ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. ΜΑΡΙΑ - ΔΡΟΣΙΑ ΚΥΠΡΙΑΝΙΔΗ κ.α., Αρ. Αγωγής: 431/2014, 8/7/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2016:A40 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 431/2014 Μεταξύ: ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Εναγόντων -και-
- ΜΑΡΙΑ - ΔΡΟΣΙΑ ΚΥΠΡΙΑΝΙΔΗ
- ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ - ΠΕΡΙΚΛΗ ΚΥΠΡΙΑΝΙΔΗΣ Εναγομένων Αίτηση ημερ.4.4.2016 8 Ιουλίου, 2016 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες - Καθ΄ων η αίτηση: κ. Α. Λοϊζου για Α. Β. Ζαχαρίου & Σία ΔΕΠΕ Για Εναγόμενους 1 και 2 - Αιτητές: κα Πάσιη (για ν΄ακούσει απόφαση) για κ. Α. Παρπαρίνος για Λούκας & Βίας Λ. Παρπαρίνος & Συνεργάτες ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
- Με την παρούσα αίτηση οι εναγόμενοι 1 και 2 αιτητές επιζητούν διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να παραμερίζεται η απόφαση που εκδόθηκε στις 2.2.
- Η αίτηση βασίζεται στην Δ.33 θ.1-15, Δ.26 θ.14, Δ.48 θ.2, 4, 6 και 7 και συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του κ.Λ. Παρπαρίνου, στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρονται τα ακόλουθα: (α) Οι εναγόμενοι 1 και 2 αιτητές διαμένουν μόνιμα στην Νέα Υόρκη και συνεπώς ήταν αδύνατο να έρθουν στην Κύπρο για σκοπούς της παρούσας ένορκης δήλωσης. Έτσι η ένορκη δήλωση γίνεται από το πιο πάνω πρόσωπο ο οποίος εξουσιοδοτήθηκε δεόντως και αναφέρει ότι τα γεγονότα τα πληροφορήθηκε από άλλο συνάδελφο του που χειρίζεται την υπόθεση αλλά και από το φάκελο της υπόθεσης. (β) Οι εναγόμενοι αιτητές, μετά την επίδοση της αγωγής, διόρισαν δικηγόρο. Στις 17.10.2014 καταχωρήθηκε έκθεση υπεράσπισης. Η υπόθεση ήταν ορισμένη για ακρόαση στις 2.2.
- Οι συνήγοροι των εναγομένων λίγες μέρες προηγουμένως και ειδικότερα στις 29.1.2016 απέστειλαν επιστολή σ΄αυτούς με την οποία τους πληροφορούσαν, μεταξύ άλλων, ότι η υπόθεση είναι ορισμένη για ακρόαση και ότι θα ζητήσουν χρόνο για να διατυπώσουν πρόταση για αποπληρωμή του δανείου (βλ.Τεκμ.4). Οι δικηγόροι των εναγομένων στις 29.1.2016 με επιστολή προς τους αντιδίκους συνηγόρους, τους ενημέρωναν ότι θα αποσυρθούν κατά την πιο πάνω ημερομηνία λόγω αδυναμίας επικοινωνίας με τους πελάτες τους (βλ.Τεκμ.5 και 6). Ακολούθως την 1.2.2016 οι δικηγόροι των εναγομένων απέστειλαν επιστολή σε άλλους συναδέλφους τους με την οποία τους ζητούσαν να εμφανιστούν στο Δικαστήριο κατά την πιο πάνω ημερομηνία και να ζητήσουν άδεια να αποσυρθούν από δικηγόροι των εναγομένων λόγω έλλειψης επικοινωνίας ως επίσης τους ενημέρωναν ότι είχαν ειδοποιήσει σχετικά τους πελάτες τους με επιστολή ημερ. 29.1.2016 (βλ.Τεκμ.7). Έτσι στις 2.2.2016 αποσύρθηκαν από δικηγόροι των εναγομένων 1 και 2 και η ενάγουσα προχώρησε σε απόδειξη και εκδόθηκε απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον τους για το ποσό των 337.473,73 ελβετικών φράγκων πλέον €15.920,30, πλέον τόκους και περαιτέρω εκδόθηκε διάταγμα εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου. (γ) Ακολούθως οι δικηγόροι των εναγομένων με επιστολή τους, ημερ. 2.2.2016 τους ενημέρωσαν, μεταξύ άλλων ότι εκδόθηκε απόφαση εναντίον τους (βλ.Τεκμ.10). (δ) Παρά το γεγονός ότι οι εναγόμενοι βρισκόντουσαν στο εξωτερικό ανέθεσαν την υπόθεση σε νέους δικηγόρους γύρω στις 8.2.
- Στη συνέχεια οι νέοι δικηγόροι των εναγομένων με επιστολή τους ημερ. 1.3.2016 ζητούσαν τα πρακτικά της διαδικασίας και τα εξασφάλισαν στις 15.3.
- Ακολούθως στις 31.3.2016, στα πλαίσια της αίτησης ημερ. 21.3.2016, εξασφαλίστηκε διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο παρατάθηκε ο χρόνος καταχώρισης της αίτησης παραμερισμού για τρεις μέρες από 31.3.2016 (βλ.Τεκμ.11).
- Η ενάγουσα καθ΄ης η αίτηση έφερε ένσταση στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Οι λόγοι ένστασης, όπως αυτοί περιορίστηκαν στο στάδιο των αγορεύσεων, εστιάζονται στο ότι η αίτηση είναι εκπρόθεσμη, ουσιαστικά αβάσιμη, δεν αποκαλύπτεται εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση και η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι παράτυπη. Η δε ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του κ.Ν. Νικολάου ο οποίος αρνείται το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση και περαιτέρω ισχυρίζεται ότι οι εναγόμενοι γνώριζαν την ημερομηνία ακρόασης της υπόθεσης πλην όμως δεν εμφανίστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου και δεσμεύονται από τη δήλωση των δικηγόρων τους ότι ήταν ενημερωμένοι ότι θα αποσυρθούν.
- Εισήγηση ότι η αίτηση είναι εκπρόθεσμη. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της ενάγουσας - καθ΄ης η αίτηση εισηγήθηκε ότι η αίτηση είναι εκπρόθεσμη και θα πρέπει να απορριφθεί καθότι το Δικαστήριο δεν έχει παρατείνει την προθεσμία από τη λήξη της μέχρι και την έκδοση του σχετικού διατάγματος. Η Δ.33 θ.5 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προνοεί τα ακόλουθα: «
- Αny judgment obtained where one party does not appear at the trial may in a proper case be set aside by the Court upon such terms as may seem fit, upon an application made within fifteen days after the trial.» Στην υπόθεση Αnn-Clair Developments Ltd v. Στέλιου Κυριακίδη
(1999)1 Α Α.Α.Δ.537 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: ".η Δ.33 θ.5 είναι σαφής. Η απόφαση που εκδίδεται όταν ένας από τους διαδίκους δεν εμφανιστεί κατά τη δίκη, μπορεί να παραμεριστεί μετά από αίτηση υποβαλλόμενη μέσα σε 15 μέρες από τη δίκη. Δεν παρέχεται περιθώριο για εφαρμογή άλλης δικονομικής διάταξης στην περίπτωση. Το αντίθετο θα σήμαινε πως για το ίδιο θέμα ένας θεσμός προβλέπει προθεσμία και άλλος όχι. ................................. Όπως αποφασίστηκε στην υπόθεση Αθανασιάδη ν. Αλεξάνδρου (ανωτέρω) και τις άλλες που αναφέρθηκαν δεν ήταν δυνατό να παρακαμφθεί το γεγονός ότι η αίτηση για παραμερισμό ήταν εκπρόθεσμη, κατ' επίκληση της Δ.64. Το γεγονός ότι είχε παρέλθει ελάχιστος χρόνος από την εκπνοή της προθεσμίας, όπως παρατηρήθηκε και στην πιο πάνω υπόθεση, θα μπορούσε να ήταν σχετικός παράγοντας στο πλαίσιο αίτησης για παράταση της προθεσμίας. Θα σημειώναμε εδώ και την πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση Εvant Promotions κ.α. ν. Frank Rutman
(1998)1 A.A.Δ.2123 σε σχέση με τις αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής εξουσίας για παράταση. Αφορούσε σε προθεσμία για αναθεώρηση ψήφισης εξόδων που παρατάθηκε αφού κρίθηκε πως το σφάλμα του δικηγόρου αναφορικά με τα ένδικα μέσα που προσφέρονταν, δεν θα έπρεπε να αποβεί μοιραίο.» Στην υπόθεση Κυριάκος Παναγίδης κ.α. ν. Ανδρέα Κουρούσιη
(2001)1Γ Α.Α.Δ.1583 αναφέρθηκε ότι: «.η Δ.33, θ.5, προβλέπει την περίπτωση όπου απόφαση εξασφαλίζεται ύστερα από παράλειψη διάδικου να εμφανιστεί, απόφαση η οποία σε μια κατάλληλη περίπτωση μπορεί να ακυρωθεί από το δικαστήριο, ύστερα από αίτηση που υποβάλλεται μέσα σε δεκαπέντε μέρες από την ημέρα της ακρόασης.» Στην υπόθεση Αnn-Clair, ανωτέρω, κατά την ημέρα της ακρόασης της αγωγής δεν εκπροσωπήθηκαν οι εφεσείοντες/εναγόμενοι και εκπροσωπήθηκε μόνο ο εφεσίβλητος/ενάγων ο οποίος με αίτημα του ορίστηκε η αγωγή για απόδειξη σε μεταγενέστερη ημερομηνία και στη συνέχεια προς συμπλήρωση της σε άλλη ημερομηνία οπότε και εκδόθηκε απόφαση εναντίον των εφεσειόντων και απορρίφθηκε η ανταπαίτηση τους. Η αίτηση για παραμερισμό από μέρους των εφεσειόντων καταχωρίστηκε αφού παρήλθαν 15 μέρες από τη δίκη, έτσι η έφεση απορρίφθηκε. Στην Αθανασιάδη ν. Αλεξάνδρου
(1991)1 Α.Α.Δ.952 τονίστηκε ότι: «η παρέλευση μίας προθεσμίας που προβλέπουν οι Κανονισμοί δεν είναι βέβαια μοιραία. Η Δ.57 θ.2 προσδιορίζει τον τρόπο για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Κάθε διάδικος μπορεί πριν από την πάροδο της προθεσμίας αλλά και μετά από αυτή να υποβάλει αίτηση για την παράταση της.» Στην προκειμένη περίπτωση, η απόφαση εναντίον των εναγομένων 1 και 2 εκδόθηκε στις 2.2.
- Η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε στις 4.4.2016 αφού προηγουμένως στις 31.3.2016 στα πλαίσια της αίτησης ημερ. 21.3.2016 παρατάθηκε ο χρόνος καταχώρισης της αίτησης παραμερισμού για τρεις ημέρες από 31.3.
- Η 1η Απριλίου του 2016 ήταν δημόσια αργία και η 2.4.2016 και 3.4.2016 ήταν Σάββατο και Κυριακή αντίστοιχα. Η αίτηση καταχωρήθηκε στις 4.4.2016, δηλαδή την αμέσως επόμενη εργάσιμη μέρα. Ο χρόνος καταχώρισης της αίτησης παραμερισμού παρατάθηκε με σχετικό διάταγμα και η αίτηση καταχωρήθηκε εμπρόθεσμα. Συνεπώς η σχετική εισήγηση δεν με βρίσκει σύμφωνο και απορρίπτεται.
- Εισήγηση ότι οι εναγόμενοι δεν έχουν αποκαλύψει υπεράσπιση. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της ενάγουσας καθ΄ης η αίτηση εισηγήθηκε ότι η έκθεση είναι έκθετη σε απόρριψη καθότι δεν αποκαλύπτεται εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Στην περίπτωση παράλειψης του εναγομένου να εμφανιστεί κατά τη δίκη, δεν εγείρεται θέμα αποκάλυψης της υπεράσπισής του εφόσον αυτή έχει καταχωριστεί. Το κρίσιμο ερώτημα είναι κατά πόσο η απουσία του υποδηλώνει εγκατάλειψη της υπεράσπισής του ή αδιαφορία για την προώθηση της. Τα κρίσιμα γεγονότα για τον παραμερισμό της απόφασης είναι εκείνα που άπτονται του λόγου της μη εμφάνισης του διαδίκου κατά την δίκη. (βλ. υπόθεση Παναγιώτης Ανδρέου ν Ελληνικής Τράπεζας ΛΤΔ
(2003)1 Γ ΑΑΔ 1596). Στην προκείμενη περίπτωση όπως έχει ήδη επισημανθεί έχει καταχωρηθεί έκθεση υπεράσπισης και έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω η σχετική εισήγηση δεν με βρίσκει σύμφωνο και απορρίπτεται. 6. Εισήγηση ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι παράτυπη. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της ενάγουσας καθ΄ης η αίτηση εισηγήθηκε ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι παράτυπη καθότι καταρτίστηκε από δικηγόρο των εναγομένων. Στην προκείμενη περίπτωση η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση έγινε από τον κ.Λ. Παρπαρίνο ο οποίος είναι ένας εκ των συνεταίρων της δικηγορικής εταιρείας που διόρισαν οι εναγόμενοι αιτητές και ρητά αναφέρει σ΄ αυτήν ότι άλλος δικηγόρος είναι που χειρίζεται την παρούσα υπόθεση και η πληροφόρηση του σε σχέση με τα γεγονότα προέρχεται από το φάκελο της υπόθεσης, τους αιτητές και το συνάδελφο του που χειρίζεται την υπόθεση. Στην υπόθεση Rybolovlev ν Rybolovleva
(2010)1 Α ΑΑΔ 82, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Το θέμα της κατάρτισης και υποβολής σε δικαστική διαδικασία ένορκης δήλωσης από δικηγόρο, διέπεται από καλά καθιερωμένες αρχές που εκπηγάζουν από τη νομολογία. Αν χρειάζεται να τις συνοψίσουμε ξανά, θα λέγαμε ότι γενικά ομιλούντες, μια ένορκη δήλωση δεν αποκλείεται απλά επειδή ο ομνύων είναι δικηγόρος. Οι δικηγόροι όμως θα πρέπει να αποστασιοποιούνται από τα γεγονότα που σχετίζονται με τα επίδικα θέματα και τυγχάνει γενικά ανεπιθύμητο να εμφανίζονται ως μάρτυρες ή ενόρκως δηλούντες σε δικαστική διαδικασία στην οποία εκπροσωπούν διάδικο, εκτός εάν αυτό είναι αναγκαίο. Αφ' ης όμως στιγμής δικηγόρος έχει με τον ένα ή άλλο τρόπο καταστεί μάρτυρας γεγονότων, τότε κωλύεται, λόγω ασυμβιβάστου, να συνεχίζει να εμφανίζεται χειριζόμενος την υπόθεσή του πελάτη του ως δικηγόρος. (Ahapittas v. Roc-Chic Ltd
(1968)1 C.L.R. 1, In re Efthymiou
(1987)1 C.L.R. 319, Thanos Hotels Ltd v. Ιωάννου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1036). Στις πιο πάνω καλά καθιερωμένες αρχές δεν κρίνουμε ορθό να προσθέσουμε ή να αναγνωρίσουμε και άλλη αρχή σύμφωνα με την οποία εάν ο ομνύων είναι δικηγόρος και δεν επεξηγεί με επάρκεια γιατί προβαίνει ο ίδιος στην ένορκη δήλωση και όχι ο πελάτης του, τότε η ένορκη δήλωση πάσχει και θα πρέπει ν' αγνοηθεί ή απορριφθεί. Ούτε και συμφωνούμε ότι μια τέτοια απόλυτη αρχή εξάγεται από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Dulal Dulal (ανωτέρω). Απλά, στη προσφυγή εκείνη το Ανώτατο Δικαστήριο με μονομελή σύνθεση, το οποίο επιλαμβανόταν ενδιάμεσης αίτησης στο πλαίσιο προσφυγής για αναστολή εκτέλεσης διαταγμάτων απέλασης και κράτησης, έκρινε ότι θα έπρεπε ο ομνύων δικηγόρος να παράσχει κάποια εξήγηση γιατί προέβηκε ο ίδιος στην ένορκη δήλωση και όχι ο ίδιος ο αιτητής. Με αυτά ως δεδομένα, μπορούμε να δεχθούμε ως αρχή της νομολογίας αναφορικά με το θέμα παροχής εξήγησης ως προς το γιατί ομνύων είναι δικηγόρος και όχι διάδικος ή άλλο πρόσωπο, ότι κάποια εξήγηση προς τούτο απαιτείται, εκεί όπου δεν προκύπτει υπό τις περιστάσεις ένας εμφανής καλός λόγος, όπως είναι η διαμονή του διαδίκου στο εξωτερικό και/ή άλλες εγγενείς δυσχέρειες οι οποίες δεν θα επέτρεπαν στον ίδιο να είναι ενόρκως δηλών. Στην υπό εξέταση δε περίπτωση, σύμφωνα με τον ομνύοντα δικηγόρο, η αιτήτρια-εφεσείουσα είναι μόνιμη κάτοικος Ελβετίας η οποία έχει την φροντίδα ανήλικου τέκνου του ζεύγους και η οποία επιλαμβανόταν λήψης δικαστικών μέτρων στην Ελβετία και σε άλλες χώρες κατά τον ουσιώδη χρόνο. Αυτά τα στοιχεία, λαμβανόμενα υπόψη, μαζί με το στοιχείο του επικαλούμενου κατεπείγοντος του θέματος, δεν θα απαιτούσαν, κατά την άποψή μας την παροχή οποιωνδήποτε άλλων εξηγήσεων ως προς το γιατί τα αναγκαία γεγονότα τέθηκαν υπόψη του Δικαστηρίου μέσω δικηγόρου ο οποίος αποκάλυψε ικανοποιητικά τις πηγές πληροφόρησής του.» Στην προκείμενη περίπτωση όπως έχει ήδη επισημανθεί ο ενόρκως δηλών δεν είναι ο δικηγόρος που χειρίζεται την υπόθεση και η πληροφόρηση του σε σχέση με τα γεγονότα προέρχεται ως ο ίδιος δηλώνει, από το φάκελο της υπόθεσης, από τους εναγόμενους - αιτητές και τον δικηγόρο που χειρίζεται την υπόθεση. Περαιτέρω έχει παράσχει εξήγηση ως προς το γιατί είναι ο ομνύων και όχι ο διάδικος ή άλλο πρόσωπο αφού ρητά αναφέρει ότι οι εναγόμενοι βρίσκονται στο εξωτερικό και ειδικότερα στην Νέα Υόρκη, όπου ζουν και εργάζονται μόνιμα, και ήταν αδύνατο να έρθουν στην Κύπρο λόγω χρόνου και εξόδων για σκοπούς ένορκης δήλωσης. Οι εξηγήσεις που δόθηκαν είναι ικανοποιητικές και σε συνδυασμό με το χρόνο που θα πρέπει να υποβληθεί η αίτηση για παραμερισμό δυνάμει της Δ.33 θ.5 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η σχετική εισήγηση του συνηγόρου της ενάγουσας, δεν με βρίσκει σύμφωνο και συνακόλουθα απορρίπτεται. 7. Εισήγηση ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος ως επίσης ότι η αίτηση υποβλήθηκε καθυστερημένα. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της ενάγουσας καθ΄ης η αίτηση εισηγήθηκε ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος καθότι μεταξύ άλλων ότι η αίτηση υποβλήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση ως επίσης τα γεγονότα που την υποστηρίζουν δεν δικαιολογούν την έκδοση διατάγματος. Το Δικαστήριο έχει πάντοτε υποχρέωση να διασφαλίζει το δικαίωμα κάθε διαδίκου για δίκαιη δίκη. Το συγκεκριμένο δικαίωμα, δεν μπορεί να διασφαλιστεί χωρίς o διάδικος να έχει ελεύθερη πρόσβαση στο Δικαστήριο. Το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ερμηνεύοντας το Άρθρο 6
(1)της Σύμβασης, θεώρησε ότι η πρόσβαση στο Δικαστήριο και το ταυτόχρονο δικαίωμα του διαδίκου να ακουστεί, δεν πρέπει μόνο να διατυπώνονται, αλλά θα πρέπει να είναι και αποτελεσματικά. (Βλ. υπόθεση Claire Morris ν Saratoga Swimming Pools Ltd
(2012)1 Α ΑΑΔ 647). Στην υπόθεση Οργανισμός Χρηματοδότησης Τράπεζας Κύπρου Λτδ v. Μιχαήλ
(2003)1(Β) 1044 αναφέρθηκε ότι: «το δικαίωμα κάθε ατόμου να λαμβάνει γνώση δικαστικής διαδικασίας που να τον αφορά, και να ακούεται σε αυτή, είναι αυτονόητο και αυτόδηλο.» (βλ. επίσης Δημοκρατία v. Ζήνα Πουλλή
(2001)3 Α.Α.Δ 1060). Βέβαια, το δικαίωμα για δίκαιη δίκη συναρτάται προς τα δικαιώματα άλλων διαδίκων. Κριτήριο είναι πάντοτε η αρχή της αναλογικότητας και τα συμφέροντα της Δικαιοσύνης. Όπως αναφέρθηκε στην Κολλάτου v. Παναγιώτου
(2003)1(Β) ΑΑΔ 89: «Στην αποτίμηση των συμφερόντων της Δικαιοσύνης, προέχει η διασφάλιση δίκαιας δίκης, η οποία συναρτάται τόσο με το δικαίωμα εκατέρου των διαδίκων να ακουστεί στην υπόθεση του, όσο και με τη διεκπεραίωση της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο. Οι Θεσμοί έχουν ως κύριο αντικείμενο την καθιέρωση του θεσμικού πλαισίου για τη διασφάλιση δίκαιας δίκης. .................................................................................................... Η τήρηση των διαδικαστικών κανόνων δεν αποτελεί αυτοσκοπό, αλλά το μέσο για την επίτευξη δίκαιας δίκης. Εφόσον παρέκκλιση από τα θέσμια δεν αναιρεί το σκοπό, αυτή αντιμετωπίζεται θετικά. Αντιμετωπίζεται αρνητικά, όταν αντιστρατεύεται τη διασφάλιση δίκαιας δίκης που εξυπακούει και την προστασία των δικαιωμάτων του αντίδικου.» Τα δικαστήρια δεν πρέπει να αποστερούν το δικαίωμα του διαδίκου να ακουστεί, ιδιαίτερα όταν αποκαλύπτει καλή υπεράσπιση και όταν η συμπεριφορά του δεν είναι μεμπτή (βλ. Phylactou v. Michael
(1982)1 C.L.R. 204, 210, Γεωργίου v. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Τράπεζας Κύπρου (αρ. 2)
(1999)1 (Γ) ΑΑΔ 1988). Σημαντικό είναι και το θέμα συναφής και εύλογης αιτιολογίας για την απουσία των αιτητών κατά την ακρόαση που έχει ως συνέπεια την έκδοση απόφασης εναντίων τους. (βλ. Χρυσάνθου κ.α. ν Mariela Construction Ltd
(1996)1 AAΔ 1129,1131, Μιχάλη Πατούρη ν Hellenic Bank Ltd,
(2001)1(Γ) ΑΑΔ 2118). Στην υπόθεση Τάσος Πεγιώτη ν Χριστάκη Κωμοδρόμου
(2003)1(Γ) ΑΑΔ 1601 στην σελ. 4 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Αποτελεί γεγονός ότι απαιτείται αιτιολόγηση οποιαδήποτε καθυστέρησης εκ μέρους του εναγομένου να αποταθεί στο Δικαστήριο για παραμερισμό απόφασης που εκδίδεται στην απουσία του. (βλ. μεταξύ άλλων Mine & Quarry Serv. Ltd v Γεωργίου
(1993)1 ΑΑΔ 26) . Δεν συνιστά, όμως, τέτοια παράλειψη αυτοτελή ή ανεξάρτητο λόγο για την απόρριψη αίτησης για παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης, όπου ο εξαιτούμενος τον παραμερισμό της αποκαλύπτει συζητήσιμη υπεράσπιση. Η καθυστέρηση μπορεί να αποτελέσει, αφ΄εαυτής, λόγο για παραμερισμό της απόφασης, όταν καθάπτεται της δικαστικής διαδικασίας προσλαμβάνουσα μορφή καταφρόνησης της. Αυτό ειπώθηκε στην Phylactou v Michael (ανωτέρω) όπως τονίστηκε μεταξύ άλλων (σελ.210): «The effect of the case law is that the Court must not be astute to unseat a party from his right to be heard in his cause, so long as be discloses merits» Σε Ελληνική μετάφραση, ελεύθερη: «Το απαύγασμα της νομολογίας κατατείνει στο ότι το Δικαστήριο δεν πρέπει να επιδεικνύει υπέρμετρο ζήλο στην αποστέρηση του δικαιώματος του διαδίκου να ακουστεί στην υπόθεση του νοουμένου ότι αποκαλύπτει υπεράσπιση.» Στην υπόθεση Γιωργαλλίδης ν Ταπελογραφείο Κώστας Παύλου & Σία Λτδ
(2000)1(Β) ΑΑΔ 1101, το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι ο εφεσείων δεν θεμελίωσε καλή υπεράσπιση και περιπλέον αποφάνθηκε πως η καθυστέρηση 2 ½ μηνών που σημειώθηκε μετά την έκδοση απόφασης και μέχρι την καταχώρηση της αίτησης παραμερισμού παρέμεινε εντελώς ανεξήγητη. Στην υπόθεση Milouca ανωτέρω το Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση για παραμερισμό και το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση. Εκεί υπήρξε καθυστέρηση 9 μηνών για να ληφθούν οποιαδήποτε μέτρα εναντίον της εκδοθείσας απόφασης και επίσης είχε αγνοηθεί και η αίτηση για απόφαση που είχε επιδοθεί στους εναγομένους. Στην υπόθεση Χατζηνικολάου ν Τράπεζας Κύπρου Λτδ,
(2001)1(Β) ΑΑΔ 1179, η ενάγουσα εφεσείουσα καταχώρησε στις 8/4/99 αγωγή. Λόγω παράλειψη της εφεσίβλητης - εναγομένης να καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης καταχώρησε αίτηση για απόφαση στις 29/4/
- Εξασφάλισε απόφαση ως η απαίτηση στις 10/5/
- Η εφεσίβλητη στις 12/5/99 καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης και στις 12/7/99 καταχώρησε αίτηση για ακύρωση της εκδοθείσας απόφασης. Το πρωτόδικο δικαστήριο παραμέρισε την εκδοθείσα απόφαση αφού έκρινε ότι είχε αποδειχθεί πιθανή καλή υπεράσπιση και περαιτέρω κατέληξε ότι δεν προκύπτει οποιαδήποτε διαγωγή που να πλήττει την ταχεία απονομή της δικαιοσύνης. Στην προκείμενη περίπτωση στις 24.3.2014 καταχωρήθηκε κλητήριο ειδικώς οπισθογραφημένο και στις 29.4.2014 εκδόθηκε διάταγμα για επίδοση του κλητηρίου εκτός δικαιοδοσίας. Ακολούθως στις 9.6.2014 το κλητήριο επιδόθηκε στους εναγόμενους 1 και 2 και στις 18.7.2014 καταχώρισαν εμφάνιση μέσω δικηγόρου. Η έκθεση υπεράσπισης καταχωρήθηκε στις 17.10.2014 και η απάντηση στην υπεράσπιση από μέρους της ενάγουσας καταχωρήθηκε στις 19.11.
- Η αγωγή ορίστηκε για πρώτη φορά για οδηγίες στις 19.5.2015 και ακολούθως ορίστηκε για ακρόαση στις 22.4.2015 όπου κατ΄εκείνη την ημέρα αναβλήθηκε και ορίστηκε για ακρόαση στις 2.2.
- Το τι διαδραματίστηκε κατ΄ εκείνη την ημέρα εμφαίνεται από το πρακτικό του Δικαστηρίου το οποίο παρατίθεται κατωτέρω: «2 Φεβρουαρίου, 2016 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κ. Ν. Καπελάκης για Α. Β. Ζαχαρίου & Σία ΔΕΠΕ Για Εναγόμενους 1 και 2: κα Σ. Γεωργίου για κ. Ρ. Μαππουρίδη κα Γεωργίου: Εκ μέρους του κ. Μαππουρίδη ζητώ την άδεια του Δικαστηρίου να αποσυρθούμε από δικηγόροι των εναγομένων. Μου είπαν ότι τους είχε ειδοποιήσει με επιστολή. Διαβάζοντας την τώρα διαπιστώνω ότι η επιστολή απευθύνεται στον κ. Ζαχαρίου. Δικαστήριο προς κα Γεωργίου: Οι εναγόμενοι 1 και 2 έχουν ειδοποιηθεί για την πρόθεση του κ.Μαππουρίδη να αποσυρθεί από συνήγορος τους και ότι η υπόθεση είναι σήμερα ορισμένη για ακρόαση στις 9:30π.μ.; κα Γεωργίου: Δηλώνω ότι οι εναγόμενοι 1 και 2 ως μου έχει αναφέρει ο κ.Μαππουρίδης έχουν ενημερωθεί από τον κ. Μαππουρίδη για την σημερινή ημερομηνία και ότι η υπόθεση είναι ορισμένη για ακρόαση στις 9:30π.μ. ως επίσης την πρόθεση του να αποσυρθεί και ότι στην περίπτωση που δεν εμφανιστούν πιθανόν να εκδοθεί απόφαση εναντίον των εναγομένων 1 και
- Ζητώ την άδεια να αποσυρθούμε από δικηγόροι των εναγομένων 1 και
- κ.Καπελάκης: Δεν έχω να πω κάτι. Δικαστήριο: Άδεια δίδεται για απόσυρση του δικηγόρου των εναγομένων 1 και
- Οι εναγόμενοι 1 και 2 είναι απόντες, η ώρα είναι 10:10π.μ.. κ.Καπελάκης: Να μου δώσετε λίγο χρόνο για να επικοινωνήσω με το γραφείο και θα επανέλθω εντός της ημέρας. Δικαστήριο: Θα επιληφθώ της υπόθεσης αργότερα σήμερα. Σημ.: Αργότερα την ίδια ημέρα, η ώρα 11:40π.μ.. Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κα Α. Ζαχαρίου Εναγόμενοι 1 και 2: απόντες κα Ζαχαρίου: Είμαι έτοιμη για απόδειξη. Παρουσιάζω ένορκη δήλωση προς απόδειξη της απαίτησης. Ζητώ απόφαση ως οι παραγρ. 5(Α), 5(Β) και 5(Γ) του αιτητικού της Έκθεσης Απαίτησης, πλέον έξοδα ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Δικαστήριο: Από την ενώπιον μου τεθείσα μαρτυρία, η οποία έχει παραμείνει αδιαμφισβήτητη, εκδίδεται απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων 1 και 2 αλληλέγγυα και/ή ξεχωριστά ως οι παραγρ. Α και Β του αιτητικού της Έκθεσης Απαίτησης. Περαιτέρω εκδίδεται διάταγμα ως η παραγρ. Γ του αιτητικού της Έκθεσης Απαίτησης, πλέον έξοδα ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Νοείται ότι ένα σετ εξόδων θα καταβληθεί.» Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση αναφέρεται ότι ο συνήγορος των εναγομένων 1 και 2 δεν τους ενημέρωσε ότι θα αποσυρόταν κατά την ημερομηνία της ακρόασης στις 2.2.
- Αντιθέτως τους απέστειλε ηλεκτρονικό μήνυμα στις 29.1.2016 με το οποίο τους πληροφορούσε μεταξύ άλλων, ότι θα ζητούσε χρόνο για να διατυπώσει πρόταση για αποπληρωμή του δανείου (βλ.Τεκμ.4). Αντ΄ αυτού ζήτησε άδεια από το Δικαστήριο να αποσυρθεί από δικηγόρος τους και στη συνέχεια αφού αποσύρθηκε τους ενημέρωσε ότι εκδόθηκε απόφαση εναντίον τους. Τότε οι εναγόμενοι 1 και 2 γύρω στις 8.2.2016 διόρισαν νέους δικηγόρους οι οποίοι την 1.3.2016 ζήτησαν το πρακτικό της διαδικασίας και ακολούθως στις 31.3.2016 εκδόθηκε διάταγμα για παράταση του χρόνου καταχώρισης της αίτησης η οποία καταχωρήθηκε στις 4.4.
- Η απουσία των εναγομένων 1 και 2 στις 2.2.2016 δεν υποδηλώνει εγκατάλειψη της υπεράσπισης ή αδιαφορία για την προώθηση της παρά το γεγονός ότι μεσολάβησε χρονικό διάστημα από τον διορισμό των δικηγόρων τους (8.2.2016) μέχρι την καταχώριση της αίτησης για παράταση του χρόνου (21.3.2016) και της αίτησης παραμερισμού (4.4.2016). Η συμπεριφορά τους δεν ήταν ασύγγνωστη και δεν καθάπτεται της δικαστικής διαδικασίας προσλαμβάνουσα μορφή καταφρόνησης. Για όλους τους λόγους που εξηγούνται και αφού έχουν εξισορροπηθεί τα εκατέρωθεν δικαιώματα των διαδίκων κρίνεται ότι είναι ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις όπως η απόφαση που εκδόθηκε στις 2.2.2016 παραμεριστεί με τέτοιους όρους που θα κριθούν κατάλληλοι από το Δικαστήριο. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ της ενάγουσας - καθ΄ης η αίτηση και εναντίον των εναγομένων - αιτητών, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η πιο πάνω απόφαση παραμερίζεται υπό τον όρο ότι οι εναγόμενοι - αιτητές θα καταβάλουν τα έξοδα της παρούσας αίτησης ως επίσης και τα έξοδα της εμφάνισης στις 2.2.2016 στα πλαίσια της αγωγής.
- Συνακόλουθα η απόφαση που εκδόθηκε στις 2.2.2016 παραμερίζεται υπό τον όρο ότι οι εναγόμενοι 1 και 2 - αιτητές εντός 15 ημερών από την σχετική επίδοση σ΄ αυτούς ή στους συνηγόρους τους, καταβάλουν στην ενάγουσα - καθ΄ης η αίτηση τόσο τα έξοδα της παρούσας αίτησης όσο και τα έξοδα της εμφάνισης στις 2.2.2016 στα πλαίσια της αγωγής, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .................................... Η. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής. /ΕΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο