Κώστα Λουκά ν. Διευθυντής Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, Αρ. Έφεση - Αίτησης: 282/2015, 27/1/2017

(3), επί του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, άρθρα 30

(2)158

(1), 152

(2), 155

(2)επί του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, άρθρα 4

(3), 5

(5), 6 , 7, 8, 9

(4),10 -15,16,17,18,19, 22, 23- 31, 32, 33, 34-52, επί τον περί Ακίνητου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση Νόμου, Κεφ. 224 ως αυτός τροποποιήθηκε , άρθρα 10, 51, 51 Α, 80, 81, 82, στους περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή Εγγραφή και Εκτίμηση) Διαδικαστικούς Κανονισμούς 1956, Καν. 1-18 επί των περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας Κανονισμούς του 2003 ως επίσης και στη συμφυή εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου Συνοπτικά η Έφεση- Αίτηση (στο εξής «η Αίτηση) βασίζεται στους ακόλουθους λόγους:

1. Ο διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας έσφαλλε στην απόφαση του ότι η διεξαγωγή έρευνας για εντοπισμό πληροφοριών αναφορικά με τους προγόνους του Αιτητή και/ή συγγενικά των προγόνων του πρόσωπα καθώς επίσης και οι τυχόν διαφωνίες ή αμφιβολίες αναφορικά με την ορθότητα πιστοποιητικού της Χωρητικής Αρχής Γερίου, δεν εμπίπτουν στις εξουσίες του για παροχή πληροφοριών, όπως αυτές προβλέπονται στο άρθρο 51Α του Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ.
3. Οι πληροφορίες τις οποίες ζητούσε ο Εφεσείοντας - Αιτητής όπως του παρασχεθούν από τον Εφεσίβλητο - Καθ' ου η αίτηση μπορούσαν να του δοθούν και/ή παρασχεθούν στη βάση του άρθρου 51Α του Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή Εγγραφή και Εκτίμηση)Νόμου,Κεφ.
5. Ο Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας όφειλε και/ή ήταν σε θέση να παράσχει τις πληροφορίες που ζήτησε ο Εφεσείοντας - Αιτητής με βάση το άρθρο 51Α του Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου,Κεφ.
7. Ο Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας δεν προέβηκε στη δέουσα έρευνα σχετικά με τις πληροφορίες που ζήτησε ο Εφεσείοντας - Αιτητής. Η Αίτηση βασίζεται και σε γεγονότα τα οποία εκτίθενται στην Ένορκη Δήλωση του ιδίου του Αιτητή ημερομηνίας 07/08/
8. Όπως αναφέρει στην Ένορκη του Δήλωση ο ίδιος ήταν ένας από τους κληρονόμους του Χαράλαμπου Χριστοδούλου Λαμπριανού (στο εξής «ο Χριστόδουλος») ο οποίος απεβίωσε άγαμος και άτεκνος κατά ή περί το 1906 και της αδελφής του Αννεττούς Χριστοδούλου Λαμπριανού (στο εξής «η Αννεττου») η οποία απεβίωσε στο Γέρι το
9. Επισυνάπτει προς τούτο πιστοποιητικό του Κοινοτικού Συμβουλίου Γερίου σε σχέση με τους κληρονόμους ημερομηνίας 14/02/2006 ως Τεκμήριο
10. Ο ομνύων εξηγεί ότι το εν λόγω πιστοποιητικό περιήλθε στην κατοχή του το 2006 μέσω άλλου κληρονόμου ο οποίος του παρουσίασε στον ίδιο και στα 12 αδέλφια του προς αποδοχή τους. Ξεκαθαρίζει επί τούτου ότι κανένας από τα αδέλφια του συμπεριλαμβανομένου και του ιδίου δεν είχε ανάμειξη στην ετοιμασία αυτού του πιστοποιητικού και ότι σε σχέση με το περιεχόμενο του διατηρεί αμφιβολίες. Προσθέτει ότι οι δικές του πληροφορίες δείχνουν ότι η αδελφή του Χαράλαμπου δεν ονομαζόταν Αννεττού αλλά Αθηνά και ότι οι δύο είχαν και τρίτο αδελφό τον Λοϊζή (Χατζηλοϊζή) Χριστοδούλου (Ττοουλή) (στο εξής «ο Λοιζής») ο οποίος απεβίωσε μεταγενέστερα των αδελφών του περί το
11. Αναφέρει περαιτέρω ότι ο τρίτος αδελφός, ο Λοϊζής υιοθέτησε την Βασιλική (Βασιλού) Χατζηλοϊζή η οποία απεβίωσε το
12. Η Βασιλική ήταν και η μόνη θυγατέρα του Λοϊζή η οποία έλαβε ως κληρονομιά από τον πατέρα της κατοικία εγγεγραμμένη κατά το ½ σήμερα επ' ονόματι των δύο αδελφών του Αιτητή. Ο ομνύων αναφέρει ότι κατά τον χρόνο του θανάτου τους τα αδέλφια Χαράλαμπος ,Αννεττού και Λοϊζής ήταν ιδιοκτήτες τεράστιας ακίνητης περιουσίας η οποία επεκτεινόταν από τα Λατσιά ως την κατεχόμενη Τύμπου και κάλυπτε το Γέρι αλλά και μέρος της Αγλάντζιας. Η πληροφόρηση του αυτή δόθηκε στον Αιτητή από ηλικιωμένους χωριανούς των αποβιωσάντων. Ο ομνύων αναφέρει ότι η τεράστια αυτή ακίνητη περιουσία έχει περάσει στην ιδιοκτησία των κληρονόμων των παιδιών της Αννεττούς και συγκεκριμένα στην Ελένη Μιχαήλ Ματσιατήρη και στον υιό της Χαράλαμπο Ματσιατήρη, ενώ από τον διαμοιρασμό της περιουσίας δεν έχει δοθεί τίποτα, δια άγνωστους προς τον Αιτητή λόγους, στην Ευαλλού Μιχαήλ Ματσιατήρη η οποία ήταν επίσης θυγατέρα της Αννεττούς η οποία με βάση το επισυνημμένο Τεκμήριο 1 ήταν η προγιαγιά του Αιτητή . Η θυγατέρα της Ευαλλούς Ελένη Ττοουλή Σάββα απεβίωσε το 1983 και άφησε 4 παιδιά, τον Χριστόδουλο Αδάμου Παμπόρην, τον Λουκά Αδάμου, την Ρεβέκκα Κούντουρου και Γιαννούλλα Κεφαλογίανη. Ο Αιτητής ως φαίνεται από το Τεκμήριο 1 είναι ο ένας εκ των 13 παιδιών του Λούκα Αδάμου. Έχοντας παραθέσει το πιο πάνω ιστορικό ο Αιτητής δηλώνει την πεποίθηση του ότι δικαιούται και νομιμοποιείται με βάση το άρθρο 51Α του Κεφ. 224 να πληροφορηθεί από τον διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας σε σχέση με οποιαδήποτε ακίνητη ιδιοκτησία ήταν εγγεγραμμένη και καταχωρημένη στους 3 προγόνους του Χαράλαμπο, Αννεττού και Λοϊζή κατά το χρόνο του θανάτου τους αλλά και να πληροφορηθεί σε σχέση με το ιστορικό οποιασδήποτε μεταβίβασης έγινε για την εν λόγω περιουσία και με πιο τρόπο. Παραθέτει το ιστορικό της έρευνας και των ενεργειών που ακολούθησαν από τον ίδιο το οποίο συνοπτικά έχει ως ακολούθως:
13. Με 3 επιστολές του ημερομηνίας 14/04/2006, 14/06/2006 και 21/11/2006 ζήτησε πληροφορίες από το Κτηματολόγιο και έκδοση πιστοποιητικών έρευνας αναφορικά με την περιουσία του Χαράλαμπου Χριστοδούλου Λαμπριανού. Οι 3 επιστολές κατέληξαν διαφορετικά αποτελέσματα για το ίδιο άτομο και σε σχέση με αυτή επισυνάπτει τα Τεκμήρια 2, 3 και
15. Στις 09/06/2008 προέβηκε σε γραπτή καταγγελία στο ΤΑΕ Λευκωσίας για διερεύνηση της υπόθεσης οι καταθέσεις των οποίων επισυνάπτονται ως Τεκμήριο
16. Ως αναφέρει ο ομνύων του λέχθηκε από το ΤΑΕ Λευκωσίας ότι έπρεπε να προσκομίσει στοιχεία αναφορικά με την περιουσία που ανέφερε ότι διεκδικούσε, τα οποία θα εξασφάλιζε από τον Διευθυντή του Τμήματος του Κτηματολογίου από τον οποίο ζήτησε εκ νέου πληροφορίες για τα 3 αδέλφια Χαράλαμπο, Αννεττού και Λοϊζή.
17. Ο διευθυντής του Κτηματολογίου απέστειλε πιστοποιητικό έρευνας, το οποίο επισυνάπτει ως Τεκμήριο 6, με το οποίο τον πληροφορούσε ότι από τα 3 αδέλφια μόνο ο Χαράλαμπος είχε στο όνομα του ακίνητη ιδιοκτησία η οποία πουλήθηκε σε δημόσιους πλειστηριασμούς. Επισημάνει ότι και σε εκείνο το πιστοποιητικό δεν αναφέρονται τα τεμάχια που αναφέρονταν σε προηγούμενα πιστοποιητικά του διευθυντή του Κτηματολογίου.
18. Ακολούθησαν 4 επιστολές ημερομηνίας 08/07/2014, 10/10/2014, 19/01/2015 και 13/03/2015 (αντίστοιχα Τεκμήρια 7, 8, 9 και 10) στις οποίες ο διευθυντής του Κτηματολογίου απέστειλε εκ νέου επιστολή ημερομηνίας 03/04/2015 επαναλαμβάνοντας ότι εκ των 3 αδελφών μόνο ο Χαράλαμπος είχε στο όνομα του περιουσία.
19. Στις 24/04/2015 και 29/04/2015 με επιστολές του ιδίου Αιτητή (Τεκμήρια 12 και 13 στην Αίτηση) ζήτησε πληροφορίες αναφορικά με το πρόσωπο από το οποίο ο Χαράλαμπος κληρονόμησε την περιουσία καθώς και πληροφορίες σε σχέση με τα άτομα που φαίνονται ότι ήταν συγκληρονόμοι του.
20. Ακολούθησε νέα επιστολή ημερομηνίας 12/05/2015 του Τμήματος Κτηματολογίου προς απάντηση της επιστολής του Αιτητή ημερομηνίας 24/04/2015 με την οποία το Κτηματολόγιο παρέθεσε στοιχεία σε σχέση με 4 από τα 12 τεμάχια για τα οποία είχε ζητήσει πληροφορίες. Ο Αιτητής αναφέρει σε σχέση με την εν λογω επιστολή ότι προκύπτουν για πρώτη φορά στοιχεία για την ύπαρξη του Ττοουλή ο οποίος μέχρι τότε δεν εντοπιζόταν στα κτηματολογικά μητρώα, αλλά και της Ανεττους σε σχέση με την εγγραφή ακινήτων.
21. Ακολούθησαν νέες επιστολές του Αιτητή με ημερομηνίες 14/05/2015 και 05/06/2015 (Τεκμήρια 15 και 16) με τις οποίες ζητούσε εκ νέου πληροφορίες σε σχέση με προηγούμενες ερωτήσεις του ιδίου που δεν απαντήθηκαν αλλά και σε σχέση με την τύχη του συνόλου της περιουσίας του Λοϊζή.
22. Στις 23/07/2015 με επιστολή του Τμήματος Κτηματολογίου την οποία επισυνάπτει ως Τεκμήριο 17, απάντησε στον Αιτητή ότι οι πληροφορίες που ζητούνται δεν εμπίπτουν στις εξουσίες Εφεσιβλήτου, του Τμήματος Κτηματολογίου όπως προβλέπεται στο άρθρο 51Α του Κεφ.
23. Επί του σημείου αυτού υποστηρίζει ο ομνύων ότι η τοποθέτηση αυτή βρίσκεται σε αντίθεση με την επί σειρά ετών τακτική του λαμβανομένη υπόψη ότι παρείχε σε αυτόν πληροφορίες σε σχέση με την ακίνητη ιδιοκτησία των προγόνων του για χρόνια. Στην κατακλείδα του εκφράζει την πεποίθηση ότι η επικύρωση της απόφασης του Διευθυντή του Κτηματολογίου στην κατοχή του οποίου βρίσκονται οι πληροφορίες θα ενταφιάσει την προσπάθεια του για αποκατάσταση του περί δικαίου αισθήματος τόσο για τον ίδιο όσο και για τα αδέλφια του και ζητά την έκδοση των διαταγμάτων ως των αιτητικών της αιτήσεως. Η Αίτηση προσέκρουσε αναπόφευκτα στην Ένσταση του Διευθυντή Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, Εφεσίβλητου - Καθ' ου η Αίτηση ( στο εξής «ο Καθ' ου η Αίτηση») ο οποίος καταχώρησε ειδοποίηση περί προθέσεως Ενστάσεως ( στο εξής «η Ένσταση») στις 26/01/2016 αναφέροντας ως συγκεκριμένους λόγους τους ακόλουθους:
24. Ο Καθ' ου η Αίτηση ακλούθησε τη νόμιμη και δέουσα διαδικασία.
25. Ο Αιτητής προωθεί λανθασμένο ένδικο βοήθημα.
26. Η υπό εκδίκαση Αίτηση / Έφεση στρέφεται κατά λανθασμένου προσώπου.
27. Η υπό εκδίκαση Αίτηση / Έφεση είναι εκπρόθεσμη.
28. Η υπό εκδίκαση Αίτηση / Έφεση είναι παράτυπη.
29. Η νομική βάση της υπό εκδίκαση Αίτησης / Έφεσης είναι παράτυπή ή/και παραπλανητική ή και άσχετη με τα επίδικα θέματα.
30. Η Αίτηση καταχωρείται με αλλότριο σκοπό.
31. Ο Καθ' ου η Αίτηση ακολούθησε τη νόμιμη και δέουσα διαδικασία και ενημέρωνε τον Αιτητή καθ' όλα τα στάδια αυτής.
32. Στην Αίτηση δεν προβάλλονται οποιαδήποτε γεγονότα που να δικαιολογούν την έκδοση του Αιτούμενου διατάγματος.
33. Οι λόγοι που προβάλλει ο Αιτητής είναι άσχετοι με την παρούσα διαδικασία.
34. Η Ένορκη Δήλωση είναι ανακριβής, παραπλανητική ή/και αναληθής.
35. Η Αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη.
36. Η Αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική.
37. Δεν προβάλλονται οποιαδήποτε γεγονότα που να δικαιολογούν την έκδοση του Αιτούμενου διατάγματος.
38. Αίτηση κατχωρείται καταχρηστικά ή/και αντικανονικά.
39. Ο Καθ' ου η Αίτηση κατέβαλε κάθε εύλογη προσπάθεια.
40. Η απόφαση του Καθ' ου η Αίτηση είναι σύμφωνη Σύνταγμα και τους Νόμους και λήφθηκε κατόπιν δέουσας και νόμιμης έρευνας ή/και δύναται να συμπληρωθεί από τα στοιχεία του φακέλλου.
41. Ο Εφεσείων / Αιτητής δεν δικαιούται στην παροχή της έννομης προστασίας που αξιώνει. Η Ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Παντελή Γεωργιάδη Κτηματολογικού Λειτουργού Α' Τάξης ο οποίος εκτελεί καθήκοντα Βοηθού Επαρχιακού Κτηματολογικού Λειτουργού στο Επαρχιακό Γραφείο Λευκωσίας. Αναφέρει στην ένορκή του δήλωση ότι τα γεγονότα στα οποία αναφέρεται εμπίπτουν στις προσωπικές του γνώσεις, αφού ο ίδιος ενεπλάκη προσωπικά υπό την ιδιότητά του σε σχέση με τα πιστοποιητικά έρευνας τα οποία ζήτησε κατά καιρούς ο Αιτητής. Επί του σημείου τούτου αποδέχεται ότι τα Τεκμήρια 2, 3, 4 και 6 στάληκαν από το γραφείο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας στον Αιτητή σε σχέση με την έρευνα που έκανε. Αναφέρει επίσης ότι με εξαίρεση το Τεκμήριο 13 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, επιστολή ημερομηνίας 29/4/2015, τα υπόλοιπα Τεκμήρια-επιστολές που επισυνάπτονται από τον Αιτητή στην ένορκη του δήλωση στάλησαν στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας. Αναφέρει ότι με τις επιστολές του ο Αιτητής προέβαλλε διάφορους ισχυρισμούς και αμφιβολίες σε σχέση με την αλήθεια και ακρίβεια του περιεχομένου του πιστοποιητικού που εκδόθηκε κατά το 1996 από το Κοινοτικό Συμβούλιο Γερίου. Ειδικότερα, προέβαλε ισχυρισμούς σε σχέση με την ορθότητα των ονομάτων τις μεταξύ των κληρονόμων συγγένειες, τις ημερομηνίες θανάτου κλπ. Περαιτέρω κατά τον ομνύοντα υπήρξε ισχυρισμός από μέρους του Αιτητή ότι η τεράστια περιουσία των προγόνων του διαμοιράστηκε μεταξύ των κληρονόμων τους με εξαίρεση της οικογένειας του ιδίου του Αιτητή. Στηριζόμενος σε αυτό του το παράπονο ο Αιτητής αξίωνε διεξαγωγές έρευνας από το Τμήμα Κτηματολογίου για τη διακρίβωση της αλήθειας, της ακρίβειας και της πληρότητας των πληροφοριών που αναφέροντο στο πιστοποιητικό του Κοινοτικού Συμβουλίου Γερίου, καθώς και λεπτομερείς πληροφορίες σε σχέση με την εγγεγραμμένη επ' ονόματι των προγόνων του ακίνητη ιδιοκτησία όσο και για τη διαδοχή της, καθώς επίσης και πληροφορίες για το ιστορικό των εγγραφών των ακινήτων. Σε σχέση με τα αιτήματα αυτά του Αιτητή ο ομνύων αναφέρει ότι από το 2006 μέχρι και την καταχώρηση της υπό εξέτασης αίτησης το Τμήμα του κατέλαβε κάθε προσπάθεια για ικανοποίηση των αιτημάτων του Αιτητή εκδίδοντας τα πιστοποιητικά έρευνας που επισυνάπτονται στην αίτηση ως Τεκμήρια 2, 3, 4 και 6, ενώ περαιτέρω απεστάληκαν και διάφορες επιστολές (Τεκμήρια 11 και 14 της ένορκης δήλωσης του Αιτητή) καθώς και έτυχε προσωπικής μεταχείρισης μέσω τηλεφωνικών επαφών με τον ίδιο τον ομνύοντα στην Ένσταση. Παρ' όλες τις προσπάθειες στις οποίες αναφέρεται ο ομνύων ο Αιτητής δεν ικανοποιείτο και προέβαλλε συνεχώς τις ίδιες ή ακόμα και νέες απαιτήσεις αξιώνοντας τη διεξαγωγή έρευνας για απάτες, παρατυπίες, ανακρίβειες, αμφιβολίες και ερωτήματα που ο ίδιος είχε. Τα όσα ο Αιτητής ζητούσε και απαιτούσε από το Τμήμα Κτηματολογίου, κατά τη γνώμη του ομνύοντα δεν εμπίπτουν στις αρμοδιότητες του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου όπως αυτές προνοούνται στο άρθρο 51(α) του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας Νόμου Κεφ.
42. Αναφέρεται επί του σημείου τούτου στην επιστολή του ημερομηνίας 23/7/2015, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτει ως Τεκμήριο
43. Αναφέρει περαιτέρω ότι λαμβάνει πληροφόρηση από τη δικηγόρο της Δημοκρατίας που χειρίζεται την υπόθεση ότι ο Αιτητής δεν δικαιούται στην παροχή της έννομης προστασίας την οποία αξιώνει καθότι δεν εμπίπτει στον ορισμό του ενδιαφερομένου προσώπου ως καθορίζεται. Εκφράζει περαιτέρω την πεποίθηση ότι εάν γίνει αποδεκτό από το Δικαστήριο ότι η νομική βάση της αίτησης είναι ορθή τότε η αίτηση είναι εκπρόθεσμη και στρέφεται εναντίον λανθασμένου ατόμου. Στην κατακλείδα του υποστηρίζει ότι το γραφείο του Τμήματος Κτηματολογίου κατέβαλε κάθε εύλογη προσπάθεια και ακολούθησε την ορθή και δέουσα διαδικασία προς εξυπηρέτηση του Αιτητή εισηγούμενος ότι η αίτηση πρέπει να απορριφθεί με έξοδα εναντίον του Αιτητή. Η Αίτηση οδηγήθηκε αναπόφευκτα σε ακρόαση για την οποία αμφότεροι διάδικοι ετοίμασαν και υιοθέτησαν εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις παραθέτοντας μέσα από το Νόμο και τη Νομολογία τη δική τους θεώρηση πραγμάτων. Ως αναμένετο από την ανάλυση τους καταλήγουν σε εκ διαμέτρου αντίθετες εισηγήσεις και αποτελέσματα. Ο συνήγορος δια τον Αιτητή υποστηρίζει ότι το εφαρμοστέο δίκαιο που ισχύει σε αιτήσεις όπως η παρούσα κατά αποφάσεων του Διευθυντή Κτηματολογίου και Χωρομετρίας διέπεται από το άρθρο 80 του Κεφ. 224 το οποίο εισάγει τρεις προϋποθέσεις για να μπορέσει άτομο να προσβάλει απόφαση του Διευθυντή Κτηματολογίου. Η πρώτη προϋπόθεση είναι ότι πρέπει να αφορά ή και στρέφεται εναντίον απόφασης, διαταγής ή ειδοποίησης του Διευθυντή του Κτηματολογίου, η οποία πρέπει να έχει διενεργηθεί, δοθεί ή ληφθεί δυνάμει των διατάξεων του Κεφ. 224 (δεύτερη προϋπόθεση) και να μην έχει παρέλθει η προθεσμία των 30 ημερών από την κοινοποίηση της απόφασης στο ενδιαφερόμενο πρόσωπο(3η προϋπόθεση). Παραθέτει νομολογία προς υποστήριξη των θέσεών του αναφέροντας ότι το ένδικο μέσο που χρησιμοποιήθηκε είναι η μοναδική οδός που επιτρέπει αναθεώρηση των αποφάσεων του Διευθυντή. Σε σχέση με τις τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 80 υποστηρίζει ότι αυτές πληρούνται παραθέτοντας το ιστορικό της υπόθεσης. Επιχειρηματολογεί περαιτέρω ότι το άρθρο 51(α) του Κεφ. 224 παρέχει τη δυνατότητα σε οποιονδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο να αποταθεί στο Διευθυντή Τμήματος Κτηματολογίου για να λάβει πληροφορίες σε σχέση με καταχωρήσεις στα μητρώα και άλλα βιβλία που τηρούνται στα Κτηματολογικά Γραφεία. Επί του σημείου τούτου παρατίθεται επίσης νομολογία κυρίως σε σχέση με την έννοια του όρου «ενδιαφερόμενο πρόσωπο» επιχειρηματολογώντας ότι η συνδυασμένη ανάγνωση του Νόμου και της Νομολογίας σε σχέση με την έννοια του ενδιαφερομένου προσώπου προκύπτει ότι δικαίωμα για παροχή πληροφοριών έχουν και πρόσωπα για τα οποία δεν υπάρχει ρητή πρόβλεψη στην απαρίθμηση του άρθρου 51(α). Επί της ουσίας αναφέρει ότι ο Αιτητής ζητά την παροχή πληροφοριών από τον Καθ' ου η αίτηση σχετικά με την ακίνητη ιδιοκτησία προγόνων του για την οποία ο Καθ' ου η αίτηση κατέχει πληροφορίες και στοιχεία και για την οποία ο Αιτητής υποψιάζεται παρανομίες σε σχέση με το διαχωρισμό της. Υποστηρίζεται ότι η προγενέστερη της καταχώρισης της αίτησης αλλά και της επιστολής ημερομηνίας 23/7/2015 συμπεριφορά του Καθ' ου η Αίτηση αποτελεί απόδειξη του δικαιώματος που έχει ο Αιτητής να αιτηθεί για την παροχή πληροφοριών σε σχέση με την ακίνητη ιδιοκτησία των προγόνων του τις οποίες ο Καθ' ου η αίτηση έχει υποχρέωση να του παράσχει. Προβαίνει επίσης σε σχολιασμό των λόγων ένστασης τους οποίους απορρίπτει συλλήβδην και θεωρεί ως ανυπόστατους. Καταληκτικά αναφέρει ότι ο Καθ' ου η αίτηση έδινε πληροφορίες και στοιχεία τα οποία παραλλάσσονταν και σε κάποιες περιπτώσεις παρατίθονταν νέα στοιχεία που δεν είχαν δοθεί προηγουμένως. Αναφέρει ως παράδειγμα ότι (σελ. 14 αγόρευσης), εισηγείται επί του τούτου ότι η αίτηση πρέπει να εγκριθεί. Η συνήγορος του Καθ' ου η αίτηση στη δική της αγόρευση εισηγείται ότι για να ικανοποιηθεί το δεύτερο αιτητικό που αξιώνει ο Αιτητής, δηλαδή διάταγμα να διατάσσει τον Καθ' ου η αίτηση να αποκαλύψει πληροφορίες σε σχέση με ακίνητη περιουσία όφειλε να καταχωρίσει αίτηση για προνομιακό διάταγμα mandamus, την οποία εισηγείται ως δικονομικά ορθή. Η συνήγορος εισηγείται περαιτέρω ότι η υπό εξέταση αίτηση έπρεπε να στρέφεται κατά του Επαρχιακού Κτηματολογικού Λειτουργού Λευκωσίας και όχι του Διευθυντή, εισήγηση για την οποία αναφέρεται εκτενώς σε νομολογία αλλά και τον κανονισμό 5 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας Κανονισμό του
44. Επί της ουσίας εισηγείται ότι ο Καθ' ου η αίτηση διενήργησε τη δέουσα έρευνα σε σχέση με τις πληροφορίες που ζητούσε ο Αιτητής και ως εκ τούτου ο Αιτητής ουδέν δικαιούται περαιτέρω από τον Καθ' ου η αίτηση. Περαιτέρω εισηγείται ότι ο Αιτητής δεν εμπίπτει στην έννοια του ενδιαφερομένου προσώπου ως αυτή ορίζεται από το άρθρο 51(α) του Κεφ.
45. Εξηγεί επί τούτου ότι ο Αιτητής δεν έχει κανένα συμφέρον επί της ακίνητης ιδιοκτησίας αναφορικά με την οποία ζητά πληροφορίες υποστηρίζοντας ότι σε σχέση με τους προγόνους του ο Καθ' ου η αίτηση πληροφόρησε τον Αιτητή αλλά ο ίδιος επέμενε στην παροχή πληροφοριών αναφορικά με άσχετα πρόσωπα. Κατά την ευπαίδευτη συνήγορο η σχετική πληροφόρηση δόθηκε από τον Καθ' ού η Αίτηση στον Αιτητή για την πορεία της ακίνητης ιδιοκτησίας σε σχέση με την οποία έχει συμφέρον από τη στιγμή που αποκτήθηκε και όχι σε σχέση με προγενέστερα πρόσωπα και εισηγείται ότι όλες οι πληροφορίες που μπορούσαν να δοθούν δόθηκαν ζητώντας από το Δικαστήριο να απορρίψει την αίτηση εναντίον του Καθ' ου η αίτηση. Το Άρθρο 80 του Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου (Κεφ.224) Ο μηχανισμός για τον έλεγχο των αποφάσεων του Διευθυντή του Κτηματολογίου που εμπίπτουν στη σφαίρα του ιδιωτικού δικαίου προσφέρεται από το άρθρο 80 του Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου (Κεφ.224) μετά των συναφών τροποποιήσεων. Το εν λόγω άρθρο, το περιεχόμενο του οποίου παρέχεται αυτούσια πιο κάτω, προνοεί ακόμη τη χρονική περίοδο εντός της οποίας δύναται ο παραπονούμενος να εφεσιβάλει την απόφαση του Διευθυντή με την οποία διαφωνεί καταχωρώντας σχετική αίτηση-έφεση, όπως την υπό κρίση υπόθεση:
46. Κάθε πρόσωπο το οποίο έχει παράπονο κατά οποιασδήποτε διαταγής, ειδοποίησης ή απόφασης του Διευθυντή, που διενεργήθηκε, δόθηκε ή λήφθηκε δυνάμει των διατάξεων του Νόμου αυτού δύναται, εντός τριάντα ημερών από την ημερομηνία κοινοποίησης σε αυτόν της διαταγής αυτής, ειδοποίησης ή απόφασης να υποβάλει έφεση στο Δικαστήριο και το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει επί αυτής τέτοιο διάταγμα ως ήθελε είναι δίκαιο αλλά, κανένα Δικαστήριο δεν επιλαμβάνεται οποιασδήποτε αγωγής ή διαδικασίας επί οποιουδήποτε ζητήματος σε σχέση με το οποίο ο Διευθυντής έχει εξουσία να ενεργεί δυνάμει των διατάξεων του Νόμου αυτού, εκτός με έφεση όπως προνοείται στο άρθρο αυτό: Νοείται ότι το Δικαστήριο δύναται, αν ικανοποιηθεί ότι λόγω απουσίας από τη Δημοκρατία, ασθένειας ή άλλης εύλογης αιτίας το παραπονούμενο πρόσωπο εμποδίζετο από του να υποβάλει έφεση εντός της περιόδου των τριάντα ημερών, να παρατείνει την προθεσμία εντός της οποίας δύναται να υποβληθεί έφεση υπό τέτοιους όρους όπως αυτό ήθελε θεωρήσει σκόπιμο. Οι αρχές που διέπουν τον δικαστικό έλεγχο αποφάσεων του Διευθυντή του Κτηματολογίου είναι καλά θεμελιωμένες. Η νομολογία υποδεικνύει ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο κατά την αναθεώρηση της απόφασης του Διευθυντή πρέπει να εφαρμόζει τις αρχές που διέπουν το δικαστικό έλεγχο διοικητικών πράξεων ή αποφάσεων που εμπίπτουν εντός της σφαίρας του δημοσίου δικαίου με τη διαφορά πως το Επαρχιακό Δικαστήριο δικαιούται να αντικαταστήσει την κρίση του Διευθυντή με τη δική του. (βλ.Πίτσα Γεωργίου Είκοσι κ.ά. ν. Βύρωνα Αργυρού Αργυρίδη

(2012)1 ΑΑΔ 1859). Το εύρος της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου δεν περιορίζει την έρευνα στον έλεγχο της νομιμότητας της απόφασης του διευθυντή αλλά επεκτείνεται και στην ορθότητα της καθώς και στις ρυθμίσεις των δικαιωμάτων των διαδίκων με γνώμονα το δίκαιο. Μπορεί έτσι το Δικαστήριο να αντικαταστήσει την κρίση του Διευθυντή με τη δική του και να εκδώσει οποιαδήποτε διαταγή κρίνει δίκαιη. (Λιασίδης ν. Γενικού Εισαγγελέα

(1989)1 Α.Α.Δ. 185 και Αθανάση και άλλοι v. Χατζημάμα και άλλου

(1990)1 Α.Α.Δ. 208, Πατσαλίδης v. Δαμασκηνού

(2004)1Β Α.Α.Δ. 1248 και Κυριάκου v. Παπαστεφάνου

(2010)1Β 1 Α.Α.Δ. 496). Επί του σημείου τούτου θα πρέπει να σημειωθεί ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν θα αντικαταστήσει εύκολα την δική του διακριτική ευχέρεια με εκείνη του Διευθυντή. Σχετικό είναι το απόσπασμα της υπόθεσης Παύλου κ.α. ν. Νεοφύτου

(1995)1 Α.Α.Δ. 973 όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα «Επομένως το Επαρχιακό Δικαστήριο αναθεωρώντας την απόφαση του Διευθυντή ακολουθεί τις αρχές πάνω στις οποίες το Ανώτατο Δικαστήριο εις τη διοικητική του δικαιοδοσία κάνει δικαστικό έλεγχο πάνω σε διοικητικές πράξεις ή αποφάσεις εις τον τομέα του δημοσίου δικαίου. Η μόνη διαφορά είναι ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο αποφασίζοντας μιαν έφεση κάτω από το άρθρο 80 του Κεφ. 224 έχει την εξουσία να υποκαταστήσει τη δική του διακριτική, ευχέρεια με αυτή του Διευθυντή σε αντίθεση με την εξουσία που έχει το Δικαστήριο σε περίπτωση προσφυγής κάτω από το άρθρο 146 του Συντάγματος, όπου το Διοικητικό Δικαστήριο δεν μπορεί να κάμει κάτι τέτοιο. Όμως το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν θα υποκαταστήσει εύκολα τη δική του διακριτική ευχέρεια με αυτή του Διευθυντή εκτός εάν υπάρχουν ισχυροί λόγοι οι οποίοι να αποδεικνύονται με αποδεκτή μαρτυρία και οι οποίοι να συνηγορούν προς αυτή την κατεύθυνση. « Σχετικές και με παρόμοιο σκεπτικό και ανάλυση είναι και οι υποθέσεις Αριστοτέλους v. Χ'' Κυριάκου και άλλου

(2001)1Α Α.Α.Δ. 100 και Σωφρονίου Χρίστου Χατζησωφρονίου αντιπρόσωπος των Αντώνη και Χρυσήλιου Χρήστου Χατζησωφρονίου v. Δημοσθένους, Πολιτική Έφεση 111/2008 ημερομηνίας 20.05.11). Στην υπόθεση Σωφρονίου Χρίστου Χατζησωφρονίου αντιπρόσωπος των Αντώνη και Χρυσήλιου Χρήστου Χατζησωφρονίου v. Δημοσθένους,

(2011)Α.Α.Δ. 885) αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με την προσέγγιση του Δικαστηρίου να ακυρώσει απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου: «Λόγοι ακύρωσης που λαμβάνονται υπόψη από το Ανώτατο Δικαστήριο για ακύρωση μιας διοικητικής πράξης, όπως για παράδειγμα παράβαση των αρχών της φυσικής δικαιοσύνης, έλλειψη δέουσας έρευνας, έλλειψη αιτιολογίας, πλάνη περί το νόμο ή τα πράγματα, τυγχάνουν ανάλογης εφαρμογής και σε υποθέσεις όπως την παρούσα. Αναφορικά με την αιτιολογία αυτή επιβάλλεται και από τον Καν. 6 των περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Διαδικαστικών Κανονισμών του 1956.» Το βάρος απόδειξης του εσφαλμένου της απόφασης του Διευθυντή το φέρει ο εφεσείοντας (σχ. Αριστοτέλους v. Χ'' Κυριάκου και άλλου

(2001)1Α Α.Α.Δ. 100, Παπαχρυσοστόμου v. Παπασταύρου και άλλος

(2004)1Α Α.Α.Δ. 546 και Κτωρίδη v. Επάρχου Λεμεσού και άλλων

(2005)1 Α.Α.Δ. 541). Επιπρόσθετα, η απόφαση του Διευθυντή πρέπει να είναι αιτιολογημένη. Η υποχρέωση του Διευθυντή να δικαιολογήσει την απόφαση του πηγάζει από τη φύση της διαδικασίας που είναι οιονεί δικαστική και από τις ρητές πρόνοιες του Κανονισμού 6

(2)και

(3)των σχετικών Κανονισμών (βλέπε Παύλου κ.α. ν. Νεοφύτου (πιο πάνω ). Στην υπόθεση Νέο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Κάτω Βαρωσιών Λτδ v. Διευθυντή Κτηματολογίου και Χωρομετρικού Τμήματος Λάρνακας και άλλων

(2005)1Β Α.Α.Δ. 1137 αποφασίστηκε ότι οι κτηματολογικές αρχές δεν είναι αρμόδιες να επιλύουν περιουσιακές διαφορές κάτω από οποιεσδήποτε διατάξεις νόμου. Συνεπακόλουθα, ούτε ο Διευθυντής έχει εξουσία να εμπλακεί στην εξέταση ζητημάτων σχετικά με τη διακρίβωση αστικών δικαιωμάτων όπως κατ' ισχυρισμό δικαίωμα λόγω εχθρικής κατοχής κ.λ.π. Ομοίως το Δικαστήριο, κατά την αναθεώρηση της απόφασης του Διευθυντή, δεν έχει τέτοια εξουσία. Τα θέματα αυτά πρέπει να αποφασίζονται από αρμόδιο δικαστήριο όπως προβλέπεται από το Άρθρο 30.2 του Συντάγματος και συγκεκριμένα στη βάση καταχωρημένης αγωγής (βλέπε επίσης Abraham Hassidoff v. Paul Antoine-Aristide Santi & others

(1970)1 C.L.R. 220, Κουμής v. Κούντουρου

(1992)1Β Α.Α.Δ. 1312, Κραμβιάς και άλλης v. Θεοδοσίου

(2000)1Α Α.Α.Δ. 267). Τούτων λεχθέντων το ένδικο βήμα που προωθεί ο Αιτήτής προς έγκριση του αιτητικού όπως αυτό αναφέρεται στην 1η παράγραφο της Αιτησης είναι ορθό με βάση το Άρθρο 80 του Κεφ.

1. Κοινοποιήθηκε στον Αιτητή μια επιστολή από τον Καθ'ού η Αίτηση ημερομηνίας 23/7/2015 στην οποία εκφράζεται η θέση ότι τα όσα εκτίθενται στις επιστολές του Αιτητή σε σχέση με διεξαγωγή έρευνας από Τμήμα του Καθ'ού η Αίτηση για εντοπισμό πληροφοριών αναφορικά με τους προγόνους του και ή συγγενικά των προγόνων του πρόσωπα, καθώς επίσης και οι τυχόν διαφωνίες ή αμφιβολίες αναφορικά με την ορθότητα πιστοποιητικού της Χωριτικής Αρχής Γερίου , δεν εμπίπτουν στις εξουσίες του Διευθυντή Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας για παροχή πληροφοριών, όπως αυτές προβλέπονται στο Άρθρο 51Α του Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ.
2. Αυτη η θέση όπως εκφράζεται στην επιστολή είναι απόφαση η οποία δύναται να εφεσιβληθεί δυνάμει των προνοιών του άρθρου 80 του Κεφ.
3. Σε σχέση με αυτό παρατηρώ ότι οι τυπικές προϋποθέσεις που τίθεται στο άρθρο 80 σε σχέση με τον χρόνο πληρούνται αφού η ειδοποίηση από τον Καθ'ού η Αίτηση στάληκε στις 23/7/2015 και η Αίτηση-Έφεση καταχωρήθηκε στις 7/8/2015 και είναι εμφανώς καταχωρημένη εντός της προθεσμίας των 30 ημερών ως προβλέπεται από το άρθρο 80 του Κεφ.
4. Σε ότι όμως αφορά το Δεύτερο Αιτητικό το δεύτερο αιτητικό με το οποίο ο Αιτητής ζητά από το Δικαστήριο να διατάξει τον Καθ' ου η αίτηση να αποκαλύψει στον Εφεσείοντα - Αιτητή πληροφορίες αναφορικά με ακίνητη περιουσία η οποία ήταν εγγεγραμμένη στο όνομα των προγόνων του, σύμφωνα με το άρθρο 51Α του Κεφ. 224, θεωρώ ότι το εν λόγω θέμα δεν εμπίπτει κάτω από την σφαίρα του άρθρου 80 του Κεφ.
5. Ο Αιτητής επιδιώκει τον εξαναγκασμό του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ως αρμόδία αρχή να εκτελέσει ένα νόμιμο καθήκον και υποχρέωση, ήτοι να αποκαλύψει στον Αιτητή πληροφορίες αναφορικά με ακίνητη περιουσία εγγεγραμμένη επ' ονόματι των προγόνων του δυνάμει του άρθρου 51α του Κεφ.224 . Η νομοθετική ρύθμιση που υπάρχει και που έχει αναλυθεί εκτενώς πιο πάνω περικλείεται στο άρθρο 80 το οποίο δίνει στο Δικαστήριο δικαιοδοσία ως προς τον έλεγχο των αποφάσεων του Διευθυντή του Κτηματολογίου. Κατά την κρίση μου όμως δεν δίνει στο Δικαστήριο εξουσία να διατάξει τον Διευθυντή του Κτηματολογίου να ενεργήσει καθ' οιονδήποτε τρόπο. Το Δικαστήριο κατά τον έλεγχο της απόφασης του Διευθυντή μπορεί να ακυρώσει και ακόμα και να αντικαταστήσει την απόφαση του Διευθυντή αλλά ουδεμία εξουσία παρέχεται στο Δικαστήριο να διατάξει τον Διευθυντή να πράξει οτιδήποτε. Αυτή η εξουσία παρέχεται μόνο κατά την κρίση μου σε περίπτωση που η πράξη ανάγεται στο πεδίο του δημοσίου δικαίου στο Διοικητικό Δικαστήριο με βάση το άρθρο 146 του Συντάγματος και σε περίπτωση που ανάγεται στο πεδίο του ιδιωτικού δικαίου κατ' αποκλειστικότητα στο Ανώτατο Δικαστήριο κατ'εξουσιοδότηση του Άρθρου 155.4 του Συντάγματος. Στην απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση Δημοκρατία ν. Τόκα

(1995)3 ΑΑΔ 218 έγινε χρήσιμη αναφορά στα βασικά κριτήρια για την οριοθέτηση των αντιστοίχων τομέων του δικαίου σε υποθέσεις αιτημάτων που αφορούν ακίνητη ιδιοκτησία. Όπως αναφέρθηκε εκεί: "Η διαχωριστική γραμμή μεταξύ των δύο τομέων του δικαίου, του δημόσιου και του ιδιωτικού, είναι λεπτή και δεν είναι πάντοτε εύκολο να συρθεί. Η εγγενής φύση της πράξης, σε συνδυασμό με το συμφέρον του κοινού στο συγκεκριμένο τομέα λειτουργίας δημόσιας αρχής ή οργάνου, αποτελεί το βασικό κριτήριο για την οριοθέτηση των αντίστοιχων τομέων του δικαίου. Εάν η πράξη σκοπεί, κατά κύριο λόγο (primarily), στην προαγωγή δημόσιου σκοπού, αυτή ανάγεται στο πεδίο του δημοσίου δικαίου και, στην αντίθετη περίπτωση, σε εκείνο του ιδιωτικού δικαίου - (βλ. Antoniou and Others v. Republic

(1984)3 C.L.R 623· Machlouzarides v. Republic

(1985)3 C.L.R. 2342, 2346). Στη Savvas Yianni Valana v. The Republic (Director of Lands and Surveys) 3 R.S.C.C. 91, αποφασίστηκε ότι αποφάσεις που άπτονται των αστικών δικαιωμάτων σε ακίνητη ιδιοκτησία συνιστούν, κατά κανόνα, θέματα που ανάγονται στον τομέα του ιδιωτικού δικαίου, ενώ στην Achilleas Hadjikyriacou v. Theologia Hadjiapostolou and Others 3 R.S.C.C. 89, κρίθηκε ότι η επίλυση συνοριακών διαφορών συνιστά ρύθμιση των αστικών δικαιωμάτων των ενδιαφερομένων, στη λήψη και περιεχόμενο των οποίων το ενδιαφέρον του κοινού είναι περιορισμένο. Από το ίδιο πνεύμα διαπνέεται και η απόφαση του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου στην Theocharis Charalambides v. The Republic (District Lands Officer & Another) 4 R.S.C.C. 24, όπου διαπιστώθηκε ότι δεν παρέχεται η δυνατότητα αναθεώρησης απόφασης του Διευθυντή του Κτηματολογίου να αναβάλει την ορισθείσα ημερομηνία για την αναγκαστική πώληση ακίνητης ιδιοκτησίας.» Σε κάθε περίπτωση κατα την κρίση μου δεν καλύπτεται το Δεύτερο Αιτητικό από το άρθρο 80 του Κεφ.224. Με βάση τα ανωτέρω, θεωρώ ότι δεν έχω δικαιοδοσία να εξετάσω το 2 αιτητικό της αίτησης το οποίο και συνεπακόλουθα απορρίπτεται , θα προχωρήσω όμως να εξετάσω το πρώτο αιτητικό με το οποίο ο Αιτητής ζητά την ακύρωση της απόφασης του Καθ'ού η Αίτηση ημερομηνίας 23/7/2015 όπως αυτή διατυπώνεται στην επιστολή του ίδιας ημερομηνίας. Πριν την θα προχωρήσω να εξετάσω τα σημεία της αίτησης και ένστασης επί του πρώτου αιτητικού θα ασχοληθώ με το θέμα που θιγεται στην ένσταση και αναπτύσσεται στην αγόρευση περί παρατυπίας της αίτησης ως αυτή ορίζεται από την ευπαίδευτη συνήγορου του Καθ'ού η Αίτηση. Η Συνήγορος θέτει ευθέως ότι η υπό εκδίκαση Αίτηση έπρεπε να στρέφεται κατά του Επαρχιακού Κτηματολογικού Λειτουργού Λευκωσίας και όχι κατά τον Διευθυντή Κτηματολογίου και Χωρομετρίας. Στηρίζει την θέση της στο γεγονός ότι η προσβληθείσα απόφαση ημερομηνίας 23/07/2015 που επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 17 στην Ένορκη Δήλωση του Αιτητή εξεδόθη από το Αν . Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Λευκωσίας. Επομένως η , κατά την συνήγορο η υπό εξέταση Αίτηση έπρεπε να στρέφεται εναντίον του. Η θέση της αυτή ερείδεται νομοθετικά στον κανονισμό 5 των περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμών του 1956 με τον πλαγιότιτλο «Proceedίngs by summons» και νομολογιακά στην απόφαση Νομολογιακό απείκασμα της εισήγησής μου είναι η απόφαση Κυριάκου Νικήτα Παναγιώτου -ν- Σόνιας Αντρέα Χατζηκυριάκου

(1991)1 Α.Α.Δ

1. Ο κανονισμό 5 των περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμών του 1956 με τον πλαγιότιτλο «Proceedίngs by summons» ορίζει ότι: «
2. -

(2)ΑΙΙ interested parties shall be joined as parties to the proceeding Provided that. Unless otherwise directed by the Court the Director shall not be joined as a party except in proceedings under sections 42,44,60,61,70,71 και 78 of the Law.» Εδώ πρέπει να τονιστεί ότι στον πιο πάνω κανονισμό η λέξη «Law" αναφέρεται στον αρχικό νόμο (CAP.224) ο οποίος είναι ομοίως με τους κανονισμούς γραμμένος στην Αγγλική. Η εισαγωγή του άρθρου 51Α στο Κεφ.224 έγινε με την τροποποίηση του Νόμου 155(Ι)/2013 και δεν θεωρώ ότι καλύπτεται από το περιοριστικό πλαίσιο του κανονισμού

1. Περαιτέρω στο Κεφ.224 κάτω από το άρθρο 2 -Ερμηνεία αναφέρεται ότι: "Διευθυντής" σημαίνει το Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και περιλαμβάνει οποιοδήποτε λειτουργό που διορίζεται από το Διευθυντή για όλους ή οποιοδήποτε από τους σκοπούς του Νόμου αυτού είτε γενικά είτε για οποιοδήποτε συγκεκριμένο σκοπό· Με δεδομένη την πιο πάνω ερμηνεία αλλά και σε συνδυασμένη ανάγνωση του εν λόγω άρθρου 2 με το άρθρο 80 κρίνω ότι ο Διευθυντής είναι το πρόσωπο κατά του οποίου στρέφονται οι Αιτήσεις τέτοιας φύσεως όπως η παρούσα. Περαιτέρω εδώ πρέπει να αναφερθεί ότι η αλληλογραφία που έστελνε ο Αιτητής (Τεκμήρια 8,9,10,12,13,15 και 16 της Αιτήσεως ) απευθύνονταν όλα ανεξαιρέτως στον Διευθυντή Κτηματολογίου και Χωρομετρίας στα οποία και ελάμβανε απάντηση κάθε φορά από άλλο αρμόδιο λειτουργό του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας συνεπώς ευλόγως θεώρησε ότι το θέμα των αιτήσεων του χειριζόταν ο Διευθυντής Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ο οποίος και ανέθετε σε λειτουργούς του την διευθέτηση των εκάστοτε αιτημάτων του Αιτητή. Η Απόφαση του Διευθυντή Κτηματολογίου και Χωρομετρίας Με επιστολή ημερομηνίας 23/07/2015 ο Καθ'ού η Αίτηση ανέφερε στον Αιτητή τα ακόλουθα στις παραγράφους 2 και 3: " 2.Σημειώνω επίσης ότι οι πληροφορίες που ζητούνται με τις πιο πάνω επιστολές σας αφορούν πρόσωπα, που όπως εσείς αναφέρετε, έχουν αποβιώσει προ του έτους 1920, ειδικά στη επιστολή σας ημερομηνίας 08.07.2014 αναφέρεστε στο πρόγονο σας Χαράλαμπο Χριστοδούλου Λαμπριανού που απεβίωσε στο εξωτερικό, άγαμος και άτεκνος, περί το έτος
2. 3.Λυπούμαι να παρατηρήσω ότι γενικά τα όσα εκτίθενται στις πιο πάνω επιστολές σας και ειδικά η διεξαγωγή έρευνας από Τμήμα μου για εντοπισμό πληροφοριών αναφορικά με τους προγόνους σας και ή συγγενικά των προγόνων σας πρόσωπα, καθώς επίσης και οι τυχόν διαφωνίες ή αμφιβολίες αναφορικά με την ορθότητα πιστοποιητικού της Χωριτικής Αρχής Γερίου όπως αναφέρεται στην επιστολή σας ημερομηνίας 08.07.2014, δεν εμπίπτουν στις εξουσίες του Διευθυντή Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας για παροχή πληροφοριών, όπως αυτές προβλέπονται στο Άρθρο 51Α του Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ. 224." (υπογράμμιση δική μου) Επί της ουσίας ο Αιτητής παραπονείται για την διαπίστωση που κάνει ο Καθ'ού η Αίτηση στην πιο πάνω επιστολή του, ότι δηλαδή δεν μπορεί να διεξάγει έρευνα για εντοπισμό πληροφοριών σχετικά με τους προγόνους του Αιτητή αλλά ούτε και πληροφορίες σε σχέση με την ορθότητα του πιστοποιητικού της Χωριτικής Αρχής και ότι η ενημέρωση του αυτή έρχεται σε σύγκρουση με τις πρόνοιες του άρθρου 51Α του Κεφ.
3. Το άρθρο 51Α του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας Νόμου, Κεφ.224 παρέχει τη δυνατότητα σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο να αποταθεί στο Διευθυντή Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας για την λήψη οιονδήποτε πληροφοριών σε σχέση με καταχωρήσεις στα μητρώα ή/και άλλα βιβλία που τηρούνται στα Επαρχιακά Κτηματολογικά Γραφεία. Στην παράγραφο 2 του ίδιου άρθρου προβλέπεται ότι : 2.Για τους σκοπούς του εδαφίου

(1), 'ενδιαφερόμενο πρόσωπο" σημαίνει τον κύριο, τους καθολικούς και ειδικούς διαδόχους του, τον κύριο οποιωνδήποτε δέντρων, οικοδομημάτων ή άλλων αντικειμένων επί της γης η οποία ανήκει σε άλλο πρόσωπο και αντίστροφα, το δικαιούχο οποιουδήποτε δικαιώματος ή συμφέροντος επί της ακίνητης ιδιοκτησίας, το πρόσωπο που ικανοποιεί το Διευθυντή ότι είναι προτιθέμενος αγοραστής ή ενυπόθηκος δανειστής, τον ενάγοντα σε οποιαδήποτε αγωγή κατά του κυρίου της ιδιοκτησίας αυτής, τον εξ επαγγέλματος εκτιμητή ο οποίος θα ήθελε ορισμένες πληροφορίες για τους σκοπούς της εκτίμησης ορισμένης ακίνητης ιδιοκτησίας για υπόθεση που σχετίζεται με αναγκαστική απαλλοτρίωση όπως και δικηγόρο στον οποίο αποδειγμένα έχει ανατεθεί από οποιοδήποτε από τα προαναφερθέντα πρόσωπα να ζητήσει οποιαδήποτε πληροφορία σχετικά με οποιαδήποτε καταχώρηση σύμφωνα με το εδάφιο

(1)και περιλαμβάνει κάθε πρόσωπο που δεν καθορίζεται με τον τρόπο αυτό στο οποίο ο Διευθυντής ήθελε ειδικά διατάξει την παροχή οποιασδήποτε πληροφορίας. Σχετικά είναι τα όσα αναφέρθηκαν στην υπόθεση Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ, Νέστωρας Κυριακίδης

(2011)1 Α.Α.Δ. 816: «Μπορεί οι Εφεσίβλητοι κατά το χρόνο έκδοσης του σχετικού Πιστοποιητικού να μην ήταν ακόμη ενάγοντες, αλλά το Άρθρο 51Α

(2)του Κεφ. 224 παρείχε στο Διευθυντή του Κτηματολογίου τη δυνατότητα να παράσχει οποιαδήποτε πληροφορία, μεταξύ άλλων προσώπων που περιλαμβάνονται στον ορισμό του όρου «ενδιαφερόμενο πρόσωπο», και σε εξουσιοδοτημένο δικηγόρο και σε κάθε «πρόσωπο που δεν καθορίζεται με τον τρόπο αυτό στο οποίο ο Διευθυντής ήθελε ειδικά διατάξει την παροχή οποιασδήποτε πληροφορίας.» Από την συνδυασμένη ανάγνωση των άρθρων 51 Α του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας Νόμου, Κεφ.224 καθώς και της Νομολογίας σε σχέση με την έννοια του ενδιαφερόμενου προσώπου για σκοπούς παροχής πληροφοριών προκύπτει ότι δικαίωμα να απευθυνθούν στο Διευθυντή Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας για παροχή πληροφοριών έχουν και πρόσωπα για τα οποία δεν υπάρχει ρητή πρόβλεψη στην απαρίθμηση του άρθρου 51 Α

(2)αλλά όμως ικανοποιούν τον Διευθυντή προς τούτο. Σε κάθε περίπτωση κρίνω ότι αφού ο Διευθυντής ενημερώθηκε από το πιστοποιητικό ημερομηνίας 14/2/2006 του Κοινοτικού Συμβουλίου Γερίου (Τεκμήριο 1 στην Αίτηση), ότι ο Αιτητής είναι ένας από τους κληρονόμους του Χαράλαμπου Χριστοδούλου Λαμπριανού ο οποίος απεβίωσε άγαμος και άτεκνος κατά ή περί το 1906 στο εξωτερικό και της αδελφής του Αννετούς Χριστοδούλου Λαμπριανού η οποία απεβίωσε στο Γέρι το έτος 1912 εμπίπτει στο όρο του ενδιαφερομένου προσώπου και δικαιούται να λάβει πληροφορίες σε σχέση με την περιουσία των δύο αυτών προγόνων του. Αυτές δε οι πληροφορίες ως είναι νομολογημένο μπορούν αναζητηθούν από τις καταχωρήσεις όλων των μητρώων και των βιβλίων που τηρούνται στα Επαρχιακά Κτηματολογικά Γραφεία. Ο Εφεσείοντας - Αιτητής κατ' ουσία ζητά την παροχή πληροφοριών από τον Διευθυντή σχετικά με την ακίνητη ιδιοκτησία προγόνων του, ιδιοκτησία για την οποία κατέχει πληροφορίες ή/και στοιχεία ότι ενδεχομένως έγιναν παρατυπίες ή/και παρανομίες κατά τον διαμοιρασμό της και από τον οποίο διαμοιρασμό αποκλείστηκε η οικογένεια του. Αυτό φαίνεται και δια της συμπεριφοράς του Διευθυντή του Κτηματολογίου ότι έκρινε ότι τις δικαιούται αφού ανταποκρίθηκε στις επιστολές και Αιτήσεις του Αιτητή και έδωσε σε αυτόν πληροφορίες σε σχέση με τα δύο άτομα τα οποία εμφαίνονται στο πιστοποιητικό της Χωρητικής Αρχής ως κληροδόχοι του. Σε σχέση με τον Λοιζή, που ο Αιτητής κατονομάζει σαν τρίτο αδελφό του Χαράλαμπου και της Αννεττούς ουδεμία αναφορά γίνεται στο πιστοποιητικό κληρονόμων (Τεκμήριο 1 στην Αίτηση). Για αυτό το άτομο δεν υπάρχει εμφανής σύνδεση με τον Αιτητή αλλά παρά ταύτα ο Καθ'ού η Αίτηση έδωσε όλες τις πληροφορίες που ζητήθηκαν από τον Αιτητή σε σχέση με τους προγόνους του συμπεριλαμβανομένου και του Λοιζή. Είναι γεγονός ότι ενδεχομένως να έγιναν κάποια λάθη στην έκδοση των πιστοποιητικών και να παρουσιάστηκαν κάποιες παραλείψεις αλλά αυτό το γεγονός είναι άσχετο με την θέση που εκφράζεται από τον Καθ' ού η Αίτηση στην προσβληθείσα απόφαση του. Αναλύοντας την εν λόγω απόφαση παρατηρώ ότι στην ουσία θίγει 3 θέματα. Το πρώτο θέμα αφορά αδυναμία παραχώρησης πληροφοριών για άτομα τα οποία έχουν αποβιώσει προ πολλού. Το δεύτερο θέμα αφορά σε θέση του Καθ'ού ότι η διεξαγωγή έρευνας από Τμήμα Κτηματολογίου για εντοπισμό πληροφοριών αναφορικά με τους προγόνους του Αιτητή και ή συγγενικά των προγόνων σας πρόσωπα δεν εμπίπτει στις εξουσίες του Καθόύ η Αίτηση για παροχή πληροφοριών, όπως αυτές προβλέπονται στο Άρθρο 51Α του Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ.

1. Το τρίτο θέμα που θίγεται αφορά την θέση τα ου Καθ'όύ η Αίτηση ότι η διεξαγωγή έρευνας προς επιβεβαίωση τυχόν διαφωνίων ή αμφιβολίων αναφορικά με την ορθότητα πιστοποιητικού της Χωριτικής Αρχής Γερίου (όπως αυτό αναφέρεται στην αρχική επιστολή του Αιτητή ημερομηνίας 08.07.2014), δεν εμπίπτει στις εξουσίες του Καθόύ η Αίτηση για παροχή πληροφοριών, όπως αυτές προβλέπονται στο Άρθρο 51Α του Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ.
2. Σε σχέση με το πρώτο σημείο που θίγεται, αυτό στην ουσία αφορά αδυναμία του Καθ'ου η Αίτηση σε σχέση με την παροχή πληροφοριών σε ότι αφορά άτομα που απεβίωσαν περι το 1908 και 1920 και δεν μπορεί να ανάγεται κατα την κρίση μου σε «λανθασμένη απόφαση» της οποίας να ζητείται ακύρωση. Το δικαίωμα του Αιτητή σε πληροφορίες σε σχέση με την πορεία της ακίνητης ιδιοκτησίας των προγόνων του υπάρχει με βάση το άρθρο 51Α του Κεφ.
3. Η ύπαρξη αυτού του δικαιώματος δεν συνεπάγει αυτόματα και την ικανοποίηση του άνευ όρων όταν υπάρχει αδυναμία λόγω της παλαιότητας των εγγράφων ή άλλως πως. Συνεπώς κατά την κρίση μου η θέση του Καθ'ού η Αίτηση, ως εκφράζεται στην επιστολή του ημερομηνίας 23/7/2015 ότι η πληροφόρηση σε σχέση με τα άτομα που ζητείται είναι δύσκολη για τον λόγο ότι απεβίωσαν προ πολλού και εις εξ αυτών και στην αλλοδαπή, δεν υπόκειται σε ακύρωση αφού αυτή φαίνεται να πηγάζει από αδυναμία και όχι από απροθυμία για παράθεση πληροφοριών. Ενισχυτικό προς τούτο είναι και η προγενέστερη της επιστολής ημερομηνίας 23/7/2015 συμπεριφορά του Καθ'ού η Αίτηση. Ο Καθ'ού η Αίτηση όπως φαίνεται από τα επισυνημμένα στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση Τεκμήρια ανταποκρίθηκε ποικιλοτρόπως στα αιτήματα του Αιτητή και παραχώρησε στο βαθμό που μπορούσε πληροφορίες στον Αιτητή. Σε ότι αφορά το δεύτερο θέμα που θίγεται, ότι η διεξαγωγή έρευνας από Τμήμα Κτηματολογίου για εντοπισμό πληροφοριών αναφορικά με τους προγόνους του Αιτητή και ή συγγενικά των προγόνων του πρόσωπα δεν εμπίπτει στις εξουσίες του Καθ'ού η Αίτηση για παροχή πληροφοριών, όπως αυτές προβλέπονται στο Άρθρο 51Α Κεφ. 224 αν και έχει διατυπωθεί κάπως αόριστα δεν θεωρώ ότι συνδέεται με την διεξαγωγή έρευνας για εντοπισμό ακίνητης ιδιοκτησίας στο όνομα των προγόνων του Αιτητή. Ο Αιτητής προγενέστερα της καταχώρησης της υπό κρίσης Αίτησης αιτήθηκε και πήρε πληροφορίες σε σχέση με την ακίνητη ιδιοκτησία των προγόνων του (Σχετικά είναι τα Τεκμήρια 13 και 14 της Ένορκης Δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση). Επαναλαμβάνω ότι η ύπαρξη λαθών η αλληλοσυγκρουόμενων πληροφοριών δεν δίνει έδαφος στον Αιτητή για καταταχώρηση Αίτησης-Έφεσης με βάση το άρθρο 80 του Κεφ.
4. Υπάρχουν στο Νόμο διαδικασίες για διόρθωση λαθών σε σχέση με τα βιβλία και μητρώα που τηρούνται από τον Διευθυντή. Συνεπώς κρίνω ότι αφού δια της συμπεριφοράς του ο Καθ'ού η Αίτηση έδωσε πληροφορίες σε σχέση με την περιουσία των ατόμων που ζητείτο στο μέτρο που αυτή υποστηριζόταν από το Πιστοποιητικό Κληρονόμων της Χωριτικής αρχής Γερίου η θέση του περι διεξαγωγής έρευνας δεν αναφέρεται στην διεξαγωγή έρευνας σε σχέση με την ακίνητη ιδιοκτησία αλλά σε σχέση με τα πρόσωπα, τα ονόματα και την σχέση μεταξύ τους, θέμα που συναφώς δεν εμπίπτει στις εξουσίες του Καθ'ού η Αίτηση. Εδώ πρέπει να αναφερθεί και το ακόλουθο: Η οποιαδήποτε πληροφόρηση του Αιτητή σε σχέση με τα πρόσωπα και την περιουσία τους πηγάζει από λεγόμενα χωριανών των προγόνων του Αιτητή. Ο ίδιος ο Αιτητής επιθυμεί να στηρίζεται πάνω σε αυτές τις πληροφορίες , αλλά δεν μπορεί να απαιτεί την συνδρομή του Καθ'ού η Αίτηση προς εξακρίβωσή τους. Σε σχέση δε με την τρίτη θέση του Καθ' ού η Αίτηση είναι ότι δεν μπορεί να απαντήσει σε οποιαδήποτε ερωτήματα και αμφιβολίες σε σχέση με το πιστοποιητικό κληρονόμων της Χωριτικής αρχής Γερίου, είναι κατά την κρίση μου θέση ορθή αφού αυτές οι πληροφορίες δεν τηρούνται με βάση τον Νόμο από τον Διευθυντή Κτηματολογίου. Εις περίπτωση που ο Αιτητής αμφιβάλλει για την ορθότητα του πιστοποιητικού κληρονόμων, Τεκμήριο 1 στην Αίτηση ,(γεγονός που είναι διάχυτο και από την επισυνημμένη στην Αίτηση αλληλογραφία αλλά για από τους προβληθέντες ισχυρισμούς στην Αίτηση) έπρεπε να αποτεθεί στην αρχή που το εξέδωσε με σκοπό την αναθεώρηση του και όχι στον Καθ'ού η Αίτηση. Συνεπώς η εν λόγω θέση του Καθ'ού η Αίτηση με το πιστοποιητικό κληρονόμων της Χωριτικής αρχής Γερίου είναι ορθή. Για τους λόγους που εξηγώ ανωτέρω ο Αιτητής απέτυχε να αποδείξει ότι η απόφαση του Καθ'ού η Αίτηση είναι λανθασμένη και ότι πρέπει να αντικατασταθεί και περαιτέρω δεν έχει καταδειχθεί από την ίδια την απόφαση, απόφαση του Καθ'ού η Αίτηση είναι εσφαλμένη καθ΄ οιονδήποτε τρόπο. Συνακόλουθα η αίτηση απορρίπτεται. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ του Καθ΄ ου η αίτηση και εναντίον του Αιτητή όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ). ................. Ε. Ευθυμίου - Ανδρέου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο