ΔΡΕΚΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΩΝ ΛΤΔ κ.α. ν. ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Χ.Π.Θ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 7470/07, 10/2/2017

(1)και

(2), Δ.9 Θ.10, Δ.64 Θ.Θ.1

(1),

(2),

(3)και 2 και επί των Συμφυών Εξουσιών του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται η Αίτηση εμφαίνονται τόσο στην Αίτηση όσο και στην ένορκη δήλωση του Μάριου Αλεξάνδρου που επισυνάπτεται στην Αίτηση και είναι τα ακόλουθα: «(α) Με Αίτηση του ημερ. 18.9.2015, ο Ενάγων 1 ζήτησε τροποποίηση του κλητηρίου με την προσθήκη του Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενου 2, σαν Ενάγοντα

1. (β) Με την ίδια Αίτηση, ο Ενάγων 1 ζήτησε τροποποίηση του κλητηρίου ώστε ο ίδιος να αριθμηθεί ως Ενάγων 1, να προστεθεί η παρ. 2 στην ΄Εκθεση Απαίτησης και να γίνουν αναριθμήσεις των υφιστάμενων παραγράφων, τροποποιήσεις και προσθήκες με κατάληξη να διαγραφεί τμήμα του παρακλητικού του κλητηρίου, έτσι ώστε οι Ενάγοντες 1 και 2 να εγείρουν αξιώσεις εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 μαζί και/ή ξεχωριστά, περαιτέρω ο Ενάγων 1 να αξιώνει εναντίον του Εναγόμενου 1 και τέλος ο Ενάγων 2 να αξιώνει εναντίον του Εναγόμενου
2. (γ) Με εκ συμφώνου διάταγμα ημερ. 29.09.2015 δόθηκε άδεια του Δικαστηρίου για τις πιο πάνω τροποποιήσεις. (δ) Στις 23.02.2016 οι Ενάγοντες 1 και 2 καταχώρησαν τροποποιημένο κλητήριο. (ε) Την 01.08.2016 ο δικηγόρος του Εναγόμενου 1 Εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγοντα καταχώρησε Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση. (στ) Στις 12.09.2016 η δικηγόρος των Εναγόντων 1 και 2 Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγομένων 1 και 2 καταχώρησε Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση. (ζ) Στις 03.10.2016 ο δικηγόρος του Εναγόμενου 1 Εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγοντα καταχώρησε Απάντηση στην Υπεράσπιση των Εναγόντων 1 και 2 Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγομένων 1 και 2.» Ο Μάριος Αλεξάνδρου είναι οικονομικός διευθυντής της Εναγομένης 1 εταιρείας - εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγουσας. Είναι γνώστης των γεγονότων και όπως πληροφορείται από τον δικηγόρο της Αιτήτριας, κατά την πρώτη ημέρα της ακρόασης στις 5.10.16 αντιλήφθηκε ότι έγιναν ουσιαστικές παρατυπίες στη διαδικασία δηλαδή εκδόθηκε εκ συμφώνου διάταγμα τροποποίησης του κλητηρίου και προσθήκης της εταιρείας Γεωργίου Εργοτεχνική Εταιρεία Λτδ σαν Εναγομένου 2 ενώ ήταν ήδη εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενος 2 και ακολούθησε ανταλλαγή δικογράφων κατά τρόπο που δεν προβλέπεται στην Πολιτική Δικονομία. Το διάταγμα ημερ. 29.9.15 ως εκ του περιεχομένου του όσο και η επακολουθήσασα διαδικασία προσκρούουν σε διαδικαστικούς κανονισμούς που αφορούν την προσθήκη διαδίκου και ανταλλαγή δικογράφων και επιφέρουν σύγχυση στον καθορισμό της ιδιότητας των διαδίκων στη διαδικασία. Θα πρέπει το διάταγμα και η διαδικασία που ακολουθήθηκε να παραμεριστούν προς το συμφέρον της ουσιαστικής δικαιοσύνης και της έννομης απονομής της. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση καταχώρησαν ένσταση την οποία βάσισαν στη Δ.9, ΘΘ.1, 3, 6, 10, Δ.19, Θ.26, Δ.21, ΘΘ.10, 11, Δ.25, Δ.48, ΘΘ.4, των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, Στην Κυπριακή και Αγγλική Νομολογία, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, στη σύμφυτη εξουσία καθώς και στη διακριτική ευχέρεια και πρακτική του Δικαστηρίου. Καταγράφουν αριθμό λόγων ένστασης μεταξύ των οποίων το ότι η Αίτηση είναι ατεκμηρίωτη, δεν επέλεξαν το ορθό δικονομικό διάβημα, δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για παραμερισμό του διατάγματος, το διάταγμα ημερ. 29.9.15 εκδόθηκε εκ συμφώνου και ως εκ τούτου δεν παρέχεται η δυνατότητα παραμερισμού του και ότι οι Αιτητές δεν καταδεικνύουν σοβαρό λόγο που να δικαιολογεί το Αιτητικό τους. Υποστηρίζεται η Αίτηση από γεγονότα που περιέχονται στην ένορκη δήλωση της Δήμητρας Δημητρίου δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο της δικηγόρου των Καθ΄ ων η Αίτηση - Εναγόντων. Οι Αιτητές παρουσιάστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου στις 29.9.15 ενώ εκκρεμούσε Αίτηση τροποποίησης η οποία τους είχε επιδοθεί δεόντως και συνήνεσαν στην έκδοση του σχετικού διατάγματος με το οποίο μεταξύ άλλων επιτρεπόταν η προσθήκη του εξ ανταπαιτήσεως Εναγόμενου 2 ως Ενάγοντα
3. Ουδέποτε εξέφρασαν οποιαδήποτε αντίθεση στην πιο πάνω τροποποίηση αφού το διάταγμα εκδόθηκε εκ συμφώνου. Την 1.8.16 μετά που καταχωρήθηκε τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα, καταχωρήθηκε εκ μέρους των Αιτητών τροποποιημένη υπεράσπιση. Μετά μάλιστα που υπέβαλαν Αίτηση για παράταση του χρόνου καταχώρησής της. Στις 12.9.16 καταχωρήθηκε εκ μέρους των Καθ΄ ων η Αίτηση τροποποιημένη Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση. Εάν οι Αιτητές το επιθυμούσαν, θα προέβαλαν τη θέση ότι το διάταγμα ημερ. 29.9.15 θα πρέπει να ακυρωθεί. Οι Αιτητές έχουν ολιγωρήσει στο να καταχωρήσουν την παρούσα Αίτηση αφού το διάταγμα τροποποίησης εκδόθηκε στις 29.9.2015 και οι τελευταίοι καταχώρησαν την παρούσα πέραν του ενός έτους αργότερα. Καμιά ζημιά δεν θα υποστούν οι Αιτητές από την πρόσθεση του εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενου 2 ως Ενάγοντα 2 αλλά και αν ήθελε αποδειχτεί ότι μπορεί να υποστούν οποιαδήποτε ζημιά τον εν λόγω ισχυρισμό θα έπρεπε να προωθήσουν με ένσταση στην Αίτηση τροποποίησης. Φαίνεται, μέσα από τη Νομολογία, ότι ενδιάμεσο διάταγμα μπορεί να ακυρωθεί ή να τροποποιηθεί ανάλογα με τις περιστάσεις και κάτω από κάποιες προϋποθέσεις, έστω και αν είναι εκ συμφώνου. Στην Πολιτική Αίτηση 35/15 ΙKOS CIF LTD (ΑΠΟ ΤΗ ΛΕΜΕΣΟ) 3.3.15 λέχθηκαν τα εξής: «Επίσης δέον να σημειωθεί ότι στις ενδιάμεσες αιτήσεις και στα ενδιάμεσα διατάγματα δεν υπάρχει εν αυστηρή εννοία δεδικασμένο και τέτοια διατάγματα μπορεί να τροποποιηθούν ή και να ακυρωθούν ανάλογα με τις περιστάσεις (βλ. Recnex Trading Ltd κ.άλ. ν. Τράπεζα Πειραιώς Κύπρου Λτδ., ECLI:CY:AD:2014:A269, Πολ. Έφεση 71/11, ημερ. 16.4.2014).» Στην απόφαση RECNEX TRADING LIMITED κ.ά. ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΙΜΙΤΕΔ, Πολιτική ΄Εφεση αρ. 71/11 λέχθηκαν τα εξής: «Για να καταλήξει ότι η προηγούμενη ακύρωση ενδιαμέσου διατάγματος λόγω μη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων δεν αποτελούσε αξεπέραστο εμπόδιο για την έκδοση νέου. Η κατάληξη του Δικαστηρίου μας βρίσκει καθόλα σύμφωνους. Οι ενδιάμεσες αποφάσεις, πλην ειδικών περιπτώσεων, δεν θεωρούνται τελεσίδικες ακόμη και αν αποφασίζεται τελικώς ένα ζήτημα το οποίο κρίνεται δεσμευτικό για την μετέπειτα διαδικασία. Η απόρριψη μιας ενδιάμεσης αίτησης δεν μπορεί να θεωρηθεί ως τελική και ως εκ τούτου η καταχώριση νέας δεν μπορεί να προσκρούσει στην αρχή του δεδικασμένου. Εναπόκειται πάντοτε στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου αν θα εγκρίνει τη δεύτερη αίτηση ή αν θα την απορρίψει, ελλείψει νέων στοιχείων. Στο τέλος της ημέρας το Δικαστήριο δεν μόρφωσε και ούτε εξέφρασε τελική γνώμη με τρόπο καθοριστικό επί νομικού ή πραγματικού αιτήματος. Δεν υπήρξε ενασχόληση με την ουσία του επιδίκου ζητήματος που αποτελεί τη βάση για την εφαρμογή του δόγματος res judicata (K.S.R. Commercio Industria de Papel S.A. κ.α. ν. Bluecoral Navigation Ltd

(1995)1 A.A.Δ. 309). Εξαρτάται πάντοτε από το κατά πόσο η απορριπτική απόφαση επεκτάθηκε σε ζητήματα επί της ουσίας. Σε αντίθετη περίπτωση, σε ενδιάμεσης αιτήσεις και εκεί όπου δεν αποφασίζεται οτιδήποτε, εκτός από το γεγονός ότι το Δικαστήριο για άλλους λόγους αρνήθηκε να παραχωρήσει τη θεραπεία που ο διάδικος ζήτησε, τότε το δεδικασμένο δεν καλύπτει την περίπτωση. Όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα Spencer Bower, Turner and Handley, The Doctrine of Res Judicata, 1996, σελ.82: «Although some interlocutory orders may finally determine some question and be binding in later stages of the proceedings, the dismissal of an interlocutory application is not final and will not bar a further application on the ground of res judicata, although the further application is not likely to succeed unless supported by additional evidence or a different argument. Orders granting interlocutory applications in matters of practice and procedure, such as an interlocutory injunction, remain under the control of the court, subject to review. Such orders do not decide any question finally, not even whether there should be an interlocutory injunction, or its terms. Buttes Gas and Oil Co v. Hammer (No.3)

(1982)A.C. 888.» Στην απόφαση ΖΗΝΩΝ ΗΛΙΑΔΗΣ κ.ά

(2011)1Β Α.Α.Δ. 1185 στη σελ. 1189 λέχθηκαν τα εξής: «Θα επικεντρωθώ βεβαίως, όπως έχει παρατηρήσει και ο ευπαίδευτος συνήγορος για τους Αιτητές, στο πρώτο θέμα εφ'όσον το δεύτερο θέμα θα ήταν θέμα ουσίας της αίτησης και δεν θα ενέπιπτε στα πλαίσια της δικαιοδοσίας αυτής. Εν πάση περιπτώσει, ως προς το κύριο θέμα της αίτησης παρατήρησα κατά την ακρόαση ότι το Δικαστήριο φαίνεται να αναφέρεται σε νομικές αυθεντίες ως προς την εμβέλεια της εξουσίας του να κρίνει αίτηση για παραμερισμό ενδιάμεσου διατάγματος εκδοθέντος εκ συμφώνου. Η ερμηνεία των προνοιών αυτών ενδεχομένως να μην οδηγεί απαρεκκλίτως σε μια κατεύθυνση εφ' όσον μάλιστα είναι μια πολύ σύντομη αναφορά η οποία γίνεται και η οποία συνίσταται στο ότι ναι μεν η βασική αρχή είναι ότι σε περίπτωση αγωγής όπου εξεδόθη απόφαση εκ συμφώνου πρέπει να υπάρξει νέα αγωγή για παραμερισμό της «except apparently in the case of interlocutory order». Η θέση δεν εξηγείται περαιτέρω και το θέμα εδώ είναι ότι δεν μπορεί να θεωρηθεί στην όψη του πράγματος ότι υπάρχει λανθασμένη αντίληψη στη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Η ίδια η αναφορά «except apparently» δεν εκφράζει με βεβαιότητα τα πράγματα, ούτε εξ άλλου το γεγονός ότι τίθεται μια αρχή στην αυθεντία η οποία παρατίθεται δείχνει στην όψη του πράγματος τόσο καθαρά λάθος στη διαπίστωση του Δικαστηρίου που να επηρεάζει τη δικαιοδοσία του. Θεωρώ μάλλον ότι το θέμα αφορά νομική κρίση η οποία πρέπει να διέλθει μέσα από εκτεταμένη εξέταση των κανόνων και της νομολογίας για να καταλήξει κάποιος στο πώς δύναται να παραμεριστεί εκ συμφώνου απόφαση για την οποία γίνεται απόλυτο ένα ενδιάμεσο διάταγμα και ότι το πράγμα δεν είναι τόσο καθαρό ώστε να λεχθεί αναμφίβολα στην όψη του πράγματος ότι υπάρχει σφάλμα ως προς τη δικαιοδοσία που να επιτρέπει παρέμβαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Παρατήρησα συναφώς ότι το θέμα θα μπορούσε να ελεγχθεί, και μάλιστα με πιο αρμόδιο τρόπο, στα πλαίσια έφεσης όπου παρέχεται δυνατότητα πλήρους εξέτασης των νομικών κανόνων και της νομολογίας προς διαπίστωση όλων των παραμέτρων που διέπουν το θέμα.» Το Διάταγμα ημερομηνίας 29.9.15 του οποίου επιζητείται η ακύρωση, με την παρούσα Αίτηση, εκδόθηκε εκ συμφώνου. Μεσολάβησε χρονικό διάστημα ενός έτους από της έκδοσης του μέχρι την ημερομηνία καταχώρισης της παρούσα Αίτησης. Στις 29.9.15 εμφανίστηκε ο δικηγόρος κ. Μάριος Κυριακίδης, δικηγόρος των Αιτητών, και στην παρουσία του και εκ συμφώνου δέχτηκε την έκδοση του διατάγματος. Όχι μόνον δεν έφερε ένσταση αλλά ούτε καν επιφύλαξη είχε στην έκδοση του διατάγματος. Οι Αιτητές καθυστέρησαν ένα χρόνο για να υποβάλουν την παρούσα Αίτηση. Δεν την υπέβαλαν μέσα σε εύλογο χρόνο. Μέσα σ΄ αυτό το χρονικό διάστημα, με βάση το διάταγμα, οι διάδικοι αντάλλαξαν δικόγραφα και ξεκίνησε η ακρόαση της υπόθεσης. Οι Αιτητές δεν έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου ισχυρό λόγο για ακύρωση του διατάγματος. Το διάταγμα δεν εκδόθηκε συνεπεία δόλου ούτε πλάνης. Ούτε υπάρχει τέτοιος ισχυρισμός από πλευράς Αιτητών. Τα όσα ισχυρίζονται οι Αιτητές για ακύρωση του διατάγματος ήταν σε γνώση τους και τόσο τα νομικά όσο και δικονομικά προβλήματα ήταν σε γνώση του δικηγόρου τους, στην παρουσία του οποίου και με τη σύμφωνο γνώμη του εκδόθηκε το διάταγμα. Εάν ήθελε να εγείρει τους λόγους τους οποίους εγείρει στο παρόν στάδιο για ακύρωση του διατάγματος, μπορούσε να καταχωρήσει ένσταση και να τους εγείρει. Από της έκδοσης του διατάγματος μέχρι της καταχώρησης της Αίτησης δεν μεσολάβησε οτιδήποτε το οποίο να δικαιολογεί το αίτημα των Αιτητών. Ενόψει των πιο πάνω δεν μπορεί να εκδοθεί διάταγμα παραμερίζον το διάταγμα ημερ. 29.9.2015 με το οποίο δόθηκε άδεια τροποποίησης του κλητηρίου, παράγραφος Α της Αίτησης, και έτσι το αίτημα αυτό απορρίπτεται. Μοιραία η απόρριψη του αιτήματος Α, το οποίο στρέφεται κατά της ύπαρξης του διατάγματος, συμπαρασύρει σε απόρριψη και τα υπόλοιπα αιτήματα, παραγράφοι Β, Γ, Δ και Ε. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η Αίτηση θα απορριφθεί. Η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Καθ΄ ων η Αίτηση - Εναγόντων και εναντίον των Αιτητών - Εναγομένων όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΣΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο