← Κύπρος

ΛΟΥΚΑΣ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ν. CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 163/13, 21/7/2016

ΛΟΥΚΑΣ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ν. CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 163/13, 21/7/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2016:A42 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 163/13 Μεταξύ: ΛΟΥΚΑΣ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ Ενάγοντας και

  1. CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LIMITED κ.ά. Εναγόμενοι Αίτηση Τροποποίησης Ημερ. 6.11.2015 21 Ιουλίου, 2016 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Ενάγοντα-Αιτητή: κ. Α. Μελάς για Κώστας Μελάς & Συνεργάτες ΔΕΠΕ (για ν΄ακούσει απόφαση ο κ. Φλουρέντζου) Για Εναγομένη1-Καθ΄ης η αίτηση: κα Βασιλείου για Ιωαννίδης και Δημητρίου ΔΕΠΕ (για ν΄ακούσει απόφαση η κα Χ»Χάννα) Για Εναγομένη 10-Καθ΄ης η αίτηση: κα Μαλέκου για Χρυσαφίνης και Πολυβίου ΔΕΠΕ (για ν΄ακούσει απόφαση η κα Δ. Μιχαήλ) Για Εναγόμενο 11-Καθ΄ου η αίτηση: κα Σάββα για Αλέκος Ευαγγέλου & Σία ΔΕΠΕ Για Εναγόμενο 12: κα Τσαγγάρη για Γενικό Εισαγγελέα (για ν΄ακούσει απόφαση ο κ.Σελίπα) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
  2. Ο Ενάγοντας-Αιτητής με την παρούσα αίτηση επιζητεί διάταγμα του Δικαστηρίου για τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης με την αφαίρεση και προσθήκη νέων ισχυρισμών.
  3. Λίγα λόγια για το ιστορικό της υπόθεσης είναι χρήσιμα. Κλητήριο γενικώς οπισθογραφημένο καταχωρήθηκε την 11.2.13 και έκθεση απαίτησης καταχωρήθηκε στις 17.5.
  4. Στις 29.5.14 εκδόθηκε διάταγμα τροποποίησης του κλητηρίου εντάλματος και της έκθεσης απαίτησης με την προσθήκη νέων εναγομένων και ισχυρισμών. Το δε τροποποιημένο κλητήριο και η έκθεση απαίτησης καταχωρήθηκαν στις 6.6.
  5. Η αγωγή σε σχέση με τους εναγομένους 8 και 9 αποσύρθηκε και στις 15.9.14 απορρίφθηκε σε σχέση με τους εναγομένους 2-7 λόγω εκπνοής του κλητηρίου. Οι εναγόμενοι 1, 10, 11 και 12 καταχώρησαν σημείωμα εμφάνισης και έκθεση υπεράσπισης. Η αγωγή ήταν ορισμένη για πρώτη φορά για οδηγίες στις 16.3.15 και πριν αρχίσει η ακροαματική διαδικασία καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση για τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης.
  6. Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της κας Λ. Χατζηξενοφώντος, δικηγόρου στο γραφείο των συνηγόρων του ενάγοντα. Αναφέρει ότι κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και κατόπιν λεπτομερούς μελέτης και αξιολόγησης των γεγονότων καθώς και των νομικών ζητημάτων και ιδιαιτεροτήτων της υπόθεσης για σκοπούς προετοιμασίας της ακρόασης καθώς και επεξεργασίας όλου του έγγραφου υλικού με το οποίο είχαν εφοδιαστεί διαπιστώθηκε ότι η έκθεση απαίτησης χρήζει τροποποίησης ώστε να συμπεριληφθεί σε αυτή το πλήρες φάσμα των πραγματικών γεγονότων. Επισημαίνει ότι επιδιώκεται να προστεθούν ισχυρισμοί για την ευθύνη της εναγομένης 11 αλλά και του εναγομένου 12 σε σχέση με γεγονότα που προηγήθηκαν της πώλησης των επίδικων αξιογράφων. Περαιτέρω επιδιώκεται να δικογραφηθούν αναλυτικά όλες οι ενέργειες και παραλείψεις της εναγομένης
  7. Δηλώνει δε ότι η αιτούμενη τροποποίηση γίνεται καλόπιστα, πριν την έναρξη της ακρόασης και δεν θα επιφέρει οποιαδήποτε ζημιά στους εναγομένους που να μην μπορεί να αποκατασταθεί με έξοδα. Αντιθέτως ο ενάγοντας δεν θα μπορέσει να προωθήσει πλήρως τους ισχυρισμούς και αξιώσεις του εναντίων όλων των εναγομένων για τις ζημιές που υπέστηκε.
  8. Οι εναγόμενοι 1, 11 και 12 έφεραν ένσταση στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και προβάλλουν, μεταξύ άλλων λόγων ένστασης ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί καθότι α) δεν δικαιολογείται το χρονικό διάστημα μέχρι και την καταχώρηση της επίδικης αίτησης β) δεν υφίσταται επαρκής αιτιολόγηση γ) επιχειρείται η εισαγωγή αγώγιμων δικαιωμάτων τα οποία έχουν παραγραφεί δ) μεταβάλλεται ουσιωδώς ο χαρακτήρας της παρούσας αγωγής και ε) με τον τρόπο που επιχειρείται να δικογραφηθούν οι ισχυρισμοί είναι αδύνατο να διαγνωστεί πότε κατ΄ ισχυρισμόν διαπράχθηκε η κάθε πράξη ή παράλειψη που καταλογίζεται σε αυτούς και λαμβανομένου υπόψη της περιόδου παραγραφής. Η εναγομένη 10 δεν καταχώρησε ειδοποίηση πρόθεσης ένσταση και η συνήγορός της δήλωσε ότι καλύπτεται από τις ενστάσεις που καταχώρησαν οι άλλοι εναγόμενοι.
  9. Με την υφιστάμενη έκθεση απαίτησης ο ενάγοντας ισχυρίζεται μεταξύ άλλων ότι κατά ή περί τον Απρίλιο του 2009 και 2010 οι εναγόμενοι τον ξεγέλασαν, δελέασαν και παραπλάνησαν ώστε να αγοράσει αξιόγραφα που εξέδωσε η εναγομένη 1 έτσι κατά το πιο πάνω χρονικό διάστημα σε τρεις περιπτώσεις αγόρασε συνολικά 215 αξιόγραφα συνολικής αξίας €255.
  10. Στην έκθεση απαίτησης καταλογίζονται μεταξύ άλλων στην εναγόμενη 1 πράξεις και παραλείψεις και γίνεται αναφορά σε δηλώσεις-διαβεβαιώσεις και ψευδείς παραστάσεις. Περαιτέρω δηλώνεται ότι η εναγομένη 1 κατέστησε τον ενάγοντα επενδυτή κάτω από την πλημμελή εποπτεία και/ή έλεγχο και/ή αμέλεια των εναγομένων 11 και 12 παραθέτοντας σχετικές λεπτομέρειες. Έτσι ο ενάγοντας αξιώνει μεταξύ άλλων διατάγματα του Δικαστηρίου με τα οποία να τερματίζονται οι συμφωνίες απόκτησης αξιογράφων, ακύρωσης των αξιογράφων, αποζημιώσεις ως επίσης και επιστροφή του συνολικού ποσού των €255.000 πλέον τόκους.
  11. Η Δ.25 θ. 1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας στην οποία βασίζεται η αίτηση προνοεί τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο, ή ο Δικαστής, μπορεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας να επιτρέψει σε οποιοδήποτε διάδικο να αλλάξει ή να τροποποιήσει το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα ή τα δικόγραφά του, με τέτοιο τρόπο και κάτω από τέτοιους όρους που θα κρίνει δίκαιο, και όλες οι αναγκαίες τροποποίησης θα γίνονται, οι οποίες θα είναι αναγκαίες για το σκοπό της διαλεύκανσης των πραγματικών θεμάτων για τα οποία οι διάδικοι έχουν διαφορές».
  12. Οι Αρχές οι οποίες διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου αναφορικά με την τροποποίηση δικογράφων έχουν συνοψιστεί από τον πρώην Πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Γ. Πική στην υπόθεση Φοινιώτης v. Green Navigation

(1989)1Ε Α.Α.Δ. 33 ως εξής:
(1)«Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.
(2)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στην συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου.
(3)Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στην διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.
(4)Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη και τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgrave v. Case 28 Ch. D.361 υποδείχθηκε ότι το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά τη δίκη». (Βλ. και Γραμμές Στρίντζη v. Επίσημου Παραλήπτη
(1995)1 Α.Α.Δ. 607).
  1. Σταθερή γραμμή της Νομολογίας επιβεβαιώνει ως θεμελιακή αρχή πως τροποποίηση δικογράφων είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που αυτό κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για την αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Ακόμη και στις περιπτώσεις που επιδιώκεται νέα βάση αγωγής, η αίτηση τροποποίησης δεν είναι καταδικασμένη σε αποτυχία, αλλά εξετάζεται και συνεκτιμάται υπό το πρίσμα του συνόλου των στοιχείων της δεδομένης περίπτωσης. Το συμφέρον της δικαιοσύνης συνιστά, σε κάθε περίπτωση, κυρίαρχο παράγοντα, κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, να επιτρέπει τροποποίηση. (Βλ. Icos Cif Ltd ν.
  2. Μartin Coward κ.α. Πολ. Εφέσεις αρ. 137/2013 και 138/2013 ημερ. 20.3.2014).
  3. Όπως αναφέρθηκε πιο πάνω η εισαγωγή νέας βάσης ή ακόμα και η ριζική τροποποίηση του δικογράφου δεν αποτελεί από μόνη της λόγο για την απόρριψη αίτησης τροποποίησης. Όμως η εισαγωγή νέας αιτίας αγωγής η οποία δεν υπήρχε όταν καταχωρήθηκε το κλητήριο ένταλμα αλλά προέκυψε μετά, κατά κανόνα δεν επιτρέπεται. Επισημαίνεται ότι η τροποποίηση θεωρείται ότι ανατρέχει στον χρόνο καταχώρισης του αρχικού δικογράφου. Όπως αναφέρεται στο Supreme Court Practice 1985 παρ.. 20/5 σελ. 338-
  4. «An amendment duly made . takes effect, not from the date when the amendment is made, but from the date of the original document which it amends . Thus, when an amendment is made to the writ, the amendment dates back to the date of the original issue of the writ and the action continues as though the amendment had been inserted from the beginning 'The writ as amended becomes the origin of the action, and the claim thereon indorsed is substituted claim originally indorsed' ..». Είναι, συνεπώς, ανεπίτρεπτο να διαταχθεί τροποποίηση που να εισάγει βάση αγωγής η οποία δεν υπήρχε κατά τον χρόνο καταχώρισης του αρχικού δικογράφου αλλά προέκυψε μεταγενέστερα. Μάλιστα, όπως σχολιάζεται στην υπόθεση International Marine Services Company Ltd v MTR Metals (Overseas) Ltd
(1995)1 ΑΑΔ 77, υπάρχει η δυνατότητα διαγραφής αιτίας αγωγής που θεμελιώνεται σε γεγονότα μεταγενέστερα της καταχώρισης, ακόμα και αν η διεύρυνση έγινε εκ συμφώνου. Διακρίνεται η περίπτωση από εκείνη στην οποία τροποποιούνται τα δικόγραφα σε σχέση με γεγονότα τα οποία προέκυψαν μετά την καταχώριση της αγωγής και τα οποία ο διάδικος επικαλείται για υποστήριξη της αρχικής αιτίας αγωγής. 10. Η τροποποίηση και το τροποποιημένο κλητήριο αναφέρονται στην ημερομηνία έκδοσης του αρχικού κλητηρίου και η αγωγή συνεχίζεται ως εάν η τροποποίηση περιλαμβανόταν από την αρχή. Στην υπόθεση Sneade v Wotherton Barytes and Lead Mining Company
(1904)1 K.B.295 στη σελ.297, ο Collins M.R. είπε: "It appears to me that the writ as amended becomes for this purpose the original commencement of the action, notwithstanding the fact that the writ originally claimed a larger sum. The reason why the judges have always held that the question on what terms such an amendment should be allowed requires very careful consideration, is that, except in so bar as such terms may provide to the contrary, the leave to amend involves that the claim as amended may be treated as if it were the original claim in the action." Στην υπόθεση Eshelby v Federated European Bank, Limited
(1932)1 K.B. 254, ο ενάγων με το αρχικό κλητήριο ζητούσε πληρωμή μίας δόσης χρημάτων δυνάμει ενός εγγράφου. Μετά την έκδοση του κλητηρίου εντάλματος ο εναγόμενος παράλειψε την πληρωμή άλλης δόσης. Ο ενάγων ζήτησε άδεια τροποποίησης για να περιλάβει στην ίδια αγωγή τη δεύτερη δόση. Ο επίσημος Διαιτητής, στον οποίο η αγωγή είχε παραπεμφθεί, έδωσε άδεια τροποποίησης με την προσθήκη του ποσού της δεύτερης δόσης. Το Δικαστήριο αποφάσισε ότι δεν μπορούσε να το πράξει. Η παράλειψη πληρωμής της δεύτερης δόσης ήταν ξεχωριστή αιτία αγωγής, η οποία δεν υφίστατο στο χρόνο έκδοσης του κλητηρίου, και ως εκ τούτου, δεν μπορούσε να δοθεί άδεια για τροποποίηση. Ο Δικαστής Swift στη σελ. 259 είπε: "He has allowed the plaintiff to bring into this action an entirely fresh cause of action, arising after this action had been started, and he has done that without the consent of the defendants." Αφού έκαμε αναφορά στη γνώμη του Bowen L.J. στην υπόθεση In Tottenham Local Board of Health v Lea Conservancy Board, 2 Times L.R. 410, ότι τροποποίηση δεν μπορεί να επιτραπεί όταν αναφέρεται σε αίτια αγωγής η οποία δεν υφίστατο στο χρόνο της έκδοσης του κλητηρίου, παράθεσε την Ιρλανδική υπόθεση Creed v Creed
(1913)1 I.R. 48,50 και κατέληξε στις σελ. 262-263: "I do not think the Court could possibly alter the writ in that way. It could not make an amendment to say that the writ had not been issued until some date after January
  2. It seems to me, therefore, that this amendment never ought to have been made and that this judgment, so far as it is for more than the 4711, 6s, which was originally claimed, is bad and must be set aside." Στην πρόσφατη απόφαση Tilcon Ltd v Land Investments Ltd
(1987)1 All E.R. 615 το Αγγλικό Εφετείο υιοθέτησε και εφάρμοσε την απόφαση στην υπόθεση Eshelby, ανωτέρω. Αποφασίστηκε ότι: "It had long been accepted that because an amendment related back to the date of the original pleading no new cause of action accruing since the original pleading would be allowed by amendment." (βλ. Gaber v The Cyprus Ship "Poseidonia" κ.ά.
(1990)1 ΑΑΔ 990).
  1. Βασικός λόγος ένστασης είναι ότι με τις επιδιωκόμενες τροποποιήσεις επιχειρείται η εισαγωγή νέων αγώγιμων δικαιωμάτων για αστικά αδικήματα που έχουν παραγραφεί.
  2. Με τις επιδιωκόμενες τροποποιήσεις επιχειρείται, μεταξύ άλλων πολλών, να εισαχθούν ισχυρισμοί ότι η εναγομένη 1 υπό την βαριά αμελή εποπτεία της εναγομένης 11 και/ή υπό την κακή άσκηση εξουσίας σε δημόσια θέση από την εναγομένη 12 ενήργησε κατά παράβαση της σχέσης εμπιστοσύνης και παραθέτει λεπτομέρειες ως αυτές εκτίθενται στις προτεινόμενες παραγράφους 17Β, 17Γ και περαιτέρω την προβολή ισχυρισμού ότι η εναγομένη 11 ενήργησε με βαριά αμέλεια και ως αποτέλεσμα της παράλειψης του εναγομένου 12 να ενσωματώσει στο κυπριακό δίκαιο ευρωπαϊκούς κανόνες και/ή πολιτικές. Όπως έχει ήδη αναφερθεί παρατίθενται λεπτομέρειες των πράξεων και παραλείψεων των εναγομένων 11 και 12, για κάποιες από τις οποίες που αφορούν την εναγομένη 11 προσδιορίζεται ως χρόνος διάπραξης κατά ή περί το 2006 και τα τέλη του 2011 και για άλλη που αφορά τόσο την εναγόμενη 11 όσο και τον εναγόμενο 12 το 2011 και αρχές του
  3. Για πολλές άλλες πράξεις ή παραλείψεις δεν προσδιορίζεται ο χρόνος της ισχυριζόμενης διάπραξής τους και παραπέμπουν μεταξύ άλλων στις ενέργειες της εναγομένης 1 οι οποίες οριοθετούνται χρονικά την περίοδο μεταξύ 2010 και 2013 όπως αναφέρεται στην προτεινόμενη παράγραφο 17Β.
  4. Το άρθρο 68 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148 προνοεί ότι: «Καμιά αγωγή δεν εγείρεται για αστικό αδίκημα, εκτός αν αυτή εγερθεί- (α) εντός τριών ετών αμέσως μετά την πράξη ή παράλειψη για την οποία εγέρθηκε η αγωγή, ή (β) αν το αστικό αδίκημα προκαλεί νέα ζημιά κατά εξακολούθηση από μέρα σε μέρα, εντός τριών ετών από την κατάπαυση αυτής, ή (γ) αν η βάση της αγωγής δεν προκύπτει από την τέλεση οποιασδήποτε πράξης ή παράλειψης για τέλεση πράξης αλλά από τη ζημιά που απορρέει από την πράξη αυτή ή παράλειψη εντός των τριών αμέσως επόμενων ετών μετά που ο ενάγοντας υπέστη τη ζημιά, ή (δ) αν το αστικό αδίκημα δόλια αποκρύφτηκε από τον εναγόμενο, εντός τριών ετών από την ανακάλυψή του από τον ενάγοντα, ή από το χρόνο που θα ανακαλύπτετο από αυτό αν κατέβαλλε εύλογη φροντίδα και επιμέλεια». Σύμφωνα με τους περί της Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμους του 2012 έως 2014, άρθρο 29
(1)και Παράρτημα, από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του Νόμου, δηλαδή την 1.7.2012, καταργείται το άρθρο 68 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, αλλά μόνο σε σχέση με πράξη ή παράλειψη που επισυνέβηκε κατά ή μετά την έναρξη ισχύος του Νόμου.
  1. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των εναγομένων 11 και 12 εισηγήθηκαν ότι οποιαδήποτε πράξη ή παράλειψή τους που επεσυνέβηκε πριν την 1.7.12 έχει παραγραφεί δυνάμει του άρθρου 68 του Κεφ.
  3. Με παρόμοιο ζήτημα ασχολήθηκε και ο Χ. Μάλαχτός, Π.Ε.Δ. Λάρνακας στην αγωγή 1394/13 Τρικωμίτου κ.ά. ν. Cyprus Popular Bank Public Co Ltd κ.ά. ημερ. 20.10.15 στην οποία αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Με τον τρόπο που δικογραφούνται οι πλέον ουσιαστικές παραγράφοι που επιδιώκεται να εισαχθούν είναι αδύνατο να διαγνωσθεί πότε κατ΄ ισχυρισμό διαπράχθηκε η κάθε πράξη ή παράλειψη που καταλογίζεται στους Εναγόμενους. Ήταν υποχρέωση των Εναγόντων να καθορίσουν στην Αίτηση πότε επεσυνέβηκε η κάθε ισχυριζόμενη πράξη ή παράλειψη ώστε η καθεμιά να μπορεί να εξεταστεί ξεχωριστά. Δεδομένης της ύπαρξης του ζητήματος της παραγραφής ο κάθε προτεινόμενος ισχυρισμός θα έπρεπε να έχει χρονικό προσδιορισμό. Πότε ή σε ποια συγκεκριμένη περίοδο επεσυνέβηκε η πράξη ή η παράλειψη που επιδιώκεται να εισαχθεί. Δεν θα μπορούσε να επιτραπούν οι προτεινόμενες τροποποιήσεις συλλήβδην γιατί αφού εισαχθούν στη δικογραφία θα μπορεί να δοθεί μαρτυρία σε όλο το φάσμα που αυτές καλύπτουν. Πρέπει να απορριφθούν στην ολότητά τους εκτός και όπου συγκεκριμένος ισχυρισμός θα διαφαίνετο ότι αφορούσε σε χρόνο μετά την 1.7.12».
  4. Τα όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Τρικωμίτου κ.ά. ν. Cyprus Popular Bank Public Co Ltd κ.ά. (ανωτέρω) υιοθετούνται πλήρως. Έτσι και στην προκείμενη περίπτωση, ο ενάγοντας με την επιδιωκόμενη τροποποίηση δεν καθορίζει τον χρόνο που επεσυνέβηκε η κάθε πράξη ή παράλειψη λαμβανομένου υπόψη και του ζητήματος παραγραφής που τίθεται. Ο κάθε προτεινόμενος ισχυρισμός θα έπρεπε να καθοριζόταν χρονικά και με τον τρόπο που εκτίθενται είναι αδύνατο να διαγνωστεί πότε κατ΄ ισχυρισμόν διαπράχθηκε η κάθε πράξη ή παράλειψη που καταλογίζεται στους εναγομένους. Συνακόλουθα οι προτεινόμενες τροποποιήσεις θα πρέπει να απορριφθούν εκτός όπου συγκεκριμένος ισχυρισμός διαφαινόταν ότι αφορούσε σε χρόνο μετά την 1.7.
  6. Η εναγομένη 11 μεταξύ άλλων ισχυρίζεται ότι όλα τα γεγονότα και οι ισχυρισμοί που επιχειρεί να εισάγει ο αιτητής με τις προτεινόμενες παραγράφους 17Β και 17Γ ήταν σε γνώση του εδώ και αρκετό καιρό και ειδικότερα πριν την καταχώρηση της αίτησης ημερ. 6.5.14 με την οποία ο ενάγοντας αιτήθηκε την προσθήκη της εναγομένης 11 στην παρούσα αγωγή αφού εγέρθηκαν από άλλα πρόσωπα μέσω του ίδιου συνηγόρου συνολικά άλλες 7 αγωγές. Διαπιστώνεται ότι οι εκθέσεις απαίτησης σε 5 από αυτές καταχωρήθηκαν μεταξύ 20.10.14 και 13.5.
  7. Η δε αίτηση τροποποίησης που καταχωρήθηκε στα πλαίσια της παρούσας αγωγής από μέρους του αιτητή καταχωρήθηκε 6.5.
  8. Συνεπώς για τις εν λόγω 5 υποθέσεις δεν τεκμηριώνεται ότι ο συνήγορος των εναγόντων είχε υπόψη του τα ζητήματα πριν την 6.5.
  9. Η έκθεση απαίτησης στα πλαίσια της αγωγής 4576/13 (βλ. Τεκμ. 1 που συνοδεύει την ένσταση της εναγομένης 11) καταχωρήθηκε στις 30.12.13 και η δε έκθεση απαίτησης στην αγωγή 5634/13 καταχωρήθηκε στις 9.1.14, (βλ. Τεκμ.2 που συνοδεύει την ένσταση της εναγομένης 11) δηλαδή πριν την καταχώρηση της αρχικής αίτησης τροποποίησης ημερ. 6.5.
  10. Αντιπαραβάλλοντας την επίδικη αίτηση με τους ισχυρισμούς που υφίστανται στην έκθεση απαίτησης της αγωγής 4576/13 η οποία καταχωρήθηκε στις 30.12.13 διαπιστώνονται τα ακόλουθα: α) η προτεινόμενη τροποποίηση 17Β και ειδικότερα η παράγραφος 4 των λεπτομερειών της αίτησης είναι παρόμοια με την παράγραφο 10 της έκθεσης απαίτησης της πιο πάνω αγωγής με τη διαφοροποίηση ότι στην αίτηση αναφέρεται ότι τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια να αυξηθούν. β) η προτεινόμενη τροποποίηση 17Β και ειδικότερα η παράγραφος 7 των λεπτομερειών της αίτησης είναι παρόμοια με την παράγραφο 14 της έκθεσης απαίτησης της πιο πάνω αγωγής. γ) η προτεινόμενη τροποποίηση 17Β και ειδικότερα η παράγραφος 8 των λεπτομερειών της αίτησης είναι παρόμοια με την παράγραφο 12 της έκθεσης απαίτησης της πιο πάνω αγωγής. δ) η προτεινόμενη τροποποίηση 17Γq είναι παρόμοια με την παράγραφο 22 της έκθεσης απαίτησης της πιο πάνω αγωγής. ε) οι προτεινόμενες τροποποιήσεις 17Γr και 17Γs είναι παρόμοιες με την παράγραφο 25 της έκθεσης απαίτησης της πιο πάνω αγωγής. στ) η προτεινόμενη τροποποίηση 17Β παράγραφος 24 είναι παρόμοια με την παράγραφο 28 της έκθεσης απαίτησης της πιο πάνω αγωγής. ζ) η προτεινόμενη τροποποίηση 17Γn είναι παρόμοια με την παράγραφο 32 της έκθεσης απαίτησης της πιο πάνω αγωγής. Διαπιστώνεται από τα πιο πάνω ότι ο συνήγορος των εναγόντων γνώριζε τους πιο πάνω ισχυρισμούς τουλάχιστον από την 30.12.13 ημερομηνία καταχώρησης της έκθεσης απαίτησης στα πλαίσια της αγωγής 4576/13 του Ε.Δ. Λεμεσού.
  11. Όπως έχει ήδη επισημανθεί ο χρόνος στην υποβολή αιτήματος τροποποίησης δεν είναι και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Η όποια καθυστέρηση δεν πρέπει να εξετάζεται μεμονωμένα από απόψεως μόνο χρονικής διάστασης αλλά θα πρέπει να συναρτάται και με άλλους παράγοντες όπως ανυπαρξία καλής πίστης. Εάν το συμφέρον της δικαιοσύνης το απαιτεί, τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί ασχέτως εάν επιδείχθηκε αμέλεια ή καθυστέρηση από διάδικο. Κρίσιμος παράγοντας είναι η ανάγκη για προσδιορισμό των επιδίκων θεμάτων και η διατύπωση των θέσεων των διαδίκων (βλ. Icos Cif Ltd ν.
  12. Μartin Coward κ.α., Πολ. Εφέσεις αρ. 137/2013 και 138/2013 ημερ. 20.3.14).
  13. Στην προκείμενη περίπτωση τίθεται ζήτημα σε σχέση με το πώς προέκυψε η ανάγκη δικογράφησης νέων ισχυρισμών και κατ΄ επέκταση καταχώρησης της αίτησης. Όπως έχει ήδη επισημανθεί ο συνήγορος των εναγόντων γνώριζε τους πιο πάνω ισχυρισμούς τουλάχιστον από την 30.12.13 ημερομηνία καταχώρησης της έκθεσης απαίτησης στα πλαίσια της αγωγής 4576/13 του Ε.Δ. Λεμεσού. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση δεν αναφέρεται οτιδήποτε ουσιαστικό. Επισημαίνεται σε αυτήν ότι η έκθεση απαίτησης χρήζει τροποποίησης μετά από μελέτη των δικηγόρων κατόπιν λεπτομερούς μελέτης και αξιολόγησης των γεγονότων από μέρους των δικηγόρων του ενάγοντα. Μετά που μελέτησαν καλύτερα την υπόθεσή τους διαπιστώνουν ότι δεν συνέταξαν την έκθεση απαίτησης όπως θα έπρεπε και όχι ότι αποκαλύφθηκαν νέα γεγονότα ή μετά την καταχώρηση της έκθεσης απαίτησης περιέπεσαν στην γνώση τους νέα στοιχεία. Συνεπώς και γι΄ αυτό το λόγο είναι έκθετη σε απόρριψη.
  14. Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των εναγομένων-καθ΄ ών η αίτηση και εναντίον του ενάγοντα-αιτητή όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος. (Υπ.) ............. Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.