Λιασή ν. Κυπριακής Δημοκρατίας δια του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατ

Λιασή ν. Κυπριακής Δημοκρατίας δια του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Αρ. Αγωγής: 4624/13, 18/2/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2016:A70 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ξ. Ξενοφώντος, Προσ. Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4624/13 Μεταξύ: XXXXX Λ. Λιασή Ενάγοντας -και- Κυπριακής Δημοκρατίας δια του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας εκ Λευκωσίας, Φ/δι Γραφείου Επάρχου Λάρνακας Εναγομένων -και- Κοινοτικού Συμβουλίου Ξυλοτύμβου Τριτοδιαδίκου Αίτηση ημερομηνίας 24/07/2015 Ημερομηνία: 18 Φεβρουαρίου, 2016 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή - Εναγόμενο: κα Δήμητρα Παπαμιλτιάδου - Νεοκλέους Για τον Τριτοδιάδικο - Καθ'ου η Αίτηση: κ. Βασίλης Λοΐζου Για τον Ενάγοντα: κα Μορφούλα Χαμπή ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (σε Αίτηση ημερομηνίας 24/07/2015 για Οδηγίες και Διάταγμα Τριτοδιαδίκου) Το αντικείμενο της Αίτησης και οι θέσεις των μερών Η με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο Αγωγή στρέφεται εναντίον του Γενικού Εισαγγελέα της Κυπριακής Δημοκρατίας, αφορά ισχυριζόμενη παράνομη επέμβαση σε ακίνητη ιδιοκτησία και οι κύριες αιτούμενες θεραπείες είναι να εκδωθεί διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η Κυπριακή Δημοκρατία και/ή αντιπρόσωποι και/ή υπηρέτες της να παύσουν να επεμβαίνουν με οποιονδήποτε τρόπο στην ακίνητη περιουσία του Ενάγοντα, διάταγμα με το οποίο να αίρεται η επέμβαση, ως και επιδίκαση αποζημιώσεων. Στις 11/3/2015 καταχωρήθηκε από τον Εναγόμενο Αίτηση, με την οποίαν αιτείτο άδεια για έκδοση και επίδοση Ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου προς το Κοινοτικό Συμβούλιο Ξυλοτύμβου. Σύμφωνα με την Ένορκη Δήλωση που υποστήριξε την εν λόγω Αίτηση, η αγωγή εγέρθηκε εναντίον του Γενικού Εισαγγελέα για κατ' ισχυρισμόν παράνομη επέμβαση στην ακίνητη περιουσία του Ενάγοντα. Κατά τον Ενάγοντα ο Εναγόμενος αυθαίρετα επενέβηκε σε μέρος της ακίνητης περιουσιας, κατασκευάζοντας μέρος δρόμου, πεζοδρόμου και με τοποθέτηση οχετού ομβρίων υδάτων. Προϋπόθεση όμως ήταν ότι το Κοινοτικό Συμβούλιο Ξυλοτύμβου, θα εξασφάλιζε την αναγκαία ιδιωτική γη, είτε με συγκαταθέσεις, είτε με απαλλοτρίωση, ως αναφέρεται στην Υπεράσπιση του Εναγομένου. Πέραν αυτού, ως επίσης αναφέρεται στην Υπεράσπιση, το Κοινοτικό Συμβούλιο Ξυλοτύμβου είχε από την αρχή μέχρι την ολοκλήρωση των αναφερόμενων έργων ενεργό συμμετοχή, γνωμοδοτική και/ή αποφασιστική αρμοδιότητα, ενώ κατά την εκτέλεση των έργων, καθοδηγούσε, έδιδε οδηγίες επέβλεπε και σε κάποιες περιπτώσεις ασκούσε τέτοια επιρροή, ΄στε να αλλάξει το αρχικό προτεινόμενο σχέδιο. Η θέση της Δημοκρατίας είναι ότι εάν ήθελε αποδειχθεί παράνομη επέμβαση στην ακίνητη ιδιοκτησία του Ενάγοντα, η ευθύνη βαραίνει το Κοινοτικό Συμβούλιο Ξυλοτύμβου και όχι τον Εναγόμενο. Ως φαίνεται στην Ένορκο Δήλωση που υποστήριξε την εν λόγω αίτηση, το γεγονός ότι καταχωρήθηκε η εν λόγω αίτηση σε χρονικό διάστημα πέραν των 30 ημερών από την καταχώρηση της Υπεράσπισης, δεν επηρεάζει σε καμία περίπτωση τη θέση του Ενάγοντα ούτε τα συμφέροντα της Δικαιοσύνης, καθόσον διαπιστώθηκε η ανάγκη προώθησης της Αίτησης στα πλαίσια της αναλυτικότερης μελέτης της υπόθεσης, πριν το στάδιο του ορισμού της ακρόασης, επί τη βάσει των καταγεγραμμένων ισχυρισμών στην Υπεράσπιση. Η εν λόγω αίτηση εγκρίθηκε και Ειδοποίηση Τριτοδιαδίκου προς το Κοινοτικό Συμβούλιο Ξυλοφάγου εκδόθηκε στις 30/4/2015, αφού δόθηκε σχετική Άδεια από το Δικαστήριο στις 26/3/

Η Ειδοποίηση επιδόθηκε στις 4/5/
Σημείωμα εμφάνισης καταχωρήθηκε στις 10/6/2015 δηλαδή περισσότερο από 1 μήνα μετά από την επίδοση της Ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου στον Τριτοδιάδικο. Καταχωρήθηκε δηλαδή το εν λόγω σημείωμα εμφάνισης, εκτός των προθεσμιών που προβλέπονται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας (15 ημέρες) και χωρίς, ως φαίνεται στο φάκελο, να λήφθηκε η απαραίτητη άδεια. Με την υπό κρίση Αίτηση, η οποία καταχωρήθηκε από τον Εναγόμενο-Αιτητή στις , μετά και την καταχώρηση του σημειώματος εμφάνισης από τον Τριτοδιάδικο, ζητείται από τον Εναγόμενο - Αιτητή όπως δοθούν «διάταγμα και οδηγίες τριτοδιαδίκου ως ακολούθως: « Α) Όπως ο Εναγόμενος παραδώσει την Έκθεση Απαίτησής του στον εν λόγω Τριτοδιάδικο στον χρόνο που θα καθορίσει το Δικαστήριο και όπως ο Τριτοδιάδικος απαντήσει εντός του καθορισθέντος από του Δικαστηρίου χρόνου. Β) Και όπως επιτραπεί στον εν λόγω Τριτοδιάδικο να εμφανιστεί κατά την εκδίκαση της Αγωγής και συμμετέχει κατά τον τρόπο που θα υποδείξει το Δικαστήριο και δεσμευτεί από το αποτέελσμα της δίκης. Και ότι το ζήτημα της ευθύνης του εν λόγω Τριτοδιαδίκου, να αποζημιώσει τον Εναγόμενο και/ή να συνεισφέρει ως ήθελε καθορίσει το Δικαστήριο, προς την απαίτηση του Ενάγοντες, εκδικαστεί κατά την εκδίκαση της Αγωγής.» Η Αίτηση βασίζεται «στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.10 Θ.7 και 8 και Δ.48 ΘΘ 1-4, 8 και 9, στη νομολογία, πρακτική και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου.» Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση από την κα XXXXX Σιούλα, ασκούμενη δικηγόρο. Σύμφωνα με την εν λόγω Ένορκη Δήλωση: «
Το Δικαστήριο στις 26.03.2015 εξέδωσε Διάταγμα με το οποίο εδίδετο άδεια έκδοσης και επίδοσης Ειδοποίησης Τριτοδιάδικου προς το Κοινοτικό Συμβούλιο Ξυλοτύμπου, το οποίο καταχώρησε εμφάνιση στις 106.
Εξ΄ όσων κάλλιον γνωρίζω και έννομα πιστεύω ως αληθή και όπως περαιτέρω με πληροφορεί η Δικηγόρος της Δημοκρατίας που χειρίζεται την υπόθεση, δίκαια ο ειρημένος Τριτοδιάδικος συνενώθηκε με τον Εναγόμενο στην παρούσα Αγωγή καθότι ο Εναγόμενος δικαιούται σε θεραπεία ή αποζημίωση όσον αφορά επίδικα θέματα της παρούσας Αγωγής και δή της κατ΄ ισχυρισμόν παράνομης επέμβασης - στο επίδικο ακίνητο του Ενάγοντα.
Ζητήματα που σχετίζονται με το επίδικο θέμα της παρούσας Αγωγής άπτονται πράξεων και συνεπώς ευθύνης εκ μέρους του Τριτοδιάδικου άρα θα πρέπει να αποφασιστούν όχι μόνο μεταξύ του Ενάγοντα και Εναγομένου αλλά μεταξύ Ενάγοντα, Εναγομένου και Τριτοδιάδικου.
Κατά τον ισχυρισμό μου, εάν αποδεικνύεται ότι υπάρχει οποιαδήποτε αμέλεια στα πλαίσια της παρούσας Αγωγής, για αυτήν ευθύνεται ο Τριτοδιάδικος και όχι ο Εναγόμενος.» Ο Τριτοδιάδικος καταχώρησε Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης στην Αίτηση, προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους: «
Η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη και αστήρικτη.
Η αίτηση είναι παράτυπη, άκυρη, αντικανονική και καταχρηστική.
Δεν παρουσιάζονται γεγονότα τα οποία να δικαιολογούν την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων.
Η αίτηση και η ένορκη δήλωση που την συνοδεύει είναι αόριστες, γενικές αι ασαφείς.
Η άδεια για την έκδοση της ειδοποίησης Τριτοδιάδικου είναι παράτυπη, εκπρόθεσμη και αντικανονική.
Η άδεια για την έκδοση ειδοποίησης Τριτοδιάδικου είναι λανθασμένη, άκυρη και καταχρηστική.
Η αίτηση για έκδοση ειδοποίησης τριτοδιάδικου καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα και/ή κατά παράβαση των σχετικών Κανονισμών.
Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοση των αιτουμένων Διαταγμάτων.» Η Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της κας Μορφή, δικηγορικής υπαλλήλου στο γραφείο των δικηγόρων του Τριτοδιαδίκου, η οποία, αφού αρνείται τους ισχυρισμούς των διαφόρων παραγράφων της Ένορκης Δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση, αναφέρει τα ακόλουθα (επί λέξει) «....ισχυρίζομαι ότι εξ όσων έχω πληροφορηθεί από τους δικηγόρους των τριτοδιαδίκων η διαδικασία τριτοδιάδικου είναι άκυρη και παράτυπη καθότι καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα, ήτοι πέραν της προθεσμίας του 1 μηνός από την καταχώρηση της Υπεράσπισης της εναγόμενης - αιτήτριας, κατά παράβαση των όσων προνοούνται από τους Διαδικαστικούς Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας και συγκεκριμένα κατά παράβαση της Διάταξης 10 Κ. 1

(2). 3.1 Εξ όσων περαιτέρω πληροφορούμαι από τους δικηγόρους των τριτοδιαδίκων και από όσα προκύπτουν από τον φάκελο του Δικαστηρίου, η υπεράσπιση της εναγόμενης - αιτήτριας καταχωρήθηκε περί την 10/10/2014 και ως εκ τούτου η αίτηση για έκδοση ειδοποίησης τριτοδιάδικου έπρεπε να είχε καταχωρηθεί, βάσει των Διαδικαστικών Κανονισμών εντός 1 μήνα, ήτοι μέχρι την 10/11/

Αντίθετα, η αίτηση για έκδοση ειδοποίησης τριτοδιάδικου καταχωρήθηκε περί την 11/03/2015 δηλαδή μετά την πάροδο 1 και πλέον μήνα από την καταχώρηση της υπεράσπισης και η ειδοποίηση εκδόθηκε περί την 26/03/
3.2 Ως εκ των ανωτέρων και εξ όσων έχω πληροφορηθεί από τους δικηγόρους των τριτοδιαδίκων, η ειδοποίηση τριτοδιάδικου είναι υπερβολικά καθυστερημένη και η καταχώρηση της είναι αδικαιολόγητη υπό τις περιστάσεις.
Εξ όσων γνωρίζω και πιστεύω καμία βάσιμη δικαιολογία δόθηκε από την εναγόμενη για την υπερβολική καθυστέρηση στην καταχώρηση της επίδικης ειδοποίησης τριτοδιάδικου αλλά ούτε και καταχωρήθηκε οποιαδήποτε αίτηση για παράταση του χρόνου καταχώρησης της και ως εκ τούτου, οι τριτοδιάδικοι ισχυρίζονται ότι τόσο η αίτηση όσο και η ειδοποίησης τριτοδιάδικου καταχωρήθηκαν και εκδόθηκαν εκπρόθεσμα, παράτυπα και αντικανονικά γεγονός το οποίο καθιστά την όλη διαδικασία τριτοδιάδικου άκυρη.
Ως εκ των ανωτέρω, η αίτηση για έκδοση ειδοποίησης τριτοδιάδικου ημερ. 11/03/2015 και η ειδοποίηση τριτοδιάδικου ημερ. 26/03/2015 είναι παράτυπες, αντικανονικές και ζητώ την ακύρωση τους και την απόρριψη της αίτησης ημερ. 24/07/2015.» Τόσο η πλευρά του Εναγομένου- Αιτητή, όσο και η πλευρά του Ενάγοντα, ετοίμασαν Γραπτές Αγορεύσεις τις οποίες κατέθεσαν στο Δικαστήριο κατά την ημερομηνία ακρόασης της Αίτησης. Έχω μελετήσει τις εκατέρωθεν θέσεις και δεν κρίνω σκόπιμο να αναφερθώ σε αυτές, εκτός όπου και εάν το κρίνω αναγκαίο. Το καθήκον του Δικαστηρίου σε ενδιάμεσες αιτήσεις, είναι να εξετάσει κατά πόσον πληρούνται ή όχι οι προϋποθέσεις που οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας και η αναπτυχθείσα σε σχέση με αυτούς νομολογία θέτουν, με βάση και την αναγκαστική δημόσιου δικαίου φύση των εν λόγω Θεσμών. Οι νομικές αρχές Στην Αγωγή Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας αρ. 1592/2005 John Brenan v. Anthimos-Demetriou v. Bonded Warehouse Ltd και Interplanet Logistics, ημερομηνία απόφασης 12/05/2009, ο συνάδελφος κ. Ν. Γερολέμου, τότε Ε.Δ., σήμερα Α.Ε.Δ, ανέφερε τα ακόλουθα, πραγματευόμενος παρόμοια ζητήματα με κάποια που εγείρονται στην παρούσα Αίτηση: "Kύριο νομικό στήριγμα της αίτησης είναι η Δ.10 K.7 και
Χρειάζεται όμως να καταγραφεί και η Δ.10 Κ.1

(2), η οποία προνοεί: Δ.10 Κ.1

(2)"The Court or Judge may give leave to issue and serve a "third-party notice" on an ex parte application supported by affidavit, or, where the Court or Judge directs a summons to the plaintiff to be issued, upon the hearing of the summons" "Αίτηση για έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου υποβάλλεται οποτεδήποτε από την ημερομηνία καταχώρισης σημειώματος εμφάνισης, αλλά το αργότερο πριν την πάροδο ενός μηνός από την ημερομηνία καταχώρισης της έκθεσης υπεράσπισης" Σε μετάφραση: «Το Δικαστήριο ή ο Δικαστής μπορεί να δώσει άδεια να εκδοθεί και επιδοθεί «ειδοποίηση τριτοδιαδίκου» με αίτηση άνευ ειδοποιήσεως (EX PARTE) υποστηριζόμενη με ένορκο δήλωση, ή όταν το Δικαστήριο ή ο Δικαστής δίδει οδηγίες για έκδοση κλήσεως στον Ενάγοντα κατόπιν ακροάσεως της κλήσεως ». Η Δ.10 Κ.7 έχει ως ακολούθως: «7.-

(1)If the third party enters an appearance the defendant giving notice may, after serving notice of the intended application upon the plaintiff, the third party and any other defendant, apply to the Court or a Judge for directions, and the Court or Judge may- (

a)Where the liability of the third party to the defendant giving the notice is established on the hearing of the application, order such judgment as the nature of the case may require to be entered against the third party in favour of the defendant giving the notice, or (
b)If satisfied that there is a question or issue proper to be tried as between the plaintiff and the defendant and the third party or between any or either of them as to the liability of the defendant to the plaintiff or as to the liability of the third party to make any contribution or indemnity claimed, in whole or in part or as to any other relief or remedy claimed in the notice by the defendant, or that a question or issue stated in the notice should be determined not only as between the plaintiff and the defendant, but as between the plaintiff, the defendant and the third party or any or either of them, order such question or issue to be tried in such manner as the Court or Judge may direct, or (
c)Dismiss the application.

(2)Any directions given pursuant to this rule may be given either before or after any judgment has been obtained by the plaintiff against the defendant in the action, and may be varied from time to time and may be rescinded.

(3)The third party proceedings may at any time be set aside by the Court or Judge. Σε μετάφραση: «7.-

(1)Αν ο Τριτοδιάδικος καταχωρήσει εμφάνιση ο Εναγόμενος που δίδει ειδοποίηση μπορεί αφού επιδόσει ειδοποίηση της προτιθέμενης αίτησης στον Ενάγοντα, στον Τριτοδιάδικο και οιονδήποτε άλλο Εναγόμενο να ζητήσει από το Δικαστήριο ή Δικαστή οδηγίες και το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί: (α) ΄Οπου η ευθύνη του Τριτοδιαδίκου προς τον Εναγόμενον που δίδει την ειδοποίηση αποδεικνύεται κατά την ακρόαση της αίτησης, να διατάξει όπως τέτοια απόφαση ανάλογα με τη φύση της υπόθεσης εκδοθεί εναντίον του Τριτοδιαδίκου και προς όφελος του Εναγομένου που δίδει την ειδοποίηση, (β) Αν ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ζήτημα ικανόν προς εκδίκαση μεταξύ Ενάγοντα, Εναγόμενου και Τριτοδιαδίκου ή μεταξύ οιουδήποτε εξ αυτών ως προς την ευθύνη ή μεταξύ οιουδήποτε εξ αυτών ως προς την ευθύνη του Εναγομένου προς τον Ενάγοντα ή ως προς την ευθύνη του Τριτοδιαδίκου για συνεισφορά που απαιτείται, ολόκληρη ή μερική ή ως προς οιανδήποτε άλλη θεραπεία που απαιτείται στην ειδοποίηση, ή ότι ζήτημα που αναφέρεται στην ειδοποίηση πρέπει να αποφασισθεί όχι μόνο μεταξύ του Ενάγοντα και του Εναγομένου αλλά μεταξύ Ενάγοντα, Εναγομένου και Τριτοδιαδίκου ή οιουδήποτε εξ αυτών, να διατάξει όπως τέτοιο ζήτημα εκδικασθεί κατά τέτοιο τρόπο που το Δικαστήριο ή Δικαστής ήθελε διατάξει ή, (γ) να απορρίψει την αίτηση.

(2)Οιεσδήποτε οδηγίες δίδονται σύμφωνα με αυτό τον κανονισμό μπορούν να δοθούν είτε πριν είτε μετά από οιανδήποτε απόφαση που ζητήθηκε από τον Ενάγοντα εναντίον του Εναγομένου στην αγωγή και θα μπορούν να τροποποιούνται από καιρού εις καιρό και μπορούν να ακυρωθούν.

(3)Η διαδικασία Τριτοδιαδίκου μπορεί οιανδήποτε στιγμή να παραμερισθεί από το Δικαστήριο ή Δικαστή. Η Δ.10 Κ.8 προβλέπει τα εξής: «8. The Court or Judge upon the hearing of the application for directions may, if it shall appear desirable to do so, give the third party liberty to defend the action, either alone or jointly with the original defendant, upon such terms as may be just, or to appear at the trial and take such part therein as may be just, and generally may order such proceedings to be taken, pleadings or documents to be delivered, or amendments to be made, and give such directions as to the Court or Judge shall appear proper for having the question and the rights and liabilities of the parties most conveniently determined and enforced and as to the mode and extent in or to which the third party shall be bound or made liable by the decision or judgment in the action." Σε μετάφραση: «Το Δικαστήριον ή Δικαστής αφού ακούσει την αίτηση για οδηγίες μπορεί, αν φανεί επιθυμητό, να δώσει άδεια τον Τριτοδιάδικο να υπερασπισθεί την αγωγή είτε μόνος ή μαζί με τον Εναγόμενον με όρους που θα ήθελαν φανεί δίκαιοι, ή να εμφανισθεί στην ακρόαση και να λάβει τέτοιο μέρος που θα ήθελε φανεί δίκαιο και γενικά μπορεί να διατάξει να γίνει τέτοια διαδικασία, δικόγραφα ή έγγραφα να παραδοθούν ή να γίνουν τροποποιήσεις και να δώσει τέτοιες οδηγίες που θα ήθελαν φανεί στο Δικαστήριο ή Δικαστή πρέπουσες για να εκδικασθούν και εφαρμοσθούν όσο το δυνατόν πιο ομαλά τα ζητήματα, δικαιώματα και ευθύνες των διαδίκων και επίσης ως προς το μέγεθος που θα δεσμευθεί ο Τριτοδιάδικος ή θα καταστεί υπεύθυνος από την απόφαση στην αγωγή.» Η Δ.10 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών καθορίζει τη διαδικασία με βάση την οποία εισάγεται τριτοδιάδικος στην υφιστάμενη αγωγή ενάγοντος εναντίον εναγομένου. Σύμφωνα με την πρόνοια της Δ.10 Κ.1

(2), το αργότερο που μπορεί να υποβληθεί αίτηση για έκδοση και επίδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου είναι πριν την πάροδο ενός

(1)μηνός από την καταχώριση της έκθεσης υπεράσπισης. Κατά την Καθ' ης η αίτηση η έκθεση υπεράσπισης καταχωρήθηκε στις 23/1/06, ενώ κατά την Αιτήτρια στις 18/4/08, ημέρα καταχώρισης της δεύτερης τροποποιημένης έκθεσης υπεράσπισης και έτσι, εισηγείται, ανανεώθηκε και ο χρόνος έναρξης της προθεσμίας του ενός

(1)μηνός που προβλέπει η Δ.10 Κ.1

(2)και κατ΄ επέκταση η αίτηση ημερομηνίας 18/4/08 για έκδοση και επίδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου ήταν εμπρόθεσμη. Στο σημείο αυτό κρίνω ορθό όπως, πριν εξετασθούν τα διάφορα ζητήματα που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, να γίνει μία ανάλυση και σκιαγράφηση της διαδικασίας τριτοδιαδίκου και του νομικού καθεστώτος του τροδιαδίκου στην αγωγή για να καταστούν ευκολότερες και πιο αντιληπτές οι διαπιστώσεις του Δικαστηρίου που θα ακολουθήσουν. Η έρευνα μου με οδήγησε στην υπόθεση Νικήτα ν. Medcon Construction Ltd κ.α.

(1997)1 (Β) ΑΑΔ 646 επ. από την οποία παραθέτω τα πιο κάτω αποσπάσματα: "Η Διαδικασία Τριτοδιάδικου αντλεί την προέλευση της από τη Δ.16 των παλαιών Αγγλικών Διαδικαστικών Κανονισμών, των οποίων οι βασικές πρόνοιες είναι όμοιες με τις πρόνοιες της δικής μας Δ.10. Η διαδικασία αυτή δημιουργήθηκε στην Αγγλία με το Νόμο Judicature Act 1873 και θεωρήθηκε ότι ήταν μια διαδικασία ανάλογη με αγωγή, που καταχωρείτο από τον εναγόμενο σε υπάρχουσα αγωγή εναντίον του τριτοδιάδικου. Ο εναγόμενος σε τέτοια περίπτωση εθεωρείτο ενάγων και ο τριτοδιάδικος εναγόμενος. Επομένως, η Ειδοποίηση Τριτοδιάδικου υπέχει μορφή αγωγής του εναγόμενου εναντίον του τριτοδιάδικου (βλ. McCheane v. Jyles

(1902)1 Ch.D. 287). Μετά την επίδοση της Ειδοποίησης Τριτοδιάδικου, ο τριτοδιάδικος καθίσταται διάδικος στην αγωγή αυτή και έχει τα ίδια δικαιώματα σχετικά με την υπεράσπισή του ως εάν να είχε εναχθεί με κανονική αγωγή από τον εναγόμενο. Ο τριτοδιάδικος όμως, δεν είναι εναγόμενος στην υφιστάμενη αγωγή του ενάγοντα εναντίον του εναγόμενου, εκτός αν ο ενάγων αποφασίσει και τον καταστήσει συνεναγόμενο. Η Διαδικασία Τριτοδιάδικου είναι εντελώς ξεχωριστή και ανεξάρτητη διαδικασία από την προϋπάρχουσα αγωγή (Βλ. Stott v. West Yorkshire Road Car Co. [1971] 3 All E.R. 534, Annual Practice 1958, σελ. 381 κ.ε.). Σκοπός της Διαδικασίας Τριτοδιάδικου είναι η αποφυγή πολλαπλότητας αγωγών, η αποφυγή εξόδων, η δέσμευση του τριτοδιάδικου με το αποτέλεσμα αγωγής μεταξύ ενάγοντος και εναγομένου και η δυνατότητα απόφασης επί του θέματος που σχετίζεται με τη διαδικασία τριτοδιάδικου αμέσως μετά την απόφαση στην αγωγή, για να μην είναι αναγκασμένος ο εναγόμενος να περιμένει να αποδείξει την αξίωσή του εναντίον του τριτοδιάδικου με άλλη αγωγή ενώ ο ενάγων θα έχει την ευκαιρία να εκτελέσει την απόφαση εναντίον του. Η αρχή αυτή διατυπώθηκε στη σημαντική για την εποχή απόφαση στην υπόθεση Barclays Bank v. Tom [1923] 1 KB 221 στη σελ. 226. Αυτή η αρχή ακολουθήθηκε αργότερα από την The Normar [1968] 1 All E.R. 753 και την Chatsworth Investments v. Amoco Ltd [1968] 3 All E.R. 357." Τα πιο πάνω επαναλήφθηκαν, αλλά για άλλο ζήτημα απ' αυτό που τώρα το Δικαστήριο εξετάζει, και στην υπόθεση The Continental Insurance Company of Hampshire v. Sac Eugene O' Regan

(1998)1 ΑΑΔ 1087, 1091. Στην υπόθεση Χρυσοχού κ.α. ν. Kosmo-plast Ltd v. Cyems Co. Ltd

(1995)1 ΑΑΔ 546 η οποία αφορούσε έφεση από τον τριτοδιάδικο κατά της διαταγής του πρωτόδικου Δικαστηρίου που δόθηκε στις 15/2/91 (έχει σημασία η ημερομηνία) για επίδοση από τον ενάγοντα ειδοποίησης τριτοδιαδίκου όπου υπήρχε ανταπαίτηση από τον εναγόμενο εναντίον του λέχθηκαν τα ακόλουθα στη σελίδα 549 και 550: "Η Δ.10 θ.1

(2)πριν το 1976 προνοούσε ότι η αίτηση για άδεια έκδοσης ειδοποίησης τριτοδιαδίκου θα έπρεπε να εγίνετο μαζί με την καταχώρηση του σημειώματος εμφανίσεως. Η πρόνοια αυτή καταργήθηκε το 1976, αλλά το 1993 ο θεσμός αυτός τροποποιήθηκε και πάλιν προνοώντας ότι η αίτηση θα πρέπει να υποβάλλεται το αργότερο εντός ενός μηνός από την ημερομηνία καταχώρησης της έκθεσης υπεράσπισης. Έτσι, στην υπό εξέταση υπόθεση δεν υπήρχε περιορισμός στην ημερομηνία καταχώρησης της αίτησης, παρόλον τούτο όμως είναι φανερόν ότι ο παράγοντας χρόνος είναι ουσιώδης σε αιτήσεις αυτής της φύσεως. Όπως αναφέρεται στο Annual Practice 1958 Vol.1 στη σελ.382 η αίτηση πρέπει να γίνεται "within the time for delivering the defence, or if made by the plaintiff as defendant to the counterclaim for delivering reply, but the Court may extend the time". Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Birmingham Land Co ν. L. & N.W.Ry., 56 L.T. 702, κατά κανόνα η αίτηση απορρίπτεται όπου δεν υποβάλλεται μέχρι τη συμπλήρωση των δικογράφων. Η αίτηση για διάταγμα ειδοποίησης τριτοδιαδίκων έγινε πέραν του ενός έτους μετά την ημερομηνία της καταχώρησης της υπεράσπισης και ανταπαίτησης των εναγομένων και λίγες μέρες πριν την ακρόαση της αγωγής. Με βάση το γεγονός αυτό οι εφεσείοντες ανέπτυξαν τα επιχειρήματα τους αναφορικά με την εισήγηση ότι η αίτηση δεν θα έπρεπε να είχε γίνει αποδεκτή. Στην υπόθεση Chrysostomou and Another v. Plovidba and Others

(1981)1 C.L.R. 130 το Δικαστήριο υιοθέτησε τις παρατηρήσεις που έγιναν στην υπόθεση Photiou v. Azevedo & Guimaraes Ltd

(1980)1 C.L.R. 536 στη σελ.542, τις οποίες και παραθέτω: "Even if I were to accept that a prima facie case has been made out by the material placed before me, I would still refuse this application on the principle that this application has been made too late as same should have been made promptly and as a general rule within the time limited for delivering the defence and at the latest before the close of the pleadings. (See The Birmingham and District Land Company Limited v. The London and North-Western Railway Company, No.2(a) [1887] Vol. 56 L.T.R. pp.702-703)". Όπως δε προκύπτει και από την υπόθεση Associated Home Co v. Whichcord [1878] Vol.38 The Law Times, 602, η καθυστέρηση μπορεί να θεωρηθεί ως αρκετός λόγος για απόρριψη τέτοιας αίτησης." Στη συγκεκριμένη περίπτωση η αγωγή καταχωρήθηκε με κλητήριο ένταλμα ειδικά οπισθογραφημένο (Δ.2 Θ.6) όπου η έκθεση απαίτησης ενσωματώνεται σ΄ αυτήν σ΄ αντίθεση με το κλητήριο ένταλμα γενικά οπισθογραφημένο (Δ.2 Θ.1) όπου η έκθεση απαίτησης καταχωρείται σε μεταγενέστερο στάδιο. Έτσι το επόμενο διάβημα μετά την εμφάνιση του εναγομένου είναι η εκ μέρους του καταχώρηση έκθεσης υπεράσπισης. Η οποιαδήποτε προθεσμία που προβλέπεται από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας ή άλλο νόμο ή κανονισμό σε σχέση με οποιοδήποτε διάβημα, όπως η έκθεση υπεράσπισης ή άλλο δικόγραφο, χωρίς ρητή πρόνοια περί τούτου, δηλαδή του θέματος της προθεσμίας, σχετικά με την οποιαδήποτε τροποποίηση δεν μπορεί παρά να εννοείται ως έναρξη του χρόνου προθεσμίας η ημερομηνία καταχώρησης του αρχικού δικογράφου που στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι η ημερομηνία 23/1/06 ότε κατεχωρήθη η αρχική έκθεση υπεράσπισης. Διαφορετική ερμηνεία θα ανέτρεπε όλες τις προθεσμίες που τάσσονται από τους θεσμούς και σκοπό έχουν την τελεσιδικία, επιφέροντας μια ατέρμονη διαδικασία χωρίς τέλος αφού έντεχνα ο κάθε διάδικος θα μπορούσε να τους χρησιμοποιήσει για αλλότριους σκοπούς και όχι για το σκοπό που έχουν ταχθεί και δεν είναι άλλος από αυτό που ανέφερα πιο πάνω. Στην υπόθεση Σοφοκλέους κ.α. ν. Στυλιανού

(1992)1 Α.Α.Δ. 81, 90 το Ανώτατο Δικαστήριο εξετάζοντας παρόμοιο θέμα (εκεί επρόκειτο για τροποποίηση έκθεσης απαίτησης), με αναφορά σε αγγλική νομολογία αλλά και της υπόθεσης Ναυτοδικείου All Al Somrani v. The Cyprus Ship "Poseidonia" κ.ά., Αρ. Υπόθεσης 70/88 ημερομηνίας 28/11/90, αποφάσισε ότι η τροποποίηση ανατρέχει στο χρόνο κατάρτισης του αρχικού δικογράφου, το οποίο δεν καταργείται αλλά τροποποιείται. Στην υπόθεση Στυλιανού ν. Στυλιανού

(1999)1 Α.Α.Δ. 1833, 1843, που τέθηκε και πάλι τέτοιο θέμα, το Ανώτατο Δικαστήριο υιοθετώντας την υπόθεση Σοφοκλέους, ανωτέρω, επαναβεβαίωσε ότι η τροποποίηση ανατρέχει στο χρόνο καταχώρισης του αρχικού δικογράφου, το ποίο δεν καταργείται αλλά τροποποιείται. Επομένως, χωρίς αμφιβολία, η μονομερής αίτηση ημερομηνίας 18/4/08 για έκδοση και επίδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου που υπέβαλε η Αιτήτρια δύο

(2)χρόνια και δύο

(2)μήνες μετά την καταχώριση της έκθεσης υπεράσπισης της ημερομηνίας 23/1/06 ήταν εκπρόθεσμη. Σημειώνω εδώ, απλά ως γεγονός, ότι εκτός του ότι η αίτηση είναι εκπρόθεσμη, δεν ζητήθηκε ούτε και παράταση του χρόνου καταχώρισης της αίτησης και ως εκ τούτου θα ήταν αδύνατο να εκδοθεί διάταγμα προσεπίκλησης τριτοδιαδίκου, και εάν ακόμη συνέτρεχαν περιστάσεις τέτοιες, που δεν συντρέχουν στην περίπτωση μας, που να δικαιολογούσαν την καθυστέρηση στην καταχώριση της αίτησης ειδοποίησης τριτοδιαδίκου. Το ερώτημα που αναδύεται, σύμφωνα με τις πιο πάνω διαπιστώσεις του Δικαστηρίου, είναι εάν παρέχεται η εξουσία στο Δικαστήριο να ακυρώσει τη διαδικασία τριτοδιάδικου στα πλαίσια αίτησης για έκδοση οδηγιών τριτοδιάδικου. Στην υπόθεση Asimenos κ.α. ν. Chrysostomou κ.α. v. Amathus Navigation Company Ltd

(1982)1 CLR 145 αναφέρεται η δυνατότητα του τριτοδιαδίκου είτε να υποβάλει αίτηση για παραμερισμό του διατάγματος ειδοποίησης τριτοδιαδίκου είτε να φέρει ένσταση στην έκδοση οδηγιών για τη συμμετοχή του στη διαδικασία. Στη συγκεκριμένη περίπτωση η Καθ' ης η αίτηση δεν υπέβαλε αίτηση παραμερισμού του διατάγματος έκδοσης ειδοποίησης τριτοδιαδίκου δυνάμει της Δ.48 Κ.8

(4)αλλά καταχώρησε ένσταση δυνάμει της Δ.48 Κ.4 στην αίτηση για οδηγίες τριτοδιαδίκου ημερομηνίας 23/9/08. Χωρίς δισταγμό και αμφιβολία το Δικαστήριο κρίνει ότι έχει τέτοια εξουσία η οποία πηγάζει από τη Δ.10 Κ.7

(1)(γ), στην οποία αναφέρεται ότι το Δικαστήριο μπορεί να απορρίψει την αίτηση και από τη Δ.10 Κ.7

(3)στην οποία προνοείται ότι η διαδικασία τριτοδιάδικου μπορεί οιαδήποτε στιγμή να παραμερισθεί από το Δικαστήριο. Νομολογιακά επιβεβαιώνεται τούτο από την απόφαση Ασημένος, ανωτέρω, στην οποία αναφέρεται ότι το Δικαστήριο αφού πετύχει η ένσταση και απορριφθεί η αίτηση το Δικαστήριο τερματίζει τη διαδικασία τριτοδιάδικου.» Η κρίση του Δικαστηρίου Ως φαίνεται και από την πιο πάνω πρωτόδικη απόφαση (John Brenan) που έχω παραθέσει, με ειδική αναφορά στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Asimenos, μπορεί να υπάρξει Ένσταση εκ μέρους ενός τριτοδιαδίκου, στρεφόμενη κατά της Ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου σε αιτήσεις παρόμοιας φύσης με την παρούσα, η οποία και ισοδυναμεί ουσιαστικά με αίτηση παραμερισμού της Ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου. Οπότε δεν μπορώ να δεχτώ την επιχειρηματολογία που η ευπαίδευτη συνήγορος του Εναγόμενου προβάλλει στη Γραπτή της Αγόρευση, ότι η Ένσταση του Τριτοδιαδίκου δεν είναι το κατάλληλο ένδικο μέσο και ότι τα ζητήματα που εγείρονται δεν αφορούν την παρούσα διαδικασία. Ούτε και μπορώ να δεχτώ το ότι η Αίτηση προωθείται χωρίς Ένσταση ως καταλήγει η κα Παπαμιλτιάδους. Προχωρώ λοιπόν στο να εξετάσω στους ισχυρισμούς του Τριτοδιαδίκου. Ισχυρίζεται ο ευπαίδευτος συνήγορος του Τριτοδιαδίκου κ. Λοΐζου ότι -και αυτό είναι το κύριό επιχείρημα γιατί πρέπει να απορριφθεί η Αίτηση-, ότι «η αίτηση για έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου ήταν εκπρόθεσμη με αποτέλεσμα η όλη διαδικασία τριτοδιαδίκου να απορριφθεί από το Δικαστήριο». Το Δικαστήριο όμως, έκρινε ουσιαστικά το θέμα της καθυστέρησης, στο στάδιο της έκδοσης της άδειας για έκδοση και επίδοση της Ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου όταν στις 26/3/2015 εξέδωσε, στη βάση της Ένορκης Δήλωσης που συνόδευε τη σχετική αίτηση, διάταγμα δίδον άδεια για έκδοση και επίδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου. Εκδίδοντας το διάταγμα, αποφάσισε εκ των πραγμάτων να δεχθεί όπως δώσει άδεια παρά το ότι η σχετική Αίτηση καταχωρήθηκε μετά την πάροδο ενός μηνός από την καταχώρηση Υπεράσπισης. Δεν θα αποστώ από αυτή την κρίση, την οποία σε κάθε περίπτωση θεωρώ ορθή. Αναφερόταν ρητά στην Ένορκη Δήλωση που υποστήριζε τη σχετική αίτηση ότι καταχωρείτο σε χρόνο μεταγενέστερο των απαιτούμενων στους Θεσμούς 30 ημερών από την καταχώρηση της Υπεράσπισης. Και δόθηκε μία δικαιολογία ( «διαπιστώθηκε η ανάγκη προώθησης της παρούσας Αίτησης στα πλαίσια της αναλυτικότερης μελέτης της υπόθεσης, πριν το στάδιο του ορισμού της ακρόασης, επί τη βάσει των καταγεγραμμένων ισχυρισμών στην Υπεράσπισή μας.») η οποία και φαίνεται να ικανοποίησε το Δικαστήριο. Τίθεται βεβαίως ζήτημα παρατυπίας, εφόσον δε ζητήθηκε παράταση με βάση τη Διαταγή 57 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, δεν δόθηκε σχετική παράταση με βάση την εν λόγω Διαταγή και δεν εκδόθηκε σε οιοδήποτε στάδιο, σχετικό διάταγμα απαλλαγής της Ειδοποίησης ή της αίτησης που προηγήθηκε από την παρατυπία με βάση τη Δ.64 και τα νομολογηθέντα στην υπόθεση Karl Heinz Wunderlich κ.α. ν. Παναγιώτου

(1999)1A ΑΑΔ

Βεβαίως, οφείλω να παρατηρήσω ότι μη συμμόρφωση με τους Θεσμούς, υπήρξε και από τον Τριτοδιάδικο, ο οποίος επίσης δεν καταχώρησε την εμφάνισή του ως προβλέπεται στη Δ.
Στη Δ.10, Θ. 4.

(1), αναφέρεται ότι: « The third party may, in the manner set out in paragraph

(2)of this Rule, enter an appearance in the action within fifteen days from service or within such further time as may be directed by the Court or Judge and specified in the notice : Provided that a third party failing to appear within such time may apply to the Court or a Judge for leave to appear, and such leave may be given upon such terms (if any) as the Court or Judge shall think fit.

(2)The third party shall enter his appearance in the same manner as a defendant is by these Rules directed to enter an appearance, with this qualification, namely that he shall, at the same time as he delivers a duplicate of his memorandum of appearance and a duplicate of his defence to the defendant, also deliver similar duplicates to the plaintiff.»(η υπογράμμιση είναι δική μου) Ο συνάδελφος Δικαστής κ. Παναγιώτου, Α.Ε.Δ. στην Αγωγή 1734/06, Κυριάκος Ν.Παττίχης κ.α. v. Constanthi Properties and Investments Ltd κ.α. έκρινε ότι η εκπρόθεσμη καταχώρηση εμφάνισης από τον τριτοδιάδικο, τον δέσμευε από απόφαση λόγω μη καταχώρησης εμφάνισης και δεν έδωσε σχετικές οδηγίες για ανταλλαγή δικογράφων. Θεωρώ συγγνωστή την εκπρόθεσμη και χωρίς άδεια του Δικαστηρίου καταχώρηση του Σημειώματος Εμφάνισης του Τριτοδιαδίκου. Κρίνω όμως παρομοίως, ότι και η μη καταχώρηση της αίτησης για άδεια έκδοσης Ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου εντός της προθεσμίας του ενός μηνός που προβλέπεται, είναι συγγνωστή. Δόθηκε δικαιολογία, έστω κάπως γενική, η οποία ικανοποίησε το Δικαστήριο και στη βάση αυτής, εκδόθηκε η Ειδοποίηση. Προβληματίστηκα κατά πόσον θα πρέπει να ασκήσω αυτεπαγγέλτως την εξουσία μου να διορθώσω την παρατυπία της εκπρόθεσμης καταχώρησης της αίτησης για άδεια για έκδοση Ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου και της Ειδοποίησης που εκδόθηκε βάσει αυτής κι επιδόθηκε, ως και την παρατυπία της εκπρόθεσμης και άνευ άδειας καταχώρησης εμφάνισης του Τριτοδιαδίκου, εκδίδοντας σχετικό διάταγμα απαλλαγής τους από την παρατυπία, εφόσον κάτι τέτοιο δε ζητήθηκε σε οποιοδήποτε στάδιο από τους παρατυπούντες. Προκρίνοντας την ουσία έναντι του τύπου και με βάση την τάση της νομολογίας αλλά και του ΕΔΑΔ να θεωρείται ανεπιθύμητος ο φορμαλισμός, κρίνω ότι η παρατυπία είναι συγγνωστή, εκδίδω τέτοια διατάγματα απαλλαγής από την παρατυπία, ώστε να θεωρούνται νομότυπες τόσο η σχετική αίτηση όσο και έκδοση και επίδοση της Ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου. Εκδίδω παρόμοιο διάταγμα σε σχέση και με την εμφάνιση του Τριτοδιαδίκου, η οποία καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα και άνευ άδειας. Συνεπώς όλες οι σχετικές ενέρεγειες θα θεωρούνται ως σύμφωνες με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και ως νομότυπες. Βασίζομαι σε πρόσφατη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και σε απόφαση που δόθηκε από τον έντιμο κ. Ερωτοκρίτου Γ., Δικαστή Α.Δ., στην υπόθεση Γιώργος Φακλεκκου ν. Κυριάκου Χριστοφίδη, Πολιτική Έφεση Αρ. 63/2010, 17/12/2013 , όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Ερχόμαστε τώρα στο δεύτερο λόγο έφεσης που αφορά στον τρόπο που το πρωτόδικο δικαστήριο επέλεξε να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια για να θεραπεύσει την παρατυπία. Ο ευπαίδευτος συνήγορος για τον Εφεσείοντα θεωρεί εσφαλμένη την έκδοση διατάγματος απαλλαγής της διαπιστωθείσας παρατυπίας. Ήταν η θέση του ότι το πρωτόδικο δικαστήριο δεν είχε εξουσία να θεραπεύσει αυτεπαγγέλτως την παρατυπία, αλλά θα έπρεπε να αφήσει τον Εφεσίβλητο να αποταθεί ο ίδιος στο δικαστήριο για άρση της παρανομίας. Προς υποστήριξη της θέσης του, επικαλείται τις υποθέσεις Πέτριχου ν. Χ΄΄Ιωσήφ

(1998)1 ΑΑΔ 81, Wunderlich κ.α. ν. Παναγιώτου, ανωτέρω, M.I. Holdings Public Ltd v. Παναγή

(2006)1Α ΑΑΔ 298, Αρέστη ν. Ερμογένους

(2010)1(Γ) ΑΑΔ

Δεν συμφωνούμε με τις θέσεις του Εφεσείοντος. Οι υποθέσεις στις οποίες έκαμε αναφορά δεν υποστηρίζουν ένα τέτοιο άκαμπτο κανόνα. Αντίθετα στην υπόθεση Wunderlich κ.α. ν. Παναγιώτου, ανωτέρω, στην οποία έκαμε αναφορά ο δικηγόρος του Εφεσείοντος, το Εφετείο υιοθετώντας τα όσα αναφέρθηκαν στην αγγλική υπόθεση Metroinvest Ansalt and Others v. Commercial Union, ανωτέρω, ανέφερε τα εξής:- «Το θέμα έχει τύχει αντιμετώπισης από το Αγγλικό Εφετείο στην Metroinvest Ansalt and Others v. Commercial Union [1985] 1 W.L.R. 513, 520, 521,
Στην υπόθεση εκείνη έχει ερμηνευθεί η νέα αγγλική Δ.2 - αντιστοιχεί με τη δική μας νέα Δ.64 - και από τη μελέτη της απόφασης προκύπτουν τα εξής:
Όπου διαπιστώνεται παρατυπία λόγω παράλειψης συμμόρφωσης με τους Θεσμούς το παράτυπο μέτρο ή έγγραφο παραμένει παράτυπο inter partes μέχρις ότου το ζήτημα εξεταστεί από το δικαστήριο δυνάμει της νέας Δ.64 θ.
Επιβάλλεται η εξέταση του ζητήματος της παρατυπίας από το δικαστήριο έστω και αν τέτοιο ζήτημα δεν είχε εγερθεί από τους διάδικους.
Η παραίτηση της άλλης πλευράς, με τρόπο ρητό ή εξυπακουόμενο, από το δικαίωμα που της παρέχεται λόγω της παρατυπίας αποτελεί καλό λόγο για να γίνει αποδεκτή η παρατυπία.
Ένας από τους κύριους λόγους που λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας δυνάμει της Δ.64 θ.2 είναι ο δυσμενής επηρεασμός (prejudice) της άλλης πλευράς λόγω της συγκεκριμένης παρατυπίας. Ωστόσο η νέα Δ.64 θ.2 είναι διατυπωμένη με τρόπο που να παρέχει στο δικαστήριο την ευρύτερη δυνατή εξουσία για να απονέμει δικαιοσύνη.
Στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας το δικαστήριο μπορεί να παραμερίσει πλήρως ή μερικώς τη διαδικασία στην οποία έχει σημειωθεί η παρατυπία ή - διαζευκτικά - "να εκδώσει τέτοιο διάταγμα αναφορικά με τη διαδικασία γενικά όπως κρίνει πρέπον". Το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση του Λόρδου Δικαστή Slade - στις σελ. 522-523 - είναι διαφωτιστικό: "Where, in the course of proceedings, the court finds that a failure of the nature referred to in Ord. 2, r. 1

(1)has occurred, which has not been waived by the other party either expressly or by implication, it is given by Ord. 2, r. 1

(2)a choice of courses to pursue at its own discretion, whether or not an application under Ord. 2, r. 2 is before it. In such a situation, in the exercise of its discretion under rule 1

(2), it may either adopt the more draconian course of setting aside wholly or in part the proceedings in which the failure occurred; ... alternatively, it may 'make such order ... dealing with the proceedings generally as it thinks fit'. The last mentioned words are, in my opinion, manifestly wide enough to empower it to make a dispensing order waiving the relevant irregularity: see, for example, Leal v. Dunlop Bio-Processes International Ltd [1984] 1 W.L.R. 874, 880F, per Stephenson L.J.". Σε ελληνική μετάφραση: "Όπου στη διάρκεια της διαδικασίας, το δικαστήριο διαπιστώνει ότι έχει επισυμβεί παράλειψη της φύσης που αναφέρεται στην Δ.2 θ.1

(1)από την οποία το άλλο μέρος δεν έχει παραιτηθεί με τρόπο ρητό ή εξυπακουόμενο, η Δ.2 θ. 1

(2)παρέχει στο Δικαστήριο επιλογή της πορείας που θα ακολουθήσει με δική του διακριτική ευχέρεια, είτε υπάρχει ενώπιον του ή όχι αίτηση δυνάμει της Δ.2 θ.2. Σε τέτοια περίπτωση στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας δυνάμει του θ. 1

(2), μπορεί είτε να υιοθετήσει την πλέον δρακόντια πορεία πλήρους παραμερισμού ή μερικώς της διαδικασίας στην οποία έχει επισυμβεί η παράλειψη .... Διαζευκτικά μπορεί «να εκδώσει τέτοιο διάταγμα .. αναφορικά με τη διαδικασία γενικά όπως κρίνει πρέπον». Οι τελευταίες λέξεις είναι, κατά την άποψη μου, έκδηλα τόσο ευρείες που του δίνουν εξουσία να εκδώσει διάταγμα παραίτησης από το δικαίωμα που παρέχεται λόγω της παρατυπίας: βλ. π.χ., Leal ν. Dunlop Bio-Processes International Ltd [1984] 1 W.L.R. 874, 880F, απόφαση του Δικαστή Stephenson." (Βλ. και Panayiotis Georghiou (πιο πάνω) και Αθανασιάδης ν. Αλεξάνδρου

(1991)1 Α.Α.Δ. 945). Υιοθετούμε την πιο πάνω θέση της Αγγλικής Νομολογίας γιατί αντανακλά την ορθή ερμηνεία της νέας Αγγλικής Δ.2 η οποία αντιστοιχεί με τη δική μας νέα Δ.64.» Στην πιο πάνω υπόθεση το Εφετείο έκρινε ότι «το πρωτόδικο δικαστήριο έπρεπε να θεραπεύσει την παρατυπία με το να εκδώσει διάταγμα απαλλαγής από την παρατυπία» (βλ. σελ. 381 της απόφασης). Τα όσα αναφέρθηκαν μετέπειτα στις υποθέσεις M.I. Holdings Public Ltd v. Παναγή, ανωτέρω και Αρέστη ν. Ερμογένους, ανωτέρω, ότι η Δ.64 δεν «παρέχει στο Δικαστήριο εξουσία να προβαίνει αυτεπαγγέλτως σε διορθωτικές κινήσεις», ουδόλως επηρεάζουν το δικαστικό λόγο της Wunderlich κ.α. ν. Παναγιώτου. Τα όσα αναφέρθηκαν στις πιο πάνω δύο υποθέσεις που επικαλέστηκε ο συνήγορος του Εφεσείοντος, έγιναν με αναφορά στην υπόθεση Πέτριχου ν. Χ΄΄Ιωσήφ, ανωτέρω. Όμως εκείνο που τονίστηκε στην Πέτριχου, ήταν ότι η νέα Δ.64 δεν αποτελεί πανάκεια στη μη συμμόρφωση με τους Κανονισμούς, τους οποίους δεν έχει σκοπό να καταργήσει. Τονίστηκε ότι η Δ.64 δημιουργεί ένα ένδικο μέσο το οποίο ο διάδικος μπορεί να χρησιμοποιήσει για να θεραπεύσει παρατυπίες. Όμως το Δικαστήριο με κανένα τρόπο δεν περιόρισε τη διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου δικαστηρίου, όταν με κάποιο τρόπο εγείρεται ενώπιον του θέμα μη συμμόρφωσης με τους Κανονισμούς, να ασκήσει τη διακριτική ευχέρεια που του παρέχεται από τη Δ.64 θ.1

(3)και είτε να παραμερίσει το μη θεραπεύσιμο εναρκτήριο μέσο, είτε να εκδώσει τέτοιο διάταγμα, όπως κρίνει δίκαιο και πρέπον αναφορικά με τη διαδικασία. Δεν χρειάζεται και ούτε και θα ήταν ορθό να αποφασίσουμε τελεσίδικα την εμβέλεια της διακριτικής ευχέρειας του πρωτόδικου δικαστηρίου, καθότι δεν είναι αναγκαίο για σκοπούς της παρούσας έφεσης. Στην προκειμένη περίπτωση, από τη στιγμή που το πρωτόδικο δικαστήριο προέβη σε διαπίστωση ότι πρόκειται για θεραπεύσιμη παρατυπία, δεν βλέπουμε λόγο γιατί να μην μπορούσε στην ίδια διαδικασία να θεραπεύσει την παρατυπία δυνάμει της Δ.64, εφόσον το έκρινε αναγκαίο. Θα ήταν τυπολατρική προσέγγιση αν κρίναμε ότι για να θεραπευθεί η ήδη διαπιστωθείσα παρατυπία θα έπρεπε το πρωτόδικο δικαστήριο να αναβάλει την υπόθεση, ώστε να δοθεί χρόνος στον Εφεσίβλητο να καταχωρίσει αίτηση δυνάμει της Δ.64 για να θεραπεύσει την παρατυπία. Διερωτόμαστε σε τι θα εξυπηρετούσε η αίτηση, εφόσον η άλλη πλευρά δεν θα μπορούσε να έχει ουσιαστικούς λόγους ένστασης, αφού το ουσιαστικό θέμα είχε ήδη κριθεί από το πρωτόδικο δικαστήριο. Βέβαια οι πιο πάνω παρατηρήσεις μας δεν πρέπει να τύχουν παρανόησης ως προς το καθήκον του κάθε δικηγόρου ή διαδίκου που διαπιστώνει την παρατυπία να λαμβάνει έγκαιρα στην κατάλληλη περίπτωση τα αναγκαία μέτρα για θεραπεία της και όχι να αφήνει τα πράγματα να τύχουν διόρθωσης από το Δικαστήριο.» Όσον αφορά την ουσία της αίτησης Τριτοδιαδίκου, άνκαι δεν προωθείται από τον Τριτοδιάδικο εξειδικευμένος ισχυρισμός πέραν των γενικών λόγων που αναφέρονται στην Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης, τίθενται από τον Εναγόμενο ισχυρισμοί για ευθύνη του Τριτοδιαδίκου, οι οποίοι ικανοποίησαν το Δικαστήριο στις 26/3/2015 ότι θα έπρεπε να δώσει άδεια για έκδοση της Ειδοποίησης και τα ζητήματα να εξεταστούν συνολικά στα πλαίσια της παρούσας αγωγής. Στην πρωτόδικη απόφαση στην Αγωγή Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου Νικολέττα Ευριπίδου ν. Θάλεια Χριστοδούλου, Αρ. Αγωγής: 3285/04, 10 Νοεμβρίου 2006 , η συνάδελφος Δικαστής κα Δ.Σωκράτους, τότε Α.Ε.Δ. και σήμερα Π.Ε.Δ., εξετάζοντας αίτημα για παράταση του χρόνου επίδοσης ειδοποίησης τριτοδιαδίκου, ανέφερε τα ακόλουθα σε σχέση με τις προθεσμίες οι οποίες προβλέπονται στη Δ.10 : « Σκοπός της διαδικασίας τριτοδιαδίκου είναι η αποφυγή πολλαπλότητας αγωγών, η αποφυγή εξόδων, η δέσμευση του τριτοδιαδίκου με το αποτέλεσμα αγωγής μεταξύ ενάγοντος και εναγομένου και η δυνατότητα απόφασης επί του θέματος που σχετίζεται με τη διαδικασία τριτοδιαδίκου αμέσως μετά την απόφαση στην αγωγή, για να μην είναι αναγκασμένος ο εναγόμενος να περιμένει να αποδείξει την αξίωση του εναντίον του τριτοδιαδίκου με άλλη αγωγή ενώ ο ενάγων θα έχει την ευκαιρία να εκτελέσει την απόφαση εναντίον του. Η αρχή αυτή διατυπώθηκε στη σημαντική για την εποχή απόφαση στην υπόθεση Barclays Bank v. Tom

(1923)1 ΚΒ 221 στη σελ. 226. Αυτή η αρχή ακολουθήθηκε αργότερα από την The Norman

(1968)1 All E.R. 753 και την Chatsworth Investments v. Amoco Ltd [1968] 3 All E.R. 357 (βλ. Νικήτα ν. Medcon Constructions Ltd κ.α.

(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. σελ. 653). ...................................... Γι' αυτό και με τη Δ.10 προνοούνται αυστηρές προθεσμίες οι οποίες πρέπει να ακολουθούνται ώστε η ολοκλήρωση της διαδικασίας αυτής να επιτυγχάνεται το ταχύτερο δυνατό, με αποτέλεσμα την περίσωση και όχι σπατάλη χρόνου. Το ερώτημα που τίθεται και πρέπει να απαντηθεί, είναι αν οι προθεσμίες αυτές είναι αυστηρά αποκλειστικές και απόλυτες, μη δυνάμενες να τροποποιηθούν ή αν παρέχεται τέτοια δυνατότητα. Η συνήγορος της εναγόμενης - αιτήτριας, έχει ορθά υποδείξει την τροποποίηση της Δ.10 θ 1. Με αυτή την τροποποίηση η οποία έγινε με το Διαδικαστικό Κανόνα αρ. 2 του 2000, τροποποιήθηκε η Δ.10 θ 2

(1)δια της αφαίρεσης και απάλειψης της φράσης «η προθεσμία αυτή δεν παρατείνεται» η οποία είχε εισαχθεί προηγουμένως με το Διαδικαστικό Κανόνα 2/93. Συγκεκριμένα, η τροποποίηση η οποία εισήχθη με τον Κανονισμό 1/2000 ημερ. 29.12.2000 έχει ως εξής: «Ο Κανόνας 1

(2)της Διαταγής 10 τροποποιείται με τη διαγραφή της πρόνοιας: «Η αίτηση για έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου θα υποβάλλεται το αργότερο εντός ενός μηνός από την ημερομηνία καταχωρίσεως της εκθέσεως απαιτήσεως. Η προθεσμία αυτή δεν παρατείνεται», και την αντικατάσταση της με την ακόλουθη νέα πρόνοια: «Αίτηση για έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου υποβάλλεται οποτεδήποτε από την ημερομηνία καταχώρισης σημειώματος εμφάνισης, αλλά το αργότερο πριν την πάροδο ενός μηνός από την ημερομηνία καταχώρισης της έκθεσης υπεράσπισης». Δόθηκε επομένως, με την τροποποίηση αυτή, μία ευελιξία στις πρόνοιες προσεπίκλησης τριτοδιαδίκου και στις προθεσμίες που προνοεί. Βέβαια, η απάλειψη αυτή αφορούσε την προθεσμία για το χρόνο υποβολής αιτήματος για έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου. Όμως είναι και πάλι ενδεικτική της προσπάθειας για μη παγίδευση της διαδικασίας σε απαραβίαστα χρονικά πλαίσια.» Η Αίτηση συνεπώς επιτυγχάνει, ως πιο κάτω εξειδικεύεται. Ο Εναγόμενος να καταχωρήσει την Έκθεση Απαίτησης του εναντίον του Τριτοδιάδικου και αντίγραφο αυτής να δοθεί στον συνήγορο του Τριτοδιάδικου μέσα σε 15ημέρες από σήμερα. Να ακολουθήσει η καταχώρηση της Υπεράσπισης του Τριτοδιαδίκου μέσα σε 15 ημέρες. Αν χρειάζεται να ακολουθήσει καταχώρηση Απάντησης στην Υπεράσπιση μέσα σε άλλες 15 μέρες. Αντίγραφο των πιο πάνω δικογράφων να δίνεται στον Ενάγοντα. Επιτρέπεται στον Τριτοδιάδικο να πάρει μέρος στη διαδικασία και δεσμεύεται με το αποτέλεσμα της δίκης. Τα έξοδα θα ακολουθήσουν το αποτέλεσμα και θα τα επιβαρυνθεί ο Τριτοδιάδικος, αλλά ως ειδικότερα θα αναλυθεί στη συνέχεια. Κρίνω ότι ο Ενάγοντας, δεν συμμετείχε ουσιαστικά στη διαδικασία -πέραν από σχεδόν τυπικές εμφανίσεις σε αυτήν- ούτε και κανονικά φαίνεται να επηρεάζεται από την εν λόγω Αίτηση, αλλά παρ' όλ' αυτά, κλήθηκε από τον Εναγόμενο, ως φαίνεται στο σώμα της Αίτησης. Οπότε, κρίνω δίκαιο ότι πρέπει να λάβει ένα μέρος των εξόδων, χωρίς όμως να επιβαρυνθεί περαιτέρω ο Τριτοδιάδικος. Επιδικάζεται λοιπόν ένα σετ εξόδων της Αίτησης υπέρ του Εναγόμενου κι εναντίον του Τριτοδιαδίκου, με βάση την αρχή ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα, ως θα υπολογιστεί από το Πρωτοκολλητείο και θα εγκριθεί από το Δικαστήριο, βάσει καταλόγου που θα υποβάλει ο Εναγόμενος. Από τα υπολογισθέντα και εγκριθέντα έξοδα, θα είναι υποχρεωμένος ο Εναγόμενος να καταβάλει το 1/5 αυτών προς τον Ενάγοντα, αφού αυτός είναι και που τον κάλεσε στη διαδικασία ως φαίνεται στο σώμα της Αίτησης. Τα έξοδα της Αίτησης εννοείται ότι θα υπολογιστούν στο πέρας της αγωγής. Υπογρ..................................... Ξενής Ξενοφώντος Προσωρινός Επαρχιακός Δικαστής ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.