ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΛΗΡΙΔΗ κ.α. ν. ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΡΚΤΙΝΟΣ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 5208/2010, 31/1/2017

ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΛΗΡΙΔΗ κ.α. ν. ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΡΚΤΙΝΟΣ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 5208/2010, 31/1/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2017:A64 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. ΤΑΛΑΡΙΔΟΥ - ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5208/2010 Μεταξύ:

1. ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΛΗΡΙΔΗ
2. ΞΕΝΗ ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ Ενάγοντες και ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΡΚΤΙΝΟΣ ΛΤΔ Εναγομένων 31 Ιανουαρίου, 2017 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντα 1: κος Α. Αιμιλιανίδης. Για Εναγόμενους: κα Κ. Γεωργίου. ΄ ----------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο απομείναντας ενάγοντας στην αγωγή έχει αξίωση εναντίον της εναγομένης εταιρείας για γενικές, ειδικές και παραδειγματικές αποζημιώσεις σε σχέση με κατ' ισχυρισμό δυσφημιστικό δημοσίευμα της εφημερίδας Πολίτης που κυκλοφόρησε στις 13 Ιουνίου
3. Παρατίθεται αυτούσιο πιο κάτω το επίδικο δημοσίευμα που η δημοσίευση του και κυκλοφορία του τη συγκεκριμένη ημερομηνία είναι παραδεκτή: «Αγωγή κατά της ΚΙΣΑ, αλλά στη συνέχεια και κατά του Νίκου Τριμικλινιώτη, υπευθύνου του Ευρωπαϊκού Παρατηρητηρίου για το Ρατσισμό και τη Ξενοφοβίας και της εφημερίδας «Πολίτης», διότι δημοσίευσε το άρθρο του, κίνησαν οι δικηγόροι Ξενής Ξενοφώντος και Χριστος Κληρίδης. Ο κ. Ξενής Ξενοφώντος είναι ως γνωστό το άτομο που φέρεται, σύμφωνα με την αστυνομία ως ο διαχειριστής της ιστοσελίδας Christofias Watch Κι ο κ. Κληρίδης είναι ο δικηγόρος του. Τις τελευταίες εβδομάδες, ο κ. Ξενής, διά του δικηγόρου του, μας έχει βομβαρδίσει με παράπονα και διαμαρτυρίες γιατί τον ξύπνησαν στις 6.30π.μ. για να ελέγξουν τον υπολογιστή του, καταγγέλλει παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και επιχείρηση φίμωσης του ίδιου και του μπλογκ που διαχειρίζεται μετά την προσφυγή του Μακάριου Δρουσιώτη στην αστυνομία για διερεύνηση απειλών κατά της ζωής του που διατυπώθηκαν στο εν λόγω μπλογκ. Σήμερα οι κύριου αυτοί, οι υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της ελευθεροφωνίας και της δημοκρατίας κινούν αβέρτα αγωγές . προσέξτε . όχι εναντίον κάποιων που απειλούν τη ζωής τους, αλλά εναντίον όσων τους ασκούν δημόσια και ενυπόγραφη κριτική. Βεβαίως, αυτή η εξόφθαλμη αντίφαση δεν μπορεί να εξηγηθεί από ένα λογικό άνθρωπο. Κάποιοι άνθρωποι σε αυτόν τον τόπο θεωρούν ότι είναι εξ οφίκιο πατριώτες. Λόγω λοιπόν της πατριωτικής τους στάσης δικαιούνται να βρίζουν, να λοιδορούν, να ευτελίζουν τις ζωές των αντιπάλων τους, απειλώντας ακόμα και την ίδια τους τη ζωή με φωτιά και τσεκούρι, ασβεστώματα και άλλες ανοησίες. Εάν βέβαια τολμήσει κάποιος να τους κρίνει, ακόμα και χωρίς να βρίζει, όπως έκανε ο κ. Τριμικλινιώτης, τότε αισθάνονται θιγμένοι». Είναι θέση του ενάγοντα, ως την εξέφρασε ενόρκως, ότι το πιο πάνω δημοσίευμα του απέδιδε τα ακόλουθα γεγονότα, χαρακτηρισμούς και ιδιότητες. «
4. Οι Ενάγοντες θα ισχυριστούν ότι το πιο πάνω στην παράγραφο 4 δημοσίευμα είναι δυσφημιστικό καθότι το περιεχόμενο του κειμένου και της γελοιογραφίας, είτε από μόνων τους είτε συνδυασμένων, στη φυσική και/ή συνηθισμένη σημασία του και/ή υπό μορφή υπονουμένου, αποδίδει μεταξύ άλλων, στους Ενάγοντες και/ή έγινε αντιληπτό να σημαίνει τα εξής: (α) ότι ανέχονται και/ή συμμετέχουν σε απειλές κατά της ζωής άλλων προσώπων. (β) ότι συγκαλύπτουν και/ή παρέχουν συνδρομή σε άτομα που διαπράττουν ποινικά αδικήματα (γ)ότι δεν σέβονται την αντίθετη άποψη (δ)ότι επιχειρούν να φιμώσουν την αντίθετη άποψη μέσω κατάχρησης δικαστικών διαδικασιών και/ή δικονομικών διαβημάτων. (ε) ότι δεν σέβονται τη δημοκρατία και τους θεσμούς της. (ζ)ότι θεωρούν ότι είναι μοναδικοί πατριώτες στην Κύπρο (ι) ότι επιδοκιμάζουν και/ή προβαίνουν σε ύβρεις εναντίον προσώπου, απειλές θανάτου. (ια) ότι υβρίζουν άλλα πρόσωπα που τα θεωρούν «αντιπάλους τους»». Σύμφωνα με τον ενάγοντα, η ιστοσελίδα «Christofias Watch», δημοσίευσε συγκεκριμένο δημοσίευμα στο τέλος του οποίου πρόσωπα επώνυμα και ανώνυμα μπορούσαν να κάνουν διάφορες αναρτήσεις. Σκοπός της ιστοσελίδας ήταν η άσκηση δριμείας κριτικής της πολιτικής και διακυβέρνησης του Προέδρου Χριστόφια, σε σχέση με το Κυπριακό και με άλλα ζητήματα της οικονομίας, συχνά με σατιρικό τρόπο ή σκωπτικό τρόπο, καθώς επίσης υπερασπιζόταν την ανάγκη μίας δίκαιας λύσης στο Κυπριακό πρόβλημα. Στις αναρτήσεις της αυτή η ιστοσελίδα περιείχε τις ακόλουθες αναφορές σε σχέση με το πρόσωπο και τις δραστηριότητες του δημοσιογράφου Μακάριου Δρουσιώτη. Παραθέτω πιο κάτω σχετικά αποσπάσματα από το τεκμήριο 1.4 . Είναι θέση του ενάγοντα ότι αυτές οι αναρτήσεις έγιναν από ανώνυμο επισκέπτη της ιστοσελίδας. «.... [04 Μαρτίου 2010 2:06 μμ Ρήγας είπε Αν ο Μαγάριος. **Ζούσε στην 'Ιρλανδία και αντί σφογγοκωλάριος των Εγγλέζων και Τούρκων εδώ ήταν σφογγοκωλάριος των Εγγλέζων εκεί , θα τον είχαν καθαρίσει από χρόνια τώρα και δεν θα τον ήξερε κανένα. **Ζούσε στην Παλαιστίνη και αντί σφογγοκωλάριος των Εγγλέζων και Τούρκων εδώ θα ήταν σφογγοκωλάριος των Εγγλέζων και Ισραηλινών εκεί, θα τον είχαν καθαρίσει από χρόνια τώρα και δεν θα τον ήξερε κανένας. **Ζούσε στην κατεχόμενη Ελλάδα του '40 και αντί σφογγοκωλάριος των Εγγλέζων και Τούρκων εδώ θα ήταν σφογγοκωλάριος των Γερμανών εκεί, θα τον είχαν καθαρίσει από χρόνια τώρα και δεν θα τον ήξερε κανένας. **Ζούσε στην Αγκόλα και αντί σφογγοκωλάριος των Εγγλέζων εδώ θα ήταν σφογγοκωλάριος των Εγγλέζων εκεί, θα τον είχαν καθαρίσει από χρόνια τώρα και δεν θα τον ήξερε κανένας. **Ζούσε στην νοτιοανατολική Τουρκία, στα Κουρδικά εδάφη και αντί σφογγοκωλάριος των Τούρκων εδώ θα ήταν σφογγοκωλάριος των Τούρκων εκεί, θα τον είχαν καθαρίσει από χρόνια τώρα και δεν θα τον ήξερε κανένας. **Ζούσε στην ΕΣΣΔ το '40 και αντί σφογγοκωλάριος των Εγγλέζων και Τούρκων εδώ θα ήταν σφογγοκωλάριος των γερμανών Ναζί εκεί, θα τον είχαν καθαρίσει από χρόνια τώρα και δεν θα τον ήξερε κανένας. ** Τον καιρό της γερμανικής κατοχής στην Σερβία, Στην Γαλλία, .. κλπ. Συμπέρασμα: ΜΟΝΟ στην Κύπρο μπορεί να ζήσει ο Μαγάριος. Που οι προδότες, οι δωσίλογοι, τα γιουσουφάκια, οι πουτάνες και σφογγοκωλάριοι του κατακτητή (και το συγκεκριμένο ανθρωπάκι της ντροπής τα συνδυάζει ΟΛΑ) μπορούν και πουλάνε μούρη.. Φωτιά και τσεκούρι στους προδότες. Λάκος με ασβέστη στους δωσίλογους. Ρ. ....» Ο δημοσιογράφος, Μακάριος Δρουσιώτης, αντέδρασε στα πιο πάνω με επιστολή προς τον Γενικό Εισαγγελέα και ζητούσε τον εντοπισμό των συντακτών της ιστοσελίδας, διότι θεωρούσε ότι οι πιο πάνω αναφορές στις αναρτήσεις της ιστοσελίδας αποτελούσαν παρότρυνση τρίτων κατά της ζωής του. Ο Γενικός Εισαγγελέας τον παρότρυνε να κάνει καταγγελία στην αστυνομία, πράγμα που έκανε και η αστυνομία εξασφάλισε διάταγμα παροχής δεδομένων χρήστη IP address και ένταλμα ερεύνης της κατοικίας του Ξενή Ξενοφώντος (πρώην ενάγοντα 2) ως ύποπτου διαχειριστή της ιστοσελίδας. Ο ενάγοντας ήταν δικηγόρος του Ξενή Ξενοφώντος, και εκ μέρους του καταχώρησε αίτηση προνομιακού εντάλματος με την οποία τα διατάγματα αργότερα ακυρώθηκαν. Δίωξη ουδέποτε καταχωρήθηκε κατά του Ξενή Ξενοφώντος. Ο ενάγοντας ισχυρίζεται ότι εκείνος αλλά και ούτε ο κ. Ξενοφώντος αποδέχθηκε το περιεχόμενο αυτής της ανάρτησης του κειμένου-σχολίου «Ρήγα» και αντιθέτως τοποθετήθηκε δημόσια για το θέμα και το χαρακτήρισε ως «ρυπογράφημα». Παράλληλα, τοποθετήθηκε δημοσίως υπέρ του πελάτη του, ότι είχαν παραβιασθεί τα ανθρώπινα του δικαιώματα. Είναι θέση του ενάγοντα ότι το σχόλιο έχει προκαλέσει ζημιά στην υπόληψή του ως άτομο που έχει δραστηριοποιηθεί ευρέως στην προώθηση ανθρώπινων δικαιωμάτων. Συγκεκριμένα, λήφθηκε από την FRA καταγγελία εναντίον του ενάγοντα και αναγκάσθηκε να ζητήσει από τον πρώην Δικαστή Λουκή Λουκαΐδη να στείλει επιστολή στο FRA προς ανασκευή των εντυπώσεων που είχαν δημιουργηθεί από το δημοσίευμα στον οργανισμό. Ο ενάγοντας δεν ήταν σε θέση και αδιαφορεί για τις πολιτικές θέσεις που προωθούσε τότε η ιστοσελίδα «Christofias Watch». Δεν είχε καμία σχέση με την ιστοσελίδα παρά μόνο κλήθηκε κάποτε για συνέντευξη από την ιστοσελίδα για να εξηγήσει τις πολιτικές του θέσεις για το Κυπριακό. Δεν γνωρίζει κατά πόσο αυτή που είχαν τη διαχείριση της ιστοσελίδας επέτρεψαν και διευκόλυναν την ανάρτηση του σχολίου «Ρήγα» κάτω από το επίσημο δημοσίευμα της ιστοσελίδας «Ενας Μαγάριος στην Αυλή του Αρταξέρξη», και ούτε γνωρίζει κατά πόσο αυτό το σχόλιο διαγράφηκε από την ιστοσελίδα και πότε. Υπεράσπισε τον κ. Ξενοφώντος υπό την ιδιότητά του ως δικηγόρος. Εκφράστηκε δημόσια, ως ήταν ισχυρισμός του, στην εφημερίδα «Φιλελεύθερος» και «Σημερινή», κατά του σχολίου «Ρήγα» που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα και καταδίκασε το σχόλιο αυτό. Το παράπονό του είναι ότι η εφημερίδα «Πολίτης» τον ταύτισε με το σχόλιο του «Ρήγα» που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα, ενώ απλά ήταν δικηγόρος που χειριζόταν την υπεράσπιση του Ξενή Ξενοφώντος κατά την έναρξη ποινικής διερεύνησης με την έκδοση εντάλματος ερεύνης. Ήταν θέση των εναγομένων κατά την αντεξέταση του ενάγοντα ότι η πραγματική σημασία της ερμηνείας του επίδικου δημοσιεύματος είναι κριτική για αδικαιολόγητο ζήλο που επέδειξε ο ενάγοντας εις υπεράσπιση του ενάγοντα
5. Καταχώρησε εκ μέρους του πελάτη του Δικαστικές διαδικασίες κατά του ΚΙΣΑ για την επιστολή τεκμήριο 1.2 και κατά του Νίκου Τριμικλινιώτη για το δημοσίευμα τεκμήριο 1.
6. Ο ενάγοντας ανέφερε ότι ενδεχομένως να μην είχε θιγεί για την αναφορά στο δημοσίευμα σε αδικαιολόγητη καταχώρηση αγωγών όμως εκείνο το οποίο θεωρεί δυσφημιστικό είναι το λεκτικό που χρησιμοποιείται και συνδέεται με τον ίδιο στη δεύτερη παράγραφος του δημοσιεύματος δηλαδή τις λέξεις «Λόγω λοιπόν της πατριωτικής τους στάσης δικαιούνται να βρίζουν να λοιδορούν, να ευτελίζουν τις ζωές των αντιπάλων τους , απειλώντας ακόμα και την ίδια τους την ζωή με φωτιά και τσεκούρι, ασβεστώματα και άλλες ανοησίες». Ήταν θέση του ενάγοντα ότι το πρόσωπο που αφορά αυτό το απόσπασμα πρόκειται για άτομο που ασπάζεται τις θέσεις στο σχόλιο «Ρήγας» που αναρτήθηκε ανώνυμα στην ιστοσελίδα «Christofias Watch» ως προκύπτει από την ερμηνεία του δημοσιεύματος. Ο ενάγοντας παραδέχθηκε ότι προβλήματα με την υπόληψη του στον οργανισμό FRA (Fundemental Rights Agency of the European Agency), προέκυψαν άμεσα από την αποστολή της επιστολής (τεκμήριο 1.2) της ΚΙΣΑ, που στάληκε στην επιτροπή στις 20 Μαΐου
7. Σ' αυτή την επιστολή ζητήθηκε να τερματισθεί ο διορισμός του ενάγοντα ως αντιπροσώπου της Κύπρου σ' αυτόν τον οργανισμό. Η αποστολή αυτής της επιστολής προηγείται χρονολογικά της δημοσίευσης του επίδικου δημοσιεύματος στην εφημερίδα των εναγόμενων. Έγινε παραδεκτή η κυκλοφορία της εφημερίδας Πολίτης παγκυπρίως. Επομένως, ο ενάγοντας έχει αποδείξει για σκοπούς υπολογισμού των αποζημιώσεων ότι η εφημερίδα με το επίδικο δημοσίευμα έχει κυκλοφορήσει προς το κοινό παγκύπρια. Σύμφωνα με την παράγραφο 8 της Έκθεσης Απαιτήσεως, το επίδικο δημοσίευμα περιέχει τα ακόλουθα υπονοούμενα, τα οποία αφορούν το πρόσωπο του ενάγοντα που βασίζονται σε γεγονότα που καταγράφονται στις λεπτομέρειες γεγονότων της παραγράφου
8. «
9. Περαιτέρω και ή διαζευτικά οι Ενάγοντες θα ισχυριστούν ότι το αναφερόμενο στην παράγραφο 4 δημοσίευμα περιείχε σαφώς υπονοούμενα εναντίον των εναγόντων τα οποία προέκυψαν μεταξύ άλλων από τα πιο κάτω γεγονότα τα οποία κατέστησαν παγκυπρίως κοινά λόγω της δημοσιότητας που είχε δοθεί σε σχέση με δημοσίευμα στον ιστότοπο γνωστό σαν Christofias Watch. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΥΠΟΝΟΟΥΜΕΝΩΝ ΚΑΙ Ή ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΕΠΙ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΣΤΗΡΙΧΘΗΚΑΝ ΟΙ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΙ (α) Κατά ή περί την 4.3.10 δημοσιεύθηκε άρθρο/σχόλιο στην αντιπολιτευτικού περιεχομένου διαδικτυακή εφημερίδα/ιστότοπο γνωστής σαν Christofias Watch άρθρο με τίτλο «ένας Μαγάριος στην αυλή του Αρταξέρξη». Η σελίδα - Blog Christofias Watch, τυγχάνει διαχείρισης από ανώνυμου, οι οποίοι παρουσιάζονται ως «Επιτροπή για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Κύπρο». Σε αυτήν την ιστοσελίδα, επισκέπτες δύνανται να αναρτούν αυτόματα, δικά τους σχόλια, τα οποία τοποθετούνται σε ξεχωριστή σελίδα από την κεντρική και δεν είναι εμφανή στον οποιοδήποτε αναγνώστη της κεντρικής σελίδας. (β) Το εν λόγω άρθρο ασκούσε δριμεία κριτική κατά του δημοσιογράφου Μακάριου Δρουσιώτη σε σχέση με την δημοσιογραφική και πολιτικού περιεχομένου δραστηριότητα του και σε σχέση με την επίσκεψη του στην Τουρκία και λήψη συνέντευξης από τον Πρωθυπουργό της Τουρκίας κ. Ερτογάν. (γ) Σε σχόλια τα οποία ακολούθησαν το δημοσίευμα από ανώνυμους και ή εππώνυμους και ή με ψευδώνυμα αναγνώστες του εν λόγω άρθρου, τα οποία αναρτήθηκαν αυτόματα και χωρίς παρεμβολή και/ή γνώση των διαχειριστών του εν λόγω ιστολογίου, έγιναν διάφορες αναφορές στο εν λόγω δημοσίευμα. Οι επισκέπτες της σελίδας, οι οποίοι αναρτούν σχόλια επί των αναρτήσεων της σελίδας, ανήκουν σε διάφορα ιδεολογικά φάσματα και συχνά διαφωνούν με τις αναρτήσεις τις σελίδας ή συμφωνούν με αυτές ή ακόμα διεξάγουν διάλογο, ενίοτε έντονο μεταξύ τους. Οι διαχειριστές της σελίδας, σπάνια εώς ποτέ, συμμετέχουν στις συζητήσεις των επισκεπτών. (δ) Μεταξύ άλλων δημοσιεύτηκε και σχόλιο ανώνυμου, επισκέπτη της εν λόγω σελίδας με ψευδώνυμο «Ρ» ως εξής: «[04 Μαρτίου 2010 2:06 μμ Ρήγας είπε Αν ο Μαγάριος. **Ζούσε στην 'Ιρλανδία και αντί σφογγοκωλάριος των Εγγλέζων και Τούρκων εδώ ήταν σφογγοκωλάριος των Εγγλέζων εκεί , θα τον είχαν καθαρίσει από χρόνια τώρα και δεν θα τον ήξερε κανένα. **Ζούσε στην Παλαιστίνη και αντί σφογγοκωλάριος των Εγγλέζων και Τούρκων εδώ θα ήταν σφογγοκωλάριος των Εγγλέζων και Ισραηλινών εκεί, θα τον είχαν καθαρίσει από χρόνια τώρα και δεν θα τον ήξερε κανένας. **Ζούσε στην κατεχόμενη Ελλάδα του '40 και αντί σφογγοκωλάριος των Εγγλέζων και Τούρκων εδώ θα ήταν σφογγοκωλάριος των Γερμανών εκεί, θα τον είχαν καθαρίσει από χρόνια τώρα και δεν θα τον ήξερε κανένας. **Ζούσε στην Αγκόλα και αντί σφογγοκωλάριος των Εγγλέζων εδώ θα ήταν σφογγοκωλάριος των Εγγλέζων εκεί, θα τον είχαν καθαρίσει από χρόνια τώρα και δεν θα τον ήξερε κανένας. **Ζούσε στην νοτιοανατολική Τουρκία, στα Κουρδικά εδάφη και αντί σφογγοκωλάριος των Τούρκων εδώ θα ήταν σφογγοκωλάριος των Τούρκων εκεί, θα τον είχαν καθαρίσει από χρόνια τώρα και δεν θα τον ήξερε κανένας. **Ζούσε στην ΕΣΣΔ το '40 και αντί σφογγοκωλάριος των Εγγλέζων και Τούρκων εδώ θα ήταν σφογγοκωλάριος των γερμανών Ναζί εκεί, θα τον είχαν καθαρίσει από χρόνια τώρα και δεν θα τον ήξερε κανένας. ** Τον καιρό της γερμανικής κατοχής στην Σερβία, Στην Γαλλία, .. κλπ. Συμπέρασμα: ΜΟΝΟ στην Κύπρο μπορεί να ζήσει ο Μαγάριος. Που οι προδότες, οι δωσίλογοι, τα γιουσουφάκια, οι πουτάνες και σφογγοκωλάριοι του κακακτητή (και το συγκεκριμένο ανθρωπάκι της ντροπής τα συνδυάζει ΟΛΑ) μπορούν και πουλάνε μούρη.. Φωτιά και τσεκούρι στους προδότες. Λάκος με ασβέστη στους δωσίλογους. Ρ.» (ε) Ο εν λόγω δημοσιογράφος απέστειλε καταγγελία στο Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας με ημερ. 4/3/2010 στην οποία ζητούσε να εντοπιστούν οι συντάκτες εν γένει της εν λόγω ιστοσελίδας και ή ιστοτόπου γνωστού σαν Christofias Watch και κατήγγειλε ότι το εν λόγω δημοσίευμα αποτελούσε παρότρυνση τρίτων κατά της ζωής του. Ζητούσε δε, όχι ανεύρεση του συντάκτη του εν λόγω σχολίου, αλλά των διαχειριστών του ιστολογίου. (στ) Ο Γενικός Εισαγγελέας παρέπεμψε τον παραπονούμενο να προβεί σε καταγγελία στις Αστυνομικές Αρχές το οποίο και έπραξε. (ζ) Οι Αστυνομικές Αρχές παρέλαβαν την καταγγελία κατά ή περί την 16.3.2010 εξασφάλισαν δε διάταγμα παροχής δεδομένων χρήστη IP Address και στη συνέχεια ένταλμα ερεύνης στην κατοικία του Ενάγοντα 2 δικηγόρου ο οποίος εντοπίστηκε σαν ο χρήστης του IP Address κατ' ισχυρισμό του ενάγοντα 2 και του δικηγόρου του τον οποίο είχε διορίσει για υπεράσπισή του, δηλαδή του Ενάγοντα 1, εντοπίστηκε με παράνομη παρακολούθηση και ή παγίδευση, η οποία φαίνεται να προηγήθηκε και της καταγγελίας, γεγονός για το οποίο ο Ενάγοντας 2 μετά της συζύγου του κατεχώρησαν δύο αιτήσεις certiorari στο Ανώτατο Δικαστήριο μετά από άδεια που δόθηκε για τον σκοπό αυτό. (η) Το θέμα είχε λάβει ευρεία δημοσιότητα και πολιτικοποιήθηκε στα μέγιστα. (θ) Ήταν η θέση του Ενάγοντα 2 και του Ενάγοντα 1 δικηγόρου του ότι επρόκειτο καθαρά για πολιτική δίωξη η οποία στόχευε στην φίμωση του Ενάγοντα 2 ως επίσης και των αντιπολιτευμένων στην Κυβέρνηση, αλλά και τον εντοπισμό της Επιτροπής για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Κύπρο, η οποία διαφημίζει ότι διαχειρίζεται την εν λόγω ιστοσελίδα η οποία είχε στο παρελθόν επίσης ασκήσει οξεία κριτική κατά του εν λόγω δημοσιογράφου και της κυβερνητικής πολιτικής. (ι) Μέσα σε αυτό το πλαίσιο το οποίο είχε καταστεί γνωστό στους αποδέκτες των δημοσιευμάτων οι Εναγόμενοι προχώρησαν ψευδώς και κακοβούλως στη δημοσίευση των εν λόγω δημοσιευμάτων. (ια) Το περιεχόμενο των παραγράφων 5-7 πιο πάνω επαναλαμβάνεται». Ήταν δικογραφημένη θέση των εναγομένων ότι ισχυρισμοί για υπονοούμενα που διατυπώνονται στην έκθεση απαιτήσεως δεν εκφράζονται ορθά και ολοκληρωμένα ως δυσφημιστικά υπονοούμενα κατά του ενάγοντα;. Είναι δικογραφημένη θέση των εναγομένων ότι το επίδικο δημοσίευμα δεν είναι δυσφημιστικό για το πρόσωπο του ενάγοντα και διαζευκτικά προβάλλεται η υπεράσπιση ότι το επίδικο δημοσίευμα συνιστά εύλογο σχόλιο επί θέματος ενδιαφέροντος και/ή συμφέροντος. Δηλαδή ότι πρόκειται για εύλογη κριτική του ενάγοντα για τον τρόπο που χειρίστηκε το ζήτημα ανάρτησης στο Blog «Christofias Watch», και που καταχώρησε αγωγή δυσφήμισης εναντίον προσώπων που του άσκησαν δημόσια κριτική. Στην παράγραφο 15 της Έκθεσης Υπεράσπισης, καταγράφονται λεπτομέρειες για την δικογραφημένη υπεράσπιση της εύλογης κριτικής. «
10. Οι Εναγόμενοι αρνούνται ότι το επίδικο είναι δυσφημιστικό για οποιοδήποτε από τους Ενάγοντες. Αν ήθελε φανεί ότι είναι οι Εναγόμενοι θα ισχυριστούν ότι τούτο συνιστά εύλογο σχόλιο επί θέματος δημοσίου ενδιαφέροντος και/ή συμφέροντος που έγινε καλόπιστα, ήτοι: Επί της ανάρτησης στο Blog Christofias Watch ενός κειμένου κατά του δημοσιογράφου Μακάριου Δρουσιώτη, του τρόπου που οι Ενάγοντες χειρίστηκαν το ζήτημα ως επίσης και των αγωγών που αυτοί καταχώρησαν κατά των Εναγομένων και προσώπων που τους άσκησαν δημόσια κριτική. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ (α) Περί το Μάρτιο 2010 δημοσιεύθηκε και/ή αναρτήθηκε στον ιστότοπο και/ή blog Christofias Watch κείμενο και/ή άρθρο το οποίο υπογραφόταν με το ψευδώνυμο «Ρήγας», με κείμενο με όμοιο και/ή παρόμοιο περιεχόμενο με αυτό που καταγράφεται στην παράγραφο 8(δ) της Έκθεσης Απαίτησης, κατά του δημοσιογράφου Μακάριου Δρουσιώτη. (β) Ο εν λόγω δημοσιογράφος προέβη σε καταγγελία στον Γενικό Εισαγγελέα, ο οποίος τον παρέπεμψε να προβεί σε καταγγελία στις Αστυνομικές αρχές, πράγμα το οποίο και έπραξε. (γ) Οι Αστυνομικές αρχές μετά την καταγγελία εξασφάλισαν διάταγμα παροχής δεδομένων χρήστη IP Address, οπότε και εντόπισαν ως τέτοιον τον Ενάγοντα 2 και στην συνέχεια ένταλμα έρευνας στην κατοικία του. (δ) Ο Ενάγων 2 διόρισε ως δικηγόρο του τον Ενάγοντα 1 και ισχυρίστηκαν ότι ο εντοπισμός του ως χρήστη του IP Address έγινε με παράνομη παρακολούθηση. (ε) Οι Ενάγοντες δια των δημόσιων δηλώσεων και/ή τοποθετήσεων τους έκαναν μόνο λόγο για πολιτική δίωξη, η οποία στόχευε στην φίμωση του εν λόγω blog, αλλά επί της ουσίας και του περιεχομένου του κειμένου που έφερε την υπογραφή «Ρήγας» και αναφέρεται στην παράγραφο 8(δ) της Έκθεσης Απαίτησης δεν διαφώνησαν και/ή δεν διαχώρισαν την θέση τους και ή στην ουσία συμφώνησαν με αυτό και/ή ήταν η θέση τους ότι αυτό δεν ήταν προτροπή κατά της ζωής του εν λόγω δημοσιογράφου και/ή ότι αυτός δεν απειλείτο και/ή ότι εν πάση περιπτώσει αυτό ενέπιπτε εντός των ορίων της ελευθερίας της έκφρασης και δεν ήταν επιλήψιμο σε καμιά περίπτωση. (στ) Ο Ενάγων 2 ουδέποτε διαχώρισε την θέση του από το εν λόγω δημοσίευμα, ούτε αρνήθηκε ότι το IP Address ήταν εγγεγραμμένο στο όνομα του. (ζ) Οθ διαχειριστές του Blog Christofias Watch είχαν και έχουν την δυνατότητα να διαγράφουν άρθρα και/ή σχόλια και/ή κείμενα που ααναρτώνται από τρίτους και/ή επισκέπτες και/ή μη διαχειριστές του blog ακόμα και χωρίς την συγκατάθεση τους. Εντούτοις μέχρι και λίγες μέρες πριν την δημοσίευση του επίδικου δημοσιεύματος το κείμενο με την υπογραφή «Ρήγας» που καταγράφεται στην παράγραφο 8(δ) της Έκθεσης Απαίτησης ήταν ακόμη αναρτημένο στο εν λόγω blog. (η) Το περιεχόμενο του εν λόγω κειμένου μπορούσε να εκληφθεί ως μισαλλόδοξο και/ή που δεν ανεχόταν την αντίθετη άποψη και/ή ρατσιστικό και/ή απειλητικό κατά της ζωής του Μακάριου Δρουσιώτη και/ή που προκαλούσε και/ή εξωθούσε τρίτους να τον βλάψουν και/ή συνιστούσε ποινικό ή άλλο αδίκημα. (θ) Στην υπεράσπιση του Ενάγοντα 2, οι Ενάγοντες επικαλέστηκαν ανάμεσα σε άλλα την προστασία των προσωπικών του δεδομένων και την ελευθερία του λόγου. Περαιτέρω, ο Ενάγων 2 αρνήθηκε να αποκαλύψει την ταυτότητα του συντάκτη του εν λόγω κειμένου, που υπέγραφε ως «Ρήγας». (ι) Κατά τον ουσιώδη χρόνο, ο Ενάγων 1 είχε παραχωρήσει συνέντευξη στο blog Christofias Watch. (ια) Κατά τον ουσιώδη χρόνο, η ΜΚΟ οργάνωση του ΚΙΣΑ (Κίνηση Στήριξης Αλλοδαπών) είχε εκδώσει κείμενο και/ή δημοσίευμα και ή ανακοίνωση με την οποία ασκούσε κριτική στους Ενάγοντες για τον τρόπο που χειρίστηκαν την υπόθεση αυτή. Εναντίον της, οι Ενάγοντες καταχώρισαν αγωγή στη κλίμακα 2 εκατομμυρίων Ευρώ. (ιβ) Αμφότεροι οι Ενάγοντες ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο διορισμένοι από την κυβέρνηση εκπρόσωποι της Κύπρου στο FRA, του οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στόχος του οποίου είναι η προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ο αντιρατσισμός. (ιγ) Ο Νίκος Τριμικλινιώτης ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο μέλος του National Focal Point on Racism and Xenophobia για την Κύπρο τον ουσιώδη χρόνο, ο οποίος είναι οργανισμός για την πληροφόρηση του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (FRA) (όπως μετονομάστηκε το Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο για τον Ρατσισμό και την Ξενοφοβία). Κατά ή περί την 06/06/2010 έγραψε υπό αυτή την ιδιότητα και δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΠΟΛΙΤΗΣ, άρθρο με τίτλο «Υπέρ των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων», με το οποίο ασκούσε κριτική στους Ενάγοντες για την όλη στάση που τηρούσαν στο θέμα ως αναφέρεται πιο πάνω. (ιδ) Για το υπό (ιγ) άρθρο του εν λόγω Νίκου Τριμικλινιώτη και των Εναγομένων, οι Ενάγοντες καταχώρησαν την 10/06/2010 την αγωγή 4937/10 Ε.Δ. Λευκωσίας η οποία τους επεδόθηκε την ίδια ημέρα ζητούσαν αποζημιώσεις για λίβελλο και/ή επιζήμια ψευδολογία. (ιε) Υπό τις περιστάσεις, το δημοσίευμα συνιστούσε εύλογο σχόλιο, που έγινε καλόπιστα, εκφράζοντας την άποψη ότι: Η συμπεριφορά των Εναγόντων υπό τις περιστάσεις είναι αντιφατική, αφού ενώ από την μία θεωρούσαν ορθή ή μη επιλήψιμη ή προβληματική την ανάρτηση του «Ρήγα» και έκαναν λόγο για παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του Ενάγοντα 1, ταυτόχρονα ενήγαγαν πρόσωπα που τους άσκησαν δημόσια κριτική για την συμπεριφορά τους αυτή. (ιστ) Θέματα που σχετίζονται με τον τύπο, τους δημοσιογράφους, τον πολιτικό λόγο δημοσιογράφων, blogs και άλλων MME, ο τρόπος στελέχωσης οργανισμών ανθρωπίνων δικαιωμάτων ήταν και συνεχίζουν να είναι θέματα δημόσιου ενδιαφέροντος και ή συμφέροντος». Τρίτη υπεράσπιση είναι η θέση των εναγομένων ότι το δημοσίευμα προστατεύεται ως προνομιούχο για θέμα δημοσίου ενδιαφέροντος υπό την επιφύλαξη ότι έγινε καλόπιστα. Άκουσα με προσοχή τη μαρτυρία του μοναδικού μάρτυρα των εναγομένων Διονύση Διονυσίου. Η γενική εντύπωση που αποκόμισα είναι ότι, γνήσια νιώθει πικρία και απογοήτευση για το γεγονός ότι δεν υπήρχε η αναγκαία προστασία του δημοσιογράφου Μακάριου Δρουσιώτη από τα εμπρηστικά, εξευτελιστικά και επικίνδυνα σχόλια, όπως τα αποκάλεσε, που καταγράφηκαν σε εκείνη την περίπτωση αλλά και σε άλλες περιπτώσεις στην ιστοσελίδα «Chritofias Watch». Αντιθέτως, η εφημερίδα, για την οποία εργάζεται και κυκλοφορεί σε έντυπη μορφή με γνωστό ιδιοκτήτη και εκδότη, είναι υπόλογοι συνεχώς για δημοσιεύματα που θίγουν δικαιολογημένα ή μη την προσωπικότητα διαφόρων ατόμων. Θέση του ήταν ότι η συγκεκριμένη σελίδα στην οποία εμφανίζεται το επίδικο δημοσίευμα, ήτοι η σελίδα 10, πρόκειται για τη σελίδα που χρησιμοποιεί η εφημερίδα για να κάνει παραπολιτικά σχόλια για να καλύπτει την επικαιρότητα. Ο λόγος που εκδόθηκε αυτό το συγκεκριμένο δημοσίευμα σ' αυτή τη σελίδα ήταν για να κατακρίνει τον ενάγοντα, που καταχώρησε αγωγή εναντίον της οργάνωσης ΚΙΣΑ για την επιστολή που απέστειλε τεκμήριο 1.2, και εναντίον του Νίκου Τριμικλινιώτη για το δημοσίευμα του στην εφημερίδα «Πολίτης», τεκμήριο 1.
11. Το δημοσίευμα, περιέχει διάφορα γεγονότα που αληθεύουν, όπως το γεγονός ότι τότε είχε εξασφαλίσει η αστυνομία διάταγμα παροχής δεδομένων κατά του πρώην ενάγοντα 2, διότι υπήρχε υποψία ότι ήταν διαχειριστής της ιστοσελίδας «Christofias Watch». Αυτό το διάταγμα ακυρώθηκε πολύ αργότερα, κατά το έτος
12. Επίσης, ήταν θέση του ότι η επίθεση κατά της προσωπικότητας του δημοσιογράφου Μακάριου Δρουσιώτη δεν περιορίζεται στο επίσημο δημοσίευμα με τίτλο «Ένας Μαγαριος στην αυλή του Αρταξέρξη», μετά το οποίο αναρτήθηκε το ανώνυμο σχόλιο «Ρήγα», αλλά επεκτείνεται σε βάθος χρόνου από το 2009 μέχρι το
13. Εξήγησε επίσης ότι δεν γνωρίζει κατά πόσο ο ενάγοντας είχε κατακρίνει το ανώνυμο σχόλιο «Ρήγα», ως «ρυπαρογράφημα» που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα αλλά δεν είχε υπόψη του ο ενάγοντας να είχε κατακρίνει το σχόλιο γραπτώς. Είχε όμως υπόψη του δημοσιεύματα όπου ο ενάγοντας δεν είχε κατακρίνει το ανώνυμο σχόλιο «Ρήγα» αλλά χαρακτήρισε την έρευνα που έγινε στην οικία του πρώην ενάγοντα 2 ως πολιτική δίωξη. Ήταν θέση του ΜΥ1 ότι, ο ενάγοντας δεν περιορίσθηκε στο ρόλο του ως συνηγόρου του ενάγοντα 2, αλλά τον υπεράσπισε λόγω των πολιτικών του θέσεων, και ενήργησε ως πολιτικό πρόσωπο στην υπεράσπιση του ενάγοντα
14. Επίσης, θεώρησε τη συνέντευξη που έδωσε στην ιστοσελίδα «Christofias Watch», ως καθαρή υποστήριξη των ενεργειών και θέσεων της ιστοσελίδας κατά του Μακάριου Δρουσιώτη. Επιχείρησε να αποδείξει ότι το σχόλιο αναρτήθηκε με την ανοχή των διαχειριστών της ιστοσελίδας «Christofias Watch», επειδή το ανώνυμο σχόλιο «Ρήγας» παρέμεινε αναρτημένο στην ιστοσελίδα για αρκετούς μήνες, ενώ υπήρχε η δυνατότητα διαγραφής αυτού του σχολίου από την αρχή. Για να αποδείξει αυτό τον ισχυρισμό, με παρέπεμψε στο τεκμήριο 4.2, που προέρχεται από την ιστοσελίδα «Christofias Watch», όπου διαχειριστές της ιστοσελίδας διέγραψαν σχόλιο όταν κάποιος ανάρτησε το τηλέφωνο και τη διεύθυνση του δημοσιογράφου Μακάριου Δρουσιώτη στην ιστοσελιδα. Δέχθηκε όμως ότι στην ιστοσελίδα αυτή υπάρχουν και αναρτήσεις προσώπων που τάχθηκαν εναντίον της ιστοσελίδας, και κατέκριναν επιθέσεις σε προσωπικό επίπεδο κατά του Μακάριου Δρουσιώτη. Όμως, το παράπονό του ήταν ότι ενώ ο ενάγοντας υπέδειξε υπέρμετρο ζήλο προς υπεράσπιση του ενάγοντα 2, δεν κατέκρινε τις επιθέσεις της ιστοσελίδας κατά του Μακάριου Δρουσιώτη, και δεν κατάκρινε το σχόλιο «Ρηγα» κατά του Μακάριου Δρουσιώτη «Φωτιά και τσεκούρι στους προδότες» και «Λάκκος με ασβέστη στους δοσίλογους» επειδή ο Μακάριος Δρουσιώτης έχει αντίθετη πολιτική θέση σε σχέση με την λύση του Κυπριακού προβλήματος. Σε σχέση με τον τρόπο που ερμηνεύει το επίδικο δημοσίευμα ανέφερε ότι δεν ταυτίζεται με τα κείμενα του ΚΙΣΑ και του Νίκου Τριμικλινιώτη, ούτε ταυτίζει τον ενάγοντα με το σχόλιο του «Ρήγα». Θεωρεί ότι η επίδικη φράση που ενόχλησε τον ενάγοντα δεν τον αφορούσε αλλά αφορούσε γενικά «εξ οφίκιο πατριώτες». Ωστόσο κατά την αντεξέταση παραδέχθηκε ότι ο ενάγοντας συγκαταλέγεται στους «εξ οφίκιο πατριώτες», για τους οποίους υπάρχει η αναφορά στο δημοσίευμα ότι «λόγω της πατριωτικής τους στάσης δικαιούνται να βρίζουν να λοιδοριών να ευτελίζουν τις ζωές των αντιπάλων τους απειλώντας τους ακόμα και την ίδια τους τη ζωή με φωτιά και τσεκούρι, ασβεστώματα και άλλες ανοησίες». Τέλος, ο ΜΥ1 ανέφερε ότι θα ήταν διατεθειμένη η διεύθυνση της εφημερίδας να βρει διακανονισμό στην αγωγή, όμως κάτι τέτοιο δεν έγινε κατορθωτό. Δέχθηκε ότι δεν υπήρχε επίσημη απολογία από την εφημερίδα. Θα επιχειρήσω πρώτα να εξετάσω το επίδικο δημοσίευμα, δια να αποφανθώ ποια είναι η ερμηνεία των λέξεων που αποτυπώνονται στο δημοσίευμα και κατά πόσο αυτό το δημοσίευμα δυσφημίζει τον ενάγοντα. Αντιλαμβάνομαι ότι είμαι κριτής αυτού του ζητήματος, όμως θα πρέπει να αποφασίσω κατά πόσο ο μέσος λογικός άνθρωπος θα αντιλαμβανόταν το δημοσίευμα να έχει ερμηνεία δυσφημιστική για τον ενάγοντα. Λαμβάνω υπόψη μου ότι ο ενάγοντας ήταν κατά τον επίδικο χρόνο γνωστός δικηγόρος. Ήταν γνωστός για την ανάμιξη του σε πολιτικά ζητήματα της Κύπρου καθώς και για την δράση του στο τομέα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων με αποτέλεσμα να διορισθεί μέλος του FRA θεσμικό όργανο της Κύπρου ως αντιπρόσωπος της Κύπρου. Το συγκεκριμένο δημοσίευμα παρουσιάσθηκε στην σελίδα 10 της εφημερίδας, όπου καταγράφονται διάφορες μικρές ειδήσεις κάτω από την επικεφαλίδα «Παρασκήνιο». Αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης από τη φύση και περιεχόμενο αυτής της σελίδας ότι η στήλη «Παρασκήνιο» περιλαμβάνει και πικάντικες ειδήσεις με στοιχεία του σκανδάλου. Δεν θεωρώ ότι είναι περίπτωση όπου η πραγματική ερμηνεία του δημοσιεύματος γίνεται αντιληπτή εάν ο αναγνώστης ανατρέξει σε γεγονότα τα οποία δεν περιλαμβάνονται στο εν λόγω δημοσίευμα. Διαφωνώ ότι υπάρχουν υπονοούμενα γεγονότα που προκύπτουν μόνο με αναφορά αλλά γεγονότων που βρίσκονται εκτός του άρθρου. Αντιλαμβάνομαι ότι ήταν σημαντικό για τα δύο μέρη να εξιστορήσουν το όλο ιστορικό που προηγήθηκε της επίδικης δημοσίευσης, αλλά κρίνω ότι όλα τα στοιχεία και γεγονότα απαραίτητα για να κρίνω κατά πόσο το δημοσίευμα είναι δυσφημιστικό βρίσκονται στο ίδιο το δημοσίευμα. Είναι γι 'αυτό που συμφωνώ με τη δικογραφημένη θέση στην Έκθεση Υπεράσπισης ότι δεν εκφράζεται αιτία αγωγής για δυσφήμηση που προκύπτει από πραγματικό υπονοούμενο (innuendo). Αυτό δεν σημαίνει ότι, λέξεις που περιέχει το άρθρο δεν αφήνουν δυσφημιστικά υπονοούμενα που να αποδίδονται στον ενάγοντα. Όμως δυσφήμιση που προκύπτει συμπερασματικά από πραγματικό υπονοούμενο (true innuendo) δεν είναι αυτό που προκύπτει από τις λέξεις, του ίδιου του κειμένου. Πραγματικό υπονοούμενο προκύπτει μόνο επειδή ο αναγνώστης γνωρίζει γεγονότα που δεν βρίσκονται στο δημοσίευμα, με αποτέλεσμα να εξάξει το συμπέρασμα ότι στο άρθρο εκφράζεται δυσφημιστικό υπονοούμενο για τον ενάγοντα. Η διάκριση μεταξύ ενός υπονοούμενου που προκύπτει από το άρθρο και υπονοούμενου που προκύπτει επειδή ο αναγνώστης γνωρίζει γεγονότα που δεν βρίσκονται στο κείμενο, επεξηγούνται αναλυτικά στην Αγγλική υπόθεση Grubb v Bristol United Press[1]: «When read in conjuction with extrinsic facts words may in law of defamation have some special secondary meaning additional or different from, their natural ordinary meaning . This special or secondary meaning is not one in which the words viewed in isolation are capable of sustaining. It is one which a reader acquainted with the extrinsic facts will understand the words in the light of those facts». Είτε το άρθρο αποδίδει ευθέως στον ενάγοντα ότι λοιδορεί, βρίζει κλπ ή του το αποδίδει συμπερασματικά ως υπονοούμενο, το πιο πάνω συμπέρασμα προκύπτει αποκλειστικά μόνο από τις λέξεις του κειμένου του δημοσιεύματος. Το κριτήριο για το κατά πόσο ένα δημοσίευμα είναι δυσφημιστικό είναι αντικειμενικό και δεν μπορεί να εξαρτάται από την υποκειμενική πρόθεση του συγγραφέα του δημοσιεύματος. Το κριτήριο, το οποίο εφαρμόζεται, και έχει επεξεργασθεί στη νομολογία, είναι κατά πόσο λογικοί άνθρωποι που έχουν διαβάσει το επίδικο δημοσίευμα, κάτω από τις συνθήκες που έχει δημοσιευθεί, θα το ερμήνευαν με τρόπο που να είναι δυσφημιστικό για τον ενάγοντα[2]. Ο λογικός άνθρωπος, είναι ο άνθρωπος που έχει γενικές γνώσεις για τον κόσμο και το περιβάλλον του αλλά δεν έχει οποιεσδήποτε ειδικές γνώσεις πάνω στις οποίες θα μπορούσε να βασισθεί για να ερμηνεύσει τις λέξεις ή των συνδυασμό των λέξεων που αναφέρονται στο δημοσίευμα[3]. Η ερμηνεία, που θα αποδοθεί στο δημοσίευμα είναι πάντοτε, πραγματικό εύρημα, και εξαρτάται από τη γενική εντύπωση που δημιουργείται απ' αυτό στο λογικό αναγνώστη. Το Δικαστήριο, θα πρέπει να εξετάσει ποια είναι η ρητή και φυσική ερμηνεία των λέξεων στο σύνολό τους. Θα πρέπει να συγκεντρωθεί στη γενική σημασία του δημοσιεύματος και να αποφύγει τη νομικίστικη και αποσπασματική εξέταση των λέξεων που αναφέρονται στο επίδικο δημοσίευμα. Θα πρέπει να λάβει υπόψη του, όλους τους σχετικούς παράγοντες, που έχουν σχέση με τη δημοσίευση του επίδικου άρθρου, είτε αυτοί οι παράγοντες διαπιστώνονται από το ίδιο το δημοσίευμα ή από την μαρτυρία, που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από τους διαδίκους. Στην παρούσα περίπτωση, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη, το γενικό πλαίσιο μέσα στο οποίο συντάχθηκε το άρθρο. Επίσης, έλαβα υπόψη μου το σύνολο του άρθρου, και όχι μόνο τα αποσπάσματα, τα οποία καταγγέλλει ο ενάγοντας ότι είναι δυσφημιστικά γι΄ αυτόν. Στις αποφάσεις Australian Newspaper Company v Bennet[4] και Speidel v Plato Films Ltd[5] Αγγλικό Δικαστήριο επεξήγησε ότι είναι σημαντικό να ληφθεί υπόψη όλο το δημοσίευμα ή το έργο, για να μπορέσει το Δικαστήριο να αντιληφθεί ποια θα ήταν η γνώμη του λογικού ανθρώπου σε σχέση με τα επίδικα αποσπάσματα. Εξάλλου, δεν είναι ορθή η εισήγηση ότι στην περίπτωση που υπάρχουν δύο πιθανές ερμηνείες στις λέξεις, η μία που είναι δυσφημιστική και η άλλη ερμηνεία που να μην είναι δυσφημιστική, το Δικαστήριο να είναι υποχρεωμένο να αποδεχθεί τη μη δυσφημιστική ερμηνεία. Το Δικαστήριο, έχει πάντοτε το καθήκον να αποφασίσει ποια είναι η μία και σωστή ερμηνεία των λέξεων, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι μπορεί να υπάρχει και το ενδεχόμενο μιας άλλης ερμηνείας. Η ορθή θέση είναι, όπως επεξηγείται στην Αγγλική απόφαση Newstead v London Express Ltd[6] ότι, στην περίπτωση που υπάρχει αμφιβολία ως προς την ορθή ερμηνεία του επίδικου δημοσιεύματος, είναι πάντοτε ρόλος των ενόρκων να αποφασίσουν κατά πόσο θα επικρατήσει η ερμηνεία η οποία είναι δυσφημιστική. Στην Κύπρο, ο διαχωρισμός μεταξύ του καθήκοντος του δικαστή να αποφασίσει κατά πόσο το επίδικο δημοσίευμα, θα μπορούσε να εκληφθεί από το λογικό άνθρωπο ως δυσφημιστικό (question of law), και το καθήκον των ενόρκων να αποφασίσουν κατά πόσο το επίδικο δημοσίευμα θα εκληφθεί από το λογικό άνθρωπο ως δυσφημιστικό (question of fact), είναι θεωρητικό, διότι ο επαγγελματίας δικαστής εκτελεί και τα δύο καθήκοντα. Στην Αγγλική απόφαση Slim v Daily Telegraph Ltd[7] γίνεται ωραία αναφορά στους δύσκολους και τεχνικούς κανόνες του αστικού αδικήματος του λιβέλου που κάποτε περιπλέκουν το καθήκον του Δικαστή να αποφασίσει με βάση τους κανόνες της κοινής λογικής σε σχέση με την ορθή ερμηνεία του επίδικου δημοσιεύματος: «If this protracted exercise in logical positivism has resulted in our reaching a conclusion as to the meaning of either letter different from the first impression which we formed on reading it , the conclusion reached is unlikely to reflect the impression of the plaintiff's character or conduct which was actually formed by those who read the letters in their morning newspaper in 1961.[Diplock] Words are imprecise instruments for communicating the thoughts of one man to another .but the notion that the same words should bear different meanings to different men and that more than one meaning should be 'right' conflicts with the training of a lawyer.for lawyers the major premise is that any particular combination has one meaning .and is capable of ascertainment as being the 'right' meaning by the adjudicator to whom the law confides the responsibility of determining it.When libel tried by judge it is he who has to arrive at a single right meaning as the natural and ordinary meaning of the words complained of.It would be carrying artificiality too far for a judge to ask himself not only ' What is the natural and ordinary meaning in which the words would be understood by reasonable men to whom they were published?' but also the further question ' could reasonable men understand them as bearing that meaning?.' (ελεύθερη μετάφραση) «Είναι αβέβαιο κατά πόσο η ενδελεχής εξέταση του κειμένου θα μας οδηγήσει σε διαφορετική ερμηνεία της επιστολής σε σύγκριση με την άποψη που σχηματίσαμε όταν διαβάσαμε την επιστολή για πρώτη φορά. Αυτό το οποίο είναι βέβαιο είναι ότι τα συμπεράσματα μας δεν θα πρέπει να αναθεωρηθούν σε σχέση με την εντύπωση που δημιουργήθηκε στους αναγνώστες που διάβασαν την πρωινή εφημερίδα το 1961 για το χαρακτήρα και συμπεριφορά του ενάγοντα. Οι λέξεις δεν μπορούν με ακρίβεια να μεταφέρουν τις σκέψεις ενός ανθρώπου σε άλλο άνθρωπο.αλλά η θέση ότι οι ίδιες λέξεις θα πρέπει να σημαίνουν διαφορετικά πράγματα σε διαφορετικούς ανθρώπους και ότι δεν υπάρχει η «ορθή» ερμηνεία των λέξεων έρχεται σε αντίθεση με τις αρχές τις οποίες μαθαίνει ο δικηγόρος..για τους δικηγόρους η αρχή που οδηγεί την σκέψη τους είναι ότι οποιοσδήποτε συνδυασμός λέξεων έχει μία ερμηνεία.και αυτή η ερμηνεία μπορεί να διαπιστωθεί και είναι καθήκον του κριτή να την διαπιστώσει. Όταν ο λίβελλος δικάζεται μόνο από Δικαστή είναι αυτός ο οποίος θα πρέπει να αποφασίσει ποια είναι η φυσική και συνηθισμένη ερμηνεία των λέξεων που καταγγέλλονται από τον ενάγοντα. Θα ήταν αφύσικο για ένα δικαστή να ρωτάει τον εαυτό του όχι μόνο «ποια είναι η φυσική και συνηθισμένη ερμηνεία των λέξεων τα οποία προκύπτουν από το επίδικο δημοσίευμα με βάση την αντίληψη λογικών ανθρώπων» αλλά και το ερώτημα 'κατά πόσο οι λογικοί άνθρωποι θα μπορούσαν να έχουν αυτή την αντίληψη σε σχέση με εκείνη την ερμηνεία».' Το άρθρο 17(γ) του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 149, προνοεί τα ακόλουθα: «17.Η δυσφήμηση συνίσταται στη δημοσίευση από οποιοδήποτε πρόσωπο με έντυπο, γραπτό, ζωγραφιά, ομοίωμα, χειρονομίες, λόγια ή άλλους ήχους, ή με κάθε άλλο μέσο οποιασδήποτε φύσης περιλαμβανομένης και της εκπομπής με ασύρματη τηλεγραφία, δημοσιεύματος το οποίο (γ) Εκ φύσεως τείνει να βλάψει ή να επηρεάσει με δυσμένεια την υπόληψη άλλου προσώπου στο επάγγελμα, επιτήδευμα, την εργασία, απασχόληση, ή τη θέση του.». Λέξεις που επηρεάζουν την υπόληψη του ατόμου στο επάγγελμά του, εργασία του ή την απασχόληση του είναι δυσφημιστικές. Είναι σωστή η θέση της κας Γεωργίου ότι, η επιζήμια ψευδολογία είναι ξεχωριστό αστικό αδίκημα και αφορά το άρθρο 25 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου. Είναι αστικό αδίκημα που αποδεικνύεται πολύ πιο δύσκολα, διότι ο ενάγοντας πρέπει να αποδείξει ότι τα λόγια που διαδόθηκαν ήταν ψευδής και ότι διαδόθηκαν κακόβουλα. Στην περίπτωση του άρθρου 17, ο ενάγοντας δεν έχει το βάρος να αποδείξει ότι τα λόγια ήταν ψευδή αλλά στην περίπτωση που το νόημα τους ήταν δυσφημιστικό, ως προνοούν οι πρόνοιες του άρθρου 17, τότε εναπόκειται στον εναγόμενο να αποδείξει ότι τα λόγια αυτά αληθεύουν για το πρόσωπο του ενάγοντα, για πλήρη υπεράσπιση κατά του αστικού αδικήματος της δυσφήμησης. Είναι κατανοητό από την έκθεση απαίτησης ότι ο ενάγοντας έχει εκθέσει γεγονότα για να στηρίξει απαίτηση βασιζόμενη στις πρόνοιες του άρθρου 17, ότι το επίδικο δημοσίευμα, έχει θίξει την υπόληψή του ως άτομο που εργάζεται ως δικηγόρος, και άτομο που κατείχε κατά τον επίδικο χρόνο θέση και/ή αξίωμα που αφορούσε την προάσπιση ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Όταν η δυσφήμιση έχει γίνει σε έντυπη μορφή, ο ενάγοντας δεν είναι ανάγκη να αποδείξει ειδική ζημιά στην περίπτωση που το δυσφημιστικό δημοσίευμα έχει επηρεάσει την υπόληψη του ατόμου στο επάγγελμα του. Στο σύγγραμμα Gatley on Libel and Slander, Sweet and Maxwell[8], επεξηγείται ότι το ορθό κριτήριο για να αξιολογηθεί το δημοσίευμα από αυτή την πτυχή είναι ως ακολούθως: «Even if the words do not relate to qualifications peculiar to the claimant's calling and would not be defamatory if published of others, they are actionable per se if they would be likely adversely to affect his professional reputation (and not merely his private character) in the eyes of reasonable people». (Ελεύθερη μετάφραση) «Ακόμη και εάν οι λέξεις δεν έχουν σχέση με τα ειδικά προσόντα της θέσης του ενάγοντα και οι συγκεκριμένες λέξεις δεν θα ήταν δυσφημιστικές για άλλα πρόσωπα, θεωρούνται ότι είναι λέξεις δυσφημιστικές για την υπόληψη του ενάγοντα εάν κοινοποιηθούν σε τρίτο πρόσωπο και επηρεάζουν δυσμενώς την υπόληψη του ενάγοντα στο επάγγελμα του (όχι την υπόληψη του σε σχέση με την ιδιωτική του ζωή) στα μάτια λογικών και αντικειμενικών ανθρώπων». Οπότε πρέπει να εξεταστεί το κείμενο στο σύνολό του για να διαπιστωθεί κατά πόσο επηρεάζεται δυσμενώς η υπόσταση του ενάγοντα σε σχέση με το επάγγελμά του ή το αξίωμα που κατείχε ως αντιπρόσωπος της Κύπρου στο FRA. Η πρώτη πρόταση αναφέρει ως γεγονός ότι ο ενάγοντας και ο πρώην ενάγοντας 2, ως δικηγόροι, έχουν κινήσει αγωγή κατά της ΚΙΣΑ και κατά του Νϊκου Τριμικλινιώτη. Στη δεύτερη πρόταση, ο αναγνώστης πληροφορείται ότι, ο ενάγοντας 2, είναι πρόσωπο που σύμφωνα με έρευνες της αστυνομίας, φέρεται να είναι διαχειριστής της ιστοσελίδας «Christofias Watch». Η λέξη, διαχειριστής, σημαίνει πρόσωπο που διαχειρίζεται την ιστοσελίδα με κάποιο τρόπο. Κρίνω ότι η λέξη διαχειριστής, ως εμφανίζεται στο πλέγμα των γεγονότων της δεύτερης πρότασης του δημοσιεύματος, αποδίδει στον ενάγοντα 2 ότι είναι πρόσωπο που φέρεται να έχει κάποια ευθύνη για την ιστοσελίδα και τον τρόπο που γίνεται η διαχείρισή της. Η τρίτη πρόταση έχει δύο σκέλη. Το πρώτο σκέλος, αποδίδεται στον ενάγοντα. Δηλαδή, του αποδίδει ότι έχει βομβαρδίσει τους πάντες με παράπονα και διαμαρτυρίες σε σχέση με τον έλεγχο του υπολογιστή του ενάγοντα 2 η ώρα 6.30π.μ.. Το δεύτερο μέρος, αφορά τη δράση του ενάγοντα, ώστε να επεξηγηθεί τι εννοείται με την φράση «μας έχει βομβαρδίσει με παράπονα και διαμαρτυρίες». Ο μέσος αναγνώστης, θα αντιληφθεί με τη χρήση των συγκεκριμένων λέξεων ότι ο ενάγοντας έχει ενεργήσει με υπέρμετρο ζήλο σε σχέση με τα παράπονό του στο σημείο που έχει γίνει κουραστικός και φορτικός στους επιμελητές της σελίδας «Παρασκήνιο». Είναι φανερό ότι οι υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στους οποίους γίνεται αναφορά στην τέταρτη πρόταση του δημοσιεύματος αφορά το πρόσωπο του ενάγοντα και τον πρώην ενάγοντα
15. Επειδή όμως κινούν, όπως αναφέρει «αβέρτα αγωγές», και το κάνουν με υπέρμετρο ζήλο, γίνεται αντιληπτό ότι τους αποδίδεται ο τίτλος «υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων», με σαρκαστικό τρόπο και γίνεται αντιληπτό ότι οι επιμελητές της σελίδας «Παρασκήνιο», κάθε άλλο παρά θεωρούν ότι ο ενάγοντας είναι υπερασπιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Γίνεται αντιληπτό ότι του ασκείται έντονη κριτική για το γεγονός της καταχώρησης των αγωγών αλλά και για το ότι έχει καταγγείλει παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων του πρώην ενάγοντα
16. Επίσης, γίνεται αντιληπτό ότι του γίνεται έντονη κριτική ότι υπερασπίζεται τα ανθρώπινα δικαιώματα, επιλεκτικά, και όχι με τη σωστή ισορροπία, καθότι έχει επιλέξει να υπερασπίσει τον πρώην ενάγοντα 2, που θεωρεί ότι είναι πρόσωπο που έχει σχέση με το μπλογκ. Αυτό είναι το μπλογκ στο οποίο κατά την άποψη των επιμελητών της σελίδας «Παρασκήνιο», διατυπώνεται απειλή κατά της ζωής του Μακάριου Δρουσιώτη. Αυτή, η έντονη κριτική, γίνεται πιο εμφανής στην έκτη πρόταση, όταν το άρθρο αναφέρεται στην εξόφθαλμη αντίφαση που παρατηρείται στη δράση του ενάγοντα σε σχέση με τα παράπονα του και διαμαρτυρίες του εις υπεράσπιση του ενάγοντα
17. Η έβδομη πρόταση, ασχολείται με πρόσωπα που είναι «εξ οφίκιο πατριώτες». Η λέξη «εξ' οφίκιο», είναι λατινική, και σύμφωνα με το δωρεάν νομικό λεξιλόγιο «Farlex» στο διαδίκτυο, η λέξη «εξ οφίκιο» σημαίνει πρόσωπο που χάριν της θέσεως που κατέχει ή του αξιώματος που κατέχει έχει κάποιες εξουσίες για τις οποίες δεν χρειάζεται εξουσιοδότηση από τρίτο ή εξουσία συνεπεία διορισμού για να ασκεί τη συγκεκριμένη εξουσία. Συνεπώς, γίνεται αντιληπτό ότι αυτή η λέξη σε συνδυασμό με τη λέξη «πατριώτες», αφορά πρόσωπο, το οποίο επειδή θεωρεί τον εαυτό του πατριώτη, αναλαμβάνει κάποιες εξουσίες και δραστηριότητες, χωρίς να έχει εξουσιοδότηση για εκείνες τις δραστηριότητες ή διορισμό για να ασκεί την εξουσία αυτή. Είναι αντιληπτό ότι δεν υπάρχει καμία επίσημη θέση ή αξίωμα «πατριώτης». Συνεπώς η φράση «εξ' οφίκιο πατριώτης» είναι χλευαστική για πρόσωπο που θεωρεί ότι είναι ο υπέρτατος πατριώτης, και επειδή κατέχει αυτή τη θέση στην κοινωνία, ως νομίζει, αναλαμβάνει χωρίς τη σύμφωνη γνώμη από άλλες εξουσίες την ιδιότητα του «πατριώτη». Στο παρόν δημοσίευμα είναι φανερό ότι αυτή η δράση αφορά την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Κατά την άποψή μου ο μέσος λογικός άνθρωπος θα αντιλαμβάνετο ότι ο ενάγοντας συγκαταλέγεται ανάμεσα σε πρόσωπα που θεωρούνται «εξ οφίκιο πατριώτες». Όμως, συμφωνώ με τη θέση του κ. Διονυσίου ότι, αυτή η φράση δεν αφορά μόνο τον ενάγοντα, αλλά ότι ο ενάγοντας είναι ένας από τους ανθρώπους που ανήκει σ' αυτή την κατηγορία των ανθρώπων. Επειδή όμως το άρθρο ασχολείται εκτενώς για το πρόσωπο του, είναι αντιληπτό ότι σκοπός αυτής της πρότασης είναι να ασκηθεί κριτική στον ενάγοντα για τη συγκεκριμένη δράση που του αποδίδεται στο δημοσίευμα. Αφήνω κατά μέρος την επίδικη πρόταση για την οποία έχει παραπονεθεί ο ενάγοντας, και θα ασχοληθώ με την τελευταία πρόταση. Η τελευταία πρόταση, αφορά την αγωγή του Νίκου Τριμικλινιώτη, για την οποία ο ενάγοντας κατακρίνεται ότι την έχει εγείρει αδικαιολόγητα και με υπέρμετρο ζήλο, παραγνωρίζοντας τα δικαιώματα του Μακάριου Δρουσιώτη, ως και επίσης επισημαίνεται με τις λέξεις «αν κάποιος τολμήσει να τους κρίνει» ότι, ο ενάγοντας, είναι πρόσωπο που θίγεται εύκολα όταν του ασκείται κριτική και αντιδρά με αγωγή. Η επίδικη, ένατη πρόταση, επιδέχεται κατά την άποψη μου δύο διαφορετικές ερμηνείες αλλά μόνο η μία μπορεί να επικρατήσει εάν διαβασθεί η πρόταση αυτή σε συνδυασμό με το υπόλοιπο δημοσίευμα. Εξήγησα προηγουμένως γιατί γίνεται αντιληπτό ότι ο ενάγοντας θεωρείται ότι συγκαταλέγεται ανάμεσα στους «εξ οφίκιο πατριώτες». Αυτοί είναι μία τάξη ανθρώπων που έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά, και αυτά τα χαρακτηριστικά είναι ότι «λόγω της πατριωτικής τους στάσης δικαιούνται να βρίζουν, να λοιδορούν, να ευτελίζουν τις ζωές των αντιπάλων τους απειλώντας ακόμα και την ίδια τους τη ζωή με φωτιά και τσεκούρι ασβεστώματα και άλλες ανοησίες». Η μία ερμηνεία της πρότασης είναι ότι, ο ενάγοντας επειδή είναι αυτός που έχει συμπεριφερθεί αδικαιολόγητα με την καταχώρηση των αγωγών, και ανήκει στην τάξη των πιο πάνω προσώπων, θεωρεί ότι έχει το δικαίωμα να κάνει, όλα τα πιο πάνω, χωρίς συνέπειες. Είναι πρόσωπο, που είναι ικανός για τέτοια δράση, επειδή έχει τα ίδια χαρακτηριστικά προσωπικότητας μ' αυτά τα πρόσωπα, και έχει σχέση μ' αυτά τα πρόσωπα, δηλαδή τα πρόσωπα που βρίζουν και λοιδοριών κτλ. Θεωρείται ότι είναι ένα από αυτά τα πρόσωπα εξαιτίας της σχέσης του με την ιστοσελίδα «Christofias Watch». Η δεύτερη ερμηνεία είναι ότι, ο ενάγοντας, είναι αυτός που έχει κάνει όλα τα πιο πάνω, δηλαδή ταυτίζεται ως το πρόσωπο που είναι υπεύθυνο για τις συγκεκριμένες απειλές, κατά της ζωής του Μακάριου Δρουσιώτη.. Περαιτέρω, και στις δύο περιπτώσεις, υπάρχει τέτοια ανάμιξη των γεγονότων στο άρθρο, δηλαδή την όλη δράση του ενάγοντα προς υπεράσπιση του πρώην ενάγοντα 2, με τη διατύπωση αυτή, δηλαδή, τη διατύπωση ότι είναι πρόσωπο που νομίζει ότι έχει δικαίωμα να βρίζει, λοιδορεί κτλ, που μεταδίδεται και ως γεγονός ότι ο ενάγοντας έχει κάποια σχέση και ευθύνη με την ιστοσελίδα «Christofias Watch», και τις αναρτήσεις που ακολουθούν το δημοσίευμα της ιστοσελίδας. Γίνεται κατανοητό ότι ο λόγος που ο αρθρογράφος παραπονείται για τη δράση του ενάγοντα προς υπεράσπιση του ενάγοντα 2 στο Δικαστήριο είναι ότι ενεργεί αδικαιολόγητα, ως πρόσωπο που έχει ευθύνη για τα όσα δημοσιεύτηκαν στην ιστοσελίδα κατά του Μακάριου Δρουσιώτη, εξ ου και ο χαρακτηρισμός του ενάγοντα, στην ένατη πρόταση του δημοσιεύματος. Ο αναγνώστης αντιλαμβάνεται ότι, ο ενάγοντας, έχει ευθύνη για την πρόκληση της ζημιάς κατά του Μακάριου Δρουσιώτη, εξ ου και είναι αδικαιολόγητος τώρα που τρέχει στα Δικαστήρια και κινεί αγωγές. Θα πρέπει να επισημανθεί ότι, αυτή η αναφορά, αφορούσε και τους δύο ενάγοντες, αλλά στην ένατη πρόταση, το δημοσίευμα δεν ξεχώρισε μεταξύ τους για να διευκρινίσει ότι, ένας επί παραδείγματι έχει βρίσει και λοιδορήσει και ο άλλος έχει απειλήσει κατά της ζωής των αντιπάλων. Παρόλο τούτο, εάν διαβασθεί ολόκληρο το δημοσίευμα, όπου περιγράφεται η δράση του ενάγοντα, ήτοι ότι έχει κινήσει αγωγές και «μας έχει βομβαρδίσει με παράπονα και διαμαρτυρίες», δύσκολα μπορεί να του αποδοθεί ως πιθανή ερμηνεία ότι είναι το πρόσωπο που έχει απειλήσει την ζωή του Μακάριου Δρουσιώτη στο Το συμπέρασμα ότι μέρος της πρότασης αποδίδεται στον ενάγοντα 2 είναι πιο δυνατή διότι το δημοσίευμα εκθέτει γεγονότα που τον συνδέουν με το μπλογκ. Είναι γι' αυτό που θεωρώ ότι, η πρώτη ερμηνεία που καταγράφεται στην προγενέστερη παράγραφο, είναι η επικρατέστερη, και εφόσον το Δικαστήριο είναι απόλυτος κριτής για την αντίληψη του μέσου λογικού ανθρώπου σε σχέση με το περιεχόμενο όλου του άρθρου, και όχι μόνο της ένατης πρότασης, συμπέρασμα μου είναι ότι η ερμηνεία αυτής της πρότασης είναι ότι, ο ενάγοντας, επειδή θεωρεί ότι είναι «πατριώτης» και πρόσωπο συνδεδεμένο με την ιστοσελίδα «Christofias Watch», πιστεύει και θεωρεί ότι έχει το δικαίωμα να κάνει όλα τα πιο πάνω, χωρίς συνέπεια, προκειμένου να προωθήσει τη δική του πολιτική θέση, και είναι πρόσωπο που είναι ικανό ή τουλάχιστον ενθαρρύνει και υποστηρίζει τέτοια δράση (ως έχει κάνει με την ιστοσελίδα «Christofias Watch»), προκειμένου να προωθεί τις πολιτικές του θέσεις. Αυτό διαφέρει από την ερμηνεία ότι ταυτίζεται με το σχόλιο «Ρήγα» στην ιστοσελίδα ή ότι κατ' ανάγκη είναι πρόσωπο που έχει σχέση με την απειλή κατά της ζωής του Μακάριου Δρουσιώτη ,διά μέσου της ιστοσελίδας. Όμως αναπόφευκτα η σύνδεσή του με την ιστοσελίδα είναι δεδομένη, με τον τρόπο που έχουν αναμιχθεί τα γεγονότα με τη φράση ότι ο ενάγοντας είναι πρόσωπο που θεωρεί ότι δικαιούται να κάνει όλα τα απαράδεκτα πράγματα που του αποδίδει η συγκεκριμένη πρόταση . Περαιτέρω, η λέξη «δικαιούνται» στην αρχή της πρότασης είναι ακόμη ένα στοιχείο που τείνει να καταδείξει ο ενάγοντας θα ήταν διατεθειμένος ή και θεωρεί ότι δικαιούται να κάνει, όλα τα πιο πάνω ή/και ενθαρρύνει ως πρόσωπο άλλους να τα κάνουν, διότι είναι πρόσωπο που ανήκει σ' αυτή την προνομιούχα τάξη προσώπων των «πατριωτών. Παρόλο που δεν επικρατεί η ερμηνεία ότι ο ενάγοντας είναι το πρόσωπο που ταυτίζεται με το σχόλιο «Ρήγας», θεωρώ ότι αυτή η πρόταση είναι δυσφημιστική πρόταση για την υπόληψη του ενάγοντα ως πρόσωπο που είναι δικηγόρος και είναι γνωστός για τη δράση του στην προάσπιση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Εάν πρόκειται για πρόσωπο που είναι διατεθειμένο να προωθήσει ή να ενθαρρύνει με αθέμιτους μεθόδους τις δικές του θέσεις μέχρι και να δικαιούται να παρανομήσει, χωρίς συνέπεια, επειδή θεωρεί ότι κατέχει σημαντική θέση στην κοινωνία, για να προωθήσει συγκεκριμένη πολιτική ατζέντα, αυτό δεν αρμόζει σε πρόσωπο το οποίο παρουσιάζει τον εαυτό του ως προασπιστή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και δικηγόρο που ασχολείται με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Συνεπώς, παρόλο που η ερμηνεία του δημοσιεύματος είναι πιο ήπια, από αυτή που ισχυρίζεται ο ενάγοντας, υπό την έννοια ότι δεν θεωρώ ότι γίνεται αντιληπτό ότι ο ενάγοντας ταυτίζεται με το σχόλιο «Ρήγα», η ερμηνεία ότι πρόκειται για πρόσωπο μονόπλευρο, χωρίς αναστολές που έχει ευθύνη για την ιστοσελίδα «Christofias Watch» που θεωρεί ότι μπορεί να προωθήσει παράνομες και αθέμιτες ενέργειες επειδή έχει δικαιώματα ως πρόσωπο που ανήκει σε ειδική κατηγορία ανθρώπων «πατριωτών», δεν είναι καθόλου κολακευτικό δημοσίευμα για δικηγόρο, που μεγάλο μέρος της επαγγελματικής του δράσης αφορά την προάσπιση ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Στην Αγγλική υπόθεση Gough v Local Sunday Newspapers (North) Ltd.[9] πρόσωπο με δημόσια θέση χαρακτηρίσθηκε ως ανίκανος σε σχέση με τον τρόπο που χειρίστηκε ζήτημα καταμέτρησης ψήφων που ήταν σε δέσμη που δεν λήφθηκε υπόψη κατά τη ψηφοφορία αμέσως μετά τις εκλογές. Απέτυχε η υπεράσπιση της αλήθειας κατ' έφεση της πρωτόδικης απόφασης, επειδή κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν εντοπίσθηκε συγκεκριμένη νομοθεσία ή κανόνας που να ρυθμίζει το συγκεκριμένο πρόβλημα που προέκυψε μετά την ψηφοφορία, επομένως δεν μπορούσε να χαρακτηρισθεί ανίκανος στην απουσία ενδεδειγμένου τρόπου χειρισμού της κατάστασης. Περαιτέρω, στην Αγγλική υπόθεση Parmiter v Coupland[10]