ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ ν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΕΛΙΣΣΟΣ, Αρ. Υπόθεσης: 17421/14, 13/1/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2017:A12 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 17421/14 ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ -εναντίον- ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΕΛΙΣΣΟΣ Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 13 Ιανουαρίου, 2017 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κος Μερακλής. Για τον Κατηγορούμενο: κα Ευσταθίου. Κατηγορούμενος παρών. ΑΠΟΦΑΣΗ Στα πλαίσια εφαρμογής της νομοθεσίας, η οποία διέπει τα κέντρα αναψυχής και τη λειτουργία τους, σύμφωνα με τον οικείο νόμο και κανονισμούς διενεργήθηκε στις 29/5/2014, έλεγχος από λειτουργούς του ΚΟΤ (Κατηγορούσα Αρχή) στο επίδικο υποστατικό, το οποίο ευρίσκεται στον Άγιο Δομέτιο στη Λευκωσία. Κατά τον εν λόγω έλεγχο, διαπιστώθηκε, ως είναι ο ισχυρισμός της Κατηγορούσας Αρχής, ότι το επίδικο υποστατικό λειτουργεί χωρίς να έχει προηγουμένως εξασφαλίσει άδεια από τον ΚΟΤ και καταχωρήθηκε η παρούσα ποινική υπόθεση. Η πρώτη μάρτυρας για τον ΚΟΤ ήταν η Άντρη Βενιζέλου, η οποία είναι λειτουργός διασφάλισης ποιότητας. Στα καθήκοντά της συμπεριλαμβάνεται, μεταξύ άλλων η διεξαγωγή επιθεωρήσεων σε κέντρα αναψυχής, ξενοδοχεία και τουριστικά γραφεία προκειμένου να διαπιστώσει κατά πόσο λειτουργούν χωρίς άδεια λειτουργίας από τον ΚΟΤ. Επιθεώρησε το επίδικο υποστατικό μαζί με τη συνάδελφό της Μαρία Τσολακίδου Μαϊμάνη, στις 29/5/2014 στις 9:
- Σύμφωνα με τα όσα κατέθεσε, στο επίδικο υποστατικό υπάρχει εσωτερικός και εξωτερικός χώρος εστίασης. Τη μέρα που πήγαν για επιθεώρηση, βρίσκονταν στον εξωτερικό χώρο 34 πελάτες οι οποίοι κατανάλωναν φαγητό και ποτό. Υπήρχαν δύο άτομα σερβιτόροι. Υπήρχε επίσης προσωπικό στην κουζίνα το οποίο ασχολείτο με την ετοιμασία των ορεκτικών. Στην κουζίνα υπήρχε σχάρα. Ο Κατηγορούμενος βρισκόταν έξω και ετοίμαζε «οφτό». Όταν πήγαν εκεί ζήτησαν τον υπεύθυνο και ως τέτοιος τους παρουσιάστηκε ο Κατηγορούμενος. Αφού του δήλωσαν την ιδιότητά τους, του ζήτησαν την άδεια λειτουργίας του υποστατικού. Ο Κατηγορούμενος τους είπε ότι δεν έχει τέτοια άδεια. Του επέστησαν την προσοχή ότι για επιτόπια κατανάλωση ποτών και φαγητών, χρειάζεται άδεια λειτουργίας και εφόσον δεν την έχει θα προχωρήσουν με καταγγελία. Ο Κατηγορούμενος υποσχέθηκε ότι θα προχωρούσε με τις απαραίτητες ενέργειες για έκδοση των αδειών. Σύμφωνα με τα όσα δήλωσε η μάρτυρας στο υποστατικό υπήρχε πινακίδα στην πρόσοψη με το όνομα «Οφτό Κλέφτικο Συρτό Μέλισσος». Στο χώρο υπήρχε επίσης τιμοκατάλογος και προμηθεύτηκε ένα τον οποίο και παρουσίασε στο Δικαστήριο (Τεκμήριο 1). Ο όλος έλεγχος διήρκησε περίπου 30 με 40 λεπτά και ετοιμάστηκε σχετικό Δελτίο Επιθεώρησης (Τεκμήριο 2), το οποίο ο Κατηγορούμενος υπέγραψε. Μετά από τον πιο πάνω έλεγχο, η μάρτυρας επισκέφτηκε ξανά το υποστατικό στις 26/9/2016 και διαπίστωσε ότι λειτουργούσε. Υπήρχαν περίπου 15 πελάτες οι οποίοι κατανάλωναν φαγητό και ποτό. Με τη πιο πάνω δήλωσή της περατώθηκε η κυρίως εξέτασή της. Κατά την αντεξέτασή της ρωτήθηκε εάν έχει επισκεφτεί ξανά το υποστατικό πριν την επίδικη ημερομηνία. Η μάρτυρας απάντησε καταφατικά. Το επισκέφτηκε στις 2/7/2013 όταν υπεύθυνος του υποστατικού ήταν άλλο άτομο. Λήφθηκαν και τότε μέτρα, αλλά η υπόθεση αποσύρθηκε. Το υποστατικό εκείνη τη περίοδο ήταν διαφορετικό. Ο χώρος ήταν όλος ανοικτός με φούρνους εξωτερικούς. Εκτός από το οφτό, για την παρασκευή του οποίου υπήρχε φούρνος, τα υπόλοιπα φαγητά που παρέχονταν τότε στο υποστατικό, δε γνωρίζει από πού προέρχονταν. Της έγιναν ερωτήσεις αναφορικά με την ονομασία του υποστατικού, η οποία τελεί σε μερική διάσταση από την ονομασία η οποία αναφέρεται στον τιμοκατάλογο και αυτή που καταγράφεται στον τίτλο της υπόθεσης. Η θέση της μάρτυρος είναι ότι πρόκειται για το ένα και αυτό υποστατικό το οποίο σερβίρει «οφτό» με την επωνυμία «Μέλισσος». Αναφορικά με το Τεκμήριο 2, ρωτήθηκε από πού προκύπτει το αναγραφέν εκεί συμπέρασμα ότι επιχειρηματίας του χώρου είναι ο Κατηγορούμενος και απάντησε ότι κατά την επιθεώρηση ζήτησαν τον υπεύθυνο και τους παρουσιάστηκε ο Κατηγορούμενος. Σε αναφορά στο όνομα Ανδρονίκου ως υπεύθυνός του χώρου, η μάρτυρας διευκρίνησε ότι το συγκεκριμένο άτομό ήταν υπεύθυνο κατά την προηγούμενη επιθεώρηση στο χώρο. Κατά την επιθεώρηση την επίδικη ημερομηνία ως υπεύθυνος του χώρου παρουσιάστηκε ο Κατηγορούμενος. Ακολούθησε σειρά υποβολών ότι υπεύθυνος του χώρου δεν ήταν ό Κατηγορούμενος αλλά άλλο άτομο και ότι δεν προέβησαν στις ορθές ενέργειες προκειμένου να διαπιστώσουν τον υπεύθυνο του χώρου. Η μάρτυρας διαφώνησε σε όλες τις πιο πάνω υποβολές. Επίσης της έγινε υποβολή ότι το επίδικο υποστατικό δεν λειτουργεί ως χώρος εστίασης, αλλά ότι οι υπηρεσίες που παρέχει είναι κατ΄ οίκον διανομής φαγητού ή επί τόπου παράδοσης φαγητού προς κατανάλωση σε χώρο εκτός του υποστατικού. Η μάρτυρας διαφώνησε και επανέλαβε ότι κατά την επιθεώρηση, η ίδια είδε άτομα να καταναλώνουν φαγητό και ποτό στο υποστατικό. Τέλος ερωτήθηκε εάν το υποστατικό είναι καταταγμένο και απάντησε πως το Διοικητικό Συμβούλιο του ΚΟΤ δεν έχει προχωρήσει σε κατάταξη του επίδικου υποστατικού. Ως δεύτερη μάρτυρας κατηγορίας, έδωσε κατάθεση η Μαρία Τσολακίδου Μαϊμάνη, η οποία εργάζεται ως λειτουργός διασφάλισης ποιότητας στον ΚΟΤ από το
- Μεταξύ άλλων, στα πλαίσια των καθηκόντων της επιθεωρεί κέντρα αναψυχής, ξενοδοχεία, τουριστικά γραφεία και ξεναγούς και παρακολουθεί κατά πόσον εφαρμόζονται οι σχετικές νομοθεσίες. Κατά το επίδικο χρονικό διάστημα μεταξύ των περιοχών που ήταν υπεύθυνη να επιθεωρεί, ήταν η περιοχή Αγίου Δομετίου στη Λευκωσία, όπου ευρίσκεται το επίδικο υποστατικό. Ειδικότερα, στις 29.05.2014 και η ώρα 9 το βράδυ, επισκέφτηκε μαζί με τη συνάδελφο της Άντρη Βενιζέλου (ΜΚ1), η οποία επίσης είναι λειτουργός διασφάλισης ποιότητος, το υποστατικό "Οφτό Κλέφτικο Συρτό Μέλισσος", στην οδό Βασιλίσσης Μαρίας 2 και γωνιάς Αγίου Παύλου στον Άγιο Δομέτιο. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της, κατά την επιθεώρηση μπαίνοντας στο υποστατικό, υπήρχε πινακίδα στην είσοδο, με το όνομα "Οφτό Κλέφτικο Συρτό Μέλισσος". Εισήλθαν εντός του υποστατικού από τον εξωτερικό κοινόχρηστο χώρο, στον εσωτερικό κοινόχρηστο χώρο. Εκεί βρήκαν ένα άτομο, το οποίο είχε έναν δίσκο στον οποίο υπήρχανε διάφορα φαγητά, τα οποία τα πήγαινε στον εξωτερικό χώρο, προς τους πελάτες. Τον ρώτησαν ποιος είναι ο υπεύθυνος και τους είπε πως είναι ο Παναγιώτης Μέλισσος και του ζητήσανε να τον φωνάξει. Τους παρακάλεσε να του δώσουνε χρόνο να παραδώσει την παραγγελία και θα έρθει. Όταν έδωσε την παραγγελία, κατευθύνθηκε προς τους φούρνους που ήταν στον εξωτερικό χώρο και από εκεί φώναξε ένα άτομο, το οποίο όταν τις πλησίασε, παρόλο που τον γνωρίζανε, τον ρωτήσανε αν είναι ο υπεύθυνος ο κύριος Παναγιώτης Μέλισσος και απάντησε καταφατικά. Του υποδείχθηκε ότι κατά την προηγούμενη επιθεώρηση ως υπεύθυνος δηλώθηκε ο κύριος Ανδρονίκου και ο Κατηγορούμενος τους απάντησε ότι ο Ανδρονίκου αποχώρησε, ευρίσκεται στο εξωτερικό και πλέον έχει αναλάβει ο ίδιος. Εφόσον του είχαν πει την ιδιότητα τους, του επισήμαναν ότι λειτουργεί κέντρο χωρίς άδεια λειτουργίας από τον ΚΟΤ και του ζήτησαν την άδεια να προχωρήσουν να επιθεωρήσουν τους χώρους του κέντρου. Αφού έλαβαν την άδειά του προχώρησαν προς τον χώρο της κουζίνας, όπου βρίσκονταν 4 άτομα που παρασκευάζανε διάφορα φαγητά, από το δελτίο παραγγελίας που είχανε. Στον χώρο εκείνο βρίσκονταν διάφορα επαγγελματικά μηχανήματα, όπως μηχανή του γύρου, επαγγελματική φριτέζα, σχάρα με απορροφητήρα, επαγγελματικά ψυγεία και επαγγελματικοί πάγκοι. Καθότι ο καιρός ήτανε πολύ καλός όλοι οι πελάτες που καταμετρήσανε ήτανε στον εξωτερικό χώρο. Συνολικά έξω υπήρχανε 34 άτομα τα οποία κατανάλωναν διάφορα φαγητά. Στην αριστερή πλευρά, υπήρχανε τρεις μικροί φούρνοι και ένας μεγάλος για την προετοιμασία του οφτού, οι οποίοι ήταν αναμμένοι. Για τις χρεώσεις υπήρχε ταμειακή μηχανή με μηχανογραφημένο σύστημα. Μάλιστα, η μάρτυρας αναφέρθηκε σε περιστατικό κατά την επιθεώρηση, με πελάτη που πλήρωσε χωρίς να του δοθεί απόδειξη και όταν ερωτήθηκε ο Κατηγορούμενος γιατί δεν εκδίδει απόδειξη εφόσον υπάρχει ταμειακή μηχανή, η απάντησή του, ήταν ότι η μηχανή είναι χαλασμένη. Επειδή υπήρχε κόσμος, μπήκανε και πάλι στο εσωτερικό του υποστατικού μαζί με τον Κατηγορούμενο και καταρτίστηκε το δελτίο επιθεώρησης, το οποίο ετοίμασε η ίδια η μάρτυρας. Η μάρτυρας επισήμανε ότι στον τιμοκατάλογο το όνομα του υποστατικού είναι "Ταβέρνα Μέλισσος Οφτό Κλέφτικο", ενώ το όνομα στην πινακίδα ήταν "Οφτό Κλέφτικο Συρτό Μέλισσος" το οποίο όμως, όπως τους είπε ο Κατηγορούμενος ήταν και η ορθή επωνυμία της επιχείρησης. Επίσης είναι η θέση της ότι, ο Κατηγορούμενος δήλωσε ότι ο ίδιος είναι ο διευθυντής και επιχειρηματίας του υποστατικού. Τους έδωσε αριθμό ταυτότητας και τηλεφώνου. Το Δελτίο Επιθεώρησης (Τεκμήριο 2), ετοιμάστηκε από την ίδια τη ΜΚ1 και το υπέγραψε ο Κατηγορούμενος ενώπιόν της. Η μάρτυρας περαιτέρω, ερωτήθηκε και αναφέρθηκε στις διαδικασίες έκδοσης αδειών, οι οποίες διαφέρουν στα καταταγμένα και μη καταταγμένα υποστατικά. Σε σχέση με το επίδικο υποστατικό είχανε γίνει κάποιες διαδικασίες κατά το έτος 2013 για έκδοση πολεοδομικής άδειας. Ο ΚΟΤ έδωσε τις απόψεις του, με επιστολή ημερομηνίας 28/1/2013 (Τεκμήριο 5). Ο Κατηγορούμενος δεν έχει εξασφαλίσει άδεια λειτουργίας από τον ΚΟΤ και εξακολουθεί να λειτουργεί το υποστατικό χωρίς άδεια. Η ΜΚ2, επισκέφτηκε τελευταία φορά το επίδικο υποστατικό στις 26/9/2016 και διαπίστωσε ότι αυτό λειτουργούσε. Καταμέτρησε εντός του υποστατικού 15 άτομα τα οποία κατανάλωναν φαγητό. Κατά την αντεξέτασή της, της ζητήθηκε να αναφέρει πόσα υποστατικά επισκέφτηκε το Μάιο 2014, αλλά η μάρτυρας δε θυμότανε να απαντήσει. Ρωτήθηκε επίσης για πιο λόγο κατά τις επιθεωρήσεις πάνε ανά δύο οι λειτουργοί και η μάρτυρας εξήγησε ότι αυτό γίνεται για λόγους ασφαλείας, αλλά και για να είναι δύο άτομα παρόντα κατά τον έλεγχο. Σε σχέση με την επίδικη ημερομηνία επιβεβαίωσε ότι πήγε στο υποστατικό μαζί με την Άντρη Βενιζέλου (ΜΚ1) και ήταν μαζί καθόλη τη διάρκεια της επιθεώρησης. Η δικηγόρος της υπεράσπισης της υπέδειξε ότι η Βενιζέλου, κατά τη μαρτυρία της δεν αναφέρθηκε σε συζήτηση αναφορικά με τον Ανδρονίκου και της υποβλήθηκε ότι τέτοια συζήτηση δεν έγινε, όπως επίσης της υποβλήθηκε ότι ούτε το περιστατικό με την πληρωμή από πελάτη χωρίς έκδοση απόδειξης έχει γίνει γιατί ούτε και αυτό το ανέφερε η ΜΚ
- Η θέση της ΜΚ2 ήταν ότι τα γεγονότα έχουν όπως τα έχει πει. Μάλιστα για το θέμα με τον Ανδρονίκου, είναι βέβαιη ότι έγινε η συζήτηση (ότι δηλαδή ο Ανδρονίκου έφυγε και ανέλαβε ο Κατηγορούμενος), λόγω του ότι ο Κατηγορούμενος επεκτάθηκε περαιτέρω και ανέφερε και κάποια προσωπικά ζητήματα αναφορικά με τη φυγή του Ανδρονίκου. Επίσης για το θέμα της ταμειακής μηχανής, επίσης είναι βέβαιη ότι έγινε για αυτό υπάρχει και η σχετική καταγραφή στο Τεκμήριο
- Περαιτέρω, σε σχετικές ερωτήσεις εξήγησε ότι ο επιχειρηματίας ή ο κάτοχος ενός υποστατικού ή ο ιδιοκτήτης του υποστατικού μπορεί να διαφοροποιούνται. Της υποδείχθηκε ότι το Τεκμήριο 5, το οποίο είναι απόψεις του ΚΟΤ σε σχέση με το ζήτημα έκδοσης πολεοδομικής άδειας για το επίδικο υποστατικό, ότι το αίτημα για έκδοση της άδειας φαίνεται ότι το κάνει Κυριάκος Μελισσάς και όχι ο Κατηγορούμενος. Η μάρτυρας δε γνώριζε τι σχέση έχει ο Κατηγορούμενος με τον Κυριάκο Μελισσά, παρά μόνο έχει ακούσει ότι είναι γιος του. Ζητήθηκε από τη μάρτυρα να αναφέρει τι έκανε ο Κατηγορούμενος κατά την ημέρα της επίδικης επιθεώρησης και η μάρτυρας είπε ότι όταν μπήκαν στο υποστατικό και ζήτησαν από ένα σερβιτόρο να τους φωνάξει τον υπεύθυνο, αυτός υπέδειξε τον Κατηγορούμενο, ο οποίος εκείνη τη στιγμή βρισκόταν μπροστά από τους φούρνους και ο Κατηγορούμενος ήταν το άτομο το οποίο τους παρουσιάστηκε ως ο υπεύθυνος του χώρου. Επόμενος και τελευταίος μάρτυρας ήταν ο Κυριάκος Ελευθερίου, ο οποίος είναι λογιστικός λειτουργός στο Δήμο Αγίου Δομετίου. Σε σχέση με το επίδικο υποστατικό ανάφερε ότι για το έτος 2014 έχουν επιβληθεί τέλη στον κατηγορούμενο Παναγιώτη Μέλισσο και στο υποστατικό «Παναγιώτης Μέλισσος Κλέφτικο», τα οποία πληρώνει με δόσεις (Τεκμήριο 6 σχετική κατάσταση λογαριασμού). Προχώρησε και κατάθεσε ως Τεκμήριο 7, σχετικό τοπογραφικό της περιοχής στο οποίο φαίνεται ότι ιδιοκτήτης του τεμαχίου είναι ο Κυριάκος Μελισσάς. Σε σχέση με το επίδικο υποστατικό (τεμάχιο 1603), στο φάκελο που αναφέρεται σε αυτό υπήρχαν δύο επιστολές αναφορικά με αυθαίρετες κατασκευές που αφορούν το «οφτό Παναγιώτης Μέλισσος» (Τεκμήρια 9 και 10). Τελείωσε την κυρίως εξέταση του, διευκρινίζοντας ότι τα τέλη σε σχέση με το επίδικο υποστατικό επιβάλλονται στον Παναγιώτη Μέλισσο και πληρώνονται από αυτόν. Κατά την αντεξέτασή του η μόνη ερώτηση στην οποία κλήθηκε να απαντήσει ήταν σαν Δήμος κάτω από πιο όνομα χρεώνουν τα τέλη και ο μάρτυρας απάντησε "Παναγιώτης Μέλισσος Κλέφτικο". Το Δικαστήριο, αφού έκρινε ότι εκ πρώτη όψεως υπάρχει υπόθεση εναντίον του Κατηγορούμενου, κάλεσε αυτόν σε απολογία. Ο Κατηγορούμενος επέλεξε το δικαίωμα της σιωπής. Αμφότερες πλευρές προχώρησαν σε αγορεύσεις. Ο δικηγόρος του ΚΟΤ, ισχυρίζεται ότι έχει πετύχει στο καθήκον του να αποδείξει την υπόθεσή του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Από την πλευρά της, η δικηγόρος του Κατηγορουμένου με την αγόρευσή της προωθεί θέση ότι η υπόθεση θα πρέπει να απορριφθεί επιχειρηματολογώντας ως προς τούτο σε διάφορα επίπεδα. Κατ΄ αρχήν ισχυρίζεται ότι δεν έχει αποδειχτεί η οποιαδήποτε συμμετοχή του Κατηγορουμένου στη λειτουργία του υποστατικού. Είναι η θέση της ότι εφόσον το έτος 2013 υπεύθυνος του υποστατικού ήταν ο Ανδρονίκου, παραμένει άγνωστο το τι έχει λεχθεί στον Κατηγορούμενο κατά την ημέρα της επιθεώρησης και ο ισχυρισμός των μαρτύρων ότι τους παρουσιάστηκε ως ο υπεύθυνος θα πρέπει να απορριφθεί. Ακολούθως η δικηγόρος του Κατηγορουμένου στρέφεται στο ίδιο το Κατηγορητήριο, προωθώντας θέση ότι πάσχει εφόσον, με αυτό αποδίδονται διαφορετικές ιδιότητες στον Κατηγορούμενο, ήτοι του κατόχου, του διευθυντή και του κατά νόμο υπεύθυνου. Τέλος, με αναφορά στους Περί Κέντρων Αναψυχής Κανονισμούς και ιδιαίτερα τα άρθρα 5 και 6, εισηγείται ότι εφόσον το επίδικο υποστατικό δεν έχει τύχει κατάταξης, δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Περί Κέντρων Αναψυχής Νόμου του 1985 (Ν.29/85)προκειμένου αυτό να εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του νόμου. Είναι η θέση της ότι πριν η Κατηγορούσα Αρχή προχωρήσει σε δίωξη του Κατηγορουμένου, θα έπρεπε να είχε προηγηθεί η κατάταξη του υποστατικού. Για τους πιο πάνω λόγους, είναι η εισήγησή της ότι η Κατηγορούσα Αρχή δεν έχει αποδείξει την υπόθεσή της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και ζητεί την απόρριψή της. Προχωρώ αμέσως πιο κάτω στην αξιολόγηση των μαρτύρων, έχοντας πάντοτε κατά νου τις αρχές που διέπουν τη διαδικασία αξιολόγησης της μαρτυρίας, όπως αυτές έχουν καθοριστεί από την πλούσια επί του θέματος νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Τσεκούρα ν Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ.180/10, ημ. 11.10.2012, Ιωάννου ν Παλάζη 1(Α) ΑΑΔ276 κ.α. Miorage v Radivojenik
(1998)1 (Β) ΑΑΔ614, Αθανασίου και Άλλος ν Κουνούνη
(1997)1 (Β) ΑΑΔ 614). Η ΜΚ1, ως μάρτυρας προκάλεσε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Απαντούσε με θετικό τρόπο χωρίς δισταγμούς, σε σχέση με τα όσα συνέβησαν κατά την επίδικη επιθεώρηση. Οι απαντήσεις της υπήρξαν άμεσες και επί των όσων ερωτάτο και σε καμία περίπτωση προσπάθησε να αποφύγει να απαντήσει σε ερώτηση. Δεν υπάρχει κάποιος λόγος αποτρεπτικός στο να αποδεχτώ πλήρως τη μαρτυρία της. Έκανε αναφορές σε γεγονότα τα οποία συνέβησαν στην παρουσία της και στα πλαίσια των συνήθων καθηκόντων της. Η μαρτυρία της στην ολότητά της γίνεται αποδεχτή. Η ΜΚ2 σαν μάρτυρας υπήρξε εξαιρετική. Η κατάθεσή της υπήρξε πηγαία, χωρίς δισταγμούς ή δεύτερες σκέψεις και η συνολική εντύπωση που έδωσε στο Δικαστήριο ήταν ατόμου το οποίο προσήλθε να πει την αλήθεια. Δεν υπήρξε ο παραμικρός δισταγμός σε οποιαδήποτε από τις απαντήσεις της. Θυμότανε τη συγκεκριμένη περίπτωση και περιστατικά τα οποία έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια της επίδικης επιθεώρησης. Οποιεσδήποτε αναντιστοιχίες με τη μαρτυρία της ΜΚ1, είναι εντελώς επουσιώδεις και το μονό που δεικνύουν είναι έλλειψη συνεννόησης μεταξύ τους. Η ΜΚ2, υπήρξε το άτομο το οποίο έχει συντάξει το Τεκμήριο 2, στο οποίο καταγράφονται όλες οι διαπιστώσεις της ΜΚ2, υπογράφεται από τον Κατηγορούμενο, υπό τη ιδιότητά του ως «επιχειρηματίας». Δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία ότι ο Κατηγορούμενος είτε δεν ήθελε να το υπογράψει, είτε ότι δεν γνώριζε τι υπέγραφε, είτε ότι δεν συνταυτίζεται με το περιεχόμενό του. Εάν ο Κατηγορούμενος διαφωνούσε με το περιεχόμενο και του Τεκμηρίου 2, ή εάν οι διαπιστώσεις που καταγράφονται σε αυτό δεν ανταποκρινόταν στην εικόνα που παρουσίαζε το υποστατικό τη μέρα και ώρα της επιθεώρησης, τότε το ελάχιστο λογικό αναμενόμενο θα ήταν να αρνηθεί να το υπογράψει. Περαιτέρω σημειώνεται ότι, η μαρτυρία της ΜΚ2 σε σχέση με το Τεκμήριο 2, όπως και το ίδιο το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 2, παρέμειναν στην ουσία τους άνευ αμφισβήτησης. Η μόνη αμφισβήτηση της υπεράσπισης κατά το στάδιο αντεξέτασης της ΜΚ2, αναφορικά με τα όσα καταγράφει στο εν λόγω τεκμήριο, συνίστανται σε υποβολή για μη αποδοχή του περιστατικού το οποίο περιέγραψε αναφορικά με τον πελάτη και την ταμειακή μηχανή. Αποδέχομαι τη μαρτυρία της στην ολότητά της. Τα όσα έχουν αναφερθεί από τις ΜΚ1 και ΜΚ2 σε σχέση με την επαφή τους με τον Κατηγορούμενο δεν έχουν στην ουσία τους αμφισβητηθεί. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας και τα όλα γεγονότα όπως αυτά ευρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου, στο μόνο λογικό συμπέρασμα στο οποίο μπορεί να οδηγήσουν είναι ότι ο Κατηγορούμενος ήταν ο υπεύθυνος του χώρου κατά την ημέρα της επιθεώρησης. Σε διαφορετική περίπτωση, εάν κατά εκείνη την ημέρα ήταν κάποιος άλλος υπεύθυνος του χώρου και με δεδομένο ότι σύμφωνα με τα όσα κατέθεσαν οι ΜΚ1 και ΜΚ2 χωρίς να αμφισβητηθούν, η επιθεώρηση διήρκησε περίπου 40 λεπτά, εάν ο Κατηγορούμενος δεν ήταν ο πραγματικός υπεύθυνος του χώρου εκείνη τη μέρα και ώρα, τότε το εύλογα αναμενόμενο θα ήταν το άτομο το οποίο ήταν υπεύθυνο κατά τη διάρκεια του ελέγχου να παρουσιαστεί προκειμένου να αντιληφθεί τι συμβαίνει και δυο άτομα πηγαινοέρχονται στο χώρο. Η μαρτυρία του ΜΚ3 στην ουσία της δεν έχει αμφισβητηθεί και παρέμεινε αναντίλεκτη. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του και ειδικότερα ότι σε σχέση με το τεμάχιο, στο οποίο ευρίσκεται το επίδικο υποστατικό, έχουν εκδοθεί τιμολόγια για δημοτικά τέλη, στο όνομα του Κατηγορουμένου, τα οποία πληρώνει με το μήνα ο Κατηγορούμενος κατόπιν σχετικής διευθέτησης. Πριν προχωρήσω να καταγράψω τις διαπιστώσεις του Δικαστηρίου, θεωρώ ότι είναι κατάλληλο το σημείο αυτό για να αναφέρω τα ακόλουθα. Η υπεράσπιση κατά την αντεξέταση των μαρτύρων κατηγορίας με διάφορες υποβολές προώθησε υπεράσπιση, βασιζόμενη σε διάφορα κατ΄ ισχυρισμό γεγονότα τα οποία αντέκρουαν τα όσα κατέθεταν οι μάρτυρες κατηγορίας. Πλην όμως, πέραν του ότι οι μάρτυρες κατηγορίας έχουν κριθεί αξιόπιστοι, οι οποιεσδήποτε θέσεις έχουν προωθηθεί από την υπεράσπιση υπό τη μορφή υποβολών δεν θα μπορούσαν να ληφθούν υπόψη, καθότι αυτές παρέμειναν μετέωρες εφόσον δεν συνοδεύτηκαν από το απαραίτητο υπόβαθρο μαρτυρίας (βλ. σχετικά Ιωαννίδης Ησαΐας ν. Αστυνομίας,
(2012)2 Α.Α.Δ. 640, RABIUL HOSSAIN ν. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ. 71/2015, 17/12/2015). Έχοντας αναφέρει τα πιο πάνω, οι διαπιστώσεις του Δικαστηρίου σε σχέση με ό,τι είναι ουσιώδες στα πλαίσια της υπό εξέταση υπόθεσης, είναι ότι στις 29/5/2014 το επίδικο υποστατικό, το οποίο ευρίσκεται στον Άγιο Δομέτιο, στην οδό Βασιλίσσης Μαρίας και Αγίου Παύλου 2Β, λειτουργούσε ως κέντρο αναψυχής, ήτοι σε αυτό προσφέρονταν επί τόπου προς κατανάλωση και επί πληρωμή φαγητά (τα οποία παρασκευάζονταν εκεί) και ποτά χωρίς να υπάρχει σχετική άδεια λειτουργίας από τον ΚΟΤ και ότι ως υπεύθυνος του χώρου στην παρουσία και με την έγκριση του οποίου έλαβε χώρα η επιθεώρηση, ήταν ο Κατηγορούμενος. Εφόσον έχω καταλήξει σε διαπιστώσεις αναφορικά με τα γεγονότα της υπό εξέταση υπόθεσης, προχωρώ αμέσως πιο κάτω σε υπαγωγή αυτών στο επίδικο νομοθετικό πλαίσιο προκειμένου να διαπιστωθεί κατά πόσον το αποδιδόμενο στον Κατηγορούμενο αδίκημα στοιχειοθετείται. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος, ο Κατηγορούμενος κατηγορείται ότι: «Κατά ή περί την 29/5/2014 στην οδό Βασιλίσσης Μαρίας και Αγίου Παύλου 2Β Άγιος Δομέτιος, της Επαρχίας Λευκωσίας, υπό την ιδιότητά του ως κάτοχος και ή διευθυντής και ή κατά νόμο υπεύθυνος, λειτουργούσε το κέντρο αναψυχής γνωστό ως «ΟΦΤΟΝ ΚΛΕΦΤΙΚΟ ΣΥΡΤΟ ΜΕΛΙΣΣΟΣ» το οποίο ευρίσκεται στην ως άνω διεύθυνση χωρίς άδεια λειτουργίας από το Διοικητικό Συμβούλιο του Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού» Πρώτο σημείο που εξετάζεται, είναι το εγερθέν από την υπεράσπιση ζήτημα ότι το Κατηγορητήριο είναι ελαττωματικό και/ή ότι πάσχει από πολλαπλότητα καθότι αποδίδονται διαφορετικές ιδιότητες στον Κατηγορούμενο (κάτοχος, διευθυντής, κατά νόμο υπεύθυνος) και επισημαίνονται τα ακόλουθα. Οι δύο μάρτυρες κατηγορίας (ΜΚ1 και ΜΚ2) ήταν σαφέστατες και συγκεκριμένες ότι ο Κατηγορούμενος προσάγεται ενώπιον του Δικαστηρίου ως ο υπεύθυνος του επίδικου υποστατικού. Όταν εισήλθαν για επιθεώρηση στο επίδικο υποστατικό, ζήτησαν τον υπεύθυνο και ως τέτοιος τους παρουσιάστηκε ο Κατηγορούμενος. Ήταν ξεκάθαρη από την αρχή της διαδικασίας η αποδιδόμενη στον Κατηγορούμενο ιδιότητά υπό την οποία κατηγορείτο, ήτοι ως υπεύθυνος του επίδικου υποστατικού και η υπεράσπιση το γνώριζε από την αρχή και δεν έχει περιέλθει σε σύγχυση σε οποιοδήποτε στάδιο περί της ιδιότητας που αποδίδεται στον Κατηγορούμενο. Η νομοθεσία την οποία ο Κατηγορούμενος, κατηγορείται ότι έχει παραβεί είναι ο Περί Κέντρων Αναψυχής Νόμος του 1985 (Ν.29/85)και οι Περί Κέντρων Αναψυχής Κανονισμοί ΚΔΠ265/86. Σύμφωνα με το άρθρο 6.
(1)του Νόμου 29/85: «Ουδείς λειτουργεί κέντρον άνευ αδείας λειτουργίας εκδιδομένης συμφώνως προς τας διατάξεις του παρόντος Νόμου και των Κανονισμών.» Σύμφωνα με το ερμηνευτικό άρθρο 2: «"κέντρον" σημαίνει κατάστημα- (α) λειτουργούν εντός των περιοχών των πόλεων, κωμοπόλεων, συμβουλίων βελτιώσεως και παραλιακών περιοχών· ή (β) λειτουργούν εκτός των ως άνω περιοχών και το οποίον το Διοικητικόν Συμβούλιον θέλει ορίσει ονομαστικώς λόγω της μορφής των υπ' αυτού προσφερομένων υπηρεσιών ή λόγω τοποθεσίας, συγκεντρώσεως ή κινήσεως πελατών, ταξιδιωτών, περιηγητών ή παραθεριστών, εν τω οποίω παρέχονται επί πληρωμή εστίασις, ή πάσης φύσεως φαγητά, ποτά ή γλυκίσματα, ανεξαρτήτως του εάν εις το κατάστημα προσφέρεται μουσική ή καλλιτεχνικόν πρόγραμμα: Νοείται ότι δεν περιλαμβάνονται στον όρο αυτό: (
- i)Τα καφενεία, (
- ii)τα καταστήματα των οποίων οι προσφερόμενες υπηρεσίες περιορίζονται αποκλειστικά στην κατανάλωση εκτός του καταστήματος (TAKE AWAY), (iii) τα κυλικεία ή οι καντίνες σωματείων και συλλόγων που λειτουργούν βάσει σχετικών νομοθεσιών, (
- iv)τα κυλικεία ή οι καντίνες εργοστασίων και σχολείων· και (
- v)τα καταστήματα των οποίων ο χώρος εξυπηρέτησης είναι μικρότερος των οκτώ τετραγωνικών μέτρων και τα οποία δεν προσφέρουν οινοπνευματώδη ποτά.» Σύμφωνα με την αποδεκτή μαρτυρία των ΜΚ1 και ΜΚ2 και σύμφωνα με τα ευρήματα του Δικαστηρίου, στο επίδικο υποστατικό προσφέρονταν «επί τόπου προς κατανάλωση και επί πληρωμή φαγητά (τα οποία παρασκευάζονταν εκεί) και ποτά». Η πιο πάνω διαπίστωση του Δικαστηρίου, είναι ικανοποιητική προκειμένου να ενταχθεί το επίδικο υποστατικό εντός της εμβέλειας του όρου κέντρο όπως αυτή καθορίζεται από το Νόμο. Εφόσον το επίδικο υποστατικό καλύπτεται από την ερμηνεία που δίδεται από το Νόμο και επομένως ο επίδικος νόμος τυγχάνει εφαρμογής σε αυτό, το μόνο που μένει να εξετασθεί είναι κατά πόσον λειτουργούσε κατόπιν εξασφαλίσεως άδειας λειτουργίας από τον ΚΟΤ ή όχι. Τέτοια άδεια επίσης είναι διαπίστωση του Δικαστηρίου ότι δεν υπάρχει. Η δικηγόρος του Κατηγορουμένου, προωθεί θέση ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να διαβάσει παράλληλα με το Νόμο και το άρθρο 5
(1)των Περί Κέντρων Αναψυχής Κανονισμών. Σύμφωνα με το άρθρο 5
(1)των Κανονισμών: «Η άδεια λειτουργίας εκδίδεται, άμα τη κατατάξει επ΄ ονόματι του επιχειρηματίου και αφορά εις ωρισμένον κέντρο». Είναι η θέση της, ότι, όπως προκύπτει από το πιο πάνω άρθρο του Κανονισμού, ο ΚΟΤ όφειλε να προχωρήσει σε κατάταξη του υποστατικού, ανεξάρτητα εάν έχει υποβληθεί ως προς τούτο άδεια ή όχι από τον επιχειρηματία και μόνον αφού έχει προηγηθεί κατάταξη του υποστατικού θα μπορούσε ο ΚΟΤ να εξετάσει κατά πόσο υποστατικό το οποίο εμπίπτει σε συγκεκριμένη κατάταξη παραβαίνει την οικεία νομοθεσία. Θα διαφωνήσω με την πιο πάνω προσέγγιση, αφού παραθέσω πρώτα το άρθρο 6
(2)του Νόμου, σύμφωνα με το οποίο: «
(2)Προ της ενάρξεως της λειτουργίας κέντρου ο επιχειρηματίας υποβάλλει προς το Διοικητικόν Συμβούλιον αίτησιν διά κατάταξιν και έκδοσιν αδείας λειτουργίας του κέντρου: Νοείται ότι ανεξαρτήτως συμμορφώσεως του έχοντος την εκμετάλλευσιν κέντρου προσώπου, το Διοικητικόν Συμβούλιον προβαίνει εις την κατάταξιν του κέντρου, κατόπιν ελέγχου υπό εντεταλμένων προς τούτο οργάνων του Οργανισμού, δυνάμει των υπό του Νόμου και των Κανονισμών προνοουμένων όρων και προϋποθέσεων.» Από μια απλή και μόνο ανάγνωση του άρθρου 6 του Νόμου, προκύπτει με σαφήνεια ότι το άρθρο αυτό δημιουργεί δύο ανεξάρτητες μεταξύ τους υποχρεώσεις. Μια προς τον «επιχειρηματία», όπως πριν προχωρήσει σε λειτουργία υποστατικού να υποβάλει αίτηση για κατάταξη και έκδοση άδειας λειτουργίας. Μάλιστα σύμφωνα με τον Κανονισμό, πιο πάνω η άδεια λειτουργίας δίδεται άμα τη κατάταξη (δηλαδή ταυτόχρονα). Η άλλη υποχρέωση γεννάται στο ίδιο το διοικητικό συμβούλιο του ΚΟΤ, το οποίο ανεξάρτητα από τη συμμόρφωση του «επιχειρηματία» προβαίνει σε κατάταξη του κέντρου. Η υποχρέωση του «επιχειρηματία» να φροντίσει όπως εξασφαλίσει τις απαραίτητες άδειες λειτουργίας για το υποστατικό του, είναι ανεξάρτητη και δεν εξαρτάται από την πλήρωση ή όχι της πιο πάνω αναφερόμενης υποχρέωσης του ΚΟΤ. Ακόμα και εάν θεωρηθεί ότι το Διοικητικό Συμβούλιο του ΚΟΤ, έχει υποχρέωση από τον ίδιο το Νόμο να προχωρήσει σε κατάταξη του υποστατικού και «έχει αμελήσει να συμμορφωθεί» με την υποχρέωσή του αυτή, αυτό το γεγονός δεν αναιρεί τη δεδομένη από το νόμο υποχρέωση του επιχειρηματία να προχωρήσει ΠΡΙΝ από την έναρξη λειτουργίας του υποστατικού του σε εξασφάλιση άδειας. Βεβαίως το ζήτημα αυτό έτσι όπως εγείρεται από τη δικηγόρο της υπεράσπισης είναι καθαρά ακαδημαϊκό, εφόσον η ίδια η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, έχει αποφανθεί επί του συγκεκριμένου ζητήματος στην υπόθεση Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού ν. Café Cappuccino Ol. V Ltd και Άλλης (Αρ. 1),
(2008), 2 Α.Α.Δ 346, όπου έχουν λεχθεί τα ακόλουθα, τα οποία ισχύουν και στην υπό εξέταση περίπτωση: «Εξετάσαμε τις αντίστοιχες θέσεις. Αναφορικά με την εισήγηση των εφεσιβλήτων ότι έπρεπε πρώτα το υποστατικό να καταταγεί ως κέντρο αναψυχής από το Διοικητικό Συμβούλιο του ΚΟΤ, κρίνουμε ότι αυτή δεν ευσταθεί. Από το λεκτικό του Άρθρου 6, δεν προκύπτει ότι προτού κατηγορηθεί κάποιος για λειτουργία κέντρου αναψυχής χωρίς άδεια, θα πρέπει να προηγηθεί η κατάταξή του. Το Άρθρο 6
(2)θέτει την υποχρέωση σε κάποιο πρόσωπο όπως, πριν αρχίσει τη λειτουργία του κέντρου, υποβάλει στο Διοικητικό Συμβούλιο του ΚΟΤ αίτηση για την κατάταξη του και έκδοση άδειας λειτουργίας. Δεν σημαίνει όμως ότι, αν παραλείψει να το πράξει, τότε δεν μπορεί να κατηγορηθεί ότι λειτουργεί το κέντρο χωρίς άδεια.» Αν και η δικηγόρος για την υπεράσπιση, εισηγείται ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να διαφοροποιήσει την υπό εξέταση περίπτωση από την πιο πάνω νομολογία, σημειώνω κατά πρώτον ότι οι λόγοι για τους οποίους θα πρέπει να υπάρξει αυτή η διαφοροποίηση δεν με βρίσκουν σύμφωνη και κατά δεύτερο επισημαίνεται ότι η αυστηρή προσήλωση στη νομολογία, stare decisis, συνιστά καθιερωμένη αρχή δικαίου θεμελιωμένη στο δόγμα της δεσμευτικότητας της νομολογίας, ως μέσου διασφάλισης της βεβαιότητας του δικαίου και σαφέστατα, οι αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου ως Εφετείου, είναι δεσμευτικές για τα Επαρχιακά Δικαστήρια (Ρωσική Ομοσπονδία (Αρ. 1),
(2012)1 Α.Α.Δ. 20) και επομένως δεν δύναμαι, αλλά ούτε και επιθυμώ, να αποστώ από την υφιστάμενη επί του θέματος νομολογία. Περαιτέρω, ας μην διαλανθάνει της προσοχής μας, ότι το υπό εξέταση αδίκημα, είναι ακριβώς η λειτουργία υποστατικού χωρίς άδεια. Αδίκημα το οποίο είναι κλασική περίπτωση αδικήματος αυστηρής ποινικής ευθύνης, όπου το μόνο που εξετάζεται είναι η παράβαση υποχρέωσης τεθειμένης υπό του Νόμου, ήτοι μόνο εξέταση της αντικειμενικής υπόστασης του αδικήματος (actus reus), χωρίς να εξετάζεται καθόλου τυχόν συνδρομή υποκειμενικής υπόστασης (mens rea) (βλ. σχετικά Sea Island Tours Ltd ν. KOT,
(1995)2 Α.Α.Δ. 196, Δημοκρατία ν. Δημητρίου
(2010)2 Α.Α.Δ. 298, AESTAS TRADING LTD κ.α. ν. ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ, ΠΟΙΝΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 78/2014, 79/2014, 3/9/
- ) Έχει αναφερθεί η υποχρέωση που είχε ο Κατηγορούμενος σύμφωνα με το άρθρο 6 του Ν.29/
- Η παράβαση της υποχρέωσης αυτής, στοιχειοθετεί το αδίκημα το οποίο προβλέπεται δυνάμει του άρθρου 18(β) του Νόμου, σύμφωνα με το οποίο: «Παν πρόσωπον το οποίον- (β)διατηρεί ή λειτουργεί κέντρον άνευ αδείας λειτουργίας· είναι ένοχον αδικήματος και, εν περιπτώσει καταδίκης, υπόκειται εις χρηματικήν ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας πεντακοσίας λίρας ή εις φυλάκισιν μη υπερβαίνουσαν τους εξ μήνας ή εις αμφοτέρας τας ποινάς ταύτας, εάν δε η παράβασις συνεχισθή μετά την καταδίκην του, τούτο είναι ένοχον περαιτέρω αδικήματος και υπόκειται εις χρηματικήν ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας £250 δι' εκάστην ημέραν καθ' ην συνεχίζεται η παράβασις.» Επομένως, αυτό που θα πρέπει να αποδειχθεί προκειμένου να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα του άρθρου 18, είναι διατήρηση ή λειτουργία κέντρου χωρίς άδεια λειτουργίας. Τα πιο πάνω, σύμφωνα με τα ευρήματα του Δικαστηρίου, είναι ξεκάθαρο, πιστεύω, ότι συντρέχουν. Επομένως η Κατηγορούσα Αρχή έχει πετύχει στο καθήκον της να αποδείξει την υπόθεση της και ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ) ................................. Δ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο