INTERACE LIMITED κ.α. ν. ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗΣ ΣΠΕ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΛΤΔ (ΠΡΩΗΝ ΣΠΕ ΛΑΤΣΙΩΝ), Αρ. Αγωγής: 2283/16, 24/1/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2017:A38 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. ΙΩΑΝΝΙΔΗ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2283/16 Μεταξύ: 1. INTERACE LIMITED 2. INCREASE TRADE LIMITED 3. ΝΕΟΦΥΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ 4. ΕΛΕΝΗΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ Εναγόντων - και - ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗΣ ΣΠΕ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΛΤΔ (ΠΡΩΗΝ ΣΠΕ ΛΑΤΣΙΩΝ) Εναγομένης Αίτηση ημερ. 21.4.16 εκ μέρους των Εναγόντων για Έκδοση Προσωρινών Διαταγμάτων Ημερομηνία: 24 Ιανουαρίου, 2017. Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες-Αιτητές: κ. Κ. Γ. Θεοχαρίδης με κα Θ. Αντωνίου. Για Εναγόμενη-Καθ΄ ης η Αίτηση: κ. Χρ. Παναγίδης με κα Ι. Χριστοδούλου για Κάκκουρα & Παναγίδη ΔΕΠΕ (κ. Στ. Βασιλειάδης για να ακούσει απόφαση). Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Ενάγοντες με Αγωγή που κατέθεσαν στις 21.4.16 αξιώνουν εναντίον της Εναγόμενης Περιφερειακής ΣΠΕ Λευκωσίας Λτδ (πρώην ΣΠΕ Λατσιών), αρκετές θεραπείες. Ενδεικτικά και μόνο αναφέρω ότι αξιώνονται, «Ειδικές και Γενικές Αποζημιώσεις, συνεπεία ταλαιπωριών, ασθενιών, ψυχολογικών διαταραχών, άγχους, απογνώσεως, καρδιακών προσβολών, εγχειρίσεων, εμφυτεύσεων, αίτινες προεκλήθησαν εις τον Ενάγοντα υπ΄ αρ. 3 συνεπεία της περιγραφείσης συμπεριφοράς της Εναγομένης, συνολικού ύψους 500.000.000 Ευρώ.» Σημειώνεται εδώ ότι σύμφωνα με τη θέση των Εναγόντων, αυτό που προκάλεσε τα πιο πάνω, και όχι μόνο, είναι η αντισυμβατική συμπεριφορά της Εναγομένης. Την ίδια ημέρα οι Ενάγοντες καταχώρισαν και Μονομερή Αίτηση (την υπό εκδίκαση), με την οποία αξιώνουν εναντίον της Εναγομένης τα ακόλουθα διατάγματα: «1. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου διατάττον την διαγραφήν των ονομάτων των Εναγόντων/Αιτητών, άτινα παρανόμως ή/και αναιτίως ή/και αντισυμβατικώς ή/και κατά παράβασιν συμβάσεως ή/και ετέρας υπαιτιότητος της Εναγομένης/ Καθ' ης η Αίτησις, κατεχωρίσθησαν υπ' αυτής εις το σύστημα πληροφοριών ή/και προσωπικών δεδομένων υπό την επωνυμίαν «ΑΡΤΕΜΙΣ» ή/και εις το Κεντρικόν Μητρώον Πιστώσεων. 2. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου διατάττον την ακύρωσιν της συμφωνίας εγγυήσεων υπό των Εναγόντων προς όφελος της Εναγομένης. 3. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου διατάττον την ακύρωσιν ή/και διαγραφήν ή/και απάλειψιν της υπό της Αιτητρίας υπ' αρ. 1, παραχωρηθείσης προς την Καθ' ης η Αίτησις υποθήκης προς διασφάλισιν του τρεχούμενου λογαριασμού 4053754-4 έναντι του ποσού των 400.000 Ευρώ. 4. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου διατάττον την παγοποίησιν του τρεχούμενου λογαριασμού υπ' αρ. 4053754-4 μέχρι την αποπεράτωσιν της αγωγής.» Η Νομική βάση της Αίτησης παρατίθεται αυτολεξεί: «Η παρούσα αίτησις ερείδεται εις τον Περί Δικαστηρίου Νόμον 14/60, άρθρα 29 και 32, εις τους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.48, Θ. 1-2, 8, εις τον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμον Κεφ. 6, άρθρα 4 και 9, εις το Σύνταγμα, άρθρα 23, 26 και 28, ως επίσης και εις τας συμφυείς και αναφαίρετους εξουσίας του Δικαστηρίου.» Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Ενάγοντα 3, ο οποίος αναφέρει, ανάμεσα σε άλλα, ότι η Αγωγή έχει εγερθεί από τον ίδιον και από άλλα τρία μέρη εναντίον της Εναγομένης, και ότι με αυτήν αξιώνονται θεραπείες που αφορούν «σε παραβίαση της μεταξύ μας συμβάσεως». Το Δικαστήριο με ενδιάμεση Απόφαση του ημερ. 25.4.16 έδωσε οδηγίες όπως η Αίτηση γνωστοποιηθεί, και γνωστοποιήθηκε, στην Εναγομένη. Η τελευταία εμφανίστηκε και καταχώρισε Ένσταση, η οποία βασίζεται σε 12 λόγους, τους οποίους παραθέτω αυτολεξεί: «1. Η Αίτηση των Εναγόντων-Αιτητών δεν ικανοποιεί τις νομικές και/ή πραγματικές προϋποθέσεις για την έκδοση προσωρινού διατάγματος σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν. 14/60(όπως τροποποιήθηκε). Δηλαδή, οι Ενάγοντες-Αιτητές δεν αποδεικνύουν (
- i)την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (
- ii)την ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούνται σε θεραπεία και (iii) το ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός εάν εκδοθεί το διάταγμα. 2. Η παρούσα αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη, καθ' ότι τα πραγματικά γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση δε δικαιολογούν την νομική βάση στην οποία στηρίζουν την Αίτηση τους οι Ενάγοντες- Αιτητές. 3. Η παρούσα αίτηση είναι παράτυπη και/ή ελλιπής και/ή δε συνοδεύεται από οποιαδήποτε Τεκμήρια και/ή δεν επιδόθηκαν στην Καθ' ης η Αίτηση οποιαδήποτε Τεκμήρια. 4. Οι Ενάγοντες-Αιτητές δεν απέδειξαν ότι συντρέχουν ειδικές ή εξαιρετικές συνθήκες που να συνηγορούν υπέρ της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. 5. Στην ένορκη δήλωση του Νεόφυτου Γεωργίου δε γίνεται πλήρης, ειλικρινής και δίκαιη αποκάλυψη όλων των γεγονότων που περιβάλλουν την υπόθεση και/ή οι Ενάγοντες δεν προσέρχονται ενώπιον του Δικαστηρίου με καθαρά χέρια. 6. Η ένορκος δήλωση του Νεόφυτου Γεωργίου είναι γενική και αόριστη και δεν στοιχειοθετούνται με μαρτυρία οι ισχυρισμοί τους οποίους προβάλλει. 7. Οι Ενάγοντες-Αιτητές κωλύονται και/ή εμποδίζονται εκ της συμπεριφοράς και/ή ενεργειών τους να επιζητούν σήμερα οποιαδήποτε θεραπεία. 8. Οι Ενάγοντες-Αιτητές δεν απέδειξαν την επείγουσα φύση η οποία να δικαιολογεί την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. 9. Οι Ενάγοντες-Αιτητές δεν απέδειξαν ότι είναι πιθανό να εμποδιστούν να πετύχουν ικανοποίηση μελλοντικής απόφασης που τυχόν να εκδοθεί υπέρ τους, αναγκαιότητα που ελλείπει για την άμεση έκδοση οποιουδήποτε διατάγματος. 10. Τα αιτούμενα διατάγματα αποτελούν μέρος των αιτητικών της κυρίως Αγωγής των Εναγόντων-Αιτητών και πιθανή έκδοση τους θα αποτελεί κάθε άλλο παρά προσωρινό μέτρο, ενώ ταυτόχρονα θα τύχουν απόδοσης θεραπείας που αιτούνται στα πλαίσια της κυρίως Αγωγής. 11. Τα αιτούμενα διατάγματα έχουν προστακτικό χαρακτήρα και τυχόν έκδοση τους θα συνεπάγεται με την εξέταση και/ή εκδίκαση της ουσίας της Αγωγής στο παρόν στάδιο, γεγονός το οποίο δεν προσφέρεται στα πλαίσια της παρούσας αίτησης. 12. Δεν είναι δίκαιο και/ή πρόσφορο υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις να εκδοθούν τα αιτούμενα από τους Ενάγοντες-Αιτητές διατάγματα και/ή πριν καταβληθούν δικηγορικά έξοδα στην υπ' αριθμό 6751/2014 Αγωγή Ε.Δ. Λευκωσίας, η οποία διακόπηκε μονομερώς την 14/04/2016 από την Ενάγουσα-Αιτήτρια 1 για πανομοιότυπα επίδικα θέματα.» Η Ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κ. Χριστόφορου Γιαννή, ο οποίος δηλώνει ότι βρίσκεται στην Υπηρεσία της Εναγομένης, ότι γνωρίζει πολύ καλά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, και ότι είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος από αυτήν να προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση. Αναφέρω από τώρα ότι έχω θέσει ενώπιον μου το περιεχόμενο της Αγωγής, της Αίτησης και της Ένστασης. Το ίδιο ισχύει για το μαρτυρικό υλικό που έχει προσαχθεί στα πλαίσια εκδίκασης της Αίτησης, τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων, και για τη Νομολογία στην οποία με παρέπεμψαν. Νοείται ότι θα εξετάσω τις θέσεις και τα επιχειρήματα της κάθε πλευράς στο βαθμό που απαιτείται για τις ανάγκες της υπόθεσης έχοντας πάντα κατά νου ότι «Δεν αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της αιτιολόγησης δικαστικής απόφασης ειδική αναφορά ή διαπραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται» (Νίκος Οδυσσέα ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 490). Προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων Το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν. 14/60επί του οποίου βασίζεται η Αίτηση, παρέχει στα Δικαστήρια ευρύτατες εξουσίες για έκδοση οποιωνδήποτε διαταγμάτων, όταν κάτι τέτοιο κρίνεται δίκαιο ή πρόσφορο, χωρίς να τίθεται οιοσδήποτε περιορισμός, (βλ. Α.Β.P. Holdings Ltd ν. Α. Κιταλίδη κ.α. (Αρ.2)
(1994)1 Α.Α.Δ. 694). Τα ίδια λέχθηκαν και στη μεταγενέστερη υπόθεση Seamark Consult. Services Ltd κ.ά ν. Joseph P. Lasala κ.ά
(2007)1(Α) Α.Α.Δ. 162, στην οποία, για άλλη μια φορά λέχθηκε πως το άρθρο 32 παρέχει ευρύτατες εξουσίες στα Δικαστήρια, που ασκούν πολιτική δικαιοδοσία, να εκδίδουν παρεμπίπτοντα διατάγματα. Το ίδιο και στην υπόθεση Penderhill Holdings Ltd κ.ά ν. Ιωάννη Κλούκινα, Πολιτικές Εφέσεις 319/11 και 320/11, απόφαση ημερ. 13.1.14, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «. Ευρύτατη λοιπόν εξουσία παρέχεται, δυνάμει του άρθρου 32 του Νόμου 14/60, στο Δικαστήριο που ασκεί πολιτική δικαιοδοσία να εκδώσει παρεμπίπτοντα διατάγματα τα οποία να καθίστανται αποτελεσματικά. Εκείνο που κρίνεται πάντοτε κάτω από το άρθρο 32 είναι αν πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις, κανένας άλλος περιορισμός δεν τίθεται.» Ως γνωστό, οι προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων είναι οι ακόλουθες. α) Να υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση β) Να υπάρχει ορατή προοπτική και/ή πιθανότητα ο αιτών διάδικος να δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή και γ) Θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς το αιτούμενο διάταγμα. Σε διαδικασίες έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων, έργο του Δικαστηρίου είναι μόνο η διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των προϋποθέσεων για έκδοση τέτοιων διαταγμάτων. Το Δικαστήριο προσεγγίζει την προσαχθείσα μαρτυρία μόνο για τους σκοπούς αυτούς. Παραθέτω ένα μικρό απόσπασμα από την υπόθεση Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, όπου στη σελ.267 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «I would like to observe that at the stage of granting or refusing an interlocutory injunction, such as the one which was made in the present case, the parties should limit themselves to the issue of whether or not, in the light of the provisions of section 32
(1)of Law 14/60 and of the relevant principles of law, such an injunction should be granted; and this clearly interlocutory stage of the proceedings should not be treated as an opportunity for the parties to fight out the merits of the case either by adducing evidence or by advancing arguments in this respect.» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο.) To ίδιο και στην υπόθεση Bacardi & Co. Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1B A.A.Δ. 788, όπου στη σελ.797 τονίστηκε ότι, «Δεν πρέπει, επίσης να λησμονούμε ότι γενικώς η διαδικασία έκδοσης προσωρινού διατάγματος δεν προσφέρεται για εξέταση αμφισβητούμενων γεγονότων.» (Bλέπε επίσης τις υποθέσεις Γρηγορίου κ.α. ν. Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248 και Demades Overseas Ltd v. Studio MΑ.SΤ. Ltd
(1996)1Β Α.Α.Δ. 799.) Πάρα πολλές αποφάσεις των Κυπριακών Δικαστηρίων έχουν αναλύσει τις προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων βάσει του άρθρου 32 του Ν.14/60. Ενδεικτικά και μόνο αναφέρω τις υποθέσεις Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 C.L.R. 557, Jonitexo (πιο πάνω), Ιπποδρομιακή Αρχή ν. Χ"Βασίλη
(1989)1 C.L.R.
- Αν το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι συντρέχουν οι πιο πάνω προϋποθέσεις, θα πρέπει στο τέλος να εξετάσει και να σταθμίσει όλα τα γεγονότα για να αποφασίσει αν είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο προσωρινό διάταγμα (βλ. τις πιο πάνω υποθέσεις Οδυσσέως και Π.Χ"Βασίλη και την πρόσφατη Απόφαση ημερ. 3.11.16 στην Έφεση 29/14, Μαρία Κόκκινου ν. Κυριάκου Κόκκινου). Στην παρούσα υπόθεση, οι Ενάγοντες είναι αυτοί που πρέπει να πείσουν το Δικαστήριο ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, ως επίσης και για το δίκαιο και εύλογο της έκδοσης τους. Μετά την καταχώριση της Ένστασης από την Εναγομένη, το Δικαστήριο έχει ενώπιον του τόσο τις θέσεις και τη μαρτυρία των Εναγόντων όσο και τις θέσεις και τη μαρτυρία της Εναγομένης, και με βάση τα πιο πάνω εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν ή όχι οι προϋποθέσεις έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. Αν ικανοποιηθεί ότι συντρέχουν, θα εκδώσει τα διατάγματα, αν όχι, θα απορρίψει την Αίτηση. Μελετώντας προσεκτικά τις αιτούμενες θεραπείες, διαπιστώνω πως δεν αναφέρεται πως αυτές αξιώνονται μέχρι εκδίκασης της Αγωγής. Κατά την ακροαματική διαδικασία και κατόπιν υπόδειξης του Δικαστηρίου, ο κ. Θεοχαρίδης διευκρίνισε ότι αξιώνονται μέχρι την εκδίκαση της Αγωγής, και συνεπώς θα τις προσεγγίσω ως τέτοιες. Ξεκινώ από τη θεραπεία που αφορά σε ακύρωση της συμφωνίας. Με όλο το σεβασμό, δεν νοείται προσωρινή ακύρωση «της συμφωνίας εγγυήσεων υπό των Εναγόντων προς όφελος της Εναγομένης». Μια συμφωνία ακυρώνεται ή δεν ακυρώνεται. Εν πάση περιπτώσει δεν θεωρώ ότι εδώ είναι ορθό και δίκαιο να εκδοθεί ενδιάμεση θεραπεία που αφορά σε ακύρωση της συμφωνίας εγγυήσεων με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Το ίδιο ισχύει και για τη θεραπεία που αφορά σε απάλειψη της υποθήκης που δόθηκε από την Ενάγουσα 1 προς όφελος της Εναγομένης. Μάλιστα όπως οι Ενάγοντες αναφέρουν, ζητούν την ακύρωση της υποθήκης για να μπορέσουν να απευθυνθούν για χρηματοδότηση σε άλλο οργανισμό προς όφελος του οποίου θα υποθηκεύσουν το ακίνητο. Διερωτάται όμως κανείς, τι θα γίνει αν κατά την ακροαματική διαδικασία της Αγωγής, φανεί ότι η υποθήκη είναι έγκυρη, πλην όμως το ακίνητο έχει ήδη υποθηκευθεί προς όφελος άλλου ή άλλων προσώπων; Όσον αφορά στο προσωρινό διάταγμα για παγοποίηση του λογαριασμού, διευκρινίστηκε πως αυτό αφορά σε διαταγή του Δικαστηρίου προς την Εναγομένη να μην χρεώνει τον λογαριασμό με παράνομους τόκους. Σημειώνεται ότι στην αιτούμενη θεραπεία δεν διευκρινίζεται ποιοι είναι αυτοί οι παράνομοι τόκοι. Εν πάση περιπτώσει, ούτε και εδώ τίθεται θέμα παροχής ενδιάμεσης θεραπείας. Αν και εφόσον η Εναγομένη αξιώσει εναντίον των Εναγόντων οποιοδήποτε ποσό δυνάμει τόκων, τότε οι τελευταίοι θα μπορούν να ισχυριστούν ότι αυτοί είναι παράνομοι. Σε σχέση με τη θεραπεία υπό «Α» που αφορά στο Σύστημα Πληροφοριών υπό την επωνυμία «Άρτεμις και/ή στο Κεντρικό Μητρώο Πιστώσεων», η μαρτυρία που έχει προσαχθεί εκ μέρους της Εναγομένης είναι ότι τα ονόματα των Εναγόντων δεν έχουν καταχωριστεί από αυτήν. Σημειώνω πως με βάση την πιο πάνω μαρτυρία, και ελλείψει οποιασδήποτε μαρτυρίας εκ μέρους των Εναγόντων για το πώς λειτουργεί το Σύστημα Πληροφοριών υπό την επωνυμία «Άρτεμις», δεν μπορεί να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα εναντίον της Εναγομένης. Αφήνω βεβαίως κατά μέρος πως η τελευταία ισχυρίζεται πως σε αυτό το Σύστημα καταχωρούνται τα ονόματα όλων των φυσικών και νομικών προσώπων τα οποία έχουν οικονομική σχέση με αναγνωρισμένο πιστωτικό ίδρυμα είτε για δανειοδότηση είτε για διατήρηση λογαριασμού, και όχι όσοι έχουν προβληματικές οικονομικές υποχρεώσεις. Εν κατακλείδι, δεν έχω ικανοποιηθεί ότι χωρίς τα αιτούμενα διατάγματα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, αφού με την Αγωγή αξιώνονται δεκατρία διατάγματα ή δηλώσεις του Δικαστηρίου, οι οποίες δεν φαίνονται να επηρεάζονται από την μη έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων. Το ίδιο ισχύει και για τις θεραπείες οι οποίες αφορούν σε αποζημιώσεις για κατ΄ ισχυρισμόν ζημιές, οι οποίες σύμφωνα με τους Ενάγοντες συγκεκριμενοποιούνται ως εξής: «(Ν) Αποζημιώσεις, δι' απώλειαν ευκαιριών ή/και οφέλους ή/και περιθωρίου ή/και εκπτώσεως ή/και δυνατότητος ή/και προσδοκίας των Εναγόντων, δικαίωμα όπερ τους απεστερήθη λόγω της ανέντιμου, αντισυμβατικής, παρανόμου, καταχρηστικής και αυθαιρέτου συμπεριφοράς ή/και ενεργειών της Εναγομένης, ύψους €950.
- (Ξ) Αποζημιώσεις, διά πραγματικός ζημίας άτινας υπέστησαν οι Ενάγοντες λόγω παραβάσεως της ως άνω συμφωνίας ημερομηνίας 29/12/2009 εκ μέρους της Εναγομένης, ύψους 320.000 Ευρώ. (Ο) Αποζημιώσεις, λόγω παραβιάσεως Συνταγματικών ή/και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ή/και δικαιωμάτων απορρεόντων εκ της Φυσικής Δικαιοσύνης (Jus Naturalis ή/και Jus Gentium) ή/και άλλως, ύψους 250.000 Ευρώ. (Π) Ειδικός και Γενικός Αποζημιώσεις, συνεπεία ταλαιπωριών, ασθενειών, ψυχολογικών διαταραχών, άγχους, απογνώσεως, καρδιακών προσβολών, εγχειρίσεων, εμφυτεύσεων, αίτινες προεκλήθησαν εις τον Ενάγοντα υπ' αρ.3 συνεπεία της περιγραφείσης συμπεριφοράς της Εναγομένης, συνολικού ύψους 500.000.000 Ευρώ.» Υπό το φως όλων των πιο πάνω, δεν χρειάζεται να εξετάσω κατά πόσο οι Αιτητές έχουν ικανοποιήσει την πρώτη και τη δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, αφού βρίσκω ότι δεν έχουν ικανοποιήσει την τρίτη προϋπόθεση. Όσον αφορά στην προϋπόθεση αυτή, παραπέμπω στη μελέτη του κ. Γ. Κωνσταντινίδη, Ανώτερου Επαρχιακού Δικαστή (όπως ήταν τότε), «Η εξουσία των Δικαστηρίων για την έκδοση παρεμπίπτοντων διαταγμάτων στην Κύπρο» που δημοσιεύτηκε στο CORPUS DE JURE CYPRII του Συμβουλίου Νομικών Σπουδών, Τεύχος 1, 1987, όπου στη σελ.211 αναφέρονται τα ακόλουθα ενδιαφέροντα: «Η έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι αυτοσκοπός. Είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ύπαρξη κάποιου δικαιώματος που φέρεται να έχει προσβληθεί ή που υπάρχει κίνδυνος να προσβληθεί ή να συνεχίσει να προσβάλλεται. Αλλά και η ύπαρξη δικαιώματος και η ισχυριζόμενη ή επαπειλούμενη προσβολή του, δεν είναι αρκετές για να δικαιολογήσουν την έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος. Πρέπει ταυτόχρονα να διαγνώσκεται ότι η έκδοση του είναι όρος συντελεστικός για τη διατήρηση των δυνατοτήτων που υπάρχουν για την απονομή πλήρους δικαιοσύνης στο τέλος. Απαιτείται, δηλαδή, να φαίνεται ότι χωρίς το διάταγμα, θα ήταν δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη.» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο.) Η Αίτηση απορρίπτεται. Οι Ενάγοντες καταδικάζονται στα έξοδα της Αίτησης, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Ι. Ιωαννίδης, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΓΓ/ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο