← Κύπρος

Χρίστου Ορφανίδη κ.α. ν. Cyprus Popular Bank Public Co Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 7266/13, 12/1/2017

Χρίστου Ορφανίδη κ.α. ν. Cyprus Popular Bank Public Co Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 7266/13, 12/1/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2017:A10 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. ΙΩΑΝΝΙΔΗ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 7266/13 Μεταξύ:

  1. Χρίστου Ορφανίδη
  2. Όμικρο Κτηματική Λτδ
  3. Stalico Investments Ltd
  4. Grangowood Trading Ltd
  5. Promptland Properties Ltd
  6. ΧΡΙΣ-ΕΛ-ΔΗΜ-ΕΛ Λτδ Εναγόντων - και -
  7. Cyprus Popular Bank Public Co Ltd
  8. Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ
  9. Ορφανίδη Δημόσια Εταιρεία Λτδ
  10. Zecomex Ltd Εναγομένων ΚΑΙ ΩΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΔΥΝΑΜΕΙ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΗΜΕΡ. 17/12/15 Μεταξύ:
  11. Χρίστου Ορφανίδη
  12. Όμικρο Κτηματική Λτδ
  13. Stalico Investments Ltd
  14. Grangowood Trading Ltd
  15. Promptland Properties Ltd
  16. ΧΡΙΣ-ΕΛ-ΔΗΜ-ΕΛ Λτδ Εναγόντων - και -
  17. Cyprus Popular Bank Public Co Ltd
  18. Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ
  19. George Maloney και Αντώνη Βασιλείου υπό την ιδιότητα τους ως εκκαθαριστές της εταιρείας Ορφανίδης Δημόσια Εταιρεία Λτδ εκ Λάρνακας
  20. Zecomex Ltd Εναγομένων Αίτηση εκ μέρους της Εναγόμενης 2 ημερ. 24.3.15 Ημερομηνία: 12 Ιανουαρίου,
  21. Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια - Εναγόμενη 2: κα Ξ. Κόκκινου για Χρυσαφίνη και Πολυβίου ΔΕΠΕ (κ. Ν. Καλλένος για να ακούσει απόφαση). Για Καθ΄ ων η Αίτηση - Ενάγουσες 3, 4 και 5: κ. Αντ. Γεωργίου για Φοίβο, Χρίστο Κληρίδη και Συνεργάτες ΔΕΠΕ. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Ενάγοντες με αγωγή που κατέθεσαν στις 12.11.13 εναντίον των πιο πάνω τεσσάρων Εναγομένων αξιώνουν τις ακόλουθες θεραπείες: «Α. Δήλωση του Σεβαστού Δικαστηρίου ότι οι πρόσθετες εξασφαλίσεις ή εγγυήσεις οι οποίες επεβλήθησαν στους Ενάγοντες κατά ή περί το 2011-2012 υπό μορφή εγγυητικών επιστολών και ή εγγυήσεων και ή υποθηκών και ή υποσχετικών επιστολών και ή δυνάμει έγγραφων συμφωνιών και ή δυνάμει παροχής νέων διευκολύνσεων και ή εγγράφων κατά την περίοδο 2011-2012 είναι άκυρες και ή ακυρωτέες σαν το προϊόν άσκησης ανεπίτρεπτου επηρεασμού και ή οικονομικής πίεσης και ή εξαναγκασμού. Β. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου παραμερίζον όλα τα πιο πάνω και ή ακυρώνον αυτά όπως μεταξύ άλλων την εγγυητική της Omikro Ktimatiki Ltd, Ενάγουσας 3, ημερομηνίας κατά ή περί την 7.2.2012 για 12.000.000 ως και τις υποθήκες της Omikro Ktimiati Ltd Υ5761/2011 ημερ. 29.11.2011, ως επίσης και τις προσωπικές εγγυήσεις του Ενάγοντα 1 προς όφελος της Εναγομένης 3 Ορφανίδης Δημόσια Εταιρεία Λτδ δυνάμει εγγυητηρίων εγγράφων 16.12.2011, 7.2.2012, 28.5.2012 ως και τις πρόσθετες υποθήκες οι οποίες δόθηκαν διά σκοπό των περαιτέρω εξασφαλίσεων την περίοδο 2011-2012 όπως υποθήκη 1051/1994 και υποθήκη 3287/2001 ημερομηνίας κατά ή περί 10.2.95 και 23.5.2001 ως και έγγραφο συμφωνίας 12.12.2012 μεταξύ της Εναγομένης 1 και 3, Cyprus Popular Bank Public Co Ltd και Ορφανίδης Δημόσια Εταιρεία Λτδ, και Εναγομένης Zecomex Ltd, αφενός και αφετέρου της Ενάγουσας 3 Stalico Investments Ltd, Εναγομένης 4, Grangowood Trading Ltd, Ενάγοντα 1, Χρίστου Ορφανίδη, Ενάγουσας 5 Promptland Properties Ltd και Ενάγουσας 2 Omikro Ktimatiki Ltd ως και νέων διευκολύνσεων και εξασφαλίσεων ημερομηνίας κατά ή περί 20.1.2012 και 8.5.
  22. Γ. Ακύρωση και ή παραμερισμό των εξασφαλίσεων υποθηκών που έλαβαν δυνάμει των πιο πάνω νέων διευκολύνσεων οι Ενάγοντες. Δ. Αποζημιώσεις και αποκατάσταση γενικής και ειδικής μορφής. Ε. Νόμιμον τόκον. ΣΤ. Έξοδα πλέον ΦΠΑ (Αρ. Εγγραφής 10239150R)» Στις 24.3.15 η Εναγόμενη 2- Τράπεζα, κατάθεσε την υπό εκδίκαση Αίτηση με την οποία αξιώνει τις ακόλουθες θεραπείες: «Α. Διάταγμα Δικαστηρίου με το οποίο να διαγράφεται και/ή παραμερίζεται και/ή ακυρώνεται εξ' ολοκλήρου η Έκθεση Απαίτησης που καταχωρήθηκε από τους ενάγοντες 3, 4, την εν λόγω αγωγή, και/ή Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου όπως η ως άνω με αριθμό και τίτλο αγωγή που καταχωρήθηκε από τους ενάγοντες 3, 4, 5 απορριφθεί ως παράτυπη και/ή ανεπίτρεπτη και/ή αντίθετη των Διαδικαστικών Κανονισμών, της πρακτικής του Δικαστηρίου και της Νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου και των Αγγλικών Δικαστηρίων και/ή Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάσσον την διαγραφή της παρούσας αγωγής ως καταχρηστική, ενοχλητική, σκανδαλώδης, ανεπίτρεπτη και η οποία προκαλεί δυσμενείς επιπτώσεις στα συμφέροντα των εναγομένων /αιτητών αλλά και στη δίκαιη διεξαγωγή της διαδικασίας, και/ή Ε. Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάσσον την διαγραφή των εναγόντων 3, 4, 5 ως ενάγοντες, λόγω του ότι οι εταιρείες είναι υπό διαχείριση/παραλαβή και δεν νομιμοποιούνται να εγείρουν την παρούσα αγωγή χωρίς την άδεια/συγκατάθεση των διαχειριστών/παραληπτών, οι οποίοι είναι πλέον οι αντιπρόσωποι των εταιρειών/εναγόντων αυτών. Ε. Διάταγμα του Δικαστηρίου όπως η διαδικασία στην παρούσα αγωγή ανασταλεί και/ή σταματήσει (be stayed) για τόση περίοδο που θα ορίσει το Δικαστήριο. ΣΤ. Οποιαδήποτε άλλη διαταγή που το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει δίκαιη και εύλογη υπό τις περιστάσεις. Ζ. Έξοδα.» Η Νομική βάση της Αίτησης παρατίθεται αυτολεξεί: «Η αίτηση αυτή βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας θεσμούς (Civil Procedure Rules) Δ.19 θ.4, θ.5 και θ.26, Δ.27, θ.1,2,3, Δ.9 θ.1.2,3,10 , Δ.48 θ.1,2,3,4,8 και 9, στον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ.113 Άρθρα 334-344, στο Άρθρο 30 του Συντάγματος και στο Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, επί των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου και επί των αρχών που διέπουν την διακριτική ευχέρεια αυτού καθώς επίσης και επί των γενικών αρχών του δικαίου.» Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της κας Μαρίας Μιχαήλ από τη Λευκωσία η οποία δηλώνει ότι βρίσκεται στην υπηρεσία της Αιτήτριας (Λειτουργός στην Εσωτερική Νομική Υπηρεσία της Εναγόμενης 2 Τράπεζας), ότι γνωρίζει πολύ καλά τα γεγονότα της υπόθεσης και ότι είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη από την Εναγόμενη 2 να προβεί στην εν λόγω ένορκη δήλωση. Στις παραγράφους 2 και 3 της ένορκης της δήλωσης αναφέρονται τα ακόλουθα: «
  23. Με βάση τις πιο κάτω αναφερόμενες Συμφωνίες και Ομόλογα Επιβαρύνσεων, οι οποίες συστάθηκαν από τους ενάγοντες 3, 4, 5 (εφ εξής οι «Εταιρείες») προς όφελος της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, οι Εταιρείες συμφώνησαν και επιβάρυναν ολόκληρη την Επιχείρηση, την περιουσία της οποιασδήποτε μορφής καθώς και του Ενεργητικού της που βρίσκεται οπουδήποτε συμπεριλαμβανομένου και του κάθε Κεφαλαίου που δεν έχει κληθεί και την φήμη και πελατεία της και όλων των εισπρακτέων και άλλων χρεών της, προς όφελος των εναγομένων 2 για το συνολικό ποσό των Λ.Κ.450.000 πλέον τόκους (το ισόποσο σε ΕΥΡΩ 768.870,64: (α) Ομόλογο Επιβάρυνσης ημερ. 1/2/2007 για ποσό εκ ΛΚ £100.000,00, πλέον τόκο, προμηθειών, εξόδων και άλλων δαπανών σ' αυτό το κεφάλαιο. (β) Ομόλογο Επιβάρυνσης ημερ. 17/2/2005 και 18.3.2005 για ποσό εκ ΛΚ 100.000,00 και ΛΚ50.000 πλέον τόκο, προμηθειών, εξόδων και άλλων δαπανών σ' αυτά τα κεφάλαια. (γ) Ομόλογο Επιβάρυνσης ημερ. 12/12/2005 για ποσό εκ ΛΚ 50.000,00 πλέον τόκο, προμηθειών, εξόδων και άλλων δαπανών σ' αυτό το κεφάλαιο. Επισυνάπτονται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1 στη παρούσα Ένορκη Δήλωση μου αντίγραφα των πιο πάνω αναφερομένων στις υποπαραγράφους (α) έως (γ) Ομολόγων Επιβάρυνσης.
  24. Με βάση συγκεκριμένο όρο και πρόνοια των πιο πάνω αναφερομένων Ομολόγων Επιβάρυνσης, η Τράπεζα με γραπτή ειδοποίηση της προς τις Εταιρείες ημερομηνίας 18/4/2013, ενημέρωσαν τις Εταιρείες ότι είχαν διορίσει κατά την 18/04/2013 σαν Παραλήπτες και Διαχειριστές ολόκληρης της Περιουσίας και του Ενεργητικού της Εταιρείας τους τους κ.κ Ελευθέριο Φιλίππου και Ανδρέα Ανδρόνικου. Περαιτέρω οι εναγόμενοι 2 κατά την 18/4/2013 καταχώρησαν στο γραφείο του Εφόρου Εταιρειών την σχετική Ειδοποίηση και Γνωστοποίηση για τον διορισμό των παραληπτών, ως Παραλήπτες και Διαχειριστές της Εταιρείας. Επισυνάπτονται επίσης επιστολές απαίτησης της Τράπεζας ημερ. 14.2.2013 με τις οποίες οι κυμαινόμενες επιβαρύνσεις παγοποιήθηκαν. Επισυνάπτονται στην παρούσα Ένορκη Δήλωση μου σαν ΤΕΚΜΗΡΙΑ τα ακόλουθα Έγγραφα: Τεκμήριο 2: Αντίγραφο της Ειδοποίησης ημερ. 18/4/2013 για τον διορισμό Παραλήπτη / Διαχειριστή των Εταιρειών. Τεκμήριο 3: Αντίγραφο ειδοποίησης και γνωστοποίησης (ΗΕ35) διορισμού παραλήπτη/διαχειριστή στον Έφορο Εταιρειών ημερ. 18.4.
  25. Τεκμήριο 4: Αντίγραφο επιστολών απαίτησης της Τράπεζας ημερ.18.4.2013.» Και στις παραγράφους 12 και 13 τα ακόλουθα: «
  26. Όπως προκύπτει από τα Ομόλογα Επιβάρυνσης για τα οποία έχουν διοριστεί ως Διαχειριστές/Παραλήπτες και ειδικότερα τον Όρο 10 αυτών, οι Διαχειριστές/Παραλήπτες της Εταιρείας είναι αντιπρόσωποι της Εταιρείας και έχουν αποκλειστική εξουσία και δικαίωμα να ασκούν τις εξουσίες των Διαχειριστών/Παραληπτών και να προβαίνουν σε όλες τις ενέργειες τις οποίες θεωρούν αναγκαίες για τη διεξαγωγή των εργασιών της Εταιρείας σε σχέση με τα περιουσιακά στοιχεία της Εταιρείας καθώς επίσης είναι και τα μόνα αρμόδια πρόσωπα να αντιπροσωπεύσουν την Εταιρεία σε οποιαδήποτε δικαστική διαδικασία εγερθεί εναντίον της. Ή να ενάξει οποιαδήποτε πρόσωπα στο όνομα της και/ή εκ μέρους της. Όπως προκύπτει και από την ισχύουσα Νομολογία επί του θέματος αυτού και με βάση το Ομόλογο Επιβάρυνσης είναι οι μόνοι που μπορούν να αντιπροσωπεύσουν νόμιμα την Εταιρεία και κανένας άλλος. Κατ' επέκταση, η παρούσα αγωγή, εκ μέρους των εναγόντων 3, 4, 5 έχει καταχωρηθεί καταχρηστικά και λανθασμένα χωρίς την προηγούμενη άδεια και έγκριση των παραληπτών και διαχειριστών, και χωρίς την γνώση αυτών οι οποίοι είναι οι μόνοι που νομιμοποιούνται και δικαιούνται να ενάξουν πρόσωπα στο όνομα της Εταιρείας και εκ μέρους αυτής. Ως εκ τούτου, η παρούσα αγωγή και/ή η Έκθεση Απαίτησης αυτής θα πρέπει να απορριφθεί από το Δικαστήριο.
  27. Περαιτέρω δηλώνω, ως λαμβάνω ενημέρωση από τους εξωτερικούς νομικούς μας συμβούλους, ότι οι Εταιρείες 3, 4, 5 δεν έχουν λάβει την συγκατάθεση των παραληπτών και διαχειριστών που έχουν διοριστεί από την εναγόμενη 2 δυνάμει ομολόγων κυμαινόμενης επιβάρυνσης , ούτε και γνώριζαν για την απόφαση των Εταιρειών να καταχωρήσουν την παρούσα αγωγή και να την προωθήσουν. Επισυνάπτω σχετικό ηλεκτρονικό email που απεστέλη στην κα Ξένια Κόκκινου από τον κο Φιλίππου την 9.2.2015, ως Τεκμήριο 6.» Οι Ενάγουσες 3, 4 και 5 καταχώρισαν στις 17.4.15 Ένσταση η οποία βασίζεται σε δεκατέσσερεις λόγους τους οποίους παραθέτω αυτολεξεί: «
  28. Δεν είναι δυνατή η εφαρμογή και ενεργοποίηση της Διαταγής 27 Θ. 1, 2, 3 με δεδομένο ότι το συνολικό πραγματικό υπόβαθρο τελεί υπό αμφισβήτηση και δεν είναι δυνατό να εξεταστεί το θέμα προδικαστικά. Η μόνη βάση που θα μπορούσε να έχει η παρούσα αίτηση είναι αυτή της Δ.64 των θεσμών η οποία ελλείπει της νομικής βάσης της αίτησης.
  29. Η Διαταγή 19, Θ.4 και Θεσμός 5 και Θ.26 δεν έχει εφαρμογή στη παρούσα περίπτωση γιατί το δικόγραφο είναι καθ' όλα και από κάθε άποψη νομότυπο και σύμφωνα με τους κανονισμούς και το νόμο.
  30. Τα άρθρα 334 έως 344 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 δεν εφαρμόζονται στο πλαίσιο της συγκεκριμένης διαδικασίας.
  31. Το άρθρο 30 του Συντάγματος ως και το άρθρο 23 και τα άρθρα 6, 13 και 1 του Πρώτου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ συνηγορούν υπέρ της διατήρησης της αγωγής και όχι απόρριψης της.
  32. Δεν υπάρχει σύμφυτη εξουσία και ή πρακτική του Δικαστηρίου που να επιτρέπει τις αιτούμενες θεραπείες.
  33. Στο βαθμό που η αίτηση μπορούσε να υποβληθεί από τους διαχειριστές/παραλήπτες τούτο θα έπρεπε να γίνει με κοινή απόφαση αυτών κάτι το οποίο δεν φαίνεται να ενυπάρχει με βάση το υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται να εγείρουν θέμα εκπροσώπησης της Ενάγουσας. Θέμα ενδεχομένως να μπορούσαν να εγείρουν οι Παραλήπτες/Διαχειριστές εφόσον θα υπέβαλλαν αίτημα να συνενωθούν σαν διάδικοι. Ούτε καν εξουσιοδοτημένοι είναι οι Αιτητές από τους Παραλήπτες/Διαχειριστές να εγείρουν θέμα απόρριψης της παρούσας αγωγής λόγω κατ' ισχυρισμόν μη εξασφάλισης της απαραίτητης εξουσιοδότησης για προώθηση της.
  34. Οι κ.κ. Φιλίππου και Ανδρέας Ανδρόνικου υπό την ιδιότητα των σαν παραλήπτες/διαχειριστές δεν είναι διάδικοι στη παρούσα αγωγή και δεν νομιμοποιείται η Εναγομένη 2 ή οιοσδήποτε άλλος να προωθεί την αίτηση.
  35. Ανεξάρτητα και χωρίς βλάβη των πιο πάνω τα επίδικα ομόλογα δεν καθιστούν τους διαχειριστές/παραλήπτες εκκαθαριστές δυνάμει του περί Εταιρειών Νόμου και ο διορισμός τους με βάση τα επίδικα ομόλογα δεν τους δίδει το δικαίωμα να αποφασίζουν για τα θέματα για τα οποία καταχωρήθηκε η επίδικη αγωγή και κατ' επέκταση να διορίζουν δικηγόρους και ή να δίδουν οδηγίες για τα επίδικα θέματα. Οι όροι 6 και 10 μεταξύ άλλων της κυμαινόμενης επιβάρυνσης αφορούν περιουσιακά στοιχεία της Εταιρείας και την ρευστοποίηση τους ή ενδεχομένως αγωγές που αφορούν χρέη της Εταιρείας ή απαιτήσεις για είσπραξη χρεών προς όφελος της Εταιρείας και δεν αφορούν τις επίδικες απαιτήσεις. Το Διοικητικό Συμβούλιο ως και οι αξιωματούχοι της Εταιρείας δεν παύουν να υφίστανται ή και να κατέχουν τα αξιώματα τους και να ασκούν τις αρμοδιότητες τους για θέματα άσχετα με τα ομόλογα όπως είναι και τα επίδικα.
  36. Θα υπάρξει σύγκρουση συμφερόντων εάν οι παραλήπτες/διαχειριστές μπορούσαν να προχωρήσουν εναντίον της Λαϊκής Τράπεζας ή της διαδόχου αυτής Τραπέζης Κύπρου δεδομένου ότι διορίστηκαν από τη Λαϊκή Τράπεζα σαν διαχειριστές /παραλήπτες και εν πάση περιπτώσει ενεργούν σαν αντιπρόσωποι της Λαϊκής Τράπεζας και ή της διαδόχου αυτής και θα ήταν αδιανόητο να αναμένετο ότι θα προωθούσαν τη παρούσα αγωγή σε βάρος της Λαϊκής Τράπεζας/διαδόχου αυτής με την οποία επιζητούνται οι επίδικες θεραπείες μεταξύ άλλων αποζημιώσεων για παράβαση συμφωνιών για παραχώρηση δανείου κλπ, για ψευδείς παραστάσεις, για συνομωσία, για αμέλεια και παράβαση νομίμων καθηκόντων της Λαϊκής/διαδόχου αυτής.
  37. Ο διορισμός παραληπτών/διαχειριστών δεν αποκλείει την Ενάγουσα και το Διοικητικό Συμβούλιο της ή και τους αξιωματούχους οι οποίοι παραμένουν από του να προωθούν την παρούσα αγωγή.
  38. Οι Εναγόμενοι/Αιτητές δεν έχουν καταχωρήσει Υπεράσπιση ακόμη και η αίτηση τους συνεπώς είναι πρόωρη και καταχρηστική.
  39. Οι αγωγές που καταχωρήθηκαν από τις Εναγόμενες 1 και ή 2 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας υπ' αρ. 4221/13 και 4275/13 είναι άσχετες με τα επίδικα θέματα αλλά εν πάση περιπτώσει οι εφεσιβληθείσες αποφάσεις ούτως ή άλλως επιβεβαιώνουν την θέση της Ενάγουσας ότι το Διοικητικό Συμβούλιο της Εταιρείας παραμένει και κέκτηται δικαιώματος προώθησης αγωγών όπως και η παρούσα.
  40. Εν πάση περιπτώσει, οι Παραλήπτες/Διαχειριστές αρνήθηκαν να προχωρήσουν ως η παρούσα αγωγή και οι αξιωματούχοι ή και διοικητικό συμβούλιο των Εναγουσών 3, 4 και 5 αποφάσισαν όπως προχωρήσουν καθ' οιονδήποτε τρόπο έκριναν ότι ήταν ορθώς για την προώθηση των απαιτήσεων του εναντίον των Τραπεζών.
  41. Η εξουσιοδότηση για καταχώρηση της αγωγής δόθηκε δεόντως σύμφωνα με πρακτικό του Διοικητικού Συμβουλίου έκαστης εκ των εταιρειών ημερ. 09.11.2013, το δε ηλεκτρονικό αποτέλεσμα έρευνας στον Έφορο Εταιρειών για τις Ενάγουσες Εταιρείες είναι άσχετο σε σχέση με το χρόνο καταχώρησης της αγωγής και ή εν πάση περιπτώσει δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και με το μητρώο το οποίο τηρείται από τον Γραμματέα της Εταιρείας. » Η Ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κ. Χρίστου Ορφανίδη, ο οποίος δηλώνει ότι είναι Διευθύνων Σύμβουλος - Αξιωματούχος των Εναγουσών Εταιρειών και δεόντως εξουσιοδοτημένος από αυτές για να προβεί στην εν λόγω ένορκη δήλωση. Έχω θέσει ενώπιον μου το περιεχόμενο του μαρτυρικού υλικού που υποστηρίζει τόσο την Αίτηση όσο και την Ένσταση και θα σταθώ σε αυτό όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Το ίδιο ισχύει και για τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων και τη Νομολογία στην οποία με παρέπεμψαν. Νοείται ότι θα εξετάσω τις θέσεις και τα επιχειρήματα της κάθε πλευράς στο βαθμό που απαιτείται για τις ανάγκες της υπόθεσης έχοντας πάντα κατά νου ότι «Δεν αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της αιτιολόγησης δικαστικής απόφασης ειδική αναφορά ή διαπραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται» (Νίκος Οδυσσέα ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 490). Στην προκείμενη περίπτωση η Εναγόμενη 2 ισχυρίζεται ότι η Αγωγή εκ μέρους των Εναγουσών 3, 4 και 5 έχει καταχωριστεί καταχρηστικά και λανθασμένα, επειδή δεν έχει εξασφαλιστεί η εκ των προτέρων άδεια-συγκατάθεση των παραληπτών-διαχειριστών. Συνεπώς, εκείνο που θα εξεταστεί είναι εάν εδώ ήταν απαραίτητη τέτοια άδεια-συγκατάθεση. Έχω μελετήσει πολύ προσεκτικά το περιεχόμενο των ομολόγων (Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση). Σε αυτά δεν υπάρχει ρητή πρόνοια ότι για την καταχώριση κάθε Αγωγής ή για την έγερση οποιασδήποτε δικαστικής διαδικασίας εκ μέρους των Εναγουσών 3, 4 και 5, απαιτείται η εκ των προτέρων λήψη της συγκατάθεσης του διαχειριστή-παραλήπτη. Και οι δύο ευπαίδευτοι συνήγοροι παρέπεμψαν στην απόφαση ημερ. 22.5.14, του αδελφού Δικαστή κ. Χ. Μαλαχτού, Π.Ε.Δ., στην Αγωγή 4275/13 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, μεταξύ Τραπέζης Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Ορφανίδης Δημόσια Εταιρεία Λτδ δια των Διευθυντών/Παραληπτών Μιχάλη Αβραάμ, Ανδρέα Ανδρονίκου και Μάριου Καλλία κ.ά., όπου με αναφορά σε αυθεντίες και συγγράμματα γίνεται ιδιαίτερη μνεία στις εξουσίες και στα καθήκοντα του διαχειριστή-παραλήπτη που διορίζεται δυνάμει ομολόγου επιβάρυνσης. Συμφωνώ με τον κ. Γεωργίου ότι τα γεγονότα εκεί ήταν διαφορετικά, αφού η Εναγόμενη Εταιρεία είχε εκπροσωπηθεί σε δικαστική διαδικασία που την αφορούσε, με σημείωμα εμφάνισης που αρχικά καταχωρίστηκε από δικηγόρους που θεωρούσαν ότι νομιμοποιούνταν να την εκπροσωπήσουν. Μεταγενέστερο σημείωμα εμφάνισης που καταχωρίστηκε εκ μέρους της Εναγομένης από άλλους δικηγόρους, παραμερίστηκε για τους λόγους που εξηγούνται στην Απόφαση. Εδώ σε περίπτωση που η Αίτηση εγκριθεί, οι Ενάγουσες 3, 4 και 5 ουσιαστικά θα στερηθούν του δικαιώματός τους να διεκδικήσουν δικαστικώς θεραπείες στη βάση των ισχυρισμών τους ότι υπήρξαν θύματα εξαναγκασμού, ανεπίτρεπτου επηρεασμού, κ.λ.π., αφού όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν στην παράγραφο 68 της Έκθεσης Απαίτησής τους: «
  1. Οι Ενάγοντες θα ισχυριστούν ότι όλες οι πιο πάνω συμφωνίες υπεγράφησαν από τους Ενάγοντες κατόπιν ανεπίτρεπτου επηρεασμού (undue influence) και ή οικονομικής πίεσης και ή εξαναγκασμού. Λεπτομέρειες
  2. Η Εναγόμενη 1 και ή 2 και ή 4 εκβίασαν τον Ενάγοντα 1 και μέσω του τις υπόλοιπες Ενάγουσες ότι σε περίπτωση που δεν ενέκρινε τις επίδικες πρόσθετες εξασφαλίσεις/εγγυήσεις/συμφωνίες/ υποθήκες/πράξεις θα έκλειναν την στρόφιγγα των χρηματοδοτήσεων ολοκληρωτικά και θα έκλειναν την Εναγομένη 3 και τις υπεραγορές αυτής ανά το παγκύπριο.
  3. Η Εναγομένη 1 και ή 2 και ή 4 εκμεταλλεύτηκαν το γεγονός ότι κάτω από όλες τις περιστάσεις όπως περιγράφονται πιο πάνω, ο Ενάγοντας 1 και μέσω αυτού οι Ενάγοντες είχαν απόλυτη ανάγκη των περαιτέρω χρηματοδοτήσεων και ήτα θέμα επιβίωσης.
  4. Η Εναγόμενη 1 και ή 2 χρησιμοποίησαν κατά συνωμοτικό τρόπο και ή κατά δόλιο τρόπο την υπόσχεση τους για περαιτέρω δανειοδοτήσεις και παρότρυναν τον Ενάγοντα 1 και μέσω αυτού τις Ενάγουσες 2-6 να αποδεχθούν τις πρόσθετες πράξεις, εξασφαλίσεις, υποθήκες, εγγυητικές επιστολές και συμφωνίες σαν μέρος μέτρων για διάσωση της Εναγόμενης 3 εταιρείας και των υπεραγορών αυτής.
  5. Οι Ενάγουσες θα επικαλεστούν όλα τα προαναφερθέντα γεγονότα σαν απόδειξη της οικονομικής πίεσης εκβιασμών και ή ψυχικής πίεσης της οποίας άσκησαν στον Ενάγοντα 1 και μέσω αυτού στις Ενάγουσες εταιρείες.
  6. Σαν αποτέλεσμα των πιο πάνω οι Ενάγοντες θα ισχυριστούν ότι όλα οι πιο πάνω συμφωνίες είναι άκυρες και ή ακυρωτέες και θα πρέπει να ακυρωθούν από το Δικαστήριο με σχετικό διάταγμα.» Βεβαίως, η αλήθεια ή όχι αυτών των ισχυρισμών τους, δεν εξετάζεται σε αυτό το στάδιο. Η ευπαίδευτη συνήγορος των Αιτητών παρέπεμψε και στην υπόθεση Χατζηρούσου υπό την ιδιοτ. ως παραλήπτης της Y. Liasides Dev. Ltd
(2011)1(Γ) Α.Α.Δ. 1703, 1712-1713 όπου αναφέρθηκε ότι: «... με το διορισμό παραλήπτη αυτός λαμβάνει υπό τον έλεγχο του τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείες, οι δε εξουσίες της εταιρείας και των διευθυντών της να ενεργούν σε σχέση με το συγκεκριμένο περιουσιακό στοιχείο που καλύπτει το ομόλογο σταματούν, χωρίς όμως να επηρεάζεται η νομική ύπαρξη και οντότητα της εταιρείας. Βέβαια εάν το ομόλογο καλύπτει στην ουσία ολόκληρη ή το πλείστο μέρος της περιουσίας της εταιρείας, τότε οι διευθυντές της εταιρείες ουσιαστικά δεν ελέγχουν την εμπορική δραστηριότητα της.» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο). Εδώ δεν θεωρώ ότι η καταχώριση της εν λόγω Αγωγής με τις συγκεκριμένες αιτούμενες θεραπείες αφορά στην εμπορική δραστηριότητα των Εταιρειών, για την οποία γίνεται αναφορά στην πιο πάνω Απόφαση. Εν πάση περιπτώσει, εδώ προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι οι διαχειριστές-παραλήπτες αρνήθηκαν να καταχωρίσουν την παρούσα Αγωγή. Η πλευρά της Εναγόμενης 2 βεβαίως αρνείται το γεγονός αυτό, όμως δεν υπάρχει εκ μέρους της ισχυρισμός ότι οι διαχειριστές-παραλήπτες ήταν ή είναι πρόθυμοι να δώσουν την συγκατάθεσή τους. Στην υπόθεση Χατζηρούσου (πιο πάνω), η οποία αφορούσε σε Αίτηση για παραχώρηση άδειας για καταχώριση Αίτησης για έκδοση προνομιακού εντάλματος (και η οποία απορρίφθηκε), αναφέρθηκαν και τα ακόλουθα ενδιαφέροντα στη σελίδα 1713 σε σχέση με τις εξουσίες των Διευθυντών: «Τα πιο πάνω πρέπει λοιπόν να ιδωθούν υπό το φως της πραγ­ματικής υπόστασης του παραλήπτη-διαχειριστή που πρωτίστως επιδιώκει την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των πιστωτών που τον διόρισαν, (δέστε Brenda Hannigan: Company Law, σελ. 732-733). Οι διευθυντές διατηρούν κατάλοιπο εξουσίας που περιλαμβάνει και τη δυνατότητα να εγείρουν αγωγή εναντίον των κατό­χων ομολόγων που διόρισαν τον παραλήπτη-διαχειριστή (Newhart Developments Ltd v. Co-op Commercial Bank Ltd [1978] 2 All E.R. 896).» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο). Από την Απόφαση Newhart (πιο πάνω) διαβάζουμε τα ακόλουθα, επίσης ενδιαφέροντα (σελίδα 900): «It does not divest the directors of the company of their power, as the governing body of the company, of instituting proceedings in a situation where so doing does not in any way impinge prejudicially on the position of the debenture holders by threatening or imperilling the assets which are subject to the charge.» Και λίγο πιο κάτω τα ακόλουθα: «In this particular case it does so happen that the receiver finds himself in a very curious and unenviable position because the action is directed against the very people who appointed him as receiver for the debenture holders. One can quite understand that a receiver so appointed, and let me say at once that the receiver appointed in this case is a member of a very distinguished firm of accountants, would find himself faced with a very great conflict of interest. Counsel for the defendants has urged that the only result of the receiver pursuing this action through himself and giving his consent, if that were necessary, would be that money would be taken out of one pocket of the debenture holders and put into another pocket. Counsel for the defendants overlooked that, in that process, the debt which the plaintiffs owed to the defendants would have been completely discharged, and the whole situation would have been radically changed. No doubt the receiver may think that the claim is an empty one and not worth pursuing, and if the result of pursuing it might be that the plaintiffs would be faced with a liability for costs, or would have to finance the action to the detriment of the debenture holders, the receiver could properly take steps to prevent such an out­come arising. But there is no such danger. There is no prejudice or detriment whatever to the debenture holders qua debenture holders inasmuch as the corpus of assets available to satisfy them is not going to be diminished or affected in any way at all.» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο). Η Εναγόμενη 2 αναφέρει, ανάμεσα σε άλλα, ότι «Επομένως, κωλύονται οι ενάγουσες από μόνες τους, χωρίς την συγκατάθεση των διαχειριστών/παραλήπτων να κινούν διαδικασίες που αφορούν και επηρεάζουν άμεσα την περιουσία των εταιρειών που βρίσκονται υπό διαχείριση, εφόσον τον έλεγχο αυτής (περιουσίας) έχουν οι διαχειριστές, και όχι πλέον οι διευθυντές των εταιρειών αυτών». Πρόκειται, με όλο τον σεβασμό, περί πολύ γενικού ισχυρισμού. Δεν έχει προβληθεί συγκεκριμένος ισχυρισμός που να υποστηρίζεται από συγκεκριμένη μαρτυρία ότι με την παρούσα Αγωγή που έχει εγερθεί και εκ μέρους των Εναγουσών 3, 4 και 5 θα επηρεαστούν ή παραβλαφθούν καθ΄ οιονδήποτε τρόπο τα συμφέροντα των κατόχων των ομολόγων. Πώς «επηρεάζεται άμεσα η περιουσία των Εταιρειών που βρίσκονται υπό διαχείριση» δεν διευκρινίζεται. Περαιτέρω, για ό,τι αξίζει, αναφέρω πως και αν ακόμη υπήρχε ισχυρισμός εκ μέρους της Εναγόμενης 2 ότι η Αγωγή των Εναγουσών 3, 4 και 5 είναι αβάσιμη και εκ προοιμίου καταδικασμένη σε αποτυχία, αυτό από μόνο του δεν θα ήταν αρκετό για να εγκριθεί η Αίτηση. Όπως αναφέρεται και στην υπόθεση Newhart (πιο πάνω): «I see no principle of law or expediency which precludes the directors of a company, as a duly constituted board (and it is not suggested here that they were not a duly constituted board when they took the step of instituting this action) from seeking to enforce the claim, however ill-founded it may be, provided only, of course, that nothing in the course of the proceedings which they institute is going in any way to threaten the interests of the debenture holders.» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο). Από την ίδια απόφαση διαβάζουμε και τα ακόλουθα: «I agree. It is, I think, inherent in the power given to the receiver by cl 5 of the mortgage debenture that he can bring actions, although I would not like to decide without argument whether that power includes the power to bring actions against the debenture holder who appointed him, and that he can compromise such actions. But I respectfully disagree with Chapman J's opinion that it is also inherent in that power that the plaintiffs cannot themselves bring an action without the receiver's consent, or that by bringing this action against the defendants who appointed him, the plaintiffs are undermining his position and totally militating against the exercise of the very wide powers conferred on him on his appointment under cl 5. The powers conferred on him under cll 5 and 6 are, indeed, wide and no doubt limit, or suspend, or paralyse, many of the powers of the plaintiffs and their directors. Counsel for the plaintiffs has conceded (I) that those powers are the powers which Lord Atkinson enumerated in Moss Steamship Co ν Whinney1, as those of which a company is deprived by the appointment by the court of a receiver and manager over its assets, and
(2)that this right of action is, and I quote, 'property whatsoever and wheresoever both present and future' embraced by the wide words of cl 2 of the debenture. Counsel for the defendants, on the other hand, has not disputed that the plaintiffs would be getting in their debts in the ordinary course of business within cl 2(c) of the debenture by bringing this action. In attempting to get in this debt from the defendants, the plaintiffs are not, in my judgment, interfering with any power conferred on the receiver, and are not bound to seek or obtain his concurrence before they can carry on with the attempt. To seek it would put the receiver in what Shaw LJ has justly called an unenviable position. I am thankful that the view I take of the case prevents me from holding that he has to be put into that position and has to weigh the conflicting interests of the debenture holders, who appointed him, and of the company, whose agent he is expressly made, in continuing or compromising this suit. In my judgment the plaintiffs can go ahead without him.» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο). Σημειώνεται εδώ πως σε περίπτωση που οι Ενάγουσες, οι οποίες, ειρήσθω εν παρόδω, αξιώνουν θεραπείες όχι μόνον εναντίον της Εναγόμενης 2 αλλά και εναντίον άλλων προσώπων, εξασφαλίσουν Απόφαση για χρηματικό ποσό, αφού με την Αγωγή τους αξιώνουν και αποζημιώσεις, τότε οι διαχειριστές-παραλήπτες θα έχουν την δυνατότητα να προβούν σε όλα τα διαβήματα για να επωφεληθούν αυτών των καρπών, προς όφελος των κατόχων των ομολόγων. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στην υπόθεση Newhart (πιο πάνω): «If such an action as was started in this case comes to trial and there is a judgment in favour of the plaintiffs then, if the debenture holders are still not fully satisfied the receiver can take steps to attach the proceeds of the judgment for the benefit of the debenture holders.» Η κα Κόκκινου παρέπεμψε και στην υπόθεση M. Wheeler and Company Limited v. Warren
(1928)Chancery Division 840. Τα γεγονότα εκεί είχαν σε γενικές γραμμές ως εξής. Η Εταιρεία στα πλαίσια των εμπορικών της δραστηριοτήτων είχε συνάψει σύμβαση με τρίτο πρόσωπο. Ακολούθως, ο κάτοχος ομολόγου διόρισε συγκεκριμένο πρόσωπο ως παραλήπτη-διαχειριστή της περιουσίας της Εταιρείας που καλύπτετο από το ομόλογο. Ο παραλήπτης καταχώρισε στο όνομα της Εταιρείας Αγωγή εναντίον του τρίτου προσώπου αξιώνοντας θεραπείες που είχαν να κάνουν με την καταρτισθείσα σύμβαση. Το τρίτο πρόσωπο, η Εναγομένη, αξίωσε διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διαγράφεται το όνομα της Ενάγουσας καθώς και αναστολή κάθε περαιτέρω διαδικασίας στην Αγωγή επειδή «the same having been commenced without the authority of the said company». Ο παραλήπτης υποστήριξε πως είχε δικαίωμα να εγείρει την Αγωγή στο όνομα της Εταιρείας χωρίς να χρειάζεται η συγκατάθεσή της, θέση η οποία έγινε δεκτή. Στο σημείο αυτό θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω μέρος από το σκεπτικό της Απόφασης: «I agree. With the greatest respect for the opinion of the learned Vice-Chancellor, I am unable to agree that the name of the plaintiffs ought to be struck out on the ground that the action was commenced without their consent. The action was brought in the name of the plaintiffs by the receiver appointed under a debenture which conferred express power (amongst other things) to get in the property charged. That power, in my judgment, implies a power to do all things necessary or proper for the purpose of getting in the property, and in particular a power for the purpose of collecting debts and other moneys of the plaintiffs in the hands of third parties to take all proper legal proceedings in their name. It is true that in many debentures there is found express authority to bring proceedings in the company's name, but in my judgment there is no real necessity for the insertion of such a provision, which in a case like the present is clearly implied. If no such authority were implied, the power conferred on the receiver for the greater security of the debenture holder of getting in the property of the plaintiffs would be illusory. I agree, therefore, that the appeal should be allowed.» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο). Με άλλα λόγια, στην εν λόγω υπόθεση δεν αποφασίστηκε ότι η Εταιρεία θα πρέπει πάντοτε να εξασφαλίζει την εκ των προτέρων συγκατάθεση του παραλήπτη-διαχειριστή για την καταχώριση εκ μέρους της οποιασδήποτε Αγωγής, αλλά ότι ο παραλήπτης είχε εξουσία στη συγκεκριμένη περίπτωση με τα συγκεκριμένα γεγονότα να καταχωρίσει Αγωγή χωρίς να χρειάζεται η συγκατάθεση της Εταιρείας. Άλλωστε, εδώ οι Ενάγουσες δεν έχουν αμφισβητήσει το δικαίωμα των διαχειριστών-παραληπτών να καταχωρούν στο όνομα των Εναγουσών Αγωγές που αφορούν στην εμπορική δραστηριότητα των τελευταίων, για θέματα βεβαίως που καλύπτονται από τα ομόλογα. Σημειώνεται ακόμη ότι στη δική μας περίπτωση δεν έχουμε ενώπιον μας Αγωγή με την οποία αξιώνονται θεραπείες οι οποίες έχουν να κάνουν με την είσπραξη χρεών ή άλλων χρημάτων που οφείλονται στις Εταιρείες δυνάμει των εμπορικών τους δραστηριοτήτων. Εδώ, ως ελέχθη, οι Ενάγουσες ισχυρίζονται ότι ασκήθηκε εις βάρος τους ανεπίτρεπτος επηρεασμός, οικονομική πίεση και εξαναγκασμός, μάλιστα και από την ίδιαν την Αιτήτρια-Εναγόμενη 2, για να καταρτίσουν τις συμβάσεις που περιγράφονται στην Έκθεση Απαίτησης τους. Επαναλαμβάνω, η αλήθεια των ισχυρισμών τους δεν εξετάζεται στο παρόν στάδιο. Υπό το φως των πιο πάνω, δεν βρίσκω ότι εδώ με τα ιδιαίτερα περιστατικά της υπόθεσης, οι Ενάγουσες 3, 4 και 5 Εταιρείες όφειλαν να είχαν εξασφαλίσει την εκ των προτέρων συγκατάθεση-άδεια των διαχειριστών-παραληπτών για να εγείρουν την παρούσα Αγωγή. Η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγουσών 3, 4 και 5 και εναντίον της Εναγόμενης 2, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Τα έξοδα θα είναι πληρωτέα μόλις εκδοθεί απόφαση επί της ουσίας της Αγωγής. (Υπ.) ............. Ι. Ιωαννίδης, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.