← Κύπρος

ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΤΔ ν. RICHARD FRANK OLLERENSHAW κ.α., Πολιτική Αγωγή υπ' Αρ.: 1081/2013, 9/5/2016

ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΤΔ ν. RICHARD FRANK OLLERENSHAW κ.α., Πολιτική Αγωγή υπ' Αρ.: 1081/2013, 9/5/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2016:A24 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΜΙΧΑΛΗ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πολιτική Αγωγή υπ' Αρ.: 1081/2013 Μεταξύ: ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΤΔ Ενάγουσας / Αιτήτριας - και - RICHARD FRANK OLLERENSHAW JILL ROSEMARY OLLERENSHAW THEOVASIL DEVELOPERS LTD Εναγομένων ------------------- Ημερομηνία: 09/05/2016 Αίτηση για απόφαση, ερημην των Εναγομένων 1 και 2, λόγω της παράλειψης τους να εμφανιστούν στην διαδικασία αυτής της Αγωγής, ημερομηνίας 15/09/2015 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια / Ενάγουσα: κ. Α. Λάντος --------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

  1. Με την υπό κρίση Αίτηση, η Αιτήτρια, αξιώνει εναντίον των Εναγομένων 1 και 2, την έκδοση, στην απουσία τους, απόφασης, ως ακολούθως: «
  2. Απόφαση ως τα αιτητικά Η και Θ της Έκθεσης Απαίτησης στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή λόγω παραλείψεως εμφανίσεως των Εναγομένων 1 και
  4. Τα έξοδα πλέον Φ. Π. Α .».
  5. Η Αίτηση βασίζεται: «στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.17 Θ. 2 - 3 και Δ.48 Θ. 4, 9.».
  6. Η Αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκο δήλωση του κ. Αντρέα Γεωργίου, ημερομηνίας 25/09/2015, που είναι, ως δηλώνει, στην υπηρεσία της Αιτήτριας εταιρείας.
  7. Τα κύρια σημεία της μαρτυρίας του εν λόγω ενόρκως δηλούντα, από την εν λόγω ένορκο δήλωση του, έχουν ως εξής: «
  8. Στις 23/09/2014 στα πλαίσια της παρούσας Αγωγής εκδόθηκε Απόφαση εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 για το ποσό των €60.830,33 πλέον τόκους προς 11% ετησίως από 19/02/2013 μέχρι εξοφλήσεως του τόκου κεφαλαιοποιημένου δύο φορές τον χρόνο την 30ην Ιουνίου και 31ην Δεκεμβρίου, πλέον το ποσό των €1.282 ως έξοδα της παρούσας αγωγής, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων συντάξεως της παρούσας απόφασης με τόκο 5,5% ετησίως επί του ποσού €1.233 από 12/09/2013 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον ΦΠΑ επί ποσού €1.055 όπως αυτά υπολογίστηκαν από τον Πρωτοκολλητή και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο.
  9. Στην ως άνω Απόφαση, το Σεβαστό Δικαστήριο ενέκρινε όλα τα Διατάγματα και /ή Αποφάσεις και /ή Δηλώσεις τα οποία αιτηθήκαμε στην Έκθεση Απαίτησης μας πλην των αιτητικών Η και Θ. Δυνάμει του αιτητικού «Η» οι Ενάγοντες ζητούν: «Δήλωση και /ή Απόφαση του Δικαστηρίου δηλούσα ότι οι Ενάγοντες έχουν δικαίωμα να κατέχουν και /ή να χρησιμοποιούν το διαμέρισμα αρ. 5 στο BLOCK C και το χώρο στάθμευσης Ρ35 που ανεγέρθηκε στα κτήματα με αριθμούς εγγραφής 0120252 και στο συγκρότημα «OASIS PARK». Περαιτέρω, δυνάμει του αιτητικού «Θ» οι Ενάγοντες ζητούν: «Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου διατάττον τους Εναγομένους1 και 2 να εκκενώσουν και να παραδώσουν στους Ενάγοντες ελεύθερη την κατοχή του διαμερίσματος αρ. 5 στο BLOCK C και του χώρου στάθμευσης Ρ35 που ανεγέρθηκε στο συγκρότημα «OASIS PARK» και εντός των κτημάτων με αριθμούς Εγγραφής 0120252 και 0120253 στο Δήμο Παραλιμνίου εντός 1 Ο ημερών από την έκδοση του Διατάγματος και /ή της Απόφασης του Δικαστηρίου τούτου.
  10. Οι Ενάγοντες από τις 23/09/2014 όπου εκδόθηκε η Απόφαση και μέχρι σήμερα δεν έχουν την κατοχή του υπό αναφορά διαμερίσματος και επομένως να μην μπορούν να εκτελέσουν την εκδοθείσα Απόφαση. Μολαταύτα, οι Ενάγοντες έχουν, δυνάμει της εκδοθείσας Απόφασης, καταστεί οι αποκλειστικοί δικαιούχοι όλων των δικαιωμάτων που απορρέουν από το Πωλητήριο Έγγραφο ημερομηνίας 30/06/2006, εντούτοις, οι Ενάγοντες δεν εξασφάλισαν την ελεύθερη κατοχή του υπό αναφορά διαμερίσματος καθότι το Σεβαστό Δικαστήριο δεν ενέκρινε το αιτητικό «Θ».
  11. Με δεδομένο ότι οι Εναγόμενοι εξακολουθούν να κατέχουν και /ή χρησιμοποιούν το εν λόγω διαμέρισμα και ότι η εκδοθείσα Απόφαση δεν δύναται να εκτελεσθεί στη ολότητα της οι Ενάγοντες θεωρούν ότι το Σεβαστό Δικαστήριο θα πρέπει να εκδώσει Απόφαση ως τα αιτητικά «Η» και «Θ» της Έκθεσης Απαίτησης.».
  12. Το πραγματικό υπόβαθρο, συμπληρώνεται από την ένορκο δήλωση του ιδίου προσώπου, ήτοι, του κ. Αντρέα Γεωργίου, ημερομηνίας 09/11/2015, στην οποία, ουσιαστικά, γίνεται μνεία στο ακόλουθο γεγονός: «
  13. Οι ως άνω Εναγόμενοι /Καθ' ων η Αίτηση έλαβαν γνώση για την πρόθεση των Εναγόντων /Αιτητών να προβούν στην πώληση του διαμερίσματος με αριθμό 5 στο BLOCK C, το οποίο ανεγέρθηκε στο συγκρότημα «OASIS PARK» ως αυτό περιγράφεται στην παράγραφο 3 της ενόρκου δηλώσεως μου ημερομηνίας 25/09/2015».
  14. Περιορίζομαι στην εξέταση των όσων, σύμφωνα με την νομολογία, είναι απολύτως απαραίτητα για σκοπούς εξέτασης της υπό κρίση Αίτησης (Βλ. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ. ν Βασίλη Χαραλάμπους κ. α.

(2010)1 Α.Α.Δ. 829).
  1. Κατ' αρχήν, στρέφω την προσοχή μου στα όσα, από απόψεως διαδικασίας, έλαβαν χώρα, και τα οποία επηρεάζουν το υπό κρίση αίτημα. Τα πρακτικά της διαδικασίας, επιμαρτυρούν τα εξής. Η Αιτήτρια, είχε, την 09/09/2014, υποβάλει αίτημα για την έκδοση απόφασης εναντίον των Εναγομένων 1 και 2, ως οι απαιτήσεις της εκθέσεως απαίτησης της, λόγω της παράλειψης των Εναγομένων 1 και 2 να εμφανιστούν στην διαδικασία. Το αίτημα της, είχε, ως υπόβαθρο και πάλι τους «Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.17 Θ. 2 - 3 και Δ.48 Θ. 4, 9.».
  2. Κατά την ημερομηνία ακροάσεως της προαναφερόμενης αιτήσεως, η Αιτήτρια, προς υποστήριξη του αιτήματος της και κατ' επέκταση, των ισχυρισμών της στην Αγωγή και το δικαίωμα της στις αιτούμενες με αυτήν θεραπείες, παρουσίασε στο Δικαστήριο δύο ένορκες δηλώσεις του κ. Αδάμου Καφά, αμφότερες ημερομηνίας 23/09/
  3. Η μία εκ των δύο αυτών ενόρκων δηλώσεων αφορούσε το ζήτημα της επίδοσης του εναρκτήριου εγγράφου αυτής της Αγωγής προς τους Εναγομένους 1 και
  4. Η άλλη ένορκη δήλωση, αφορούσε τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 και το δικαίωμα της, ως προαναφέρθηκε, στις αιτούμενες με την Αγωγή αυτή θεραπείες. Προς τον σκοπό εξέτασης της υπό κρίση Αίτησης, σημασία έχει, η δεύτερη εκ των δύο ενόρκων δηλώσεων, ως έχουν προαναφερθεί και αυτήν θα εννοώ στην συνέχεια της απόφασης μου, όταν θα αναφέρομαι σε ένορκο δήλωση ημερομηνίας 23/09/
  6. Το Δικαστήριο αποδέχθηκε την απόδειξη της προαναφερόμενης αιτήσεως δια των εν λόγω εν λόγω ενόρκων δηλώσεων και αφού ικανοποιήθηκε για το κανονικό της επίδοσης του εναρκτήριου εγγράφου αυτής της Αγωγής προς τους Εναγομένους 1 και 2, αυθημερόν (δηλαδή, την 23/09/2014) εξέδωσε απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 αλληλέγγυα και / ή ξεχωριστά «ως οι παράγραφος 15 Α - Ε της ενόρκου δηλώσεως ημερομηνίας 23/09/2014, πλέον έξοδα, πλέον Φ. Π. Α. ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστηρίο». Είχε προηγηθεί, είναι άξιο να σημειωθεί, δήλωση του συνηγόρου της Αιτήτριας, ότι, «αποσύρω άνευ βλάβης τα αιτήματα μου υπό (ΣΤ) και (Ζ) της ένορκης δήλωσης». Σημειώνεται εδώ, παρενθετικά, ότι, οι θεραπείες υπό τα στοιχεία Η και Θ της έκθεσης απαίτησης, την απόδοση των οποίων αιτείται με την υπό κρίση Αίτηση της η Αιτήτρια, είναι ταυτόσημες με τις θεραπείες υπό τα στοιχεία ΣΤ και Ζ ως είχαν προσδιοριστεί στην παράγραφο 15 την εν λόγω ένορκης δήλωσης ημερομηνίας 23/09/
  7. Καταγράφω, εδώ, γιατί είναι πιστεύω σημαντική επισήμανση, την άποψη, ότι, το τι ουσιαστικά έγινε με την προαναφερόμενη δήλωση του συνηγόρου της Αιτήτριας, ήταν να περιοριστούν οι θεραπείες που αυτή ζητούσε από το Δικαστήριο και όχι πραγματικά την απόσυρση (με την επιφύλαξη που δηλώθηκε) μέρους, της, ήδη ενώπιον του Δικαστηρίου, τεθείσας μαρτυρίας.
  8. Το ζήτημα, που, κατά την ακροαματική διαδικασία είχε τεθεί στο συνήγορο της Αιτήτριας από το Δικαστήριο, είναι κατά πόσο, το Δικαστήριο, - που πρέπει επιπρόσθετα να σημειωθεί, είναι διαφορετικής σύνθεσης από το Δικαστήριο που εκδίκασε την αίτηση ημερομηνίας 09/09/2014 -, μπορεί, υπό τις δοθείσες περιστάσεις, να εξετάσει εκ νέου την προσαχθείσα μαρτυρία και να αποδώσει θεραπεία που θα μπορούσε αρχικά να είχε απαιτηθεί και εξεταστεί κατά πόσο θα αποδίδετο και δεν έγινε, σε μεταγενέστερο στάδιο της έκδοσης της απόφασης, στην βάση και πάλι της Δ.17 των Θ. Π. Δ. και χωρίς τα γεγονότα που υποβαραθρώνουν τις απαιτήσεις της Αιτήτριας, να έχουν, με τον οποιονδήποτε τρόπο, έκτοτε, μεταβληθεί. Η θέση του συνηγόρου της Αιτήτριας, ήταν, σε γενικές γραμμές, ότι, δεν υπάρχει οποιοδήποτε κώλυμα που να παρεμποδίζει την ενέργεια αυτή. Ως αναφέρεται και στην υποστηρικτή ένορκο δήλωση του κ. Αντρέα Γεωργίου, ημερομηνίας 25/09/2015, η υπό κρίση Αίτηση της Αιτήτριας, αποσκοπεί στο να καταστήσει, την ήδη δοθείσα απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 23/09/2014, εκτελεστή στην ολότητα της.
  9. Καίριο ζήτημα για την απόφαση του Δικαστηρίου στην υπό κρίση Αίτηση, είναι κατά πόσο, η προκείμενη περίπτωση, εμπίπτει στην εκτεταμένη αρχή που διατυπώθηκε από τον Sir James Wigram V.C. στην αγγλική υπόθεση Henderson v Henderson
(1843)3 Hare 115, στην σελίδα 598: «Where a given matter becomes the subject of litigation in, and of adjudication by, a Court of competent jurisdiction, the Court requires the parties to that litigation to bring forward their whole case, and will not (except under special circumstances) permit the same parties to open the same subject of litigation in respect of matter which might have been brought forward as part of the subject in contest, but which was not brought forward, only because they have, from negligence, inadvertence, or even accident, omitted part of their case. The plea of res judicata applies, except in special cases, not only to points upon which the Court was actually required by the parties to form an opinion and pronounce a judgment, but to every point which properly belonged to the subject of litigation, and which the parties, exercising reasonable diligence, might have brought forward at the time.». 12. Σίγουρα, οι περιστάσεις της εξεταζόμενης περίπτωσης, την καθιστούν ιδιάζουσα. Και αυτό, γιατί, δεν πρόκειται για περίπτωση, όπου, δεδικασμένο ζήτημα, επανέρχεται προς εξέταση από το Δικαστήριο, μέσα από το πλαίσιο μίας ξεχωριστής, μεταγενέστερης δικαστικής διαδικασίας. Η αρχή, όμως, που εμπεριέχεται και στην προαναφερόμενη περικοπή από την απόφαση στην υπόθεση Henderson ανωτέρω, καλύπτει και αυτή την περίπτωση. Πρόκειται για περίπτωση δεδικασμένου, «estoppel by record», ή ακόμη και κωλύματος λόγω ανάκτησης αποφάσεως, «judgement recovered», από την άποψη, ότι, τα δικαιώματα της Αιτήτριας έναντι των Εναγομένων 1 και 2, έχουν ήδη αποφασιστεί και δηλωθεί από το Δικαστήριο τελεσίδικα, κατόπιν εξέτασης της μαρτυρίας και των απαιτήσεων της Αιτήτριας, ως παρουσιάστηκαν ενώπιον του και προωθήθηκαν από πλευράς Αιτήτριας. Η Αιτήτρια δεν μπορεί, κρίνω, δεδομένης της απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 23/09/2014, - ακόμη και εάν αυτή, για τον οποιοσδήποτε λόγο, δεν έχει εκτελεστεί, ή οι θεραπείες που της έχουν αποδοθεί, θεωρεί, δεν επαρκούν -, να επανέρχεται και επί της ίδιας βάσης (νομικής και πραγματικής), να απαιτεί την οποιαδήποτε άλλη θεραπεία, από την στιγμή που η αιτία αυτής της Αγωγής, έχει, με την έκδοση της εν λόγω απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 23/09/2014 εξαλειφτεί δια της ενσωμάτωσης της σε αυτήν, δημιουργώντας, τελεσίδικα, μεταξύ Αιτήτριας και Εναγομένων 1 και 2, συγκεκριμένα δικαιώματα ή / και υποχρεώσεις (Βλ. σχετικά και κατ' αναλογίαν, τα αναφερόμενα στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, επανέκδοση, τόμος 16
(2), στην παράγραφο 987 στις σελίδες 443 και 444 και στην παράγραφο 993 στην σελίδα
  2. Στην υπόθεση Ανδρέας Ζακχαίος ν Συμβουλίου Βελτιώσεως Ορόκλινης (Αρ. 2)
(1989)3 Α.Α.Δ. 3232, ο έντιμος, ως ήταν τότε, Δ. Α. Δ. Αρτεμίδης, αναφέρθηκε στην εξής, γενική αρχή δικαίου, που εφαρμόζεται και στην υπό κρίση περίπτωση: «Είναι στοιχειώδης κανόνας του Νομικού μας συστήματος, πως όταν Δικαστής υπογράψει και εκδώσει τελεσίδικη απόφαση καθίσταται πλέον ανενεργός στην ενώπιόν του εκκρεμοδικία και ως εκ τούτου, δεν δικαιούται να την τροποποιήσει, ή αναθεωρήσει. Η εξουσία αυτή ανήκει πλέον στην κατ' έφεση δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και στην υπό του ιδίου Δικαστηρίου κατά αποκλειστικό προνόμιο έκδοση των ενταλμάτων που ορίζει το Αρθρο 155.4 του Συντάγματος προς τα κατώτερα Δικαστήρια.». 14. Κατ' ακολουθία όλων των πιο πάνω, η υπό κρίση Αίτηση αποτυγχάνει και συνεπώς απορρίπτεται. 15. Καμία διαταγή για έξοδα. (Υπ.) __________________________ ΜΙΧΑΛΗΣ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.