C.E. PAPOUIS HOTELS LTD ν. ΔΗΜΟΥ ΠΑΡΑΛΙΜΝΙΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 382/201

C.E. PAPOUIS HOTELS LTD ν. ΔΗΜΟΥ ΠΑΡΑΛΙΜΝΙΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 382/2016, 27/7/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2016:A44 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Φιλίππου, A. Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 382/2016 Μεταξύ: C.E. PAPOUIS HOTELS LTD Εναγόντων/Αιτητών - και -

ΔΗΜΟΥ ΠΑΡΑΛΙΜΝΙΟΥ
GENERAL CONSTRUCTIONS COMPANY LIMITED
ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ, ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΑΙ ΕΡΓΩΝ
ΤΜΗΜΑ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙΚΗΣΕΩΣ Εναγομένων - του εναγομένου 2 /Καθ΄ου η αίτηση Ημερομηνία: 27 Ιουλίου, 2016 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Ενάγοντες - Αιτητές : Ο κ. Α. Θεοδότου για Αλέξης Θεοδότου & Σία ΔΕΠΕ και Πολύκαρπος Δ. Πετρίδης & Σία Για τους Εναγόμενους 2 - Καθ'ων η αίτηση: Η κα Σιακαλλή για Τάσσος Παπαδόπουλος και Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (σε αίτηση για αντεξέταση ενόρκως δηλούντος) Την 3.05.2016 οι ενάγοντες - αιτητές (στη συνέχεια «οι αιτητές»), πέτυχαν μονομερώς την έκδοση προσωρινών απαγορευτικών διαταγμάτων εναντίον όλων των εναγομένων με τα οποία τους απαγορευόταν ουσιαστικά να προχωρήσουν με την εκτέλεση εργασιών σε σχέση με κατασκευαστικά οδικά έργα και εργασίες σε οιανδήποτε οδό παραπλήσια και/ή σε οδό που βρίσκεται σε απόσταση μικρότερη από 150 μέτρα περιμετρικά των συνόρων του ξενοδοχείου "SMARTLINE PROTARAS HOTEL" το οποίο διαχειρίζονται οι ενάγοντες μέχρι πλήρους και τελικής εκδίκασης της αγωγής ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Οι εναγόμενοι καταχώρησαν ειδοποιήσεις περί της προθέσεως ενστάσεως. Αυτή των εναγομένων 2 - καθ΄ων η αίτηση (στη συνέχεια «οι καθ ων η αίτηση»), υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση με ημερομηνία 27.05.2016 την οποία υπογράφει ο κ. Άριστος Νεοφυτίδης. Το ζήτημα που θα με απασχολήσει στη παρούσα ενδιάμεση απόφαση μου είναι κατά πόσο θα επιτρέψω ή όχι την αντεξέταση του πιο πάνω ενόρκως δηλούντος κ. Ά. Νεοφυτίδη σε συγκεκριμένες παραγράφους της ένορκης δήλωσης του και συγκεκριμένα στις παρ. 6,9,10,11,12,14,17,20,22,23, 24 και 26, όπως επιζητεί η πλευρά των αιτητών. Δεν κρίνω σκόπιμο να τις παραθέσω σε αυτό το σημείο της απόφασης μου εφόσον αυτές θα αναλυθούν στο κατάλληλο σημείο στη συνέχεια. Η αίτηση στηρίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς κανονισμούς Δ.38, Θ.Θ. 1 - 3 και 9, Δ.39 , Θ 1 και στη Δ.48, Θ.Θ.1 - 4, στη νομολογία, στη δικαστική πρακτική και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα της υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση την οποία υπογράφει ο κ. Ανδρέας Παπουής ως νόμιμος αντιπρόσωπος των αιτητών. Δηλώνει ότι γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης και σε σχέση με τα νομικά ζητήματα και έννοιες, οι αναφορές του γίνονται μετά από συμβουλή των δικηγόρων των αιτητών. Για τους ισχυρισμούς του ενόρκως δηλούντος κ. Άριστου Νεοφυτίδη στην ένορκη του δήλωση, για τους οποίους επιθυμεί όπως αντεξεταστεί, αναφέρει ότι σ΄αυτούς υπάρχουν ιστορικές, πραγματικές και νομικές ανακρίβειες. Κάνει ιδιαίτερη αναφορά στην ένορκη δήλωση του γι΄αυτή την αντίληψη του τόσο επί των πραγματικών γεγονότων όσο και επί των νομικών ζητημάτων που τα διέπουν. Οι καθ΄ων η αίτηση καταχώρησαν ένσταση στην πιο πάνω αίτηση για την αντεξέταση του κ. Ά. Νεοφυτίδη την οποία βασίζουν στον Περί Δικαστηρίων Νόμο του 1960 (Ν. 14/1960)άρθρο 31 και άρθρο 32, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ.6 άρθρα 4,5,6,7 και 9, επί των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών Δ.39 Θ.1, Δ.48 ΘΘ 1, 2, 3, 4 και 9, Δ.57 και Δ.64, στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, στη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στις Αρχές της Επιείκειας και Φυσικής Δικαιοσύνης, στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και στη γενική πρακτική του Δικαστηρίου. Προβάλλουν δε τους ακόλουθους λόγους (καταγράφονται αυτούσιοι): «
Η αίτηση είναι πραγματικά και νομικά αβάσιμη και αστήρικτη.
Η Διαταγή 38 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας δεν τυγχάνει εφαρμογής στην παρούσα περίπτωση.
Δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις που έχει θέσει η νομοθεσία ή/και νομολογία για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
Η αίτηση των Εναγομένων δεν αποκαλύπτει οποιονδήποτε καλό λόγο ή/και εξαιρετική περίσταση που να δικαιολογεί την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
Οι Εναγόμενοι δεν δικαιούνται στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων ή/και κωλύονται ή/και εμποδίζονται από το να διεκδικούν τα αιτούμενα διατάγματα.
Η σκοπούμενη αντεξέταση του κ. Νεοφυτίδη δεν είναι προς το συμφέρον της Δικαιοσύνης και/ή δεν θα προσφέρει και/ή δεν μπορεί να αποκρυσταλλώσει και/ή να διασαφηνίσει τα επίδικα ζητήματα της ένστασης ημερ. 27/5/2016 ή/και της ενδιάμεσης αίτησης των Εναγόντων ημερ. 3/5/2016, στα πλαίσια της οποίας καταχωρήθηκε η ένσταση η οποία συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του κ. Νεοφυτίδη.
Τα ιδιαίτερα περιστατικά και/ή περιστάσεις της υπόθεσης και/ή της αίτησης δεν συνηγορούν υπέρ της έγκρισης της αίτησης για αντεξέταση και/ή της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων.
Ενώπιον του Δικαστηρίου υπάρχει επαρκής μαρτυρία για να αποφασίσει τα επίδικα ζητήματα της αίτησης ή/και της ένστασης και/ή η παρούσα αίτηση και/ή σκοπούμενη αντεξέταση του κ. Νεοφυτίδη γίνεται με σκοπό την καθυστέρηση και/ή θα προκαλέσει καθυστέρηση στη διαδικασία.
H αίτηση είναι αυθαίρετη ή/και καταχρηστική, ή/και καταπιεστική, ή/και κακόπιστη, ή/και σκοπό έχει την προσθήκη μαρτυρίας η οποία να καλύπτει κενά των Εναγόντων - Αιτητών στην ενδιάμεση αίτηση τους ημερ. 3/5/
Δεν επιδιώκεται η αντεξέταση σε σχέση με θέματα που αφορούν τα επίδικα ζητήματα της διαφοράς ή/και σε θέματα τα οποία πραγματεύεται η Ένορκη Δήλωση του κ. Νεοφυτίδη.
Τα ζητήματα που οι Αιτητές επιθυμούν να αντεξετάσουν τον κ. Νεοφυτίδη, ειδικά όσον αφορά την παράγραφο αρ.6, δεν αποτελούν αμφισβητούμενα ζητήματα ή/και επίδικα θέματα ή/και ζητήματα ή θέματα που αιτούνται της ουσίας των μεταξύ των διαδίκων διαφορών ή/και τους λόγους έκδοσης ενδιάμεσου μονομερούς διατάγματος που εξασφάλισαν οι Ενάγοντες στις 3/5/
Το αίτημα δυνάμει της παραγράφου Β της Αίτησης ημερ. 6/6/16 για αντεξέταση, δεν αφορά την αντεξέταση επί ζητημάτων που εγείρονται ή πηγάζουν ή προκύπτουν ή πραγματεύονται στην Ένορκη Δήλωση του κ. Α Νεοφυτίδη, ημερ. 27/5/2016 και ως εκ τούτου οι Ενάγοντες εμποδίζονται να προχωρήσουν σε αντεξέταση επί των αιτούμενων ζητημάτων.» Ο κ. Ά. Νεοφυτίδης πέραν της ιδιότητας του και της εξουσιοδότησης του να προβεί στην ένορκη δήλωση όπως και την προέλευση της γνώση του περί των γεγονότων της υπόθεσης, στην ένορκη δήλωση του και προς υποστήριξη των λόγων ένστασης υποστηρίζει αφού επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης και εκφράζει την πίστη ότι η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει, καθότι δεν αποκαλύπτεται οποιαδήποτε εξαιρετική περίσταση ή καλός λόγος για την αντεξέταση του επί του περιεχομένου της ενόρκου δηλώσεως του που να δικαιολογεί την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Περαιτέρω υποστηρίζει ότι ο κ. Παπουής δεν παραθέτει τεκμηριωμένους λόγους για το αναγκαίο της αντεξέτασης του και με ποιο τρόπο θα διασαφηνιστούν τα επίδικα θέματα μέσα από την επιδιωκόμενη αντεξέταση. Η τυχόν αντεξέταση του δεν θα προσφέρει καμία βοήθεια στο Δικαστήριο να αποφανθεί και να αποφασίσει τα επίδικα ζητήματα της ενδιάμεσης αίτησης για έκδοση του απαγορευτικού διατάγματος αλλά αντίθετα θα προκαλέσει καθυστέρηση στην όλη διαδικασία. Ο ευπαίδευτος συνήγορος που εκπροσώπησε τους αιτητητές δήλωσε ότι για σκοπούς της αγόρευσης τους ότι παραπέμπει το Δικαστήριο στους λόγους που επέβαλαν σε αυτούς να προβούν στο αίτημα τους όπως υποστηρίζονται στην αίτηση και την ένορκη δήλωση του κ. Α. Παπουή. Παρέπεμψε σε σχέση με τη δικονομική δυνατότητα της παρούσας αίτησης αλλά και σύμφωνα με τη νομολογία μας σε δική μου πρόσφατη απόφαση στην Συνεργατικό Ταμιευτήριο Αμμοχώστου - Λάρνακας v. Χρίστου Αυξεντίου κ.α. Αρ. Αγ. 1731/2013 με ημερομηνία 11.05.2016 η οποία αφορούσε την ίδια με αυτή διαδικασία και σε απόφαση του αδελφού Δικαστή κ. Λ. Παντελή A.J. Vouros Limited v. Z.X.Fami Limited Αρ. Αγ. 4512/2010 ημερ. 21.10.2011 η οποία αφορούσε αίτηση παρακοής όπου και στις δύο ικανοποιήθηκε το αίτημα για την αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων εξεταζόμενο βέβαια κάθε φορά με βάση τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης. Η ευπαίδευτος συνήγορος των καθ΄ων η αίτηση είχε την καλοσύνη να ετοιμάσει γραπτό κείμενο αγόρευσης όπου σε αυτή εκθέτει τόσο τη νομική πτυχή της αίτησης όσο και το πραγματικό της υπόβαθρο υποστηρίζοντας με παραπομπή σε σχετική επί του θέματος νομολογία ότι στη προκείμενη περίπτωση δεν συντρέχουν εξαιρετικές περιστάσεις για να δοθεί άδεια αντεξέτασης επί των συγκεκριμένων ζητημάτων που επιθυμεί η πλευρά των αιτητών για τους λόγους που εξηγεί. Είναι η θέση των καθ΄ων η αίτηση ότι το να επιτραπεί η αντεξέταση του κ. Ά. Νεοφυτίδη μόνο καθυστέρηση θα προκαλέσει στην όλη διαδικασία και δεν θα προσφέρει κάτι ούτε και θα βοηθήσει οτιδήποτε είτε στην αποκρυστάλλωση των επίδικων ζητημάτων, είτε στο να διευκρινιστούν οποιαδήποτε ζητήματα ως οι αιτητές επικαλούνται. Αντίθετα, η αντεξέταση η οποία επιδιώκεται είναι ιδιαίτερα εκτενής και διευρύνεται σε ένα ευρύ φάσμα θεμάτων τα οποία αρκετά από αυτά δεν αποτελούν ούτε καν επίδικα θέματα στην διαδικασία ή στην αγωγή. Επίσης αρκετά από αυτά, αποτελούν ζητήματα τα οποία οι αιτητές όφειλαν να αποδείξουν στο δικαστήριο και η αντεξέταση με τον τρόπο που ζητούν οι αιτητές ισοδυναμεί με αντιστροφή του βάρους απόδειξης. Όλα αυτά, θα προκαλέσουν μια μεγάλη και αχρείαστη καθυστέρηση σε μια καίριας σημασία διαδικασία, η φύση της οποίας είναι άκρως επείγουσα και θα πρέπει να εκδικαστεί το συντομότερο. Και ότι δεν είναι προς το συμφέρον της διαδικασίας να επιτραπεί μια διαδικασία η οποία είναι ξεκάθαρο ότι όχι μόνο δε χρειάζεται αλλά και θα εκτροχιάσει την ενδιάμεση διαδικασία. Οι αιτητές επιδιώκουν να περιπλέξουν τα επίδικα ζητήματα με την εισαγωγή νέων θεμάτων, δήθεν που άπτονται της αξιοπιστίας των καθ΄ων η αίτηση. Η αξιοπιστία όμως των καθ' ων η αίτηση δεν αποτελεί το επίδικο ζήτημα στην παρούσα διαδικασία. Στη βάση των πιο πάνω εισηγήθηκε όπως απορριφθεί το αίτημα με έξοδα σε βάρος των αιτητών. Έχω μελετήσει τις θέσεις των καθ΄ων η αίτηση όπως με ενάργεια τις προβάλλει ο ενόρκως δηλών που υποστηρίζει την ένσταση τους στην παρούσα και τις ανησυχίες από τις οποίες διακατέχονται αναφορικά με την εξέλιξη του έργου και την έγκαιρη εκπλήρωση των συμβατικών υποχρεώσεων τους έναντι του ιδιοκτήτη του έργου. Πλείστα όμως από όσα υποστηρίζονται σε σχέση με αυτό το ζήτημα άπτονται της ουσίας της αίτησης η οποία θα πρέπει να αποφασιστεί εφόσον θα τεθούν οι ορθές διαστάσεις των γεγονότων που χαρακτηρίζουν την υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου. Η Νομική πτυχή της αίτησης: Η Δ.39 κ. 1 στην οποία βασίζεται μεταξύ άλλων η αίτηση διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «Upon an application evidence may be given by affidavit; but the Court or a Judge may, on the request of either party, order the attendance of the deponent for cross - examination.» Σε μετάφραση: «Κατόπιν αιτήσεως μαρτυρία μπορεί να δοθεί με ένορκο κατάθεση (δήλωση) αλλά το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί, κατόπιν παρακλήσεως οποιουδήποτε των διαδίκων, να διατάξει την παρουσία του καταθέτη για αντεξέταση.» Η Διαταγή 48 κ.4

(2)διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο ή ο Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.» Στην υπόθεση Σκάρος v. Χριστοδούλου κ.α.,

(1998)1 ΑΑΔ 291 το Δικαστήριο αναφέρει τα εξής: «Στην παρούσα περίπτωση το πρωτόδικο Δικαστήριο αξιολόγησε τόσο το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του εφεσείοντος όπως επίσης και τη μαρτυρία που προέκυψε από την αντεξέταση στην οποία υποβλήθηκε ο εφεσίβλητος από το δικηγόρο του εφεσείοντος. Ο εφεσίβλητος 1 κλήθηκε να υιοθετήσει με όρκο την ένορκη δήλωση του, κάτι που μπορούσε να κάμει. Η αντεξέταση του ήταν θέμα εκλογής της άλλης πλευράς, που επέλεξε να αντεξετάσει.» Πέραν του πιο πάνω αποσπάσματος από την πιο πάνω υπόθεση σημαντικό είναι κατά την άποψη μου και το ακόλουθο απόσπασμα από την ίδια απόφαση: «Αναφορικά με τον πρώτο λόγο έφεσης ότι δηλαδή το Δικαστήριο έπρεπε να είχε δεχθεί τους ισχυρισμούς του εφεσείοντος αφού δεν υπήρξε αντεξέταση, ο γενικός κανόνας είναι ότι η παράλειψη ανετξέτασης ενός μάρτυρα πάνω σε ένα ουσιώδες μέρος της μαρτυρίας του μπορεί να εκληφθεί ως αποδοχή της μαρτυρία του (βλ. Phipson on Evidence, 12η Έκδοση, παράγραφος 1593, σελ. 687. Βλ. επίσης Ζαχαρίου v. Ζαχαρίου

(1993)1 ΑΑΔ 159). Στην υπόθεση Adidas v. Jonitexo

(1987)1 CLR 383, τονίστηκε ότι η μη υποβολή της θέσης του εναγομένου στους μάρτυρες του ενάγοντος και η μη αντεξέταση των μαρτύρων του ενάγοντος δεν σημαίνει κατ΄ανάγκη ότι η εκδοχή του εναγομένου δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Η αποδοχή της θέσης του εναγομένου ή όχι θα αποφασιστεί αφού ληφθεί υπ΄όψη η φύση των ισχυρισμών όπως επίσης και οι λόγοι που οδήγησαν στην μη αντεξέταση.» Στην υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση του Rana Wahed Ali και Αναφορικά με την Κυπριακή Δημοκρατία μέσω 1. Γενικού Εισαγγελέα, 2. Αρχηγού Αστυνομίας, 3. Λειτουργού Μεταναστεύσεως,

(2004)ΑΑΔ 1660 η οποία αφορούσε αίτηση για Habeas Corpus, το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε ότι η αίτηση για αντεξέταση του ομνύσαντος πρέπει να υποβάλλεται εγγράφως και να περιλαμβάνει τους λόγους για τους οποίους μια υπόθεση κατατάσσεται στην κατηγορία των εξαιρετικών περιπτώσεων. Στην υπόθεση Προκοπίου v. Ryan κ.ά.,

(2012)1 ΑΑΔ 1982 η οποία αφορούσε αίτηση - έφεση εναντίον απόφασης του Διευθυντή του Κτηματολογίου όπου εφαρμόζεται ο Καν. 10

(3)των Διαδικαστικών Κανονισμών του 1956 λέχθηκε ότι το Δικαστήριο μπορεί να επιτρέπει για καλό λόγο την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων ή ακόμα και να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια που προσφέρει η Δ.39 και να επιτρέψει την αντεξέταση ενός ενόρκως δηλούντος. Στην υπόθεση Κουππά v. Τσαδιώτης Λτδ, Πολ. Έφεση Αρ. 312/2012 ημερ. 17.07.2014, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Θεωρούμε την πιο πάνω προσέγγιση του ευπαίδευτου Δικαστή λανθασμένη. Αφενός γιατί σε διαδικασίες της εξεταζόμενης φύσης δεν έχει θέση ο χαρακτηρισμός οποιουδήποτε των διαδίκων ως αναξιόπιστου και, αφετέρου, η αναφορά που γίνεται για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ή για αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα της εφεσίβλητης 1 για τεκμηρίωση του κατεπείγοντος είναι τουλάχιστο ατυχής. Το κατεπείγον, πρέπει να τεκμηριώνεται εξ υπαρχής και η εικόνα που μεταδίδεται από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την μονομερή αίτηση δεν επιτρέπεται να μεταβληθεί ή αλλοιωθεί μεταγενέστερα (Stavros Georghiou & Son (Scrap Metals) Ltd v. Του πλοίου LIRA,

(2001)1 AAΔ 1220) είτε με αντεξέταση είτε με συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Εξάλλου στις υπό συζήτηση διαδικασίες, άδεια για αντεξέταση σπάνια δίδεται (βλ. Αναφορικά με την αίτηση του Rana Wahed Ali (Αρ. 1)

(2004)1 ΑΑΔ 1660 και σύγγραμμα Injunctions του David Bean, 8η έκδοση, σελ. 70 - 71) εφόσον στις διαδικασίες αυτές το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης ούτε προβαίνει σε εξέταση των αμφισβητούμενων γεγονότων. Σ΄ότι δε αφορά τη δυνατότητα που παρέχεται από τη Δ.48 Θ. 4

(2)για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δεν πρέπει να λησμονείται ότι η δυνατότητα αυτή παρέχεται υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου» και δεν βλέπουμε πως η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που χορηγήθηκε μονομερώς θα μπορούσε να τεκμηριώσει «καλό λόγο». Στην υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση των Λευτέρη Μήλου και Πανίκου Χατζηλοϊζου,

(2008)1 ΑΑΔ 280 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Δεν έχει αμφισβητηθεί, και ορθά, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να μην εκδώσει το διάταγμα για αντεξέταση παρά τη σύμφωνη προς τούτο γνώμη και του ίδιου του καθ΄ου στην αίτηση εκείνη Κ. Γαβριηλίδη, με δεδομένο ότι η αίτηση στηριζόταν στη Δ.39, Θ. 1 η οποία και παρέχει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να εγκρίνει ή να απορρίψει την αίτηση ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της (βλ. Annual Practice 1958 σελ. 865 και Halsbury's Laws of England 3η έκδ. Τόμος 21, σελ. 418 - 419 παρ. 878).» Στους Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση Τόμος

Παρ. 878 σελ. 418 - 419 αναφέρονται τα ακόλουθα: «The Court has discretionary power of action upon such evidence as may be before it at the time, and will not allow not a motion to stand over in order to enable a party to examine a witness viva voce, if it considers that the application is made in order to create delay or that there is sufficient evidence before it to enable it to deal with the motion.» Προκύπτει επομένως ότι υπάρχει δικονομική δυνατότητα αντεξέτασης επί συγκεκριμένης πτυχής ή ισχυρισμού σε μια ένορκη δήλωση σε τέτοιας φύσης αιτήσεις εφόσον ασφαλώς συντρέχουν οι προϋποθέσεις που η νομολογία μας αναγνωρίζει, όπως μεταξύ άλλης την παρέθεσα πιο πάνω. Προκύπτει σαφώς από τη νομολογία μας ότι το ζήτημα της αντεξέτασης ενόρκως δηλούντα, είναι ζήτημα που υπόκειται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η οποία ασκείται ασφαλώς πάντα με φειδώ. Η διακριτική ευχέρεια, ασκείται πάντα με γνώμονα την εξυπηρέτηση του συμφέροντος της δικαιοσύνης, την μη πρόκληση καθυστέρησης και γίνεται με σκοπό να ξεκαθαρίσουν τα επίδικα θέματα ενώπιον του Δικαστηρίου. Συνοψίζοντας αυτούς τους παράγοντες, οι οποίοι λαμβάνονται υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, στο κατά πόσο θα επιτρέψει την αντεξέταση ενός ενόρκως δηλούντα, μπορώ να τους προσδιορίσω στους ακόλουθους: - Το είδος της αίτησης και η φύση της διαδικασίας. - Κατά πόσον η σκοπούμενη αντεξέταση είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης ήτοι ότι θα συμβάλει στην αποκρυστάλλωση των επίδικων ζητημάτων της διαδικασίας που επιδιώκεται η αντεξέταση ή κατά πόσο η αντεξέταση υποβάλλεται καταχρηστικά ή θα περιπλέξει τα επίδικα θέματα ή θα προσθέσει μαρτυρία η οποία δεν βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου πράγμα ανεπίτρεπτο. - Κατά πόσον υπάρχει ή όχι επαρκής μαρτυρία για να αποφασισθούν τα επίδικα ζητήματα. - Εάν η σκοπούμενη αντεξέταση θα προκαλέσει καθυστέρηση στη διαδικασία. Δεν με βρίσκει σύμφωνο η θέση της πλευράς των καθ΄ων η αίτηση ότι απαιτείται η επίδειξης εξαιρετικών λόγων προς τούτο. Η υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση του Rana Wahed Ali (Aρ. 1) 2004 1Γ ΑΑΔ 1660 στην οποία γίνεται αναφορά ότι «. άδεια αντεξέτασης επί των ενόρκων δηλώσεων δίδεται πολύ σπάνια και μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις» κατά την άποψη μου δεν τυγχάνει εφαρμογής στην παρούσα αίτηση εφόσον περιορίζεται αυστηρά σε διαδικασία προνομιακού εντάλματος. Οι αγγλικές αποφάσεις στις οποίες παραπέμπει αφορούν επίσης διαδικασίες επί προνομιακών ενταλμάτων. Επομένως δεν απαιτείται η κατάδειξη εξαιρετικών περιστάσεων για να επιτραπεί η αντεξέταση ενός ενόρκως δηλούντα σε αυτής της φύσης τις υποθέσεις. Ανάλυση των λόγων ένστασης: Ως εισαγωγή θα μπορούσα να συμφωνήσω με την ευπαίδευτη συνήγορο των καθ΄ων η αίτηση ότι τα επίδικα ζητήματα που καλείται να αποφασίσει το Δικαστήριο στα πλαίσια της ενδιάμεσης αίτησης για έκδοση απαγορευτικού διατάγματος, είναι αν οι αιτητές, έχουν αποσείσει ή όχι, το βάρος απόδειξης που τους βαραίνει. Ήτοι στο να αποδείξουν ή/και να πείσουν για τις προϋποθέσεις που χρειάζεται να ικανοποιηθούν προς επικύρωση του μονομερούς διατάγματος. Τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο. Θα συμφωνήσω επίσης μαζί της ότι η προσκόμιση πρόσθετης ή άλλης μαρτυρίας ή η προσπάθεια για εισαγωγή νέων επιδίκων θεμάτων από οποιοδήποτε διάδικο μέσω της διαδικασίας αντεξέτασης, δεν επιτρέπεται σε καμία περίπτωση. Η ανάλυση που θα ακολουθήσει θα συμπεριλάβει όλους τους ισχυρισμούς της πλευράς των καθ΄ων η αίτηση επί των οποίων επιζητείται η αντεξέταση του ενόρκως δηλούντος κ. Ά. Νεοφυτίδη. Ακολουθεί η απόφαση μου για την κάθε μια από αυτές: (α) Σε σχέση με το αίτημα των αιτητών να αντεξεταστεί επί της παραγράφου αρ.6 της Ένορκης Δήλωσης του σε σχέση με την άδεια που οι καθ΄ων η αίτηση κατέχουν για την ανάληψη του επίδικου δημόσιου έργου, αυτό ουδέποτε αποτέλεσε επίδικο θέμα από τους αιτητές στην αίτηση τους, ούτε εγείρεται τέτοιο ζήτημα στην ένσταση των καθ΄ων η αίτηση. Η άδεια ή η ικανότητα τους να αναλάβουν το επίδικο έργο, ήτοι την κατασκευή δημοσίων έργων δεν αφορά την παρούσα αγωγή ή διαδικασία. Στην παράγραφο αρ.6 της ένορκης δήλωσης του αναφέρει ότι οι καθ'ων η αίτηση είναι αδειούχοι εργολάβοι στην Κυπριακή Δημοκρατία και η επαγγελματική ενασχόληση τους είναι η ανάληψη κατασκευαστικών έργων. Κρίνω ότι το πιο πάνω ζήτημα δεν άπτετεται της παρούσας διαδικασίας η δυνατότητα δηλαδή ή το δικαίωμα των καθ΄ων η αίτηση να αναλαμβάνουν την διεκπεραίωση δημοσίων έργων και μάλιστα όταν κάτι τέτοιο δεν αμφισβητείται ούτε στην ενδιάμεση αίτηση, ούτε στην αγωγή των αιτητών. Πρόκειται για προσπάθεια εισαγωγής νέων επίδικων θεμάτων σε διαδικασία που εξετάζεται η επικύρωση ή όχι ενδιάμεσου απαγορευτικού διατάγματος για παύση εργασιών. Η πλευρά των καθ΄ων η αίτηση εισηγείται ότι τέτοια προσπάθεια από τους Ενάγοντες θα μπορούσε να αναγόταν σε κατάχρηση της διαδικασίας, απαράδεκτη επέμβαση σε θέματα που διέπουν τη συμβατική σχέση τρίτων, ήτοι μεταξύ Εναγομένων αρ.2 και Εναγομένων αρ.3 και αρ.4 και απαράδεκτη εισαγωγή νέων επίδικων θεμάτων. Συμφωνώ με τη πιο πάνω προσέγγιση και ως εκ τούτου το αίτημα για αντεξέταση σε ισχυρισμούς της παρ. 6 δεν εγκρίνεται καθώς αυτά τα ζητήματα επιπρόσθετα δεν ενέχουν οποιανδήποτε σημασία ως προς την τύχη των προσωρινών διαταγμάτων. (β) Αναφορικά με το αίτημα για αντεξέταση σε σχέση με τις παραγράφους αρ. 9, 10 και 11 της ένορκης δήλωσης του κ. Ά. Νεοφυτίδη ο ίδιος στην ένορκη δήλωση του στην ένσταση για αντεξέταση του αναφέρει ότι όσα θέματα πραγματεύονται σε αυτές είναι ξεκάθαρα και δεν χρήζουν διευκρίνησης. Η λήψη των συγκεκριμένων μέτρων στα οποία αναφέρεται στην παράγραφο αρ. 9 αφορούν τις ενέργειες που έλαβαν χώρα για να «καθιστούν προσβάσιμη την Λεωφόρο Περνέρα στο σημείο που βρίσκεται το επίδικο ξενοδοχείο τα οποία καθιστούν εύκολη και ανεμπόδιστη τη μετακίνηση επί της Λεωφόρου Περνέρας, παρέχοντας διπλή λωρίδα κυκλοφορίας». Τα ίδια εξηγεί και στις παραγράφους αρ.10 και 11 της ένορκης δήλωσης του. Οι πρόνοιες στην σύμβαση εργολαβίας που μιλούν για την προστασία του επίδικου ξενοδοχείου, ξεκάθαρα παραπέμπουν στην διατήρηση από τους καθ΄ων η αίτηση της εύκολης πρόσβασης στο επίδικο ξενοδοχείο. Πράγματι τα θέματα στα οποία γίνεται αναφορά στις πιο πάνω παραγράφους είναι ξεκάθαρα και δεν χρήζουν διευκρίνησης. Η λήψη των συγκεκριμένων μέτρων στα οποία αναφέρονται από τον κ. Νεοφυτίδη στην παράγραφο αρ.9, ξεκάθαρα αναφέρεται ότι αφορούν το να «καθιστούν προσβάσιμη την Λεωφόρο Περνέρα στο σημείο που βρίσκεται το επίδικο ξενοδοχείο τα οποία καθιστούν εύκολη και ανεμπόδιστη τη μετακίνηση επί της Λεωφόρου Περνέρας, παρέχοντας διπλή λωρίδα κυκλοφορίας». Τα ίδια εξηγούνται και στο Τεκμήριο 2 αλλά και στις παραγράφους αρ.10 και 11 της ένορκης δήλωσης του. Οι πρόνοιες στην σύμβαση εργολαβίας που μιλούν για την προστασία του επίδικου ξενοδοχείου, ξεκάθαρα παραπέμπουν στην διατήρηση από τους καθ΄ων η αίτηση της εύκολης πρόσβασης στο επίδικο ξενοδοχείο. Κρίνω ότι ούτε ως προς τους ισχυρισμούς των παραγράφων αυτών θα πρέπει να επιτραπεί η αντεξέταση του ενόρκως δηλούντος για τους λόγους που προβάλλει ο κ. Ά. Νεοφυτίδης. (γ) Αναφορικά με το αίτημα των Εναγόντων να με αντεξετάσουν σε σχέση με την παράγραφο αρ.12 της ένορκης δήλωσης του κ. Ά. Νεοφυτίδη ο ίδιος εκφράζει τη θέση ότι στην εν λόγω παράγραφο αναφέρει ξεκάθαρα ότι η πηγή πληροφόρησης του προέρχεται από τους Εναγόμενους αρ.1, αρ.3 και αρ.4, οι οποίοι, όπως τον πληροφόρησαν, ενημέρωσαν του Ενάγοντες ότι δεν θα αποκοπεί η πρόσβαση στο ξενοδοχείο ενόψει του Έργου. Σε σχέση με τον ισχυρισμό αυτής της παραγράφου περί της ενημέρωσης των αιτητών για τον τρόπο διενέργειας των εργασιών παρατηρώ ότι αυτή έγινε μόνο σε σχέση με το ζήτημα της διασφάλισης της πρόσβασης στο ξενοδοχείο των αιτητών και όχι ως προς το ζήτημα της αποφυγής τυχόν οχληρίας. Επομένως θα επιτρέψω όπως ο κ. Ά. Νεοφυτίδης αντεξετασθεί επ΄αυτής της πτυχής, της γνώσης του δηλαδή αναφορικά με τη μορφή που είχε προσλάβει αυτή η πληροιφόρηση των αιτητών αφού δεν γίνεται παραδοχή της και του περιεχομένου που είχε αυτή η πληροφόρηση και ενημέρωση των αιτητών από τους εναγόμενους 1,3 και
(δ) Αναφορικά με το αίτημα των αιτητών για αντεξέταση του κ. Ά. Νεοφυτίδη επί της παραγράφου αρ.14 (α) και (β) της ένορκης δήλωσης του, και πάλι όπως δηλώνει ξεκάθαρα, το ζήτημα λειτουργίας του ξενοδοχείου χωρίς πιστοποιητικό τελικής έγκρισης αποτελεί πληροφορία που έλαβε από τους Εναγόμενους αρ.
Εάν οι αιτητές είχαν να αντιτάξουν οτιδήποτε διαφορετικό θα συμφωνήσω ότι θα έπρεπε να το έκαμαν με συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Αναφορικά με τον ισχυρισμό ότι η Κυπριακή Δημοκρατία έχει επιτάξει την περιοχή Περνέρα. Αυτό το ζήτημα ξεκαθάρισε ήδη από τους Εναγόμενους αρ. 2, αρ.3 και αρ.4 ενώπιον του Δικαστηρίου κατά την εμφάνιση τους στις 1/6/
Ότι δηλαδή η επίταξη έγινε μετά τις 3/5/216, ήτοι μετά την ημέρα που εκδόθηκε το μονομερές ενδιάμεσο διάταγμα. Τα πιο πάνω ζητήματα κρίνω ότι δεν άπτονται ουσιαστικών θεμάτων τα οποία θα πρέπει να κριθούν στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας και επομένως δεν θα επιτρέψω την αντεξέταση του ενόρκως δηλούντος εφόσον αυτά δεν ενέχουν οποιαδήποτε σημασία ως προς την έκβαση των διαταγμάτων. (ε) Αναφορικά με το αίτημα των αιτητών να αντεξετάσουν τον κ. Ά. Νεοφυτίδη επί του περιεχομένου της παραγράφου αρ.17 της ένορκης δήλωσης του. Θα συμφωνήσω με την πλευρά των καθ΄ων η αίτηση ότι το ζήτημα των παραπλανητικών δηλώσεων για τις οποίες ισχυρίζονται ότι προβαίνουν οι αιτητές στην ένορκη δήλωση τους ημερ. 3/5/2016 αφορά τον τρόπο που οι καθ΄ων η αίτηση αξιολογούν το περιεχόμενο των ισχυρισμών που εγείρουν οι ίδιοι στην ένορκη δήλωση τους και κατ' επέκταση είναι ισχυρισμός που θα τύχει αξιολόγησης από το Δικαστήριο. Οι αναφορές τους ότι οι αιτητές παρουσιάζουν αντιφάσεις ή/και παραπλανητικούς ισχυρισμούς σε σχέση με την ερμηνεία των όρων των κατ' ισχυρισμό συμβάσεων που υπέγραψαν με ταξιδιωτικούς πράκτορες και ειδικότερα σε σχέση με τον καθορισμό των 150 μέτρων ως ικανοποιητική απόσταση για να εμποδιστεί η κατ' ισχυρισμό οχληρία και ότι δεν προσκομίζουν σχετικές αποδείξεις στο Δικαστήριο. Δεν πρόκειται με την αντεξέταση του να ξεκαθαρίσει ή να βοηθήσει σε οτιδήποτε περισσότερο αυτό ενδεχομένως συνιστά προσπάθεια να αντιστρέψουν το βάρος απόδειξης στη διαδικασία, πράγμα ασφαλώς ανεπίτρεπτο. Η θέση περί αντιφατικών δηλώσεων των αιτητών, είναι αποκλειστικά ζήτημα που θα τύχει αξιολόγησης από το Δικαστήριο κατά την επιχειρηματολογία των δικηγόρων στο στάδιο της αγόρευσης με βάση τα όσα αναφέρουν οι αιτητές στην ένορκη τους δήλωση και είναι το Δικαστήριο που θα κρίνει αν υπάρχουν παραπλανητικοί ισχυρισμοί ή όχι από τους αιτητές. Επομένως ούτε γι΄αυτούς τους ισχυρισμούς κρίνω ότι συντρέχει ανάγκη αντεξέτασης του ενόρκως δηλούντος. (στ) Σε σχέση με το αίτημα των αιτητών να αντεξετάσουν τον ενόρκως δηλούντα επί των παραγράφων αρ. 20 και 22 παρατηρώ ότι η προσκόμιση μαρτυρίας που να δικαιολογεί ή να αποδεικνύει τους ισχυρισμούς τους σχετικά με την κατ' ισχυρισμό ύπαρξη οχληρίας, βαραίνει τους ίδιους τους αιτητές και η ύπαρξη οχληρίας αμφισβητείται από τους καθ΄ων η αίτηση στην παρ. 5 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την ένσταση τους. Η αντεξέταση επομένως του ενόρκως δηλούντα δεν θα εξυπηρετήσει, ούτε θα προσθέσει οτιδήποτε. Δεν μπορεί να επιτραπεί η αντιστροφή του βάρους απόδειξης με το να προωθήσουν με την αντεξέταση τη θέση ότι οι καθ΄ων η αίτηση «δεν αποδεικνύουν ότι δεν θα προκαλέσουν οχληρία» πράγμα που είναι ανεπίτρεπτο. Οι αιτητές επιδιώκουν να αντεξετάσουν για την έκταση της οχληρίας που οι ίδιοι ισχυρίζονται ότι θα προκληθεί, κάτι που εμπίπτει στους δικούς τους ώμους να αποδείξουν. Επομένως, κρίνω, ως εύλογο το ερώτημα που θέτουν οι καθ΄ων η αίτηση τι ακριβώς δηλαδή θέλουν να αντεξετάσουν οι αιτητές; Το ότι οι καθ΄ων η αίτηση αμφισβητούν ότι θα προκληθεί οχληρία; Συμφωνώ με την πιο πάνω θέση και απορία που εκφράζεται από τους καθ΄ών η αίτηση και έτσι το αίτημα και ως προς αυτές τις παραγράφους δεν μπορεί να πετύχει. (ζ) Αναφορικά με το αίτημα των αιτητών να αντεξετάσουν τον κ. Ά. Νεοφυτίδη επί του περιεχομένου των παραγράφων αρ. 23 και αρ. 24 της ένορκης δήλωσης του θα συμφωνήσω μαζί του ότι τα ζητήματα επί των οποίων επιθυμούν να τον αντεξετάσουν, δεν αποτελούν ζητήματα τα οποία περιέχονται στην ένορκη δήλωση του. Οι αιτητές, κατ' επέκταση, δεν έχουν δικαίωμα να ζητούν να αντεξετάσουν επί γεγονότων ή ισχυρισμών που δεν προκύπτουν από αυτά. Οι παράγραφοι αρ. 23 και αρ. 24 μιλούν για την επέμβαση των αιτητών στα δικαιώματα και υποχρεώσεις τρίτων, ήτοι των Εναγομένων αρ. 2 με τους Εναγόμενους αρ. 3 και αρ.
Επίσης, στην παράγραφο αρ. 24 γίνεται αναφορά στον λόγον και τρόπο που προκαλείται καθυστέρηση στο έργο. Ο λόγος είναι εύλογος ότι δηλαδή δεν μπορεί ένα έργο να εκκρεμεί επ' αόριστο. Ας μη διαφεύγει ότι οι αιτητές επιζητούν να εξασφαλίσουν διάταγμα για την αναστολή των εργασιών μέχρι το πέρας της αγωγής το οποίο ανάγεται σε αβέβαιη χρονική στιγμή στο μέλλον. Τα όσα αναφέρονται στις εν λόγω παραγράφους συμφωνώ ότι είναι ξεκάθαρα και δεν χρίζουν οποιασδήποτε διευκρίνησης. Είναι λογικό ότι εάν οι εργασίες μπροστά από το ξενοδοχείο παραμείνουν να εκκρεμούν επ' αόριστο, τότε αναπόφευκτα θα καθυστερήσει αλυσιδωτά και η όλη διεκπεραίωση του έργου. Και αυτό είναι πρόσθετο στην καθυστέρηση που προκύπτει όπως ισχυρίζεται ο ενόρκως δηλών από τυχόν επαναπρογραμματισμό του προγράμματος εργασιών. Επαναλαμβάνεται ότι η προσκόμιση μαρτυρίας που να δικαιολογεί ή να αποδεικνύει τους ισχυρισμούς των αιτητών σχετικά με την κατ' ισχυρισμό τους ύπαρξη οχληρίας, βαραίνει τους ίδιους τους αιτητές. Οι καθ΄ων η αίτηση αμφισβητούν τα όσα οι αιτητές ισχυρίζονται για δήθεν πρόκληση οχληρίας στο βαθμό που παρουσιάζουν, αφού κατά την άποψη τους, απέτυχαν να προσκομίσουν αποδείξεις για τα όσα ισχυρίζονται και θέτοντας εύλογα ερωτήματα τα οποία το Δικαστήριο καλείται να αξιολογήσει. Η αντεξέταση του κ. Ά. Νεοφυτίδη, δεν θα εξυπηρετήσει, ούτε θα προσθέσει οτιδήποτε. Οι αιτητές επιχειρούν να αντιστρέψουν βάρος απόδειξης με το να προωθήσουν επί της αντεξέτασης τη θέση ότι οι καθ΄ων η αίτηση «δεν αποδεικνύουν ότι δεν θα προκαλέσουν οχληρία», πράγμα ανεπίτρεπτο. Συμφωνώ και ως προς την πιο πάνω θέση των καθ΄ων η αίτηση και έτσι θα απορρίψω το αίτημα και σε σχέση με τις πιο πάνω παραγράφους. (η) Τέλος, αναφορικά με το αίτημα των αιτητών να αντεξετάσουν τον ενόρκως δηλούντα κ. Ά. Νεοφυτίδη επί των ισχυρισμών του της παραγράφου αρ. 26 της ένορκης δήλωσης του, στην οποία αρνείται τους ισχυρισμούς του κ. Παπουή στην παρ. 39 της ένορκης δήλωσης του ο οποίος ισχυρίζεται ότι: «Ως είμαι περαιτέρω σε θέση να γνωρίζω, τα εν λόγω οδικά και κατασκευαστικά έργα αρχικώς είχαν προγραμματιστεί να γίνουν σε διαφορετική περιοχή του Πρωταρά, αλλά μετά από πιέσεις και διαμαρτυρίες των περιοίκων, με απόφαση των εναγομένων - καθ΄ων η αίτηση 1 και 3, μεταφέρθηκαν επί της περιοχής Περνέρα και σε κοντινή απόσταση από το ξενοδοχείο ¨SMARTLINE PROTARAS HOTEL¨. Συνεπώς, το έργο θα μπορούσε να προχωρήσει και σε άλλη περιοχή του Πρωταρά στην οποία δεν υπάρχουν τουριστικά συγκροτήματα τα οποία να επηρεάζονται.». Ο κ. Ά. Νεοφυτίδης αναφέρει μεταξύ άλλων στη δική του ένορκη δήλωση στην παρ. 26 τα εξής: «Αρνούμαι επίσης κατηγορηματικά, τον ισχυρισμό του κ. Παπουή στην παρ. 39 της ένορκης δήλωσης του, ότι δηλαδή το έργο θα μπορούσε να ξεκινήσει από άλλη περιοχή χωρίς επηρεαζόμενα τουριστικά συγκροτήματα. Εκτός από το γεγονός ότι η εν λόγω περιοχή έχει τα λιγότερα τουριστικά συγκροτήματα τα οποία επηρεάζονται (πάντα με τα λεγόμενα του κ. Παπουή), το πρόγραμμα εργασιών και από πού αυτές θα ξεκινήσουν, εκπονείται μετά από μελέτη της περιοχής, την φύση, έκταση και πολυπλοκότητα των εργασιών που θα γίνουν σε συνδυασμό με την διασύνδεση των εργασιών από μια περιοχή με άλλη και τη μείωση της ταλαιπωρίας για το κοινό.». Μελετώντας ακριβώς τους πιο πάνω ισχυρισμούς των ενόρκως δηλούντων κρίνω ότι θα βοηθούσε το Δικαστήριο και τους σκοπούς απονομής δικαιοσύνης να αντεξεταστεί ο κ. Ά. Νεοφυτίδης σε σχέση με την άρνηση του ισχυρισμού του κ. Α. Παπουή ότι το έργο αρχικά είχε προγραμματιστεί να αρχίσει από άλλο σημείο και ακολούθως αποφασίστηκε να ξεκινήσει από το επίδικο σημείο, μπροστά στο ξενοδοχείο των αιτητών, και αν πράγματι συνέβη κάτι τέτοιο ποια ήταν ανάγκη αυτής της αλλαγής του εν λόγω προγραμματισμού. Πάνω σε αυτή την περιορισμένη και μόνο βάση θα επιτρέψω την αντεξέταση του κ. Ά. Νεοφυτιδη. Κατάληξη: Στη βάση των πιο πάνω κρίνω ότι το αίτημα μπορεί να πετύχει μόνο μερικώς. Θα επιτρέψω την αντεξέταση του κ. Ά. Νεοφυτίδη σε σχέση με τους ισχυρισμούς του της παρ. 12 της ένορκης δήλωσης του, αν δηλαδή γνωρίζει τη μορφή που είχε προσλάβει αυτή η πληροφόρηση και/ή η ενημέρωση των αιτητών για τις ρυθμίσεις εκτέλεσης των εργασιών του έργου κατά τρόπο που θα αποφευγόταν ή θα μειωνόταν η οποιαδήποτε ενόχληση τους και ως προς τον ισχυρισμό της παρ. 26 της ένορκης δήλωσης του αν δηλαδή το έργο είχε προγραμματιστεί να αρχίσει από άλλο σημείο και υπήρξε αλλαγή στον αρχικό σχεδιασμό και ποια ανάγκη επέβαλε αυτήν την κατ΄ισχυρισμό του κ. Παπουή αλλαγή. Μετά την πιο πάνω ανάλυση και την κατάληξη μου για απόρριψη των πλείστων από τις παραγράφους επί των οποίων επιδιωκόταν η αντεξέταση του ενόρκως δηλούντος κ. ΄Α. Νεοφυτίδη και την έγκριση του αιτήματος μόνο επί συγκεκριμένων σημείων των παρ. 12 και 26, κρίνω ότι η διαταγή ως προς τα έξοδα θα ήταν πιο δίκαιη αν αυτά επιδικάζονταν υπέρ των αιτητών και εναντίον των εναγομένων 2 - καθ΄ων η αίτηση κατά το 1/4 αυτών όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής οπότε και θα είναι πληρωτέα. (Υπογρ).......................... Χρήστος Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.