Ιωάννη Πογιατζή κ.α. ν. Δ. Μιχαήλ Κατασκευές (υπό διαχείριση) κ.α., Αρ. Αγωγής: 3179/16, 15/2/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2017:A85 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Αλ. Παναγιώτου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3179/16 Μεταξύ: Ιωάννη Πογιατζή, Διαχειριστή/Παραλήπτη των εταιρειών Δ. Μιχαήλ Κατασκευές (υπό διαχείριση) και Δημήτρης Μιχαήλ Κατασκευαί Λτδ (υπό διαχείριση), από την Λευκωσία Ενάγοντος και
- Δ. Μιχαήλ Κατασκευές (υπό διαχείριση), από την Λευκωσία
- Δημήτρης Μιχαήλ Κατασκευαί Λτδ (υπό διαχείριση), από την Λευκωσία
- Ανδρέα Μιχαήλ, από την Λευκωσία
- Μιχάλη Μιχαήλ, από την Λευκωσία
- Διευθυντή Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, από την Λευκωσία Εναγομένων Αίτηση ημερ. 17.11.16 υπό ενάγοντος - αιτητή για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης Ημερομηνία: 15 Φεβρουαρίου 2017 Για ενάγοντα - αιτητή: κος Λεωνίδας Ψυχάκης Για εναγομένους 1,2,3 &
- - καθ' ων η αίτηση: κα Κυριακή Στεργίδη Για εναγόμενο 5 - καθ' ου η αίτηση: κα Μαριάννα Τσαγγάρη. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο ενάγοντας με την παρούσα αγωγή του, αιτείται την έκδοση διατάγματος που να απαγορεύει την μεταβίβαση στους εναγομένους 3 & 4, ενός διαμερίσματος συμπεριλαμβανομένου του roof garden, δύο αποθηκών και δύο χώρων στάθμευσης, με αρ. εγγραφής 0/9474, Φ/Σχ. 21/53Ε1, τεμ. 4805, διαμ.
- Αιτείται επίσης διάταγμα του Δικαστηρίου που να ακυρώνει και να κηρύσσει ως εικονικό, το αγοραπωλητήριο έγγραφο ημ. 26.4.2014 μεταξύ των εναγομένων 1 & 2 εταιρειών ως πωλητών και των εναγομένων 3 & 4 ως αγοραστών του πιο πάνω διαμερίσματος καθώς και απόφαση ότι το εν λόγω διαμέρισμα, αποτελεί περιουσία των εναγομένων 1 & 2 εταιρειών που τελούν υπό διαχείριση. Ταυτόχρονα με την καταχώρηση της αγωγής, ο ενάγοντας πέτυχε κατόπιν μονομερούς αιτήσεως την έκδοση συντηρητικού διατάγματος, το οποίο απαγορεύει στον Διευθυντή του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας να προβεί στην μεταβίβαση του διαμερίσματος στους εναγομένους 3 & 4 μέχρι την πλήρη εκδίκαση της αγωγής και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την πιο πάνω αίτηση, ο ενάγοντας αναφέρει ότι διορίστηκε παραλήπτης - διαχειριστής των εναγομένων 1 & 2 εταιρειών, δυνάμει τριών ομολόγων επιβάρυνσης υπέρ της Τράπεζας Κύπρου. Από την διερεύνηση των περιουσιακών στοιχείων των εναγομένων 1 & 2 που έγινε στα πλαίσια των καθηκόντων του, προέκυψε ότι υπάρχει κατατεθειμένο αγοραπωλητήριο συμβόλαιο στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας, σύμφωνα με το οποίο πωλήθηκε το επίδικο διαμέρισμα στους εναγομένους 3 & 4 που είναι υιοί του μοναδικού Διευθυντή και μετόχου των εναγομένων 1 & 2 εταιρειών. Περαιτέρω έρευνα, κατέδειξε ότι η εκτιμημένη αξία του διαμερίσματος ανέρχεται σε €768.000,00 ενώ αυτό πωλήθηκε στην εξευτελιστική τιμή των €50.000,
- Είναι η θέση του ενάγοντα ότι το επίδικο διαμέρισμα αποτελεί περιουσία των εναγομένων 1 & 2 εταιρειών και ότι η πώληση του στα παιδιά του μοναδικού μετόχου και διοικητικού συμβούλου είναι εικονική αφού μεταξύ άλλων δεν έχει γίνει πληρωμή ούτε και του ποσού των €50.000,00 για την αγορά του. Επειδή δε οι εναγόμενοι 3 & 4 προώθησαν την διαδικασία για την αναγκαστική εκτέλεση του αγοραπωλητηρίου εγγράφου, κρίνεται αναγκαίο όπως εκδοθεί συντηρητικό διάταγμα για την εμπόδιση μεταβίβασης του, μέχρι την εκδίκαση της παρούσας αγωγής. Μετά την επίδοση του συντηρητικού διατάγματος, οι εναγόμενοι 1 , 2 , 3 & 4 καταχώρησαν ενστάσεις με τις οποίες αντιτίθενται στην οριστικοποίηση του. Αντιθέτως, ο εναγόμενος 5 - Διευθυντής του Κτηματολογίου, ανέφερε μέσω της συνηγόρου του ότι δεν πρόκειται να ενστεί στο διάταγμα. Στους λόγους ένστασης των εναγομένων 3 & 4, αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 και ότι η αίτηση συνιστά κατάχρηση της Δικαστικής διαδικασίας. Αναφέρεται επίσης ότι η πώληση του ακινήτου έγινε νομότυπα σε ανυποψίαστο χρόνο και κατά την συνήθη πορεία των εργασιών των εναγομένων 1 & 2 εταιρειών και ότι ο αιτητής στην παρούσα, έχει αποκρύψει ουσιαστικά γεγονότα κατά την μονομερή έκδοση του διατάγματος. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση την οποία υπογράφει ο εναγόμενος 4, αναφέρεται ότι ο αιτητής ήταν ενήμερος της αγοραπωλησίας γι' αυτό και δεν προέβη σε καμία ενέργεια μέχρι σήμερα για την ακύρωση της πώλησης. Επιπλέον, ο αιτητής παραπλανεί το Δικαστήριο αποκρύβοντας σημαντικά στοιχεία όπως το γεγονός ότι η αξία του διαμερίσματος είναι €70.500,00 και όχι αυτή που αναφέρει στην ένορκη του δήλωση. Η αγορά του διαμερίσματος κατά τον ενόρκως δηλούντα το 2012 στην τιμή των €50.000,00, ήταν στα πλαίσια της αγοραίας αξίας κατά τον ουσιώδη χρόνο. Στην συνέχεια και συγκεκριμένα το 2013, εγκρίθηκε η αλλαγή του συντελεστή δόμησης με αποτέλεσμα η αξία του διαμερίσματος να εκτοξευθεί στις €768.000,00 γεγονός που ο αιτητής παρέλειψε να αναφέρει στην ένορκη δήλωση της αίτησης. Τέλος, αναφέρει ότι σήμερα στο διαμέρισμα διαμένει ο αδελφός του εναγόμενος 3 με την σύζυγο του, οι οποίοι παντρεύτηκαν μετά την πώληση και δεν έχουν καμία άλλη περιουσία για να διαμένουν. Την ένσταση συνοδεύει και δεύτερη ένορκη δήλωση του Δημήτρη Μιχαήλ, διευθυντή των εναγομένων 1 & 2 εταιρειών. Επαναλαμβάνει ότι ο γιος τους εναγόμενος 3, διαμένει σήμερα στο διαμέρισμα με την σύζυγο του. Ισχυρίστηκε περαιτέρω ότι ο ενάγοντας δεν εμποδίστηκε να ασκήσει τα καθήκοντα του αφού προέβη σε σχεδόν 10 μεταβιβάσεις στην βάση του νέου νόμου για εγκλωβισμένους αγοραστές, γεγονός που απέκρυψε. Επαναλαμβάνει επίσης τους ισχυρισμούς ότι δεν υπήρξε εικονική πώληση αφού πληρώθηκε το ποσόν που ισούτο κατά το επίδικο χρόνο, με την αγοραία αξία του διαμερίσματος. Η αγορά έγινε σε μετρητά, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για να εξοφληθούν υποχρεώσεις των εναγομένων εταιρειών 1 & 2 όπως π.χ. κοινωνικές ασφαλίσεις, καθυστερημένοι μισθοί και άλλο τρέχοντα έξοδα. Η ίδια επιχειρηματολογία συναντάται και στην ειδοποίηση ένστασης που καταχώρησαν οι εναγόμενες 1 & 2 εταιρείες. Ακολούθησε η καταχώρηση της παρούσας αίτησης με την οποία ο ενάγοντας - αιτητής ζητά την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Επιθυμεί συγκεκριμένα να απαντήσει σε διάφορους ισχυρισμούς όπως εμφαίνονται στις ένορκες δηλώσεις των ενστάσεων, τις οποίες θεωρεί παραπλανητικές. Σχετίζονται μεταξύ άλλων με τις συνθήκες αγοράς του διαμερίσματος αλλά και την αύξηση του συντελεστή δόμησης. Απαντά επίσης στους ισχυρισμούς για απόκρυψη ουσιαστικών στοιχείων καθώς και στην θέση ότι τα μετρητά που εισπράχθηκαν από την πώληση, χρησιμοποιήθηκαν για πληρωμή συγκεκριμένων υποχρεώσεων των εναγομένων 1 & 2 εταιρειών. Οι εναγόμενοι 1, 2, 3 & 4 καταχώρησαν ένσταση στο αίτημα για συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Στους λόγους ένστασης, αναφέρουν μεταξύ άλλων ότι γίνεται προσπάθεια εισαγωγής νέων γεγονότων, τα οποία δεν σχετίζονται με τις προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων. Νομική πτυχή. Η αίτηση στηρίζεται στην Δ.48 Θ.4.2, η οποία δίνει την δυνατότητα στο Δικαστήριο να διατάξει την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σε ενδιάμεσες αιτήσεις και η οποία έχει ως ακολούθως: «Το Δικαστήριο, ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων. Η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρούμενης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Δ.39». Τόσον από την ανάγνωση της πιο πάνω διάταξης όσον και από την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, προκύπτει ότι εμπίπτει στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου κατά πόσον θα δοθεί άδεια για συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε ενδιάμεσες αιτήσεις (Βλ. Ματθαίου κα
(2008)1 Α.Α.Δ 510 & A. Messios and Sons Ltd κα v. Λεωνίδα
(2010)1Α Α.Α.Δ. 195). Στα πλαίσια τέτοιου αιτήματος, ο αιτητής θα πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο θετικά για την ύπαρξη καλού λόγου ώστε να δοθεί η σχετική άδεια για συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Όσον αφορά την έννοια της φράσης «καλός λόγος» που αναφέρεται στην Δ.48 Θ.4.2, αυτή θα πρέπει να ερμηνεύεται κατά την κρίση μου με δεδομένη την σχετικότητα με τα επίδικα θέματα των ισχυρισμών που επιχειρούνται να εισαχθούν, σε συνδυασμό πάντα με το γενικότερο δικαίωμα κάθε διαδίκου να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου όλο το κατά την άποψη του, αναγκαίο υλικό πριν την ακρόαση της αίτησης. Σημαντικό επίσης στοιχείο στην απόδειξη καλού λόγου για έγκριση του αιτήματος, είναι να καταδειχθεί ότι τα γεγονότα που ζητείται να συμπεριληφθούν στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση δεν ήταν σε γνώση του αιτητή όταν συνέτασσε την αρχική ένορκη δήλωση του. Θα πρέπει επιπλέον να αναφέρονται περιληπτικά τα γεγονότα που ζητείται να συμπεριληφθούν στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Όπως επιθυμητό θα ήταν, η συμπληρωματική ένορκη δήλωση για την οποία ζητείται άδεια για καταχώρηση, να επισυνάπτεται στην αίτηση ώστε το Δικαστήριο να είναι σε θέση να αποφασίσει για την σχετικότητα των συγκεκριμένων ισχυρισμών και έχοντας ενώπιον του όλα τα δεδομένα να κρίνει κατά πόσον υπάρχει καλός λόγος για έγκριση του αιτήματος. Τέλος, τονίζεται ότι σύμφωνα με την απόφαση Ματθαίου (ανωτέρω), τέτοιου είδους αιτήσεις αν δεν υπάρχει καλός λόγος και ειδικά όταν μια υπόθεση είναι ορισμένη για ακρόαση θα πρέπει να αποφεύγονται καθότι διακόπτουν και ανατρέπουν την κανονική πορεία της υπόθεσης. Προκύπτει ως εκ τούτου ότι αίτηση για συμπληρωματική ένορκη δήλωση θα πρέπει να καταχωρείται, μόνο στις περιπτώσεις που υπάρχει καλός και ουσιαστικός λόγος με την έννοια ότι είναι απολύτως αναγκαία για τους σκοπούς εκδίκασης της αίτησης. Υπό τας περιστάσεις δεν αποτελεί καλό λόγο η παραχώρηση άδειας για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, προκειμένου να απαντηθούν απλά κάποιοι ισχυρισμοί της άλλης πλευράς που δεν θα προσθέσουν τίποτε στην υπόθεση ή να προβληθούν νέοι ισχυρισμοί άσχετοι με τα επίδικα θέματα, ειδικότερα όταν αυτοί ήταν γνωστοί κατά την καταχώρηση της αρχικής ένορκης δήλωσης του αιτητή. Συμπεράσματα Από προσεκτική μελέτη των ισχυρισμών που επιχειρούνται να εισαχθούν με την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, είναι νομίζω εμφανές ότι δεν έχει καταδειχθεί καλός λόγος για να επιτραπεί το αίτημα. Σύμφωνα με την νομολογία, το Δικαστήριο για να εκδώσει συντηρητικό διάταγμα θα πρέπει ο αιτητής, ο οποίος φέρει και το βάρος απόδειξης, να καταδείξει ότι συντρέχουν οι τρεις προϋποθέσεις που καθορίζει το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 όπως έχουν ερμηνευθεί από την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Βλ. μεταξύ άλλων Jonitexo v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263). Στην συγκεκριμένη δε περίπτωση και κατά πόσον ισχύουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 4 του Κεφ. 6 αφού το επίδικο διαμέρισμα συνιστά το αντικείμενο της αγωγής. Οι ισχυρισμοί για την αξία του ακινήτου και την αύξηση του συντελεστή δόμησης δεν σχετίζονται με τις πιο πάνω προϋποθέσεις για έκδοση προσωρινού διατάγματος. Ούτε η απάντηση σε κάποιους ισχυρισμούς της ένστασης ως προς τις συνθήκες αγοράς και για το που διατέθηκε το τίμημα, θα προσθέσουν οτιδήποτε στις θέσεις του ενάγοντα όπως αυτές παρατίθενται στην αρχική του ένορκη δήλωση. Αντίθετα, οι ισχυρισμοί που επιχειρείται να προστεθούν, σχετίζονται με την ουσία της αγωγής και την κατ' ισχυρισμό εικονικότητα του αγοραπωλητηρίου εγγράφου όχι όμως εν πάση περιπτώσει με την με την έκδοση προσωρινού διατάγματος. Υπενθυμίζεται εδώ ότι η διαδικασία προσωρινού διατάγματος δεν προσφέρεται για προκαταρκτική εκδίκαση της αγωγής στο πλαίσιο συγκρουόμενων ενόρκων δηλώσεων. Το Δικαστήριο στις αιτήσεις αυτού του είδους δεν προβαίνει σε αξιολόγηση μαρτυρίας και εξαγωγή ευρημάτων επί της ουσίας της αγωγής. Περιορίζεται μόνον στην διεξαγωγή έρευνας σε σχέση με τις προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινού διατάγματος όπως καθορίζονται στις πιο πάνω νομοθετικές διατάξεις και στην σχετική επί του θέματος νομολογία. (Βλ. Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co. Ltd.
(2002)1 Α.Α.Δ. 2026). Με αυτή την έννοια, είναι άνευ σημασίας και δεν θα προσθέσουν τίποτα στην εξέταση της κυρίως αίτησης για συντηρητικό διάταγμα, οι ισχυρισμοί που επιχειρεί να προβάλει με συμπληρωματική ένορκη δήλωση ο ενάγων με τους οποίους απαντά σε συγκεκριμένες θέσεις της ένστασης που άπτονται της ουσίας της αγωγής και όχι με τις προϋποθέσεις έκδοσης συντηρητικού διατάγματος. Το μόνο αποτέλεσμα της παρούσας, ήταν να καθυστερήσει περαιτέρω η εκδίκαση της αίτησης για προσωρινό διάταγμα, η οποία λόγω της φύσης της θα πρέπει να ολοκληρωθεί σε σύντομο χρονικό διάστημα. Ενόψει όλων των πιο πάνω, η αίτηση για συμπληρωματική ένορκη δήλωση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον του ενάγοντα αιτητή και υπέρ των εναγομένων 1, 2, 3 & 4 - καθ' ων η αίτηση ως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Τα έξοδα να πληρωθούν στο τέλος της εκδίκασης της ενδιάμεσης αίτησης για συντηρητικό διάταγμα. ............. Αλέξανδρος Α. Παναγιώτου Π.Ε.Δ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο