USB BANK PLC ν. ΜΙΧΑΛΗ ΜΙΧΑΗΛ κ.α., Αρ. Αγωγής: 2465/13, 27/1/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2017:A44 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ, Ε.Δ Αρ. Αγωγής: 2465/13 Μεταξύ: USB BANK PLC Εναγόντων και 1.ΜΙΧΑΛΗ ΜΙΧΑΗΛ 2.ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ 3.ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΑΝΤΩΝΙΟΥ Εναγομένων Αίτηση ημερ. 12/10/16 για καλύτερες λεπτομέρειες Ημερομηνία: 27/1/17 Εμφανίσεις: Για τους ενάγοντες-αιτητές: κ. Αντώνης Γεωργιάδης Δ.Ε.Π.Ε Για την εναγομένη-καθ' ης η αίτηση 2: κα. Δ. Χριστοδούλου για Στυλιανός Ν. Χριστοφόρου & Συνεργάτες Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η A Π Ο Φ Α Σ Η Η Αγωγή αυτή αφορά τραπεζική οφειλή των εναγομένων σε σχέση με συμφωνία δανείου και τρεχουμένου λογαριασμού. Οι εναγόμενοι 1 και 2 καταχώρησαν Υπεράσπιση στην αγωγή με την οποία αρνούνται την απαίτηση και ανταπαιτούν δηλώσεις ότι οι συμφωνίες τρεχούμενου λογαριασμού και δανείου που υπέγραψε ο εναγόμενος 1 είναι άκυρες ή ακυρώσιμες, το ίδιο και οι εγγυήσεις ή εξασφαλίσεις που υπέγραψε η εναγόμενη
- Στην παράγραφο 3 και 5 της Έκθεσης Υπεράσπισης τους οι εναγόμενοι παραδέχονται τη σύναψη της συμφωνίας τρεχούμενου λογαριασμού και δανείου, αντίστοιχα, αλλά ισχυρίζονται ότι οι συμφωνίες είναι άκυρες «καθότι δεν τηρήθηκαν οι πρόνοιες της σχετικής νομοθεσίας». Στην παράγραφο 9 της Έκθεσης Υπεράσπισης τους οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι «η χορήγηση του δανείου και η σύμβαση εγγύησης έγιναν με τρόπο αντίθετο από τις πρόνοιες των σχετικών νόμων και ως εκ τούτου είναι παράνομες και άκυρες». Με αυτή την αίτηση ζητείται Διάταγμα για καλύτερες λεπτομέρειες των παραγράφων 3,5 και 9 της Υπεράσπισης και της Ανταπαίτησης. Σύμφωνα με το συνημμένο πίνακα σε σχέση με τις παραγράφους 3,5 και 9 πλήρεις λεπτομέρειες αναφορικά με τις πρόνοιες της νομοθεσίας οι οποίες δεν τηρήθηκαν και ποιοι οι σχετικοί Νόμοι και σε σχέση με την παράγραφο 9, περαιτέρω, ποιος ο αντίθετος τρόπος από τις πρόνοιες των Νόμων με τον οποίο έγινε η χορήγηση του δανείου και η σύμβαση εγγύησης. Η αίτηση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.19 Θ.6 και Δ.48 Θ.2,6,7,9(i). Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση φαίνονται στο φάκελο της υπόθεσης οι δε λεπτομέρειες για τις οποίες έγινε η παρούσα αίτηση ζητήθηκαν με επιστολή ημερομηνίας 18/4/16 προς τους δικηγόρους των εναγομένων 1 και 2 χωρίς απάντηση. Η Καθ' ης η Αίτηση 2, Κατερίνα Κωσταντίνου, καταχώρησε ένσταση στην αίτηση. Η ένσταση εδράζεται στους θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.19 Θ.4, 5, 6, 7, 8, 9,14 και 26, Δ.30, Δ.48 θ.1, 2, 3, 4, 8 και 9, Δ.39, Δ.64, στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στη νομολογία, στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: 1) Η αίτηση στερείται ουσιαστικού και νομικού ερείσματος 2) Η αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική 3) Οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται στις αιτούμενες θεραπείες 4) Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος και η Νομολογία Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η παρούσα ένσταση φαίνονται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση της Εναγομένης 2 ημερομηνίας 18/11/16 η οποία αναφέρει ότι τα γεγονότα που εκτίθενται στη παρούσα ένορκο δήλωση τα γνωρίζει από προσωπική της γνώση και βιώματα, καθώς και από διάφορα έγγραφα τα οποία μελέτησε. Τυχόν αναφορά της σε νομικά θέματα γίνεται μετά από συμβουλή που έλαβε από τους δικηγόρους της. Έχει διαβάσει την παρούσα Αίτηση και απορρίπτει το περιεχόμενο της στην ολότητα του. Η καταχώρηση της παρούσας Αίτησης αποτελεί κατάχρηση διαδικασίας, γίνεται εκδικητικά και αποτελεί μοχλό πίεσης εναντίον της αφού χρησιμοποιείται για αλλότριους σκοπούς, ήτοι με μοναδικό σκοπό τη δημιουργία αχρείαστων εξόδων. Με την παρούσα Αίτηση οι Ενάγοντες-Αιτητές αιτούνται περαιτέρω λεπτομέρειες για τις παραγράφους 3, 5 και 9 της Έκθεσης Υπεράσπισης οι οποίες αναφέρονται σε πρόνοιες της Νομοθεσίας και σχετικούς Νόμους οι οποίοι δεν τηρήθηκαν στη σύναψη δανείου μεταξύ των Εναγόντων και των Εναγομένων. Εξ' όσων κάλλιον γνωρίζει κατόπιν συμβουλής από τους δικηγόρους της στα δικόγραφα εμπεριέχονται μόνο γεγονότα και όχι Νόμοι. Το ότι δεν τηρήθηκαν οι πρόνοιες και οι σχετικοί Νόμοι της εν λόγω σύναψης δανείου, όπως αναφέρονται στις εν λόγω παραγράφους της Έκθεσης Υπεράσπισης, αποτελεί γεγονός και γι' αυτό και δικογραφήθηκε. Το ποιοι νόμοι όμως δεν τηρήθηκαν και γιατί δεν τηρήθηκαν αποτελεί μαρτυρία η οποία θα δοθεί κατά την ακρόαση της υπόθεσης. Ως εκ τούτου, η πλευρά της καθ' ης η αίτηση δεν είναι υποχρεωμένη σε αυτό το στάδιο να προβεί σε περαιτέρω λεπτομέρειες ως το αίτημα των εναγόντων στην παρούσα αίτηση. Όλα τα πιο πάνω οι δικηγόροι της, όπως την έχουν ενημερώσει, τα ανέφεραν και προφορικά και τηλεφωνικώς στους δικηγόρους των Εναγόντων- Αιτητών. Ένεκα όλων των πιο πάνω, η κίνηση των Αιτητών να καταχωρήσουν την εν λόγω Αίτηση θεωρεί πως είναι εκδικητική και καταχρηστική και η προσπάθεια τους θα πρέπει να αποτύχει. Η ακρόαση της υπόθεσης περιορίστηκε σε αγορεύσεις. Οι συνήγοροι των δύο πλευρών επιχειρηματολόγησαν σε σχέση με τις αντίστοιχες θέσεις τους, τις οποίες έχω θέσει υπόψη και στις οποίες θα αναφερθώ στη συνέχεια όπου κρίνω αναγκαίο. Σύμφωνα με τη νομολογία μας η Δ.19 θ. 6 θα πρέπει να αντικρίζεται υπό το πρίσμα της Δ.19 θ. 4 η οποία προνοεί: "
- Κάθε δικόγραφο θα πρέπει να περιέχει και να περιέχει μόνον, σύντομη έκθεση των ουσιωδών γεγονότων επί των οποίων ο διάδικος που προβάλλει το δικόγραφο στηρίζει την απαίτηση του ή την υπεράσπιση του αναλόγως της υπόθεσης αλλά όχι μαρτυρία με την οποία θα αποδειχθούν τα γεγονότα και πρέπει όπου είναι αναγκαίο να διαιρείται σε παραγράφους αριθμημένες κατά σειρά. Οι ημερομηνίες, τα ποσά και οι αριθμοί πρέπει να αναγράφονται με αριθμούς και όχι λέξεις. Τα δικόγραφα θα πρέπει να υπογράφονται από τον Δικηγόρο ή τον διάδικο αν μηνύει ή αν υπερασπίζεται προσωπικά. " Το πιο κάτω απόσπασμα από τη υπόθεση Χριστοδούλου v. Χρ. Μαρνέρος και Σία Λτδ
(1997)1 Α.Α.Δ. 718 στη σελ. 721 σκιαγραφεί το νομικό πλαίσιο εξέτασης αιτήσεων όπως η παρούσα: "Τα δικόγραφα είναι ουσιώδη στον καθορισμό των επιδίκων θεμάτων και στον καθορισμό της βάσης επί της οποίας θα προχωρήσει η ακρόαση της υπόθεσης. Η σημασία του τονίστηκε στην υπόθεση Christakis Loucaides v. C. D. Hay and Sons Ltd
(1971)1 C.L.R. 134. Τα δικόγραφα δεν έχουν σκοπό μόνο τη διαφύλαξη της κανονικής διαδικασίας. Σκοπό έχουν να μην καταλαμβάνονται εξ απροόπτου οι διάδικοι στους οποίους θα πρέπει να παρέχεται η δέουσα ευκαιρία να ετοιμάσουν την υπόθεση τους για ακρόαση. Εκτός αν τα επίδικα θέματα καθοριστούν δεόντως η ακρόαση παραμένει χωρίς οριοθέτηση και οι σκοποί της δικαιοσύνης μπορεί να παρακωλυθούν λόγω της βεβαιότητας (G.I.P. Constructions Ltd v. Panayiota Neophytou and Others
(1983)1 C.L.R. 669, 680). Σύμφωνα με τη Δ.19 θ. 6, μπορεί να διαταχθεί η παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών οιουδήποτε θέματος που αναφέρεται σε οιοδήποτε δικόγραφο, με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή άλλως, όπως θα θεωρηθεί δίκαιο. Τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες ώστε η άλλη πλευρά να μπορεί να σχηματίζει σαφή και πλήρη εικόνα για τη φύση και την έκταση της υπόθεσης που πρόκειται να αντιμετωπίσει στην ακρόαση και να μη βρίσκεται προεκπλήξεως ή να καταλαμβάνεται εξ απήνης. Όταν ο κανόνας αυτός παραβιάζεται ο αντίδικος δικαιούται να αξιώνει και επιτυγχάνει την έκδοση διατάγματος που να διατάσσει τον αντίδικο να παράσχει τις απαιτούμενες κάτω από τις περιστάσεις λεπτομέρειες (Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ και Άλλοι v. Credit Libanais S.A.L.
(1991)1 Α.Α.Δ. 649, 652). Στην υπόθεση National Supply Corporation of the Lybyan Arab Republic v. Achaia Shipping Ltd
(1975)1 C.L.R. 427, 432, τονίστηκε η ανάγκη για ακρίβεια στα δικόγραφα ούτως ώστε ο αντίδικος να γνωρίζει με βεβαιότητα την πραγματική διαφορά και να ετοιμαστεί για τη δίκη. " Οι λεπτομέρειες έχουν σκοπό να διευκρινίσουν και εξειδικεύσουν τα ισχυριζόμενα ουσιαστικά γεγονότα, αλλά κατ΄ ουδένα λόγο να εκμαιεύσουν ή να αποκαλύψουν την ίδια μαρτυρία με την οποία αυτά θα αποδειχθούν (βλ. Χριστόδουλος Κ. Θεμιστοκλέους v. Χρ. Γεωργιάδη Λτδ
(2000)
(1)Α.Α.Δ. 157). "Particulars will be ordered", αναφέρεται χαρακτηριστικά στο σύγγραμμα Odgers on Pleading and Practice, 23η Έκδοση, σελ. 192, "whenever the master is satisfied that without them the applicant cannot tell what is going to be proved against him at the trial. But how his opponent will prove it is a matter of evidence of which particulars will not be ordered. " Στην υπόθεση Μέμνια Τζιακούρα v. Ευστρατίου (άλλως Τάκη Οικονομίδη)
(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 669, προβλήθηκε στην έκθεση υπεράσπισης ο ισχυρισμός ότι η επίδικη σύμβαση ήταν εξ υπαρχής άκυρη και ή ακυρώθηκε εκ των υστέρων, όπως και ο ισχυρισμός ότι η ενάγουσα, με τη συμπεριφορά της, ανάγκασε τον εναγόμενο να τερματίσει τη συμφωνία, (παρ. 3 και 4 της Υπεράσπισης). Το πρωτόδικο Δικαστήριο, αφού αποφάνθηκε ότι ο μεν ισχυρισμός ότι η επίδικη συμφωνία ήταν εξ υπαρχής άκυρη ήταν νομικό ζήτημα, το οποίο δεν έπρεπε να περιλαμβάνεται στο δικόγραφο, οι δε λεπτομέρειες αναφορικά με τη συμπεριφορά της ενάγουσας, αφορούν σε αποδεικτικό υλικό και όχι σε γεγονότα, απέρριψε σχετικό αίτημα της ενάγουσας για παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών των σχετικών παραγράφων της Υπεράσπισης. Το Εφετείο στην απόφαση του, την οποία έκδωσε ο Δικαστής Χρ. Αρτεμίδης, όπως ήταν τότε, κάμνοντας δεκτή την έφεση, αναφέρει τα εξής στη σελ. 672: «Η άποψη του πρωτόδικου δικαστή, πως ο ισχυρισμός που προβάλλεται στην παράγραφο 3 της Έκθεσης Υπεράσπισης, ότι δηλαδή η συμφωνία ήτο εξ υπαρχής άκυρη, είναι νομικό ζήτημα, είναι εσφαλμένη. Έχουμε τη γνώμη πως όταν προβάλλεται από διάδικο στο δικογράφημα ισχυρισμός κάποιου νομικού αποτελέσματος, που εξαρτάται από την επενέργεια ορισμένων γεγονότων, αυτά πρέπει να αναγράφονται στο δικογράφημα. Είναι επιβεβλημένο λ.χ. να αναφέρονται τα γεγονότα βάσει των οποίων προβάλλεται ισχυρισμός πως οι προϋποθέσεις του νόμου για τον έγκυρο καταρτισμό μιας διαθήκης δεν έχουν τηρηθεί. Συνεπώς, και στην υπόθεση μας, εφόσον προτείνεται πως η σύμβαση ήταν εξ υπαρχής άκυρη, είναι αναγκαία η αναφορά στα πραγματικά γεγονότα που, κατά τον ισχυρισμό του εφεσίβλητου επέφεραν αυτό το νομικό αποτέλεσμα. Η αρχή της νομολογίας, ότι νομικά σημεία δεν αναφέρονται στα δικογραφήματα, εφαρμόζεται όταν γίνονται νομικές εισηγήσεις. Όπου όμως το ισχυριζόμενο νομικό αποτέλεσμα δημιουργήθηκε εκ της επενέργειας ορισμένων γεγονότων, αυτά πρέπει να αναφέρονται στα δικογραφήματα. Ότι είπαμε αμέσως πιο πάνω εφαρμόζεται και στο διαζευκτικό ισχυρισμό της 3ης παραγράφου της Έκθεσης Υπεράσπισης «και/ή ακυρώθη εκ των υστέρων. Αναφορικά με την 4η παράγραφο της Έκθεσης Υπεράσπισης, είναι έκδηλο πως οι λεπτομέρειες που ζητούνται αφορούν σε γεγονότα που είναι απαραίτητο να γνωρίζει η εφεσείουσα για να μπορέσει να παρουσιάσει την υπόθεσή της στο Δικαστήριο με μαρτυρία, αν έχει, για να τα απαντήσει.» Έχοντας ως βάση τα πιο πάνω, στην προκειμένη περίπτωση δεν θεωρώ δικαιολογημένο το αίτημα της αιτήτριας για λεπτομέρειες των προνοιών της Νομοθεσίας και των σχετικών Νόμων που δεν τηρήθηκαν. Τα δικόγραφα δεν πρέπει να περιλαμβάνουν το Νόμο αλλά να περιορίζονται στα ουσιώδη γεγονότα. Στο Annual Practice του 1952 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Pleadings now are to be merely concise statements of the facts which the party pleading deems material to his case" (per Brett, J., in Lord Hammer v. Flight
(1876), 24 W.R., at p. 347), not law, nor evidence to prove the facts (N. W. Salt Co., Ltd. V. Electrolytic Alkali Co., Ltd.,
(1913)3 K.B. 425). The inferences of law to be drawn from those facts need not be stated in the pleading." Σημειώνω στο σημείο αυτό ότι σύμφωνα με το σύγγραμμα «Βullen & Leake», Precedents of Pleadings, 12η έκδοση σε σχέση με την υπεράσπιση της παρανομίας πρέπει το δικόγραφο να περιέχει τα γεγονότα ούτως ώστε να δείχνει καθαρά σε τι συνίσταται η παρανομία. Στη σελ. 1106 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Pleading. Where the defendant relies upon the defence of illegality, he should distinctly raise that defence by his pleading, and should state the facts or refer to facts already stated in the Statement of Claim, so as to show clearly what the illegality is. If a man "intends to charge illegality, he must state facts for the purpose of showing what the illegality is" (Bullivant v. Att.-Gen. for Victoria
(1901)A.C. 196, per Lord Davey at 204).» Τα γεγονότα που στηρίζουν την υπεράσπιση πρέπει να δικογραφούνται. Στο Annual Practice του 1952 αναφέρονται τα ακόλουθα: «similarly a defendant must allege the facts upon which he relies as a defence O. 21, rr. 1, 2, 3) and deal explicitly with the facts alleged by the plaintiff.» Θεωρώ δικαιολογημένο το σκέλος που αφορά τη επιζήτηση λεπτομερειών για τον αντίθετο τρόπο από τις πρόνοιες των Νόμων που καθιστούν τη χορήγηση του δανείου και τη σύμβαση εγγύησης παράνομες και άκυρες. Χωρίς αναφορά στους σχετικούς Νόμους ή στη μαρτυρία θεωρώ πως θα πρέπει να αναφερθούν τα ουσιώδη γεγονότα τα οποία επέφεραν το νομικό αποτέλεσμα της ακυρότητας ή της παρανομίας στο οποίο γίνεται αναφορά στην παράγραφο 9 της Έκθεσης Υπεράσπισης. Με βάση τα πιο πάνω το αίτημα για περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες σε σχέση με την παράγραφο 3 και 5 της Υπεράσπισης απορρίπτεται. Εκδίδεται διάταγμα σε σχέση με την παράγραφο 9 μόνο ως προς το δεύτερο σκέλος δηλαδή το «ποιος ο αντίθετος τρόπος από τις πρόνοιες των νόμων με τον οποίο έγινε η χορήγηση του δανείου και η σύμβαση εγγύησης». Όσον αφορά τα έξοδα, έχοντας υπόψη τη μερική επιτυχία της αίτησης κρίνω ότι αυτά θα πρέπει να επιδικαστούν υπέρ των αιτητών - εναγόντων και εναντίον της καθ' ης η αίτηση εναγομένης κατά το ήμισυ, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, καταβλητέα στο τέλος της δίκης. Εκδίδεται διάταγμα που να διατάσσει την εναγομένη 2 να καταχωρήσει και παραδώσει τις πιο πάνω λεπτομέρειες σε 15 μέρες από σήμερα. (Υπ.)........... Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΙ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο