Χρυσούλλα Σάρδαλου ν. J.SARDALOS AND SONS LTD, Αρ.Ειδ.Πτώχ: 11/2016, 6/7/2016

(2). Αυτά είναι η ύπαρξη ανταπαίτησης, συμψηφισμού, ανταξίωσης που ισούται ή υπερβαίνει το ποσό του εξ αποφάσεως χρέους ή του ποσού που διατάχθηκε ο χρεώστης να πληρώσει, και τα οποία ο χρεώστης δεν μπορούσε να εγείρει στην αγωγή ή διαδικασία στην οποία εξασφαλίστηκε η απόφαση ή διαταγή. Όταν οι λόγοι για τον εξαιτούμενο παραμερισμό είναι άλλοι, η ορθή διαδικασία είναι η καταχώρηση αίτησης. Αναφέρεται στο σύγγραμμα «The Law and Practice in Bankrupcy», των Williams and Muir Hunter, 19η έκδ., σελ.38, ότι ο χρεώστης δύναται να αποταθεί με αίτηση (motion) για τον παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης στη βάση άλλων λόγων από αυτούς που μπορούν να προβληθούν δι΄ ενόρκου δηλώσεως, όπως π.χ. για παρατυπία, κακή επίδοση, πληρωμή του χρέους, κλπ. . Τέτοια αίτηση δεν επιβάλλεται να καταχωρείται εντός τριών ημερών από της επίδοσης της ειδοποίησης πτώχευσης, όπως ο Καν. 40

(3)προνοεί για τη διαδικασία με την καταχώρηση ένορκης δήλωσης (βλ. Re Costas Louca

(1986)2 J.S.C. 365, 370-1, Λαϊκή Τράπεζα Λτδ ν. Δημητρίου

(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 425 και Αλωνεύτης ν. Alpha Bank Ltd

(2010)1(A) Α.Α.Δ. 475). Η πιστωτής καταχώρησε Ειδοποίηση Πρόθεσης Ενστασης με 12 λόγους ένστασης που υποστηρίζεται από Ενορκη Δήλωση ημερ. 16.6.2016 του Μαριγιάννου Σάρδαλου, διευθυντή της. Είναι προσφορότερο να εξεταστεί η Αίτηση με αναφορά στους λόγους παραμερισμού που εκτίθενται στην Ενορκη Δήλωση της χρεώστριας. Η χρεώστρια διατείνεται (παρ.4(Α)) ότι η αίτηση για την έκδοση της Ειδοποίησης Πτώχευσης είναι παράτυπη και αντικανονική και ότι πάσχει τόσο δικονομικά όσο και ουσιαστικά. Η εισήγηση εστιάζεται στην, κατά τη χρεώστρια, παράλειψη αναφοράς στο σώμα της αίτησης του νόμου ή των κανονισμών επί των οποίων αυτή εδραζόταν. Παρέπεμψε προς τούτο στον Καν.16 των Πτωχευτικών Κανονισμών, ο οποίος προνοεί ότι κάθε αίτηση στο Δικαστήριο πρέπει να παραθέτει το νόμο ή κανονισμούς επί των οποίων βασίζεται και πρέπει να υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση που να επαληθεύει τα γεγονότα πάνω στα οποία εδράζεται. Εχει, προδήλως, διαλάθει της προσοχής ότι για την αίτηση (request) για την έκδοση ειδοποίησης πτώχευσης προβλέπεται συγκεκριμένος τύπος. Πρόκειται για τον Τύπο αρ. 3 στο Παράρτημα Α των Πτωχευτικών Κανονισμών με παραπομπή στον Καν. 39 που καθορίζει τη διαδικασία που οφείλει να ακολουθήσει ο πιστωτής που επιθυμεί την έκδοση ειδοποίησης πτώχευσης. Ο Καν. 16 αφορά σε άλλες περιπτώσεις και δεν καλύπτει την περίπτωση αίτησης (request) για την έκδοση ειδοποίησης πτώχευσης για την οποία υπάρχει η προαναφερθείσα ειδική πρόνοια. Επομένως, το γεγονός ότι στην αίτηση (request) που η πιστωτής καταχώρησε, δεν γίνεται αναφορά σε νομοθεσία ή κανονισμούς, δεν συνιστά παρατυπία. Η αίτηση (request) είναι σύμφωνη και συνάδει με τις πρόνοιες των Πτωχευτικών Κανονισμών. Στον ίδιο λόγο παραμερισμού αναφέρεται ότι η αίτηση (request) δεν στηρίζεται σε αποδεκτή μαρτυρία. Η επιχειρηματολογία της χρεώστριας βασίζεται και πάλι στον Καν. 16 και στην εκεί πρόνοια ότι η αίτηση πρέπει να υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση που να επαληθεύει τα γεγονότα πάνω στα οποία εδράζεται. Ο Καν. 39 δεν εμπεριέχει ανάλογη πρόνοια ούτε και στον Τύπο 3 γίνεται τέτοια αναφορά. Η αίτηση (request) δεν είναι παράτυπη ή αντικανονική, ούτε πάσχει γιατί δεν υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση. Είναι η επόμενη θέση της χρεώστριας (παρ.4(Β)) ότι η αίτηση (request) καταχωρίστηκε σε λάθος Πρωτοκολλητείο, έχει ελαττωματικό τίτλο και η Ειδοποίηση που της επιδόθηκε δεν είχε αριθμό. Εναυσμα για την προβολή των δύο πρώτων θέσεων έδωσε το γεγονός ότι η αίτηση (request) αναφέρει στον τίτλο της κάτω από την αναφορά σε «Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου», σε «Πρωτοκολλητείο Λάρνακας» αντί σε «Πρωτοκολλητείο Αμμοχώστου». Προκύπτει ότι η αίτηση (request) πρωτοκολλήθηκε στο Πρωτοκολλητείο Αμμοχώστου και έλαβε τον αριθμό 11/2016 και είναι το Πρωτοκολλητείο Αμμοχώστου που εξέδωσε την επίδικη Ειδοποίηση Πτώχευσης (Καν.38

(1)). Η αναφορά σε «Πρωτοκολλητείο Λάρνακας» οφείλεται, πρόδηλα, σε παραδρομή. Η λανθασμένη αναφορά δεν έχει επηρεάσει δυσμενώς τη χρεώστρια. Ούτε η ίδια επικαλείται κάτι τέτοιο. Ούτε το γεγονός ότι η Ειδοποίηση Πτώχευσης που της επιδόθηκε δεν έφερε αριθμό («..../2016») έχει δημιουργήσει οποιαδήποτε λανθασμένη εντύπωση ή παρερμηνεία. Η Ειδοποίηση της επιδόθηκε μαζί με την αίτηση (request) όπου αναφερόταν ότι επρόκειτο για την 11/2016. 'Αλλωστε, έχει η χρεώστρια, με την καταχώρηση της υπό κρίση Αίτησης, προβεί στα διαβήματα που έχει κρίνει ως τα κατάλληλα για την προάσπιση των δικαιωμάτων της. Η Ειδοποίηση Πτώχευσης δεν είναι επομένως άκυρη. Αλλωστε, ο Καν.38

(2)προνοεί ότι η Ειδοποίηση Πτώχευσης δεν είναι άκυρη εκ του γεγονότος ότι εκδόθηκε από λανθασμένο Δικαστήριο ή λανθασμένο Πρωτοκολλητείο και παρέχεται η ευχέρεια στο Δικαστήριο να την παραμερίσει με όρους που θα ήθελε κρίνει δίκαιους. Στην προκειμένη περίπτωση η Ειδοποίηση εκδόθηκε από το αρμόδιο Πρωτοκολλητείο είναι έγκυρη και δεν συντρέχει κανένας λόγος για να παραμεριστεί. Επικουρικά σημειώνεται ότι με διάταγμα του Ανωτάτου Δικαστηρίου που δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας την 13.9.1974 με αρ. 1383, οι Επαρχίες Λάρνακας και Αμμοχώστου ενοποιήθηκαν για σκοπούς συγκρότησης Επαρχιακού Δικαστηρίου. Η κατά τόπο αρμοδιότητα είναι ενιαία. Διατηρήθηκαν, εν τούτοις, και λειτουργούν ξεχωριστά Πρωτοκολλητεία στα οποία καταχωρούνται υποθέσεις που προέρχονται από την κάθε επαρχία ξεχωριστά. Το μέτρο αυτό αποτελεί εσωτερική ρύθμιση του ενοποιημένου Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας - Αμμοχώστου. Επομένως, ακόμα και αν η αίτηση (request) είχε καταχωριστεί στο Πρωτοκολλητείο που λειτουργεί για τη Λάρνακα δεν θα εγείρετο ζήτημα ακυρότητας ή παραμερισμού της εκδοθείσας Ειδοποίησης Πτώχευσης. Επικαλείται η χρεώστρια (παρ.4(Γ)) ότι δεν προκύπτει να έχει δοθεί η άδεια του Δικαστηρίου για την έκδοση της Ειδοποίησης Πτώχευσης που της επιδόθηκε. Η διαδικασία δεν προνοεί για την έκδοση άδειας ή διαταγής του Δικαστηρίου. Αυτής δεν επιλαμβάνεται Δικαστής. Αφορά σε παράκληση (request) για την έκδοση Ειδοποίησης Πτώχευσης που εκδίδεται από το Πρωτοκολλητείο του Δικαστηρίου. Στα πλαίσια συζήτησης αυτού του λόγου παραμερισμού αναφέρεται στη γραπτή αγόρευση των δικηγόρων της χρεώστριας ότι στην επιδοθείσα Ειδοποίηση Πτώχευσης δεν υπάρχει σφραγίδα του Πρωτοκολλητή. Τέτοιος λόγος δεν εγείρεται με την υπό κρίση Αίτηση και δεν μπορεί να εξεταστεί απλά και μόνο γιατί αναφέρεται στην αγόρευση των δικηγόρων της χρεώστριας. Αλλωστε, στην Ενορκη Δήλωση της χρεώστριας αναφέρεται ότι επισυνάπτεται πιστό αντίγραφο της «Πτωχευτικής Ειδοποίησης». Πρόδηλα, αυτό που επισυνάπτεται είναι φωτοαντίγραφο της αίτησης (request), της Ειδοποίησης Πτώχευσης και της Οπισθογράφησης της. Διακρίνονται αμυδρά κάποιες σφραγίδες. Εάν υφίστατο τέτοιο ζήτημα θα έπρεπε να εγερθεί ως λόγος για τον παραμερισμό της Ειδοποίησης και να υποστηριχτεί κατάλληλα με την Ενορκη Δήλωση της χρεώστριας, οπόταν και θα διδόταν η ευκαιρία στην πιστωτή να προβάλει τις όποιες δικές της θέσεις. Το επόμενο ζήτημα που εγείρει η χρεώστρια (παρ.4(Δ)) είναι πως η πιστωτής όφειλε να λάβει άδεια για εκτέλεση της απόφασης προτού προχωρήσει στην έναρξη πτωχευτικής διαδικασίας. Η χρεώστρια λανθασμένα προβάλλει ότι τυγχάνει εφαρμογής η Δ.40, θ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Ο Θεσμός αναφέρεται στην περίπτωση όπου η θεραπεία στην οποία δικαιούται ο διάδικος υπόκειται ή εξαρτάται από την εκπλήρωση οιουδήποτε όρου ή προϋπόθεσης («...relief subject to or upon the fulfilment of any condition or contingency, ...»). Τότε είναι που ο διάδικος οφείλει, εφόσον εκπληρωθεί ο όρος ή η προϋπόθεση, να αποταθεί στο Δικαστήριο για άδεια για εκτέλεση της απόφασης ή διαταγής με την οποία του χορηγήθηκε η θεραπεία. Στην προκειμένη περίπτωση, και όπως προκύπτει από το κείμενο της απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 13.1.2015, ο επιδικασμός στην απαίτηση προς όφελος της πιστωτού του ποσού των €800.562,64 πλέον τόκους δεν συνδεόταν και δεν ήταν υπό τον όρο ότι αυτή θα παρέδιδε το επίδικο ακίνητο στην χρεώστρια, όπως διατάχθηκε στην ανταπαίτηση. Κανένας όρος ή προϋπόθεση δεν υφίστατο στην απόφαση του Δικαστηρίου. Συνεπώς, ο προβαλλόμενος λόγος είναι ανεδαφικός. Προβάλλει, ακόμα, η χρεώστρια (παρ.4(Ε)) ότι η πιστωτής δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και απέκρυψε ότι στη βάση του ίδιου εξ αποφάσεως χρέους είχε αποταθεί και παλαιότερα στο Δικαστήριο εξασφαλίζοντας την έκδοση ειδοποίησης πτώχευσης, η οποία παραμερίστηκε με απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 19.5.2015. Στα πλαίσια αυτού του λόγου εγείρει και ζήτημα δεδικασμένου. Με δεδομένο ότι η αίτηση (request) για έκδοση ειδοποίησης πτώχευσης υποβάλλεται σε συγκεκριμένο τύπο με συγκεκριμένο περιεχόμενο το οποίο η πιστωτής ακολούθησε, δεν μπορεί να εγείρεται ζήτημα ότι απέκρυψε οτιδήποτε από το Δικαστήριο ή ότι δεν προσήλθε σε αυτό με καθαρά χέρια. Η εξέταση του ζητήματος περιορίζεται στο κατά πόσο το γεγονός της καταχώρησης προγενέστερης αίτησης για έκδοση ειδοποίησης πτώχευσης, και ότι τέτοια εκδόθηκε και στη συνέχεια παραμερίστηκε από το Δικαστήριο, μπορεί να επηρεάζει τη δυνατότητα της πιστωτού να καταχωρήσει νέα αίτηση (request) όπως έπραξε την 13.5.2016 και συνεπώς να συνιστά λόγο για να παραμεριστεί η επίδικη Ειδοποίηση Πτώχευσης. Η προηγούμενη ειδοποίηση πτώχευσης παραμερίστηκε αφού είχε κριθεί ότι ήταν πρόωρη, κακόπιστη και καταχρηστική. Όπως είχε παρατηρήσει το εκδικάζον Δικαστήριο, αυτή είχε εκθεμελιωθεί γιατί η χρεώστρια είχε αποδείξει ότι είχε μια αδιευκρίνιστη ως προς το ύψος της ανταπαίτηση έναντι της πιστωτού. Το αδιευκρίνιστο της ανταπαίτησης εκπήγαζε από το γεγονός ότι, κατά το χρόνο εκείνο, η πιστωτής εξακολουθούσε να κατέχει το επίδικο υποστατικό και ήταν υπόλογη να καταβάλλει συγκεκριμένο ποσό στη χρεώστρια για κάθε μέρα που το κατείχε μετά από τις 14.1.2015. Μετά την απόφαση ημερ. 19.5.2015 υπήρξαν εξελίξεις και είναι κοινό έδαφος ότι τα μέρη κατέληξαν σε συμφωνία συμψηφισμού. Είναι το Τεκμ.3 που επισυνάπτεται στην αίτηση (request). Το επίδικο ακίνητο παραδόθηκε στη χρεώστρια την 22.12.2015, συμφωνήθηκε ο συμψηφισμός του εξ αποφάσεως χρέους της χρεώστριας και της πιστωτού και έγιναν περαιτέρω διευθετήσεις για επιμέρους ζητήματα που αφορούσαν τα μέρη. Δεδικασμένο δημιουργείται κατόπιν δικαστικής απόφασης που ρυθμίζει δικαιώματα των μερών. Ο παραμερισμός εκδοθείσας Ειδοποίησης Πτώχευσης θα μπορούσε ίσως να δημιουργήσει δεδικασμένο αν αποφασίζετο στα πλαίσια της διαδικασίας η ανυπαρξία εξ αποφάσεως χρέους ή ότι εάν υφίστατο έχει εξοφληθεί (βλ. Clissold v. Cratchley

(2010)2 K.B. 244, 250). Η απόφαση παραμερισμού της Ειδοποίησης Πτώχευσης που διατάχθηκε την 19.5.2015 αναμφίβολα δεν δημιούργησε δεδικασμένο σε σχέση με το δικαίωμα της πιστωτού να αιτηθεί την εκδοθείσα Ειδοποίηση Πτώχευσης. Στη γραπτή αγόρευση των δικηγόρων της χρεώστριας εγειρεται ζήτημα ότι το εξ αποφάσεως χρέος απορροφήθηκε ή και διευθετήθηκε με τη συμφωνία συμψηφισμού και γίνεται επίκληση της Αλωνεύτης ν. Alpha Bank Ltd

(2010)1(B) Α.Α.Δ. 475. Στην Αλωνεύτης η συμφωνία είχε διαφοροποιήσει και αντικαταστήσει τη δικαστική απόφαση, κάτι που δεν συμβαίνει στην προκειμένη περίπτωση. Ειδικά, με τον όρο

(2)της συμφωνίας συμψηφισμού συμφωνήθηκε ότι: «Τα Μέρη αναγνωρίζουν ότι το υπόλοιπο του Χρέους Εναγόμενης, το οποίο απομένει μετά το συμψηφισμό, παραμένει άμεσα οφειλόμενο και απαιτητό υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγόμενης. Περαιτέρω, τα μέρη αναγνωρίζουν και συμφωνούν ότι ουδεμία πρόνοια της παρούσας συμφωνίας δεν επηρεάζει με οποιοδήποτε τρόπο το υπόλοιπο του Χρέους Εναγόμενης, το οποίο απομένει μετά το συμψηφισμό και το οποίο παραμένει άμεσα οφειλόμενο και απαιτητό υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγόμενης.» Μετά τη συμφωνία συμψηφισμού υφίσταται το εναπομείναν εξ αποφάσεως χρέος της χρεώστριας προς την πιστωτή και η περαιτέρω προβαλλόμενη θέση (παρ.4(η)), ότι η συμφωνία συμψηφισμού δημιουργεί κώλυμα για την πιστωτή στο να προωθεί την παρούσα διαδικασία, είναι αβάσιμη. Επισυνάπτεται στην αίτηση (request) φύλλο με τους υπολογισμούς που έχουν γίνει ώστε από το ποσό της αξίωσης πλέον τους σχετικούς τόκους, να αφαιρεθεί το ποσό της ανταξίωσης και οι σχετικοί τόκοι και επιπλέον το ποσό που επιδικάστηκε για κάθε ημέρα κατοχής του επίδικου υποστατικού από την πιστωτή. Είναι η θέση της χρεώστριας πως το ποσό στο οποίο καταλήγουν οι υπολογισμοί είναι αυθαίρετο και λανθασμένο και είναι το αποτέλεσμα πολύπλοκων και ακαταλαβίστικων μαθηματικών αλχημειών. Το άρθρο 3

(3)(β) του περί Πτωχεύσεων Νόμου, Κεφ.5, προνοεί ότι μια ειδοποίηση πτώχευσης δεν καθίσταται άκυρη για το λόγο ότι το ποσό που καθορίζεται σε αυτή ως το οφειλόμενο υπερβαίνει το ποσό που πράγματι οφείλεται εκτός και αν ο χρεώστης, μέσα στην προθεσμία που δίδεται για αποπληρωμή, δώσει ειδοποίηση στον πιστωτή ότι αμφισβητεί την εγκυρότητα της ειδοποίησης σε αυτή τη βάση. Η προθεσμία για αποπληρωμή είναι επτά ημέρες από την επίδοση της Ειδοποίησης που στην προκειμένη περίπτωση πραγματοποιήθηκε στις 17.5.2016 και μπορεί να θεωρηθεί ότι το ζήτημα εγείρεται με την παρ.4(ζ) της Ενορκης Δήλωσης που υποστηρίζει την υπό κρίση Αίτηση. Εν τούτοις, οι θέσεις της χρεώστριας είναι γενικές και αόριστες και οι χαρακτηρισμοί που αποδίδει αδικαιολόγητοι. Σε κανένα συγκεκριμένο ποσό αναφέρεται και κανένα επιμέρους ποσό δεν προσβάλλει. Οι υπολογισμοί της πιστωτού είναι διαφανείς και τα επιμέρους ποσά ελέγχονται με απλές μαθηματικές πράξεις και είναι ορθά. Με τον τελευταίο προβαλλόμενο λόγο (παρ.4(θ)) γίνεται αναφορά στο γεγονός της καταχώρησης από την πιστωτή επιβάρυνσης (ΕΒ 81/2015) επί της μοναδικής ακίνητης ιδιοκτησίας της χρεώστριας. Εξηγεί η χρεώστρια ότι οι μόνες άλλες επιβαρύνσεις είναι δύο εμπράγματα βάρη (ΕΒ 548/2010 και ΕΒ 778/2012) που αφορούν ίδιο χρέος ή και δάνειο της πιστωτού. Η θέση ότι αφορούν δάνειο της πιστωτού δεν επεξηγείται. Η εν κατακλείδι θέση της χρεώστριας είναι ότι το εμπράγματο βάρος που καταχώρησε η πιστωτής αποτελεί επαρκή εγγύηση για ικανοποίηση του εξ αποφάσεως χρέους και γι΄ αυτό η έκδοση της Ειδοποίησης Πτώχευσης είναι πρόωρη, εκδικητική και καταχρηστική. Αυτή, σε αντίκρουση της θέσης της πιστωτού ότι επειδή η περιουσία της χρεώστριας βαρύνεται με προγενέστερα εμπράγματα βάρη η δική της εξασφάλιση δεν αρκεί για την κάλυψη και ικανοποίηση του εξ αποφάσεως χρέους. Το ζήτημα των εξασφαλίσεων του πιστωτή καλύπτεται από τις πρόνοιες του άρθρου 5

(2)του περί Πτωχεύσεων Νόμου, Κεφ.5, το οποίο αφορά στο στάδιο της αίτησης πτώχευσης και προνοεί ότι ο πιστωτής είναι εξασφαλισμένος πιστωτής, οφείλει στην αίτηση του να δηλώσει ότι προτίθεται να παραιτηθεί από την ασφάλεια του προς όφελος των πιστωτών σε περίπτωση που ο χρεώστης κηρυχτεί σε πτώχευση ή να δώσει εκτίμηση της ασφάλειας του. Εφόσον το ζήτημα ρυθμίζεται κατά το στάδιο της παρουσίασης της αίτησης πτώχευσης, όπου ο πιστωτής έχει το δικαίωμα να παραιτηθεί από την ασφάλεια του, καθίσταται πρόδηλο ότι παραμέτροι του δεν μπορούν να προβάλλονται ως λόγοι για τον παραμερισμό εκδοθείσας ειδοποίησης πτώχευσης που συνιστά διαδικασία που προηγείται της καταχώρησης αίτησης πτώχευσης. Τέλος, επιχειρηματολογεί η χρεώστρια πως η αίτηση (request) ήταν ύπουλη και εκδικητική και ότι στόχος της πιστωτού είναι η έκδοση διατάγματος παραλαβής της περιουσίας της και εκποίησης του επίδικου ακινήτου για να το αγοράσει η πιστωτής σε δημόσιο πλειστηριασμό. Επικαλείται την London Clubs Ltd κ.α. ν. Παπαδόπουλου

(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 1699, για να υποστηρίξει ότι η παρούσα διαδικασία προωθείται καταχρηστικά από την πιστωτή. Η ορθή αντίκρυση της London Clubs aποτυπώνεται στη Mερκής ν. Intertobacco (Cyprus) Ltd

(2006)1(B) Α.Α.Δ. 788, 792, όπου εξηγείται ότι δεν ασκείται έλεγχος εσωτερικών ελατηρίων και δεν είναι με αναφορά σε τέτοια αλλά στον τρόπο χρησιμοποίησης των διαδικασιών που παραπέμπει η London Clubs. Στη London Clubs αποδοκιμάστηκε, ως καταχρηστική, η χρησιμοποίηση της διαδικασίας της πτώχευσης, κατ΄ επανάληψη, με επακόλουθο την στο μεταξύ συμφωνία του χρεώστη να δεχθεί διάταγμα αυξημένων μηνιαίων δόσεων στο πλαίσιο παράλληλης διαδικασίας. Σχετικά είναι και τα όσα αναφέρονται στην Πετράκης ν. Κίμωνος

(2006)1(Β) Α.Α.Δ. 1311, 1316-8. Ως εκ των ανωτέρω, η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Καθ΄ ης η Αίτηση πιστωτή και εναντίον της Αιτήτριας χρεώστριας, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)............................... Χ.Μαλαχτός Π.Ε.Δ. /ΚΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο