Νίκος Κωνσταντίνου ν. Αθανάσιος Ορφανίδης, Αρ. Αγωγής: 8829/12, 26/1/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2017:A41 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Γιαπανά, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 8829/12 Μεταξύ:- Νίκος Κωνσταντίνου Ενάγων - Καθ' ου η αίτηση Και Αθανάσιος Ορφανίδης Εναγόμενος - Αιτητής Αίτηση για Αναστολή Εκτέλεσης Απόφασης ημερ.29.7.16 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 26.1.17 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον εναγόμενο - αιτητή : κ. Χ' Γεωργίου Για τον ενάγοντα - καθ' ου η αίτηση: κ. Γ. Παγιάσης Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Μετά την απόρριψη της υποβληθείσης εκ μέρους του εναγομένου αίτησης για ακύρωση της εκδοθείσης, ερήμην, απόφασης εναντίον του, καταχώρισε έφεση. Ο ενάγων, ως εξάγεται εκ της ενόρκου δηλώσεως του εναγομένου, καταχώρισε ένταλμα κατάσχεσης της περιουσίας του εναγομένου προς είσπραξη του εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους του. Ο εναγόμενος αντέδρασε δια της κρινόμενης αίτησης για την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης μέχρι εκδίκασης της έφεσης. Ουσιαστικό δικονομικό υπόβαθρο αποτελεί η Δ.35, Θ.18 και πραγματικό υπόβαθρο η ένορκη δήλωση του εναγομένου που υποστηρίζει την αίτηση. Κύριος άξονας των θέσεων του αιτητή είναι τα γεγονότα που έλαβαν χώρα ως προς την επίδοση της αγωγής εναντίον του και στην συνέχεια, λόγω της παράλειψης του να εμφανιστεί στο δικαστήριο, στην έκδοση εναντίον του της δικαστικής απόφασης. Κρίνεται ότι δεν χρειάζεται να γίνει αναφορά σε αυτούς, αφού η απόφαση του δικαστηρίου επί των γεγονότων αυτών, είναι το αντικείμενο της έφεσης που υπεβλήθη. Είναι περαιτέρω η θέση του ότι έχει πολύ καλή πιθανότητα επιτυχίας της έφεσης και συνεπώς το δικαστήριο θα πρέπει να αναστείλει την εκτέλεση της δικαστικής απόφασης μέχρι την εκδίκαση της έφεσης. Το επιδικασθέν ποσό είναι ψηλό, €30.000, και επειδή υπάρχει μεγάλη πιθανότητα επιτυχίας της έφεσης, δεν υπάρχουν τα εχέγγυα ότι θα του επιστραφεί το ποσό αυτό. Είναι έτοιμος να υπογράψει οποιαδήποτε εγγύηση προς τον σκοπό, αυτό ή να συμμορφωθεί σε οποιοδήποτε όρο επιβάλει το δικαστήριο. Αντιτάσσει ο ενάγων, προβάλλοντας 7 λόγους ένστασης, υποστηριζόμενους από ένορκη δήλωση του ιδίου, ότι ακόμα και στην απίθανη περίπτωση που επιτύχει η έφεση του εναγομένου, είναι έτοιμος και θα παραμείνει έτοιμος να του επιστρέψει οποιοδήποτε ποσό. Αναφέρεται στο ιστορικό της υπόθεσης και ότι δεν θα πρέπει να αποστερηθεί τους καρπούς των ωφελημάτων του. Αντιπροβάλλει ότι το επιδικασθέν ποσό δεν είναι καθόλου ψηλό για τις οικονομικές δυνατότητες του αιτητή, ο οποίος έχει κινητή και ακίνητη περιουσία και διετέλεσε για πολλά χρόνια Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου, με σημαντικά εισοδήματα όταν αφενός αποχώρησε από Διοικητής και τώρα, ως καθηγητής σε πανεπιστήμιο του εξωτερικού. Είναι τέλος η θέση του, αρνούμενος τους διάφορους ισχυρισμούς του αιτητή, ότι πρόκειται περί αορίστων και ατεκμηρίωτων ισχυρισμών που δεν πληρούν τις προϋποθέσεις για την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης. Για να υπάρχει πλήρης εικόνα να αναφερθεί ότι η εκδοθείσα προς όφελος του ενάγοντα δικαστική απόφαση είναι για το ποσό των €30.000 με τόκο 5.5% από 23.12.14, πλέον €2.245 έξοδα πλέον €432 πραγματικά έξοδα με νόμιμο τόκο, πλέον €59 έξοδα της απόφασης, πλέον το εκάστοτε σε ισχύ ΦΠΑ. Επιδικάστηκαν επίσης δικηγορικά έξοδα υπέρ των δικηγόρων του ενάγοντα στα της αίτησης ακύρωσης της απόφασης του δικαστηρίου. Οι δικηγόροι των δυο μερών στις γραπτές τους αγορεύσεις προβαίνουν σε ευρεία αναφορά στην νομολογία που διέπει το θέμα, καθώς και στις αρχές που εφαρμόζονται σε τέτοια αιτήματα. Η νομολογία επί του θέματος είναι πλούσια και διαχρονικά εμπεδωμένη. Στην υπόθεση Χαραλάμπους ν. A. Panayides Contr. Ltd
(2001)1 Α.Α.Δ 1978, συμπυκνώνονται οι αρχές ως ακολούθως: «Η νομική βάση της αίτησης για αναστολή είναι η Διαταγή 35 καν. 18. Οι αρχές οι οποίες διέπουν το θέμα, εκπηγάζουν από τη νομολογία και μπορούν να συνοψισθούν ως ακολούθως: (α) Η απόφαση για αναστολή ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας γίνεται στο πλαίσιο της Διαταγής 35 καν. 18 και σε συνάρτηση προς τα γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης. (β) Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης η οποία, παραμένει ισχυρή και διατηρεί την τελεσιδικία της μέχρι την τροποποίηση ή την ανατροπή της από το Εφετείο. Επεται ότι ο επιτυχών διάδικος δεν πρέπει να αποστερείται τους καρπούς της επιτυχίας του εκ μόνου του γεγονότος ότι εκκρεμεί η εκδίκαση της έφεσης του αντιδίκου του. Από την άλλη όμως αποτελεί βασική προϋπόθεση για την απονομή της δικαιοσύνης, η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης. Η άρνηση έκδοσης διαταγής για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης δυνητικά συνεπάγεται κίνδυνο εξανέμισης της αξίας της έφεσης. Το δικαστήριο, κατά την εξέταση αίτησης για αναστολή εκτέλεσης απόφασης, έχει καθήκον να εξισορροπήσει δύο σημαντικούς παράγοντες. ήτοι, τη διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης από τη μια και τη διασφάλιση της αξίας και του αποτελέσματος της έφεσης από την άλλη. Στην The Governor and the Company of the Bank of Scotland v. S.S. Suphire Seas, Αίτηση για Αναθεώρηση στην Αγωγή Ναυτοδικείου αρ. 191/96, ημερ. 29.6.2001, ειπώθηκαν τα εξής: «Στην περίπτωση των αναστολών γίνεται προσπάθεια εξισορρόπησης δύο παραγόντων: Να δρέψει άμεσα ο νικητής του δικαστικού αγώνα τους καρπούς της επιτυχίας του και να μη μείνει ο άλλος, αν νικήσει, με κενά χέρια. Σ΄ αυτό το πλαίσιο κινείται η άσκηση της διακριτικής μας εξουσίας.» Στη υπόθεση Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων
(1991)1 ΑΑΔ 1147 επαναλήφθηκε η αρχή ότι η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης. Υπεδείχθη περαιτέρω ότι οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός, αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις. Το πλαίσιο για τη διάγνωση των δικαιωμάτων του εφεσείοντα σε συνάρτηση με την αποτίμηση των λόγων έφεσης είναι η ακρόαση της έφεσης. Μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος, ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου. Εναπόκειται βεβαίως στην διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου, η οποία ασκείται δικαστικά στη βάση των περιστατικών της υπόθεσης. Το δικαστήριο λαμβάνει σοβαρά υπόψη την θέση του αιτητή ότι είναι έτοιμος να παράσχει οποιαδήποτε εγγύηση, ή να συμμορφωθεί με οποιοδήποτε όρο του επιβληθεί από το δικαστήριο. Η θέση του ενάγοντα - καθ' ου η αίτηση είναι έτοιμος να επιστρέψει οποιοδήποτε ποσό. Δεν μπορεί βέβαια να παραγνωριστεί ότι ο ενάγων, πέραν από τη ρηθείσα γενική του δήλωση περί της ετοιμότητας του να επιστρέψει οποιοδήποτε ποσό, δεν αναφέρει με ποιο τρόπο υποστηρίζεται ή και που βασίζεται η ετοιμότητα του αυτή. Ούτε και η δήλωση ετοιμότητας είναι αρκετή από μόνη της, χωρίς τα απαραίτητα εχέγγυα υποστύλωσης της θέσης του. Και πρόκειται για ένα ζήτημα που αναμφίβολα βαρύνει, με όσα η νομολογία υποδεικνύει, στην δικαστική κρίση, κυρίως στην παρούσα υπόθεση που το ποσό της απόφασης έχει την δική του αξία και δυναμική. Η εξισορρόπηση των δυο παραγόντων και η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου στην παρούσα υπόθεση διέρχεται από τον παράγοντα αυτό, ώστε να μην αποστερηθεί μεν οι ενάγων τους καρπούς της επιτυχίας του, αλλά από την άλλη να μην καθιστά το δικαίωμα της έφεσης των εναγομένου αλυσιτελές. Το δικαστήριο, στην βάση των όσων έχουν εξηγηθεί και έχοντας υπόψη το σύνολο των εκατέρωθεν ισχυρισμών επί των ενόρκων δηλώσεων καθώς και των αντιστοίχων θέσεων των δυο πλευρών, κατέληξε να εγκρίνει το αίτημα για την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης και να θέσει όρους, εξουσία που του παρέχει τόσο η Δ.35, Θ18 όσο και το Άρ.47 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, ως έχει τροποποιηθεί. Σχετική καθοδήγηση αντλείται και από τις υποθέσεις Ανδρονίκου ν. Κυριάκου, Έφεση Αρ. 14/2013, ημερ.20.2.14 και Νεοφύτου ν. Δημητρίου
(1989)1 Α.Α.Δ.592. Κατά συνέπεια διατάσσεται η αναστολή εκτέλεσης της απόφασης μέχρι εκδικάσεως της υποβληθείσης εφέσεως, νοουμένου ότι ο εναγόμενος - αιτητής: (Α) Εντός 20 ημερών από σήμερα παράσχει τραπεζική εγγύηση υπέρ του ενάγοντα για το ποσό της απόφασης πλέον τόκους. Η εγγυητική θα έχει ισχύ μέχρι της πλήρους εκδικάσεως και εκδόσεως αποφάσεως της υπόθεσης υπό του Εφετείου και, (Β) Να καταβάλει στους δικηγόρους του ενάγοντα όλα τα έξοδα που επιδικάστηκαν σε βάρος του, περιλαμβανομένων και των εξόδων της αιτήσεως ακυρώσεως της αποφάσεως, με την γραπτή διαβεβαίωση των δικηγόρων του ενάγοντα, ότι σε περίπτωση ακύρωσης της απόφασης και της επιδίκασης των εξόδων υπέρ του εναγομένου από το Εφετείο, αυτά θα επιστραφούν, αμέσως. Κατά την κρίση του δικαστηρίου με την πιο πάνω διαταγή γίνεται μια δίκαιη εξισορρόπηση των δύο προαναφερόμενων παραγόντων και διασφαλίζονται επαρκώς τα συμφέροντα και των δυο πλευρών, μέχρι εκδικάσεως της εφέσεως που υπεβλήθη. Ως προς τα έξοδα της παρούσης διαδικασίας, κατ' αναλογία προς την Ανδρονίκου ανωτέρω, αυτά θα είναι έξοδα στην πορεία της έφεσης, αλλά εν πάση περιπτώσει όχι εναντίον του εναγόμενου-αιτητή. Ως εκ τούτου εκδίδεται ανάλογη διαταγή. (Υπ.) Ν. Γιαπανάς, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο