← Κύπρος

Νεοκλέους κ.α. ν. Yian. Geo.Ktimatiki Limited κ.α., Αρ. Αγωγής: 63/2012, 18/10/2016

Νεοκλέους κ.α. ν. Yian. Geo.Ktimatiki Limited κ.α., Αρ. Αγωγής: 63/2012, 18/10/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2016:A78 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ AMMOXΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ξ. Ξενοφώντος, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 63/2012 Μεταξύ: 1.XXXXX Νεοκλέους

  1. XXXXX Νεοκλέους Ενάγοντες και
  2. Yian. Geo.Ktimatiki Limited
  3. XXXXX Αδάμου Ημερομηνία: 18/10/2016 Eμφανίσεις: Για Ενάγοντες 1-2 - Εναγόμενους στην Ανταπαίτηση της Εναγόμενης 1 : κ. Κ. Ευσταθίου & κα Κ.Λιασίδου για κ. Ευστάθιο Κ. Ευσταθίου Για Εναγόμενη 1- Ενάγουσα στην Ανταπαίτηση και Εναγόμενο 2: κ. Γ.Μιντής & κa Ε.Μιντή Α Π Ο Φ Α Σ Η ΜΕΡΟΣ Ι: ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ - ΟΙ ΔΙΚΟΓΡΑΦΗΜΕΝΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΜΕΡΩΝ Η θέση των Εναγόντων - Έκθεση Απαίτησης Με την υπό κρίση Αγωγή, οι Ενάγοντες ζητούν από τους Εναγόμενους ποσό €59,129 - το οποίο καταβλήθηκε προς τους Εναγομένους: «και/ή προς έναν έκαστον εξ' αυτών αχρεωστήτως και/ή δια αιτία συμφωνηθείσα και μήπω εκτελεσθείσα ένεκα αποκλειστικής υπαιτιότητας των εναγομένων και/ή το ποσό αυτό οφείλεται ως ληφθέν δι' αιτίαν συμφωνηθείσα και μη επακολουθήσασαν και/ή άνευ ανταλλάγματος και/ή δια δόλου και/ή απάτης και/ή ψευδών παραστάσεων και/ή ποσό το οποίο οι εναγόμενοι και/ή ένας έκαστος εξ' αυτών απέσπασαν από τους ενάγοντες μεταξύ της 17.7.2007 και της 22.12.2009 δυνάμει ψευδών παραστάσεων συνιστάμενων στο ότι οι εναγόμενοι και/ή ένας έκαστος εξ' αυτών παρέστησαν προς τους ενάγοντες ότι το ποσό το οποίο τοιουτοτρόπως απέσπασαν θα καταβάλλετο δια την αγορά από μέρους των εναγόντων ενός διαμερίσματος με αρ. Δ.5 στο κτιριακό συγκρότημα επί των ακινήτων με αριθμούς εγγραφής XXXXX και XXXXX, τεμάχρια XXXXX και XXXXX, αρ. σχεδίου 2-280-375, τμήμα 2, τοποθεσία Κοκκινόγια, Λιοπέτρι επαρχία Αμμοχώστου ιδιοκτησίας της εναγόμενης αρ. 1, δυνάμει Πωλητηρίου Εγγράφου ημερομηνίας 18.3.2008, το οποίο διαμέρισμα θα ήταν συμφώνως των παρουσιασθέντων και υπογραφέντων από τους ενάγοντες σχεδίων και/ή ήταν συμφώνως των πολεοδομικών και άλλων συναφών Κανονισμών και/ή θα πληρούσε τα ελάχιστα απαιτούμενα και/ή ευλόγως αναμενόμενα. Β. Δήλωση και/ή διαταγή του Δικαστηρίου διαγιγνώσκουσα ότι η Συμφωνία ημερομηνίας 18.3.2008 η οποία υπεγράφη μεταξύ των εναγόντων και της εναγομένης αρ. 1, έχει νομίμως τερματισθεί και/ή ακυρωθεί από τους ενάγοντες καθότι έχει συνομολογηθεί ως προϊόν δόλου και/ή διά ψευδών παραστάσεων εκ μέρους των εναγομένων και/ή ενός εκάστου εξ' αυτών και/ή κατέστη ανεκτέλεστη ένεκα της αποκλειστικής υπαιτιότητας και/ή λόγω πράξεων και/ή δόλιων ενεργειών των εναγομένων και/ή ενός εκάστου εξ' αυτών. Γ. Διαγνωστικώς και/ή επιπροσθέτως διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται η Συμφωνία ημερομηνίας 13.8.2008, η οποία υπεγράφη μεταξύ των Εναγόντων και της εναγομένης αρ. 1 ένεκα δόλου και/ή αναληθών παραστάσεων (misrepresentation) και/ή της αποκλειστικής υπαιτιότητας των εναγομένων και/ή ενός εκάστου εξ' αυτών.» Αιτούνται επίσης νόμιμο τόκο και έξοδα. Παρατίθενται πιο κάτω οι ισχυρισμοί γεγονότων των Εναγόντων, ως αυτοί προβλήθηκαν στα πλαίσια της Έκθεσης Απαίτησής τους. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, οι Ενάγοντες ήταν κάτοικοι Λευκωσίας. Η Εναγόμενη 1, εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, είναι εγγεγραμμένη στην Κύπρο και διατηρεί εγγεγραμμένο γραφείο στο Λιοπέτρι. Η Εναγόμενη 1 ασχολείτο με την ανάπτυξη και αξιοποίηση ακινήτων. Ο Εναγόμενος 2 είναι ο διευθυντής και/ή αντιπρόσωπος της Εναγομένης
  4. Περί τις 18/3/2008 υπογράφηκε μεταξύ των Εναγόντων και της Εναγόμενης 1 συμφωνία με την οποία οι Ενάγοντες αγόραζαν από την Εναγόμενη 1 διαμέρισμα σε οικοδομικό συγκρότημα στο Λιοπέτρι Επαρχίας Αμμοχώστου. Τόσο πριν την υπογραφή της συμφωνίας όσο και μετά, η Εναγόμενη 1 μέσω του Εναγόμενου 2, παρέστησε στους Ενάγοντες ότι δεν υφίστατο κώλυμα ή πρόβλημα για εκτέλεση της συμφωνίας και ότι η Εναγόμενη 1 ήταν έτοιμη και ικανή να προχωρήσει στην εκτέλεσή της και ότι το σχετικό διαμέρισμα θα ανεγειρόταν νόμιμα και σύμφωνα με τους κανονισμούς της Πολεοδομίας και της αρμόδιας αρχής και σύμφωνα με τα υπογραφέντα και συμφωνηθέντα αρχιτεκτονικά σχέδια και ότι είχε εξασφαλιστεί εγκαίρως άδεια οικοδομής από την αρμόδια αρχή. Η Εναγόμενη 1 προχώρησε στην ανέγερση της οικοδομής και οι Ενάγοντες κατέβαλαν σε αυτήν τα ακόλουθα ποσά:
  5. Ποσό Λ.Κ. 15,000 (€ 25,629) στις 16/7/2007
  6. Ποσό €8,500 στις 17/3/2008
  7. Ποσό €15,000 στις 9/12/2008
  8. Ποσό €10,000 στις 22/12/2009 Η Εναγόμενη παρέδωσε στους Ενάγοντες το διαμέρισμα περί τα τέλη του
  9. Οι Ενάγοντες αντιλήφθηκαν ότι το διαμέρισμα και ο χώρος στάθμευσής του δεν ήταν σύμφωνα με τους σχετικούς Κανονισμούς της Πολεοδομίας και ήταν κατά παράβαση των όρων της πολεοδομικής άδειας και υπήρχαν αποκλίσεις από τα σχέδια που συμφωνήθηκαν. Περαιτέρω οι Ενάγοντες διαπίστωσαν κακοτεχνίες και εργασίες επί τω έλαττω και/ή ελλιπείς εργασίες στο διαμέρισμα και στους κοινόχρηστους χώρους της οικοδομής, μεταξύ των οποίων τα εξής:
  10. Το υπνοδωμάτιο του διαμερίσματος δεν διαθέτει φυσικό εξαερισμό κατά παραβίαση των σχετικών Κανονισμών και της κοινής λογικής. Αντί του φυσικού εξαερισμού στο υπνοδωμάτιο η Εναγόμενη 1 προέβη σε άνοιγμα δύο μικρών παραθύρων στην πλευρά του κλιμακοστασίου, τα οποία μετέπειτα κλείστηκαν διότι ήταν κατά παράβαση των Κανονισμών της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας και/ή των Κανονισμών της αρμόδιας Οικοδομικής Αρχής.
  11. Οι λειτουργισμοί χώροι στάθμευσης της οικοδομής είναι 7 αντί 11 και δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί το διαμέρισμα από τους Ενάγοντες λόγω της τοποθέτησης ντεπόζιτου νερού και αντλίας πίεσης επί αυτού
  12. Υπάρχουν κακοτεχνίες και ελαττωματικές εργασίες σε σχέση με τη μόνωση στην οροφή της οικοδομής.
  13. Δεν τοποθετήθηκε μόνωση στο χώρο των μπάνιων/αποχωρητηρίων, με αποτέλεσμα την έντονη παρουσία υγρασίας στο ταβάνι των χώρων αυτών
  14. Δεν υπάρχει χώρος σκυβαλαποθήκης γιατί στο χώρο που έδειχναν τα υπογραφέντα σχέδια ανεγέρθηκε βεράντα για το ισόγειο διαμέρισμα. Οι κακοτεχνίες οφείλονταν σε ελλιπή σχεδιασμό και πλημμελή εκτέλεση των οικοδομικών εργασιών και σε ανεπαρκή επίβλεψή τους από την Εναγόμενη 1 κατά παράβαση τόσο της συμφωνίας των μερών, όσο και των καθηκόντων της Εναγόμενης
  15. Οι κακοτεχνίες και ελαττωματικές εργασίες, αναφέρθηκαν αμέσως από τους Ενάγοντες προς την Εναγόμενη 1, μέσω του Εναγόμενου 2, η οποία υποσχόταν ότι θα προχωρούσε σε επιδιόρθωση και αποκατάστασή τους. Παρά τις υποσχέσεις τους, οι Εναγόμενοι τίποτε δεν έπραξαν αν και οι Ενάγοντες απαίτησαν και εγγράφως τη συμμόρφωση της Εναγόμενης 1 με τους σχετικούς Κανονισμούς και με τα συμφωνηθέντα. Περί τα τέλη του 2010 η Ενάγουσα 2, ενημερώθηκε ότι η οικιστική μονάδα επί της οποίας βρίσκεται το διαμέρισμα, ανεγέρθηκε χωρίς να εξασφαλιστεί άδεια οικοδομής. Μετά από αυτή την ενημέρωση, οι Ενάγοντες προέβηκαν σε έρευνα στα αρμόδια κυβερνητικά τμήματα και διαπίστωσαν με έκπληξή τους ότι: α) Η οικιστική μονάδα ανεγέρθηκε χωρίς να έχει εξασφαλιστεί άδεια οικοδομής (η οποία εκδόθηκε στις 15/4/2011) β) Τα αρχιτεκτονικά σχέδια που οι Ενάγοντες υπέγραψαν ως αναπόσπαστο μέρος της συμφωνίας ημερομηνίας 18/3/2008 είχαν απορριφθεί από την Οικοδομική Αρχή πριν την υπογραφή της συμφωνίας το
  16. Τα αρχιτεκτονικά σχέδια που υποβλήθηκαν από την Εναγόμενη 1 στην Επαρχιακή Διοίκηση Αμμοχώστου, με βάση τα οποία εκδόθηκε άδεια οικοδομής είναι διαφορετικά από αυτά που υπέγραψαν οι Ενάγοντες. Σύμφωνα πάντα με την Έκθεση Απαίτησης, η Εναγόμενη 1 πέτυχε την υπογραφή της συμφωνίας με τη χρήση δόλου και ψευδών παραστάσεων εκ μέρους των Εναγόντων. Δίδονται σε σχέση με την εν λόγω βάση απαίτησης οι ακόλουθες λεπτομέρειες: « ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΔΟΛΟΥ ΚΑΙ/Η ΨΕΥΔΩΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ (α) Η εναγόμενη αρ.1 μέσω του εναγόμενου αρ.2 και/ή οι εναγόμενοι και/ή ένας έκαστος εξ αυτών παρέστησαν εσκεμμένως και/ή δολίως στους ενάγοντες τόσο πριν όσο και μετά την υπογραφή της Συμφωνίας ότι η εναγόμενη αρ.1 προτίθετο και /ή ήταν ικανή και/ή πρόθυμη να συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις της έναντι των εναγόντων δυνάμει της μεταξύ τους συμφωνίας, ενώ εγνώριζαν ότι η εναγόμενη αρ. 1 δεν είχε πρόθεση ή σκοπό να το πράξει. (β) Οι εναγόμενοι και/ή η εναγόμενη αρ.1 παρέστησαν ψευδώς στους ενάγοντες ότι η ανέγερση της οικοδομής γινόταν νομίμως και/ή σύμφωνα με τους όρους της Πολεοδομικής Άδειας και/ή με βάση τους όρους της Συμφωνίας ημερομηνίας 18/3/2008 και των επισυνημμένων σε αυτή αρχιτεκτονικών σχεδίων, ενώ εγνώριζαν ότι τούτο δεν ήταν αληθές. (γ) Οι εναγόμενοι και/ή ο εναγόμενος αρ.2 παρέστησαν δολίως και/ή ψευδώς στους ενάγοντες ότι είχε εξασφαλιστεί εγκαίρως άδεια οικοδομής και/ή περαιτέρω υπέδειξαν αρχιτεκτονικά σχέδια τα οποία πόρρω απείχαν με τα τελικώς υποβληθέντα και/ή εγκριθέντα και/ή οι εργασίες ουδεμία σχέση είχαν με αυτά. (δ) Οι εναγόμενοι και /ή ένας έκαστος εξ αυτών με δόλιο τρόπο και/ή με τη χρήση απάτης και/ή δόλου διαβεβαίωναν τους ενάγοντες ότι θα εκδοθεί τελική έγκριση και θα λάβουν ξεχωριστό τίτλο, ενώ εγνώριζαν ότι τούτο ήταν αδύνατο λόγω των δικών τους πράξεων και/ή παραλείψεων και/ή παραβιάσεων που αναφέρονται στην παράγραφο 7 ανωτέρω και στις υποπαραγράφους αυτής. (ε) Οι εναγόμενοι και/ή η εναγόμενη αρ.1 απέσπασαν με τη χρήση δόλου και/ή απάτης χρήματα από τους ενάγοντες, δηλαδή το μεγαλύτερο μέρος του τιμήματος πώλησης του διαμερίσματος, ήτοι €59,129, χωρίς πρόθεση εκτέλεσης της συμφωνίας και/ή ενώ εγνώριζαν ότι η εκτέλεση της συμφωνίας και/ή η έκδοση ξεχωριστού τίτλου είναι αδύνατη λόγω δικών τους ενεργειών και/ή παραλείψεων. (στ) Η εναγόμενη αρ.1 ανέλαβε την υποχρέωση και/ή παρέστησε και/ή διαβεβαίωσε τους ενάγοντες ότι το διαμέρισμα θα ανεγείρετο συμφώνως της Συμφωνίας ημερομηνίας 18/3/2008 και/ή των συμφωνηθέντων αρχιτεκτονικών σχεδίων και/ή σύμφωνα με τους όρους της Πολεοδομικής Άδειας και/ή των Κανονισμών της Πολεοδομικής Αρχής και/ή με πάσα επιμέλεια. (ζ) Αν και ουδέποτε είχαν πρόθεση και/ή σκοπό να εξασφαλίσουν τελική έγκριση και ξεχωριστό τίτλο για το διαμέρισμα και/ή γνώριζαν ότι τούτο εξαρτάτο αποκλειστικά από δικές τους ενέργειες στις οποίες δεν προέβησαν, η εναγόμενη αρ.1 παρέστησε εντούτοις τον εαυτό της έτοιμο και/ή ικανό να πράξει τούτο. (η) Η εναγόμενη αρ.1 απέκρυψε από τους ενάγοντες τις πραγματικές της προθέσεις και/ή την πραγματική κατάσταση με βάση την οποία εγνώριζε και/ή όφειλε να γνωρίζει ότι καθιστούσε τη συμμόρφωση με τις συμβατικές της υποχρεώσεις έναντι των εναγόντων αδύνατη και/ή προβληματική και/ή δεν αποκάλυψε ότι το διαμέρισμα δεν είχε φυσικό εξαερισμό κατά παράβαση των σχετικών Κανονισμών και/ή ότι δεν είχε εξασφαλιστεί εγκαίρως η άδεια οικοδομής και/ή τα αρχιτεκτονικά σχέδια που κατατέθηκαν στην Επαρχιακή Διοίκηση Αμμοχώστου ήταν διαφορετικά από αυτά που υπογράφτηκαν μεταξύ των διαδίκων. (θ) Κατά την υπογραφή της Συμφωνίας ημερομηνίας 18/3/2008, η εναγόμενη αρ.1 παρουσίασε στους ενάγοντες προς υπογραφή αρχιτεκτονικά σχέδια τα οποία είχαν απορριφθεί εκ των προτέρων και/ή από το 2006 από την Αρμόδια Αρχή, ήτοι την Επαρχιακή Διοίκηση Αμμοχώστου, γεγονός το οποίο ήταν εις γνώση των εναγόμενων. (ι) Αν και οι εναγόμενοι εγνώριζαν ότι τα αρχιτεκτονικά σχέδια που παρουσίασαν στους ενάγοντες για υπογραφή είχαν ήδη απορριφθεί από την Αρμόδια Αρχή και δεν επρόκειτο να επανακατατεθούν και/ή να εγκριθούν, εντούτοις τα παρουσίασαν και προχώρησαν στην υπογραφή τους. (ια) Η εναγόμενη αρ. 1 αν και ουδέποτε είχε πρόθεση και/ή δυνατότητα να προβεί στις αναγκαίες ενέργειες για εκτέλεση της συμφωνίας, παρέστησε τον εαυτό της έτοιμο και/ή ικανό να το πράξει. (ιβ) Οι εναγόμενοι, μέσω του εναγόμενου αρ.2, παρέπεισαν ως εκ των ανωτέρω (α)-(ια) τους ενάγοντες να υπογράψουν τη συμφωνία ημερομηνίας 18/3/2008 και να καταβάλουν προς την εναγόμενη αρ.1 το ποσό των €59.129, ποσό το οποίο δεν επενδύθηκε ως οι παραστάσεις και/ή υποσχέσεις και/ή διαβεβαιώσεις των εναγομένων για τον λόγο ότι η εναγόμενη αρ.1 δεν είχε πρόθεση να το πράξει και/ή εγνώριζαν ότι δεν θα το έπραττε ένεκα δικών της πράξεων και/ή παραλείψεων. (ιβ) Γενικά οι εναγόμενοι προέβηκαν σε πράξεις εξαπάτησης των εναγόντων δια κοινών πράξεων και/ή δια της εναγόμενης αρ.1, μέσω του εναγόμενου αρ.
  17. Αμφότεροι οι εναγόμενοι και/ή ένας έκαστος εξ αυτών ενέκριναν και/ή προήγαγαν και/ή συνέδραμαν τις πράξεις του ετέρου.» Επιπρόσθετα, οι Ενάγοντες απέστειλαν επιστολή ημερομηνίας 25/7/2011 μέσω του δικηγόρου τους, με την οποίαν κάλεσαν την Εναγόμενη να επιδιορθώσει όλες τις κακοτεχνίες σύμφωνα με τις υποχρεώσεις της και να προβεί σε όλες απαιτούμενες διαδικασίες και να αναλάβει υποχρέωση για εξασφάλιση τελικής έγκρισης, χωρίς όμως αποτέλεσμα ένεκα αποκλειστικής υπαιτιότητας της Εναγόμενης
  18. Οι Εναγόμενοι δεν συμμορφώθηκαν με τις υποχρεώσεις τους και οι Ενάγοντες με επιστολή ημερομηνίας 14/11/2011 κατήγγειλαν και τερμάτισαν τη συμφωνία ένεκα της αποκλειστικής υπαιτιότητας της Εναγόμενης
  19. Οι Εναγόμενοι αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα ξεγέλασαν τους Ενάγοντες αποσπώντας τους ποσό €59,129 και τους παρίσταναν επί μακρόν ψευδώς ότι το διαμέρισμα ήταν σύμφωνα με τα συμφωνηθέντα και υπογραμμένα αρχιτεκτονικά σχέδια και σύμφωνα με τους Κανονισμούς, ενώ γνώριζαν ότι η συμφωνία μεταξύ τους κατέστη ανεκτέλεστη ένεκα πρόθεσης και των πράξεων των Εναγομένων. Με βάση τα πιο πάνω καταχωρήθηκε η αγωγή εκ μέρους των Εναγόντων. Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση Εναγόμενης 1 Στην Υπεράσπισή της η Εναγόμενη 1 παραδέχεται κάποιους από τους ισχυρισμούς των Εναγόντων και προβαίνει σε κάποιους δικούς της ισχυρισμούς, από τους οποίους κρίνω σκόπιμο να καταγράψω εδώ τους βασικότερους (έχουν βεβαίως ληφθεί υπόψη και εξεταστεί συνολικά): 1) Η συμφωνία 18/3/2008 μεταξύ των Εναγόντων-Εναγόμενης 1 μιλά από μόνη της και ουδέποτε δεν παρέστησε η Εναγόμενη 1 οτιδήποτε πέραν των όσων αναφέρονται στη συμφωνία, όπου δεν αναφέρεται οπουδήποτε έκδοση άδειας οικοδομής. 2) Οι Ενάγοντες οφείλουν από κοινού ή χωριστά ποσό €9,215 προς την Εναγόμενη 1 πλέον τόκους προς 7% ετησίως από 1/1/2010 μέχρι εξόφλησης. 3) Οι Ενάγοντες στους οποίους παρέδωσε το διαμέρισμα η Εναγόμενη 1, το βρήκαν της τέλειας αρεσκείας τους και έκτοτε έχουν την κατοχή του και το χρησιμοποιούν διαμένοντας σε αυτό. 4) Στα αρχιτεκτονικά σχέδια που υπογράφηκαν ως αναπόσπαστο μέρος της συμφωνίας δεν υπήρχε οποιοδήποτε παράθυρο πράγμα που ήταν προφανές στους Ενάγοντες και κατά τη διάρκεια της ανέγερσης συμφώνησαν οι Ενάγοντες με την Εναγόμενη 1 να τοποθετήσουν γυαλότουβλα και επιπρόσθετα να τοποθετήσουν και να ανοίξουν 2 μικρά παράθυρα φεγγίτες στον εξωτερικό τοίχο του δωματίου και όταν οι Ενάγοντες παρέλαβαν το διαμέρισμα δεν έφεραν καμία ένσταση . 5) Ο χώρος στάθμευσης που σχετίζεται με το διαμέρισμα είναι πλήρως λειτουργίσιμος. 6) Το διαμέρισμα ανεγέρθηκε σύμφωνα με την πολεοδομική άδεια και την εν τω μεταξύ εκδοθείσα άδεια οικοδομής και με τα καλύτερα υλικά και με τέχνη-μαστοριά (workmanship). 7) Oι Ενάγοντες με τις ενέργειες και/ή παραλείψεις τους και/ή συμπεριφορά τους παραιτήθηκαν από οποιεσδήποτε απαιτήσεις είχαν σε σχέση με την οικοδόμηση του διαμερίσματος και/ή του ευρύτερου οικοδομικού συγκροτήματος (waiver by conduct). 8) Ήταν ρητός όρος της συμφωνίας πώλησης του διαμερίσματος ότι μετά την αποπεράτωση και παράδοση του διαμερίσματος στους Ενάγοντες δεν θα έχει οποιαδήποτε ευθύνη έναντι των Εναγόντων αναφορικά με την οικοδόμηση του διαμερίσματος, εκτός μόνο για αποδεδειγμένη ελαττωματική εργασία και ελαττωματικά υλικά και αυτό μόνο για περίοδο 12 μηνών από την ημερομηνία παράδοσης του διαμερίσματος στους Ενάγοντες 9) Οι Ενάγοντες γνώριζαν ότι κατά την υπογραφή της συμφωνίας δεν είχε εκδοθεί η άδεια οικοδομής και η άδεια που εκδόθηκε κάλυπτε το διαμέρισμα. Επιπλέον η Εναγόμενη 1 αιτείται ανταπαιτητικώς ποσό €9,215 ως υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης του διαμερίσματος. Yπεράσπιση Εναγόμενου 2 Ο Εναγόμενος 2, με τη δική του υπεράσπιση γενικά αρνείται οιαδήποτε ευθύνη, βασιζόμενος στη ξεχωριστή του ιδιότητα από την εταιρεία, της οποίας είναι μεν διευθυντής, αλλά δεν φέρει οιαδήποτε προσωπική ευθύνη για τη συμφωνία που συνομολογήθηκε μεταξύ Εναγόντων - Εναγόμενης
  20. Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση της Εναγομένης 1 Οι Ενάγοντες στην Απάντησή τους και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση της Εναγόμενης 1, της οποίας παρατίθενται αμέσως πιο κάτω, τα κυριότερα σημεία. Aναφέρουν οι Ενάγοντες ότι το διαμέρισμα δεν παραδόθηκε δεόντως στους Ενάγοντες με βάση τη συμφωνία ημερομηνίας 18/3/2008 και κατόπιν παράκλησης των Εναγομένων και ένεκα καλής θέλησής των Εναγόντων, από το ποσό των €17,086 οι Ενάγοντες οφείλουν ποσό €7,
  21. Περαιτέρω αναφέρουν ότι ουδέποτε έτυχε το διαμέρισμα της έγκρισής τους, ότι δεν δέχθηκαν το διαμέρισμα και το χώρο στάθμευσης ως είχαν, ότι η κοινή λογική και οι αγοραστές αναμένουν ευλόγως ότι το υπνοδωμάτιο του διαμερίσματος θα διαθέτει φυσικό εξαερισμό, ότι ο χώρος στάθμευσης δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ότι αν και πρόσφατα μετακινήθηκε το ντεπόζιτο νερού εξακολουθούν να υπάρχουν τα ρολόγια νερού. Επιπλέον αναφέρουν ότι οι Εναγόμενοι ή οποιοσδήποτε εξ' αυτών ουδέποτε κάλεσαν κάποιο εκ των Εναγόντων να τους καταβάλει οποιοδήποτε ποσό, διότι αποδέχτηκαν τον τερματισμό της συμφωνίας εξ' υπαιτιότητάς τους και τις ελλιπείς εργασίες στο διαμέρισμα και στους κοινόχρηστους χώρους. Συνεκδίκαση Απαίτησης και Ανταπαίτησης Παρά το ότι δεν υπήρξαν ρητές οδηγίες ως προς τη συνεκδίκαση της απαίτησης των Εναγόντων και της ανταπαίτησης της Εναγόμενης 1 για το ποσό €9,215 ήταν κοινή αντίληψη των μερών ότι συνεκδικάστηκαν και αυτό φαίνεται και από τις γραπτές τους Αγορεύσεις προς υποστήριξη της υπόθεσης έκαστης πλευράς κατά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας. ΜΕΡΟΣ ΙΙ: ΜΑΡΤΥΡΙΑ Τα λεχθέντα ενώπιον του Δικαστηρίου, έχουν καταγραφεί στα πρακτικά και λαμβάνονται υπόψη μαζί με τα Τεκμήρια που επίσης κατατέθηκαν στο Δικαστήριο. Έχουν βεβαίως ληφθεί υπόψη συνολικά, αλλά δεν επαναλαμβάνονται πλήρως, στην ολότητά τους (βλ. Liberty Mediterranean Cruises Mouss Ltd v. Haris Zacharia Engineering Co. Ltd και Άλλων

(2007)1 (Β) Α.Α.Δ. 916). Είναι νομολογημένο ότι αρκεί η σύνοψη της μαρτυρίας. Στην Καννάουρου κ.α. ν. Σταδιώτη κ.α.,
(1990)1 Α.Α.Δ. 35 αναφέρθηκε ότι: « Ότι απαιτείται είναι ο ορθός προσδιορισμός των επίδικων θεμάτων, η σύνοψη του ουσιώδους μέρους της μαρτυρίας, ο συσχετισμός της με τα ευρήματα και συμπεράσματα καθώς και η συνάρτηση της ετυμηγορίας με τα επίδικα θέματα και τα ευρήματα του δικαστηρίου. (Βλ. μεταξύ άλλων Theodora Ioannidou v. Charilaos Dikeos
(1969)1 C.L.R. 235 και Pioneer Candy Ltd v .Tryfon & Sons
(1981)1 C.L.R. 540)» Συνεπώς, παρατίθενται πιο κάτω τα κυριότερα σημεία της μαρτυρίας και γίνεται αναφορά στη μαρτυρία και στα Τεκμήρια όπου αυτό κρίνεται αναγκαίο. Έχει βεβαίως ληφθεί υπόψη το σύνολο της μαρτυρίας, στο βαθμό βεβαίως που καλύπτεται από τη δικογραφία. Υπέρ των Εναγόντων έδωσαν μαρτυρία η Ενάγουσα 2 κα XXXXX Νεοκλέους (Μ.Ε.1.), ο Ενάγοντας 1 κ. XXXXX Νεοκλέους (Μ.Ε.2.) η κα XXXXX Αναστάση (Μ.Ε. 3)και ο κ. XXXXX Χατζηχρίστος (Μ.Ε. 4). Κατατέθηκαν επίσης διάφορα Τεκμήρια, ανάμεσα στα οποία και διάφορα Τεκμήρια προς αναγνώριση. Όσα Τεκμήρια προς αναγνώριση, δεν κατέστησαν Τεκμήρια δεν θα ληφθούν υπόψη (βλ. σχετικά Μουρτζίνος ν. Πλοίου "Galaxias" κ.α.
(1997)1 Α.Α.Δ. 80 , πρωτόδικη απόφαση Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου 1125/2006 Σ.Σ. Πρωτοπαπά ν. Charris Betting Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 1125/2006, ημερομηνία απόφασης 15/02/2012). Δεν προσκομίστηκε μαρτυρία από πλευράς των Εναγομένων. Μάρτυρας Εναγόντων 1: Ενάγουσα 2 XXXXX Νεοκλέους Η Μ.Ε. 1, Ενάγουσα 2 XXXXX Νεοκλέους υιοθέτησε το περιεχόμενο Γραπτής Δήλωσης και κατέθεσε αριθμό Τεκμηρίων (Τεκμήρια 1-8). Η Γραπτή της Δήλωση έχει ως ακολούθως -παρατίθεται επί λέξει-: «
  1. Είμαι η ενάγουσα υπ΄ αριθμό 2 και σύζυγος του ενάγοντα αρ. 1, XXXXX Νεοκλέους.
  2. Τον Μάρτιο 2008 υπογράψαμε με την εναγόμενη εταιρεία και τον εναγόμενο αρ.
  4. Επρόκειτο για Συμφωνία αγοραπωλησίας ενός διαμερίσματος στο Λιοπέτρι, όπως αυτό περιγράφεται στη Συμφωνία.
  5. Κατά την εποχή εκείνη τόσο ο εναγόμενος αρ. 2 όσο και η εταιρεία του, δηλαδή η εναγόμενη αρ. 1, εμφανίζονταν ως σοβαροί επιχειρηματίες ο ποιοι ασχολούνταν με ανάπτυξη γης, δηλαδή με την ανέγερση, πώληση και μεταβίβαση οικιών και διαμερισμάτων. Κατά την υπογραφή της συμφωνίας αλλά και πριν από αυτή, ο εναγόμενος αρ. 2 ενεργούσε για την εταιρεία του και μέσω αυτού συμφωνήσαμε και καταλήξαμε στην υπογραφή της συμφωνίας ημερομηνίας 18/3/
  7. Για να καταλήξουμε στην υπογραφή της συμφωνίας, ο εναγόμενος αρ. 2 μας είχε διαβεβαιώσει ότι το διαμέρισμα που θα αγοράζαμε ανεγειρόταν νομίμως και συμφώνως του νόμου και ότι είχαν εξασφαλιστεί οι απαιτούμενες άδειες. Είχαμε συμφωνήσει ότι θα αγοράζαμε ένα διαμέρισμα ενός υπνοδωματίου μαζί με καθιστικό-κουζίνα, αποχωρητήριο, μπανιέρα. Όλα τα δωμάτια θα είχαν παράθυρο, πλην του μπάνιου το οποίο θα εξυπηρετείτο με σύστημα εξαερισμού. Περαιτέρω, είχε συμφωνηθεί ότι το διαμέρισμα θα εξυπηρετείτο από χώρο στάθμευσης στο ισόγειο και εν πάση περιπτώσει μας διαβεβαίωσε ο κ. Αδάμου ότι το διαμέρισμα θα μας παραδιδόταν εγκαίρως και συμφωνήσαμε όπως αυτό μας παραδοθεί στις 30/9/
  9. Να αναφέρω ότι τον χρόνο της υπογραφής της συμφωνίας η οικοδομή ήταν σε διαδικασία ανέγερσης.
  10. Το διαμέρισμα μας παραδόθηκε, τελικώς, περί τα τέλη του 2009 και εμείς καταβάλαμε προς τους αντισυμβαλλόμενούς μας το συνολικό ποσό των €59.150 ως εξής: (α) Στις 16/7/2007 καταβάλαμε το ποσό των £15.000, ισόποσο €25.650 (β) Στις 17/3/2008 καταβάλαμε το ποσό των €8.500 (γ) Στις 9/12/2008 καταβάλαμε το ποσό των €15.000 (δ) Στις 22/12/2009 καταβάλαμε το ποσό των €0.000
  11. Όταν παραλάβαμε το διαμέρισμα μετά που μας παραδόθηκε, διαπιστώσαμε τελικά ότι το υπνοδωμάτιο δεν είχε παράθυρο ούτε φυσικό εξαερισμό. Υπήρχε τρομερό πρόβλημα με τον χώρο στάθμευσης διότι είχαν κατασκευαστεί πολύ λιγότεροι χώροι από τους συμφωνηθέντες, υπήρχαν προβλήματα στην οροφή και τη μόνωση, τα οποία αντιληφθήκαμε με τα πρώτα νερά της βροχής, υπήρχε πρόβλημα υδρορροών, δεν υπήρχε σκυβαλαποθήκη και πολλά άλλα προβλήματα.
  12. Μετά που αντιληφθήκαμε τα πιο πάνω και μετά από σφοδρές παρατηρήσεις μας, οι εναγόμενοι ανέλαβαν μέσω και πάλιν του κ. Αδάμου να φτιάξουν ό,τι γινόταν να φτιαχτεί, χωρίς βεβαίως να καταφέρουν κάτι. Στα πολλά μας διαβεβαίωσε ο κ. Αδάμου ότι η λύση με το πρόβλημα του υπνοδωματίου θα ήταν να ανοίξει παράθυρο στον τοίχο, ο οποίος όμως επικοινωνούσε με το κλιμακοστάσιο, δηλαδή τη σκάλα του κτιρίου και έτσι φθάσαμε στο σημείο να ανοιχθούν δύο παραθυράκια τα οποία έβλεπαν στη σκάλα, με αποτέλεσμα το δωμάτιό μας να είναι ορατό από τους διερχόμενους. Όλ΄ αυτά ο κ. Αδάμου μας είχε πει ψευδώς ότι ήταν νόμιμα και εγκεκριμένα από την Πολεοδομική Αρχή και ότι δεν θα υπήρχε κανένα απολύτως πρόβλημα στο μέλλον.
  13. Παρά τις υποσχέσεις του για αποκατάσταση των κακοτεχνιών, τίποτε δεν έγινε και περί τα τέλη του 2010, αφού είδαμε και αποείδαμε, απευθυνθήκαμε προς την Επαρχιακή Διοίκηση Αμμοχώστου από όπου μάθαμε ότι το διαμέρισμα είχε κτιστεί χωρίς να εξασφαλιστεί πολεοδομική άδεια και με βάση τις κακοτεχνίες που είχε ουδέποτε θα εξασφαλιστεί πιστοποιητικό έγκρισης αλλά και καλυπτική άδεια. Μάθαμε, περαιτέρω, ότι όταν ο κ. Αδάμου μας παρουσίαζε τη συμφωνία και μας διαβεβαίωνε ότι η οικοδομή δεν είχε πρόβλημα αλλά ότι είχε εκδοθεί η άδεια οικοδομής, αυτή είχε απορριφθεί ήδη από το 2006 από την Επαρχιακή Διοίκηση Αμμοχώστου, κάτι το οποίο μας απέκρυψε με σκοπό να μας ξεγελάσει, πράγματα το οποίο και επέτυχε.
  14. Λόγω των κακοτεχνιών, λόγω του ότι ξεγελαστήκαμε, λόγω του ότι δεν θέλουμε πλέον το διαμέρισμα διότι δεν είναι αυτό το οποίο συμφωνήσαμε, καταγγείλαμε και τερματίσαμε τη συμφωνία με επιστολή του δικηγόρου μας ημερομηνίας 14/11/20112 και ζητήσαμε πίσω τα χρήματά μας και οι εναγόμενοι να πάρουν το διαμέρισμά τους πίσω.» Αντεξεταζόμενη, δικαιολόγησε το ότι δεν κατήγγειλε τη συμφωνία όταν εντόπισε το πρόβλημα της έλλειψης παραθύρων, με το ότι θα έχαναν οι Ενάγοντες τα λεφτά τους και ότι αν και αρχικά ξαφνιάστηκε έντονα («σοκαρίστηκε») από τη μη ύπαρξη παραθύρου, ο Εναγόμενος 2 τους είχε υποσχεθεί ότι θα λυνόταν το πρόβλημα. Επέμενε ότι για τα 2 παράθυρα που ανοίχτηκαν έλαβαν διαβεβαιώσεις από τον Εναγόμενο 2, ανέφερε δε σε κάποιο σημείο ότι υπήρχε γραμμένο «window» (παράθυρο) στο δωμάτιο του διαμερίσματος με κόκκινο μαρκαδόρο. Επειδή όμως τώρα δεν έχουν λάβει αυτό που ανάμεναν, επιθυμούν οι Ενάγοντες να τεθεί ένα τέλος. Όσον αφορά τη μη ύπαρξη άδειας οικοδομής, απ' ότι ισχυρίστηκε η μάρτυρας, ο Εναγόμενος 2 παραδέκτηκε ενώπιόν της ότι είχε ξεγελάσει τους διάφορους αγοραστές διαμερισμάτων, κατόπιν διαμαρτυρίας ενός Άγγλου. Οι πληροφορίες που είχε λάβει σε σχέση με την απόρριψη της πολεοδομικής άδειας το 2006, ήταν μέσω του συζύγου της ο οποίος έκανε κάποιες επαφές. Ο λόγος που δεν πλήρωσαν το υπόλοιπο ποσό €9,215 ήταν τα όσα προβλήματα υπήρξαν. Δεν δέχτηκε ότι έγινε παράδοση του διαμερίσματος γιατί ως ανέφερε αυτό έπρεπε να γίνει από μηχανικό. Δέχτηκε ότι υπάρχει επίπλωση στο διαμέρισμα και ότι ο σύζυγός της είναι μέλος της διαχειριστικής. Έδειξε να μην αντιλαμβάνεται αρχιτεκτονικά σχέδια. Έδειξε επίσης να μην έχει ιδιαίτερη γνώση για πολεοδομικές διαδικασίες. Ανέφερε επιπλέον ότι στο χώρο στάθμευσης, δεν υπήρχε αρκετός χώρος για να σταθμεύσουν, ακόμη και ένα μικρό αυτοκίνητο («σμαρτάκι»). Ως Τεκμήριο 1 κατατέθηκε η συμφωνία 18/3/2008 μεταξύ των Εναγομένων 1 και των Εναγόντων, με την οποία πωλήθηκε από τους Πωλητές στους Αγοραστές, διαμέρισμα έναντι τιμήματος €68,344, με 34,172 να φαίνεται ότι έχουν ήδη καταβληθεί σαν προκαταβολή, €17,086 να καταβάλλονται με την υπογραφή της συμφωνίας και €17,086 να αναφέρονται ως οφειλόμενα. Ως κυριότερα σημεία της συμφωνίας καταγράφονται τα ακόλουθα: -Η παράγραφος 4α) της συμφωνίας έχει ως ακολούθως: « 4.α) Ο ΠΩΛΗΤΗΣ θα αποπερατώσει και παραδώσει το ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑ στους ΑΓΟΡΑΣΤΕΣ ή στους νόμιμους κληρονόμους ή αντιπροσώπους τους κατά ή περί την 30/09/2008, αναλαμβάνοντας να αρχίσει αμέσως τις διαδικασίες για έκδοση πιστοποιητικού τελικής έγκρισης, οριζόντιου διαχωρισμού και έκδοσης ξεχωριστού τίτλου ιδιοκτησίας ώστε αυτός να εκδοθεί σε εύλογο χρόνο». - Στην παράγραφο 7α) της συμφωνίας, αναφερόταν ότι η ανέγερση του διαμερίσματος θα γινόταν σύμφωνα με τα επισυναπτόμενα σε εκείνην σχέδια. - Στην παράγραφο 9 της συμφωνίας αναφέρεται ότι η παράδοση της κατοχής του διαμερίσματος, θα πιστοποιηθεί από τον επιβλέποντα αρχιτέκτονα ή μηχανικό και θα τυγχάνει της πλήρους έγκρισης των αγοραστών με την προϋπόθεση ότι οι αγοραστές θα τηρήσουν μέχρι εκείνη τη στιγμή τις υποχρεώσεις τους βάσει της συμφωνίας. - Στην παράγραφο 10α) της συμφωνίας αναφέρεται ότι: «Ο ΠΩΛΗΤΗΣ μετά την αποπεράτωση και παράδοση της κατοχής του ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΟΣ στους ΑΓΟΡΑΣΤΕΣ δεν θα έχουν οποιαδήποτε ευθύνη έναντι των ΑΓΟΡΑΣΤΩΝ αναφορικά με την οικοδόμηση του διαμερίσματος, εκτός μόνο για αποδεδειγμένη ελαττωματική εργασία και ελαττωματικά υλικά και τούτο μόνο για περίοδο (δώδεκα) μηνών από την ημερομηνία παράδοσης της κατοχής του ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΟΣ στους ΑΓΟΡΑΣΤΕΣ.» - Στην παράγραφο 13 αναφέρεται από τι αποτελείται το διαμέρισμα (κουζίνα, σαλόνι, υπνοδωμάτιο, δωμάτιο μπάνιου με W.C. και νιπτήρα, 1 ακάλυπτη βεράντα και 1 καλυμμένο χώρο στάθμευσης στο ισόγειο του συγκροτήματος) όπως αυτά φαίνονταν στα επισυνημμένα στη σύμβαση αρχιτεκτονικό σχέδιο και τεχνικούς όρους. - Στην παράγραφο 17 αναφέρεται ότι τα επισυνημμένα Παραρτήματα Α-Ε στη συμφωνία αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της. - Στην παράγραφο 18 της συμφωνίας αναφέρεται ότι κάθε ειδοποίηση από και προς τον πωλητή και τους αγοραστές θα θεωρείται ως πλήρως επιδομένη, εάν σταλεί με συστημένο ταχυδρομείο στην τελευταία γνωστή διεύθυνσή του ή διά χειρός ή μέσω ιδιώτη δικαστικού επιδότη. - Στην παράγραφο 21 της συμφωνίας αναφέρεται ότι όλοι οι όροι είναι ουσιώδεις και «παράβαση δε οποιουδήποτε όρου δίδει το δικαίωμα τερματισμού αυτής και απαίτησης αποζημιώσεων από το υπαίτιο στο αναίτιο μέρος». Το Τεκμήριο 2 είναι απόδειξη για ποσό €8,500 από τους Εναγόμενους 1 στους Ενάγοντες, ημερομηνίας 17/3/
  15. Το Τεκμήριο 3 είναι απόδειξη για ποσό €15,000 από τους Εναγόμενους 1 στους Ενάγοντες, ημερομηνίας 9/12/
  16. Το Τεκμήριο 4 είναι απόδειξη προς τον Ενάγοντα 1 από τους Εναγόμενους 1 ημερ. 22/12/2009 για ποσό €10,
  17. Το Τεκμήριο 5 είναι αντίγραφο επιταγής ημερομηνίας 16/7/2007 Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Έγκωμης με για ποσό 15,000 προς τον Εναγόμενο 2, ημερομηνίας 16/7/
  18. Το Τεκμήριο 6 είναι φωτογραφία όπου φαίνεται όψη ενός δωματίου με δύο μικρά παραθυράκια. Το Τεκμήριο 7 είναι αντίγραφο άδειας οικοδομής με αρ. 004547 (δεν φαίνεται ευκρινώς η ημερομηνία) ημερομηνίας προς την Εναγόμενη 1 για 10 διαμερίσματα στα τεμ. XXXXX, XXXXX Φ-Σχ. 2-280-
  19. Το Τεκμ. 8 είναι αντίγραφο Πολεοδομικής Άδειας ημερ. 17/4/2007 προς τους Εναγόμενους 1, για 10 διαμερίσματα στο Τεμ. XXXXX, Τμήμα 2, Φ/Σχ. 2-280-
  20. Μάρτυρας Εναγόντων 2: Ενάγοντας 1, XXXXX Νεοκλέους Ο Μάρτυρας 2, Ενάγοντας 1, XXXXX Νεοκλέους, υιοθέτησε το περιεχόμενο Γραπτής Δήλωσης και κατάθεσε αριθμό Τεκμηρίων. H Γραπτή του Δήλωση είχε ως ακολούθως: « Είμαι ο ενάγοντας αρ. 1 στην παρούσα αγωγή. Είμαι ο σύζυγος της ενάγουσας αρ. 2, XXXXX Νεοκλέους. Διαμένω μαζί με τη σύζυγό μου σε οικία στη Λευκωσία επί της οδού XXXXX 18, στην Έγκωμη. Εγώ εργάζομαι στη μεταφορική εταιρεία που διατηρώ εδώ και χρόνια με έδρα τη Λευκωσία και η σύζυγός του εργάζεται ως αισθητικός σε δικό της ινστιτούτο που διατηρεί πλησίον της οικίας μας.
  21. Το έτος 2007, εγώ και η σύζυγός μου γνωρίσαμε τον εναγόμενο αρ. 2, XXXXX Αδάμου, μέσω της αδελφής μου, η οποία μας τον συνέστησε με πολύ καλά λόγια τόσο για τον ίδιο όσο και για την εργοληπτική εταιρεία του. Η αδελφή μου μας διαβεβαίωσε ότι πρόκειται για επαγγελματίες στον τομέα της ανάπτυξης ακινήτων, δηλαδή της ανέγερσης, πώλησης και μεταβίβασης οικιών και διαμερισμάτων. Το ίδιο μας διαβεβαίωσε και ο εναγόμενος αρ. 2 κατά τις συναντήσεις μαζί του. Με αυτά τα δεδομένα αποφασίσαμε με τη σύζυγό μου να αγοράσουμε ένα διαμέρισμα ενός υπνοδωματίου σε πολυκατοικία την οποία θα ανήγειρε η εταιρεία του εναγόμενου αρ. 2,YIAN. GEO. KTIMATIKI LIMITED, σε ακίνητο στο Λιοπέτρι. Προς τούτο, στις 16/7/2007 εγώ και η σύζυγος μου καταβάλαμε στον εναγόμενο αρ. 2 το ποσό των Λ.Κ.15.000, ισόποσο σε ευρώ €25.629, δυνάμει της επιταγής που είναι το τεκμήριο 5, ως προκαταβολή και για να «κρατήσουμε» το διαμέρισμα. Τόση εμπιστοσύνη είχαμε στον εναγόμενο αρ. 2 που καταβάλαμε αυτό το ποσό πριν υπογράψουμε οποιαδήποτε συμφωνία. Η Συμφωνία για την αγορά του εν λόγω διαμερίσματος υπογράφτηκε αρκετό καιρό μετά, στις 18/3/
  23. Όλες οι δηλώσεις και συνεννοήσεις εγίνονταν με τον εναγόμενο αρ. 2 και μέσω αυτού συμφωνήσαμε και καταλήξαμε στην υπογραφή της Συμφωνίας ημερομηνίας 18/3/2008, η οποία είναι το τεκμήριο 1, με την οποία αγοράσαμε από την εναγόμενη αρ. 1 εταιρεία το διαμέρισμα με αριθμό Δ.5 στον πρώτο όροφο οικοδομικού συγκροτήματος, το οποίο άρχισε να ανεγείρει η εναγόμενη αρ. 1 σε συγκεκριμένο ακίνητο στο Λιοπέτρι έναντι του συμφωνηθέντος τιμήματος των €68.
  24. Κατά το χρόνο υπογραφής της Συμφωνίας το οικοδομικό συγκρότημα βρισκόταν στα αρχικά στάδια ανέγερσης.
  25. Ο εναγόμενος αρ. 2 μας είχε διαβεβαιώσει ότι το διαμέρισμα που θα αγοράζαμε ανεγειρόταν νομίμως και συμφώνως του νόμου και ότι είχαν εξασφαλισθεί οι απαιτούμενες άδειες. Είχαμε συμφωνήσει ότι θα αγοράζαμε ένα διαμέρισμα ενός υπνοδωματίου. Περαιτέρω, είχε συμφωνηθεί ότι το διαμέρισμα θα εξυπηρετείτο από χώρο στάθμευσης στο ισόγειο. Επίσης, συμφωνήθηκε όπως το διαμέρισμα μας παραδοθεί στις 30/9/2008, ως ο όρος 4α της Συμφωνίας - τεκμήριο
  27. Πέραν του ποσού των Λ.Κ.15.000 ισόποσο €25,650, που καταβάλαμε στον εναγόμενο αρ. 2 στις 16/7/2007 ως ανωτέρω, καταβάλαμε επιπλέον προς τους εναγόμενους τα πιο κάτω ποσά, τα οποία αφορούν οι αποδείξεις των τεκμηρίων 2, 3 και
  28. (α) Στις 17/3/2008 καταβάλαμε το ποσό των €8.500 (β) Στις 9/12/2008 καταβάλαμε το ποσό των €15.000 (γ) Στις 22/12/2009 καταβάλαμε το ποσό των €10.000 Ως εκ των ανωτέρω, καταβάλαμε προς τους εναγόμενους το συνολικό ποσό των €59.
  30. Μετά την υπογραφή της Συμφωνίας και κατά το χρόνο που αναγειρόταν το κτηριακό συγκρότημα, εγώ και η σύζυγός μου επισκεφθήκαμε το χώρο της οικοδομής 2-3 φορές για να δούμε την πορεία των εργασιών. Σε μία εκ των επισκέψεών μας, όταν η οικοδομή βρισκόταν στο στάδιο του κτισίματος των τούβλων, εγώ και η σύζυγός μου παρατηρήσαμε ότι το δωμάτιο του διαμερίσματός μας ήταν σκοτεινό και στον ένα τοίχο του δωματίου αναγραφόταν με κόκκινα γράμματα η λέξη «WINDOW». Όταν παρήλθε η προθεσμία παράδοσης του διαμερίσματος με βάση τη συμφωνία, δηλαδή μετά την 30/9/2008 και είχαμε αρχίσει να ανησυχούμε για την καθυστέρηση, ο εναγόμενος αρ. 2 μας καθησύχασε και μας είπε θα τελειώσει το δικό μας διαμέρισμα για να μπούμε μέσα και μετά θα τελείωνε η υπόλοιπη οικοδομή.
  31. Τα τέλη του Σεπτέμβρη 2009 ειδοποιηθήκαμε από τον εναγόμενο αρ. 2 ότι το διαμέρισμα ήταν έτοιμο για παράδοση. Ως εκ τούτου, εγώ και η σύζυγός μου μεταβήκαμε στο διαμέρισμα όπου συναντήσαμε τον εναγόμενο αρ. 2 και την σύζυγό του. Με έκπληξη διαπιστώσαμε ότι το υπνοδωμάτιο του διαμερίσματος δεν είχε παράθυρο και στο χώρο που αναγραφόταν η λέξη «WINDOW» υπήρχε ερμάρι. Στις έντονες διαμαρτυρίες μας για το απαράδεκτο αυτό γεγονός, ο εναγόμενος αρ. 2 μας είχε πει ότι θα άνοιγε δύο μικρά παράθυρα στον δυτικό τοίχο του υπνοδωματίου και ότι δεν θα υπήρχε πρόβλημα.
  32. Παρόλο που τα κλειδιά του διαμερίσματος μας είχαν δοθεί τον Σεπτέμβριο 2009, εντούτοις δεν είχε γίνει κανονική παράδοση του διαμερίσματος προς εμάς και δεν έχει γίνει μέχρι σήμερα. Τον Φεβρουάριο 2010 απέστειλα προς την εναγόμενη αρ. 1 επιστολή ημερομηνίας 8/2/2010 δια της οποίας παρακάλεσα όπως επιλυθούν άμεσα τα σοβαρά προβλήματα στεγανοποίησης της οροφής και το πρόβλημα με το χώρο στάθμευσης και να μας παραδοθεί κανονικά το διαμέρισμα. Αντίγραφο της επιστολής παρουσιάζω για να κατατεθεί ως τεκμήριο. Ο εναγόμενος αρ. 2 απάντησε στην επιστολή μου δια επιστολής του ημερομηνίας 18/2/2010, την οποία παρουσιάζω για να κατατεθεί ως τεκμήριο. Στην επιστολή του ημερομηνίας 18/2/2010 ο εναγόμενος αρ. 2 υποσχέθηκε να επιλύσει τα προβλήματα της στεγανοποίησης και του χώρου στάθμευσης και δήλωσε ετοιμότητα να μας παραδώσει το διαμέρισμα.
  33. Εντός του έτους 2011 εγώ και η σύζυγος μου πληροφορηθήκαμε αρχικώς από την αδελφή μου και στη συνέχεια από τον εναγόμενο αρ. 2 ότι μετά από έλεγχο της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας στην οικοδομή, κατά τη διαδικασία εξέτασης για έκδοση τελικής έγκρισης, διαπιστώθηκε ότι, μεταξύ άλλων, τα εν λόγω δύο παραθυράκια του διαμερίσματος μας είναι παράνομα και θα πρέπει να κλείσουν για λόγους ασφάλειας.
  34. Πέραν του παράνομου των δύο μικρών παραθύρων, ως ανωτέρω, μετά που αναλάβαμε κατοχή του διαμερίσματος διαπιστώσαμε σωρεία κακοτεχνιών για τις οποίες ενημερώσαμε εγγράφως τους εναγόμενους τον Σεπτέμβριο του
  35. Λόγω του ότι οι εναγόμενοι δεν ανταποκρίθηκαν, αναγκαστήκαμε να αποταθούμε στο δικηγόρο μας, ο οποίος έστειλε προς τους εναγόμενους επιστολή ημερομηνίας 22.10.2010 δια της οποίας απαιτήσαμε επιδιόρθωση των κακοτεχνιών και συμμόρφωση με τα συμφωνηθέντα. Αντίγραφο της επιστολής ημερομηνίας 22.10.2010, μαζί με τις αποδείξεις αποστολής και παραλαβής της μέσω ταχυδρομείου, παρουσιάζονται για να κατατεθούν ως τεκμήριο.
  36. Επιπρόσθετα με τα πιο πάνω, περί τα τέλη του 2010, πληροφορηθήκαμε ότι η οικοδομή αναγέρθηκε χωρίς να εξασφαλιστεί προηγουμένως άδεια οικοδομής. Το γεγονός αυτό περιήλθε εις γνώση εμένα και της συζύγου μου εντελώς τυχαία, μετά από επιστολή που στείλαμε προς την Επαρχιακή Διοίκηση Αμμοχώστου σε σχέση με το θέμα φορολογίας του εν λόγω διαμερίσματος για το έτος
  37. Στην απαντητική επιστολή ημερομηνίας 13/12/2010, αντίγραφο της οποίας παρουσιάζω για να κατατεθεί ως τεκμήριο, η Επαρχιακή Διοίκηση Αμμοχώστου μας πληροφόρησε, μεταξύ άλλων, ότι η οικιστική μονάδα επί της οποίας ευρίσκεται το διαμέρισμά μας ανεγέρθηκε χωρίς να εξασφαλιστεί άδεια οικοδομής. Μετά από την ενημέρωση αυτή, προέβηκα σε σχετική έρευνα στην Επαρχιακή Διοίκηση Αμμοχώστου περί την 29/6/2011 και διαπίστωσα μετ΄ εκπλήξεώς μου ότι: (α) Η οικιστική μονάδα ανεγέρθηκε χωρίς να έχει εξασφαλιστεί άδεια οικοδομής. Η άδεια οικοδομής εκδόθηκε στις 15/4/
  38. Εξασφάλισα σχετικό αντίγραφο. (β) Τα αρχιτεκτονικά σχέδια τα οποία υπογράψαμε ως αναπόσπαστο μέρος της Συμφωνίας ημερομηνίας 18/3/2008 είχαν απορριφθεί από την Οικοδομική Αρχή πριν από την υπογραφή της Συμφωνίας περί το έτος
  39. Τα αρχιτεκτονικά σχέδια τα οποία υπέβαλε η εναγόμενη αρ. 1 στην Επαρχιακή Διοίκηση Αμμοχώστου, με βάση τα οποία εκδόθηκε η άδεια οικοδομής, είναι διαφορετικά από τα σχέδια που υπογράψαμε εμείς. Ο εναγόμενος αρ. 2 μας απέκρυψε το γεγονός ότι τα σχέδια που υπογράψαμε είχαν απορριφθεί προηγουμένως από την αρμόδια αρχή με σκοπό να μας ξεγελάσει, πράγμα το οποίο και επέτυχε.
  40. Αναφορικά με το θέμα των κακοτεχνιών, εγώ και η σύζυγός μου αποταθήκαμε σε πολιτικό μηχανικό, τον κ. XXXXX Χατζηχρίστου, ο οποίος τν Ιούλιο του 2011 επισκέφθηκε την οικοδομή και ετοίμασε σχετική έκθεση. Κατέχω αντίγραφο της έκθεσης, το οποίο παρουσιάζω για να κατατεθεί ως τεκμήριο. Όπως επιβεβαιώνεται και από το περιεχόμενο της έκθεσης, υπάρχουν οι ακόλουθες σοβαρές κακοτεχνίες και ελλιπείς εργασίες στο διαμέρισμα και στους κοινόχρηστους χώρους της οικοδομής: (α) Το υπνοδωμάτιο του διαμερίσματος μας δεν διαθέτει φυσικό εξαερισμό. Αντί του φυσικού εξαερισμού στο υπνοδωμάτιο η εναγόμενη αρ. 1 προέβη παρανόμως στο άνοιγμα δύο μικρών παραθύρων στην πλευρά του κλιμακοστασίου. Εξάλλου, η κατάσταση αυτή δεν μας επιτρέπει να έχουμε ιδιωτική ζωή. (β) Οι λειτουργήσιμοι χώροι στάθμευσης της οικοδομής είναι 7 αντί 11 που φαίνονταν στα σχέδια που υπογράφηκαν ως μέρος της συμφωνίας ημερομηνίας 18/3/
  41. Ο συμφωνηθείς χώρος στάθμευσης για το διαμέρισμά μας, ο οποίος φέρει αριθμό 5, δεν δύναται να χρησιμοποιηθεί διότι η εναγόμενη αρ. 1 παρανόμως και αντισυμβατικά έχει τοποθετήσει ντεπόζιτο νερού και αντλία πίεσης εντός αυτού. (γ) Κακοτεχνίες όσον αφορά τη μόνωση στην οροφή της οικοδομής και την αποχέτευση των όμβριων υδάτων. Συγκεκριμένα, στην οροφή υπάρχει μόνο μία υδροροή που σε συνδυασμό με τις λανθασμένες κλίσεις έχει ως αποτέλεσμα να λιμνάζουν τα νερά της βροχής και να καταστραφεί εντελώς η μόνωση με όλα τα συνεπακόλουθα προβλήματα υγρασίας. (δ) Δεν τοποθετήθηκε μόνωση στο χώρο των μπάνιων και αποχωρητηρίων, με αποτέλεσμα την έντονη παρουσία υγρασίας στο ταβάνι των χώρων αυτών. (ε) Δεν υπάρχει χώρος σκυβαλαποθήκης διότι στο χώρο που εδείκνυαν τα υπογραφέντα σχέδια για την κατασκευή του ανεγέρθηκε βεράντα για το ισόγειο διαμέρισμα.
  42. Αποστείλαμε στην εναγόμενη αρ. 1, μέσω του δικηγόρου μας, επιστολή ημερομηνίας 25/7/2011, δια της οποίας καλέσαμε την εναγόμενη αρ. 1 να επιδιορθώσει όλες τις κακοτεχνίες σύμφωνα με τις υποχρεώσεις της και να προβεί σε όλες τις απαιτούμενες διαδικασίες και να αναλάβει υποχρέωση για την έκδοση τελικής έγκρισης, χωρίς όμως αποτέλεσμα, ένεκα αποκλειστικής υπαιτιότητας της εναγόμενης αρ.
  43. Αντίγραφο της επιστολής ημερομηνίας 25/7/2011, μαζί με τις αποδείξεις αποστολής και παραλαβής της μέσω ταχυδρομείου, παρουσιάζονται για να κατατεθούν ως τεκμήριο.
  44. Οι εναγόμενοι ουδέν έπραξαν ώστε να συμμορφωθούν με τις συμβατικές τους υποχρεώσεις απέναντι μας και ουδέν ποσό μας επέστρεψαν μέχρι σήμερα. Ως εκ τούτου, με επιστολή του δικηγόρου μας ημερομηνίας 14/11/2011, καταγγείλαμε και τερματίσαμε τη συμφωνία ημερομηνίας 18/3/2008 ένεκα της αποκλειστικής υπαιτιότητας της εναγόμενης αρ.
  45. Αντίγραφο της επιστολής ημερομηνίας 14/11/2011 παρουσιάζω για να κατατεθεί ως τεκμήριο. Η εναγόμενη αρ. 1 απάντησε με επιστολή του δικηγόρου της ημερομηνίας 14/11/2011 στην οποία ανταποκρίθηκε ο δικηγόρος μας με επιστολή του ημερομηνίας 12/12/
  46. Οι επιστολές παρουσιάζονται για να κατατεθούν ως τεκμήρια.
  47. Εγώ και η σύζυγός μου επισκεπτόμαστε το διαμέρισμα σπανίως και κυρίως για σκοπούς ελέγχου και βασικής συντήρησης.
  48. Οι εναγόμενοι μας ξεγέλασαν και μας απέσπασαν το συνολικό ποσό των €59.
  49. Λόγω των πολλών και σοβαρών κακοτεχνιών, λόγω του ότι ξεγελαστήκαμε, λόγω του ότι δεν θέλουμε πλέον το διαμέρισμα διότι υπάρχουν παρανομίες ως ανέφερα ανωτέρω και διότι δεν είναι αυτό το οποίο συμφωνήσαμε, καταγγείλαμε και τερματίσαμε τη συμφωνία με την επιστολή του δικηγόρου μας ημερομηνίας 14/11/2011 και ζητήσαμε πίσω τα χρήματά μας και οι εναγόμενοι να πάρουν το διαμέρισμά τους πίσω. Γι΄ αυτό καταχωρίσαμε την παρούσα αγωγή.» Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι στις 18/3/2008 υπέγραψε μεν τη συμφωνία αγοράς του διαμερίσματος, χωρίς όμως να την διαβάσoυν οι Ενάγοντες προσεκτικά όταν υπέγραφαν. Έμαθε ότι δεν υπήρχε άδεια οικοδομής σε αλληλογραφία του από το αρμόδιο Τμήμα. Δεν γνωρίζει ακριβώς τη διαφορά πολεοδομικής άδειας και άδειας οικοδομής, εφόσον διατηρεί εταιρεία μεταφοράς έργων τέχνης, όφειλαν όμως να είναι συνεπείς οι Εναγόμενοι στον τομέα τους και να του κτίσουν και παραδώσουν ένα νόμιμο διαμέρισμα για να μπορεί να ζήσει εκείνος και η σύζυγός του αξιοπρεπώς και να μπορεί να το χαρεί και η θυγατέρα του. Δέχτηκε ότι οφείλεται υπόλοιπο για το διαμέρισμα, αλλά ανέφερε ότι θα έπρεπε να παραδοθεί η κατοχή του διαμερίσματος στην παρουσία πολιτικού μηχανικού και να είναι της πλήρους έγκρισης των αγοραστών και τότε θα πληρωνόταν η τελευταία δόση. Άρα κατά την άποψή του χρωστούν πολύ λιγότερα από αυτά που όφειλαν. Ως περαιτέρω ανέφερε, εκεί όπου είναι σήμερα το ερμάρι του υπνοδωματίου του διαμερίσματος, έγραφε τη λέξη «window» . Κατά την άποψή του αν ένας χώρος δεν είχε φυσικό εξαερισμό, τότε είναι αποθήκη, δεν είναι υπνοδωμάτιο. Παρέλαβαν το διαμέρισμα, γιατί τους έπεισε ο Εναγόμενος 2 ότι το πρόβλημα θα λυνόταν εντός του χώρου και θεώρησαν ότι ήταν ευθύνη της Εναγόμενης 1, εφόσον άνοιξε τα παράθυρα, να κάνει τις απαραίτητες αλλαγές και να φροντίσει να γίνουν δεκτές από τις αρμόδιες υπηρεσίες, ώστε να εκδοθεί ο τίτλος ιδιοκτησίας. Επιπλέον ανέφερε ότι όταν αποτάθηκε στην πολεοδομική αρχή, ζήτησε εξηγήσεις για να μάθει για τα παράθυρα και ο υπεύθυνος πολεοδομικός υπάλληλος, του ανέφερε ότι τα σχέδια τα οποία είχε ο Ενάγων στην κατοχή του είχαν απορριφθεί και του δόθηκαν τα εγκριθέντα σχέδια. Ο ευπαίδευτος συνήγορος για τους Εναγόμενους, ανέφερε ότι δεν ισχύει αυτό που έλεγε ο Ενάγων 1, γιατί πρώτα υποβάλλονται τα αρχιτεκτονικά σχέδια και μετά η πολεοδομική άδεια, υποβάλλεται μαζί με τα στατικά σχέδια στην Επαρχιακή Διοίκηση. Υπέβαλε επίσης στον Ενάγοντα 2 ότι τον κοροϊδέψαν οι υπάλληλοι για να μην ασχοληθούν μαζί του. Αναφέρθηκε επίσης ότι η Έκθεση του κ. Χατζηχρίστου ετοιμάστηκε μετά την καταχώρηση της αγωγής. Επιπρόσθετα, ο Ενάγοντας 1 ανέφερε στο Δικαστήριο, ότι όσον αφορά το χώρο στάθμευσης παρά το ότι στο σχέδιο της πολεοδομικής άδειας φαινόταν πάργκιγκ για 2 αυτοκίνητα στην πραγματικότητα μετά δυσκολίας χωρεί ένα αυτοκίνητο. Κατά το μάρτυρα δεν έγινε σωστή παράδοση του διαμερίσματος. Το ντεπόζιτο που βρισκόταν στο χώρο στάθμευσης του διαμερίσματός τους, έφυγε σε κάποια στιγμή. Εξηγώντας την πάροδο 2 χρόνων για να τερματιστεί η συμφωνία, ανέφερε ότι αρχή του ήταν να μη συμβιβάζεται με την παρανομία και ότι όταν πληροφορήθηκε ότι έπρεπε να κλείσουν τα παράθυρα που άνοιξαν για να περάσει τον έλεγχο και επειδή δεν ήταν ανθρώπινο να μην έχει παράθυρα, θα αναγκαζόταν να παρανομήσει μετά, ανοίγοντας ξανά τα παράθυρα και συνεπώς δεν ήταν διατεθειμένος να συμβιβαστεί με αυτή την παρανομία. Όπως ανέφερε, ήταν υποχρέωση του Εναγομένου 2 να του παραδώσει ένα νόμιμο διαμέρισμα που να μπορεί να απολαμβάνει με τη σύζυγό του μια ωραία ζωή χωρίς προβλήματα και παρανομίες. Παραδέχτηκε ότι μέσα στο διαμέρισμα υπάρχουν έπιπλα και ηλεκτρικές συσκευές και ότι έξω από το διαμέρισμα υπάρχει τέντα που ανοιγοκλείνει, αλλά ανέφερε ότι διαμένει στο διαμέρισμα για σκοπούς συντήρησης μόνο, η οποία συντήρηση σε ένα λογικό επίπεδο για να παραδοθεί το διαμέρισμα. Οι Ενάγοντες επιθυμούν τα λεφτά τους πίσω για να το επιστρέψουν. Όπως ανέφερε και άλλοι κάτοικοι των διαμερισμάτων δεν ήταν ευχαριστημένοι. Στις συνεδριάσεις της Διαχειριστικής Επιτροπής σπάνια λαμβάνει μέρος. Ο λόγος που δεν κάνει επιδιορθώσεις η Διαχειριστική Επιτροπή είναι γιατί δεν έχουν παραδοθεί τα διαμερίσματα και τίποτε δεν μεταβιβάστηκε σε κανένα. Ο Μ.Ε.
  50. Ενάγων 1, κατέθεσε επίσης αριθμό Τεκμηρίων, των οποίων ακολουθεί η περιγραφή αμέσως πιο κάτω. Το Τεκμήριο 9 είναι επιστολή ημερομηνίας 8/2/2010 με την οποία ο XXXXX Νεοκλέους, Ενάγων 1, απευθύνεται προς τους Εναγόμενους και με την οποία παρατίθενται επί λέξει τα ακόλουθα: «Θέμα: Οικοδομικές κακοτεχνίες και καθυστέρηση κτιρίου επί ης οδού XXXXX στο Λιοπέτρι Αναφορικά με το πιο πάνω θέμα και σε συνέχεια των τηλεφωνικών μας επικοινωνιών, επιθυμώ να σας πληροφορήσω ότι στην εν λόγω οικοδομή εξακολουθούν να παρουσιάζονται τα προβλήματα στεγανοποίησης της οροφής, με συνεπακόλουθο την πτώση του επιχρίσματος εντός του διαμερίσματός μας στο πρώτο όροφο αρ.
  51. Αντιλαμβάνεστε ότι το πιο πάνω πρόβλημα δημιουργεί αναστάτωση και ανασφάλεια στο χώρο μας. Πέραν τούτου, τίθεται και θέμα ασφάλειας, εφόσον τέτοια προβλήματα παρουσιάζουν διάβρωση στο σκελετό, εάν δεν αντιμετωπιστούν άμεσα. Παράλληλα επιθυμώ να σας υπενθυμίσω ότι στα σχέδιά σας που επισυνάπτονται με τα συμβόλαια, μας παρουσιάσατε το χώρο στάθμευσης αρ. 5 καθαρό. Δυστυχώς όμως επί τόπου έχετε τοποθετήσει ντεπόζιτο νερού και αντλίες, χωρίς να μας ενημερώσετε για το θέμα. Κατανοείται ότι για μας το θέμα αυτό είναι σοβαρό αφού μετατρέψατε το δικό μας χώρο σε κοινόχρηστο. Κλείνοντας θα ήθελα να σας παρακαλέσω όπως άμεσα μεριμνήσετε για τα πιο πάνω, και να με ενημερώσετε γραπτώς, εντός δεκαπέντε ημερών για τις αποφάσεις σας.» Το Τεκμήριο 10 είναι επιστολή ημερομηνίας 18/2/2010, συνταχθείσα από τον Εναγόμενο 2 και η οποία απευθύνεται προς τον Ενάγοντα
  52. Αναφέρονται επί λέξει τα ακόλουθα: « Αναφορικά με την επιστολή σας στις 08/2/2010 θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι: 1) Το πρόβλημα στεγανοποίησης της οροφής έχει επισκευαστεί. Έχω τοποθετήσει δύο καινούργιες υδρορροές και έχω ομαλοποιήσει με επιπρόσθετο μπετόν την οροφή η οποία έχει ξαναπεραστεί με μονωτικό υλικό. Με αυτό τον τρόπο δεν υπάρχει περίπτωση διαρροής. Τις παραπάνω εργασίες μπορείτε να τις διαπιστώσετε με την επιτόπου επίσκεψή σας. 2) Το θέμα κατάληψης του χώρου στάθμευσης αρ.5 από ντεπόζιτο νερού είναι προσωρινή λύση για την υδροδότηση της πολυκατοικίας μέχει να μας δοθεί απευθείας νερό από τον Κεντρικό Αγωγό του Κ. Συμβουλίου Ως τότε μπορείτε να χρησιμοποιείτε το χώρο στάθμευσης αρ. 4 μέχρι να μετακινηθεί το ντεπόζιτο νερού. 3) Σύμφωνα με την παράγραφο 9 του συμβολαίου έχω μιλήσει με τον πολιτικό μηχανικό μας και είμαστε έτοιμοι να προβούμε στην παράδοση του διαμερίσματος.» Το Τεκμήριο 11 είναι επιστολή από το δικηγόρο των Εναγόντων ημερομηνίας 22/10/2010 προς την Εναγόμενη 1, υπόψη του Εναγόμενου 2, με την οποία αναφέρονται επί λέξει τα ακόλουθα: « Θέμα: Κακοτεχνίες στο κτίριο επί της οδού XXXXX στο Λιοπέτρι. Σας αποστέλλω την παρούσα εκ μέρους των πελατών μου κ.κ. XXXXX και XXXXX Νεοκλέους και σε συνέχεια της μεταξύ σας αλληλογραφίας, αναφορικά με το πιο πάνω θέμα, σας αναφέρω τα ακόλουθα:
  53. Επανειλημμένα, τόσο γραπτώς όσο και προφορικώς, οι πελάτες μου, οι οποίοι είναι ιδιοκτήτες του διαμερίσματος αρ.5 επί του ως άνω αναφερόμενου κτιρίου, σας ενημέρωσαν για τις σοβαρότατες κακοτεχνίες επί του κτιρίου. Αντίγραφο της έκθεσης σας επισυνάπτεται για εύκολη αναφορά.
  54. Δυστυχώς, μέχρι σήμερα δεν έχετε συμμορφωθεί πλήρως με τις συμβατικές σας υποχρεώσεις έναντι των πελατών μου ούτε έχετε προβεί σε επιδιόρθωση των κακοτεχνιών και/ή ατελειών και/ή προβλημάτων ούτε καν ενημερώσατε τους πελάτες μας για τις προθέσεις σας. Αν και στο παρελθόν και συγκεκριμένα με επιστολή σας ημερομηνίας 18.2.2010 επιβεβαιώσατε τους πελάτες μου ότι θα προβαίνατε στην επιδιόρθωση των κακοτεχνιών και στη τήρηση των συμφωνηθέντων, εντούτοις μέχρι σήμερα οι κακοτεχνίες και τα προβλήματα εξακολουθούν να υπάρχουν με αποτέλεσμα οι πελάτες μου να υφίστανται συνεχώς ζημιές, απώλειες και ταλαιπωρία.» Προστίθετο στην επιστολή ότι είναι υποχρέωση της εταιρείας να τηρήσει τις συμβατικές της υποχρεώσεις και να επιδιορθώσει τις κακοτεχνίες και αναφερόταν επίσης ότι η επιστολή ήταν η τελευταία η οποία αποστέλλεται προς την Εναγόμενη και ότι εάν εντός 10 ημερών δεν υπάρξει συγκεκριμένη απάντηση , θα προχωρούσαν οι Ενάγοντες στη λήψη δικαστικών μέτρων χωρίς περαιτέρω προειδοποίηση. Επισυναπτόταν επίσης κατάλογος με διάφορα προβλήματα-εκκρεμότητες που είχαν εντοπιστεί. Το Τεκμήριο 12 είναι επιστολή ημερομηνίας 25 Ιουλίου 2011, από το δικηγορικό γραφείο Ευστάθιος Κ. Ευσταθίου προς τους Εναγόμενους με την οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: «
  55. Οι πελάτες μου έχουν συνάψει συμφωνία ημερομηνίας 18.3.2008 με την εταιρεία σας για αγορά διαμερίσματος στο συγκρότημα το οποίο ανήγειρε η εταιρεία σας στο Λιοπέτρι. Μαζί με τη συμφωνία οι πελάτες μου υπέγραψαν αρχιτεκτονικά σχέδια τα οποία αποτελούσαν αναπόσπαστο μέρος της συμφωνίας.
  56. Μετά τη σύναψη της συμφωνίας, η εταιρεία σας προχώρησε στην εκτέλεση των εργασιών ανέγερσης του συγκροτήματος, οι οποίες ολοκληρώθηκαν περί το Σεπτέμβριο του 2009, οπόταν και παραδόθηκε το διαμέρισμα στους πελάτες μου. Από της παραδόσεως του διαμερίσματος οι πελάτες μου διαπίστωσαν σωρεία κακοτεχνιών και εργασιών επί τω έλαττω και εμφανείς αποκλίσεις από τα σχέδια τα οποία υπέγραψαν μαζί με τη συμφωνία ημερομηνίας 18.3.
  57. Οι πελάτες μου σας έχουν κατ' επανάληψιν γνωστοποιήσει το γεγονός αυτό και απαίτησαν από την εταιρεία σας την επιδιόρθωση των κακοτεχνιών και/ή την συμμόρφωση κατά το μέγιστο δυνατό με τα συμφωνηθέντα μεταξύ σας σχέδια. Σχετική, μεταξύ άλλων, είναι και η επιστολή μου ημερομηνίας 22.10.2010 η οποία σας απεστάλη ταχυδρομικώς και παραλήφθηκε από εσάς στις 3.11.
  58. Πέραν των πιο πάνω, οι πελάτες μου πληροφορήθηκαν μετ' εκπλήξεως περί τον Δεκέμβριο του 2010 από την Επαρχιακή Διοίκηση Αμμοχώστου (Οικοδομική Αρχή) ότι το συγκρότημα επί του οποίου βρίσκεται οικοδομημένο το διαμέρισμά τους ανηγέρθηκε χωρίς άδεια οικοδομής. Πρόσφατα οι πελάτες μου ενημερώθηκαν ότι η άδεια οικοδομής εκδόθηκε στις 15.4.2011 επί τη βάσει διαφορετικών σχεδίων από τα συμφωνηθέντα και ότι τα σχέδια τα οποία υπέγραψαν στις 18.3.2008 είχαν ήδη απορριφθεί από την Οικοδομική Αρχή πριν την υπογραφή τους και/ή περί το έτος 2006(!).
  59. Από τα πιο πάνω γεγονότα προκύπτει ότι η εταιρεία σας χρησιμοποιώντας δόλο και απάτη και ψευδείς παραστάσεις παρέπεισε τους πελάτες μου να υπογράψουν την συμφωνία ημερομηνίας 18.3.2008 και να της καταβάλουν το μεγαλύτερο μέρος του τιμήματος πώλησης του διαμερίσματος, ενώ εγνώριζε ότι τα σχέδια τα οποία παρουσίασε προς τους πελάτες μου και υπεγράφησαν από αμφότερα τα μέρη είχαν ήδη απορριφθεί από την Οικοδομική Αρχή.
  60. Σε μια προσπάθεια εξώδικης διευθέτησης του όλου ζητήματος οι πελάτες μου σας καλούν όπως διορθώσετε τις κακοτεχνίες και/ή τις παραβάσεις των σχεδίων, οι οποίες εν πάση περιπτώσει είναι αναγκαίες για εξασφάλιση τελικής εγκρίσεως του διαμερίσματος. Οι πελάτες μου αιτούνται πέραν από την επιδιόρθωση των κακοτεχνιών και/ή παραβιάσεων των συμφωνηθέντων στο διαμέρισμά τους και επιδιόρθωση κακοτεχνιών και/ή συμμόρφωση με τα συμφωνηθέντα εν σχέσει με τους κοινόχρηστους χώρους του συγκροτήματος.» Στη συνέχεια καλείτο η Εναγόμενη 1 όπως επικοινωνήσει με τους Ενάγοντες για διευθέτηση συνάντησης και υπογραφή συμφωνίας για επιδιόρθωση των κακοτεχνιών, συμμόρφωσης με τα αρχικώς συμφωνηθέντα και ανάληψη υποχρέωσης έκδοσης τελικής έγκρισης. Το Τεκμήριο 13 είναι επιστολή του δικηγορικού γραφείου Ευστάθιου Ευσταθίου ημερομηνίας 14/11/2011 με την οποία αναφερόταν ότι οι Ενάγοντες κατάγγελλαν τη συμφωνία τους με τους Εναγόμενους 1 και διεκδικούσαν, μετά τόκων, επιστροφή των ποσών που είχαν καταβληθεί «εξ' αιτίας και/ή δυνάμει και κατ' ακολουθία των ψευδών παραστάσεων των Εναγόντων και/ή των πράξεων δόλου και/ή απάτης» εκ μέρους των τελευταίων. Καλούσαν τους Εναγόμενους 1 οι Ενάγοντες όπως τους επιστρέψουν το ποσό που είχε καταβληθεί, δηλαδή €59,129, πλέον τόκους εντός 5 ημερών και αναφερόταν ότι με την πλήρη επιστροφή του ποσού θα παραδιδόταν το ακίνητο σε εκείνους. Εάν οι Εναγόμενοι δεν το έπρατταν εντός της προθεσμίας, οι Ενάγοντες θα προχωρούσαν εναντίον τους με αγωγή. Σε απάντηση στο Τεκμήριο 13, μέσω του δικηγόρου της Στ. Ασπρόφτα, η Εναγόμενη 1, ανέφερε με επιστολή 14/11/2011 (Τεκμήριο 14) ότι απορρίπτει τους ισχυρισμούς των Εναγόντων. Περαιτέρω ανέφερε ότι οι Ενάγοντες σε κατ' ιδίαν συνάντηση με την Εναγόμενη 1 είχαν αποδεχτεί τις εισηγήσεις της, ότι η Εναγόμενη 1 παρέδωσε στους Ενάγοντες το διαμέρισμα το 2009 και οι τελευταίοι αποδέχτηκαν την παράδοση του διαμερίσματος, ότι είχαν επιλυθεί όλες οι παρατηρήσεις που υπήρχαν πριν και μετά την παράδοση, ότι η οικοδομή είχε ανεγερθεί βάσει των σχεδίων και της άδειας οικοδομής και ότι οφειλόταν από τους Ενάγοντες ποσό €7,000 προς την Εναγόμενη
  61. Με το Τεκμήριο 15, επιστολή 12/11/2011, οι Ενάγοντες απάντησαν στην Εναγόμενη 1 ότι απορρίπτουν τους ισχυρισμούς της. Ανέφεραν επιπλέον, ότι η Εναγόμενη είχε υποσχεθεί στους Ενάγοντες ότι θα προχωρούσε σε επιδιόρθωση των κακοτεχνιών και στη συμμόρφωσή της με τη συμφωνία με τους Ενάγοντες και επειδή αυτά δεν τηρήθηκαν οι Ενάγοντες κατήγγελλαν τη σύμβαση 18/03/2008 και θα προχωρούσαν στην καταχώρηση αγωγής εναντίον της Εναγομένης
  62. Τα Τεκμήρια 16- 18 είναι 3 φωτογραφίες. Μ.Ε. 3 XXXXX Αναστάση H M.E. 3 κα XXXXX Αναστάση, μαρτύρησε διά ζώσης και κατέθεσε αριθμό Τεκμηρίων. Εργάζεται στην Επαρχιακή Διοίκηση Αμμοχώστου. Είχε στην κατοχή της τον οικοδομικό φάκελο που αφορούσε το ακίνητο όπου οικοδομήθηκε το διαμέρισμα. Το Παράρτημα Β (σχέδιο) που βρισκόταν στο Τεκμήριο 1 (αγοραπωλητήριο έγγραφο) κατά τη μάρτυρα δεν ήταν το ίδιο αρχιτεκτονικό σχέδιο με βάση το οποίο εκδόθηκε η πολεοδομική άδεια που αφορούσε το ακίνητο. Αποδίδω όμως μειωμένη βαρύτητα στην εν λόγω μαρτυρία, αφού η μάρτυρας δεν κατέστη Τεκμήριο το σχέδιο που σχετιζόταν με την πολεοδομική άδεια από τη μάρτυρα, για να μπορεί το Δικαστήριο να έχει υπόψη του ποιο έγγραφο έβλεπε η μάρτυρας προβαίνοντς στην αντιπαραβολή (σημειώνω ότι σχετικό Τεκμήριο προς αναγνώριση, δεν κατέστη Τεκμήριο και πρέπει να αγνοηθεί) Αν και η ίδια δεν είναι τεχνικός-μηχανικός, φαίνεται να υπάρχει διαφορά στους χώρους στάθμευσης. Η άδεια οικοδομής εκδόθηκε στις 15/4/
  63. Υποβλήθηκε στις 23/5/
  64. Είχαν ζητηθεί κάποιες μελέτες προηγουμένως και συμμόρφωση με κάποιους όρους. Η αίτηση είχε υποβληθεί μετά το χτίσιμο της οικοδομής. Δεν φαίνεται να υποβλήθηκε αίτηση για τελική έγκριση. Η μάρτυρας κατέθεσε ως Τεκμήριο 19, Σημείωμα από τον οικοδομικό φάκελο. Η μάρτυρας επίσης κατάθεσε το Τεκμήριο 20, επιστολή με την οποία ζητεί η Επαρχιακή Διοίκηση από την Εναγόμενη 1 εταιρεία, να κατεδαφίσει τοίχους και να υποβάλει νέα αρχιτεκτονικά σχέδια. Από το φάκελο της μάρτυρος, δεν φαίνεται να έχει υποβάλει η εν λόγω εταιρεία τέτοια σχέδια. Η μάρτυρας επίσης ανέφερε ότι έχει υποβληθεί καταγγελία και στάληκε επιστολή στη Νομική Υπηρεσία, η οποία και κατατέθηκε ως Τεκμήριο. Με βάση την απάντησή από τη Νομική Υπηρεσία, θα έπρεπε να κατεδαφιστούν τοίχοι στο διαμέρισμα
  65. Η μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να απαντήσει εάν το διαμέρισμα 5, θα μπορούσε να αποκτήσει ξεχωριστό τίτλο. Αντεξεταζόμενη, η Μ.Ε. 3, ανέφερε ότι αν κάποιος θέλει να κτίσει μία οικοδομή, πρέπει πρώτα να αποταθεί στο Τμήμα Πολεοδομίας για πολεοδομική άδεια και στη συνέχεια στην αρμόδια οικοδομική αρχή που είναι ο Έπαρχος Αμμοχώστου. Από το φάκελο δεν φαινόταν να κατατέθηκαν σχέδια τα οποία να απορρίφθηκαν. Υπάρχουν 3 είδη πιστοποιητικών (εννοούσε προφανώς η μάρτυρας μετά την έκδοση άδειας οικοδομής): το Πιστοποιητικό Τελικής Έγκρισης, το Πιστοποιητικό Τελικής Έγκρισης με Σημειώσεις που δεν απαγορεύει τη μεταβίβαση και το πιστοποιητικό μη εξουσιοδοτημένων Εργασιών που δεν επιτρέπει τη μεταβίβαση. Στην προκειμένη περίπτωση δεν έχει εκδοθεί κάποιο πιστοποιητικό. Σε σχέση με το Διαμέρισμα 5 δεν φαίνεται να διαπιστώθηκε οτιδήποτε επιλήψιμο. Επίσης δεν γνωρίζει εάν είχε υποβληθεί αίτηση για άδεια οικοδομής το 2006, επειδή ο φάκελος τον οποίο είχε στην κατοχή της ξεκινά από το
  66. Τέλος, ανέφερε ότι το ζήτημα με τα παράθυρα εντοπίστηκε με την υποβολή του παραπόνου. Ακολουθεί περιγραφή των κατατεθέντων από την Μ.Ε. 3 Τεκμηρίων. Το Τεκμήριο 19 είναι σημείωμα από τον κ. Α.Λοϊζιά, Τεχνικό Μηχανικό Κεντρικής Υπηρεσίας Κοινοτικών Συμβουλίων Αμμοχώστου, με το οποίο αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: Ότι είχε γίνει φωτογράφηση του χώρου Ότι ο έλεγχος της ανάπτυξης, σε σχέση με ενδεχόμενη εφαρμογή των όρων και σχεδίων των αδειών, αφορούσε εξωτερική παρατήρηση σε χρόνο κατά τον οποίο οι εργασίες βρίσκοτναν στο στάδιο που παρουσιαζόταν στις φωτογραφίες Ότι δεν είχαν υλοποιηθεί οι όροι της Άδειας Οικοδομής, όσον αφορούσε στην κατασκευή της νέας ρυμοτομίας (πεζοδρόμια, οδόστρωμα, υπηρεσίες κλπ). Δεν υπήρξε συμμόρφωση με τους όρους της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Σε διαμερίσματα είχαν εγκατασταθεί ψησταριές Είχε ανεγερθεί περίφραξη με ύψος μεταλύτερο από 1,20 μ. στο νέο οδικό σύνορο του τεμαχίου Οι ηλιακοί θερμοσίφωνες δεν είχαν αποκρυφτεί Εξωτερικά του κτιρίου στις τοιχοποιίες είχαν εγκατασταθεί συμπιεστές κλιματιστικών συστημάτων Ο Ε.Μ. του έργου θα έπρεπε να κληθεί να υποβάλει βελτιώσεις ορθής και σύμφωνα με την άδεια υλοποίησης του έργου. Επίσης αναφερόταν ότι ο φάκελος διαβιβαζόταν για εξέταση του ενδεχομένου παραχώρησης τελικής έγκρισης. To Τεκμήριο 20 είναι επιστολή της Επαρχιακής Διοίκησης Αμμοχώστου, ημερομηνίας 29/01/2013 -η οποία δηλαδή καταρτίστηκε μετά την καταχώρηση της παρούσας αγωγής-, η οποία απευθύνεται μεταξύ άλλων και στην Ενάγουσα 1, αναφέροντας ότι μετά από τη διαπίστωση ότι τα εγκριμένα σχέδια στη βάση της άδειας οικοδομής 004547 (που αφορά τα διαμερίσματα του σχετικού με την παρούσα υπόθεση οικοδομικού συγκροτήματος), δεν συνάδουν με το ισχύον νομικό καθεστώς και συγκεκριμένα το διαμέρισμα με αρ. 5 της ανάπτυξης δεν διαθέτει φυσικό αερισμό, κατά παράβαση του Κανονισμού 8
(2)των Περί Οδών και Οικοδομών Κανονισμών, έχει λάβει η Επαρχιακή Διοίκηση, τις απόψεις τόσο του Επαρχιακού Λειτουργού Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως, όσο και γνωμάτευση του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας. Σε μία προσπάθεια επίλυσης του προβλήματος, χωρίς να απαιτηθεί ανάκληση της άδειας που έχει δοθεί για όλη την ανάπτυξη, καλείται η Εναγόμενη 1 να κατεδαφίσει κάποιους τοίχους και σε δημιουργία ενιαίου χώρου με υποβολή νέων αρχιτεκτονικών σχεδίων που θα δείχνουν την τροποποίηση αυτή για εξασφάλιση νέας καλυπτικής άδειας οικοδομής. Το Τεκμήριο 21 είναι επιστολή της Επαρχιακής Διοίκησης Αμμοχώστου 25/10/2012 προς το Γενικό Εισαγγελέα , η οποία αναφέρει κυρίως τα ακόλουθα (παρατίθεται περίληψη): - H Eπαρχιακή Διοίκηση Αμμοχώστου, μετά από παράπονο που λήφθηκε από το δικηγόρο των αγοραστών του Διαμερίσματος 5 της ανάπτυξης (που αφορά την παρούσα υπόθεση) διαπίστωσε ότι τα σχέδια που αφορούν το διαμέρισμα δεν είναι σύμφωνα με το ισχύον νομικό καθεστώς και ότι παραβιάζεται ο Κανονισμός 8
(2)του Περί Οδών και Οικοδομών Κανονισμών, που αφορά τον αερισμό των οικοδομών καθότι το υπνοδωμάτιο δεν διαθέτει φυσικό αερισμό με παράθυρο ή μπαλκονόθυρα. - Έπειτα από την εν λόγω διαπίστωση η Επαρχιακή Διοίκηση, προχωρώντας σε διαβουλεύσεις τόσο με τη δικηγόρο των αγοραστών του Διαμερίσματος 5, όσο και με τον ιδιοκτήτη της ανάπτυξης, προσπάθησε να επιλύσει το ζήτημα, κάτι που δεν κατέστη δυνατόν. Στη συνέχεια στάληκε επιστολή στον ιδιοκτήτη της ανάπτυξης (εννοείται η Εναγόμενη 1) ), με την οποία του υπενθυμιζόταν το πρόβλημα και του ζητείτο να υποβληθούν νέα τροποποιημένα σχέδια που να συνάδουν με το ισχύον νομικό καθεστώς και επειδή οι προσπάθειες αυτές ήταν άκαρπες ζητήθηκαν στις 27/10/2012 οι απόψεις του Επαρχιακού Λειτουργού Τμήματος Πολεοδομίας - Η εισήγηση του Επαρχιακού Λειτουργού Πολεοδομίας μέσω επιστολής του 22/10/2012, ήταν ότι για να επιλυθεί το πρόβλημα που δημιουργήθηκε απαιτείται η συνεργασία αφενός του ιδιοκτήτη της ευρύτερης ανάπτυξης, του αρχιτέκτονα του έργου, του αγοραστή και των αρμόδιων αρχών αφετέρου, κάτι το οποίο προηγήθηκε αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Συγκεκριμένα ο Επαρχιακός Λειτουργός Πολεοδομίας εισηγείτο κατεδάφιση τοίχων και δημιουργία ενιαίου χώρου, πρόταση με την οποία διαφωνούσαν οι αγοραστές. O αγοραστής καταχώρησε αγωγή στο Δικαστήριο με την οποία ζητείται ακύρωση της σύμβασης αγοραπωλησίας και επιστροφής των χρημάτων που πλήρωσε. Επιπλέον στην εν λόγω επιστολή, διαλαμβάνονται τα ακόλουθα: «α. Οι αγοραστές υπέγραψαν αγοραπωλητήριο έγγραφο στις 18/03/2008 β. Τα σχέδια που υπέγραψαν οι αγοραστές δεν διαφέρουν από τα εγκριμένα σχέδια βάση των σχετικών αδειών που έχουν εκδοθεί. γ. Η παράδοση του διαμερίσματος στους αγοραστές φαίνεται να έχει γίνει περί το τέλος του 2008 ή αρχές του 2009, σύμφωνα με τα λεχθέντα του ιδιοκτήτη της ανάπτυξης αλλά και βάση της κατανάλωσης στο λογαριασμό υδατοπρομήθειας που αφορά το εν λόγω διαμέρισμα. Έκτοτε οι αγοραστές συνεχίζουν να διαμένουν κατά διαστήματα στο εν λόγω διαμέρισμα, καθότι έχουν τη συνήθη διαμονή τους στη Λευκωσία. δ. Η αίτηση για άδεια οικοδομής υποβλήθηκε στο Γραφείο μας στις 23/05/
  1. Επειδή όμως τα στοιχεία και άλλα έγγραφα/μελέτες που αφορούσαν την ανάπτυξη ήταν ελλιπή, η αίτηση δεν μπορούσε να εξεταστεί μέχρι τις 24/07/2009 όταν υποβλήθηκαν όλα τα απαραίτητα έγγραφα. Το επίδικο διαμέρισμα είχε ανεγερθεί, παραδοθεί και κατοικηθεί από τον αγοραστή πριν να μελετηθεί η αίτηση για άδεια οικοδομής και πριν την έκδοση της άδειας.» Ενόψει των πιο πάνω, η Επαρχιακή Διοίκηση ζητούσε από τη Νομική Υπηρεσία να την συμβουλεύσει για το πως θα έπραττε. Το Τεκμήριο 22 είναι επιστολή από τη Νομική Υπηρεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας, αναφερόταν ότι είχε παρέλθει ο εύλογος χρόνος που απαιτείται για να μπορεί να χωρέσει ανάκληση διοικητικής πράξης και ότι δεν υπήρχε άλλη επιλογή από το να υλοποιηθεί η εισήγηση του Επαρχιακού Λειτουργού του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως (εννοείται η πρόταση για κατεδάφιση τοίχου). Το Τεκμήριο 23 είναι επιστολή ημερομηνίας 21/9/2012 του Επαρχιακού Γραφείου Πολεοδομίας και Οικήσεως Αμμοχώστου, στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρονται τα ακόλουθα: «
  2. Τα σχέδια της εν λόγω πολεοδομικής άδειας εγκρίθηκαν από την Πολεοδομική Αρχή χωρίς να εντοπιστεί το πρόβλημα του φυσικού εξαερισμού του διαμερίσματος με αριθμό 5, ωστόσο θα έπρεπε κατά την άποψή μου τα σχέδια αυτά να εξεταστούν με περισσότερη λεπτομέρεια (δηλαδή εάν αυτό γινόταν και υπήρχε άδεια οικοδομή ςπριν να ξεκινήσει να χτίζει ο παρέας, θα μπορούσε να επιλυθεί το πρόβλημα και να μην υπήρχε καν), όσον αφορά τους περί Οδών και Οικοδομών Κανονισμούς, κατά το στάδιο μελέτης της σχετικής αίτησης για άδεια οικοδομής [η σημείωση (α) προς Αρμόδια Αρχή και αιτητές της εκδοθείσας πολεοδομικής άδειας αναφέρεται). Ο έγκαιρος εντοπισμός του προβλήματος και οι έγκαιρες ενέργειες θα μπορούσαν να το επιλύσουν πιο εύκολα.» Μάρτυρας Εναγόντων 4: XXXXX Χατζηχρίστος Ο μάρτυρας Εναγόντων 4, XXXXX Χατζηχρίστος, είναι πολιτικός μηχανικός από το 1980, μέλος του ΕΤΕΚ από το
  3. Τον Ιούλιο του 2011 επισκέφθηκε το οικοδομικό συγκρότημα που αφορά την υπόθεση, με σκοπό τη σύνταξη Έκθεσης, η οποία και κατατέθηκε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο 24 και του οποίου ο μάρτυρας υιοθέτησε το περιεχόμενο. Στην Έκθεση διαπιστώνει κακοτεχνίες στο οικοδομικό συγκρότημα. Συγκεκριμένα, οι χώροι στάθμευσης που είχαν κατασκευαστεί ήταν πολύ λιγότεροι από τους απαιτούμενους χώρους στάθμευσης βάσει των Σχεδιων. Το διαμέρισμα των Εναγόντων, δεν διέθετε φυσικό εξαερισμό. Επίσης υπήρχε κακοτεχνία στο υπόστρωμα της οροφής, με αποτέλεσμα όταν έβρεχε να λιμνάζουν νερά. Άλλο προβλημα ήταν ότι στους όρους της πολεοδομίας για έκδοση της άδειας αναφερόταν ως όρος ότι έπρεπε να κατασκευαστεί στηθαίο στην οροφή τόσο για σκοπούς ασφάλειας όσο και για να μην είναι ορατά ντεπόζιτα. Οι χώροι των μπάνιων αποχωρητηρίων οι οποίοι πρέπει να μονώνονται και στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν είχαν μονωθεί με αποτέλεσμα να παρουσιάζονται υγρασίες στα ταβάνια κάτω από τα μπάνια ή ντους. Επιπλέον υπήρχε πρόβλημα με ένα από τους χώρους στάθμευσης που ενώ δεικνυόταν στα σχέδια, είχε κατασκευαστεί κήπος στη συγκεκριμένη θέση. Ακόμα ένα πρόβλημα ήταν ότι στη νότια όψη τα υπογραφέντα σχέδια έδειχναν στηθαία με επένδυση πέτρας ενώ είχαν κατασκευαστεί κάγκελα. Ακόμα ένα σοβαρό πρόβλημα ήταν ο χώρος σκυβαλαποθήκης που δεικνυόταν στα υπογραφέντα σχέδια, αφού αντί για σκυβαλαποθήκη, είχε δημιουργηθεί η βεράντα για ένα από τα ισόγεια διαμερίσματα και χωρίς χώρο σκυβαλαποθήκης που είναι απαραίτητος, θα ήταν είναι πολύ δύσκολο να δοθεί τελική έγκριση για τα διαμερίσματα. Επίσης, ένα άλλο πρόβλημα ήταν ότι δεν είχαν τοποθετηθεί καγκελόθυρες για την είσοδο πεζών και οχημάτων για σκοπούς ασφάλειας του συγκροτήματος. Πρόβλημα υπήρχε και με το πεζοδρόμιο. Το συμπέρασμα της Έκθεσής του ήταν ότι αν δεν αρθούν κάποιες σημαντικές επεμβάσεις και παρατυπίες, θα ήταν πολύ δύσκολο αν όχι αδύνατο να εξασφαλιστεί τελική έγκριση για το συγκρότημα και να εκδοθούν τίτλοι ιδιοκτησίας για τους ιδιοκτήτες. Επισκέφθηκε επίσης ειδικά το διαμέρισμα των Εναγόντων. Επειδή στα σχέδια δεν υπήρχε πρόνοια για φυσικό εξαερισμό έγινε προσπάθεια να γίνουν δύο παράθυρα στο κλιμακοστάσιο για να δοθεί εξαερισμός. Αυτή η πρακτική όμως αποκλείεται να γίνει δεκτή από την πυροσβεστική υπηρεσία, λόγω κινδύνων που υπάρχουν σε περίπτωση πυρκαγιάς. Αντεξεταζόμενος, ο Μ.Ε. 4 αρνήθηκε ότι η έκθεση συντάχθηκε μετά την καταχώρηση της αγωγής. Το ντεπόζιτο νερού όταν επισκέφθηκε το διαμέρισμα υπήρχε στο χώρο στάθμευσης. Το σετ σχεδίων που εγκρίθηκε ήταν διαφορετικό. Η διαδικασία είναι ότι υποβάλλονται πρώτα σχέδια στα Επαρχιακά Γραφεία Πολεοδομίας, εξασφαλίζεται πολεοδομική άδεια και μετά κατατίθενται σχέδια στην Επαρχιακή Διοίκηση για εξασφάλιση άδειας οικοδομής. Παραδέκτηκε ότι η άδεια οικοδομής δεν προβλέπει για παράθυρα στο υπνοδωμάτιο. Αν και ο μάρτυρας είχε πάει καλοκαίρι να επιθεωρήσει το χώρο, μπορούσε να διαπιστώσει την ύπαρξη λιμνάζοντων νερών, από τις ρήσεις των κλίσεων που δεν ήταν ομαλές. Επίσης ανέφερε ότι ο αρχιτέκτονας που εξέδωσε τα σχέδια του ανέφερε ότι δεν τον είχαν φωνάξει για επίβλεψη κατά τη διάρκεια εκτέλεσης του έργου. Η Έκθεση, η οποία και κατατέθηκε ως Τεκμήριο 24, αναφέρει τα ακόλουθα (κρίνω σκόπιμο να παρατεθούν ως αναφέρονται): « Μετά από αίτημα των κ.κ. XXXXX και XXXXX Νεοκλέους επισκέφθηκα το συγκρότημα της εταιρείας YIAN.GEO. KTIMATIKI LTD, το οποίο έχει ανεγερθεί στα τεμάχια XXXXX και XXXXX σχέδιο 2-280-375, στην τοποθεσία Κοκκινόγια στο Λιοπέτρι με σκοπό να συντάξω έκθεση για τυχόν κακοτεχνίες και αν αυτές διορθώνονται. Ο επιτόπιος έλεγχος έδειξε τα ακόλουθα: Τα αρχικά σχέδια εκπονήθηκαν το
  4. Τα σχέδια αυτά απορρίφθηκαν από την Επαρχιακή Διοίκηση Αμμοχώστου αλλά αυτά τα ίδια σχέδια είχαν υπογραφεί μεταξύ των δύο μερών, δηλαδή των κ.κ. XXXXX και XXXXX Νεοκλέους (αγοραστές) και της εταιρείαςYIAN.GEO. KTIMATIKI LTD (πωλητής) τον Μάρτιο του 2008, όταν υπογράφηκε το συμβόλαιο. Η πολεοδομική άδεια εξασφαλίστηκε τον Απρίλιο του 2007 με διαφορετικά σχέδια από αυτά που υπογράφηκαν, τα οποία διέφεραν ουσιαστικά όσον αφορά τις θέσεις στάθμευσης. Οι εργασίες κατασκευής του συγκροτήματος γίνονταν με τα σχέδια της πολεοδομικής άδειας χωρίς να έχει εξασφαλιστεί η άδεια οικοδομής και οι αγοραστές ενημερώθηκαν για αυτό όταν έκαναν ένσταση για τις φορολογίες που τους επιβλήθηκαν από το Κοινοτικό Συμβούλιο Λιοπετρίου. Επίσης, ενημερώθηκαν από τον αρχιτέκτονα που υπόγραψε τα σχέδια ότι κατά τη διάρκεια της εκτέλεσης του έργου δεν επέβλεπε το έργο και δεν έφερε καμιά ευθύνη για τυχόν κακοτεχνίες. Η άδεια οικοδομής εξασφαλίστηκε τελικά τον Απρίλιο του 2011 ενώ τα διαμερίσματα είχαν ουσιαστικά συμπληρωθεί τον Σεπτέμβριο του
  5. Μέχρι σήμερα, Ιούλιο του 2011, δεν έχουν εκδοθεί τίτλοι ιδιοκτησίας. Κατά την επίσκεψή μου στο συγκρότημα διαπίστωσα τόσο κακοτεχνίες όσο και προβλήματα στην κατασκευή. Κατά την άποψή μου, το γεγονός της μη επίβλεψης κατά την εκτέλεση των εργασιών συνέτεινε ώστε να δημιουργηθούν κακοτεχνίες οι οποίες με σωστή επίβλεψη θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί. Ένα από τα προβλήματα, και πιστεύω πολύ σοβαρό, είναι οι θέσεις στάθμευσης οι οποίες έχουν κατασκευαστεί. Με τον τρόπο που κατασκευάστηκαν οι κολώνες του συγκροτήματος, οι πραγματικά λειτουργήσιμες θέσεις στάθμευσης είναι επτά
(7), συν η μία θέση που απαιτείται για ανάπηρους από την Πολεοδομία. Το πρόβλημα αυτό δεν μπορεί να λυθεί, αφού και αν ακόμα μεταφερθεί το ντεπόζιτο νερού από τη θέση 5 και η αυλή όπου δεικνύεται θέση στάθμευσης στα σχέδια γίνει θέση στάθμευσης, το σύνολο των χώρων στάθμευσης θα είναι εννέα
(9). Τα σχέδια που έχουν υπογραφεί έδειχναν έντεκα
(11)χώρους στάθμευσης. Οι συγκεκριμένοι αγοραστές υπόγραψαν για τη θέση αρ.5, που τώρα δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως χώρος στάθμευσης, αφού υπάρχει ντεπόζιτο νερού και αντλία πίεσης στη συγκεκριμένη θέση. Πιστεύω ότι αν δεν δημιουργηθούν δέκα χώροι στάθμευσης, συν ο χώρος στάθμευσης αναπήρων, θα είναι πολύ δύσκολο αν όχι αδύνατο να δοθεί τελική έγκριση για το συγκρότημα και επομένως πιθανόν να μην εκδοθούν τίτλοι ιδιοκτησίας. Ένα ακόμη σοβαρό πρόβλημα είναι το γεγονός ότι το διαμέρισμα που δόθηκε στους αγοραστές δεν διαθέτει φυσικό εξαερισμό, ειδικά για το υπνοδωμάτιο. Έγινε προσπάθεια για να δοθεί φυσικός εξαερισμός στο υπνοδωμάτιο αυτό με το άνοιγμα δύο μικρών παραθύρων στην πλευρά του κλιμακοστάσιου. Αυτό, όμως, σίγουρα δεν θα γίνει αποδεκτό από την Πυροσβεστική και θα πρέπει να κλείσουν για να δοθεί τελική έγκριση. Το σημαντικό, όμως, στην περίπτωση αυτή είναι πως δόθηκε έγκριση από την Πολεοδομία για το συγκεκριμένο υπνοδωμάτιο για να κατασκευαστεί χωρίς φυσικό εξαερισμό. Το τρίτο σημαντικό πρόβλημα αφορά τις ρύσεις στην επίπεδη οροφή, τη μόνωση και την αποχέτευση των όμβριων υδάτων. Η κατάσταση εκεί είναι εντελώς απαράδεκτη όσον αφορά κατασκευή και ποιότητα. Δεν έγιναν σωστές κλίσεις με τριφτό μπετό ή μόνωση σε διάστημα τριών χρόνων έχει αχρηστευθεί και υπάρχει σε όλη την οροφή μία μόνο υδρορροή. Το γεγονός ότι όταν βρέχει τα νερά δεν φεύγουν, αχρηστεύει τη μόνωση που έχει τοποθετηθεί πολύ πιο γρήγορα. Θα πρέπει να γίνουν σωστές κλίσεις για να μην λιμνάζουν τα νερά της βροχής και να τοποθετηθεί σωστά η μόνωση για να διορθωθεί αυτό το πρόβλημα. Επίσης, ένας από τους όρους της Πολεοδομίας είναι να γίνει στηθαίο στην οροφή για να μην φαίνονται τα ντεπόζιτα νερού, κάτι που δεν έγινε και επειδή τα ντεπόζιτα τοποθετήθηκαν σε ψηλή βάση είναι ορατά από έξω (το ύψος των ηλιακών είναι 2.5 μέτρα αντί 1.8 μέτρα που επιτρέπεται). Στο χώρο των μπάνιων/αποχωρητηρίων θα έπρεπε να τοποθετηθεί μόνωση, κάτι που δεν έγινε, με αποτέλεσμα να παρουσιάζονται υγρασίες στο ταβάνι του συγκεκριμένου χώρου. Επίσης, τα σχέδια που εγκρίθηκαν, δείχνουν κεραμικά στο χώρο στάθμευσης αρ.6, τα οποία δεν τοποθετήθηκαν γιατί θα εμποδίζουν τη λειτουργία του χώρου στάθμευσης. Στη νότια όψη του συγκροτήματος δεικνύονται στηθαία και επενδύσεις με πέτρα, οι οποίες δεν τοποθετήθηκαν. Αντί αυτών, έγιναν κάγκελα. Στην είσοδο του συγκροτήματος, σύμφωνα με τα εγκριθέντα σχέδια, έπρεπε να δημιουργηθεί χώρος σκυβαλαποθήκης. Αντί αυτού, δημιουργήθηκε βεράντα για το ισόγειο διαμέρισμα. Ο χώρος σκυβαλαποθήκης είναι απαραίτητος για να δοθεί η τελική έγκριση για το συγκρότημα. Επίσης, δεν τοποθετήθηκαν καγκελόθυρες για είσοδο πεζών και οχημάτων για σκοπούς ασφάλειας του συγκροτήματος. Το πεζοδρόμιο, στην πλευρά του συγκροτήματος, επίσης δεν κατασκευάστηκε. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ ΛΟΓΩ ΜΗ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣ ΕΓΚΑΙΡΑ, ΤΩΝ ΠΑΡΑΒΑΣΕΩΝ ΚΑΙ ΟΡΩΝ ΤΗΣ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΚΗΣ ΑΔΕΙΑΣ, Η ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΗ ΤΕΛΙΚΗΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΤΙΤΛΩΝ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΔΥΣΚΟΛΗ, ΑΝ ΟΧΙ ΑΔΥΝΑΤΗ. Η ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΣΕ ΟΡΙΣΜΕΝΑ ΣΗΜΕΙΑ, ΛΟΓΩ ΜΗ ΕΠΙΒΛΕΨΗΣ, ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ. » Στην Έκθεση επίσης επισυνάπτονται ως Παραρτήματα αντίγραφο της συμφωνία πώλησης του διαμερίσματος (1η και τελευταία σελίδα) ως και τα σχετικά αρχιτεκτονικά σχέδια, καθώς και αντίγραφο της πολεοδομικής άδειας της ανάπτυξης με τα σχετικά αρχιτεκτονικά σχέδια. Πράγματι, πέραν της διαπίστωσης στην οποία προβαίνει ο Μ.Ε.4, είναι ξεκάθαρο ότι διαφέρουν οι προβλεπόμενοι σε κάθε σχέδιο χώροι στάθμευσης και ότι τα σχέδια είναι διαφορετικά. ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ: ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ- ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Γενικά Προχωρώ στη συνέχεια σε αξιολόγηση της μαρτυρίας και στο να παραθέσω τα ευρήματά και συμπεράσματά μου. Λαμβάνω υπόψη βεβαίως στη διαμόρφωση της κρίσης μου και τις θέσεις των μερών ως αναπτύχθηκαν κατά τις αγορεύσεις ενώπιόν μου των ευπαίδευτων συνηγόρων που τους εκπροσωπούν. Οι γενικές αρχές νομικές αρχές για την αξιολόγηση μαρτυρίας Ως αναφέρεται στο σύγγραμμα Τ. Ηλιάδη και Ν.Γ. Σάντη «Το Δίκαιο της Απόδειξης: Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές - Λευκωσία 2014, σελ. 135: « Η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίζεται αποκλειστικώς στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα ξεχωριστά (Rana και Άλλου ν. Δημοκρατίας
(2004)2 ΑΑΔ 489) αλλά αντιπαραβάλλεται και διρευνάται στο σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάζεται και από τις δύο πλευρές (Φώτσιου ν. Ηροδότου
(2010)1(Β) ΑΑΔ 1172). Τα ευρήματα αξιοπιστίας είναι αλληλένδετα με τη συνολική εκτίμηση της μαρτυρίας και των προεκτάσεών της και συναρτάται με την αντικειμενική όψη των πραγμάτων (Βασιλείου ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 159/09, ημ. 4.5.12).» Στην υπόθεση Demil Imports Exports v. Ζήνων Κωνσταντινίδης
(2011)1Α Α.Α.Δ. 462, αναφέρθηκαν τα πιο κάτω: «Στις αστικές υποθέσεις όπως η παρούσα, η απόδειξη κρίνεται με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ενώ το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους των εναγόντων, να αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους για την αξίωση τους. Η απόσειση του βάρους αυτού, συναρτάται αποκλειστικά με την μαρτυρία η οποία κρίνεται αποδεκτή και αξιόπιστη. Στην υπόθεση Μαρσέλ (πιο πάνω) λέχθηκε ότι «Το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι η πιο πιθανή παρά ή αντίθετη, εκείνη δηλαδή, του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not). Αν απέτυχε να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του σε αυτό το επίπεδο (standard of proof), ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω και εάν η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά η αντίθετη, εκείνη δηλαδή του αντιδίκου του. (Βλέπε μεταξύ άλλων Phipson on Evidence, 14th Edition, par.4-38 και Αθανασίου κ.ά. ν. Κουνούνη
(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 614.)» Στην υπόθεση Αθηνής Σωτήρης ν. Δημοκρατίας,
(2008)2 Α.Α.Δ. 256, τονίστηκε ότι: « Ο δικάζων, επομένως, δικαστής βρίσκεται στην πλεονεκτική θέση να παρακολουθεί τη ζωντανή διαδικασία και να κρίνει από το σύνολο της συμπεριφοράς του μάρτυρα την έμφυτη κλίση του προς την φιλαλήθεια ή το ψεύδος. Όταν βεβαίως αναφερόμαστε σε συμπεριφορά του μάρτυρος δεν εννοούμε το ύφος με το οποίο εξωτερικεύει τη μαρτυρία του, γιατί μπορεί π.χ. να έχει υποκριτικές ικανότητες ή αντίθετα κάποια εγγενή αδυναμία στην εκφορά του λόγου. Εννοούμε, κατά κύριο λόγο, το περιεχόμενο της μαρτυρίας το οποίο ελέγχεται με τη βάσανο της λογικής και την ανθρώπινη εμπειρία ως προς την αναμενόμενη φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων της ζωής. Ασφαλώς στην αξιολόγηση όλων των πιο πάνω κυρίαρχο ρόλο έχει ο δικαστής που χρησιμοποιεί εκτός από τις νομικές του γνώσεις και την εμπειρία και κοινή λογική. Με αυτά τα κριτήρια, και στη βάση του συνόλου της συμπεριφοράς του μάρτυρα, κρίνει για την αξιοπιστία ενός μάρτυρα.». Η συνάδελφος Δικαστής κα Στέφη Βασιλείου-Λουκίδου, Ε.Δ., στην Αγωγή Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, Μαρίνος Κυναιγήρου ν. Μιράντα Σιδερά, Αρ. Αγωγής: 525/2007, 29/3/2013 ανέφερε τα ακόλουθα σε σχέση με την αξιολόγηση μαρτυρίας, τα οποία και υιοθετώ: « Θα πρέπει επίσης να λεχθεί ότι η παρούσα υπόθεση ως πολιτική κρίνεται επί του ισοζυγίου των πιθανοτήτων και ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός είτε εξ' ολοκλήρου είτε μερικώς (Βλ. Αγαπίου ν. Παναγιώτου
(1988)1 ΑΑΔ 263 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Μανώλη
(1995)2 ΑΑΔ 207). Λέχθηκε, επίσης, ότι η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη (Βλ. Χάρης Χρίστου ν. Ευγενία Khoreva
(2002)1 ΑΑΔ 454).» Σε σχέση με την παράλειψη αντεξέτασης κάποιου μάρτυρα επί ουσιώδους μέρους της μαρτυρίας του, στην Philippou General Bonded Warehouse Ltd ν. Κώστα Νικολαΐδη,
(2006)1 Α.Α.Δ. 1057 αναφέρθηκε ότι: «Σύμφωνα με τη νομολογία (βλ., μεταξύ άλλων, A.C.T. Textiles v. Zodhiatis
(1986)1 C.L.R. 89 και Adidas v. Jonitexo Ltd
(1987)1 C.L.R. 383), εκεί που ένας μάρτυρας δεν αντεξετάζεται σε ουσιώδες μέρος της μαρτυρίας του παρέχει στο δικαστήριο διακριτική ευχέρεια να θεωρήσει την παράλειψη αυτή ως αποδοχή των ισχυρισμών του στο σημείο που δεν αντεξετάστηκε.» Το Δικαστήριο μπορεί να έχει δικαστική γνώση, με βάση την αρχή ότι το Δικαστήριο έχει δικαστική γνώση, την οποίαν αποκομίζει από «καθημερινές ανθρώπινες εμπειρίες» (βλ. Τ. Ηλιάδη και Ν. Γ. Σάντη «Το Δικαιο της Απόδειξης: Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές - Λευκωσία 2014 σελ. 257). ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Μ.Ε.
  1. XXXXX Νεοκλέους Η Μ.Ε.
  2. μου έκανε σε γενικές γραμμές καλή εντύπωση, άνκαι υπήρξαν σημεία στη μαρτυρία της όπου έδειξε να μην αντιλαμβάνεται διάφορα πολεοδομικά θέματα (σύγχυζε την άδεια οικοδομής με την πολεοδομική άδεια) και αν και έδειχνε σε κάποια σημεία να τελεί υπό κάποια σύγχυση ή να είναι εντελώς εκνευρισμένη (κάτι που θεωρώ λογικό εφόσον έδειχνε έντονα απογοητευμένη από την προβηματική εξέλιξη από την αγορά του διαμερίσματος και από το λογικό εκνευρισμό που ένιωθε). Σε κάποια σημεία φάνηκε να εκφράζει περισσότερο εντύπωση και εκτίμηση αντί γνώση γεγονότων. Ήταν όμως άμεση και φυσική και θεωρώ ότι σε γενικές γραμμές, στη μεγάλη τους πλειονότητα, τα όσα ανέφερε ως γεγονότα μπορούν να γίνουν δεκτά από το Δικαστήριο, ιδιαίτερα μέσα από μία συνολική αποτίμηση της μαρτυρίας και αντιπαραβολή των όσων ανέφερε η μάρτυρας με τα όσα ανέφερε και ο σύζυγός της Μ.Ε.2., Ενάγοντας
  3. Θεωρώ τη μαρτυρία της ως αξιόπιστη και θα αποδεχθώ το μεγαλύτερο μέρος αυτής ( βλ. σχετικά Αγαπίου ν. Παναγιώτου
(1988)1 ΑΑΔ 263, Γενικός Εισαγγελέας ν. Μανώλη
(1995)2 ΑΑΔ 207 και Χάρης Χρίστου ν. Ευγενία Khoreva
(2002)1 ΑΑΔ 454), κυρίως όσον αφορά τη συνομολόγηση της συμφωνίας, τις διαβεβαιώσεις που τους έδωσε ο Εναγόμενος 2, τα όσα αφορούσαν τη μη ύπαρξη παραθύρων (και δίνω ιδιαίτερη σημασία στην αναφορά της ότι επισκεπτόμενοι το διαμέρισμα κατά την κατασκευή του οι Ενάγοντες είχαν δει με κόκκινο μαρκαδόρο να γράφεται η λέξη «window», καθώς και για τα προβλήματα που παρουσιάστηκαν σε σχέση με το διαμέρισμα). Μ.Ε.
  1. XXXXX Νεοκλέους Ο Ενάγοντας 1, Μ.Ε.
  2. μου έκανε πολύ καλή εντύπωση, αρκετά καλύτερη εντύπωση από την Ενάγουσα
  3. Ήταν συγκεκριμένος και σαφής στις απαντήσεις του, επί του θέματος, αρκετά φυσικός και σταθερός, και παρά τις κάποιες μικροαντιφάσεις, η εικόνα που διέκρινα ήταν ενός φυσιολογικά αγανακτισμένου άνθρωπου, ο οποίος μαζί με τη σύζυγό του αγόρασαν ένα διαμέρισμα, δαπανώντας μη ευκαταφρόνητα ποσά και ο οποίος ανέμενε τα αυτονόητα πράγματα που αναμένει ένας άνθρωπος αγοράζοντας μία οικία, ότι δηλαδή αυτή θα είναι χωρίς προβλήματα και θα μπορεί να αποκτήσει εγγεγραμμένο τίτλο επί αυτής της ιδιοκτησίας και ότι το υπνοδωμάτιο της οικίας που αγόρασε θα είχε εξαερισμό. Κρίνεται ως αξιόπιστη η μαρτυρία του. Οιεσδήποτε μικροαντιφάσεις, όχι απλώς δεν καταρρίπτουν το αξιόπιστο της μαρτυρίας του, αλλά αντίθετα την ενισχύουν. Επιπλέον, θεωρώ ότι δεν έχει καθοριστική σημασία εάν σήμερα έχουν ή όχι κλείσει τα παράθυρα , ούτε και πότε ακριβώς έχει φύγει το ντεπόζιτο από το χώρο στάθμευσης. Από τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας και από τις ενέργειες στις οποίες φάνηκε να προβαίνει διαχρονικά σε σχέση με το διαμέρισμα -όπως προκύπτουν και από τα Τεκμήρια-, δεν φάνηκε ποτέ να συναινεί ή να συγκατατίθεται στην κατάσταση πραγμάτων που αντιμετώπισε και στη μη εκπλήρωση των υποσχέσεων του Ενάγοντα, γι' αυτό άλλωσε και δεν είχε καταβάλει ολόκληρο το υπόλοιπο του τιμήματος, αλλά και συνεχώς διαμαρτυρόταν για διάφορα θέματα. Θα δεχτώ τη μαρτυρία του πλην της ερμηνείας του για μη παράδοση του διαμερίσματος, εφόσον καθίσταται σαφές ότι οι Εναγόμενοι δέχτηκαν να παραλάβουν το διαμέρισμα και αναφέρονται σε παράδοση του διαμερίσματος και στην παράγραφο 7 της Έκθεσης Απαίτησης. Μ.Ε. 3 - XXXXX Αναστάση Και η μάρτυρας των Εναγόντων 3 μου έκανε καλή εντύπωση και κρίνεται η μαρτυρία της ως αξιόπιστη, παρά το ότι τα όσα γνώριζε δεν ήταν από άμεση δική της εμπλοκή, αλλά από το φάκελο των οποίων είχε στην κατοχή της και παρά την ύπαρξη κάποιων αντιφάσεων στη μαρτυρία της (π.χ. η αναφορά της ότι σε σχέση με το διαμέρισμα 5 δεν διαπιστώθηκε κάτι το επιλήψιμο, αντιφάσκει με τις υπόλοιπες αναφορές της αλλά και τα κατατεθέντα από αυτήν Τεκμήρια). Τα Τεκμήρια που κατέθεσε μιλούν από μόνα τους και δείχνουν ότι η όλη οικοδομή, είχε τέτοια προβλήματα, που ξεκινούσαν από ενέργειες και παραλείψεις του ίδιου του κατασκευαστή. Επιπλέον, από τη μαρτυρία της διεφάνη η αδιαφορία της Εναγομένης 1 (και συνάγεται και του Εναγομένου 2 ο οποίος και ενεργούσε για εκείνην) να προωθηθεί η έκδοση πιστοποιητικού τελικής έγκρισης αλλά και και ότι δεν είναι πιθανή η έκδοση πιστοποιητικού τελικής έγκρισης με την παρούσα κατάσταση πραγμάτων. Μαρτυρία Μ.Ε. 4 - XXXXX Χατζηχρίστος Θετική εντύπωση μου έκανε η μαρτυρία του μάρτυρα Εναγόντων 4, ο οποίος και συνέταξε εμπεριστατωμένη Έκθεση (Τεκμήριο 24) επί των γεγονότων και δεν κλονίστηκε η εμπειρογνωμοσύνη του και τα συμπεράσματά του με οιονδήποτε τρόπο και κρίνεται και αυτός ως αξιόπιστος μάρτυρας. Εδώ θέλω να αναφέρω ότι, χωρίς βεβαίως να μου διαφεύγει το ότι το βάρος απόδειξης της υπόθεσής τους το έχουν οι Ενάγοντες, δεν προσκομίστηκε οιαδήποτε μαρτυρία από τους Εναγόμενους, για να υποστηριχθεί το δικό τους υπόβαθρο γεγονότων και ότι οι υποβολές τους περί γεγονότων μέσω του δικηγόρου τους κατά την αντεξέταση των μαρτύρων των Εναγόντων, θα ληφθούν υπόψη μόνο όπου υπήρξε παραδοχή. Τη βασική εκδοχή των Εναγόντων ως προς τα γεγονότα, ως αυτά διαφαίνονται από την διά ζώσης και μέσω των εγγράφων που κατατέθηκαν για την πλευρά τους στο Δικαστήριο, την κάνω αποδεκτή, εκτός όπου υπάρχει σοβαρή αντίφαση μεταξύ της μαρτυρίας της μαρτυρίας των μαρτύρων της πλευράς των Εναγόντων. Ούτε θεωρώ ότι τα όσα θέτουν στην επιχειρηματολογία τους οι Εναγόμενοι μπορούν να θίξουν την αξιοπιστία του, παρά το ότι ομολογουμένως, η Έκθεση θα μπορούσε να περιέχει περισσότερες λεπτομέρεις ή ακόμη και φωτογραφίες. Σχολιάζοντας την επιχειρηματολογία των ευπαίδευτων συνηγόρων για τους Ενάγοντες,κρίνω ότι όντας πολιτικός μηχανικός, ο Μ.Ε. 4 μπορούσε να αναφέρει τα όσα ανέφερε στην Έκθεσή του, ως εμπειρογνώμονας και επίσης ότι το καλοκαιρινό της περιόδου δεν απέκλειε κάποιον από το να διαπιστώσει την ύπαρξη ή όχι λιμνάζοντων νερών. ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ Στην Αγωγή Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου Δημήτρη Ευσταθίου ν. Bloomberg Securities Inc. κ.α., Αρ. Αγωγής: 2422/2002, απόφαση ημερομηνίας 9.6.2011, ο συνάδελφος Δικαστής Φ.Χαραλάμπους, τότε Π.Ε.Δ, ανέφερε τα ακόλουθα: «Στην υπόθεση Ανδρέας Μιχαηλίδης v. Ανδρέα Δημοσθένους Κακουλλή κ.ά.
(1992)1(Α) Α.Α.Δ. 674 τονίστηκε ότι: «Είναι πρωτίστως καθήκον του εφεσείοντα να ικανοποιήσει το δικαστήριο με αξιόπιστη μαρτυρία για τη βασιμότητα της απαίτησης του και όχι για τους εφεσίβλητους να την αντικρούσουν.» Στην περίπτωση του Ενάγοντα εφαρμόζεται πλήρως το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Bonham Carter ν. Hyde Park Hotel Ltd
(1948)64 T.K.R. 177, 178: "Plaintiffs must understand that if they bring actions for damages it is for them to prove their damages. It is not enough to write down the particulars and so to speak throw them at the head of the Court saying "This is what I have lost, I ask you to give me these damages". They have to prove it." Βασιζόμενος στην ενώπιόν μου μαρτυρία, την οποίαν κάνω στο συντριπτικά μεγαλύτερό της ποσοστό αποδεκτή (με βάση τη δυνατότητα που έχει ένα Δικαστήριο να μην αποδεχθεί στο σύνολό της μαρτυρία που κρίνει ως αξιόπιστη βλ. Αγαπίου ν. Παναγιώτου
(1988)1 ΑΑΔ 263, Γενικός Εισαγγελέας ν. Μανώλη
(1995)2 ΑΑΔ 207 και Χάρης Χρίστου ν. Ευγενία Khoreva
(2002)1 ΑΑΔ 454) , αλλά και τα παραδεκτά της Έκθεσης Απαίτησης γεγονότα από την Υπεράσπιση και το τι καλύπτεται από τα δικόγραφα, προβαίνω στα ακόλουθα ευρήματα γεγονότων: Α. Κατά πάντα ουσιώδη για την αγωγή χρόνο, οι Ενάγοντες ήταν κάτοικοι Λευκωσίας, και Εναγόμενη 1 ήταν εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και ασχολείτο με την ανάπτυξη και αξιοποίηση ακινήτων και ο Εναγόμενος 2 ήταν κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ο διευθυντής και αντιπρόσωπος της Εναγομένης 1 και ενεργούσε για λογαριασμό της. Β. Γύρω στις 18/3/2008 υπογράφηκε μεταξύ των Εναγόντων και της Εναγόμενης 1 συμφωνία με την οποία οι Ενάγοντες αγόραζαν από την Εναγόμενη 1 διαμέρισμα σε οικοδομικό συγκρότημα στο Λιοπέτρι Επαρχίας Αμμοχώστου, με αρ.
  1. Οι λεπτομέρειες της συμφωνίας έχουν καταγραφεί πιο πάνω στην ανάλυση του Τεκμηρίου
  2. Αρκεί εδώ να αναφερθεί ότι όλοι οι όροι της, σύμφωνα με την παράγραφο 21 αυτής, ήταν ουσιώδεις. Γ. Το διαμέρισμα παραδόθηκε περί το Σεπτέμβριο 2009 από τους Εναγόμενους 1 στους Ενάγοντες. Δεν υιοθετείται η εσφαλμένη ερμηνεία του Ενάγοντα 2 κατά τη μαρτυρία του, που είναι και αντίθετη με τις δικογραφημένες θέσεις του,ότι δεν έγινε παράδοση του διαμερίσματος σε εκείνον και τη σύζυγό του. Αυτό συνάγεται τόσο από τη μαρτυρία των Εναγόντων αλλά και από την επιστολή του δικηγόρου τους, Τεκμήριο 12, παρ. 2 (όπου ρητά παραδέχονται την παράδοση του διαμερίσματος). Δ. Οι διαβουλεύσεις των Εναγόντων και της Εναγομένης 1 γίνονταν μέσω του διευθυντή της Εναγομένης κ. Γιαννάκη Αδάμου, τον οποίον γνώρισαν περί το έτος 2007 ο Ενάγοντας και η σύζυγός του μέσω της αδελφής του Ενάγοντα 1, η οποία διαβεβαίωσε τους Ενάγοντες ότι η εταιρεία Εναγόμενη 1 ήταν επαγγελματίες στον τομέα της ανάπτυξης ακινήτων, δηλαδή της ανέγερσης, πώλησης και μεταβίβασης οικιών και διαμερισμάτων, κάτι το οποίο για το οποίο τους διαβεβαίωσε και ο Εναγόμενος 2 σε συναντήσεις τους μαζί του. Οι Ενάγοντες είχαν καταβάλει και προκαταβολή στον Ενάγοντα για να «κρατήσουν το διαμέρισμα» (πριν την υπογραφή της συμφωνίας) . Όλες οι δηλώσεις και συνεννοήσεις των Εναγόντων με τους Εναγόμενους 1, γίνονταν μέσω του Εναγόμενου
  3. Ο Εναγόμενος 2 είχε διαβεβαιώσει τους Ενάγοντες ότι το διαμέρισμα ανεγειρόταν νομίμως και σύμφωνα με τη νομοθεσία και ότι είχαν εξασφαλιστεί οι απαιτούμενες άδειες. Ε. Δεν διαφεύγει βέβαια της προσοχής μου ότι οι Ενάγοντες -ιδιαίτερα η Ενάγουσα 2- έδειξαν να μην έχουν ιδιαίτερη αντίληψη της διαφοράς της πολεοδομικής άδειας με την άδεια οικοδομής και φάνηκαν να μην κατέχουν ιδιαίτερες γνώσεις για πολεοδομικά θέματα και ότι η συμφωνία Τεκμήριο 1 ως έχει, αναφέρεται μόνο σε πολεοδομική άδεια. Όμως λαμβάνω υπόψη μου ότι (σημειώνω ότι παρά το ότι πρόκειται για εξωγενή μαρτυρία, επιτρέπονται εξαιρέσεις από το γενικό κανόνα της απαγόρευσης παρουσίασης εξωγενούς μαρτυρίας, όταν επιχειρείται να αποδειχθεί ότι η συμφωνία ήταν αποτέλεσμα απάτης, βλ. Τ.Ηλιάδη & Ν.Γ. Σάντη: «Το Δίκαιο της Απόδειξης», σελ. 384). ) τη μαρτυρία που δόθηκε ότι υπήρξαν διαβεβαιώσεις από τον Εναγόμενο 2 και την Εναγόμενη 1 μέσω εκείνου προς τους Ενάγοντες ότι υπήρχαν όλες οι άδειες και ότι η οικοδομή ανεγειρόταν σύμφωνα με το Νόμο. ΣΤ. Ως προαναφέρθηκε, κατελήξαν Ενάγοντες- Εναγόμενη 1 στην υπογραφή της Συμφωνίας ημερομηνίας 18/3/2008, η οποία είναι το Τεκμήριο 1, με την οποία αγόρασαν από την Εναγόμενη αρ. 1 εταιρεία το διαμέρισμα με αριθμό Δ.5 στον πρώτο όροφο οικοδομικού συγκροτήματος, το οποίο άρχισε να ανεγείρει η Εναγόμενη αρ. 1 σε συγκεκριμένο ακίνητο στο Λιοπέτρι έναντι του συμφωνηθέντος τιμήματος των €68.
  4. Κατά το χρόνο υπογραφής της Συμφωνίας το οικοδομικό συγκρότημα βρισκόταν στα αρχικά στάδια ανέγερσης. Μετά την υπογραφή της συμφωνίας και κατά το χρόνο που αναγειρόταν το κτηριακό συγκρότημα, οι Ενάγοντες επισκέφθηκαν το χώρο της οικοδομής και σε μία εκ των επισκέψεων παρατήρησαν ότι το δωμάτιο του διαμερίσματός τους ήταν σκοτεινό και ότι στον τοίχο του αναγραφόταν η λέξη "Window". Όταν παρήλθε η προθεσμία παράδοσης του διαμερίσματος στις 30/9/08, ο Εναγόμενος 2 τους ανέφερε ότι θα τέλειωνε το δικό τους διαμέρισμα για να έμπαιναν μέσα και μετά θα τέλειωνε η υπόλοιπη οικοδομή.Κατά τα τέλη Σεπτεμβρίου 2009 αντιλήφθηκαν οι Ενάγοντες ότι το υπνοδωμάτιο δεν είχε παράθυρο και απαντώντας στις έντονες διαμαρτυρίες τους για το γεγονός, ο Εναγόμενος 2 τους διαβεβαίωσε ότι θα άνοιγε δύο μικρά παράθυρα στον δυτικό τοίχο του διαμερίσματος και ότι δεν θα υπήρχε πρόβλημα, πείθοντάς τους από ό,τι διεφάνη να παραλάβουν το διαμέρισμα . Το διαμέρισμα παραδόθηκε το Σεπτέμβριο του 2009 και όπως προανέφερα, θεωρώ ότι η παράδοση έγινε κανονικά, εφόσον και η παράγραφος 7 της Έκθεσης Απαίτησης, αναφέρεται σε παράδοση. Ζ. Οι Ενάγοντες από το Φεβρουάριο 2010 άρχισαν να διαμαρτύρονται για προβλήματα και ο Εναγόμενος 2 απάντησε αναγνωρίζοντας ουσιαστικά την ύπαρξη αυτών των προβλημάτων, υποσχόμενος να επιλύσει το πρόβλημα στεγανοποίησης το οποίο υπήρχε, καθώς και το ότι δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ο χώρος στάθμευσης. Μετά την παραλαβή της κατοχή του διαμερίσματος, οι Ενάγοντες διαπίστωσαν σειρά κακοτεχνιών, για την οποίαν ενημέρωσαν γραπτώς τους Εναγόμενους το Σεπτέμβριο 2010-εντός 12 μηνών από την παραλαβή της κατοχής του διαμερίσματος δηλ. τα τέλη Σεπτεμβρίου 2009, όπως και προνοείτο στη συμφωνία Τεκμήριο 1, παράγραφο 10α) - (όπως φαίνεται και σε επιστολή του δικηγόρου των Εναγόντων προς τους Εναγόμενους ημερομηνίας 22/10/2010, Τεκμήριο 12 η οποία δεν έτυχε απάντησης από τους Εναγόμενους 1). Λόγω του ότι οι Εναγόμενοι δεν ανταποκρίθηκαν, αναγκάστηκαν οι Ενάγοντες να αποταθούν στο δικηγόρο τους, ο οποίος έστειλε προς τους Εναγόμενους 1 επιστολή ημερομηνίας 22/10/2010, Τεκμήριο 12, δια της οποίας απαίτησαν οι Ενάγοντες επιδιόρθωση των κακοτεχνιών και συμμόρφωση με τα συμφωνηθέντα. Επιπλέον, εντός του έτους 2011, οι Ενάγοντες ενημερώθηκαν τόσο από την αδελφή του Ενάγοντα 1 όσο και από τον Εναγόμενο 2, ότι μετά από έλεγχο της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, διαπιστώθηκε ότι τα δύο παραθυράκια που είχαν ανοιχτεί στο υπνοδωμάτιο στο διαμέρισμα,ήταν παράνομα και θα έπρεπε να κλείσουν για λόγους ασφαλείας. Η. Επιπρόσθετα, περί τα τέλη του 2010, πληροφορήθηκαν ότι η οικοδομή ανεγέρθηκε χωρίς να εξασφαλιστεί προηγουμένως άδεια οικοδομής. Μετά από αυτή την ενημέρωση προέβηκε ο Ενάγων 1 σε έρευνα στις 29/6/2011, όπου διαπίστωσε με έκπληξη ότι η οικιστική μονάδα ανεγέρθηκε χωρίς να είχε εξασφαλιστεί προηγουμένως άδεια οικοδομής (αυτό έγινε στις 15/4/2011) και ότι τα αρχιτεκτονικά σχέδια που υποβλήθηκαν ήταν διαφορετικά με αυτά που υπογράφηκαν (σύμφωνα με τη μαρτυρία της Μ.Ε. 3 και Μ.Ε.4 διέφεραν ως προς τους χώρους στάθμευσης). Θ. Υπήρξε επέμβαση στο υπνοδωμάτιο, κατόπιν εισήγησης του Εναγόμενου 2 με άνοιγμα παραθύρων, η οποία, παρά τις διαβεβαιώσεις του Εναγόμενου 2 προς τους Ενάγοντες ότι δεν θα υπήρχε πρόβλημα, φαίνεται ότι δεν μπορεί να τύχει έγκρισης και χωρίς παράθυρα δεν θα υπάρχει φυσικός εξαερισμός. Η επέμβαση ήταν κατά παράβαση του Κανονισμού 8
(2)των Περί Οδών και Οικοδομών Κανονισμών, όπου προβλέπεται φυσικός εξαερισμός (μέσω ύπαρξης παραθύρου ή μπαλκονόπορτας σε κάθε κατοικήσιμο δωμάτιο που να ανοίγουν απ'ευθείας προς τον εξωτερικό αέρα). Ι. Επίσης οι χώροι στάθμευσης είναι λιγότεροι από όσους φαίνονται στα υπογραφέντα σχέδια βάσει της συμφωνίας 18/3/2008 και το σχέδιο που αφορούσε τους χώρους στάθμευσης που υποβλήθηκε στα πλαίσια της αίτηση για άδεια οικοδομής, παρά το ότι δεν κατατέθηκε, σύμφωνα με τη μαρτυρία του κ. Χ.Χατζηχρίστου την οποία κάνω αποδεκτή (αφού στην Έκθεση που συνέταξε, Τεκμήριο 24, επισυνάπτονται και τα σχέδια που κατατέθηκαν στην αρμόδια αρχή στα πλαίσια της άδειας οικοδομής) και τη μαρτυρία της Μ.Ε.3 είναι διαφορετικό. Επιπλέον δεν δύναται να χρησιμοποιηθεί ο χώρος στάθμευσης(άσχετα αν έχει φύγει το ντεπόζιτο ή όχι, η ουσία είναι ότι ο χώρος δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί) ΙΑ. Υπήρξαν διάφορα προβλήματα στην κατασκευή της οικοδομής, όπως προβλήματα όσον αφορά τη μόνωση στην οροφή της οικοδομής και την αποχέτευση των όμβριων υδάτων. Συγκεκριμένα, στην οροφή υπήρξε μόνο μία υδροροή που σε συνδυασμό με τις λανθασμένες κλίσεις είχε ως αποτέλεσμα να λιμνάζουν τα νερά της βροχής και να καταστραφεί εντελώς η μόνωση με όλα τα συνεπακόλουθα προβλήματα υγρασίας. Επίσης δεν τοποθετήθηκε μόνωση στο χώρο των μπάνιων και αποχωρητηρίων, με αποτέλεσμα την έντονη παρουσία υγρασίας στο ταβάνι των χώρων αυτών. Επιπλέον, δεν υπάρχει χώρος σκυβαλαποθήκης διότι στο χώρο που εδείκνυαν τα υπογραφέντα σχέδια για την κατασκευή του ανεγέρθηκε βεράντα για το ισόγειο διαμέρισμα. ΙΒ. Υπάρχοντα προβλήματα στην κατασκευή που καταγράφονται αναλυτικά στην Έκθεση του κ. Χατζηχρίστου (Τεκμήριο 24) - το περιεχόμενο της οποίας κάνω αποδεκτό και λαμβάνω υπόψη βεβαίως μόνο στο βαθμό που καλύπτεται από τα δικόγραφα-, που φαίνεται ότι θα εμποδίσουν αναπόφευκτα την τελική έγκριση της οικοδομής και την έκδοση πιστοποιητικού τελικής έγκρισης και συνακόλουθα την έκδοση τίτλου ιδιοκτησίας. ΙΓ. Οι Ενάγοντες απέστειλαν μέσω του δικηγόρου τους επιστολή ημερομηνίας 25/7/2011 στην Εναγόμενη 1 (Τεκμήριο 12) ζητώντας της να διορθώσει τις κακοτεχνίες, κάτι που δεν έλαβε χώρα και μάλιστα δεν υπήρξε και απάντηση εκ μέρους της Εναγομένης 1. Η σιωπή στην εν λόγω επιστολή έχει τη σημασία της. Στην Galatariotis Telecommunications Ltd ν. Σωτήρη Βασιλείου,
(2003)1 Α.Α.Δ. 318, με αναφορά στην κλασσική κυπριακή υπόθεση για την έμμεση παραδοχή μέσω σιωπής, Theodora Vassiliou ν. Soterios Demetriou
(1971)1 C.L.R. 429 και σε αγγλική νομολογία, παρατέθηκαν τα ακόλουθα: «Η σιωπή του εφεσίβλητου σήμαινε παραδοχή ότι η κατηγορία ήταν αληθινή. Ο δικηγόρος της εφεσείουσας παρέπεμψε στην απόφαση Theodora Vassiliou ν. Soterios Demetriou
(1971)1 C.L.R. 429, που υιοθετεί τον κανόνα, όπως διατυπώνεται στην Wiedemann v. Walpole [1891] 2 Q.B. 534 στη σελ. 539: "Silence is not evidence of admission, unless there are circumstances which render it more reasonably probable that a man would answer the charge made against him than that he would not." Σε μετάφραση: «Η σιωπή δεν είναι μαρτυρία παραδοχής, εκτός αν υπάρχουν περιστάσεις που το καθιστούν πιο λογικά πιθανό ότι ένα πρόσωπο θα απαντούσε την κατηγορία που του προσάπτεται παρά ότι δε θα την απαντούσε.» .................. Η γενική αρχή του δικαίου της απόδειξης είναι ότι σε περίπτωση που διατυπώνεται κατηγορία εκτός δικαστηρίου κατά διαδίκου, η απάντηση του, είτε προφορική είτε διά συμπεριφοράς, δυνατό να αποτελεί παραδοχή στο βαθμό που αποτελεί αναγνώριση ολόκληρης της κατηγορίας ή μέρους της. Η σιωπή μπορεί να εκληφθεί ως παραδοχή αν οι περιστάσεις είναι τέτοιες που λογικά αναμένεται κάποια εξήγηση ή ακόμη και άρνηση (βλ. Adrian Keane "The Modern Law of Evidence", 5η έκδοση, σελ. 313). Το παρακάτω απόσπασμα από τον I.H. Denis "The Law of Evidence" έκδ.1999, εξηγεί πως το δικαστήριο προσεγγίζει τέτοια μαρτυρία. Υπογραμμίζουμε ό,τι ιδιαίτερα αφορά αυτή την υπόθεση: «It is clear that the Lords intended this principle, of the possible acceptance of accusing statements by demeanour, to apply equally to whatever form a defendant's reaction took. Denials, physical conduct and silence all seem to have been thought capable of interpretation as an informal admission of the truth of the statement. In relation to silence, in the form of a failure to deny the accusation, it became clear that an inference of acceptance could be drawn where a denial could reasonably be expected if the accusation were untrue. A critical factor in deciding this issue is whether the parties were on equal terms; if they were, it would prima facie be reasonable to expect the accused to deny a false accusation. Parties are generally on even terms in informal settings where one is not a position of authority over the other." Ακολουθεί η μετάφραση της περικοπής αυτής: «Είναι σαφές ότι το δικαστήριο της Βουλής των Λόρδων είχε την πρόθεση όπως η αρχή αυτή, της πιθανής αποδοχής των δηλώσεων που εμπερικλείουν κατηγορία διά συμπεριφοράς, ισχύει εξίσου οποιαδήποτε μορφή και αν παίρνει η αντίδραση του κατηγορούμενου. Αρνήσεις, φυσική διαγωγή και σιωπή όλα θεωρήθηκαν ότι μπορούσαν να ερμηνευθούν ως ανεπίσημη παραδοχή της αλήθειας τέτοιων δηλώσεων. Σε σχέση με τη σιωπή, που παίρνει τη μορφή παράλειψης να αρνηθεί ένας την κατηγορία, κατέστη σαφές ότι το συμπέρασμα παραδοχής θα μπορούσε να συναχθεί όπου λογικά θα αναμενόταν η διάψευση αν η κατηγορία δεν ήταν αληθής. Ένας ζωτικός παράγων για να αποφασισθεί το θέμα είναι κατά πόσο οι διάδικοι λειτουργούσαν επί ίσοις όροις. αν πράγματι έτσι είχαν τα πράγματα, θα ήταν εκ πρώτης όψεως λογικό να αναμένεται ο κατηγορούμενος να αρνηθεί μια ψευδή καταγγελία. Αυτή η ισότητα γενικά υφίσταται όπου ο περίγυρος είναι ανεπίσημος όπου ο ένας δε βρίσκεται σε θέση εξουσίας ή υπεροχής έναντι στον άλλο.» Στις υποσημειώσεις για το παραπάνω σχόλιο γίνεται αναφορά στη Wiedemann, ανωτέρω, και στην επίσης κλασσική επί του θέματος προηγούμενη υπόθεση Bessela v. Stern [1877] 2 C.P.D.
  1. Στο σύγγραμμα του Keane, ανωτέρω, πάλιν στη σελ. 313, απαριθμούνται οι γενικοί παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη για την αξιολόγηση των ανεπίσημων παραδοχών. Μεταξύ αυτών είναι evidence adduced by its maker at the trial with a view to explaining it away (μαρτυρία που προσάγει στη δίκη ο δηλώσας που σκοπό έχει να δώσει ικανοποιητική εξήγηση γιαυτή). Το σχόλιο αυτό γίνεται σε σχέση με το Άρθρο 4 της Civil Evidence Act 1995, αλλά δεν υπάρχει λόγος να αγνοηθεί εδώ η παραπάνω σοφή παρατήρηση.» ΙΔ. Όταν όμως με επιστολή του δικηγόρου τους σχεδόν 4 μήνες μετά, οι Ενάγοντες ανέφεραν ότι τερματίζουν τη συμφωνία ημερομηνίας 14/11/2011, υπήρξε απάντηση από τους Εναγόμενους 1 και μάλιστα την ίδια μέρα στις 14/11/2011, οι οποίοι μάλιστα για πρώτη φορά φαίνονται να ζητούν και υπόλοιπο τιμήματος σε εκείνο το στάδιο, το οποίο υπόλοιπο μέχρι τότε δεν φάνηκε πουθενά στα πλαίσια της ακρόασης να είχαν διεκδικήσει προηγουμένως και το οποίο λογικά θα ζητούσε ένας κατασκευαστής που το δικαιούτο βάσει της συμφωνίας, από το στάδιο της παράδοσης, από χρόνια προηγουμένως. Το ότι δεν ζητήθηκε προηγουμένως το υπόλοιπο, έχει τη σημασία του, ως θα διαφανεί στη συνέχεια. ΙΕ. Οι Ενάγοντες ουσιαστικά δεν χρησιμοποιούν το διαμέρισμα και το επισκέπτονται σπάνια. Το διαμέρισμα είναι επιπλωμένο. Ο Ενάγοντας 1 είναι μέλος της Διαχειριστικής Επιτροπής. ΙΣΤ. Οι Ενάγοντες δεν κατέβαλαν ολόκληρο το συμφωνηθέν ποσό και παραμένει υπόλοιπο €9,
  2. ΙΖ. Οι Ενάγοντες νιώθουν ότι ξεγελάστηκαν, ότι υπήρξαν πολλές και σοβαρές κακοτεχνίες και τερμάτισαν τη συμφωνία με επιστολή του δικηγόρου τους και ζητούν τα χρήματά τους πίσω και είναι διατεθειμένοι να επιστρέψουν το διαμέρισμα. ΙΗ. Φαίνεται επίσης ότι δεν έγιναν οιεσδήποτε διαδικασίες για τελική έγκριση και για έκδοση πιστοποιητικού τελικής έγκρισης, ως είχαν αναλάβει οι Εναγόμενοι 1 στη συμφωνία 18/3/
  3. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Εξέταση βάσεων αγωγής - Εφαρμογή των νομικών αρχών στα πραγματικά ευρήματα του Δικαστηρίου Τα θέματα που αναφύονται Ουσιαστικά με τις θεραπείες ως αυτές ζητούνται, οι Ενάγοντες ζητούν όπως τους αποδοθεί από τους Εναγόμενους ποσό €59,129, το οποίο οι Εναγόμενοι ή έκαστος εξ' αυτών απέσπασαν από τους Ενάγοντες διά δόλου/απάτης και ψευδών παραστάσεων. Επίσης ζητείται διαταγή του Δικαστηρίου ότι «η Συμφωνία ημερομηνίας 18.3.2008 η οποία υπεγράφη μεταξύ των εναγόντων και της εναγομένης αρ. 1, έχει νομίμως τερματισθεί και/ή ακυρωθεί από τους ενάγοντες καθότι έχει συνομολογηθεί ως προϊόν δόλου και/ή διά ψευδών παραστάσεων εκ μέρους των εναγομένων και/ή ενός εκάστου εξ' αυτών και/ή κατέστη ανεκτέλεστη ένεκα της αποκλειστικής υπαιτιότητας και/ή λόγω πράξεων και/ή δόλιων ενεργειών των εναγομένων και/ή ενός εκάστου εξ' αυτών» Επιπλέον ζητείται «διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται η Συμφωνία ημερομηνίας 13.8.2008, η οποία υπεγράφη μεταξύ των Εναγόντων και της εναγομένης αρ. 1 ένεκα δόλου και/ή αναληθών παραστάσεων (misrepresentation) και/ή της αποκλειστικής υπαιτιότητας των εναγομένων και/ή ενός εκάστου εξ' αυτών.» Η Νομολογία διευκρινίζει ότι εφόσον στοιχειοθετούνται τα ουσιώδη γεγονότα τα οποία περιβάλλουν την απαίτηση είναι παραδεκτή η παροχή αρμόζουσας θεραπείας άσχετα από το ακριβές νομικό πέπλο κάτω από το οποίο τίθεται η απαίτηση. Βλ. Αριστοδήμου ν. Χαραλάμπους
(1990)1 ΑΑΔ 319, Kennedy Hotels Ltd v. Indjirdjian
(1992)1(A)AAΔ.400, Maison Jenny
(2002), πιο πάνω, Στυλιανού ν. Παπακλεοβούλου
(1982)1 ΑΑΔ 542, Πελεκάνος (Διαχειριστής) κ.α. ν. Πελεκάνου
(2006)1 (Α) ΑΑΔ 390. Aπάτη- Ψευδείς παραστάσεις Θα εξετάσω λογικά κατά προτεραιότητα, το κατά πόσον η σύμβαση είναι ακυρώσιμη λόγω απάτης ή ψευδών παραστάσεων και αν στοιχειοθετείται το αστικό αδίκημα της απάτης. Θα εξετάσω λοιπόν κατά πόσο από τους Εναγόμενους 1 και 2 υπήρξε επίδειξη συμπεριφοράς που συνιστά απάτη ή ψευδείς παραστάσεις. Κρίνω απαραίτητο να αναφερθώ στα άρθρα 17-19 του Περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφάλαιο 149: « Ορισμός "απάτης" 17.-
(1)"Απάτη" περιλαμβάνει οποιαδήποτε από τις πιο κάτω πράξεις οι οποίες διαπράττονται από κάποιο από τους συμβαλλόμενους, ή με τη συγκατάθεση αυτού, ή από τον αντιπρόσωπο του, με σκοπό εξαπάτησης άλλου συμβαλλόμενου ή του αντιπροσώπου του, ή εξώθησης αυτού στη σύναψη σύμβασης- (α) την παράσταση αναληθούς γεγονότος ως αληθούς, από πρόσωπο που δεν πιστεύει ότι αυτό είναι αληθές~ (β) την ενεργό απόκρυψη γεγονότος από πρόσωπο που γνωρίζει το γεγονός ή πιστεύει αυτό~ (γ) υπόσχεση που δόθηκε χωρίς πρόθεση εκπλήρωσης της~ (δ) κάθε άλλη πράξη επιτήδεια προς εξαπάτηση~ (ε) κάθε πράξη ή παράλειψη που ορίζεται ειδικά από το νόμο ως απάτη.
(2)Απλή σιωπή ως προς γεγονότα, τα οποία ενδέχεται να επηρεάσουν τη βούληση προσώπου προς σύναψη σύμβασης, δεν συνιστά απάτη, εκτός αν οι περιστάσεις είναι τέτοιες ώστε, λαμβανομένων αυτών υπόψη, το πρόσωπο που σιωπά να έχει υποχρέωση να δηλώσει αυτά ή εκτός αν η σιωπή αυτού ισοδυναμεί από μόνη της με δήλωση. Ορισμός "ψευδούς παράστασης" 18. "Ψευδής παράσταση" περιλαμβάνει- (α) τη θετική βεβαίωση κατά τρόπο που δεν δικαιολογείται από τις πληροφορίες του προσώπου που βεβαιώνει, γεγονότος αναληθούς παρόλο ότι το πρόσωπο που βεβαιώνει πιστεύει ότι είναι αληθές~ (β) κάθε παράβαση καθήκοντος, η οποία, χωρίς πρόθεση εξαπάτησης, επιφέρει όφελος στον υπαίτιο ή σε οποιοδήποτε ο οποίος αξιώνει μέσω αυτού, με την παραπλάνηση άλλου προς βλάβη αυτού ή προς βλάβη οποιουδήποτε που αξιώνει μέσω αυτού~ (γ) την πρόκληση, έστω και ανυπαίτια, πλάνης ως προς την ουσία του αντικειμένου της συμφωνίας σε μέρος αυτής. Ακυρώσιμο συμφωνιών που συνάπτονται χωρίς ελεύθερη συναίνεση 19.-
(1)Αν η συναίνεση σε συμφωνία παρασχέθηκε συνεπεία εξαναγκασμού, απάτης ή ψευδούς παράστασης, η συμφωνία είναι σύμβαση ακυρώσιμη κατ' εκλογή του μέρους, του οποίου η συναίνεση παρασχέθηκε με τον τρόπο αυτό.
(2)Ο συμβαλλόμενος, του οποίου η συναίνεση παρασχέθηκε συνεπεία απάτης ή ψευδούς παράστασης, δύναται αν θεωρεί αυτό σκόπιμο, να εμμείνει στην εκπλήρωση της σύμβασης και να αποκατασταθεί στη θέση που θα βρισκόταν αν οι παραστάσεις που έγιναν ήταν αληθείς.
(3)Αν η συναίνεση αυτή παρασχέθηκε συνεπεία ψευδούς παράστασης ή τήρησης σιωπής, που συνιστά απάτη εντός της έννοιας του άρθρου 17, η σύμβαση, παρόλα αυτά, δεν είναι ακυρώσιμη, αν το μέρος του οποίου η συναίνεση παρασχέθηκε με τον τρόπο αυτό, ήταν σε θέση να ανακαλύψει την αλήθεια καταβάλλοντας τη συνήθη επιμέλεια.
(4)Απάτη ή ψευδής παράσταση η οποία δεν προκάλεσε τη συναίνεση προς σύναψη σύμβασης του μέρους επί του οποίου ασκήθηκε η απάτη, ή στο οποίο έγινε η ψευδής παράσταση, δεν καθιστά τη σύμβαση ακυρώσιμη.» Το ποια είναι η διαφορά της απάτης και των ψευδών παραστάσεων, αναλύεται από τον Πολύβιο Γ.Πολυβίου στο σύγγραμμά του «Το Δίκαιο των Συμβάσεων», όπου αναφέρονται τα ακόλουθα (σελ. 330 επ.): ««Στο Αγγλικό δίκαιο, η βασική διαφορά είναι μεταξύ «απάτης» αφενός και «ψευδούς παράστασης» αφετέρου. Η απάτη είναι όταν κάποιο πρόσωπο προβαίνει σε δηλώσεις, πράξεις ή ενέργειες που έχουν σκοπό την εξαπάτηση του άλλου μέρους. Απαιτείται πρόθεση εξαπάτησης, που ικανοποιείται εάν στοιχειοθετηθεί ότι ο εναγόμενος προέβη σε δήλωση ή παράσταση χωρίς να πιστεύει στην αλήθεια των όσων λέγει. Ούτε και απαιτείται αμέλεια εκ μέρους του εναγομένου, διότι η βάση της ψευδούς παράστασης (misrepresentation) στο αγγλικό δίκαιο, είναι ότι ο εναγόμενος έστω και αν δεν γνώριζε, έστω και αν δεν ήταν αμελής, προκάλεσε με ακριβή και αναληθή παράσταση ή βεβαίωση γεγονότος τη συνομολόγηση κάποιας σύμβασης η οποία ήταν ζημιογόνος για το αθώο μέρος. Επομένως, το αθώο μέρος θα πρέπει να έχει τις θεραπείες που το δίκαιο θεωρεί αναγκαίες και κατάλληλες, πρώτιστα αυτή της ακύρωσης της σύμβασης. Στο κοινοδίκαιο, η απλή ψευδής παράσταση (που δεν συνιστά απάτη ούτε και αμέλεια ή παράβαση καθήκοντος) δεν οδηγεί στην επιδίκαση αποζημιώσεων, αλλά στο δικαίωμα ακύρωσης της προκύψασας σύμβασης (με βάση το σκεπτικό ότι παρόλο που ο εναγόμενος δεν είχε κακή πρόθεση ούτε και ήταν αμελής εντούτοις ήταν υπεύθυνος για τη συνομολόγηση σύμβασης με τον ενάγοντα, έχοντας παραπλανήσει αυτόν). .. στην πράξη φαίνεται ότι δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ του Κυπριακού και του Αγγλικού δικαίου σε σχέση με την έννοια της «ψευδούς παράστασης» που θα πρέπει να θεωρηθεί ότι έχει την έννοια της «αθώς ψευδούς παράστασης (innocent misrepresentation), όπως ο όρος χρησιμοποιείται στο κοινοδίκαιο.» Στον Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο, Κεφ. 148, προσδιορίζεται το αστικό αδίκημα της απάτης, ως ακολούθως: «36. Απάτη συvίσταται σε ψευδή παράσταση γεγovότoς, η oπoία γίvεται εv γvώσει τoυ ψεύδoυς αυτής, ή χωρίς πίστη για τo αληθές αυτής ή απερίσκεπτα, αδιάφoρα τoυ κατά πόσo είvαι αληθής ή ψευδής, με σκoπό όπως τo πρόσωπo πoυ εξαπατήθηκε εvεργήσει με βάση αυτή: Νoείται ότι καμιά αγωγή δεv εγείρεται σε τέτoια παράσταση εκτός αv αυτή έγιvε με σκoπό εξαπάτησης τoυ εvάγovτα και πράγματι εξαπάτησε αυτόv, και αυτός εvέργησε με βάση αυτή και εξαιτίας αυτoύ υπέστη ζημιά: Νoείται περαιτέρω ότι καμιά αγωγή δεv εγείρεται σε τέτoια παράσταση για τo χαρακτήρα, τη συμπεριφoρά, τηv πίστη, τηv ικαvότητα, τo επιτήδευμα ή τις συvαλλαγές oπoιoυδήπoτε πρoσώπoυ, η oπoία έγιvε με σκoπό εξασφάλισης πίστωσης, χρημάτωv ή αγαθώv στo πρόσωπo αυτό, εκτός αv η παράσταση αυτή έγιvε γραπτώς και υπoγράφτηκε από τov ίδιo τov εvαγόμεvo.» Στην υπόθεση Τσιάρτας Ανδρέας και Άλλος ν. Alocay Holdings Ltd και Άλλου,
(2010)1 Α.Α.Δ. 1523, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Σύμφωνα με τους Halsbury's Laws of England, 3rd ed., vol. 18, p. 189, η έννοια του δόλου προσδιορίζεται ως κάτι ανέντιμο, ηθικώς ανάρμοστο, ειδικώς σε απόκτηση χρηματικού οφέλους με άδικα μέσα. (Βλ. επίσης Ιακώβου v. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματ.) Λτδ
(2004)1(Β) Α.Α.Δ. 992). Ορθά επισημαίνεται στην πρωτόδικη απόφαση ότι οι ενάγοντες έχουν το βάρος να αποδείξουν αυστηρά τις λεπτομέρειες του δόλου ή της αμέλειας χωρίς ωστόσο να χρειάζεται να αποδειχθούν όλες οι λεπτομέρειες αλλά είναι αρκετή η απόδειξη μόνο μερικών από τις κατ' ισχυρισμό λεπτομέρειες του δόλου. Βλ. Kakoullou and Another v. Kakoullou
(1987)1 C.L.R. 547» Εδώ έχουμε δύο ξεχωριστά πρόσωπα τα οποία ενάγονται. Πρώτον την εταιρεία Εναγόμενη 1 η οποία συνήψε τη συμφωνία ημερομηνίας 18/3/2008 με τους Ενάγοντες και δεύτερον το διευθυντή της κ. XXXXX Αδάμου, ο οποίος ήταν και το πρόσωπο που συνεννοούνταν και επικοινωνούσε για την εταιρεία με τους Ενάγοντες. Σε σχέση με την ύπαρξη ευθύνης, σχετικά είναι τα άρθρα 12 και 13 του Κεφ.148 προβλέπουν ότι: «
  1. Αv δύo ή περισσότερoι ευθύvovται παράλληλα βάσει τωv διατάξεωv τoυ Νόμoυ αυτoύ για oπoιαδήπoτε πράξη και η πράξη αυτή συvιστά αστικό αδίκημα, τα πρόσωπα αυτά ευθύvovται από κoιvoύ για τηv πράξη αυτή ως συvαδικoπραγήσαvτες, και δύvαvται vα εvαχθoύv για τo σκoπό αυτό από κoιvoύ ή χωριστά: Νoείται ότι αv πρόσωπo υπoστεί ζημιά εξαιτίας αστικoύ αδικήματoς (είτε αυτό απoτελεί έγκλημα είτε όχι)- (α) δικαστική απόφαση πoυ εκδόθηκε εvαvτίov oπoιoυδήπoτε από τoυς αδικoπραγήσαvτες o oπoίoς ευθύvεται για τη ζημιά αυτή δεv επηρεάζει καθόλoυ τηv έγερση αγωγής κατά oπoιoυδήπoτε άλλoυ, o oπoίoς αv, εvαγόταv, θα ευθυvόταv ως συvαδικoπραγήσας σε σχέση με τηv ίδια ζημιά͘ (β) αv εγερθoύv περισσότερες από μια αγωγές σε σχέση με τη ζημιά αυτή από ή εκ μέρoυς τoυ πρoσώπoυ πoυ ζημιώθηκε, ή για όφελoς της κληρovoμιάς ή της συζύγoυ, τoυ συζύγoυ, γovέα ή τέκvoυ αυτoύ πoυ ζημιώθηκε, εvαvτίov αδικoπραγησάvτωv πoυ ευθύvovται για τη ζημιά (είτε ως συvαδικoπραγήσαvτες είτε άλλως πως), τα πoσά τα oπoία δύvαvται vα αvαζητηθoύv υπό μoρφή απoζημίωσης δυvάμει τωv δικαστικώv απoφάσεωv πoυ εκδίδovται στις αγωγές αυτές δεv δύvαvται vα υπερβoύv στo σύvoλo τo πoσό της απoζημίωσης πoυ επιδικάστηκε από τη δικαστική απόφαση πoυ εκδόθηκε πρώτα. και σε oπoιαδήπoτε από τις αγωγές αυτές, εκτός αυτής κατά τηv oπoία πρώτα εκδόθηκε δικαστική απόφαση, o εvάγωv δεv δικαιoύται έξoδα εκτός αv τo Δικαστήριo κρίvει ότι συvέτρεχε εύλoγη αιτία για τηv έγερση της αγωγής.
  2. 13.-
(1)Για τoυς σκoπoύς τoυ Νόμoυ αυτoύ o κύριoς ευθύvεται για κάθε πράξη πoυ τελέστηκε από τov υπηρέτη τoυ- (α) Τηv oπoία αυτός εξoυσιoδότησε ή εvέκριvε, ή (β) η oπoία τελέστηκε από τov υπηρέτη κατά τηv απασχόληση τoυ: Νoείται ότι o κύριoς δεv ευθύvεται για πράξη πoυ τελέστηκε από oπoιoδήπoτε πρόσωπo τo oπoίo δεv είvαι υπηρέτης τoυ, πρoς τo oπoίo o υπηρέτης τoυ ήθελε, χωρίς τη ρητή ή σιωπηρή εξoυσιoδότηση τoυ, vα αvαθέσει τα καθήκovτα τoυ.
(2)Πράξη θεωρείται ότι τελέστηκε κατά τηv απασχόληση υπηρέτη αv τελέστηκε από αυτόv υπό τηv ιδιότητα τoυ ως υπηρέτη και εvόσω εκτελoύσε τα συvήθη και παρεμπίπτovτα με τηv απασχόληση τoυ καθήκovτα, αvεξάρτητα από τo γεγovός ότι η πράξη αυτή ήταv πλημμελής τρόπoς εκτέλεσης πράξης εξoυσιoδoτημέvης από τov κύριo͘ αλλά η πράξη δεv θεωρείται ότι τελέστηκε με τov τρόπo αυτό αv τελέστηκε από υπηρέτη πoυ εvεργoύσε για δικoύς τoυ σκoπoύς και όχι εκ μέρoυς τoυ κυρίoυ.
(3)Για τoυς σκoπoύς τoυ άρθρoυ αυτoύ πράξη περιλαμβάvει και παράλειψη.
(4)Καμιά διάταξη πoυ περιλαμβάvεται στo άρθρo αυτό δεv επηρεάζει τηv ευθύvη oπoιoυδήπoτε υπηρέτη από oπoιαδήπoτε πράξη πoυ τελέστηκε από τov υπηρέτη αυτό.» Θα μπορούσε λογικά να τεθεί το ζήτημα ότι μία νομική οντότητα όπως η Εναγόμενη 2 δεν θα μπορούσε να εναχθεί, αφού το αστικό αδίκημα της απάτης αναφέρεται σε πρόθεση. Η απάντηση βρίσκεται στο Clerk & Lindsell on Torts, 17η έκδοση, σελ. 140, όπου αναφέρεται ότι: "Liability to be sued: It was formerly thought that a corporation, being a fictitious person, could not be liable when liability involved some specific state of mind. It is now well settled, however, that it can, and accordingly a corporation may be sued for wrongs involving fraud or malice as well as for wrongs in which intention is immaterial" Όσον αφορά την ευθύνη διευθυντή εταιρείας, στο Clerk & Lindsell on Torts, 17η έκδοση σελ. 142, αναφέρεται ότι: « If there are facts from which it may be inferred that the relationship of principal and agent has been established between the directors and the company, they may be held liable, but the mere fact that they are the sole directors and shareholders is not sufficient..» Η προβλεπόμενη από το άρθρο 13 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου εκ προστήσεως ευθύνη κύριου για πράξεις του υπηρέτη του, συμπεριλαμβάνει και τη σχέση διευθυντή εταιρείας - εταιρείας (και άρα καλύπτει και την παρούσα περίπτωση). Στην υπόθεση Καθητζιώτης ν. Manocas Transport Ltd
(1993)1 ΑΑΔ 954 αναφέρθηκαν τα πιο κάτω: « Η απόδειξη της ιδιοκτησίας του αυτοκινήτου, αποτελεί ελλείψει άλλου, κάποιο υλικό μαρτυρίας βάσει του οποίου το Δικαστήριο, ανάλογα με τα γεγονότα στην κάθε υπόθεση, μπορεί να συναγάγει την εκ προστήσεως ευθύνη του ιδιοκτήτη [Βλέπε Savvas Theofanous v. 1) Cosmos (Cyprus) Insurance Co. Ltd. 2) Christodoulos Chrysostomou
(1988)1 C.L.R. 265]. To Ανώτατο Δικαστήριο στην έφεση Α. Demosthenous Antiprosopies Ltd v. Katsourides
(1988)1 C.L.R. 665, σχετικά με την ύπαρξη ή μη της εκ προστήσεως ευθύνης, στις σελίδες 670 και 671 αναφέρει τα εξής: "Η νομική κατάσταση που δημιουργείται από την εκ προστήσεως ευθύνη ενός προσώπου για την αμέλεια άλλου, έχει συζητηθεί σε πληθώρα αποφάσεων τόσο των Δικαστηρίων της Αγγλίας όσο και της χώρας μας. Ειδικώτερα με το ζήτημα της εκ προστήσεως ευθύνης του ιδιοκτήτη αυτοκινήτου για την αμέλεια του οδηγού καταπιάστηκε το Δικαστήριο των Λόρδων στην υπόθεση Morgans v. Launchbury and Other [1972] 2 All E.R. 606. Η απόφαση αυτή υιοθετήθηκε και εφαρμόστηκε από το Εφετείο μας στην υπόθεση Hellenic Mining Co. Ltd. v. Galaxy Tours Ltd.
(1978)1 C.L.R. 414, όπου παρατίθενται εκτεταμένα αποσπάσματα από τις αποφάσεις των Λόρδων Δικαστών, ώστε να μη χρειάζεται να τα επαναλάβουμε παρά μόνο να παραπέμψουμε στις δυο αυτές αποφάσεις και στην Stylianou & another v. Petrou
(1984)1 C.L.R.
  1. Θα κάμουμε μόνο ειδική αναφορά σε μερικές γραμμές από την απόφαση του Λόρδου Wilberforce γιατί κατά τη γνώμη μας συνοψίζουν με ενάργεια τη νομική αρχή· "For I regard it is clear that in order to fix vicarious liability on the owner of a car in such a case as the present, it must be shown that the driver was using it for the owner's purposes under delegation of a task or duty". Όπως είπαμε πιο πριν στην υπό εξέταση έφεση, ο δικηγόρος της εφεσείουσας εισηγήθηκε πως η παραδοχή εκ μέρους της πως ο Ανδρέας Δημοσθένους ήταν ο διευθυντής της εταιρείας και οδηγούσε με την άδεια ή τη συγκατάθεσή της δεν είναι αρκετό για να δημιουργήσει την εκ προστήσεως ευθύνη της. Κατά τη γνώμη μας η εισήγηση αυτή είναι εντελώς αβάσιμη. Ο διευθυντής μιας εταιρείας είναι μεν αξιωματούχος αλλά ταυτόχρονα και αντιπρόσωπός της. Η ιδιότητα δε αυτή εμπίπτει στις προϋποθέσεις που αναφέρονται στην υπόθεση Morgans v. Launchbury και που δημιουργούν την εκ προστήσεως ευθύνη του κυρίου, στην παρούσα υπόθεση της ιδιοκτήτριας εταιρείας, για την αμέλεια του υπηρέτη της - οδηγού. Η ύπαρξη ή μη της εκ προστήσεως ευθύνης καταδείχνεται μετά την αξιολόγηση του αποδεικτικού υλικού. Το θέμα αυτό έχει συζητηθεί, και ειδικώτερα πάλι σε ότι αφορά την εκ προστήσεως ευθύνη ιδιοκτήτη αυτοκινήτου, που οδηγείται από άλλο πρόσωπο, στην υπόθεση Rambarran v. Gurrunharran [1971] 1 All E.R.
  2. Στην απόφαση-γνωμοδότηση του Ανακτοσυμβουλίου της Αγγλίας έγινε αναφορά στη νομολογία που ισχύει πάνω στο ζήτημα και κατέληξε στο συμπέρασμα πως απόδειξη της ιδιοκτησίας του αυτοκινήτου, αποτελεί, ελλείψει άλλου, κάποιο υλικό μαρτυρίας, βάσει του οποίου το Δικαστήριο ανάλογα με τα γεγονότα στην κάθε υπόθεση, μπορεί να συναγάγει την εκ προστήσεως ευθύνη του ιδιοκτήτη.". Επίσης, το Ανώτατο Δικαστήριο στην απόφαση Χριστάχη Ποταμίτη ν. Έλενας Ιωάννου
(1992)1 Α.Α.Δ. 479, σχετικά με κατά πόσο συγκατάθεση ή άδεια για την οδήγηση οχήματος καθιστά τον ιδιοκτήτη εκ προστήσεως υπεύθυνο για την αμέλεια του οδηγού κατά τη χρήση του αυτοκινήτου, στη σελίδα 2 αναφέρει τα εξής: "Η εκ προστήσεως ευθύνη προσώπου για τις συνέπειες αστικού αδικήματος που διαπράττεται από άλλο πρόσωπο ρυθμίζεται από το άρθρο 13 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ.
  1. Εκ προστήσεως ευθύνη φέρει ο εναγόμενος για τις πράξεις άλλου προσώπου όταν (α) αυτές εξουσιοδοτούνται ή επικυρώνονται, ή (β) συνιστούν πράξεις εργοδοτουμένου (υπηρέτη) στο πλαίσιο της εργασίας του. Συνοπτικά, εκ προστήσεως ευθύνη, βάσει του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου περιορίζεται σε πράξεις αντιπροσώπου ή υπηρέτη κάτω από τους όρους που θέτει το άρθρο
  2. Συνάγεται από την πρωτόδικη απόφαση ότι κατά το χρόνο διάπραξης του αστικού αδικήματος της αμέλειας από το γιο του εφεσείοντα, ότι ο οδηγός ενεργούσε είτε ως αντιπρόσωπος ή ως εργοδοτούμενος του πατέρα του.". Και στη σελίδα 5 της ίδιας απόφασης, αναφέρει τα εξής: "Στην Κύπρο οι αρχές του κοινού δικαίου για την εκ προστήσεως ευθύνη έχουν ενσωματωθεί στο άρθρο 13 του Κώδικα Αστικών Αδικημάτων που ρητά προβλέπει πότε υπάρχει τέτοια ευθύνη· όταν αποδεικνύεται σχέση αντιπροσωπευομένου και αντιπροσώπου ή εργοδότη και εργοδοτουμένου. Η εξουσιοδότηση χρήσης κινητού αντικειμένου δεν υποδηλώνει ως θέμα λογικής ή κοινής εμπειρίας και τη δημιουργία σχέσης αντιπροσώπου και αντιπροσωπευομένου αναφορικά με τη χρήση του. Συνεπώς συγκατάθεση για τη χρήση αυτοκινήτου δεν τεκμηριώνει αφεαυτής σχέση αντιπροσωπευομένου και αντιπροσώπου ή εργοδότη και εργοδοτουμένου, όπως άλλωστε αποφασίστηκε στη Hellenic Mining." Η ύπαρξη απάτης ή ψευδών παραστάσεων, σχετίζεται τόσο με το δίκαιο των συμβάσεων, αφού ζητείται ακύρωση της σύμβασης ημερομηνίας 18/3/2008 όσο και με τη διεκδίκηση ποσού €59,129 . Ένα ερώτημα που τίθεται είναι εάν η μία βάση αγωγής θεμελιωμένη στο δίκαιο των συμβάσεων, μπορεί να συνυπάρξει με μία βάση αγωγής που προέρχεται από μία ισχυριζόμενη αδικοπραξία. Στην Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ. ν. Belvestico Trading Ltd,
(2006)1 Α.Α.Δ. 838, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: « Το πρωτόδικο Δικαστήριο υιοθέτησε τη θέση ότι το κοινοδίκαιο δεν αρνείται την ύπαρξη συντρέχουσας ευθύνης για παράβαση συμβάσεως και, παράλληλα, για αστικό αδίκημα, στηριζόμενο στην απόφαση της Βουλής των Λόρδων στην υπόθεση Henderson v. Merett Syndicates Ltd [1995] 2 AC 145, όπου ο Λόρδος Goff, θέτοντας το ζήτημα ως θέμα αρχής, είπε τα εξής: "It is difficult to see why concurrent remedies in tort and contract, if available against the Medical Profession, should not also be available against members of other professions, whatever form the relevant damage may take" ........." The common Law is not antipathetic to concurrent liability and that there is no sound basis for a rule which automatically restricts the claimant to either a tortuous or contractual remedy." Σύμφωνα με το δικηγόρο της εφεσείουσας, ορθά το πρωτόδικο Δικαστήριο βασίστηκε στην υπόθεση Henderson για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι αξίωση για παράβαση συμβάσεως και, παράλληλα, για αμέλεια είναι επιτρεπτή. Αγνόησε, όμως, εισηγήθηκε, το πρωτόδικο Δικαστήριο, "ότι η διαζευκτική αξίωση έχει περιορισμούς και δεν μπορεί να εφαρμόζεται, όπως είπε ο Δικαστής Lord Goff of Chieveley στη σελίδα 191 της υπόθεσης Henderson αναφερόμενος στην Καναδέζικη υπόθεση Central Trust Co. v. Refuse [1986] 31 D.L.R. (4th) 481, στις περιπτώσεις όπου κάτι τέτοιο θα επέτρεπε στον Ενάγοντα να παραγκωνίσει συμβατικές ρήτρες εξαίρεσης ή περιορισμού της ευθύνης. Όπως αυτό θα συνέβαινε στην περίπτωση μας. Συγκεκριμένα ο Δικαστής Lord Goff of Chieveley υιοθέτησε το εξής απόσπασμα από την Καναδέζικη απόφαση: «..A concurrent or alternative liability in tort will not be admitted if its effect would be to permit the plaintiff to circumvent or escape a contractual exclusion or limitation of liability of the act or omission that would constitute the tort. Subject to this qualification, where concurrent liability in tort and contract exists the plaintiff has the right to assert the cause of action that appears to be the most advantageous to him in respect of any particular legal consequence.»" Οπότε, εφόσον δεν φαίνεται δεν τίθεται θέμα παραγκωνισμού συμβατικής ρήτρας εξαίρεσης ή συμβατικής εξαίρεσης ή περιορισμού ευθύνης μπορούν να προωθούνται παράλληλα οι δύο βάσεις αγωγής. Επανερχόμενος στα γεγονότα όπως προκύπτουν από τα πιο πάνω παρατιθέμενα ευρήματά μου κρίνω ότι υπήρξαν εκ μέρους των εναγομένων 1 προς τους ενάγοντες οι εξής παραστάσεις, οι οποίες και ήταν ψευδείς και συνιστούν απάτη:
(1)Παρουσιάστηκε αναληθές γεγονός ως αληθές (άρθρο 17
(1)(α) του Περί Συμβάσεων Νόμου). Η διαβεβαίωση που δόθηκε στους ενάγοντες από τον Εναγόμενο 2 ότι για την οικοδομή τηρείτο η νομοθεσία υπήρχαν όλες οι αναγκαίες άδειες. Παρά το ότι στη σύμβαση αναφερόταν ρητά μόνο η ύπαρξη πολεοδομικής άδειας, κρίνω ότι η προφορική διαβεβαίωση που δόθηκε από τον Εναγόμενο 2 προς τους Ενάγοντες, την οποία έχω δεχθεί ως γεγονός με βάση τα ευρήματά μου, ήταν τέτοιας ουσιαστικής σημασίας ώστε να συνιστούσε ψευδή παράσταση η οποία και επηρέασε τους ενάγοντες στο να προβούν στη συνομολόγηση της σύμβασης. Δεν έχει σημασία κατά πόσο οι Ενάγοντες γνώριζαν ή όχι την ακριβή διαφορά μεταξύ πολεοδομικής άδειας και άδειας οικοδομής. Η ουσία της διαβεβαίωσης έγκειται στο ότι όλα διεξάγονταν σύμφωνα με τη νομοθεσία και άρα θα μπορούσε να εκδοθεί στο τέλος τίτλος επί του διαμερίσματος.
(2)Δόθηκε υπόσχεση χωρίς πρόθεση εκπλήρωσής της ( αρ. 17
(1)(γ) του Περί Συμβάσεων Νόμου. Η παράσταση ότι θα προχωρούσε έγκαιρα η Εναγόμενη 1 σε διαδικασίες για έκδοση τίτλου ιδιοκτησίας των Εναγόντων επί του διαμερίσματος . Όχι μόνο δεν προέβηκε σε καμία ενέργεια η Εναγόμενη 1, ώστε να προχωρήσει τη διαδικασία έκδοσης πιστοποιητικού τελικής έγκρισης και συνακόλουθης έκδοσης τίτλων ιδιοκτησίας (βλ. αρ. 29
(8)του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου (ΚΕΦ.224) , που ήταν σαφής υποχρέωση που αναλάμβανε με τον όρο 4α) της συμφωνίας, αλλά αντίθετα, όλα τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιόν μου,

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.