ΠΑΝΙΚΚΟΥ ν. ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ, Αρ. Αγωγής: 573/15, 21/4/2016

(1)Δεν πληρούνται οι τυπικά προαπαιτούμενες προϋποθέσεις για εξέταση αίτησης για διαγραφή ισχυρισμών στην Έκθεση Απαίτησης ή και η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη ή και απαράδεκτη ή/και καταχωρείται με καθυστέρηση ή/και η καταχώρηση της αίτησης αποτελεί κατάχρηση διαδικασίας.

(2)Δεν πληρούνται οι όροι που θέτει ο Νόμος και η Νομολογία για την έκδοση τέτοιων διαταγμάτων.

(3)Η αίτηση καταχωρείται καταχρηστικά και με σκοπό την καθυστέρηση της διαδικασίας ή/και παραγνωρίζει τα δικαιώματα του ενάγοντα για αναφορά σε όλα τα ουσιώδη ζητήματα που αφορούν την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή.

(4)η επιδιωκόμενη διαγραφή ήτοι η τελευταία πρόταση της υποπαραγράφου 2 «πλέον το ποσό των €2.000 περίπου για τις υλικές ζημιές που προκλήθηκαν στο ακίνητο από την απόπειρα εμπρησμού» έχει καταστεί επίδικο θέμα από τον ίδιο τον εναγόμενο αφού ο ίδιος στην παράγραφο 4 και 6 της έκθεσης υπεράσπισης του αναφέρεται στον εμπρησμό και μάλιστα παραδέχεται εν μέρει και την δημιουργία υλικών ζημιών.

(5)οι επίδικοι ισχυρισμοί ήτοι η τελευταία πρόταση της υποπαραγράφου 2 της έκθεσης απαιτήσεως «πλέον το ποσό των €2,000 περίπου για τις υλικές ζημιές που προκλήθηκαν στο ακίνητο από την απόπειρα εμπρησμού» είναι απαραίτητοι για σκοπούς απονομής δικαιοσύνης ή/και σχετικοί με τα επίδικα ζητήματα των διαδίκων και το γεγονός ότι δεν δικογραφούνται στις αξιώσεις των υλικών ζημιών του ειδικού οπισθογραφημένου κλητηρίου δεν καθιστά τους ισχυρισμούς αυτούς σκανδαλώδης ή/και ενοχλητικούς και ούτε δημιουργούν ζημιά ή/και βλάβη στον εναγόμενο αφού το ποσό των €2,000 μπορεί να προστεθεί στις υλικές ζημιές που αναφέρονται στις αξιώσεις ή/και η θεραπεία αυτή μπορεί να θεραπευτεί, να διασωθεί ύστερα από τροποποίηση της έκθεσης απαιτήσεως χωρίς μάλιστα να απαιτείται η άδεια του Δικαστηρίου δυνάμει της Διάταξης 25 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας.

(6)Ουδεμία σχέση έχει το γεγονός ότι το ποσό των €2.000 δεν δικογραφείται ή/και δεν συμπεριλήφθηκε στις αξιώσεις ή/και στο αιτητικό εφόσον το Δικαστήριο μπορεί να επιδικάσει την αξίωση αυτή αν ο ενάγοντας στοιχειοθετήσει και αποδείξει αυτή την αξίωση.

(7)Με την αιτούμενη διαγραφή θα επηρεαστεί ανεπανόρθωτα η υπόθεση του Ενάγοντα και θα δημιουργηθούν κενά στο δικόγραφο της έκθεσης απαιτήσεως.

(8)Τυχούσα διαγραφή των επίδικων ισχυρισμών θα στερήσει το δικαίωμα στον ενάγοντα να προχωρήσει να προωθήσει και να αποδείξει ενώπιον του Δικαστηρίου τις αξιώσεις του ή/και να προχωρήσει με τροποποίηση της έκθεσης απαιτήσεως ένα δικονομικό μέτρο που μπορεί νόμιμα να χρησιμοποιήσει το ενάγοντας για προσθήκη του ποσού των €2.000 στις αξιώσεις.

(9)Οι επιδιωκόμενες διαγραφές αποβλέπουν να καταπιέσουν τον ενάγοντα και να του στερήσουν το δικαίωμα να διεκδικήσει τα ποσά που του οφείλονται από τον εναγόμενο και συνακόλουθα να του στερήσουν το δικαίωμα του για δίκαιη δίκη ή/και το Συνταγματικό του Δικαίωμα του να προσφύγει στο δικαστήριο.

(10)Οι επίδικοι ισχυρισμοί είναι απαραίτητοι και σχετικοί με το επίδικο ζήτημα στην διαδικασία και θα επηρεάσουν το αποτέλεσμα της αγωγής αν αποδειχθούν αληθινοί.

(11)οι επίδικοι ισχυρισμοί δεν θεωρούνται σκανδαλώδεις, ούτε εκθέτουν ζητήματα που είναι προσβλητικά (offensive) ή απρεπή (indecent) και ούτε έχουν σκοπό να επηρεάσουν δυσμενώς τον εναγόμενο.

(12)οι ισχυρισμοί που επιδιώκεται η διαγραφή τους, αποτελούν αναγκαίες θέσεις και/ή σχετικά γεγονότα και είναι άμεσα συνδεδεμένοι και συνυφασμένοι με τις αξιώσεις του Αιτητή και ενδεχομένη διαγραφή τους θα στερήσει την δυνατότητα προώθησης των θέσεων του ενάγοντα.

(13)Δεν αποκαλύπτονται ούτε στοιχειοθετούνται επαρκείς λόγοι για τον νομικά και πραγματικά βάσιμο της αίτησης.

(14)Η αίτηση του εναγόμενου είναι γενική, αόριστη και δεν αποκαλύπτει στοιχεία που να δικαιολογούν την έκδοση της αιτούμενης θεραπείας και/ή αίτηση του εναγόμενου συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας και του χρόνου του Δικαστηρίου.

(15)Γενικώς η αίτηση ή και οι περιστάσεις της υπόθεσης δεν δικαιολογούν άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου υπέρ της αίτησης.». Η Ένορκος Δήλωση που υποστηρίζει την Ένσταση, απλώς επεκτείνει τους προβαλλόμενους λόγους. Τα μέρη καταχώρησαν Γραπτές Αγορεύσεις προς υποστήριξη των θέσεών τους. Δεν κρίνω σκόπιμο ή αναγκαίο να αναφερθώ σε αυτές ειδικά. Έχω μελετήσει τους ισχυρισμούς τους και ειδική αναφορά προβαίνω μόνο όπου το θεωρώ αναγκαίο, με βάση την αναγκαστική δημόσια φύση των δικονομικών κανόνων, που μου επιβάλλει να εξετάσω εάν πληρούνται ή όχι οι προϋποθέσεις για να επιτύχει η Αίτηση. Β. Οι νομικές αρχές Η Δ.19, Θ.26 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, παρέχει το δικαίωμα διαγραφής μέρους δικογράφου κι έχει ως ακολούθως: "The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, order to be struck out or amended any matter in any indorsement or pleading which may be unnecessary or scandalous or which may tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action." Σε ελεύθερη μετάφραση στην ελληνική, έχει ως εξής: «To Δικαστήριο ή ένας Δικαστής μπορεί, σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, να διατάξει να διαγραφεί η να τροποποιηθεί ένα θέμα σε οποιαδήποτε οπισθογράφηση ή δικόγραφο που μπορεί να είναι αχρείαστο ή σκανδαλώδες ή μπορεί να τείνει να προκαταβάλει, να φέρει σε δύσκολη θέση ή να καθυστερήσει τη δίκαιη εκδίκαση της αγωγής» Σε πρόσφατη πρωτόδικη απόφασή (31/03/2014) στην αγωγή Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας HEKRO DR Ιng e.h Hermann Kronseder Sicherteits und Verpackungstechnik Gmbh ν. STARCARE LTD κ.α., Αριθ. Αγωγής: 3767/12, ο κ. Χ. Πογιατζής Π.Ε.Δ., αφού προβαίνει σε εκτενή ανάλυση των αρχών που διέπουν τόσο τη διαγραφή όλοκληρου όσο και μέρους δικογράφου, αναφέρει τα εξής: « Αναφορικά με τη φρασεολογία στη Δ.19, θ.26, ότι διαγραφή μέρους δικογράφου διατάσσεται όπου αυτό τείνει να επηρεάσει δυσμενώς, να προκαλέσει αμηχανία ή να καθυστερήσει τη δίκαιη δίκη της αγωγής (tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action), οι λέξεις αυτές έχουν ερμηνευτεί φιλελεύθερα από τα Δικαστήρια. Αν ο Εναγόμενος δεν διασαφηνίσει ποίο μέρος της έκθεσης απαίτησης παραδέχεται και ποίο αρνείται, το δικόγραφο του προκαλεί αμηχανία. Απλή όμως πολυλογία δεν προκαλεί αφ΄ εαυτής αμηχανία. Ούτε και διαγράφεται ισχυρισμός ως προκαλών αμηχανία απλώς επειδή ο αντίδικος ισχυρίζεται ότι είναι αναληθής. Το γεγονός και μόνο ότι μία έκθεση απαιτήσεως περιλαμβάνει πολλές αιτίες αγωγής, δεν προκαλεί αμηχανία εάν προβάλλονται χωριστά στο δικόγραφο. Αξίωση για διαζευκτική θεραπεία, δεν προκαλεί αμηχανία. Το ίδιο ισχύει και για ασυμβίβαστες υπερασπίσεις. Το Δικαστήριο δεν υποδεικνύει στα μέρη πώς θα διαμορφώσουν την υπόθεσή τους, εφόσον αυτά δεν παραβαίνουν τους κανόνες. Δικόγραφα, έστω και αν δεν είναι απόλυτα σύμφωνα με τους σχετικούς κανόνες, δεν διαγράφονται. Το γεγονός ότι δικόγραφο περιέχει αχρείαστα ζητήματα δεν είναι αρκετό για να οδηγήσει σε διαγραφή του, εφόσον δεν προκαλείται ζημιά στον αντίδικο. Εάν, όμως, σε δικόγραφο, περιέχονται ισχυρισμοί παντελώς άσχετοι, από τους οποίους θα προκληθούν έξοδα και καθυστέρηση στην υπόθεση, τότε αυτοί δικαιολογείται να διαγραφούν. Ισχυρισμοί που προβάλλονται για ανεντιμότητα και συμπεριφορά προσβλητική για τον αντίδικο, εφόσον δεν είναι σχετικοί με τα επίδικα ζητήματα, θεωρούνται σκανδαλώδεις. Annual Practice

(1960), σελ. 478 479, Annual Practice

(1958)σελ. 477-479, Athina Leathergoods Ltd v. Χαραλάμπους κ.α.

(2000)1(Β) A.A.Δ.787, Soboh Petroleum (Cyprus) Ltd v. Abdallah κ.α. Π.Ε. 69/2011, ημερομηνίας 19.7.2013. » Στην Vector Onega A.G. v. του πλοίου Μ/V Girvas κ.α.

(2000)1Α Α.Α.Δ 16, αποφασίσθηκε ότι πλατειασμός σε αναφορές στα δικόγραφα δεν αποτελεί λόγο διαγραφής. Ειδικότερα το Δικαστήριο έκρινε ότι:" Πλατειασμός όμως που δεν οδηγεί σε αοριστία ή σε διφορούμενες θέσεις ή είναι αβλαβής δεν αποτελεί λόγο διαγραφής." Η διαγραφή παραγράφων από δικόγραφα δεν είναι κάτι το σύνηθες. Στην υπόθεση Fasili & othersv. Sun Boat

(1984)1 C.L.R. 679, με παραπομπή στην αγγλική υπόθεση Kemsley v. Foot& Ors [1952] 2 Κ.Β. 34 C.A. αναφέρθηκε ότι η διαγραφή επιτρέπεται μόνο σε απλές και εμφανείς υποθέσεις ( "Striking out is employed only in plain and obvious cases." Στην Soboh Petroleum (Cyprus) Ltd v. Abdallah κ.α. Πολιτική Έφεση 69/2011,απόφαση ημερομηνίας 19.7.2013 αναφέρθηκε ότι : "..Σύμφωνα δε με το Annual Practice, 1958, σελ. 477-479,η φράση: "Tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action" - («τείνουν να επηρεάσουν δυσμενώς, να προκαλέσουν αμηχανία, ή να καθυστερήσουν τη δίκαιη δίκη της αγωγής») - έχει ερμηνευθεί φιλελεύθερα από τα δικαστήρια, έτσι ώστε απλή πολυλογία να μην προκαλεί αμηχανία. Το Δικαστήριο δεν υποδεικνύει στα μέρη πώς θα διαμορφώσουν την υπόθεσή τους, εφόσον αυτά δεν παραβαίνουν τους κανόνες. Δικόγραφα, έστω και αν δεν είναι απόλυτα σύμφωνα με τους σχετικούς κανόνες, δε διαγράφονται. Το γεγονός ότι δικόγραφο περιέχει αχρείαστα ζητήματα δεν είναι αρκετό για να οδηγήσει σε διαγραφή του, εφόσον δεν προκαλείται ζημιά στον αντίδικο. Εάν, όμως, σε δικόγραφο, περιέχονται ισχυρισμοί παντελώς άσχετοι, από τους οποίους θα προκληθούν έξοδα και καθυστέρηση στην υπόθεση, τότε αυτοί δικαιολογείται να διαγραφούν. Ισχυρισμοί που προβάλλονται για ανεντιμότητα και συμπεριφορά προσβλητική για τον αντίδικο, εφόσον δεν είναι σχετικοί με τα επίδικα ζητήματα, θεωρούνται σκανδαλώδεις." Γ. Η κρίση του Δικαστηρίου Εφαρμόζοντας τις πιο πάνω αρχές και λαμβάνοντας υπόψη το εξαιρετικό του μέτρου της διαγραφής, όσον αφορά το πρώτο μέρος της Έκθεσης Απαίτησης του οποίου ζητείται η διαγραφή, θα απορρίψω το αίτημα, καθότι η αιτούμενη να διαγραφεί αναφορά για τις περίπου €2000 ζημία στο ακίνητο σχετίζεται με τις αναφερόμενες στην παρ. (γ) της παραγράφου 2 των αξιώσεων του Ενάγοντα στην Έκθεση Απαίτησης που αναφέρεται ότι είναι: «Αξίωση αποζημίωσης υλικής βλάβης μου αντιστοιχούσας στο μίσθωμα, Κοινοτική Φορολογία και ύδρευση, συνολικού ύψους 1221 (πλέον των μη επιβεβαιωμένων)€. (αναλυόμενο ως εξής: (β) Λογαριασμοί υπηρεσιών Κοινής Ωφέλειας 1.221€), (γ) υλικές ζημιές)» Δεν κρίνω σε αυτό το στάδιο το βάσιμο της αναφοράς της Απαίτησης, ούτε το βάσιμο της υπό διαγραφή παραγράφου (αυτό θα ήταν πρόωρο). Επιπλέον, σε αυτό το στάδιο δεν θα μπορούσα να διατάξω για αυτό το λόγο ένα τόσο δραστικό μέτρο όπως η αιτούμενη διαγραφή. Ούτε επηρεάζει την κρίση μου το κατά πόσον η σχετική δικογράφησή είναι η καλύτερη δυνατή ή είναι απόλυτα σύμφωνη με τους δικογραφικούς δικονομικούς κανόνες (η Έκθεση Απαίτησης άλλωστε δεν συντάχθηκε από δικηγόρο). Δεν θεωρώ σκανδαλώδεις ή αχρείαστους τους αιτούμενους να διαγραφούν ισχυρισμούς (με βάση την απαίτηση ως προβάλλεται) του μέρους της υποπαραγράφου 2 της παραγράφου 4 ούτε κρίνω ότι προκαλούν αμηχανία στον Εναγόμενο ή θα προκαλέσουν αχρείαστη καθυστέρηση στην έκβαση της δίκης. Για παρόμοιους λόγους με τις αμέσως πιο πάνω δύο παραγράφους, δεν θα διατάξω τη διαγραφή της υποπαραγράφου 3 της παραγράφου 4 της Έκθεσης Απαίτησης. Το εάν ισχύει ή όχι το βάσιμό της, θα ήταν πρόωρο να το κρίνω σε αυτό το στάδιο. Σχετίζεται η υποπαράγραφος 3 με την αιτούμενη στην παράγραφο 3 αναφερόμενη ως «Αξίωση ικανοποίησης ηθικής βλάβης μου λόγω της αδικοπραξίας και προσβολής της προσωπικότητάς μου, συνολικού ποσού 1.000€». Είναι λοιπόν σχετική με τα επίδικα θέματα και τις αιτούμενες θεραπείες και δεν κρίνεται ως «αχρείαστη ή σκανδαλώδης ή ως τέτοια ώστε να μπορεί να τείνει να προκαταβάλει, να φέρει σε δύσκολη θέση ή να καθυστερήσει τη δίκαιη εκδίκαση της αγωγής.» Συνεπώς, η Αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται με έξοδα εναντίον του Εναγόμενου-Αιτητή και υπέρ του Ενάγοντα-Καθ'ου η Αίτηση. (Υπ.) ................ Ξ. Ξενοφώντος, Προσ. Ε. Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο