← Κύπρος

EMPORIKOS OIKOS GERASIA LTD ν. FAKAS CONSTRUCTIONS & DEVELOPMENTS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 4249/13, 25/1/2017

EMPORIKOS OIKOS GERASIA LTD ν. FAKAS CONSTRUCTIONS & DEVELOPMENTS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 4249/13, 25/1/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2017:A40 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Μαθηκολώνη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4249/13 Μεταξύ: EMPORIKOS OIKOS GERASIA LTD Ενάγουσας και

  1. FAKAS CONSTRUCTIONS & DEVELOPMENTS LTD
  2. ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΦΑΚΑΣ Εναγομένων Ημερομηνία: 25 Ιανουαρίου 2017 Εμφανίσεις: Για αιτητή/εναγόμενο 2: κα Ρ. Παπαδοπούλου, για Π. Αγγελίδη & Σια ΔΕΠΕ Για καθ' ης η αίτηση/ενάγουσα: κα Α. Γαβριηλίδου για Χρίστο & Αντιγόνη Κων/νου Γαβριηλίδη ΔΕΠΕ. ---------------------------------------- Ενδιάμεση Απόφαση (Αίτηση ημερ. 2/11/2015 για ακύρωση memo) Με την υπό εξέταση αίτηση, ο αιτητής/ εναγόμενος 2 (στο εξής καλούμενος «ο αιτητής») αιτείται διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον τον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Λευκωσίας όπως ακυρώσει τα memo με αρ. 1/ΕΒ/2693/2015 προς όφελος της ενάγουσας, που αφορούν συγκεκριμένα κτήματα τα οποία παραθέτει με τις σχετικές λεπτομέρειες, καθ' ότι το οφειλόμενο ποσό έχει πληρωθεί μέσω γραμματίου ημερ.13.1.
  3. Η αίτηση βασίζεται στον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65, άρθρα 12Α και 36, στο άρθρο 71 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.48 Θ.1-8 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του ίδιου του αιτητή, ο οποίος αναφέρει ότι είναι ο εξ αποφάσεως οφειλέτης στην πιο πάνω αγωγή και έχει εξοφλήσει πλήρως το οφειλόμενο ποσό μέσω γραμματίου, το οποίο προνοούσε με την εξόφληση του την απόσυρση οποιουδήποτε memo και της ως άνω αγωγής. Επισυνάπτει δε το γραμμάτιο μαζί με την απόδειξη πληρωμής ως Τεκμήρια 1 και 2 αντίστοιχα. Όπως δε αναφέρει παρά την πληρωμή του πιο πάνω ποσού στους δικηγόρους της ενάγουσας/καθ' ης η αίτηση (στο εξής καλούμενης «η καθ' ης η αίτηση»), για διάφορους λόγους αυτή αρνείται να αποσύρει τα memo επί της ακίνητης ιδιοκτησίας του και την ως άνω αγωγή. Όπως επίσης αναφέρει οι δικηγόροι της καθ' ης η αίτηση προέβαλαν νέες αξιώσεις για δικηγορικά έξοδα τα οποία ουδεμία σχέση έχουν με τα εν λόγω memo. Επιπρόσθετα επικαλείται την αγόρευση των δικηγόρων της καθ' ης η αίτηση στα πλαίσια άλλης ενδιάμεσης αίτησης στην παρούσα υπόθεση (βλ. Τεκμήριο 3) και συγκεκριμένα στις σελίδες 7 και 8 αυτής, όπου σύμφωνα πάντα με τον ομνύοντα, οι συνήγοροι της αναφέρουν ότι η πιο πάνω υπόθεση θα εξοφλείτο με τη μεταβίβαση ακινήτου-διαμερίσματος με αρ. εγγρ. 0/1300, Φ/Σχ. 21/39 ΕΙ, το οποίο και μεταβιβάστηκε με πωλητήριο έγγραφο ημερομηνίας 31.3.
  4. Το πιο πάνω έγγραφο, ως ισχυρίζεται, υπογράφηκε και δημιουργήθηκε από τους δικηγόρους της καθ' ης η αίτηση και προνοούσε την εξόφληση της ως άνω αγωγής (βλ. Τεκμήριο 4). Υπό το φως των πιο πάνω και στη βάση νομικής συμβουλής που έλαβε υποστηρίζει ότι η καθ' ης η αίτηση οφείλει να αποσύρει τα memo επί της ακίνητης του ιδιοκτησίας. Η καθ' ης η αίτηση καταχώρησε στην ένσταση προβάλλοντας τους κάτωθι λόγους ένστασης, τους οποίους παραθέτω αυτούσιους: «Α. Η αίτηση είναι κακόπιστη και εκδικητική. Β. Ο ομνύοντας δεν αποκαλύπτει ουσιώδη γεγονότα με σκοπό την παραπλάνηση του Δικαστηρίου. Γ. Ο ομνύοντας δεν έχει προσέλθει με καθαρά χέρια ενώπιον της Δικαιοσύνης. Δ. Ο αιτητής δεν νομιμοποιείται στην παρούσα καθ' ότι δεν έχει τιμηθεί η συμφωνία γραμματίου και/ή την προφορική συμφωνία εξόφλησης με τους εναγόμενους
  5. Ε. Η αίτηση και η ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει είναι ελλειπής αφού δεν αποκαλύπτονται ουσιώδη γεγονότα με αποτέλεσμα να είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Στ. Τα γεγονότα που εκτίθενται στην ένορκη δήλωση του αιτητή δεν είναι αρκετά για να ικανοποιήσουν το βάρος απόδειξης που θέτει ο Νόμος και η Νομολογία για να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Ζ. Ο εναγόμενος 2 / αιτητής δεν έχει εξοφλήσει το εξ' αποφάσεως χρέος του αφού υπάρχει υπόλοιπο ύψους €2.084- δυνάμει δικαστικής απόφασης ημερ. 05.11.2013 πλέον €1.292,00 επιδικασθέντα δικηγορικά έξοδα πλέον νόμιμο τόκο από 07.02.2014 μέχρι εξοφλήσεως πλέον €42- έξοδα σύνταξης διατάγματος πλέον Φ.Π.Α. δυνάμει διαταγής Δικαστηρίου ημερ. 26.05.2015» Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Κυριάκου Χαραλάμπους, ο οποίος ως αναφέρει είναι ένας εκ των διευθυντών της καθ' ης η αίτηση, γνωρίζει πολύ καλά τα γεγονότα της υπόθεσης και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση. Ως ο ομνύσας αναφέρει έχει διαβάσει την αίτηση και την ένορκη δήλωση του αιτητή και διαφωνεί πλήρως με το περιεχόμενο της και περαιτέρω ισχυρίζεται ότι ο αιτητής δεν αποκαλύπτει ουσιώδη γεγονότα, με αποτέλεσμα να παραποιείται η ορθή εικόνα των πραγμάτων. Ο ίδιος δε ισχυρίζεται ότι το γραμμάτιο στο οποίο αναφέρεται ο αιτητής το οποίο επισυνάπτει ο ίδιος ως Τεκμήριο 1, συντάχθηκε από το Δικηγόρο Χρίστο Γαβριηλίδη την 13.01.2015, ημερομηνία κατά την οποία ήταν ορισμένη η ποινική υπόθεση με αρ. 370/13, στην οποία ο αιτητής ήταν κατηγορούμενος με την εταιρεία Fakas Constructions & Development Ltd και τον Νεκτάριο Φάκα για έκδοση επιταγών χωρίς αντίκρισμα (βλ. Τεκμήριο 2). Πριν τη σύνταξη του εν λόγω γραμματίου είχε προηγηθεί, την ίδια μέρα, η κράτηση του Νεκτάριου Φάκα για σκοπούς επιβολής ποινής στην εν λόγω υπόθεση. Τότε, σύμφωνα πάντα με τον ομνύοντα, σε διάστημα μερικών ωρών ο κ. Νεκτάριος Φάκας κατέβαλε έναντι το ποσό των €10.400- τοις μετρητοίς πλέον επιταγή ύψους €3.500- πληρωτέα την 13.04.2015 πλέον το γραμμάτιο ως το τεκμήριο 1, το οποίο εφόσον πληρωνόταν μέχρι την 30.04.2015, τότε η παρούσα αγωγή με τα καταχωρηθέντα memo θα αποσύρετο. Ως αναφέρει ήταν ρητός και/ή εξυπακουόμενος όρος της συμφωνίας τους ότι οι αιτήσεις παραμερισμού ημερ. 07.02.2014 εναντίον της απόφασης ημερ. 05.11.2013 από τους εναγόμενους 1 και 2 θα αποσύρονταν μαζί με την απόσυρση της αγωγής. Σύμφωνα πάντα με τον ομνύοντα οι εναγόμενοι 1 και 2 υπαναχώρησαν από τη συμφωνία, αφού ούτε το γραμμάτιο ως το τεκμήριο 1 εξόφλησαν μέχρι την προκαθορισμένη ημερομηνία, ήτοι 30.04.2015, αλλά ούτε και τις αιτήσεις παραμερισμού ημερ. 07.02.2014 ήθελαν να αποσύρουν, καθ' ότι ο δικηγόρος τους θεωρούσε ότι έχει καλή και/ή συζητήσιμη υπόθεση. Επομένως, όπως αναφέρει, εξ όσων κάλλιον γνωρίζει και πιστεύει αλλά και ως τον συμβουλεύει ο δικηγόρος του, ο αιτητής δεν νομιμοποιείται στην απαίτηση της υλοποίησης της συμφωνίας τους, ως αυτή καθορίστηκε στο γραμμάτιο τεκμήριο 1, καθ' ότι ο ίδιος και/ή η εναγόμενη 1 εταιρεία υπαναχώρησαν από αυτήν δίδοντας με αυτόν τον τρόπο δικαίωμα στην ενάγουσα να απαιτήσει τους τόκους που δημιουργήθηκαν επί του ποσού του εξ αποφάσεως χρέους μέχρι εξοφλήσεως του ύψους €2.084- και επιπλέον τη δημιουργία περισσότερων δικηγορικών εξόδων, αφού τελικά δεν αποσύρθηκαν οι αιτήσεις παραμερισμού ημερ. 07.02.2014, με αποτέλεσμα την εκδίκαση τους όπου στη μια εξ αυτών, ήτοι αυτή της εναγόμενης 1 εταιρείας, η απόφαση παραμερίστηκε με έξοδα εναντίον της καθ' ης η αίτηση στην παρούσα ύψους €1.900-, τα οποία η καθ' ης η αίτηση (ενάγουσα) έχει καταβάλει (βλ. Τεκμήριο 3) και η άλλη απορρίφθηκε με έξοδα υπέρ της καθ' ης η αίτηση (ενάγουσας) ύψους €1.292- πλέον τόκο πλέον €42- έξοδα σύνταξης πλέον Φ.Π.Α., τα οποία δεν έχουν καταβληθεί ακόμα (βλ. Τεκμήριο 4). Όπως δε περαιτέρω αναφέρει αφού τα πράγματα είχαν εξελιχθεί με αυτόν τον τρόπο τα καταχωρηθέντα memo εναντίον της εναγόμενης 1 έδωσε οδηγίες στους δικηγόρους τους όπως αποσυρθούν και ταυτόχρονα δόθηκαν οδηγίες όπως καταχωρηθούν memo επί της ακίνητης περιουσίας του εναγόμενου 2, του οποίου η αίτηση παραμερισμού είχε απορριφθεί. Σχετικά την 16.07.2015 έδωσε εντολή στους δικηγόρους της καθ' ης η αίτηση όπως αποστείλουν ενημερωτική επιστολή στους δικηγόρους του αιτητή (Τεκμήριο 5) η οποία επισυνάφθηκε σε επιστολή ημερ. 01.09.2015 στους νέους δικηγόρους του αιτητή, Ρ. Angelides & Co LLC (Τεκμήριο 6). Περαιτέρω τα ποσά που ο αιτητής συνεχίζει να οφείλει γνωστοποιήθηκαν στους δικηγόρους του τελευταίου μετ' επιστολής των δικηγόρων της καθ' ης η αίτηση ημερ. 01.12.15, μετά που τους είχε επιδοθεί η παρούσα αίτηση (Τεκμήριο 7). Όπως περαιτέρω ισχυρίζεται ο αιτητής παρά την προφορική υπόδειξη του κ. Χρίστου Γαβριηλίδη στο Κτηματολόγιο την 23.06.2015, την επιφύλαξη των δικαιωμάτων τους ως το τεκμήριο 2 της ενόρκου δηλώσεως του και τις ενημερωτικές επιστολές τους προς τους δικηγόρους ως τα τεκμήρια 5, 6 και 7 της παρούσας, ο αιτητής συνεχίζει να οφείλει τα ποσά τα οποία προανέφερε. Περαιτέρω ως προς την αναφορά που γίνεται στα όσα προωθήθηκαν με την αγόρευση των συνηγόρων της καθ' ης η αίτηση στην αίτηση ημερ. 7.2.2014 σημειώνει ότι και πάλι ο αιτητής, προσπαθεί κακόπιστα να παραποιήσει τα αληθή γεγονότα, αποκρύπτοντας αυτά που προφανώς δεν τον βολεύουν. Σχετικά ισχυρίζεται ότι η αγόρευση της δικηγόρου τους, ως το τεκμήριο 3 της ενόρκου δηλώσεως του αιτητή, συντάχθηκε πριν την 30.04.15 που ακόμα οι όροι του γραμματίου ως το τεκμήριο 1 ενδέχετο να υλοποιηθούν. Περαιτέρω ως του επεξηγήθηκε από την δικηγόρο τους, στην αγόρευση γίνεται αναφορά ότι «η υπόθεση ενδέχεται να εξοφληθεί πλήρως με την μεταβίβαση. ...», η οποία έλαβε χώρα κατά ή περί την 23.06.2015 όπου κατά την παραλαβή του ποσού των €3.500- ο δικηγόρος τους Χρίστος Γαβριηλίδης και προφορικά, αλλά την ίδια στιγμή αλλά και μέσω επιστολής προς τον αιτητή και/ή τους εναγόμενους 1 επιφύλαξε τα δικαιώματα της καθ' ης η αίτηση που απορρέουν από την απόφαση της παρούσας αγωγής ημερ. 26.05.2015 και παραπέμπει στο Τεκμήριο 2 (2η σελίδα) της ενόρκου δηλώσεως του αιτητή. Περαιτέρω και όσον αφορά το τεκμήριο 4 της ενόρκου δηλώσεως του αιτητή, αυτό ομοίως με την αγόρευση συντάχθηκε και υπεγράφη πριν την λήξη του γραμματίου και συγκεκριμένα την 31.03.2015 και εν πάση περίπτωση ρητά αναφέρεται σε αυτό ότι εάν προκύψουν στο μεσοδιάστημα επιπλέον έξοδα στην αγωγή υπ' αριθμό 4249/13 υπαιτιότητα του πωλητή τα έξοδα αυτά θα αποκοπούν από το τίμημα πώλησης του ακινήτου, γεγονός που δεν έγινε όμως, με αποτέλεσμα η απόφαση ημερ. 05.11.2013 της παρούσας αγωγής να μην έχει εξοφληθεί πλήρως. Τέλος και για όλους τους πιο πάνω λόγους αξιώνει την απόρριψη της αίτησης αφ' ενός γιατί αυτή είναι κακόπιστη, αφού οι ισχυρισμοί του αιτητή που εκτίθενται στην ένορκη δήλωση δεν αποκαλύπτουν ουσιώδη γεγονότα, με αποτέλεσμα αυτός να μην προσέρχεται με καθαρά χέρια και αφ' ετέρου διότι εκκρεμεί υπόλοιπο ύψους €2.084- ως επιδικασθέντες τόκοι (βλ. Τεκμήριο 8) πλέον ποσό €1.292,00 έξοδα αίτησης παραμερισμού ημερ. 07.02.2014 με νόμιμο τόκο από 07.02.2014 μέχρι εξόφλησης πλέον €42-έξοδα διατάγματος πλέον Φ.Π.Α. Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Κατά την ακρόαση της αίτησης οι συνήγοροι των διαδίκων περιορίστηκαν σε αγορεύσεις, με παραπομπή στη νομολογία, χωρίς να προβούν σε αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Οι θέσεις τους έχουν μελετηθεί με προσοχή, λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους και δεν κρίνεται σκόπιμο να επαναληφθούν. Αναφορά δε σε αυτές θα γίνεται όπου κρίνεται σκόπιμο στα πλαίσια ανάπτυξης της νομικής πτυχής της αίτησης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η αίτηση μεταξύ άλλων βασίζεται και στο άρθρο 71 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, το οποίο προβλέπει τα εξής: «Κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δύναται να ζητήσει από το Δικαστήριο την ακύρωση οποιασδήποτε εγγραφής που διενεργήθηκε δυνάμει του μέρους αυτού.» Δύο είναι οι προϋποθέσεις που θα πρέπει να πληρούνται για σκοπούς ενεργοποίησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου δυνάμει της παραπάνω διάταξης. Αρχίζοντας από την πρώτη, για να νομιμοποιείται κάποιος να ζητήσει την ακύρωση της εγγραφής θα πρέπει να είναι ενδιαφερόμενο μέρος, υπό την έννοια, της ύπαρξης σχέσης ή έννομου συμφέροντος που να συνδέεται με την ιδιοκτησία που επιβαρύνεται με την εγγραφή της οποίας ζητείται η ακύρωση. Η δεύτερη προϋπόθεση αφορά στο ότι η εγγραφή θα πρέπει να έχει διενεργηθεί δυνάμει του μέρους του νόμου, Κεφ. 6, στο οποίο εμπίπτει και το άρθρο
  6. Πρόκειται για το Μέρος V, με τίτλο «ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΕΠΙ ΑΚΙΝΗΤΩΝ». Παρόλο δε που δεν αναφέρεται ρητώς στο άρθρο 71, προκύπτει ως απόρροια της κοινής λογικής, ότι αποτελεί επιπλέον προϋπόθεση για σκοπούς άσκησης της εξουσίας του Δικαστηρίου δυνάμει του εν λόγω άρθρου, το να συντρέχει κάποιος νόμιμος λόγος, ο οποίος να δικαιολογεί την ακύρωση, όπως για παράδειγμα η εξόφληση. Στην προκειμένη περίπτωση δεν αμφισβητείται ότι ο αιτητής είναι ενδιαφερόμενο μέρος εφόσον οι σχετικές εγγραφές των οποίων ζητείται η ακύρωση αφορούν ακίνητη ιδιοκτησία η οποία του ανήκει. Επίσης δεν αμφισβητείται ότι οι εγγραφές επί της περιουσίας του αιτητή διενεργήθηκαν δυνάμει του μέρους του νόμου στο οποίο εμπίπτει το άρθρο 71, αφού φαίνεται ότι η δικαστική απόφαση ενεγράφη στο κτηματολόγιο επί των αναφερόμενων κτημάτων του αιτητή ως ασφάλεια για την πληρωμή χρέους που οφείλεται στην καθ' ης η αίτηση από την εν λόγω δικαστική απόφαση. Απομένει λοιπόν να εξεταστεί κατά πόσον έχουν καταδειχθεί νόμιμοι λόγοι που να δικαιολογούν την έγκριση της αίτησης. Είναι δε γύρω από αυτό το ζήτημα που περιστρέφονται και όλοι οι λόγοι ένστασης. Αρχίζοντας την εξέταση, παρατηρώ κατ' αρχάς ότι δεν αμφισβητείται ότι την 5.11.2013 εκδόθηκε υπέρ της καθ' ης η αίτηση και εναντίον του αιτητή και της εναγόμενης 1, δικαστική απόφαση, σύμφωνα με την οποία οι δύο τελευταίοι διατάττοντο όπως καταβάλουν στην καθ' ης η αίτηση αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως €15,888.14 με τόκο 5.5.% από 18/9/2012 μέχρι εξόφλησης πλέον €761 έξοδα με τόκο 5.5% από 3/7/2013 μέχρι εξόλφησης πλέον €22 έξοδα επίδοσης, πλέον Φ.Π.Α. Περαιτέρω δεν αμφισβητείται ότι ο Νεκτάριος Φάκας υπέγραψε το Τεκμήριο 1 που επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση το οποίο προέβλεπε τα εξής: «13/1/2015 Καλόν δια €3500 Εγώ ο Νεκτάριος Φάκας από τη Λευκωσία . οφείλω να πληρώσω προς τη Δικηγορική Εταιρεία Χρίστος & Αντιγόνη Γαβριηλίδη ΔΕΠΕ το ποσό των €3500 ποσό το οποίο είχω λάβει τοις μετρητοίς μέχρι την 30/4/2015 (εξόφληση δικηγορικών αγωγής υπ' αριθμό 4249/13) Σε περίπτωση που δεν πληρώσω το άνωθεν ποσό μέχρι την 30/4/2015 αυτό θα φέρει τόκο 9% και θα οφείλω και την πληρωμή των δικηγορικών εξόδων. .» Επίσης δεν αμφισβητείται ότι ο συνήγορος της καθ' ης η αίτηση δεσμεύθηκε έναντι του αιτητή και της εναγόμενης 1 εταιρείας με το Τεκμήριο 1 στην ένσταση «ότι με την εξόφληση του γραμματίου ύψους €3500 ημερομηνίας 13/1/2015 πληρωτέο την 30/4/2015 θα αποσύρω άμεσα τα memo και την αγωγή υπ' αριθμό 4249/2013 εναντίον της εταιρείας N. Civil Construction Ltd και του Χρύσανθου Φάκα.». Περαιτέρω δεν αμφισβητείται ο ισχυρισμός του ομνύοντα για την καθ' ης η αίτηση ότι το εν λόγω γραμμάτιο δεν εξοφλήθηκε στις 30/4/2015 αλλά στις 23/6/2015, αφού τούτο υποστηρίζεται από το Τεκμήριο 2 (δεύτερη σελίδα) που επισυνάπτει ο ίδιος ο αιτητής στην ένορκη δήλωση του η οποία υποστηρίζει την αίτηση. Των πιο πάνω δεδομένων είναι προφανές ότι ο αιτητής σίγουρα δεν μπορεί να αιτείται την ακύρωση των memo επικαλούμενος την εξόφληση του γραμματίου, εφόσον δεν τηρήθηκαν τα συμφωνηθέντα. Και τούτο διότι η δέσμευση από πλευράς καθ' ης η αίτηση για απόσυρση των memo ως το Τεκμήριο 1 στην αίτηση, διαλάμβανε ως προϋπόθεση την εξόφληση του ποσού των €3500 που ήταν πληρωτέο στις 30/4/
  7. Τούτο άλλωστε προκύπτει ευθέως από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 1 στην αίτηση σε συνδυασμό με το περιεχόμενου του Τεκμηρίου 1 στην ένσταση. Δεν μου διαφεύγει βέβαια ότι το γραμμάτιο υπογράφηκε από άλλο πρόσωπο ήτοι το Νεκτάριο Φάκα, πλην όμως εφόσον ο αιτητής ήθελε να επωφεληθεί των όσων συμφωνήθηκαν με το τεκμήριο 1 στην αίτηση, όφειλε να διευθετούσε είτε μέσω του Νεκτάριου Φάκα είτε προσωπικά είτε με οποιοδήποτε άλλο τρόπο, ούτως ώστε το ποσό των €3500 να καταβληθεί εμπρόθεσμα, δηλαδή μέχρι 30.4.
  8. Εφόσον λοιπόν τούτο δεν έγινε, έπεται πως η οποιαδήποτε συμφωνία για απόσυρση των memo δεν ίσχυε και εναπόκειτο στον αιτητή να διασφαλίσει ότι θα εξοφλούσε κάθε οφειλόμενο ποσό που θα μπορούσε να δικαιολογεί την καταχώρηση ή τη διατήρηση memo, για να δικαιούται να απαιτεί τώρα την ακύρωση οιουδήποτε τέτοιου memo. Εν ολίγοις δηλαδή, δεν νομιμοποιείτο ο αιτητής να θεωρεί ότι με την πληρωμή αυτού του ποσού των €3500 σε οποιοδήποτε μεταγενέστερο χρόνο από τις 30.4.2015 θα εξοφλείτο πλήρως η υπόθεση, ή θα αποσύρονταν τα οποιαδήποτε memo, ακόμα και εάν εκκρεμούσαν οποιαδήποτε άλλα ποσά είτε υπό μορφή επιδικασθέντων τόκων ή υπό μορφή επιδικασθέντων εξόδων. Ως προς το εάν παρέμεναν οφειλόμενα ποσά σημειώνω ότι πράγματι φαίνεται ότι υπήρχαν ποσά που οφείλονταν. Συγκεκριμένα η καθ' ης η αίτηση παραδέχεται ότι σε σχέση με την απόφαση ημερ. 5.11.2013 της καταβλήθηκαν ποσά ως το Τεκμήριο 8 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, με βάση το οποίο ισχυρίζεται ότι εκκρεμεί υπόλοιπο €2,084.11 το οποίο διεκδικεί. Το εν λόγω τεκμήριο 8 δεν αμφισβητήθηκε καθ' οιονδήποτε τρόπο εφόσον ο ομνύσας για την καθ' ης η αίτηση δεν αντεξετάστηκε ούτε και καταχωρήθηκε οποιαδήποτε συμπληρωματική ένορκη δήλωση που να το αντικρούει. (βλ. Αναφορικά με την αίτησης της εταιρείας Εκδόσεις Αρκτίνος Λτδ κ.α.

(2006)1Β Α.Α.Δ. 1013[1], Favero General Trading Ltd v. Medusa Constructions Ltd, Πολ. Έφεση 258/09 ημερ. 12/11/2012) Περαιτέρω φαίνεται ότι στη συνέχεια και μετά την μη τήρηση του γραμματίου το οποίο ήταν πληρωτέο στις 30.4.2015, οι εναγόμενοι 1 και 2 συνέχισαν, μέσω της αίτησης ημερ. 7.2.2014, τη διαδικασία παραμερισμού της εκδοθείσας απόφασης ημερ. 5.11.
  1. Η διαδικασία της ακρόασης της σχετικής αίτησης έλαβε χώρα στις 6.5.2015 και σε σχέση με τον αιτητή στην παρούσα απερρίφθη και επιδικάστηκαν εναντίον του όλα τα σχετικά έξοδα, τα οποία και η καθ' ης η αίτηση απαιτεί να της καταβληθούν. Συγκεκριμένα επιδικάστηκαν εναντίον του έξοδα €1292 με τόκο 5.5.% ετησίως από 7.2.2014 μέχρι 31.12.2014 και τόκο 4% ετησίως από 1.1.2015 μέχρι εξόφλησης πλέον €42 έξοδα του διατάγματος πλέον Φ.Π.Α. Πρέπει δε να λεχθεί ότι αυτή καθ' εαυτή η ενέργεια του αιτητή να προωθήσει την αίτηση παραμερισμού της εκδοθείσας απόφασης, μετά την παράλειψη καταβολής του ποσού των €3500 στις 30.4.2015 προς συμμόρφωση με τα διαλαμβανόμενα στο Τεκμήριο 1 στην αίτηση και στην ένσταση, επιβεβαιώνει, κατά την κρίση μου, ότι δεν ίσχυε πλέον η συμφωνία για καταβολή του ποσού των €3500 προς πλήρη διευθέτηση της παρούσας και απόσυρσης των όποιων memo υπήρχαν σε σχέση με αυτή. Και τούτο διότι η παράλειψη καταβολής του ποσού των €3500 μέχρι τις 30.4.2015 και η προώθηση στη συνέχεια της αίτησης ημερ. 7.2.2014 για παραμερισμό της εκδοθείσας απόφασης η οποία εκδικάστηκε στις 6.5.2015, καταδείκνυε με τον πλέον σαφή τρόπο ότι πρόθεση του αιτητή ήταν πλέον να ακυρώσει την εκδοθείσα απόφαση και να αποφύγει την όποια οφειλή. Εν ολίγοις δηλαδή φαίνεται ότι μετά την παράλειψη καταβολής του ποσού των €3500 την 30.4.2015, ο αιτητής επιχείρησε να ρισκάρει προωθώντας την αίτηση παραμερισμού, για να επιτύχει προφανώς την πλήρη απαλλαγή του. Όταν αυτό δεν κατέστη δυνατό, με την απόρριψη της αίτησης του στις 26.5.2015, επέστρεψε απαιτώντας την εφαρμογή των όσων είχαν συμφωνηθεί με το Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, στάση η οποία, αν μη τι άλλο, στερείται συνοχής και σοβαρότητας. Δεν μου διαφεύγει βέβαια ότι ο αιτητής ο επικαλείται και την αγόρευση της συνηγόρου της καθ' ης η αίτηση στην ενδιάμεση αίτηση ημερ. 7/2/2014 την οποία και επισυνάπτει ως Τεκμήριο 3 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση και συγκεκριμένα τις σελίδες 7-8 αυτής όπου αναφέρονται τα εξής από τη συνήγορο της καθ' ης η αίτηση: «Εντιμοτάτη η παρούσα υπόθεση ενδέχεται να εξοφληθεί πλήρως με τη μεταβίβαση του ακινήτου - διαμερίσματος το οποίο βρίκεται στο τεμάχιο γης ΕΠΙ 774, με αριθμό εγγραφής 0/1300, Φύλλο Σχέδιο 21/39Ε1, με αριθμό θύρας 301 στην οικοδομή FAKAS COURT 30 στην οδό Θεώνης Λιασίδου 16, στον 3ο όροφο, εμβαδού 51 τ.μ. πλέον 6 τ.μ. καλυμμένες βεράντες στην τοποθεσία Καιμακλί της επαρχίας Λευκωσίας από την εναγόμενη προς την πελάτιδα του γραφείου μας. Στο εν λόγω ακίνητο έχει καταχωρηθεί memo και είναι θέμα ημερών για να λάβει χώρα η εν λόγω μεταβίβαση και κατ' επέκταση η εξόφληση». Είναι δε η θέση του ότι η μεταβίβαση του εν λόγω ακινήτου έγινε στις 23/6/2015 και επομένως όφειλε εν πάση περιπτώσει η καθ' ης η αίτηση να αποσύρει τα memo. Με όλο το σεβασμό προς τη συνήγορο του αιτητή, από τα όσα αναφέρονται στην αγόρευση της συνηγόρου της καθ' ης η αίτηση, δεν προκύπτει ότι μετά βεβαιότητας θα εξοφλείτο η παρούσα αγωγή με την εν λόγω μεταβίβαση (βλ. μεταξύ άλλων τη χρήση της φράσης «ενδέχεται να»). Περαιτέρω και με δεδομένο ότι η συνήγορος της καθ' ης η αίτηση διευκρινίζει στην αγόρευση της ότι η μεταβίβαση θα αφορούσε μεταβίβαση ακινήτου της εναγόμενης (προφανώς εννοεί της εναγόμενης 1) προς κάποια τρίτη πελάτιδα του γραφείου της κας Γαβριηλίδου, εξυπακούεται ότι στα πλαίσια της μεταβίβασης αυτής θα είχε κάποιο όφελος και η καθ' ης η αίτηση για να θεωρήσει την απαίτηση της ως ικανοποιηθείσα, το οποίο όμως όφελος η συνήγορος της καθ' ης η αίτηση δεν καθορίζει στην αγόρευση της, ούτως ώστε να μπορεί να εξαχθεί με βεβαιότητα ποιο θα ήταν αυτό (π.χ. αν θα ήταν €3500 ή κάποιο άλλο μεγαλύτερο ποσό). Κατ' επέκταση δε, δεν είναι δυνατόν να εξαχθεί οποιοδήποτε συμπέρασμα σε αυτή τη βάση. Για τη δε συμφωνία ημερ. 31.3.2015, Τεκμήριο 4 στην ένορκη δήλωση του αιτητή, πρέπει να πω κατ' αρχάς ότι στην εν λόγω συμφωνία δεν ήταν μέρος η καθ' ης η αίτηση για να δεσμεύεται καθ' οιονδήποτε τρόπο από τα όσα αναφέρονται σε αυτήν και δη στην παράγραφο 2(γ) αυτής[2], ούτε και υπογράφεται από το συνήγορο της. Η συμφωνία έγινε μεταξύ της εναγόμενης 1 και κάποιου τρίτου προσώπου, Έλενας Σωτηρίου και αφορούσε την αγορά από τη δεύτερη ακίνητης περιουσίας που ανήκε στην πρώτη. Το γεγονός και μόνο ότι το έγγραφο φαίνεται να συντάχθηκε από τον ίδιο δικηγόρο που εκπροσωπεί την καθ' ης η αίτηση, δεν μπορεί κατά την κρίση μου να μεταβάλει καθ' οιονδήποτε τρόπο τα πράγματα. Το μόνο που μπορεί να θεωρηθεί ότι προκύπτει από το Τεκμήριο 4, είναι πως η εναγόμενη 1 φαίνεται να είχε προβεί σε κάποια διευθέτηση περί την 31.3.2015, (πριν δηλαδή καταστεί πληρωτέο το γραμμάτιο) με την αγοράστρια ενός ακινήτου που ανήκε στην πρώτη, για την καταβολή μέρους του τιμήματος αγοράς προς την καθ' ης η αίτηση αντί προς την ίδια την εναγόμενη 1, προς εξόφληση της παρούσας αγωγής. Η συμφωνία αφορούσε το ποσό των €3500 ή και οποιαδήποτε άλλα έξοδα προέκυπταν εν τω μεταξύ υπαιτιότητι του πωλητή (δηλαδή της εναγόμενης 1), προς εξόφληση της παρούσας αγωγής. Στη δε δεύτερη περίπτωση τα όποια έξοδα, εφόσον πληρώνονταν στην καθ' ης η αίτηση από την αγοράστρια, θα αφαιρούνταν από το τίμημα πώλησης. Εάν τώρα ο αιτητής ο οποίος δεν ήταν μέρος σε αυτή τη συμφωνία, ήθελε να επωφεληθεί από την καταβολή του ποσού αυτού από την ως άνω αγοράστρια στην καθ' ης η αίτηση, όφειλε με δεδομένη τη συμφωνία ως το Τεκμήριο 1 στην αίτηση και στην ένσταση, για καταβολή του ποσού των €3500 μέχρι 30.4.2015, να διευθετούσε ή να είχε μεριμνήσει όπως το ποσό που θα καταβάλλετο από την αγοράστρια να καταβάλλετο μέχρι 30.4.2015, για να μπορεί έτσι να επωφεληθεί των όσων συμφωνήθηκαν με το συνήγορο της καθ' ης η αίτηση στις 13.1.
  2. Εφόσον δε τούτο δεν έγινε (αφού το ποσό πληρώθηκε 23.6.2015), είναι προφανές ότι η συμφωνία του με την καθ' ης η αίτηση για πλήρη εξόφληση της αγωγής με την καταβολή αυτού του ποσού δεν ίσχυε, και επομένως τα όποια ποσά συνέχιζαν να οφείλονται θα έπρεπε να καταβληθούν. Εξ άλλου από το Τεκμήριο 4 φαίνεται ότι, κατά την 31.3.2015 που αυτό υπεγράφη, ήταν αντιληπτό τουλάχιστον από την εναγόμενη 1 ότι θα μπορούσε να προκύψουν επιπλέον ποσά πέραν από το ποσό των €3500, εξ ου και η αναφορά στον όρο 2(γ) «Περαιτέρω συμφωνείται ότι εάν προκύψουν στο μεσοδιάστημα επιπλέον έξοδα στην αγωγή υπ' αριθμό 4249/2013 υπαιτιότητα του Πωλητή τότε η Αγοραστής θα οφείλει να εξοφλήσει και το επιπλέον ποσό που θα προκύψει και το ποσό στην παρ. 2(β) ανωτέρω θα μειωθεί αναλόγως». Όλα τα πιο πάνω καθιστούν ανεδαφικούς τους ισχυρισμούς του αιτητή και επιβεβαιώνουν τους ισχυρισμούς του ομνύοντα για την καθ' ης η αίτηση ότι δηλαδή η μη πληρωμή του ποσού των €3500 στις 30.4.2015, θα έδινε το δικαίωμα στην καθ' ης η αίτηση να απαιτήσει κάθε οφειλόμενο ποσό που προέκυπτε στα πλαίσια της παρούσας αγωγής, ισχυρισμοί οι οποίοι θα πρέπει να λεχθεί ότι επίσης επιβεβαιώνονται και από τη μετέπειτα συμπεριφορά της καθ' ης η αίτηση η οποία κατέβαλε τα έξοδα της εναγόμενης 1 στα πλαίσια της αίτησης παραμερισμού η οποία είχε επιτυχή έκβαση σε σχέση με αυτήν (βλ. Τεκμήριο 3 στην ένσταση), επεφύλαξε τα δικαιώματα της κατά την παραλαβή του ποσού των €3500 (βλ. Τεκμήριο 2, στην αίτηση - 2η σελίδα) και εν γένει παρέμεινε πιστή στις τοποθετήσεις της σε όλη τη μετέπειτα αλληλογραφία της με τους δικηγόρους των εναγομένων. Εν ολίγοις δηλαδή από την ανάλυση που προηγήθηκε προκύπτει ότι αφενός η συμφωνία για καταβολή του ποσού των €3500 για πλήρη διευθέτηση της παρούσας αγωγής δεν υλοποιήθηκε, αφετέρου δε ότι εκκρεμούσε οφειλόμενο υπόλοιπο δυνάμει της δικαστικής απόφασης ημερ. 5.11.2013 καθώς και επιδικασθέντα έξοδα δυνάμει της απόφασης ημερ. 26.5.2015, εξ ου και καταχωρήθηκαν τα επίδικα memo. Τούτο επιβεβαιώνεται και από την παράγραφο 3(ζ) της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση η οποία δεν αμφισβητήθηκε. Επομένως θεωρώ ότι εφόσον καταδεικνύεται ότι παραμένει οφειλόμενο υπόλοιπο δυνάμει της δικαστικής απόφασης ημερ. 5.11.2013 ως το Τεκμήριο 8, το οποίο δεν αμφισβητήθηκε και έξοδα δυνάμει δικαστικής απόφασης ήτοι της απόφασης 26.5.2015, καταλήγω ότι δεν δικαιολογείται η ακύρωση οιασδήποτε εγγραφής ως η αίτηση, αφού ο αιτητής, που είχε και το σχετικό βάρος απόδειξης, απέτυχε να καταδείξει ότι συντρέχει οποιοσδήποτε νόμιμος λόγος ακύρωσης. Τα πιο πάνω προδιαγράφουν και την τύχη της αίτησης η οποία συνεπώς θα πρέπει να απορριφθεί και απορρίπεται. Τα έξοδα δεν βλέπω λόγο γιατί να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα και συνεπώς επιδικάζονται υπέρ της καθ' ης η αίτηση και εναντίον του αιτητή, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. ............. Ν. Μαθηκολώνη, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Στην υπόθεση Αρκτίνος (ανωτέρω) υπεδείχθη ότι ισχυρισμοί επί ενόρκων δηλώσεων που δεν έτυχαν αντεξέτασης παραμένουν ακλόνητοι και ως εκ τούτου δεν μπορεί παρά να γίνουν αποδεκτοί. [2] Η παρ. 2(γ) αναφέρει τα εξής: (γ) Το ποσό των €3500- θα δοθούν από τον αγοραστή προς Δικηγορική Εταιρεία Χρίστος & Αντιγόνη Γαβριηλίδη Δ.Ε.Π.Ε. δια την εξόφληση της αγωγής υπ' αριθμό 4249/2013 και την ταυτόχρονη αφαίρεση των MEMO. Νοείται δε ότι το ποσό αυτό θα θεωρείται ως ποσό δοθέν προς εξόφληση του τιμήματος πώλησης του διαμερίσματος. Περαιτέρω συμφωνείται ότι εάν προκύψουν στο μεσοδιάστημα επιπλέον έξοδα στην αγωγή υπ' αριθμό 4249/2013 υπαιτιότητα του Πωλητή τότε η Αγοραστής θα οφείλει να εξοφλήσει και το επιπλέον ποσό που θα προκύψει και το ποσό στην παρ. 2(β) ανωτέρω θα μειωθεί αναλόγως. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.