← Κύπρος

ΚΩΣΤΑ ΜΕΝΟΙΚΟΥ ν. ΝΙΚΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 4994/08, 31/1/2017

ΚΩΣΤΑ ΜΕΝΟΙΚΟΥ ν. ΝΙΚΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 4994/08, 31/1/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυριακίδου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4994/08 Μεταξύ: ΚΩΣΤΑ ΜΕΝΟΙΚΟΥ Ενάγοντα και

  1. ΝΙΚΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ
  2. ΣΤΑΥΡΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ
  3. ΧΡΥΣΤΑΛΛΑΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ
  4. ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Εναγομένων (Όπως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 24.2.2012) Μεταξύ: ΚΩΣΤΑ ΜΕΝΟΙΚΟΥ Ενάγοντα και
  5. ΝΙΚΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ
  6. ΣΤΑΥΡΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ
  7. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ (σαν διαχειριστή της αποβιωσάσης Χρυστάλλας Χαραλάμπους)
  8. ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Εναγομένων Ημερομηνία: 31 Ιανουαρίου 2017 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντα: κος Κρ. Λιβέρας Για Εναγόμενο 1-3: κος Χ'Σέργης Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Ενάγοντας στη παρούσα υπόθεση ζητά: Α. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η προφορική σύμβαση για την παραχώρηση δικαιώματος διόδου και/ή πρόσβασης που παραχωρήθηκε (κατόπιν προφορικής σύμβασης μεταξύ της κας Ελένης Ζαχαρία πρώην ιδιοκτήτριας του τεμαχίου αρ.206, Φ/Σχέδιο 30/1229V01, τοποθεσία ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ, στο χωριό Ψημολόφου και του Εναγόμενου 2, πατέρα του Εναγόμενου 1, όλων από το χωριό Ψημολόφου) στον Εναγόμενο 1, ιδιοκτήτη του τεμαχίου αρ.276, Φ/Σχέδιο 30/1229V01, τοποθεσία ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ, στο χωριό Ψημολόφου, από την πιο πάνω πρώην ιδιοκτήτρια του τεμαχίου αρ.206, Φ/Σχέδιο 30/1229V01, τοποθεσία ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ, στο χωριό Ψημολόφου, συνομολογήθηκε και/ή εξασφαλίστηκε κατόπιν απάτης και/ή δόλου των Εναγομένων και/ή ενός ή περισσοτέρων εξ' αυτών, και συνεπώς η σύμβαση που συνομολογήθηκε και/ή το δικαίωμα διόδου και/ή πρόσβασης που παραχωρήθηκε είναι άκυρη/ο και στερημένη/ο κάθε νόμιμου αποτελέσματος. Β. Αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας και/ή δόλο, ή/και απάτη όπως οι λεπτομέρειες της Εκθέσεως Απαιτήσεως, και μέσω του Eναγομένου 4: Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τον Διευθυντή του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας να ακυρώσει το δικαίωμα διόδου και/ή πρόσβασης που παραχωρήθηκε στον Εναγόμενο 1, ιδιοκτήτη του τεμαχίου αρ.276, Φ/Σχέδιο 30/1229V01, τοποθεσία ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ, στο χωριό Ψημολόφου από τον ιδιοκτήτη του τεμαχίου αρ.206, Φ/Σχέδιο 30/1229V01, τοποθεσία ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ, στο χωριό Ψημολόφου. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης ο Ενάγοντας είναι ιδιοκτήτης του τεμαχίου 206 που αναφέρεται στο πιο πάνω αιτητικό, ενώ ο Εναγόμενος 1 ιδιοκτήτης του αναφερόμενου ανωτέρω τεμαχίου
  9. Είναι ισχυρισμός του Ενάγοντα ότι, κατά ή περί το 2006, η αδελφή του Ελένη Ζαχαρία (τώρα θανούσα), η οποία τότε ήταν ιδιοκτήτρια του Τεμαχίου 206, είχε συνάψει προφορική σύμβαση με τους Εναγόμενους 1, 2 και 3, εκπροσωπούμενους από τον Εναγόμενο 2, για την παραχώρηση πρόσβασης από το κτήμα της προς το κτήμα αρ.276, ιδιοκτησίας του Εναγόμενου 1 Νίκου Σταύρου, υιού του Εναγομένου 2, με αντάλλαγμα την παραχώρηση πρόσβασης στο τεμάχιο 206 προς τον κύριο δρόμο Λευκωσίας Ψημολόφου, μέσω του παρακείμενου τεμαχίου αρ.205, που είναι ιδιοκτησία της Εναγόμενης 3, μητέρας του Εναγομένου
  10. Ήταν ρητός όρος της πιο πάνω συμφωνίας ότι η αμοιβαία παραχώρηση πρόσβασης θα γινόταν χωρίς χρηματικό αντάλλαγμα. Μετά τη σύναψη της πιο πάνω σύμβασης, η κα Ελένη Ζαχαρία υπόγραψε αίτηση του Κτηματολογίου Λευκωσίας που της είχε προσκομίσει ο Εναγόμενος 2, στην παρουσία του κοινοτάρχη Ψημολόφου, με την οποία η Ελένη Ζαχαρία συμφώνησε στην παραχώρηση πρόσβασης, μέσω του πιο πάνω τεμαχίου της, στον Εναγόμενο
  11. Η Ελένη Ζαχαρία μεταβίβασε το εν λόγω τεμάχιο 206 με δωρεάν στο όνομα του Ενάγοντα στις 14.8.2007 πριν να αποβιώσει. Ισχυρίζεται επίσης ότι κατά παράβαση των όρων της προφορικής σύμβασης μεταξύ της Ελένης Ζαχαρία και των Εναγομένων 1, 2 και 3, οι Εναγόμενοι δόλια και/ή κατόπιν απάτης αρνήθηκαν να τηρήσουν τους όρους της σύμβασης και να παραχωρήσουν στον Ενάγοντα πρόσβαση μέσω του τεμαχίου 205, παρόλο που η Ελένη Ζαχαρία υπέγραψε να παραχωρήσει δίοδο προς όφελος του τεμαχίου 206 παραθέτοντας λεπτομέρειες δόλου με τις οποίες ισχυρίζεται ότι οι Εναγόμενοι και/ή ο κάθε ένας εξ αυτών αρνήθηκαν την παραχώρηση πρόσβασης μέσω του τεμαχίου 205 στο τεμάχιο 206 ιδιοκτησία του Ενάγοντα εφόσον ήταν σε γνώση και/ή με την παρότρυνση τους το συμφωνημένο αντάλλαγμα για να παραχωρήσει η αδελφή του πρόσβαση μέσω του τεμαχίου της αρ. 206, στο τεμάχιο αρ. 276 ιδιοκτησία του Εναγομένου
  12. Ήταν ισχυρισμός του περαιτέρω ότι λόγω της πιο πάνω παράβασης σύμβασης και/ή δόλου υπέστη ζημιά λόγω της μη παραχώρησης πρόσβασης στο τεμάχιο 206, προς τον κύριο δρόμο Λευκωσίας-Ψημολόφου, από την Εναγόμενη 3, μέσω του τεμαχίου της αρ.
  13. Ως εκ τούτου ζητά τις πιο πάνω αναφερόμενες θεραπείες. Οι Εναγόμενοι 1-3 με την Υπεράσπιση τους εγείρουν τις εξής προδικαστικές ενστάσεις (παρατίθενται αυτούσιες): «
  14. Ο Ενάγων δεν έχει αγώγιμο δικαίωμα (cause of action) εναντίον των Εναγομένων και ως εκ τούτου η παρούσα αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί με έξοδα εις βάρος του.
  15. Δεν μπορεί το δικαίωμα διόδου να ακυρωθεί με αγωγή, παρά μόνον με αίτηση στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο της Επαρχίας εντός της οποίας κείται το ακίνητο, σύμφωνα με το άρθρο 12.

(3)του Κεφ.224, και ως εκ τούτου η παρούσα αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί με έξοδα εις βάρος του.
  1. Ο Ενάγων δεν έχει κανένα δικαίωμα και κατ' επέκταση βάση (cause of action) να επικαλείται παράβαση ισχυριζόμενης προφορικής σύμβασης, συνεπεία μάλιστα δόλου και/ή απάτης στην οποία σύμβαση δεν ήταν συμβαλλόμενο μέρος ποτέ, και ως εκ τούτου και για τον λόγο αυτό η παρούσα αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί με έξοδα εις βάρος του». Επί της ουσίας είναι ισχυρισμός τους ότι ο Εναγόμενος αρ. 1 κατά την εγγραφή του δικαιώματος διόδου, δεν ήταν ο Ιδιοκτήτης του τεμαχίου αρ.276, Φ/Σχ. 30/1229V01, Τοποθεσία Μέσα στο Χωριό, στο Χωρίο Ψημολόφου και ότι Ιδιοκτήτης του εν λόγω τεμαχίου κατέστη κατά ή περί την 16.9.
  2. Αρνούνται τους ισχυρισμούς του Ενάγοντα για τη ισχυριζόμενη προφορική συμφωνία και περαιτέρω προς υπεράσπισή τους ισχυρίζονται ότι ουδέποτε και σε καμία περίπτωση έγινε οποιαδήποτε συμφωνία και ειδικά η συμφωνία που επικαλείται ο Ενάγων με την αποβιώσασα Ελένη Ζαχαρία με τους Εναγομένους. Οι Εναγόμενοι αρ.1 και 2 καμία ανάμειξη είχαν με την διαδικασία και/ή την αίτηση που έγινε για την παραχώρηση δικαιώματος διόδου από τα τεμάχια 205 και 206 προς το 276 παρά μόνον με την τότε ιδιοκτήτρια των τεμαχίων 205 και 276, Εναγόμενη αρ.3 Χρυστάλλα Χαραλάμπους και ήταν περαιτέρω ισχυρισμός τους ότι κατά τον επίδικο χρόνο που παραχωρήθηκε το πιο πάνω αναφερόμενο δικαίωμα διόδου, ήτοι κατά ή περί την 20.9.2004, ο Ενάγων απουσίαζε στο εξωτερικό. Αρνούνται επίσης τους ισχυρισμούς του Ενάγοντα για ύπαρξη ρητού όρου συμφωνίας για αμοιβαία παραχώρηση πρόσβασης πλην του γεγονότος ότι το δικαίωμα διόδου προς την Εναγόμενη 3 παρεχωρήθη χωρίς χρηματικό αντάλλαγμα παρόλο που της προτάθηκε. Επίσης αρνούνται τους ισχυρισμούς του Ενάγοντα ότι μετά την πιο πάνω προφορική σύμβαση υπέγραψε αίτηση στο Κτηματολόγιο για παραχώρηση διόδου που της προσκόμισε ο Εναγόμενος 2 προς όφελος του Εναγομένου 1 και ότι η αποβιώσασα Ελένη Ζαχαρία, αδελφή του Ενάγοντα, ουδέποτε και σε καμία περίπτωση υπέγραψε αίτηση στο Κτηματολόγιο Λευκωσίας για παραχώρηση πρόσβασης μέσω του τεμαχίου 206 στον Εναγόμενο αρ.1 μέσω του Εναγομένου αρ.2 είναι περαιτέρω ισχυρισμός τους ότι στην πραγματικότητα η Εναγόμενη αρ.3, μητέρα του Εναγομένου αρ.1 και σύζυγος του Εναγομένου αρ.2 και ιδιοκτήτρια τότε του τεμαχίου 276, υπέβαλε αίτηση στο Κτηματολόγιο Λευκωσίας, ημερομηνίας 20.9.2004, σύμφωνα με την οποία παρακαλούσε όπως εγγραφεί το δικαίωμα διάβασης στο ακίνητο της τεμάχιο 276, συμφώνως του Τύπου (Ν251Α) και του συνημμένου σχεδιαγράμματος, προς όφελος και μόνον του τεμαχίου αρ.276 τα οποία κατατέθηκαν στο Κτηματολόγιο. Η αποβιώσασα Ελένη Ζαχαρία, εκείνο που υπέγραψε ενώπιον του Κοινοτάρχη Ψημολόφου κατά ή περί την 20.9.2004 ήταν το έντυπο (Ν251Α) για παραχώρηση δικαιώματος διόδου σύμφωνα με το άρθρο 11
(1)(α), όπου σύμφωνα με το οποίο ως ιδιοκτήτρια τότε του τεμαχίου αρ.206, Τμήματος Α, Φ/Σχ. XXX/42/χωρ., παραχώρησε στην Ιδιοκτήτρια του ακινήτου με αριθμό τεμαχίου 276, Τμήματος Α, Φ/Σχ. XXX/42/χωρ., Εναγόμενη αρ.3 τότε, δικαίωμα διάβασης από την νοτιοδυτική γωνία όπως φαίνεται με κόκκινο χρώμα στο συνημμένο σχέδιο, που κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο, με την υπογραφή της ενώπιον του Κοινοτάρχη Ψημολόφου, στις 20.9.2004 και αρνείται ότι έγινε οποιαδήποτε συμφωνία με οποιοδήποτε από τους Εναγόμενους, για αμοιβαία παραχώρηση πρόσβασης. Οι Εναγόμενοι αρνούνται επίσης τους ισχυρισμούς του Ενάγοντα περί παράβασης όρων της συμφωνίας εκ μέρους τους διά δόλου και απάτης καθώς και τις λεπτομέρειες δόλου και/ή απάτης που αναφέρονται. Τέλος αρνούνται την απαίτηση του Ενάγοντα και ζητούν απόρριψη της Αγωγής με έξοδα. Πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας ο Ενάγοντας απέσυρε την Αγωγή εναντίον του Εναγομένου 4 και η υπόθεση του προωθήθηκε μόνο εναντίον των Εναγομένων 1-
  1. ΜΑΡΤΥΡΙΑ Κατά την ακροαματική διαδικασία ο Ενάγοντας (Μ.Ε.2) στηρίχθηκε, εκτός από τη δική του μαρτυρία, στη μαρτυρία του Αιμίλιου Τσίγκη (Μ.Ε.1), υπαλλήλου του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας, της κας Χαρούλλας Δημητρίου (Μ.Ε.3) και του Σταύρου Παπαδοπούλου (Μ.Ε.4), ενώ οι Εναγόμενοι στη μαρτυρία του Εναγομένου 1 και του Ιωάννη Λαζαρίδη (Μ.Υ.2). Κατατέθηκαν επίσης κατά την ακροαματική διαδικασία τα εξής Τεκμήρια: Τεκμήριο 1 - Δέσμη εγγράφων (αίτηση χορήγησης διόδου, συγκατάθεση) Τεκμήριο 2 - Αίτηση για παραχώρηση περάσματος (διόδου) Τεκμήριο 2Α - Δέσμη εγγράφων που αφορούν πιστοποιητικά εγγραφής Τεκμήριο 3 - Αίτηση για εκτίμηση του δικαιώματος διάβασης Τεκμήριο 4 - Κτηματικό Μητρώο Τεκμήριο 5 - Φάκελος ΑΕΔ 1127/04 του Κτηματολογίου Τεκμήριο 6 - Αντίγραφο πιστοποιητικού Εγγραφής Ακίνητης Ιδιοκτησίας Τεκμήριο 7 - Τίτλος ιδιοκτησίας τεμαχίου 276 Τεκμήριο 8Α - Αντίγραφο Πολεοδομικής Άδειας Τεκμήριο 8Β - Δέσμη εγγράφων - Τελική έγκριση Τεκμήριο 9 - Αντίγραφο Πιστοποιητικού Εγγραφής Ακίνητης Ιδιοκτησίας για το τεμάχιο 205 Τεκμήριο 10 - Έγγραφο Διαχείρισης που παραχωρήθηκε στο διαχειριστή της περιουσίας της αποβιώσασας. Ο Αιμίλιος Τσίγκης, Μ.Ε.1, υπάλληλος του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας, αναφέρθηκε στο ιστορικό της παραχώρησης του δικαιώματος διάβασης που βαρύνει τα τεμάχια 205 και 206 προς όφελος του τεμαχίου
  2. Όπως ανέφερε όταν ενεγράφηκε η διάβαση τα τεμάχια αρ.205 και 276 ήταν ιδιοκτησία της Εναγομένης 3, ενώ το τεμάχιο 206 ήταν ιδιοκτησία της Ελένης Κυπρή Μενοίκου, (αδελφής του Ενάγοντα). Παρά δε το ότι το εν λόγω δικαίωμα διάβασης εκτιμήθηκε στο ποσό των £563 από Κτηματολόγο, τελικά δεν φαίνεται αν είχε πληρωθεί. Στις 7.12.2004 έγινε η εγγραφή του δικαιώματος διόδου στα Κτηματολογικά Μητρώα. Ήταν η εκδοχή του Ενάγοντα στη γραπτή του δήλωση, την οποία υιοθέτησε στο Δικαστήριο, ότι το 2006 η αδελφή του, Ελένη Ζαχαρία, η οποία τότε ήταν ιδιοκτήτρια του τεμαχίου αρ.206, στο χωριό Ψημολόφου, τοποθεσία «ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ» είχε συνάψει όπως του είχε πει προφορική σύμβαση με τους Εναγόμενους 1, 2 και 3 εκπροσωπούμενους από τον Εναγόμενο 2 κ. Σταύρο Χαραλάμπους από τη Ψημολόφου, για την παραχώρηση πρόσβασης από το κτήμα της αδελφής του προς το κτήμα αρ.276 ιδιοκτησίας του Εναγομένου 1 Νίκου Σταύρου, (υιού του Εναγομένου 2), με αντάλλαγμα την παραχώρηση πρόσβασης εις όφελος της αδελφής του, προς τον κύριο δρόμο Λευκωσίας Ψημολόφου, μέσω του παρακείμενου τεμαχίου αρ.205, (που τότε ήταν ιδιοκτησία της Εναγομένης 3), προς τον κύριο δρόμο Λευκωσίας Ψημολόφου. Ήταν ρητός όρος της πιο πάνω σύμβασης ότι η αμοιβαία παραχώρηση πρόσβασης θα γινόταν χωρίς χρηματικό αντάλλαγμα. Όπως του είχε αναφέρει η αδελφή του, όταν έκανε τη συμφωνία αυτή, ενώ αρχικά της είχαν προτείνει να την αποζημιώσουν για το πέρασμα που θα έδιδε στον Εναγόμενο 1 Νίκο Σταύρου Χαραλάμπους, αυτή απάντησε πως δεν ήθελε αποζημίωση αλλά να της δοθεί και αυτής πέρασμα από το κτήμα αρ.205 προς τον δρόμο, πράγμα που αυτοί αποδέχτηκαν. Μετά τη σύναψη της πιο πάνω σύμβασης η αδελφή του, όπως τον είχε ενημερώσει, εκ των υστέρων υπόγραψε, αίτηση του Κτηματολογίου Λευκωσίας που της είχε προσκομίσει ο Εναγόμενος 2 Σταύρος Χαραλάμπους, στην παρουσία του κοινοτάρχη Ψημολόφου, με την οποία η αδελφή του συμφώνησε να παραχωρήσει τη πρόσβαση μέσω του πιο πάνω τεμαχίου της, στον Εναγόμενο 1 Νίκο Σταύρου Χαραλάμπους, υιό του Εναγομένου 2 Σταύρο Χαραλάμπους. Η αδελφή του κα Ελένη Ζαχαρία του μεταβίβασε με δωρεά το εν λόγω τεμάχιο αρ.206 με τα ανωτέρω στοιχεία κατά ή περί την 14.8.2007 και μετά απεβίωσε. Μέχρι σήμερα και από τότε που η αδελφή του είχε συμφωνήσει προφορικά με τους Εναγόμενους 1, 2 και 3 όπως και οι δύο πλευρές παραχωρήσουν η μια στην άλλη τις πιο πάνω αναφερόμενες προσβάσεις από τα πιο πάνω αναφερόμενα κτήματα του Εναγομένου 1, κατά παράβαση των όρων της πιο πάνω αναφερόμενης προφορικής σύμβασης, δόλια και/ή κατόπιν απάτης, αρνήθηκαν και αρνούνται μέχρι σήμερα να τηρήσουν τους όρους της πιο πάνω σύμβασης και να παραχωρήσουν στον ίδιο τον σημερινό ιδιοκτήτη του κτήματος της αδελφής του, πρόσβαση μέσω του τεμαχίου με αρ.205, στον κύριο δρόμο Λευκωσίας - Ψημολόφου, παρόλο που η αδελφή του είχε τηρήσει το λόγο της και υπόγραψε την κτηματολογική αίτηση του Εναγόμενου 1 για παραχώρηση πρόσβασης μέσω του τεμαχίου της, στον Εναγόμενο
  3. Ήταν περαιτέρω ισχυρισμός του ότι εφόσον οι Εναγόμενοι έχουν παραβεί τη συμφωνία που σύναψαν με την αδελφή του, ζητά από το Δικαστήριο όπως ακυρώσει την εγγραφή της πρόσβασης στο Κτηματολόγιο Λευκωσίας, που παραχωρήθηκε με την συγκατάθεση της αδελφής του στον Εναγόμενο 1, καθότι λήφθηκε με δόλο η παράβαση συμφωνίας από τους Εναγόμενους ή κάθε έναν έκαστο από αυτούς. Ανέφερε επίσης ότι η αδελφή του απεβίωσε 16.9.2008 και λίγο πριν αποβιώσει στις 28.7.2008 προέβη σε ένορκο δήλωση στην οποία αναφέρονται τα γεγονότα και επεξηγείται η εν λόγω συμφωνία. Κατά την αντεξέταση του προσπάθησε να ανασκευάσει τα όσα ανέφερε για το πότε έγινε η ισχυριζόμενη συμφωνία, αναφέροντας ότι αυτή έγινε το 2004 για να παραδεχθεί ότι ο ίδιος δεν γνώριζε πότε είχε γίνει και ότι η αδελφή του του είχε αναφέρει ότι έγινε περί το
  4. Επίσης παραδέχθηκε ότι δεν είχε καθορισθεί έκταση του περάσματος και ανασκευάζοντας επίσης τη αρχική του θέση ότι η συμφωνία έγινε με την Χρυστάλλα και όχι τους Εναγόμενους 1, 2 και
  5. Επίσης δήλωσε άγνοια για διάφορα ζητήματα που είχε ερωτηθεί, ως προς τις λεπτομέρειες της ισχυριζόμενης συμφωνίας και ανέφερε ότι έμαθε για αυτή από την αδελφή του. Η κα Χαρούλα Δημητρίου, Μ.Ε.3, στη δική της γραπτή δήλωση τη οποοία υιοθέτησε στο Δικαστήριο ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι διαμένει στη Ψημολόφου όπου το σπίτι της βρίσκεται στο δρόμο δίπλα από το ακίνητο αρ.205 όπου βρίσκεται το σπίτι του Σταύρου Χαραλάμπους και της αποβιώσασας Χρυστάλλας Χαραλάμπους. Το σπίτι της βρίσκεται σχεδόν απέναντι από το χώρο που η αποβιώσασα Ελένη Ζαχαρία παραχώρησε μέρος του ακινήτου της αρ.206 για να δοθεί πέρασμα από τον δρόμο, μέσω του τεμαχίου 205 και του τεμαχίου 206 προς το τεμάχιο 276 όπου έκτισε το σπίτι του ο Νίκος Χαραλάμπους υιός του Σταύρου και της Χρυστάλλας Χαραλάμπους. Με την Ελένη Ζαχαρία ήταν αχώριστες φίλες, για πολλά χρόνια, πριν το θάνατο της και καθημερινά διασταύρωναν είτε αυτή είτε εκείνη το ακίνητο 205 από το ακίνητο 206 προς το δρόμο και πίσω κατά μήκος του συνόρου των τεμαχίων 418 και 277 όπως αναφέρονται σε χάρτη του Κτηματολογίου (βλ. Τεκμήριο 1). Σε κάποιο χρονικό διάστημα που δεν θυμάται την ημερομηνία η φίλη της Ελένη Ζαχαρία της ανέφερε ότι συμφώνησε με την οικογένεια Χαραλάμπους να τους παραχωρήσει ένα πέρασμα, μέσω του κτήματος της αρ.206, για να περνά από τον πιο πάνω δρόμο δίπλα από το σπίτι της, ο Νίκος Χαραλάμπους μέσω του τεμαχίου των γονέων του αρ.205 και να εισέρχεται στο κτήμα 276 όπου ο Νίκος έχει κτίσει κατοικία, και σε αντάλλαγμα αυτοί να της δώσουν πέρασμα μέσα από το τεμάχιο τους 205 προς και από το δρόμο όπου βρίσκεται το σπίτι της εφόσον ήταν και η δίοδος που χρησιμοποιούσαν για χρόνια για να επισκέπτονται η μια την άλλη. Σε κάποιο χρονικό διάστημα που δεν θυμάται την ημερομηνία διασταύρωνε το τεμάχιο 205 μια μέρα στη διαδρομή που ανέφερε και προηγουμένως, για να επισκεφθεί την φίλη της Ελένη Ζαχαρία, όταν ο Νίκος Χαραλάμπους και η σύζυγος του Μαρία την σταμάτησαν και της είπαν ότι δεν είχε δικαίωμα να διασταυρώνει στο σημείο αυτό. Συγχύστηκε όταν της είπαν αυτό το πράγμα και απλώς τους απάντησε ότι εάν ο Σταύρος και η Χρυστάλλα της ζητούσαν να μην περνά από την αυλή του σπιτιού τους δεν θα το έκανε. Όμως γνωρίζει διότι της το είχε αναφέρει η φίλη της Ελένη Ζαχαρία ότι συμφώνησε μαζί τους να της δώσουν δικαίωμα περάσματος από το συγκεκριμένο σημείο όπως και αυτή συμφώνησε να τους δώσει πέρασμα από το δικό της κτήμα. Κατά την αντεξέτασή της παραδέχθηκε ότι όταν έγινε το περιστατικό με τον Εναγόμενο 1 η φίλη της δεν έμεινε στην περιοχή. Ο Σταύρος Παπαδόπουλος, Μ.Ε.4, εκτιμητής, αναφέρθηκε στην αγοραία αξία ολόκληρου του κτήματος κατά τον ουσιώδη χρόνο και σήμερα και την αγοραία αξία του εμβαδού που παραχωρήθηκε κατά τον ουσιώδη χρόνο και σήμερα. Σημειώνεται ότι στην Έκθεση Απαίτησης δεν αναφέρεται η αξία αυτών. Η εκδοχή των Εναγομένων μέσω της μαρτυρίας του Εναγομένου αρ.1 ήταν ότι ο Εναγόμενος 1 κατοικεί στο Χωριό Ψημολόφου, σε κατοικία την οποία έκτισε επί του τεμαχίου 276, σύμφωνα με το Τεκμήριο αρ.1 και από τις 16.9.2005, έχει καταστεί ιδιοκτήτης αυτού του τεμαχίου, το οποίο ευρίσκεται στην οδό Θεοχάρη Κυριακού 5Α, στο Χωριό Ψημολόφου. Το τεμάχιο 276, το οποίο ήταν ιδιοκτησία της μητέρας του, Εναγομένης 3 (η οποία απεβίωσε την 21.12.2009) και προοριζόταν για τον ίδιο για να κτίσει την κατοικία του. Επίσης, η μητέρα του, ήταν και ιδιοκτήτρια του τεμαχίου 205, που βρίσκεται η πατρική τους κατοικία. Στα μέσα του 2004, μίλησε με τον αρχιτέκτονα τους και του είπε ότι, για να μπορέσει να προχωρήσει να κτίσει την κατοικία του στο τεμάχιο 276, που ήταν τότε εγγεγραμμένο στο όνομα της μητέρας του, έπρεπε πρώτα να αποκτήσει δικαίωμα διόδου, για να μπορέσουν οι Αρμόδιες Αρχές, να τους δώσουν πολεοδομική άδεια και άδεια οικοδομής. Μίλησε με την μητέρα του για το ότι χρειαζόταν το τεμάχιο 276 να αποκτήσει δικαίωμα διόδου, μέσω του Κτηματολογίου και η μητέρα του του είπε να πάρει από το τεμάχιο 205 που είναι και αυτό δικό της, δηλαδή νότια του τεμαχίου 205 και βόρεια των τεμαχίων 418 και
  6. Όταν ρώτησε στο Κτηματολόγιο, της είπαν πως δεν μπορούσε να πάρει από το συγκεκριμένο σημείο γιατί δεν υπήρχαν τα απαραίτητα μέτρα, δηλαδή τα 3.66 μέτρα πλάτος, που είναι το ελάχιστον που χρειαζόταν για την παραχώρηση δικαιώματος διόδου. Συγκεκριμένα, το σπίτι της μητέρας του ήταν κτισμένο πολύ κοντά στο σύνορο του Τεμαχίου 418, όπως επίσης σπίτια ήταν κτισμένα και στα Τεμάχια 418 και 277, κοντά στο σύνορο του Τεμαχίου 205, γι' αυτόν τον λόγο, από το σημείο αυτό που η μητέρα του ζήτησε να της παραχωρηθεί το δικαίωμα διόδου, δεν μπορούσε να δοθεί από το Κτηματολόγιο. Το Κτηματολόγιο τότε, της πρότεινε να παραχωρηθεί Δικαίωμα Διόδου από την βορειοανατολική μεριά του Τεμαχίου 205 προς το Τεμάχιο 276, δηλαδή, αυτό το ζιγκ ζαγκ όπως ακριβώς φαίνεται με κόκκινο χρώμα στο Σχέδιο στο Τεκμήριο αρ.1, νοουμένου ότι θα έπρεπε να χαλάσει ένα μέρος από το παλιό σπίτι της γιαγιάς του, που ήταν το πατρικό της μητέρας του, αλλά θα χρειαζόταν παραχώρηση δικαιώματος διόδου ή να αποκτηθεί δικαίωμα διόδου από ένα άλλο τεμάχιο και συγκεκριμένα ή από το τεμάχιο 206 ή από το τεμάχιο 277, με διαστάσεις μόνο 3,66 επί 4,50 μέτρα. Η μητέρα του αποφάσισε να ζητήσει πρώτα από το τεμάχιο 206, που ήταν και είναι χωράφι της μακαρίτισσας Ελένης Μενοίκου, αδελφής του Ενάγοντα, αφού ήταν πολύ καλές φίλες και καλές γειτόνισσες για χρόνια και αυτή δέχθηκε. Στις 20.9.2004, η μητέρα του και η αδελφή του Ενάγοντα, πήγαν στο γραφείο του Κοινοτάρχη κ. Γιάννου Λαζαρίδη και υπέγραψαν τα νόμιμα χαρτιά του Κτηματολογίου, αφού τους βοήθησε και ο Κοινοτάρχης και μετά ακολούθησε η νόμιμη διαδικασία στο Κτηματολόγιο, όπου έγινε και η κοστολόγηση του κομματιού 3,66 επί 4,50 μέτρα από το Τεμάχιο
  7. Τότε η μητέρα του της πρόσφερε το κοστολογημένο ποσό της αξίας του κομματιού αυτού, αλλά αυτή αρνήθηκε. Στις 16.9.2005, η μητέρα του, του μεταβίβασε το τεμάχιο 276 και ακολούθως με τη βοήθεια του αρχιτέκτονα του απόκτησε τις σχετικές άδειες από την Πολεοδομία, καθώς επίσης και την άδεια οικοδομής (βλ. Τεκμήριο 8Α). Η κατοικία τους έχει ολοκληρωθεί την 31.5.2009 και στις 17.9.2013 εκδόθηκε και πιστοποιητικό έγκρισης (βλ. Τεκμήριο 8Β). Τέλος του 2006, άρχισε το καθάρισμα του οικοπέδου του και τότε η κ. Ελένη τον παρακάλεσε μάλιστα να της καθαρίσουμε και το δικό της Χωράφι, δηλαδή το Τεμάχιο 206, από την άγρια βλάστηση, για να μπορεί να περνά μέσα από αυτό και να πηγαίνει περπατητή στις φίλες της, αφού το σπίτι της κ. Ελένης, βρισκόταν Νοτιοανατολικά του Τεμαχίου 365 και όχι στο Τεμάχιο
  8. Πράγμα το οποίο και συνέβη και ανενόχλητη περνούσε πρώτα από το Τεμάχιο 365, 367, 368, ακολούθως διέσχιζε το δικό της τεμάχιο 206 και ακολούθως περπατητή έμπαινε στο τεμάχιο 205 που ήταν το σπίτι της μητέρας του ή και διασταύρωνε αυτό, πάντα με την άδεια της μητέρας του και έβγαινε προς τον δημόσιο δρόμο, όπου πήγαινε και σε άλλες φίλες της. Όλα τα πιο πάνω που ανέφερε έγιναν στην απουσία του Ενάγοντα, κ. Κώστα Μενοίκου, αδερφού της κ. Ελένης Μενοίκου. Ο Ενάγοντας έγινε ιδιοκτήτης του συγκεκριμένου Τεμαχίου 206 (που είναι και σήμερα ακόμα χωράφι), στις 14.8.2007, πράγμα το οποίο πληροφορήθηκε για πρώτη φορά, όταν έλαβε αντίγραφο της αγωγής αυτής. Τον Απρίλιο του 2008, η κ. Χαρούλλα Δημητρίου, η οποία διαμένει στην απέναντι πλευρά από τον δημόσιο δρόμο, επιχείρησε να περάσει διαμέσου του Τεμαχίου 205, που άνηκε στην μητέρα του και το οποίο εξακολουθεί να ευρίσκεται γραμμένο στο όνομα της (βλ. Τεκμήριο 9), διότι δεν έγινε ακόμα διανομή στους κληρονόμους της από τον Διαχειριστή και πλησίον των τεμαχίων 418 και 277, προς το τεμάχιο 206 (χωράφι), (με τον δήθεν ισχυρισμό της, όπως είπε στο Δικαστήριο), ότι θα πήγαινε στην φίλη της, Ελένη Μενοίκου, ενώ αυτό δεν είναι αληθές, αφού η Ελένη Μενοίκου τότε βρισκόταν στο Γηροκομείο. Αυτή θα πήγαινε στον Κώστα Μενοίκου, ο οποίος ήταν στο χωράφι του, στο τεμάχιο
  9. Στη μέση της διαδρομής του τεμαχίου 205, που ήταν της μητέρας του την σταμάτησε και της είπε να μην ξαναπεράσει από εδώ και να πάει από τον ασφάλτινο δρόμο. Αυτή του είπε: «όταν μου πει ο πατέρας σου ή η μητέρα σου, τότε δεν θα ξαναπεράσω». Τότε ήρθε ο πατέρας του και της το επιβεβαίωσε. Με την κυρία Χαρούλλα, είχαν προηγούμενο επεισόδιο από το 2006, όταν διέδιδε κουτσομπολιά στο χωριό για την πρώτη εγκυμοσύνη της γυναίκας του και αφού είχαν εκδιώξει τη σύζυγό του από το σπίτι της και από τότε δεν είχε επιχειρήσει ξανά να περάσει μέχρι τον Απρίλιο του
  10. Όταν της είπε να φύγει, τότε ο Ενάγοντας που βρισκόταν στο Τεμάχιο 206 ήρθε να του ζητήσει τον λόγο, γιατί δεν την άφησε να περάσει και όταν τον ενημέρωσε ότι θα έπρεπε να πάει από το δρόμο ο Ενάγοντας διερωτήθηκε αν το Τεμάχιο 206 (χωράφι) δεν έχει πρόσβαση και όταν ο Εναγόμενος 1 του είπε ότι δεν είχε αυτός του απάντησε: «Θα το ελέγξω και θα επανέλθω». Από το συγκεκριμένο περιστατικό και μετά, ο Ενάγοντας, άρχισε να τους δημιουργεί διάφορα προβλήματα. Μετά από λίγο διάστημα, επανήλθε και τους έκαμε πρόταση, να κάνουν ανταλλαγή του τεμαχίου του 276, με το δικό του τεμάχιο 206 και να τους αποζημιώσει για τα μέχρι στιγμής έξοδα που είχαν κάνει για την ανέγερση του σπιτιού, ο Εναγόμενος αρνήθηκε και ο Ενάγοντας μετά από μια εβδομάδα επανήλθε με δεύτερη πρόταση, να αγοράσει το τεμάχιο του 276, με ότι υπήρχε μέσα. Ο ίδιος αρνήθηκε και τότε ο Ενάγοντας του απάντησε «Θα σας τα φάω ούλλα, όπως τα έφαα τζαι άλλους, επειδή εγιώ έχω ριάλια για τα Δικαστήρια, ενώ εσείς κτίζετε τζαι είσαστε στα χρέη». Ο μάρτυρας τόνισε επίσης ότι καμία συμφωνία δεν έχει γίνει ποτέ μεταξύ της μητέρα του ή του πατέρα του ή μαζί του, με την κ. Ελένη Μενοίκου, για παραχώρηση δικαιώματος διόδου από το τεμάχιο 205 στο τεμάχιο 206 και ως εκ τούτου καμία παράβαση δεν υπάρχει. Ούτε ήταν λογικό, η κ. Ελένη Μενοίκου, να παραχωρήσει στην μητέρα του δικαίωμα διόδου 3,66 επί 4,50 μέτρα και η μητέρα του να της παραχωρήσει πολλαπλάσια τετραγωνικά μέτρα στην νότια πλευρά του τεμαχίου 205 και βόρεια των τεμαχίων 418 και 277, πράγμα το οποίο σε καμία περίπτωση όπως έχει αναφέρει πιο πάνω, μπορούσε να γίνει, αφού όταν ζήτησε η ίδια η μητέρα του από το Κτηματολόγιο, να της παραχωρηθεί Δικαίωμα Διόδου δικό της από εκεί, της είπαν ότι δεν γίνεται, γιατί ο χώρος ήταν και είναι λειψός και αρνήθηκε ότι ο κ. Κώστας Μενοίκου είχε δικαίωμα διόδου στο τεμάχιο
  11. Ο κ. Ιωάννης Λαζαρίδης, ΜΥ2, κοινοτάρχης του χωρίου Ψημολόφου, κατά τον ουσιώδη χρόνο εγγραφής του επίδικου δικαιώματος διάβασης, επιβεβαίωσε ότι τα έγγραφα που αφορούν την αίτηση χορήγησης διόδου (βλ. Τεκμήριο 1 και 2) υπεγράφησαν στο γραφείο του από την αδελφή του Ενάγοντα η οποία πήγε εκεί με τη μητέρα του Εναγομένου 1 και ότι υπογράφησαν αυτά αφού της εξηγήθηκε με λεπτομέρεια το τι υπέγραφε. Μετά το τέλος της ακροαματικής διαδικασίας οι συνήγοροι με τις γραπτές τους αγορεύσεις υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων. Αναφορά θα γίνει, όπου κρίνεται σκόπιμο πιο κάτω. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ Προτού προχωρήσω στην αξιολόγηση της μαρτυρίας, κρίνω σκόπιμο να εξετάσω, τον ισχυρισμό της Υπεράσπισης, ότι η μαρτυρία του εκτιμητή κ. Παπαδόπουλου (ΜΕ4), που προσκόμισε ο Ενάγων και αφορούσε την αξία του τεμαχίου 206 και του εμβαδού που παραχωρήθηκε δεν δικογραφείται και δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη. Πράγματι δεν έχει δικογραφηθεί η αξία είτε του τεμαχίου 206 είτε του εν λόγω εμβαδού, όμως έχοντας υπόψη ότι δικογραφείται απαίτηση για αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας η αξία του κτήματος και του παραχωρηθέντος εμβαδού αυτού είναι επίδικο για σκοπούς προσδιορισμού της ζημιάς του Ενάγοντα. Ως εκ τούτου ο εν λόγω ισχυρισμός δεν ευσταθεί και απορρίπτεται. Προτού επίσης προχωρήσω στην αξιολόγηση της μαρτυρίας θεωρώ ότι είναι βοηθητικό να αναφερθώ στα μη αμφισβητούμενα γεγονότα τα οποία προκύπτουν από τη δικογραφία ή αυτά που μέσω της ακροαματικής διαδικασίας διαφάνηκαν ότι αποτελούν κοινό έδαφος και των δύο πλευρών και τα οποία αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου, για καλύτερη κατανόηση των όσων θα επακολουθήσουν.
  12. Στις 20.9.2004 η ιδιοκτήτρια των τεμαχίων 205, αρ.276, Φ/Σχέδιο 30/1229V01, τοποθεσία ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ, στο χωριό Ψημολόφου, Χρυστάλλα Χαραλάμπους, άλλως Χρυστάλλα Νικόλα Χαμηλού (Εναγόμενη 3), η οποία απεβίωσε την 21.12.2009 (βλ. Τεκμήριο 10) και η Ελένη Ζαχαρία, άλλως Ελένη Κυπρή Μενοίκου, αδελφή του Ενάγοντα, η οποία απεβίωσε 16.9.2008, ιδιοκτήτρια του τεμαχίου 206, συμφώνησαν όπως παραχωρηθεί δικαίωμα διόδου, από τα τεμάχια 205 και 206 (Δουλεύοντα Ακίνητα) προς το τεμάχιο 276 (Δεσπόζον Ακίνητο), (βλ. Τεκμήριο 1 Τύπος (Ν251Α) που αφορά παραχώρηση δικαιώματος διόδου σύμφωνα με το άρθρο 11
(1)(α) του Κεφ.224 και Τεκμήριο 2 Αίτηση προς Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό στην οποία πιστοποιήθηκαν οι υπογραφές των πιο πάνω από τον κ. Λαζαρίδη, Μ.Υ.2, κοινοτάρχη του χωριού Ψημολόφου, κατά τον ουσιώδη χρόνο).
  1. Το δικαίωμα διάβασης ενεγράφη χωρίς την πληρωμή οποιουδήποτε ποσού στην ιδιοκτήτρια του Τεμαχίου 206 και η εγγραφή στα κτηματολογικά μητρώα έγινε στις 7.12.
  2. Στις 15.9.2005 η Εναγόμενη 3 δώρισε το υπό αναφορά τεμάχιο 276 στον υιό της Νίκο Χαραλάμπους, Εναγόμενο 1, ενώ το τεμάχιο 205 παρέμεινε στην ιδιοκτησία της μέχρι την ακροαματική διαδικασία, παρά το ότι αυτή απεβίωσε στις 21.12.
  3. Ο Εναγόμενος 1 εξασφάλισε πολεοδομική άδεια και άδεια οικοδομής (Τεκμήριο 8Α) και σ΄αυτό ανήγειρε την οικία του, η οποία ολοκληρώθηκε στις 31.05.2009 και στις 17.09.2013 εκδόθηκε πιστοποιητικό τελικής έγκρισης (Τεκμήριο 8Β).
  4. Η Ελένη Ζαχαρία στις 27.7.2007 δώρισε στον αδελφό της Κώστα Μένοικου Ενάγοντα το υπό αναφορά τεμάχιο 206 το οποίο είναι χωράφι (βλ. Τεκμήριο 6). Προτού ασχοληθώ με οποιαδήποτε άλλα θέματα προέχει η αξιολόγηση της αμφισβητούμενης μαρτυρίας για να αποφασισθεί το πλαίσιο γεγονότων που περιβάλλουν τη διαφορά. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με μεγάλη προσοχή όλους τους μάρτυρες, ενώ κατέθεταν ενόρκως, ενώπιόν μου. Αξιολόγησα τη μαρτυρία τους με βάση το περιεχόμενο, ποιότητα και σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία και καθοδηγούμενη από σειρά παραγόντων όπως η σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων των μαρτύρων, η ύπαρξη σ' αυτές ουσιαστικών αντιφάσεων η λογικοφάνεια και αληθοφάνεια της εκδοχής τους, η ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση σε συνδυασμό με τα κατατεθέντα εκ συμφώνου ή άλλως πως τεκμήρια, το Δικαστήριο κρίνει ότι τα αληθή γεγονότα έθεσε η πλευρά των Εναγομένων. Σημειώνω ότι τόσο ο Αιμίλιος Τσίγκης Κτηματολογικός Λειτουργός (ΜΕ1) όσο και ο Εκτιμητής κ. Παπαδόπουλος (ΜΕ4) δεν έχουν αμφισβητηθεί σοβαρά από την υπεράσπιση ως προς τα όσα κατέθεσαν στο Δικαστήριο για τα επίδικα θέματα και θεωρώ αυτούς ανεξάρτητους μάρτυρες. Αρχίζοντας από τον Αιμίλιο Τσίγκη (Μ.Ε.1), υπάλληλο του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας, κρίνω ότι ήταν ανεξάρτητος μάρτυρας ο οποίος δεν έχει αμφισβητηθεί ούτε από την Υπεράσπιση, η μαρτυρία του ήταν άκρως διαφωτιστική και συνάδει πλήρως με την έγγραφη μαρτυρία που έχει παρουσιάσει (Τεκμήρια 1 - 5). Ως εκ τούτου, αποδέχομαι τη μαρτυρία του στο σύνολο της και γίνονται ανάλογα ευρήματα. Ο κ.Παπαδόπουλος (Μ.Ε.4) έχοντας υπόψη τα προσόντα και τη πείρα του και έχοντας κατά νου τις αρχές που καθορίζουν πότε ένας μάρτυρας είναι εμπειρογνώμονας κρίνω ότι, κατέχει τα προσόντα και τη πείρα και είναι εμπειρογνώμονας. Κατά συνέπεια, η μαρτυρία του θα προσεγγισθεί με βάση τις αρχές προσέγγισης μαρτυρίας εμπειρογνώμονα. Κρίνω ότι έχει εφοδιάσει το Δικαστήριο με τα αναγκαία κριτήρια για το έλεγχο της ακρίβειας των συμπερασμάτων του ως προς την αγοραία αξία τόσο του τεμαχίου 206 όσο και της επίδικης παραχωρηθείσας διόδου από το τεμάχιο 206 προς το
  5. Σημειώνω επίσης ότι δεν έχει αμφισβητηθεί σοβαρά από την Υπεράσπιση η μαρτυρία του και δέχομαι ότι η αγοραία αξία του τεμαχίου 206 το 2008 ήταν €125.636 ενώ σήμερα €85.253 και η αγοραία αξία του εμβαδού που παραχωρήθηκε προς το τεμάχιο 276 το 2008 ήταν €3.228 ενώ σήμερα €2.
  6. Ο Ιωάννης Λαζαρίδης, ΜΥ2, Κοινοτάρχης του χωριού Ψημολόφου κατά τον ουσιώδη χρόνο κρίνω ότι ήταν επίσης ανεξάρτητος μάρτυρας και μάρτυρας της αλήθειας. Εξετάζοντας τη μαρτυρία του βρίσκω ότι αυτή επιβεβαιώνεται στα πιο καίρια σημεία της από την έγγραφη μαρτυρία δηλαδή τα Τεκμήρια 1 και 2 και 2Α τα οποία κατέθεσε η πλευρά του Ενάγοντα και δεικνύουν τη συμφωνία, το ιστορικό και τη διαδικασία που ακολουθήθηκε για εγγραφή του δικαιώματος διόδου που ενεγράφη στο Κτηματολόγιο 7.12.2004, στα οποία εμφαίνεται η πιστοποίηση των υπογραφών που ο ίδιος έκανε τόσο της ιδιοκτήτριας των τεμαχίων 205 και 276 (μητέρας του Εναγομένου 1) όσο και της ιδιοκτήτριας του τεμαχίου 206 (αδελφής του Ενάγοντα). Ως εκ των ανωτέρω, αποδέχομαι μαρτυρία του στο σύνολο της και γίνονται ανάλογα ευρήματα. Εξετάζοντας τη μαρτυρία του Ενάγοντα αναφέρω εξ αρχής ότι δεν μου έδωσε εντύπωση προσώπου που είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Ήταν εμφανής η προσπάθεια του κατά την αντεξέταση του να ανασκευάσει τα όσα ανέφερε αρχικά στη δήλωση του αντιλαμβανόμενος ότι τα όσα ανέφερε δεν ανταποκρίνοντο στα Τεκμήρια που ο Μ.Ε.1 κ.Τσίγκης είχε προσκομίσει, προσπάθεια που δεικνύει ότι είχε πλήρη άγνοια των γεγονότων που αφορούν τη παραχώρηση του επίδικου δικαιώματος διόδου. Η θέση του στη γραπτή του δήλωση ότι έγινε προφορική συμφωνία από την αδελφή του και τους Εναγόμενους 1, 2 και 3, για παραχώρηση δικαιώματος διόδου, από τα τεμάχια 205, 206 προς το τεμάχιο 276, με αντάλλαγμα την παραχώρηση δικαιώματος διόδου, από το τεμάχιο 205 προς το τεμάχιο 206 το 2006, κατέρρευσε αφού έρχεται σε αντίθεση με την προσαχθείσα από τον ίδιο μαρτυρία τόσο χρονικά όσο και επί της ουσίας. Όπως προκύπτει από τα Τεκμήρια 1 και 2, τα οποία κατατέθηκαν από το Αιμίλιο Τσίγκη (Μ.Ε.1) μαρτυρία που ο ίδιος προσκόμισε στο Δικαστήριο, η παραχώρηση του δικαιώματος διόδου που έγινε από την αποβιωσάσα αδελφή του έγινε στις 20.9.2004 και όχι το 2006 προς την ιδιοκτήτρια του τεμαχίου 276, που τότε ήταν η μητέρα του Εναγόμενου 1, Εναγόμενη 3 και όχι ο Εναγόμενος 1, η δήλωση της ήταν γραπτή και οι υπογραφές των δύο πιστοποιήθηκαν από τον Κοινοτάρχη του χωριού, κ. Λαζαρίδη (Μ.Υ.2) χωρίς τη συμμετοχή του Εναγόμενου
  7. Από τα πιο πάνω είναι ξεκάθαρο ότι δεν έγινε προφορική συμφωνία το 2006 για παραχώρηση διόδου από το τεμάχιο 206 προς το τεμάχιο 276 και δεν αφορούσε τους Εναγομένους 1 και
  8. Σημειώνω επίσης ότι τα όσα ανέφερε σχετικά με την ισχυριζόμενη επίδικη συμφωνία παραχώρησης δικαιώματος διόδου από το τεμάχιο 205 προς το τεμάχιο 206, (το οποίο έγινε ιδιοκτησία του 14.8.2007), είναι εξ ακοής μαρτυρία που πηγάζει από πληροφόρηση που είχε από την αδελφή του (η οποία απεβίωσε 14.9.2008), μαρτυρία στην οποία δεν μπορεί να δοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα αφού τα όσα αναφέρθηκαν ως συμφωνία δεν επιβεβαιώνονται από την αναντίλεκτη μαρτυρία που παρουσιάσθηκε στο Δικαστήριο (βλ. Τεκμήρια 1 και 2). Επιπρόσθετα, όπως προκύπτει από τη μαρτυρία του Ενάγοντα η ισχυριζόμενη προφορική συμφωνία που έκανε η αδελφή του τόσο για παραχώρηση της διόδου από τα τεμάχια 205-206 προς 276 όσο και από το τεμάχιο 205 προς το τεμάχιο 206 ήταν προφορική κάτι που έρχεται σε αντίθεση με τη γραπτή δήλωση που έγινε από την αδελφή του Ενάγοντα και εμφαίνεται στο Τεκμήριο
  9. Δεν έχει εξηγηθεί επίσης με οποιοδήποτε τρόπο γιατί ενώ η κατ΄ισχυρισμό προφορική συμφωνία των συμβαλλομένων ήταν για σύγχρονη παραχώρηση διόδου στα εν λόγω κτήματα αυτό δεν είχε γίνει ταυτόχρονα με απαίτηση της αδελφής του Ενάγοντα αφού είχε ακολουθηθεί η διαδικασία για εγγραφή του δικαιώματος διόδου από τα τεμάχια 205 και 206 προς το τεμάχιο 276 και αυτό είχε εξηγηθεί στη αδελφή του Ενάγοντα και από τον Κοινοτάρχη, κατά τη υπογραφή της δηλώσεως για παραχώρηση της σχετικής διόδου. Επιπρόσθετα, δεν παρουσιάστηκε μαρτυρία που να υποδηλοί ότι έγινε οποιαδήποτε παράσταση από την αδελφή του Ενάγοντα προς Εναγομένους 1, 2 και 3 για παράλειψη τους να παραχωρήσουν δικαίωμα διόδου σ΄αυτή ούτε καν τέτοια αίτηση προς το Κτηματολόγιο. Όπως προέκυψε επίσης, ο Εναγόμενος 1 δεν ήταν ιδιοκτήτης του Τεμαχίου 276 και ως εκ τούτου δεν θα μπορούσε να συμμετέχει στη συμφωνία, κατά τον ουσιώδη χρόνο για παραχώρηση διόδου είτε προς το τεμάχιο 276, είτε από το τεμάχιο
  10. Ούτε όμως ευσταθεί ο ισχυρισμός ότι ο Εναγόμενος 2 προσκόμισε τα έγγραφα του Κτηματολογίου στην αδελφή του Ενάγοντα, στην παρουσία του Κοινοτάρχη για υπογραφή αφού αυτά υπογράφησαν από την Εναγόμενη 3 και την αδελφή του, χωρίς κάτι τέτοιο να αμφισβητηθεί στη πορεία της ακροαματικής διαδικασίας. Τέλος, ενώ στη δικογραφημένη θέση του Ενάγοντα η προφορική συμφωνία που έγινε από τη αδελφή του και τους Εναγόμενους 1,2,3 προσδιορίζεται το 2006, τελικά η παραχώρηση του δικαιώματος διόδου είχε δοθεί με έγγραφη δήλωση της αδελφής του Ενάγοντα και αποδοχή της Εναγόμενης 3 το
  11. Ως εκ των ανωτέρω, που ενδεικτικά αναφέρονται, το Δικαστήριο δεν μπορεί να δώσει οποιαδήποτε βαρύτητα στην εν λόγω εξ ακοής μαρτυρία την οποία απορρίπτω. Κατ' ακολουθία δεν μπορώ να στηριχθώ ούτε στα όσα αμφισβητούμενα ο Εναγόμενος ανέφερε στη μαρτυρία του την οποία απορρίπτω. Εξετάζοντας τη μαρτυρία της κας Χαρούλας Δημητρίου (Μ.Ε.3) φαίνεται επίσης ότι ο πυρήνας της μαρτυρίας της, ως προς την επίδικη συμφωνία, είναι εξ ακοής και πηγάζει επίσης, σε αναφορές της αποβιωσάσης Ελένης Ζαχαρία, αδελφής του Ενάγοντα, που κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν φίλη της, μαρτυρία στην οποία ως εξηγήθηκε ανωτέρω, δεν μπορεί να αποδοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα για τους λόγους που έχουν αναφερθεί ανωτέρω και ισχύουν και σ' αυτή την περίπτωση και ως εκ τούτου δεν μπορώ να στηριχθώ στα όσα αναφέρθησαν από τη Μ.Ε.3 περί προφορικής συμφωνίας για παραχώρηση από τους Εναγόμενους διόδου από το Τεμάχιο 205 προς όφελος του Τεμαχίου
  12. Δεν μπορώ να στηριχθώ όμως ούτε στις επί μέρους αναφορές της Χαρούλλας Δημητρίου και στα υπόλοιπα θέματα γιατί ενώ στη γραπτή της δήλωση αναφέρθηκε σε επεισόδιο που προέκυψε ενώ διασταύρωνε το τεμάχιο 205, με τον Εναγόμενο 1 ενώ πήγαινε να επισκεφθεί τη φίλη της Ελένη Μενοίκου, διαφάνηκε κατά την αντεξέτασή της αλλά και από αναμφισβήτητη μαρτυρία ότι θα επισκεπτόταν τον Ενάγοντα γιατί η αδελφή του δεν ζούσε πλέον στην οικία της και παραπέμπει σε προσπάθειά της να αποκρύψει τα πραγματικά γεγονότα και τη σχέση της με τον Ενάγοντα. Ως εκ των ανωτέρω δεν μπορώ να στηριχθώ στη μαρτυρία της και την απορρίπτω στην ολότητά της. Εξετάζοντας τη μαρτυρία του Νίκου Σταύρου Χαραλάμπους (ΜΥ1), αυτή ήταν πλήρως διαφωτιστική στα γεγονότα της παρούσης. Ο μάρτυρας αυτός ήταν θετικός, σαφής και κατηγορηματικός στα όσα κατέθεσε. Απάντησε όλες τις ερωτήσεις που του υπεβλήθησαν με άνεση και χωρίς δυσκολία δίνοντας πλήρεις και σαφείς απαντήσεις. Τα όσα ανέφερε στο Δικαστήριο είναι στην ουσία επεξήγηση και ανάλυση της έγγραφης μαρτυρίας που κατατέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου Τεκμήρια 1-
  13. Η μαρτυρία του επιβεβαιώνεται στα πιο καίρια σημεία και από τη μαρτυρία του Αιμίλιου Τσίγκη, ΜΕ1, και του Κοινοτάρχη Ιωάννη Λαζαρίδη, ΜΥ2, οι οποίοι κρίθηκαν ανεξάρτητοι μάρτυρες και συνάδει με την έγγραφη μαρτυρία Τεκμήρια 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 και 8Β. Ως αναφέρθη πιο πάνω τα όσα ανέφερε για την ανάγκη παραχώρησης δικαιώματος διόδου τις διεργασίες που έγιναν ο τρόπος που υλοποιήθηκαν συνάδουν πλήρως με το σχεδιάγραμμα που αναφέρεται στο Τεκμήριο 1 που απεικονίζει την παραχωρηθείσα δίοδο. Η συμφωνία που έγινε επίσης για παραχώρηση διόδου από το 206 στο 276, από την Ελένη Ζαχαρία με τη μητέρα του, και πάλι απεικονίζεται στα Τεκμήρια 1 και
  14. Η θέση του ότι ο ίδιος δεν συμμετείχε στη συμφωνία ούτε ο πατέρας του, επιβεβαιώνεται από τα εν λόγω Τεκμήρια, αλλά και από τον Κοινοτάρχη Ιωάννη Λαζαρίδη, ΜΥ2, ο οποίος πιστοποίησε τις υπογραφές της αδελφής του Ενάγοντα και της μητέρας του Εναγομένου
  15. Ορθή κρίνεται και η θέση του ότι ο λόγος παραχώρησης διόδου στο τεμάχιο 276 ήταν γιατί θα ανήγειρε κατοικία σ' αυτό και χρειαζόταν το δικαίωμα διόδου ενώ το τεμάχιο 206 ήταν χωράφι και εξακολουθούσε να είναι χωράφι και δεν ήταν αναγκαία παραχώρηση διόδου στο σπίτι της αποβιωσάσης Ελένης Ζαχαρία γιατί υπήρχε πρόσβαση σε κύριο δρόμο. Τα όσα ανάφερε επίσης για τον τρόπο που αναγκάστηκε να παραχωρηθεί δίοδος μέσω του τεμαχίου 205, δηλαδή ζικ-ζακ και όχι ευθεία, συνάδει με τα όσα είπε ότι δεν υπήρχε δυνατότητα μέσω ευθείας διά μέσου του τεμαχίου 205 και του δημόσιου δρόμου να δοθεί δίοδος γιατί δεν υπήρχε το αναγκαίο πλάτος διόδου που χρειαζόταν για να εγκριθεί και βεβαίως ούτε θα μπορούσε η ίδια ευθεία να δοθεί ως δίοδος στο τεμάχιο 206 για τους ίδιους λόγους. Με βάση τα πιο πάνω κρίνω ότι μπορώ να στηριχθώ στη μαρτυρία του στην ολότητά της και γίνονται τα ανάλογα ευρήματα. Με βάση τα πιο πάνω επιπρόσθετα από τα μη αμφισβητούμενα γεγονότα που καταγράφονται πιο πάνω τα ευρήματά μου συνοπτικά έχουν ως ακολούθως: Η Χρυστάλλα Νικόλα Χαμηλού Χαραλάμπους (η οποία απεβίωσε την 21.12.2009), ήταν ιδιοκτήτρια του τεμαχίου 276, το οποίο προοριζόταν για τον γιο της Εναγόμενο 1 για να κτίσει την κατοικία του. Περί τα μέσα του 2004 προέκυψε ζήτημα διόδου του εν λόγω τεμαχίου προς το δημόσιο δρόμο και ο Εναγόμενος 1 πήρε συμβουλή από τον αρχιτέκτονα για να αποκτήσει δικαίωμα διόδου για προώθηση της πολεοδομικής άδειας και άδειας οικοδομής. Μίλησε με την μητέρα του η οποία ήταν ιδιοκτήτρια και του τεμαχίου 205 τη ανάγκη απόκτησης δικαιώματος διόδου μέσω του Κτηματολογίου και η μητέρα του εισηγήθηκε να πάρει από το τεμάχιο 205 που ήταν και αυτό δικό της, δηλαδή νότια του τεμαχίου 205 και βόρεια των τεμαχίων 418 και
  16. Όταν όμως ρώτησε στο Κτηματολόγιο, έμαθε πως δεν μπορούσε να πάρει από το συγκεκριμένο σημείο γιατί δεν υπήρχαν τα απαραίτητα μέτρα, δηλαδή τα 3.66 μέτρα πλάτος, που ήταν το ελάχιστον που χρειαζόταν, για την παραχώρηση δικαιώματος διόδου, γιατί το σπίτι της μητέρας του ήταν κτισμένο πολύ κοντά στο σύνορο του Τεμαχίου 418, όπως επίσης σπίτια ήταν κτισμένα και στα Τεμάχια 418 και 277, κοντά στο σύνορο του Τεμαχίου
  17. Το Κτηματολόγιο πρότεινε να παραχωρηθεί Δικαίωμα Διόδου από την βορειοανατολική μεριά του Τεμαχίου 205 προς το Τεμάχιο 276, (βλ. Σχέδιο στο Τεκμήριο αρ.1), αλλά θα χρειαζόταν παραχώρηση δικαιώματος διόδου ή να αποκτηθεί δικαίωμα διόδου από ένα άλλο τεμάχιο και συγκεκριμένα ή από το τεμάχιο 206 ή από το τεμάχιο 277, με διαστάσεις μόνο 3,66 επί 4,50 μέτρα. Η μητέρα του ζήτησε από το τεμάχιο 206, από την αδελφή του Ενάγοντα η οποία συναίνεσε. Στις 20.9.2004, η Εναγόμενη 3 και η αδελφή του Ενάγοντα υπέγραψαν τα Τεκμήρια 1 και 2 στην παρουσία του Κοινοτάρχη ο οποίος πιστοποίησε τις υπογραφές τους. Μετά ακολούθησε η νόμιμη διαδικασία στο Κτηματολόγιο, όπου έγινε και η κοστολόγηση του παραχωρηθέντος εμβαδού (3,66 επί 4,50 μέτρα) από το Τεμάχιο 206 αλλά παραχώρηση διόδου έγινε χωρίς να πληρωθεί οποιοδήποτε ποσό και ενεγράφη δικαίωμα διόδου στις 07.12.
  18. Στις 16.9.2005, η Εναγόμενη 3 μεταβίβασε το τεμάχιο 276 στον Εναγόμενο
  19. Τέλος του 2006 ο Εναγόμενος 1 άρχισε το καθάρισμα του οικοπέδου του και τότε η αδελφή του Ενάγοντα τον παρακάλεσε να της καθαρίσει και το δικό της Χωράφι, δηλαδή το Τεμάχιο 206, από την άγρια βλάστηση, για να μπορεί να περνά μέσα από αυτό και να πηγαίνει περπατητή στις φίλες της, αφού το σπίτι της βρισκόταν Νοτιοανατολικά του Τεμαχίου 365 και όχι στο Τεμάχιο
  20. Πράγμα το οποίο και συνέβη και ανενόχλητη περνούσε πρώτα από το Τεμάχιο 365, 367, 368, ακολούθως διέσχιζε το δικό της τεμάχιο 206 και ακολούθως περπατητή έμπαινε στο τεμάχιο 205 που ήταν το σπίτι της μητέρας του ή και διασταύρωνε αυτό, πάντα με την άδεια της μητέρας του και έβγαινε προς τον δημόσιο δρόμο. Ο Ενάγοντας κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν είχε καμία σχέση με την όλη περιουσία της αδερφής του. Έγινε ιδιοκτήτης του Τεμαχίου 206 στις 14.8.
  21. Τον Απρίλιο του 2008, η κ. Χαρούλλα Δημητρίου, ΜΕ3, η οποία διαμένει στην απέναντι πλευρά από τον δημόσιο δρόμο, επιχείρησε να περάσει διαμέσου του Τεμαχίου 205 που άνηκε στην Εναγόμενη 3 και το οποίο εξακολουθεί να ευρίσκεται γραμμένο στο όνομα της, παρά το ότι έχει αποβιώσει και πλησίον των τεμαχίων 418 και 277, προς το τεμάχιο 206 (χωράφι), όπου βρισκόταν ο Ενάγοντας. Στη μέση της διαδρομής του τεμαχίου 205, ο Εναγόμενος 1 την σταμάτησε και της ζήτησε να μην ξαναπεράσει από εκεί και το επιβεβαίωσε και ο πατέρας του λόγω, κάποιας προηγούμενης παρεξήγησης που είχαν και τότε ο Ενάγοντας που αντιλήφθηκε το επεισόδιο και ενημερώθηκε ότι δεν υπήρχε δυνατότητα πρόσβασης του ιδίου προς το δημόσιο δρόμο και ανέφερε ότι θα διερευνήσει το θέμα της διόδου. Μετά από αυτό ζήτησε από τον Εναγόμενο 1 ανταλλαγή του τεμαχίου 276 με το τεμάχιο 206 ιδιοκτησίας του δικό του και προσπάθεια αγοράς του τεμαχίου 276 χωρίς επιτυχία. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Ο Ενάγοντας μέσω των δικογραφημένων θέσεων του αλλά και της μαρτυρίας του προώθησε ως αιτία αγωγής από τη μια παράβαση προφορικής συμφωνίας και από την άλλη απάτη ή δόλο λόγω άρνησης τήρησης των όρων της ισχυριζόμενης προφορικής συμφωνίας. Το άρθρο 17 του Περί Συμβάσεως Νόμου Κεφ. 149 που προσδιορίζει τον ορισμό της απάτης έχει ως ακολούθως: «17.-
(1)"Απάτη" περιλαμβάνει οποιαδήποτε από τις πιο κάτω πράξεις οι οποίες διαπράττονται από κάποιο από τους συμβαλλόμενους, ή με τη συγκατάθεση αυτού, ή από τον αντιπρόσωπο του, με σκοπό εξαπάτησης άλλου συμβαλλόμενου ή του αντιπροσώπου του, ή εξώθησης αυτού στη σύναψη σύμβασης- (α) την παράταση αναληθούς γεγονότος ως αληθούς, από πρόσωπο που δεν πιστεύει ότι αυτό είναι αληθές~ (β) την ενεργό απόκρυψη γεγονότος από πρόσωπο που γνωρίζει το γεγονός ή πιστεύει αυτό~ (γ) υπόσχεση που δόθηκε χωρίς πρόθεση εκπλήρωσης της~ (δ) κάθε άλλη πράξη επιτήδεια προς εξαπάτηση~ (ε) κάθε πράξη ή παράλειψη που ορίζεται ειδικά από το νόμο ως απάτη.
(2)Απλή σιωπή ως προς γεγονότα, τα οποία ενδέχεται να επηρεάσουν τη βούληση προσώπου προς σύναψη σύμβαση, δεν συνιστά απάτη, εκτός αν οι περιστάσεις είναι τέτοιες ώστε, λαμβανομένων αυτών υπόψη, το πρόσωπο που σιωπά να έχει υποχρέωση να δηλώσει αυτά ή εκτός αν η σιωπή αυτού ισοδυναμεί από μόνη της με δήλωση». Από τα γεγονότα τα οποία έχουν γίνει αποδεκτά δεν έχει αποδειχθεί η ισχυριζόμενη προφορική συμφωνία που δικογραφείται ούτε φυσικά οποιαδήποτε παράβαση αυτής. Επίσης από τα γεγονότα που έγιναν αποδεκτά δεν δικαιολογείται εύρημα ότι η αδελφή του Ενάγοντα εξαπατήθηκε με οποιοδήποτε τρόπο από τους Εναγόμενους 1, 2 και 3 ή οποιονδήποτε από αυτούς ώστε να δικαιούται οποιαδήποτε θεραπεία ή ακύρωση συμφωνίας. Ως εκ τούτου η αγωγή δεν μπορεί να επιτύχει. Σημειώνεται επίσης ότι κανένα δικαίωμα θα μπορούσε να αντλήσει ο Ενάγοντας ακόμη και αν υπήρχε τέτοια συμφωνία για να μπορεί να ζητήσει ο ίδιος ακύρωση συμφωνίας στην οποία δεν ήταν ο ίδιος συμβαλλόμενο μέρος. Το άρθρο 11
(1)(α) του Κεφ. 224 έχει ως ακολούθως: «11
(1)Ουδέν δικαίωμα διόδου ή οιονδήποτε προνόμιον, ελευθερία, δουλεία, ή οιονδήποτε έτερον δικαίωμα ή πλεονέκτημα αποκτάται επί της ακινήτου ιδιοκτησίας ετέρου εκτός, (α) δυνάμει παραχωρήσεως υπό του κυρίου αυτής, δεόντως καταχωρημένης εις τα βιβλία του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου ή (β) .......................... (γ) .......................... (δ) .......................... (ε) όπου τούτο έχει αποκτηθεί δυνάμει των Διατάξεων του άρθρου 11Α ή (στ) .......................... (ζ) ..........................
(2)Ουδέν πρόσωπο ασκεί οιονδήποτε δικαίωμα διόδου ή οιονδήποτε προνόμιο, ελευθερία, δουλεία ή οιονδήποτε έτερο δικαίωμα ή πλεονέκτημα, επί της ακινήτου ιδιοκτησίας ετέρου εκτός οσάκις τούτο: (α) απεκτήθη ως εν εδαφίω
(1)προνοείται ή (β) ασκείται δυνάμει των Διατάξεων οιουδήποτε εκάστοτε εν ισχύ Νόμου ή (γ) ασκείται δυνάμει εγγράφου αδείας, παρά του κυρίου αυτής.» Και το 11Α
(1)έχει ως ακολούθως: «11Α.
(1)Ανεξαρτήτως των Διατάξεων του παρόντος Νόμου, εάν ακίνητος ιδιοκτησία εξ οιουδήποτε λόγου είναι περίκλειστος κατά τοιούτον τρόπο ώστε να στερείται της αναγκαίας διόδου προς δημόσιο δρόμο, ή εάν η υφιστάμενη δίοδος είναι ανεπαρκής δια την κατάλληλον αυτής χρήση, ανάπτυξη ή εκμετάλλευση, ο ιδιοκτήτης της ακινήτου ιδιοκτησίας δικαιούται να απαιτήσει δίοδο επί των παρακειμένων ακινήτων ιδιοκτησιών επί πληρωμή ευλόγου αποζημιώσεως. Δια του σκοπούς του παρόντος εδαφίου «δίοδος», περιλαμβάνει το δικαίωμα διοχετεύσεως ύδατος, λυμάτων ή οιουδήποτε άλλου υγρού δι' αυλάκων ή σωλήνων ή οιουδήποτε άλλου καταλλήλου μέσου.» Από τα γεγονότα που έγιναν αποδεκτά ακολουθήθηκαν όλα τα αναγκαία διαβήματα για εγγραφή του δικαιώματος διόδου από τα τεμάχια 205, 206 προς το τεμάχιο 276. Ενόψει του ότι από τα ευρήματα του Δικαστηρίου δεν προκύπτει παράλληλη συμφωνία εγγραφής και άλλου δικαιώματος διόδου προς όφελος του τεμαχίου 206 μόνο με Αίτηση-Έφεση θα μπορούσε το συγκεκριμένο δικαίωμα διόδου να ακυρωθεί. Τα όσα αναφέρονται από το συνήγορο του Ενάγοντα στην τελική του αγόρευση ότι δημιουργήθηκε, πέραν της ισχυριζόμενης συμβατικής σχέσης και δικαίωμα περάσματος, με βάση τριακονταετή χρήση και θα πρέπει να χορηγηθεί τέτοια θεραπεία, σημειώνω ότι τέτοια μαρτυρία δεν έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο. Η μόνη μαρτυρία που έγινε αποδεκτή ήταν η αναφορά του Εναγόμενου 1 σε διέλευση της αδελφής του Ενάγοντα από το σημείο εκεί από το 2006 όταν του είχε ζητηθεί και είχε καθαρίσει το χωράφι της τεμάχιο 206 και το χρησιμοποιούσε για σκοπούς μετάβασης της στις φίλες της μέσω του τεμαχίου 205, χρονική περίοδος πολύ μικρότερη των απαιτούμενων 30 ετών. Ακόμη όμως και αν η μαρτυρία της Χαρούλλας Δημητρίου Μ.Ε.3 γινόταν αποδεκτή, επί του πιο πάνω σημείου αυτού, αυτή ήταν εντελώς ασαφής και αόριστη, έχοντας υπόψη ότι η οικία της αποβιωσάσης δεν ήταν στο τεμάχιο 206, το οποίο ήταν χωράφι, κατά τον ουσιώδη χρόνο, αλλά πολύ πιο κάτω στο τεμάχιο 377, το οποίο ήδη είχε πρόσβαση προς δημόσιο δρόμο. Ως εκ τούτου ο πιο πάνω ισχυρισμός είναι εντελώς αβάσιμος και απορρίπτεται. Με βάση τα πιο πάνω η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στην κλίμακα που επέλεξε ο Ενάγοντας να προωθήσει την υπόθεσή του και οι αναφορές του συνηγόρου του για μείωση της κλίμακας λόγω της αξίας του παραχωρηθέντος εμβαδού του τεμαχίου 206 ως δικαίωμα διόδου δεν ευσταθούν και απορρίπτονται. (Υπ.) ............ Γ. Κυριακίδου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Σ.Η. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.