← Κύπρος

Επί τοις αφορώσι την Αίτηση της εταιρείας COSTAS KOUTSOULLIS LTD ν. A.K.I CONSTRUCTIONS LTD, Αρ. Γενικής Αίτησης: 226/16, 24/1/2017

Επί τοις αφορώσι την Αίτηση της εταιρείας COSTAS KOUTSOULLIS LTD ν. A.K.I CONSTRUCTIONS LTD, Αρ. Γενικής Αίτησης: 226/16, 24/1/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2017:A37 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. ΙΩΑΝΝΙΔΗ, Π.Ε.Δ. Αρ. Γενικής Αίτησης: 226/16 Επί τοις αφορώσι τον περί Διαιτησίας Νόμο, Κεφ. 4 - και - Επί τοις αφορώσι την διαφορά μεταξύ της A.K.I CONSTRUCTIONS LTD και COSTAS KOUTSOULLIS LTD - και - Επί τοις αφορώσι την Αίτηση της εταιρείας COSTAS KOUTSOULLIS LTD Αίτηση Δια Κλήσεως ημερ. 9.5.16 Εκ μέρους της Εταιρείας - COSTAS KOUTSOULLIS LTD Ημερομηνία: 24 Ιανουαρίου, 2017. Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια: κ. Γ. Κολοκασίδης για Κολοκασίδη Χατζηπιερή ΔΕΠΕ (κα Σίλια Χαραλάμπους για να ακούσει απόφαση). Για Καθ΄ ης η Αίτηση: κ. Λ. Χαβιαράς για Κούσιο Κορφιώτη Παπαχαραλάμπους ΔΕΠΕ (κ. Γ. Χατζηπαρασκευάς για να ακούσει απόφαση). Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Εταιρεία Costas Koutsoullis Ltd, που στο εξής θα αναφέρεται ως «η Αιτήτρια», καταχώρισε στις 9.5.16 την υπό εκδίκαση Αίτηση με την οποία αξιώνει εναντίον της Εταιρείας A.K.I. Constructions Ltd, που στο εξής θα αναφέρεται ως «η Καθ΄ ης η Αίτηση», τις ακόλουθες θεραπείες: «Α. Διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η Καθ' ης η Αίτηση να παράσχει σε 15 μέρες από την ημέρα έκδοσης του παρόντος διατάγματος και/ή μέσα σε οποιοδήποτε άλλο χρόνο που θα καθορίσει το Δικαστήριο, εγγύηση για το ποσό των €130.000 ή για οποιοδήποτε άλλο ποσό που θα καθορίσει το Δικαστήριο, ως εξασφάλιση της Αιτήτριας για τα έξοδα της διαιτητικής διαδικασίας αναφορικά με την απαίτηση της Καθ' ης η Αίτηση. Β. Διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η αναστολή οποιασδήποτε περαιτέρω διαδικασία στην διαιτητική διαδικασία αναφορικά με την απαίτηση της Καθ' ης η Αίτηση μέχρι την παροχή της εγγύησης από την Καθ' ης η Αίτηση για τα έξοδα μέσα στο χρόνο που θα καθορίσει το Δικαστήριο με το πιο πάνω διάταγμα. Γ. Διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η απόρριψη της απαίτησης της Καθ' ης η Αίτηση στο σύνολο της εάν εντός χρονικού διαστήματος 15 ημερών από την ημέρα έκδοσης του παρόντος διατάγματος και/ή μέσα σε οποιοδήποτε άλλο χρόνο που θα καθορίσει το Δικαστήριο, δεν παρασχεθεί από την Καθ' ης η Αίτηση η ασφάλεια εξόδων η οποία ήθελε διαταχθεί από το Σεβαστό Δικαστήριο. Δ. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία το Σεβαστό Δικαστήριο κρίνει εύλογη και δίκαιη. Ε. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης πλέον Φ.Π.Α. (Αρ. Εγγραφής ΦΠΑ 10237559 Α).» Η Νομική βάση της Αίτησης παρατίθεται αυτολεξεί: «Η αίτηση αυτή βασίζεται στους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ. 1, 2 και 9 (t), Δ.55, Δ.60 θ. 1 και 5, Δ.64, στον Περί Διαιτησίας Νόμο, Κεφ. 4, άρθρα 23 και 26

(1)
(2)και
(3), 30 και Δεύτερο Παράρτημα (άρθρα 1, 6 και 8), στον Περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113 άρθρο 382, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/1960 άρθρα 31 και 32, στο άρθρο 30.2 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στην νομολογία και στις συμφυείς εξουσίες και στην πρακτική του Δικαστηρίου.» Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κ. Χριστάκη Κουτσούλλη, ο οποίος δηλώνει Διευθύνων Σύμβουλος της Αιτήτριας, γνώστης των γεγονότων και δεόντως εξουσιοδοτημένος από την Αιτήτρια να προβεί στην εν λόγω ένορκη δήλωση. Η Καθ΄ ης η Αίτηση καταχώρισε στις 7.7.16 Ένσταση, η οποία βασίζεται στους ακόλουθους 15 λόγους: «
  1. Η Αίτηση είναι νόμω και/ή ουσία αβάσιμη και/ή αντίθετη με την νομολογία και/ή την δικαστική πρακτική.
  2. Η Αίτηση εγείρεται καταχρηστικά και/ή αντικανονικά και/ή παράτυπα.
  3. Η Αίτηση στερείται της απαραίτητης νομικής και/ή πραγματικής βάσης και/ή υπάρχει ουσιώδης έλλειψη του απαραίτητου νομικού και/ή πραγματικού υπόβαθρου και/ή στερεί από το Δικαστήριο την εξουσία να επιληφθεί της Αίτησης.
  4. Η Αίτηση δεν πληρεί τις απαραίτητες προϋποθέσεις για έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και/ή δεν πληρούνται οι βασικές προϋποθέσεις σύμφωνα με τον Νόμο και/ή την νομολογία για την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου να εγκρίνει την Αίτηση.
  5. Η Αίτηση δεν καταχωρήθηκε έγκαιρα και/ή στο κατάλληλο στάδιο και/ή η Αιτήτρια δεν ακολούθησε τις ορθές διαδικασίες και/ή πρακτική και/ή δεν νομιμοποιείται στις αιτούμενες θεραπείες.
  6. Η Καθ' ης η αίτηση είναι εταιρεία εγγεγραμμένη στην Κύπρο με ακίνητη περιουσία στην Κύπρο και δεν έχει καμιά σχέση με το εξωτερικό.
  7. Η Καθ' ης η αίτηση έχει να εισπράξει υπέρογκα ποσά από τρίτους εναντίον των οποίων εκκρεμούν αγωγές και/ή διαιτησίες και/ή άλλες διαδικασίες.
  8. Η Αιτήτρια δεν έχει σοβαρές πιθανότητες επιτυχίας της υπεράσπισης και ανταπαίτησης της στην Διαιτησία.
  9. Δεν υφίσταται και/ή δεν αποκαλύπτεται οποιοσδήποτε λόγος που να καταδεικνύει ότι η Καθ' ης η Αίτηση είναι ανίκανη να πληρώσει τα έξοδα της Αιτήτριας σε περίπτωση που η τελευταία επιτύχει στην υπεράσπιση της και/ή δεν υπάρχει και/ή δεν αποκαλύπτεται οποιοσδήποτε λόγος ικανός για να διατάξει το Σεβαστό Δικαστήριο την αναστολή της διαδικασίας της Διαιτησίας μεταξύ των διαδίκων.
  10. Οι περιστάσεις της υπόθεσης δεν δικαιολογούν την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
  11. Η Αιτήτρια καταχρηστικά καταχώρησε την παρούσα Αίτηση και/ή καθυστερεί την όλη διαδικασία της Διαιτησίας, κάτι που είναι αντίθετο με το πνεύμα της δικαιοσύνης.
  12. Η υπό κρίση Αίτηση είναι αβάσιμη, ενοχλητική, καταχρηστική και κακόπιστη και/ή οι λόγοι που την υποστηρίζουν είναι αδικαιολόγητοι, ανεπαρκείς και αναληθείς και/ή υποβλήθηκε καθυστερημένα με αποτέλεσμα την αύξηση των εξόδων και/ή με σκοπό την άσκηση πίεσης στην Καθ' ης η Αίτηση και/ή με αλλότρια κίνητρα.
  13. Το ποσό που ζητείται ως ασφάλεια εξόδων είναι υποθετικό και/ή αδικαιολόγητο και/ή υπέρογκο και/ή υπερβολικό, τυχόν δε έγκριση της αίτησης θα ήταν άδικη και αντίθετη με την ορθή και αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.
  14. Με την υπό κρίση Αίτηση επιδιώκεται η αποφυγή εκδίκασης της μεταξύ των διαδίκων Διαιτησίας και της Απαίτησης της Καθ' ης η Αίτηση, που είναι γνήσια και ειλικρινής με πάρα πολύ καλές πιθανότητες επιτυχίας.
  15. Τυχόν έγκριση της Αίτησης θα οδηγήσει σε στέρηση του δικαιώματος της Καθ΄ ης η αίτηση να έχει πρόσβαση στο Δικαστήριο κατά παράβαση του Άρθρου 30.2 του Συντάγματος και/ή του Άρθρου 6.1 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Θεμελιωδών Ελευθεριών και/ή καθιστώντας σε κάθε περίπτωση άδικη την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.» Η Ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κ. Αθηνόδωρου Ιωσήφ, ο οποίος δηλώνει ένας εκ των Διευθυντών της Καθ΄ ης η Αίτηση, γνώστης των γεγονότων και δεόντως εξουσιοδοτημένος από την Καθ΄ ης η Αίτηση να προβεί στην εν λόγω ένορκη δήλωση. Στην παράγραφο 3 της ένορκης δήλωσής του αναφέρει τα ακόλουθα: «Όπως ορθά σημειώνει και ο κύριος Κουτσούλλης στην ένορκη του δήλωση η Καθ' ης η Αίτηση είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με έδρα στην Λευκωσία. Επιπρόσθετα αναφέρω ότι η Καθ' ης η Αίτηση ασχολείται με οικοδομικές εργασίες και με την κατασκευή και επιδιόρθωση κατοικιών και κτιρίων, είναι εγγεγραμμένος εργολήπτης με αριθμό εγγραφής στο Μητρώο Εργοληπτών 4801/1997/ΛΕΥ και είναι εταιρεία ενεργή που δραστηριοποιείται κανονικά, τα γραφεία της λειτουργούν κανονικά, τα τηλέφωνα της, οι συσκευές τηλεομοιοτύπων και ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της λειτουργούν κανονικά και παραλαμβάνει την αλληλογραφία που της αποστέλλεται. Τόσο οι αξιωματούχοι της Καθ' ης η Αίτηση όσο και οι μέτοχοι της είναι Κύπριοι πολίτες.» Και στην παράγραφο 14 της ένορκης δήλωσής του τα ακόλουθα: «...... Ως εκ των πιο πάνω πραγματικά πιστεύω ότι η Αιτήτρια προσπαθεί με κάθε δυνατό τρόπο να εκτροχιάσει την διαδικασία της Διαιτησίας, εξ' ου και τηρεί την συμπεριφορά που περιγράφω πιο πάνω. Τονίζω ότι ακόμα και η καταχώρηση της παρούσης Αίτησης εντάσσεται στο πλαίσιο της συμπεριφοράς που τηρεί η Αιτήτρια, δηλαδή να δημιουργεί καθυστερήσεις χρησιμοποιώντας τις διαδικασίες καταχρηστικά, παρακωλύοντας την έναρξη της ακρόασης της Διαιτησίας, γνωρίζοντας ότι η καθυστέρηση αυτή πλήττει καίρια και παραβλάπτει ουσιαστικά τα δικαιώματα της Καθ' ης η Αίτηση που αναμένει όπως εντός εύλογου χρόνου περατωθεί η διαδικασία της Διαιτησίας και να εισπράξει το λαβείν της, για την είσπραξη του οποίου αναμένει πέραν των 3 ετών.» Με άδεια του Δικαστηρίου έχουν καταχωριστεί και από τις δύο πλευρές συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις. Ουδείς ενόρκως δηλών αντεξετάστηκε. Αναφέρω από τώρα ότι έχω θέσει ενώπιον μου το περιεχόμενο της Αίτησης και της Ένστασης. Το ίδιο ισχύει για το μαρτυρικό υλικό (συμπεριλαμβανομένων των τεκμηρίων) που έχει προσαχθεί στα πλαίσια εκδίκασης της Αίτησης, τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων, και για τη Νομολογία στην οποία με παρέπεμψαν. Νοείται ότι θα εξετάσω τις θέσεις και τα επιχειρήματα της κάθε πλευράς στο βαθμό που απαιτείται για τις ανάγκες της υπόθεσης, έχοντας πάντα κατά νου ότι «Δεν αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της αιτιολόγησης δικαστικής απόφασης ειδική αναφορά ή διαπραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται» (Νίκος Οδυσσέα ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 490). Στην Iacovou Brothers (Constr.) Ltd v. Fashionwise Ltd
(2000)1(B) Α.Α.Δ. 1377, το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε Αίτηση της εναγόμενης εταιρείας που αφορούσε σε παροχή ασφάλειας εξόδων. Η ενάγουσα εταιρεία είχε διακόψει τις εργασίες της λόγω της κρίσης στη βιομηχανία κατασκευής έτοιμων ενδυμάτων ενώ είχε μια περιουσία «που συνίστατο από χρεώστες», από υφάσματα και μηχανήματα. Προσπάθειες που έγιναν για πώληση των υφασμάτων και μηχανημάτων της, απέβησαν άκαρπες λόγω της κρίσης. Το Εφετείο επικυρώνοντας την πρωτόδικη Απόφαση και απορρίπτοντας την Έφεση ανέφερε τα ακόλουθα στη σελίδα 1381: «Τα πιο πάνω στοιχεία δεν είναι ικανοποιητικά για να αποσείσουν το σχετικό βάρος της απόδειξης των ισχυρισμών της εφεσείουσας, ανεξάρτητα από τη διαπίστωση ότι η αναστολή των εργασιών της εφεσείουσας και η προσωρινή αδυναμία διάθεσης των υφασμάτων και μηχανημάτων δεν εξυπακούει έλλειψη ικανότητας καταβολής των δικηγορικών εξόδων της εφεσείουσας σε περίπτωση που η τελευταία επιτύχει στην αγωγή της. Η περιουσία συμπεριλαμβάνει εκτός από τα υφάσματα και μηχανήματα και αριθμό χρεωστών. Η εφεσείουσα είχε την υποχρέωση να ικανοποιήσει το πρωτόδικο Δικαστήριο ότι η συνολική αξία των πιο πάνω στοιχείων δεν θα μπορούσε να καλύψει το ποσό που θα εδικαιούτο υπό τύπο εξόδων σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής της. Η αδυναμία διάθεσης κινητής περιουσίας που οφείλεται σε προσωρινούς εμπορικούς λόγους δεν εκμηδενίζει την αξία της περιουσίας σε βαθμό που ο ιδιοκτήτης της περιουσίας να θεωρείται ανίκανος να ικανοποιήσει υποχρεώσεις που προκύπτουν από την έκδοση μιας διαταγής καταβολής εξόδων σε μια δικαστική διαδικασία. Η αφερεγγυότητα πρέπει να καταφαίνεται ως θετικό γεγονός πράγμα που δεν έχει καταφανεί σ΄ αυτή την υπόθεση.» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο). Στην Genemp Trading Ltd v. Λαϊκή Κυπρ. Τρ. Δημόσ. Εταιρ. Λτδ
(2011)1(Β) Α.Α.Δ. 1314, διαβάζουμε τα ακόλουθα από στις σελίδες 1318 -1319: «Η παροχή ασφάλειας εξόδων συνεπάγεται την άσκηση διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Τέτοια ασφάλεια διατάσσεται κατά κανόνα όταν ο ενάγων είναι κάτοικος εξωτερικού ή έχει τη συνήθη διαμονή του εκτός δικαιοδοσίας, κάτι το οποίο πρωτίστως φαίνεται από το ίδιο το κλητήριο ένταλμα. Η τυχόν κατοχή εκ μέρους του ενάγοντα περιουσίας που βρίσκεται εντός της επικράτειας και είναι ουσιαστική και μόνιμη, δυνατόν να συνηγορήσει εναντίον της παροχής ασφάλειας εξόδων υπό την προϋπόθεση ότι η περιουσία αυτή είναι κατά κοινή λογική διαθέσιμη προς εκτέλεση και όχι υποκείμενη σε εξανεμισμό σε οποιοδήποτε χρόνο. (Δέστε Ebrand v. Gassier [1884] 28 Ch.D. 232 και In Re Apollinaris Company' s Trade Marks [1891] 1 Ch. 1). Στα ευρύτερα κριτήρια για την παροχή ασφάλειας εξόδων συγκαταλέγεται και η δύναμη της υπόθεσης του ενάγοντα διότι αν έχει καλή υπόθεση, η δε υπεράσπιση φαίνεται να μην ευσταθεί, τότε θα ήταν αντίθετο με το πνεύμα της δικαιοσύνης να διαταχθεί η καταβολή ασφάλειας εξόδων επιβραβεύοντας έτσι ουσιαστικά τον εναγόμενο και καθυστερώντας την όλη διαδικασία. Ο χρόνος υποβολής της αίτησης είναι ένα πρόσθετο στοιχείο που λαμβάνεται υπόψη και δεν αποκλείεται η περίπτωση η καθυστέρηση του διαδίκου να αποταθεί εγκαίρως για ασφάλεια εξόδων, σε συσχετισμό με άλλους ενισχυτικούς παράγοντες, να οδηγήσει το Δικαστήριο στην απόρριψη του αιτήματος. (Δέστε Union Des Cooperatives Agricoles De Cereales De Semences v. Apak Agro Industries Ltd κ.ά. (Αρ. 2)
(1992)1 Α.Α.Δ. 1170).» Και λίγο πιο κάτω τα ακόλουθα, σε σχέση με το Άρθρο 382 του Κεφ. 113, επί του οποίου εδράζεται η Αίτηση: «Περαιτέρω, το Άρθρο 382 του Κεφ. 113, δίνει την ευχέρεια στο Δικαστήριο εκεί όπου φαίνεται με αξιόπιστη μαρτυρία ότι υπάρχει εύλογη υπόνοια ότι η εταιρεία δεν θα μπορεί να καταβάλει τα έξοδα, να εκδώσει εναντίον της διάταγμα για την ασφάλεια εξόδων, αναστέλλοντας στο μεταξύ όλες τις διαδικασίες.» Στην τελευταία πιο πάνω Απόφαση, το Ανώτατο Δικαστήριο βρήκε πως υπήρχε φαινομενική καθυστέρηση στην καταχώριση της Αίτησης, η οποία υποβλήθηκε από την Εφεσίβλητη στα πλαίσια εκδίκασης Έφεσης, αφού η Εφεσείουσα-Καθ΄ ης η Αίτηση βρισκόταν υπό εκκαθάριση την ημέρα που η Έφεση ορίστηκε για προδικασία με αποτέλεσμα να καταστεί αναγκαία η αναβολή αυτής σε διάφορες ημερομηνίες ώστε να διασαφηνιστεί το ζήτημα της συγκατάθεσης του Επίσημου Παραλήπτη για τη συνέχιση της διαδικασίας ενώπιον του Εφετείου από τον δικηγόρο της Εφεσείουσας. Με τα συγκεκριμένα γεγονότα της εν λόγω υπόθεσης και αφού είχε διαταχθεί πρωτοδίκως «η αναστολή του διατάγματος διάλυσης της Εφεσείουσας, οπότε εφόσον παρουσιαζόταν πλέον δυνατή η συνέχιση της Έφεσης», καταχωρίστηκε η Αίτηση για ασφάλεια εξόδων. Κρίθηκε από το Εφετείο πως δεν υπήρχε αδικαιολόγητη καθυστέρηση. Στην υπόθεση Επίσημος Παραλήπτης ν. Γεν. Ασφ. Κύπρου Λτδ (Αρ. 2)
(2005)1(Β) Α.Α.Δ. 1446, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στις σελίδες 1455-1457: «Υπενθυμίζουμε κατ' αρχάς την Continental Ins. Co. of Hampshire v. O'Regan
(1998)1(B) A.A.Δ. 1087, όπου αποφασίστηκε ότι η ασφάλεια εξόδων δεν πρέ­πει να λειτουργεί με τρόπο που να στερεί το δικαίωμα πρόσβασης στο Δικαστήριο. Λέχθηκαν εκεί τα εξής: «Εκείνο που βαραίνει στη σκέψη μας είναι η αδιαμφισβήτητη οικονομική αδυναμία του εφεσίβλητου. Η οποία δεν θα του επέτρεπε να συμμορφωθεί με διάταγμα για την εξασφάλιση των εξόδων της εφεσείουσας. Οπότε θα του εστερείτο η πρόσβαση στο δικαστήριο η οποία διασφαλίζεται από το Άρθρο 30.2 του Συντάγματος και το Άρθρο 6.1 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Θεμελιω­δών Ελευθεριών: βλ. Airey Case Judgment of 9 October 1979, Series A, No. 32 p. 15 και Andronicou and Constantinou Judgment of 9 October
  1. Βέβαια, η πρόνοια για εξασφάλιση δεν απολήγει καθεαυτήν σε στέρηση ή περιορισμό του δι­καιώματος πρόσβασης στο δικαστήριο. Εξαρτάται από τις πε­ριστάσεις. Όπως ανέφερε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ανθρωπί­νων Δικαιωμάτων στην Χ. v. Sweeden, απόφαση ημερ. 28 Φε­βρουαρίου 1979, στην οποία μας παρέπεμψε ο συνήγορος της εφεσείουσας: "... it cannot be assumed that a request of security would automatically prevent a foreign plaintiff from access to the courts, since he might have sufficient means for providing the security. In other words, it would appear to depend on an examination of the application of the 1886 Act in a concrete case as to whether or not a demand for security could be considered to amount to a denial of access to the courts contrary to the provisions of the Convention." Κατά την άποψη μας, η έκδοση διαταγής για εξασφάλιση εξό­δων δεν πρέπει να παραγνωρίζει την οικονομική κατάσταση του προσώπου εναντίον του οποίου στρέφεται. Με εξαίρεση ορισμένες αναγνωρισμένες περιπτώσεις - της αφερέγγυας εταιρείας (βλ. άρθρο 382 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113), του αναξιόχρεου μόνο κατ' όνομα ενάγοντος ή του εκδηλώσαντος με εσκεμμένες ενέργειες την πρόθεση να αποφύγει εν καιρώ τις όποιες δικές του εκ της αντιδικίας υποχρεώσεις - η οικονομική αδυναμία ενάγοντος δεν αποτελεί λόγο για εξασφάλιση των εξόδων εναγομένου: βλ. Michiels v. The Empire Palace Ltd [1892] 66 L.T.R.
  2. To ίδιο δεν πρέπει η οικονο­μική αδυναμία ενάγοντος εκτός δικαιοδοσίας να απολήγει σε στέρηση της πρόσβασης του στο δικαστήριο.» Την ίδια γραμμή ακολούθησε το Εφετείο και στις υποθέσεις Conway ν. Ηλία
(2002)1 Α.Α.Δ. 1653, Χαραλαμπίδης ν. Πέτρου κ.ά.,
(2003)1(Γ) Α.Α.Δ. 1698 και Stadland Holdings Ltd κ.ά. v. Ευσταθίου κ.ά.,
(2003)1(Γ) Α.Α.Δ. 1809. Βέβαια, στην προκείμε­ινη περίπτωση η οικονομική αδυναμία των εφεσειόντων αποτελού­σε το έρεισμα του αιτήματος των εφεσίβλητων για ασφάλεια εξό­δων. Προβλέπεται, όπως προαναφέραμε, από το άρθρο 382 του περί Εταιρειών Νόμου, το οποίο παρέχει στο Δικαστήριο διακριτική ευχέρεια. Πρέπει όμως να ερμηνεύεται με τρόπο που να λαμ­βάνει υπόψη όχι μόνο την οικονομική αδυναμία ενάγουσας εται­ρείας, όπως και την αντίστοιχη εύλογη ανησυχία αντίδικου για τα έξοδα του, αλλά και το δικαίωμα πρόσβασης στο Δικαστήριο. Αλ­λιώς δεν θα μπορούσε να δικαιολογηθεί η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης διατάγματος. Χρειάζεται ισορροπία: Βλ Golder v. U.K. Series A Vol. 18
(1975)σελ. 1, Ashingdane v. U.K., Series A Vol. 93
(1985)σελ. 1, Tolstoy Miloslavsky v. U.K. Series A Vol. 316
(1996)σελ. 51, Ait-Mouhoud v. France, ECHR Reports of Judgments and Decisions 1998 - VIII No. 96 σελ. 3214, Kreuz v. Poland, ECHR Reports of Judgments and Decisions 2001 - VI σελ. 127, Jedamski and Jedamska v. Poland 73547/01 ECHR Reports of Judgments and Decisions 2005 σελ. 538.» Το Δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια, αφού περί διακριτικής ευχέρειας πρόκειται, οφείλει να σταθμίσει από τη μια την ανησυχία της Αιτήτριας για τα έξοδα της και από την άλλη το δικαίωμα πρόσβασης της Καθ΄ ης η Αίτηση στη διαιτητική διαδικασία. Τα μέρη εδώ έχουν συμφωνήσει δυνάμει Συμφωνητικού Εγγράφου Διαιτησίας ημερ. 13.11.13, όπως παραπέμψουν τις μεταξύ τους διαφορές που προέκυψαν σε σχέση με συμβόλαιο για οικοδομικά έργα ημερ. 20.1.11, σε Διαιτησία δυνάμει του Περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφ.
  1. Στους όρους της Συμφωνίας ημερ. 13.11.13, αναφέρονται τα ακόλουθα για την αμοιβή των Διαιτητών και για τα λοιπά έξοδα Διαιτησίας: «(στ) Η αμοιβή των Διαιτητών και τα λοιπά έξοδα Διαιτησίας θα κατανεμηθούν μεταξύ των Μερών, με την απόφαση των Διαιτητών. Σε περίπτωση που η Διαιτησία παραταθεί πέραν των 3 μηνών από την ημερομηνία υποβολής του καταλόγου εγγράφων ή από την ημερομηνία έναρξης ακροάσεων, τότε η αμοιβή των Διαιτητών θα γίνεται με ενδιάμεσες πληρωμές ανά τρίμηνο. Ενδιάμεσες πληρωμές θα γίνονται εξ ημισείας από τα Μέρη. (ζ) Προκαταβολή €500,00 συν Φ.Π.Α. για έκαστο Διαιτητή.» Για ό,τι αξίζει αναφέρω πως δεν έχει συμφωνηθεί όπως ο αποτυχών διάδικος επιβαρυνθεί με την αμοιβή των Διαιτητών και με τα υπόλοιπα έξοδα διαιτησίας, αλλά ότι αυτά θα κατανεμηθούν μεταξύ των μερών. Περαιτέρω, η Καθ΄ ης η Αίτηση έχει καταβάλει τα μέχρι σήμερα έξοδα της Διαιτησίας που της αναλογούν (σχετικές αποδείξεις επισυνάπτονται ως Τεκμήριο 3 στην ένορκη δήλωση του κ. Αθηνόδωρου Ιωσήφ που υποστηρίζει την Ένσταση). Προχωρώ με την εν γένει συμπεριφορά των μερών στη Διαιτησία. Η Έκθεση Απαίτησης της Καθ΄ ης η Αίτηση καταχωρίστηκε στις 30.5.
  2. Η πλευρά της Αιτήτριας όφειλε να είχε καταχωρίσει την Υπεράσπιση και Ανταπαίτησή της μέχρι τις 30.9.
  3. Δεν το έπραξε, με αποτέλεσμα οι δικηγόροι της Καθ΄ ης η Αίτηση να αποστείλουν επιστολή ημερ. 13.10.14 προς τους Διαιτητές, με την οποία τους καλούσαν να ορίσουν την Διαιτησία για απόδειξη. Η εν λόγω επιστολή κοινοποιήθηκε και στους δικηγόρους της Αιτήτριας. Οι τελευταίοι με επιστολή τους ημερ. 14.10.14 προς τους Διαιτητές, ζητούσαν όπως τους δοθεί πρόσθετος χρόνος «προκειμένου να ολοκληρωθεί η Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησής μας». Στις 21.10.14 επανήλθαν με νέα επιστολή με την οποία ζητούσαν από τους Διαιτητές να τους δοθεί πρόσθετος χρόνος «προκειμένου να ολοκληρωθεί η Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησής μας». Στις 21.10.14 οι δικηγόροι της Καθ΄ ης η αίτηση απέστειλαν επιστολή διαμαρτυρίας προς τους Διαιτητές, λέγοντας σε αυτούς πως ήθελαν να γνωρίζουν για τα όποια αιτήματα της Αιτήτριας σε σχέση με την επίδικη Διαιτησία. Στις 22.10.14 οι Διαιτητές με επιστολή τους προς τους δικηγόρους της Αιτήτριας τους ανέφεραν ότι το αίτημα τους είχε εγκριθεί και ότι η Υπεράσπιση και Ανταπαίτησή τους θα έπρεπε να υποβληθεί μέχρι τις 30.12.
  4. Με την ίδια επιστολή, οι Διαιτητές προτρέπουν την Αιτήτρια να καταχωρίσει το δικόγραφό της το συντομότερο δυνατό. Η Αιτήτρια δεν συμμορφώθηκε με τις πιο πάνω οδηγίες και ζήτησε με επιστολή της ημερ. 2.1.15 πρόσθετη παράταση χρόνου «για την ετοιμασία και υποβολή της Έκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης». Οι Διαιτητές απάντησαν σε αυτή με επιστολή ημερ. 5.1.15 λέγοντας της ότι της έχει ήδη δοθεί ικανοποιητικός χρόνος «για την ετοιμασία της Έκθεσής σας». Επιδεικνύοντας προφανώς επιείκεια, ενέκριναν το αίτημά της παραχωρώντας περαιτέρω παράταση χρόνου μέχρι τις 16.2.
  5. Με την εν λόγω επιστολή, δήλωναν πως η εν λόγω παράταση θα ήταν η τελευταία. Οι δικηγόροι της Καθ΄ ης η Αίτηση αντέδρασαν με επιστολή τους προς τους Διαιτητές ημερ. 9.1.15 λέγοντας πως η δοθείσα παράταση παραβιάζει την ισότητα μεταξύ των διαδίκων, εκτροχιάζει τη διαδικασία Διαιτησίας και δημιουργεί αδικαιολόγητες καθυστερήσεις. Με την εν λόγω επιστολή επιφύλασσαν τα δικαιώματά τους. Ζητούσαν επίσης όπως οριστεί η Διαιτησία για απόδειξη σε συγκεκριμένη ημερομηνία εκτός εάν εντός προθεσμίας που θα αποφάσιζαν οι Διαιτητές καταχωριστεί η Υπεράσπιση. Η επιστολή αυτή κοινοποιήθηκε στις 19.1.15 στους δικηγόρους της Αιτήτριας, οι οποίοι απάντησαν με επιστολή ημερ. 19.1.
  6. Με την εν λόγω επιστολή ζητούν περαιτέρω παράταση για καταχώριση της Υπεράσπισής τους μέχρι τέλος Μαρτίου του 2015 για συγκεκριμένους λόγους που παρατίθενται στην επιστολή. Οι δικηγόροι της Καθ΄ ης η αίτηση με επιστολή τους προς τους Διαιτητές ημερ. 21.1.15 αντέδρασαν λέγοντας για άλλη μια φορά πως η καθυστέρηση επηρεάζει τα συμφέροντα των πελατών τους. Έφεραν δε Ένσταση στο αίτημα για παράταση του χρόνου καταχώρισης Υπεράσπισης. Οι Διαιτητές με επιστολή τους ημερ. 23.1.15 προς τους δικηγόρους της Αιτήτριας ανέφεραν πως οι οδηγίες τους για καταχώριση της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης μέχρι τις 16.2.15 δεν διαφοροποιούνται και τους καλούσαν να συμμορφωθούν με αυτές. Σε αντίθετη περίπτωση, τους έλεγαν, η υπόθεση θα οριστεί για απόδειξη στις 3.3.15 και ώρα 4 μ.μ.. Οι Διαιτητές απέστειλαν και άλλη επιστολή ημερ. 29.1.15 προς τους δικηγόρους της Αιτήτριας σε προσοχή του κ. Γιώργου Κολοκασίδη με την οποία τους έλεγαν τα ακόλουθα: «Σε συνέχεια της επιστολής μας ημερομηνίας 23/01/2015 και κατόπιν τηλεφωνικής επικοινωνίας του κ. Δημήτρη Δημητρίου Συμβούλου των Καθ΄ ων η Απαίτηση με τους Διαιτητές, σας πληροφορούμε ότι δεν προτιθέμεθα να παραχωρήσουμε περαιτέρω παράταση χρόνου για την υποβολή της Έκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης από τους Καθ΄ ων η Απαίτηση. Θεωρούμε ότι η συνολική παράταση που έχει δοθεί είναι ικανοποιητική για την ετοιμασία της σχετικής Έκθεσης. Με την ευκαιρία αυτή, ζητούμε από τα Μέρη όπως αποφεύγουν τις τηλεφωνικές επικοινωνίες με τους Διαιτητές (εκτός και αν είναι απολύτως αναγκαίο). Είμαστε σίγουροι ότι θα έχουμε τη θετική ανταπόκριση των Μερών.» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο). Με επιστολή ημερ. 3.3.15 οι δικηγόροι της Αιτήτριας απέστειλαν στους Διαιτητές επιστολή με το ακόλουθο περιεχόμενο: «Επιθυμώ να σας ενημερώσω ότι οι πελάτες μου στην ανωτέρω υπόθεση πρόκειται να καταχωρίσουν στο επόμενο διάστημα και πριν την σημερινή απόδειξη το δικόγραφο της πλευράς μας. Ενόψει τούτου ζητώ, εφόσον ληφθεί αυτό το δικόγραφο από τους διαιτητές, να μην προχωρήσει η προγραμματισμένη ακρόαση. Είναι ορθό και δίκαιο οποιαδήποτε κύρωση της δικής μας πλευράς για την εκπρόθεσμη καταχώριση του δικογράφου μας να εξαντληθεί σε επιδίκαση εξόδων. Είναι ορθό και δίκαιο και συμβατό με τα συνταγματικά προβλεπόμενα έστω και σε αυτό το στάδιο να δοθεί η ευκαιρία και στις δύο πλευρές να αναπτύξουν εκτενώς τις θέσεις τους προτού ληφθεί η απόφαση των διαιτητών. Επί του πιο πάνω θα επιχειρήσω και προφορική συνεννόηση με τον συνάδελφο για τους απαιτητές και στη συνέχεια (και σε συνεννόηση) με τους διαιτητές.» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο). Η Αιτήτρια ορθά αντιλαμβανόμενη ότι έχει την ευθύνη για την καθυστέρηση, δέχθηκε να της επιβληθούν κυρώσεις οι οποίες αφορούν σε καταδίκη αυτής στα έξοδα. Στις 3.3.15 οι δικηγόροι της Αιτήτριας απέστειλαν και άλλη επιστολή προς τους Διαιτητές στην οποία έλεγαν ότι «τώρα πρέπει να έχετε στα χέρια σας το δικόγραφο της πλευράς μας. Ενόψει τούτου ζητώ όπως αναβληθεί η ακρόαση του απογεύματος και στη συνέχεια δοθούν οδηγίες στα μέρη για τη συνέχιση της ακρόασης». Οι δικηγόροι της Καθ΄ ης η αίτηση αντέδρασαν για άλλη μια φορά με επιστολή τους ημερ. 3.3.15 προς τους Διαιτητές, λέγοντας πως αν μέχρι τις 16:00 μ.μ. παραδοθεί στους Διαιτητές και στα γραφεία τους το δικόγραφο της άλλης πλευράς, δεν θα είχαν ένσταση στο αίτημα. Με την ίδια επιστολή αξίωναν όλα τα έξοδα που είχαν προκύψει. Τελικά η Αιτήτρια καταχώρισε στις 3.3.15 την Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησής της. Η πλευρά της Καθ΄ ης η Αίτηση καταχώρισε Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση στις 18.11.
  7. Η Αιτήτρια με επιστολή της ημερ. 1.12.15 προς τους Διαιτητές ζητούσε την άδεια των Διαιτητών για να καταθέσει Απάντηση στην Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση. Αυτή η άδεια της δόθηκε με οδηγίες από τους Διαιτητές όπως καταχωριστεί το σχετικό έγγραφο, μέχρι τις 29.1.
  8. Οι δικηγόροι της Καθ΄ ης η Αίτηση με επιστολή τους ημερ. 10.2.16 προς τους Διαιτητές, σημείωναν πως η Αιτήτρια δεν είχε καταθέσει το έγγραφο που ζήτησε, δηλαδή Απάντηση στην Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση. Με την ίδια επιστολή ζητούσε όπως η Διαιτησία οριστεί για οδηγίες ενώπιον των Διαιτητών. Μετά από όλα τα πιο πάνω, οι δικηγόροι της Αιτήτριας με επιστολή τους ημερ. 15.2.16 προς τους Διαιτητές, ανέφεραν τα ακόλουθα, τα οποία ουδεμία σχέση είχαν με τα προηγούμενα αιτήματα της Αιτήτριας: «Σε σχέση με την επιστολή των συναδέλφων ημερομηνίας 10.2.2016 και τη λήξη της προθεσμίας για καταχώρηση Απάντησης από πλευράς των πελατών μας ζητούμε την κατανόηση του διαιτητικού δικαστηρίου καθότι μας έχουν δοθεί οδηγίες από τους πελάτες μας για καταχώρηση στο δικαστήριο αίτησης για ασφάλεια έναντι εξόδων ή και απαιτήσεως στην πιο πάνω διαδικασία. Η αίτηση αυτή αναμένεται να καταχωρηθεί εντός των επομένων ημερών και ενδέχεται να επηρεάσει την εξέλιξη της διαδικασίας.» Τελικά, καταχωρίστηκε η υπό εκδίκαση Αίτηση στις 9.5.
  9. Καταλήγω, χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία, ότι η πιο πάνω συμπεριφορά της Αιτήτριας από μόνη της συνιστά λόγο για απόρριψη της Αίτησης. Η Αιτήτρια αφού ζήτησε επανειλημμένα παράταση του χρόνου για να καταχωρίσει το δικόγραφό της, το οποίο και καταχώρισε με υπέρμετρη καθυστέρηση, στη συνέχεια ζήτησε να της δοθεί άδεια και χρόνος για να καταχωρίσει Απάντηση στην Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση, αίτημα που και πάλι εγκρίθηκε. Ενώ είχε υποχρέωση να καταχωρίσει το εν λόγω έγγραφο μέχρι τις 29.1.16, όχι μόνο δεν το έπραξε αλλά ξαφνικά με επιστολή των δικηγόρων της ημερ. 15.2.16, οι τελευταίοι ανέφεραν ότι οι πελάτες, τους έδωσαν οδηγίες να καταχωρίσουν στο Δικαστήριο Αίτηση για ασφάλεια εξόδων και ότι η Αίτηση αυτή ενδεχομένως να επηρεάσει την εξέλιξη της διαιτητικής διαδικασίας. Βεβαίως, με τη δική της συμπεριφορά και ενέργειες, η διαδικασία της Διαιτησίας έχει ήδη επηρεαστεί, και αναφέρομαι στην καθυστέρηση που έχει προκύψει, και για την οποία δικαιολογημένα η Καθ΄ ης η Αίτηση διαμαρτύρεται. Η Αιτήτρια μπορούσε να είχε καταχωρήσει Αίτηση στο Δικαστήριο για παροχή ασφάλειας εξόδων νωρίτερα, και όχι στο συγκεκριμένο χρονικό σημείο, με τον συγκεκριμένο τρόπο, και αφού είχαν προηγηθεί όλα τα άλλα για τα οποία έγινε αναφορά πιο πάνω. Σημειώνεται εδώ ότι σύμφωνα με τη μαρτυρία της Αιτήτριας, αυτή φέρεται να γνώριζε για την κατ΄ ισχυρισμόν αφερεγγυότητα της Καθ΄ ης η Αίτηση πολύ πριν από τη σύναψη της συμφωνίας των μερών για παραπομπή των διαφορών τους σε Διαιτησία. Σχετικές με το θέμα αυτό είναι οι παράγραφοι 10-15 από την ένορκη δήλωση του κ. Κουτσούλη Χριστάκη, που υποστηρίζει την υπό εκδίκαση Αίτηση. Στις εν λόγω παραγράφους γίνεται αναφορά σε κατ΄ ισχυρισμόν γεγονότα που έλαβαν χώρα τον Σεπτέμβρη του 2012 και τον Νοέμβρη του 2012, ενώ το συνυποσχετικό Διαιτησίας υπεγράφη τον Νοέμβριο του
  10. Με άλλα λόγια, άφησε μεγάλο χρονικό διάστημα να διαρρεύσει χωρίς να καταχωρίσει Αίτηση για ασφάλεια εξόδων. Και το κυριότερο, αφού έλαβε μέρος στη Διαιτησία ζήτησε αρκετές φορές αναβολή για να καταχωρίσει το δικόγραφό της, το οποίο τελικά καταχώρισε. Περαιτέρω, αφού ζήτησε και της δόθηκε άδεια και οδηγίες για να καταχωρίσει και Απάντηση στην Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση, όχι μόνο δεν συμμορφώθηκε με τις εν λόγω οδηγίες, αλλά αφού παρήλθε ο χρόνος που της δόθηκε για να συμμορφωθεί με τις εν λόγω οδηγίες, αποφάσισε να μην συμμορφωθεί με αυτές, λέγοντας ουσιαστικά πως δεν επιθυμούσε πλέον να καταχωρίσει Απάντηση στην Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση, και ότι θα καταχωρούσε την υπό εκδίκαση Αίτηση. Εν πάση περιπτώσει, θα απέρριπτα την Αίτηση και για άλλους λόγους. Η Καθ΄ ης η Αίτηση ισχυρίζεται, και δεν έχει αμφισβητηθεί, ότι έχει καταχωρίσει εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας Αγωγές (306/11 και 308/11 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας), με τις οποίες αξιώνει το συνολικό ποσό των €5.500.000 για εκτελεσθείσες και μη πληρωθείσες εργασίες αναφορικά με έργα που έγιναν στην Α΄ και Γ΄ Τεχνική Σχολή Λευκωσίας. Οι διαφορές αυτές έχουν παραπεμφθεί σε Διαιτησία δυνάμει διαταγών του Δικαστηρίου. Περαιτέρω εκκρεμούν άλλες διαδικασίες Διαιτησίας, ως λεπτομερώς περιγράφονται στην παράγραφο 13 της ένορκης δήλωσης του κ. Αθηνόδωρου Ιωσήφ που υποστηρίζει την Ένσταση, με τις οποίες η Καθ΄ ης η Αίτηση αξιώνει εναντίον τρίτων προσώπων το συνολικό ποσό €1.800.000 για εκτελεσθείσες εργασίες. Περαιτέρω, η Καθ΄ ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια της οφείλει το ποσό των €5.110,08 δυνάμει Ενδιάμεσου Πιστοποιητικού Πληρωμής υπ΄ αριθμό 27, ημερομηνίας 2.5.13 (αντίγραφο αυτού επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 3). Τέλος, η Καθ΄ ης η Αίτηση ισχυρίζεται πως ουδεμία δικαστική Απόφαση σε αστικής φύσεως υπόθεση παραμένει ανικανοποίητη. Ως ελέχθη, οι ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκαν. Το γεγονός ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση έχει οφειλές αστικής φύσεως οι οποίες δεν φαίνονται σήμερα να είναι ληξιπρόθεσμες και απαιτητές, δεν την καθιστά ανίκανη να πληρώσει τα έξοδα της διαιτητικής διαδικασίας σε περίπτωση που διαταχθεί. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει στην παράγραφο 12 της ένορκης του δήλωσης ο κ. Αθηνόδωρος Ιωσήφ: «Τονίζω ότι ουδεμία δικαστική ή διαιτητική απόφαση εκδόθηκε εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση από τους αναφερόμενους στην ένορκη δήλωση του κυρίου Κουτσούλλη υπεργολάβους και από οποιουσδήποτε υπεργολάβους του Έργου. Εν πάση περιπτώσει ουδέποτε η Καθ' ης η Αίτηση άφησε οποιαδήποτε τυχόν εναντίον της απόφαση ανικανοποίητη.» Δεν διαφεύγει της προσοχής μου ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση και οι διευθυντές αυτής, καταδικάστηκαν, κατόπιν δικής τους παραδοχής, από Ποινικό Δικαστήριο για μη καταβολή οφειλόμενων ποσών στο Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Η καταδίκη αυτή έλαβε χώραν στις 26.6.
  11. Όπως αναφέρει ο κ. Αθηνόδωρος Ιωσήφ, κατά τον ουσιώδη χρόνο παράλειψης της καταβολής των κοινωνικών ασφαλίσεων, η Καθ΄ ης η Αίτηση είχε να λαμβάνει αρκετά μεγάλα ποσά τόσο από την Αιτήτρια όσο και από τρίτα πρόσωπα για εκτελεσθείσες εργασίες. είναι συνεπεία αυτής της άρνησης της Αιτήτριας και τρίτων προσώπων να καταβάλουν οφειλόμενα προς αυτήν ποσά, που οδηγήθηκε σε αυτή την παράλειψη. Στην παράγραφο 7 ο κ. Αθηνόδωρος Ιωσήφ αναφέρει και τα ακόλουθα: «Αναμφίβολα το οικονομικό πλήγμα που υπέστη ολόκληρη η Κύπρος και ειδικότερα ο κατασκευαστικός τομέας δεν έχει αφήσει την Καθ' ης η Αίτηση αλώβητη. Ουσιαστικά, τα σοβαρά προβλήματα ρευστότητας που αντιμετώπιζε γενικώς η Κύπρος, άρχισαν να πλήττουν την Καθ' ης η Αίτηση αφού οι πλείστοι πελάτες της έπαυσαν να καταβάλλουν σε αυτήν τα οφειλόμενα υπ' αυτούς ποσά και επομένως δεν υπήρχε η απαραίτητη ροή χρημάτων στα έργα της, ματαιώνονταν εργοληπτικά έργα που είχε αναλάβει, η πελατεία της δυστυχώς μειώθηκε σε μεγάλο βαθμό και πολλοί λογαριασμοί πελατών που διατηρούσε παρέμειναν απλήρωτοι. Η Καθ' ης η Αίτηση, παρά τα οικονομικά της προβλήματα, καταβάλλει έντονες προσπάθειες έτσι ώστε να είναι συνεπής στις υποχρεώσεις της.» Δεν αγνοώ ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση είναι ιδιοκτήτρια ακίνητης περιουσίας ως λεπτομερώς περιγράφεται στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση του κ. Αθηνόδωρου Ιωσήφ, έστω και αν αυτή είναι σήμερα υποθηκευμένη για υποχρεώσεις που δεν φαίνονται να είναι ληξιπρόθεσμες. Το ίδιο ισχύει για την οικία και τα διαμερίσματα για τα οποία γίνεται αναφορά στην παράγραφο 5 της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης του κ. Αθηνόδωρου Ιωσήφ. Η Καθ΄ ης η Αίτηση, η οποία συνεχίζει να ασκεί κανονικά τις δραστηριότητές της, είναι επίσης ιδιοκτήτρια κινητής περιουσίας (μηχανήματα, αυτοκίνητα, σκαλωσιές, εργαλεία κλπ), αξίας περίπου €500.
  12. Αφού έθεσα ενώπιον μου το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας, βρίσκω ότι δεν έχει προσκομιστεί τέτοια μαρτυρία και μάλιστα αξιόπιστη, από την οποία να προκύπτει ότι η περιουσία της Καθ΄ ης η Αίτηση και τα ποσά που αυτή έχει να λαμβάνει από τρίτα πρόσωπα, είναι μικρότερα από τα ποσά που οφείλει. Στην υπόθεση Bilcon v. Fegmay Investments Ltd
(1966)2 All E.R. 513, στην οποία παρέπεμψε ο κ. Κολοκασίδης, τα γεγονότα ήταν διαφορετικά. Εκεί προσκομίστηκε αξιόπιστη μαρτυρία από λογιστές σε σχέση με τις υποχρεώσεις και το ενεργητικό της Εταιρείας, στη βάση της οποίας το Δικαστήριο εξέδωσε διάταγμα για ασφάλεια εξόδων. Η μαρτυρία είχε ως εξής: «On or about Apr. 22, 1963, there was a meeting of the creditors of Bilcon, Ltd., at the offices of Messrs. Bernard Phillips and Co., Accountants, at 76, New Cavendish Street, W.
  1. This followed very shortly after the removal of the said company from its former building activities at the site at Bray, and according to the said accountants the company's liabilities amounted to approximately £45,000 and its principal asset as appears from the accountants' report was a book debt of £43,745 and which was the amount of its claim against the respondent company and which the respondent company repudiated.» Τα γεγονότα εδώ δεν προσομοιάζουν με τα γεγονότα της πιο πάνω υπόθεσης, τα οποία έδιδαν μια ξεκάθαρη εικόνα σε σχέση με την οικονομική κατάσταση της Εταιρείας. Εν κατακλείδι, δεν θεωρώ ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια περίπτωση όπου έχει φανεί με αξιόπιστη μαρτυρία ότι υπάρχει λόγος να πιστεύεται ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση αν και εφόσον αποτύχει στη διαιτητική διαδικασία (στην οποία συμφώνησαν και τα δύο μέρη να οδηγήσουν τις διαφορές τους), θα είναι ανίκανη να πληρώσει τα έξοδα της Αιτήτριας, στα οποία η τελευταία έχει συμπεριλάβει την αμοιβή των Διαιτητών, την οποία υπολογίζει σε €40.000, και την αμοιβή των εμπειρογνωμόνων που θα καλέσει η ίδια, την οποία υπολογίζει σε €30.
  2. Η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον της Αιτήτριας και υπέρ της Καθ΄ ης η Αίτηση, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Ι. Ιωαννίδης, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΓΓ/ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.