"ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΠΟΛΕΜΙΣΤΩΝ 286 ΜΤΠ - 1974" (Α.Μ. 2553) ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΤΟΥΦΕΞΗ ν. ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΑΛΙΑΔΩΡΟΣ, Αρ. Αγωγής: 7650/13, 16/1/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2017:A16 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Γ. Σάντη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 7650/13 ΜΕΤΑΞΥ: "ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΠΟΛΕΜΙΣΤΩΝ 286 ΜΤΠ - 1974" (Α.Μ. 2553) ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΤΟΥΦΕΞΗ Εναγόντων -και- ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΑΛΙΑΔΩΡΟΣ Εναγομένου ΚΑΙ ΕΞ ΑΝΤΑΠΑΙΤΗΣΕΩΣ ΜΕΤΑΞΥ: ΔΗΜΗΤΡΗ ΤΑΛΙΑΔΩΡΟΥ Εξ ανταπαιτήσεως Ενάγοντα -και-
- "ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΠΟΛΕΜΙΣΤΩΝ 286 ΜΤΠ - 1974" (Α.Μ. 2553) ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΤΟΥΦΕΞΗ
- ΧΡΙΣΤΟΥ ΤΟΥΦΕΞΗ Εξ ανταπαιτήσεως Εναγομένων --------------------- Αίτηση Ημ. 18.3.16 Για Αποκλεισμό Ανταπαίτησης ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 16 Ιανουαρίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Ενάγοντες/Αιτητές: Η κ. Ε. Κυπριανού, για Χρ. Π. Μιτσίδης & Σία ΔΕΠΕ (ΔΘ123). Για τον Εναγόμενο/Καθ' ου η αίτηση: Η κ. Δ.Μ. Γεωργιάδου, για Δρ. Κ. Χρυσοστομίδη & Σια ΔΕΠΕ (ΔΘ104). ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Απευθείας Από Την Έδρα) Ζητείται ο αποκλεισμός της Ανταπαίτησης με επίκληση την Δ.21Θ10 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. Οι λόγοι αποτυπώνονται στην αίτηση και επεξηγούνται στη συνοδευτική ένορκη δήλωση του Χρίστου Τουφεξή. Η κυριότερη εκδοχή των εναγόντων/αιτητών σύγκειται στο ότι η εκδίκαση της Ανταπαίτησης (κατά τον τρόπο που δικογραφείται), θα φέρει περιπλοκότητες στους ενάγοντες καθότι θα προκληθεί καθυστέρηση ένεκα και της συνεπόμενης αναγκαιότητας παρουσίασης μαρτυρίας επί ζητημάτων που δεν είναι επίδικα στην απαίτηση μια και τούτα τα ζητήματα αφορούν, πρώτον, στην ιδιοκτησία των πνευματικών δικαιωμάτων του βιβλίου με τίτλο «286 Μ.Τ.Π. (Μηχανοκίνητο Τάγμα Πεζικού) - Πολεμικό Ημερολόγιο 1974», δεύτερον, στην παραβίαση των δικαιωμάτων αυτών και τρίτον, στην υποχρέωση του εναγομένου/καθ' ου η αίτηση να επιστρέψει (εντός των συζητούμενων παραμέτρων), μαρτυρικό υλικό συναφές με τα επίδικα θέματα, προς τους ενάγοντες/αιτητές, χώρια από το η θεματολογία στην Ανταπαίτηση άπτεται των επιδιωκόμενων αποζημιώσεων από μέρους του εναγομένου/καθ' ου η αίτηση για δυσφήμιση και/ή λίβελλο και/ή επιζήμια ψευδολογία των εναγόντων/αιτητών - βάσεις αγωγής που πολύ αφίστανται των στοχεύσεων και θεμελίωσης της αξίωσης. Υπάρχει ένσταση στο αίτημα, με τον εναγόμενο/καθ' ου η αίτηση να προτείνει (διά της ένορκης δήλωσης του), σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς των εναγόντων/αιτητών, ότι το αντικείμενο της Ανταπαίτησης απορρέει, ακριβώς, από τα όσα διαμορφώνουν τα επίδικα γεγονότα στην απαίτηση και πως η υπόθεση θα πρέπει να αντικριστεί μέσα από το συνολικό τούτο δικογραφικό φάσμα. Αποτίμησα τη δικηγορική επιχειρηματολογία και διεξήλθα τις επιμελείς αγορεύσεις των δικηγόρων, τις οποίες οι τελευταίοι επεξέτειναν προφορικώς κατά την ακροαματική διαδικασία της αίτησης. Θα πρέπει να πω ότι συγκλίνω με τις θέσεις της ευπαίδευτου συνηγόρου του εναγομένου/καθ' ου η αίτηση και αποκλίνω, με κάθε σεβασμό, από εκείνες της ευπαίδευτης δικηγόρου των εναγόντων/αιτητών και θα εξηγήσω πολύ σύντομα το σκεπτικό μου, το οποίο, ας σημειωθεί, διαμορφώθηκε έχοντας υπόψιν και το πλήρες περιεχόμενο της αίτησης, της ένστασης και το συνοδευτικό μαρτυρικό υλικό. Ως αποτυπώνεται στον λόγο της Σιακόλας ν Federal Bank of Lebanon
(1992)1(Α) ΑΑΔ 710 - στην οποία βάσισαν κατά κύριο λόγο τις θέσεις τους και οι δυο δικηγόροι - κυρίαρχο στοιχείο στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου σε τέτοιες περιπτώσεις συνιστά το πρόσφορο εκδίκασης της ανταπαίτησης συγχρόνως με την αγωγή καθώς και η πιθανότητα πρόκλησης δυσχέρειας στον ενάγοντα από ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Παρόλο που η αλληλεξάρτηση της ανταπαίτησης με την αγωγή δεν συνθέτει προϋπόθεση για την έγερση της πρώτης, η πιθανότητα προξένησης δυσκολίας στον ενάγοντα από την ύπαρξη της ανταπαίτησης (ως εκ της ασυνάφειας των μεταξύ τους επίδικων θεμάτων) και ιδίως ως εκ του ενδεχομένου παραγωγής σημαντικής καθυστέρησης στην προώθηση της αγωγής, αποτελεί λόγο για τον αποκλεισμό της ανταπαίτησης. Δεν είναι ωστόσο η παρούσα, περίπτωση όπου αναδύεται απότμηση της ουσίας της Ανταπαίτησης από τα όσα φέρεται να οριοθετούν τα επίδικα θέματα στην απαίτηση. Απεναντίας - και με ενδεικτική μόνο την αναφορά στις παραγράφους 10 και 19 της απαίτησης σε συνδυασμό (και) με την παράγραφο 40 της Ανταπαίτησης (στην οποία και προσδιορίζεται σύμφωνα με τα όσα ανέφερε πριν από λίγο η δικηγόρος του εναγομένου/καθ' ου η αίτηση η βάση της ανταξίωσης) - διαφαίνεται συμπόρευση, ή καλύτερα επαρκής συσχετισμός, μεταξύ των εκεί προβαλλόμενων με τα όσα συναποτελούν το πραγματικό και νομικό υπόβαθρο της Ανταπαίτησης. Η νομολογία είναι με αισθαντικότητα που αντιμετωπίζει αιτήματα αποκλεισμού δικογράφου και τούτο εξαιτίας των καταλυτικών επιπτώσεων που μπορεί να ενέχει η έκδοση αντίστοιχου διατάγματος στα δικαιώματα του επηρεαζόμενου αντιδίκου. Είναι δεδομένο πως στην κάθε παρόμοια περίπτωση θα πρέπει να σταθμίζεται (ανάμεσα σε άλλα), η συνάφεια των επίμαχων γεγονότων και η διασύνδεση των διαδίκων μερών με αυτά αλλά και τους μάρτυρες που θα κληθούν για να δώσουν μαρτυρία έτσι ώστε να μπορεί να διαπιστωθεί εάν όντως η ανταπαίτηση θα ήταν δυνατόν να επηρεάσει σε τέτοια έκταση και βαθμό τα δικαιώματα των εναγόντων/αιτητών, που η εκδίκαση της υπόθεσης (στην υφιστάμενη μορφή της), να προκαλεί τη δυσχέρεια περί της οποίας ομιλεί η νομολογία και τον ενδεχομένως δυσμενή επηρεασμό των συνταγματικών και έτερων δικαιωμάτων των επηρεαζόμενων αντιδίκων (με ιδιαίτερη αναφορά στους ενάγοντες/αιτητές). Καμιά νομολογιακή αρχή - περιλαμβανομένης και της απόφασης Σιακόλας ν Federal Bank of Lebanon
(1992)1(Α) ΑΑΔ 710 - παρουσιάζεται ως διαμορφωτική απαρέγκλιτης αρχής (με αναφορά στην Δ.21Θ10 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών), αποκλεισμού ανταπαίτησης εκεί που το περιεχόμενο της δεν ταυτίζεται με τα επίδικα γεγονότα στην κυρίως αξίωση. Αντιθέτως - και τούτο έχει ήδη λεχθεί ανωτέρω - η κάθε περίπτωση οράται στη βάση των δικών της γεγονότων, με κάποιες περιπτώσεις (όπου υπάρχει ταύτιση κατά νόμο και ουσία μεταξύ των επίδικων), να δικαιολογείται ο αποκλεισμός της ανταπαίτησης και με κάποιες άλλες (όπου ενυπάρχει φαινομενικό ασυνταύτιστο μεταξύ των γεγονότων αυτών), να μην δικαιολογείται. Εν προκειμένω, βάσει των προτασσόμενων γεγονότων, η Ανταπαίτηση δεν αποσυνδέεται στην ουσία της από τα όσα καταγράφονται στην απαίτηση (ή μέρος αυτής). Τουναντίον - και σε κάποια έκταση - απαίτηση και Ανταπαίτηση συνυφαίνονται αφού μια έκφανση των γεγονότων που αποτυπώνονται στη δικογραφία αποτελεί κομμάτι των όσων παρουσιάζονται ως περιβάλλοντα την ανταξίωση. Όπως υποστηρίζει η δικηγόρος του εναγομένου/αιτητή στην αγόρευση της - και συμφωνώ - αμφότερες οι αξιώσεις (απαίτησης και Ανταπαίτησης), φαίνεται να πηγάζουν από το ίδιο πλέγμα συμβατικών σχέσεων, ήτοι τη γραπτή συμφωνία ημερομηνίας 10.4.03 (βλ. Τεκμήριο Α στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση). Οι αξιώσεις αυτές στηρίζονται και εξαρτώνται από την ερμηνεία συγκεκριμένων όρων της συμφωνίας τούτης, με τις αντίστοιχες ερμηνείες να καλούν (αναλόγως της οπτικής διά της οποίας παρατηρεί κανείς τα πράγματα), σε ανάλογη προσέγγιση τόσο στο πλαίσιο της απαίτησης όσο και σε εκείνο της Ανταπαίτησης. Περαιτέρω, προκύπτει ως επίδικη και η συμπεριφορά των εναγόντων/αιτητών - διά λόγων και/ή πράξεων - έναντι του εναγομένου/καθ' ου η αίτηση αναφορικώς με την «. αρνητική στάση που επέδειξε . για επίλυση των διαφόρων θεμάτων που προέκυψαν κατά τη συγγραφή και έκδοση του βιβλίου .» και κατ' ακολουθίαν, με την εκπλήρωση, τωόντι, των συμβατικών υποχρεώσεων του τελευταίου, αλλά ακόμη και της διαγραφής του ως επίτιμου μέλους των εναγόντων/αιτητών, για τους λόγους που ο εναγόμενος/καθ' ου η αίτηση αναπτύσσει στην ένσταση και στην Ανταπαίτηση. Οι μάρτυρες που θα κληθούν να δώσουν μαρτυρία (δοσμένου και του κοινού νομικού και πραγματικού βάθρου από τα οποία εκπορεύονται τα αμφισβητούμενα γεγονότα), θα είναι λίγο ή πολύ κοινοί, η δε έκταση της μαρτυρίας τους περιορισμένη επειδή τα γεγονότα στα οποία γίνεται εδώ αναφορά συναρτώνται άμεσα με τα επίδικα θέματα στην απαίτηση και Ανταπαίτηση, ασχέτως εάν η βάση αγωγής στην αξίωση δεν σταχυολογείται ως ομοειδής με εκείνη στην Ανταπαίτηση. Άρα, η συνεκδίκαση (κατά την πλατειά έννοια του όρου), απαίτησης και Ανταπαίτησης κάθε άλλο παρά θα επηρέαζε δυσμενώς την καλή και ορθή απονομή της δικαιοσύνης και τα συμφέροντα και δικαιώματα των εναγόντων/αιτητών στην προκειμένη περίπτωση. Η ενιαία εκδίκαση της υπόθεσης κρίνεται εδώ ως πρέπουσα και πρόσφορη υπό τις περιστάσεις. Κατά συνέπειαν, η αίτηση χρήζει απόρριψης, με τα όσα εξειδικευμένως έχουν αποτυπωθεί ως λόγοι ένστασης περί υποβολής του αιτήματος και εκ μέρους του εξ ανταπαιτήσεως-εναγομένου 2 (στην απουσία προπάντων άλλου δικονομικού διαβήματος), να συμπαρασύρονται από τα όσα έχουν ήδη αποφασισθεί επί της ουσίας του αιτήματος, χωρίς να παρίσταται ανάγκη άλλης επί τούτω (ξέχωρης) εντρύφησης. Οι ενάγοντες/αιτητές δεν κατέδειξαν στον απαιτούμενο βαθμό ότι συντρέχουν τα προαπαιτούμενα για έγκριση του αιτήματος, το οποίο και απορρίπτεται κατ' ενάσκησιν ευρείας διακριτικής ευχέρειας, με έξοδα υπέρ του εναγομένου/καθ' ου η αίτηση και εναντίον των εναγόντων/αιτητών όπως τούτα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της υπόθεσης. (Υπ)...................................... Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΔ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο