Κωνσταντίνου Αταλιώτου κ.α. ν. Γιάννου Κασουλίδη κ.α., Αρ. Αγωγής: 5932/2016, 31/3/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Γιαπανά, Πρ. Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5932/2016 1.Κωνσταντίνου Αταλιώτου 2.Coinanter Ltd 3.Νεόφυτος Αταλιώτης Εναγόντων -και- 1.Γιάννου Κασουλίδη 2.Grandwind Ltd 3.C. Ataliotis Niche Advertising Ltd 4.Έλενα Κασουλίδου Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 9 Ιανουαρίου 2017 31 Μαρτίου,
- Για τους Αιτητές-εναγόμενους: κ. Ν. Γεωργίου για Καλλής και Καλλής Για τους Καθ΄ ων η Αίτηση-ενάγοντες: κα Χ. Παπακλεοβούλου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η παρούσα αγωγή, σύμφωνα με την έκθεση απαιτήσεως, είναι παράγωγη αγωγή και αφορά την εναγόμενη
- Ο ενάγων 1 είναι διευθυντής και ουσιαστικός δικαιούχος αυτής, ενώ οι ενάγοντες 2 και 3 κατέχουν το 50% της εναγόμενης
- Το υπόλοιπο 50% το κατέχει η εναγομένη 2, στην οποία μέτοχοι είναι οι εναγόμενοι 1 και
- Ως συνάγεται, οι σχέσεις μεταξύ των διαδίκων μέχρι τον Οκτώβριο του 2016 δεν παρουσίαζαν προβλήματα. Στη συνέχεια οι σχέσεις διαταράχθηκαν, με αποτέλεσμα, σύμφωνα με τους ενάγοντες, οι εναγόμενοι 1, 2 και 4 με διάφορες πράξεις και ενέργειες, οι οποίες καταγράφονται στην έκθεση απαιτήσεως και δεν είναι του παρόντος να γίνει αναφορά σε αυτές, με δόλο, απάτη και/ή συνομωσία, επιζητούν τον αποκλεισμό της εταιρείας - εναγόμενης 3 - (deadlock), ώστε αυτή να οδηγηθεί σε εκκαθάριση ή καταναγκαστική πώληση, με απώτερο σκοπό να αποκτήσουν έμμεσο όφελος. Επιζητούν διάφορα διατάγματα, καθώς και γενικές και τιμωρητικές αποζημιώσεις. Καθ΄ όσον αφορά το επίδικο θέμα της υπό κρίση Αίτησης, στην παράγραφο 29 της εκθέσεως απαιτήσεως, καταγράφονται λεπτομέρειες δόλου και/ή απάτης και/ή συνωμοσίας των εναγομένων 1, 2 και
- Η αγωγή καταχωρήθηκε σε Κλητήριο ειδικώς οπισθογραφημένο (Order 2, Rule 6). Καταχωρήθηκε επίσης και μονομερής Αίτηση προς έκδοση διαφόρων διαταγμάτων η οποία, με οδηγίες του Δικαστηρίου, ορίστηκε για επίδοση. Εμφάνιση καταχωρήθηκε από τους εναγόμενους στις 9.1.2017 και ακολούθησε Αίτηση ιδίας ημερομηνίας από τους τελευταίους, με την οποία επιζητούν διάταγμα για παραμερισμό και/ή ακύρωση του Κλητηρίου Εντάλματος ως αντικανονικού γιατί αντιβαίνει τη Δ.2, θ.6
(4). Συνοπτικά είναι η θέση των Αιτητών ότι η αγωγή, έχουσα ως βάση ψευδείς παραστάσεις, δόλο και απάτη, θα έπρεπε να εγερθεί δυνάμει της Δ.1, θ.2 και αντί αυτού, οι ενάγοντες έκαμαν χρήση λανθασμένου Κλητηρίου και ως εκ τούτου επιζητούν ακύρωση του κλητηρίου εντάλματος. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση, επί της ουσίας του λόγου ακύρωσης προβάλλουν τη θέση ότι η αγωγή καταχωρήθηκε νομότυπα και σύμφωνα με τους θεσμούς, η όποια δε τυχόν παρατυπία δεν είναι θεμελιώδης σε βαθμό που να δικαιολογεί την έγκριση του αιτήματος και είναι θεραπεύσιμη. Στα πιο πάνω πλαίσια οι δύο πλευρές προχώρησαν με γραπτές αγορεύσεις , στις οποίες αντιστοίχως προωθούν τις θέσεις τους. Ο μεν κ. Γεωργίου για τους Αιτητές στηρίζει το επιχείρημά του σε απόσπασμα από την υπόθεση Φαλέκκος v. Χριστοφίδη
(2013)1 Α.Α.Δ. 2539, καθώς και σε απόσπασμα από την υπόθεση MI Holdings Public Ltd v. Τασούλα Γεωργίου Παναγή
(2006)1 ΑΔΔ
- Η δε κα Παπακλεοβούλου, στηριζόμενη ουσιαστικά στην υπόθεση Φαλέκκου (ανωτέρω) υποστηρίζει ότι πρόκειται περί παρατυπίας θεραπεύσιμης με την έκδοση ανάλογης διαταγής του Δικαστηρίου. Είναι αυτονόητο βέβαια ότι το Δικαστήριο έχει μελετήσει τις γραπτές αγορεύσεις των δικηγόρων, και όπου χρειαστεί θα γίνει αναφορά στη συνέχεια. Αποτελεί γεγονός ότι σύμφωνα με τη Δ.2, θ.6, παράγραφος 4, αγωγές στις οποίες υπάρχει ισχυρισμός για δόλο, η αγωγή θα πρέπει να καταχωρείται σε Γενικό Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα (Δ.2, θ.1). Κατά συνέπεια και έχοντας υπόψη ότι η αγωγή στηρίζεται σε δόλο και απάτη και δίνονται και λεπτομέρειες αυτών, η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε πράγματι επί εσφαλμένου τύπου. Είναι αντιληπτό ότι η εισήγηση που προβάλλεται στην ένορκη δήλωση ότι η παράγωγη αγωγή αποτελεί εξαίρεση του τέταρτου κανόνα της υπόθεσης Foss v. Hartbottle έχει εγκαταλειφθεί, γιατί αφενός δεν προωθείται με την αγόρευση της κας Παπακλεοβούλου, αλλά και αφετέρου δεν προβάλλεται στους λόγους ένστασης. Κατά την αντίληψη του Δικαστηρίου η υπόθεση Φαλέκκου (ανωτέρω), η οποία αφορά και πραγματεύεται ακριβώς το ίδιο όπως το υπό κρίση ζήτημα, στην οποία σχολιάστηκε και η υπόθεση MI Holdings Public Ltd (ανωτέρω), υπεδείχθη ότι η νομολογία, δυνάμει της Δ.64, δεν υποστηρίζει ένα άκαμπτο κανόνα και επιτρέπει, στις κατάλληλες περιπτώσεις, στο Δικαστήριο, να εκδίδει διάταγμα για άρση της παρατυπίας. Επρόκειτο και εκεί περί αγωγής επί ειδικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος (Δ.2, Θ.6) στο οποίο διατυπώνονταν ισχυρισμοί για δόλο, απάτη και ψευδείς παραστάσεις και ο εναγόμενος με σχετική αίτηση, όπως και εδώ, ζητούσε διάταγμα για απόρριψη του κλητηρίου, γιατί η αγωγή έπασχε από ουσιώδη παρατυπία, καθότι είχε εγερθεί σε ειδικώς αντί σε γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, που συνιστούσε θεμελιώδη και μη θεραπεύσιμη παράλειψη. Ο ενάγων έφερε ένσταση, ισχυριζόμενος ότι η καταχώριση της αγωγής σε ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ήταν σύμφωνα με τους περί Πολιτικής Δικονομίας Κανονισμούς. Κρίνεται πως δεν χρειάζεται να γίνει εκτεταμένη αναφορά στην επισκόπηση της νομολογίας που γίνεται στην υπόθεση Φαλέκκου, αφού στο τέλος της ημέρας εκείνο που νομολογήθηκε είναι ότι επρόκειτο για μία περίπτωση μη συμμόρφωσης με τους Κανονισμούς, η οποία ήταν θεραπεύσιμη. Περαιτέρω υπεδείχθη ότι το Δικαστήριο, εφόσον προέβη σε διαπίστωση περί θεραπεύσιμης παρατυπίας, μπορούσε, στην ίδια τη διαδικασία, να θεραπεύσει την παρατυπία εφόσον το έκρινε αναγκαίο, δυνάμει της Δ.
- Υπεδείχθη μάλιστα ότι θα ήταν τυπολατρική προσέγγιση για να θεραπευθεί η ήδη διαπιστωθείσα παρατυπία, το Δικαστήριο να αναβάλει την υπόθεση ώστε να δοθεί χρόνος στον ενάγοντα να καταχωρήσει Αίτηση, δυνάμει της Δ.64 για να θεραπεύσει την παρατυπία. Με δεδομένο συνεπώς ότι στο κλητήριο ένταλμα καταγράφονται λεπτομέρειες δόλου, αποτελεί κατάληξη ότι οι ενάγοντες επέλεξαν λανθασμένο τύπο στην καταχώρηση της αγωγής, αφού θα έπρεπε να καταχωρήσουν την αγωγή τους επί γενικής οπισθογραφήσεως, γεγονός που συνιστά παρατυπία. Στην βάση της Φαλέκκου, κρίνεται ότι πρόκειται για παρατυπία θεραπεύσιμη με την έκδοση ανάλογης διαταγής του δικαστηρίου. Ως εκ τούτου εκδίδεται ανάλογη διαταγή για άρση και θεραπεία της παρατυπίας. Ως αποτέλεσμα και για τους λόγους που έχουν εξηγηθεί η Αίτηση απορρίπτεται. Αναφορικά με τα έξοδα, γεγονός παραμένει ότι πρόκειται περί παράτυπης έναρξης της διαδικασίας για την οποία η πλευρά των εναγόντων δεν έλαβε έγκαιρα μέτρα για τη θεραπεία της και ουσιαστικά άφησε την άλλη πλευρά να προωθήσει το αίτημα, με αποτέλεσμα, στη βάση του λόγου της Φαλέκκου (ανωτέρω) η θεραπεία να διορθωθεί από το Δικαστήριο. Υπό τις συγκεκριμένες συνεπώς περιστάσεις κρίνεται ως δίκαιο να μην εκδοθεί καμιά διαταγή για έξοδα. [Υπ.] Ν. Γιαπανάς, Πρ.Π.Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Χ.Θ