχει ήδη ορισθεί. Οι μάρτυρες από πλευράς καθ΄ης η αίτηση είναι στην Κύπρο. Ενδεχόμενα δε μάρτυρας των αιτητών θα είναι και ο Κύπριος δικηγόρος τους ο οποίος βρίσκεται στην Κύπρο. Οι μάρτυρες του Κτηματολογίου είναι, επίσης, στην Κύπρο. Εδώ τα γεγονότα είναι τέτοια που, εν όψει των ανωτέρω, η δικαιολογία της αδικίας λειτουργεί υπέρ της εδώ ενάγουσας. Στην παράγραφο 26(Ε) η παραπομπή αναφέρεται στο ότι οι εκεί ενάγοντες ήσαν καταναλωτές (consumers). Στην παράγραφο 26(ΣΤ) το σχετικό απόσπασμα αναφέρει ότι: "The obligation not to make these misleading statements is performed in England." Η βάση της αγωγής όμως εκεί ήταν οι ψευδείς παραστάσεις. Στην παρούσα περίπτωση η απαίτηση προέρχεται από την τράπεζα για ποσό που επληρώθη στην Κύπρο και ήταν πληρωτέο στην Κύπρο και, ταυτόχρονα, υπάρχει απαίτηση για εμπράγματο δικαίωμα. Επομένως οι σχετικές αναφορές δεν έχουν έρεισμα στην παρούσα. Στην παράγραφο 26(Z) αναφέρεται ότι η απαίτηση εκεί ήταν για ζημιές που προέκυψαν στην Αγγλία. Στην παρούσα υπόθεση οι ζημιές είναι για πληρωμή χρέους και εμπράγματα δικαιώματα επί ακινήτου στην Κύπρο. Το χρέος προέκυψε και ήταν πληρωτέο στην Κύπρο, το δε ακίνητο βρισκόταν στην Κύπρο. Επομένως, η ζημιά για τους ενάγοντες προκύπτει στην Κύπρο. Με βάση όλα όσα αναφέρθησαν πιο πάνω, η απάντηση στους ισχυρισμούς της παραγράφου 27(Α)(Β)(Γ)(Δ) της ενόρκου δηλώσεως των εναγομένων έχει ως εξής: Οι αιτητές δεν είναι καταναλωτές όπως διαπραγματεύτηκα το ζήτημα και πιο πάνω και καμιά σημασία έχει αν η τράπεζα διατηρεί παράρτημα και καταστήματα στην Αγγλία. Εκείνο που έχει σημασία είναι ότι: (α) η αξίωση των εναγόντων αναφέρεται και σε αξίωση επί εμπραγμάτου δικαιώματος, (β) τα χρήματα πληρώθηκαν στην Κύπρο και ήσαν πληρωτέα από τους εναγομένους στους ενάγοντες στην Κύπρο, (γ) επομένως τα κυπριακά δικαστήρια έχουν δικαιοδοσία:

(1)επί τη βάσει του άρθρου 22 του ΕΚ44/2001,

(2)επί τη βάσει του άρθρου 5 του ΕΚ44/2001, διότι η σύμβαση εκπληρώθηκε και όφειλε να εκπληρωθεί η παροχή στην Κύπρο, και

(3)το ζημιογόνο γεγονός συνέβη στην Κύπρο, όπου έπρεπε να είχε γίνει η πληρωμή και δεν έγινε. Όλα τα πιο πάνω συνηγορούν στο να κριθεί ότι ορθά εκδόθηκε το διάταγμα για επίδοση του κλητηρίου στο εξωτερικό. Ο ισχυρισμός της παραγράφου 28(Β), ότι δεν ήταν ανανεωμένο το κλητήριο ένταλμα όταν εξεδόθη το διάταγμα εκτός δικαιοδοσίας δεν ισχύει εφόσον το διάταγμα εξεδόθη στις 15.01.2013 και το κλητήριο εξέπνευσε κατά την 03.10.

1. Επομένως, το κλητήριο ήταν σε ισχύ όταν είχε εκδοθεί το διάταγμα για επίδοση. Το κλητήριο ανανεώθηκε στις 29.10.2014 για περίοδο 6 μηνών, δηλαδή μέχρι 29.04.
2. Η εμφάνιση καταχωρήθηκε από τους εναγομένους στις 06.04.
3. Ως εκ τούτου, το κλητήριο ήταν ισχυρό όταν είχε γίνει η επίδοση στις 20.02.2015 όπως φαίνεται στα Τεκμ. 7 και 8 της ένστασης. Επομένως ούτε και αυτός ο λόγος συντρέχει. Στην επόμενη παράγραφο η οποία αριθμείται ξανά, εκ λάθους φαίνεται, ως παράγραφος 28(Β), οι αιτητές εκφράζουν παράπονο ότι δεν επιδόθηκαν σ' αυτούς όλα τα απαραίτητα έγγραφα μεταφρασμένα στα αγγλικά. Σε σχέση με το ζήτημα αυτό κάνω αναφορά πιο πάνω και φαίνεται ότι ο ισχυρισμός έχει πλέον εγκαταλειφθεί. Σε κάθε περίπτωση ως έχει εξελιχθεί η νομολογία μας επί του προκειμένου, αυτά τα ζητήματα χρίζουν διόρθωσης με τη λήψη των ενδεικνυόμενων δικονομικών μέτρων αν χρειάζεται να γίνουν από την καθ΄ης η αίτηση. Οι αιτητές ισχυρίζονται στην παράγραφο 28(Δ) ότι δεν έχουν λάβει κάποια επιστολή για μη εξυπηρετούμενο δάνειο. Πρόκειται για ισχυρισμό που δεν αφορά την παρούσα διαδικασία και τα αιτήματα που προωθούνται με αυτή την αίτηση και αποτελεί θέμα ουσίας και ως εκ τούτου δεν ενέχει οποιανδήποτε σημασία στα υπό κρίση ζητήματα. Σε σχέση με τους ισχυρισμούς της παραγράφου 29 ότι τα δικαστικά έγγραφα που επιδόθηκαν στους εναγόμενους δε φέρουν σφραγίδα και ημερομηνία αποστολής και/ή είναι χωρίς υπογραφή παράδοσης και/ή χωρίς οι ίδιοι να υπογράψουν σχετική είναι η πιο πάνω απόφαση στις πιο πάνω εφέσεις αλλά και στην απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου που προαναφέρθηκαν ότι δηλαδή οι κανονισμοί έγιναν για να γίνεται ευκολότερη η επίδοση και όχι δυσκολότερη. Σε σχέση με τους ισχυρισμούς των παραγράφων 30 και 31 έγινε αναφορά πιο πάνω. Ειδικότερα η παράγραφος 31(Δ) αναφέρεται στην έφεση 4767/2013 και ζητεί από το δικαστήριο να ασκήσει την εξουσία του προς αναστολή της αίτησης. Το αίτημα αυτό είναι γεγονός ότι φαντάζει - κατά την έκφραση των συνηγόρων της καθ΄ης η αίτηση - περίεργο, καθώς από τη μια ζητείται από το Δικαστήριο να ασκήσει δικαιοδοσία, έστω για αναστολή, επί της υποθέσεως. Το Δικαστήριο, εξετάζοντας όμως το θέμα αν θα παραχωρήσει αναστολή, στην πραγματικότητα ασκεί δικαιοδοσία. Παρά το ότι η δικαιοδοσία του δεν είναι επί της ουσίας της υποθέσεως, εν τούτοις, είναι επί της διαδικασίας της υποθέσεως. Επομένως είναι φανερό ότι το αίτημα της παραγράφου Α της αίτησης δεν συνάδει με αυτό της παραγράφου Δ. Με όσα προσπάθησα να εξηγήσω στην ανάλυση που προηγήθηκε κρίνω ότι οι αιτητές απέτυχαν ως προς όλα τα αιτητικά που περιλαμβάνει η αίτηση τους να καταδείξουν το δίκαιο αυτών. Επομένως η αίτηση απορρίπτεται στο σύνολο της με έξοδα σε βάρος των αιτητών όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής οπότε και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.) ............................................ Χρ. Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφoν Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο