ΑΔΕΛΦΟΙ ΚΟΥΣΙΟΥ ΛΤΔ ν. ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ (ΤΙΝΑΣ) ΑΓΑΠΙΟΥ, Αρ. Αγωγής: 8313/11, 24/3/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Μαθηκολώνη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 8313/11 Μεταξύ: ΑΔΕΛΦΟΙ ΚΟΥΣΙΟΥ ΛΤΔ Ενάγουσας και ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ (ΤΙΝΑΣ) ΑΓΑΠΙΟΥ Εναγομένης Ημερομηνία: 24 Μαρτίου 2017 Εμφανίσεις: Για ενάγουσα: κα Ν. Κληρίδου με κα Κώστα για Ν. Κληρίδου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για εναγόμενη: κ. Χαβιαράς, για Κούσιος, Κορφιώτης, Παπαχαραλάμπους Δ.Ε.Π.Ε. ---------------------------------------- Τελική Απόφαση Με την παρούσα αγωγή αξιώνεται από την ενάγουσα ποσό €1300 ως υπόλοιπο τιμολογίου και/ή για προσφερθείσες εργασίες. Συγκεκριμένα η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι η εναγόμενη περί τον Ιούλιο και Αύγουστο του 2008 ανέθεσε στην ίδια να της βάψει την οικία της στην οδό Πέλλης 4, στο Στρόβολο και ότι ως εύλογη και/ή λογική αμοιβή για τις υπηρεσίες που θα της προσέφερε, συμφωνήθηκε το ποσό των €
- Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι η ίδια εκτέλεσε πλήρως και με κάθε επιμέλεια τις εργασίες που της ανατέθηκαν και εξέδωσε σχετικό τιμολόγιο με αρ. 243 για το πιο πάνω ποσό, εκ του οποίου η εναγόμενη κατέβαλε το ποσό των €1000 την 1/8/2011 και συνεχίζει μέχρι σήμερα να οφείλει το ποσό των €1300, το οποίο παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις της προς την εναγόμενη, η τελευταία αμελεί και/ή αρνείται να πληρώσει. Η εναγόμενη καταχώρησε υπεράσπιση την οποία μεσούσης της διαδικασίας υπέβαλε αίτημα τροποποίησης της, το οποίο εγκρίθηκε κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας με σχετική απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 20/1/
- Με την τροποποιημένη υπεράσπιση της η εναγόμενη ισχυρίζεται ότι η ίδια κατόπιν προφορικής συμφωνίας ανέθεσε στην ενάγουσα κατά τους μήνες Μάιο, Ιούνιο, Ιούλιο και Αύγουστο του 2011 (και όχι του 2008 ως η ενάγουσα ισχυρίζεται), να βάψει τόσο την οικία της ίδιας όσο και αυτή των γονέων της, έναντι του συμφωνηθέντος ποσού των €2300 και αρνείται την έκδοση οποιουδήποτε τιμολογίου. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι κατέβαλε στην ενάγουσα το ποσό των €2300 ως η μεταξύ τους συμφωνία. Συγκεκριμένα ισχυρίζεται ότι το εν λόγω ποσό καταβλήθηκε σε δύο δόσεις ήτοι €1.000,00 μετρητά και €1.300,00 με επιταγή και/ή επιταγή της εταιρείας OMNIPLACE LTD της οποίας τυγχάνει διευθυντής η ίδια. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι έδωσε κενή την επιταγή σε τρίτο πρόσωπο και/ή συνεργάτη και/ή αντιπρόσωπο και/ή αρμόδιο άτομο της ενάγουσας και σε κάθε περίπτωση είναι η θέση της ότι ουδέν ποσόν οφείλει στην ενάγουσα εξ ου και αιτείται απόρριψη της αγωγής με έξοδα εναντίον της ενάγουσας. Με την Απάντηση στην Υπεράσπιση η ενάγουσα αναφέρει ότι οι επίδικες εργασίες της ανατέθηκαν Ιούλιο και Αύγουστο του 2011 και όχι του 2008 ως αναγράφηκε στην Έκθεση Απαίτησης, λόγω τυπογραφικού λάθους. Εν γένει δε αρνείται τους ισχυρισμούς της εναγόμενης και εμμένει και επαναλαμβάνει τους δικούς της ως αυτοί εκτίθενται στην Έκθεση Απαίτησης. Η διαδικασία Στα πλαίσια της διαδικασίας κατέθεσαν δύο μάρτυρες για την πλευρά της ενάγουσας, ήτοι ο εκ των διευθυντών της, κ. Αργύρης Κούσιος (ΜΕ1) και ο Γιώργος Παστός (ΜΕ2), ενώ για την υπεράσπιση κατέθεσε η ίδια η εναγόμενη. Σύνοψη της μαρτυρίας ακολουθεί. Η μαρτυρία Ο ΜΕ1 καταθέτοντας ενόρκως ανέφερε ότι είναι ένας εκ των δύο διευθυντών της ενάγουσας και γνωρίζει πολύ καλά τα γεγονότα της υπόθεσης και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος για να δώσει μαρτυρία στα πλαίσια αυτά. Με τη μαρτυρία του στην ουσία επανέλαβε τους δικογραφημένους ισχυρισμούς της ενάγουσας και κατέθεσε το σχετικό τιμολόγιο με αρ. 243 (βλ. Τεκμήριο 2) καθώς και την απόδειξη πληρωμής που εκδόθηκε για το ποσό των €1000 που πληρώθηκε έναντι του χρέους (βλ. Τεκμήριο 3) και επέμεινε ότι η εναγόμενη συνεχίζει να οφείλει το ποσό των €
- Επειδή δε μεσούσης της μαρτυρίας του έλαβε χώρα η τροποποίηση της υπεράσπισης, πριν αρχίσει η αντεξέταση του, του δόθηκε η ευχέρεια εάν επιθυμούσε να αναφέρει οτιδήποτε περαιτέρω οπόταν και κατέθεσε τη γραπτή δήλωση που σημειώθηκε ως έγγραφο Β, χωρίς όμως στην ουσία να προσθέσει κάτι περισσότερο στους ήδη προβληθέντες ισχυρισμούς του, πλην του ότι απέρριψε τις θέσεις της εναγόμενης ως αυτές εκτέθηκαν στην τροποποιημένη υπεράσπιση της. Κατά την αντεξέταση του, του υπεβλήθη ότι οι εργασίες του ανατέθηκαν το Μάιο του 2011, όπου και ο ίδιος αρνήθηκε την υποβολή, τονίζοντας πως το Μάιο δεν ήξερε καν πως υπήρχε το σπίτι της εναγόμενης στο Στρόβολο, εφόσον εκείνο τον καιρό έκανε άλλη εργασία στο πατρικό της εναγόμενης, στην οδό Τσερίου, η οποία εργασία εξοφλήθηκε. Σε υποβολή ότι η εργασία στην οικία της εναγόμενης ολοκληρώθηκε τον Αύγουστο και γι' αυτό πληρώθηκε τον Αύγουστο υποστήριξε ότι ολοκληρώθηκε τον Αύγουστο, χωρίς να θυμάται την ακριβή ημερομηνία. Αφότου δε είδε την απόδειξη (βλ. Τεκμήριο 3), ανέφερε ότι η εργασία τελείωσε 1/8/
- Ερωτηθείς να υποδείξει από πού προκύπτει ότι η εναγόμενη έλαβε το τιμολόγιο Τεκμήριο 2, ανέφερε ότι κανένας δεν υπογράφει τα τιμολόγια του ενώ επέμεινε, ότι της έδωσε απόδειξη στο χέρι και η ίδια του έδωσε τα χρήματα και του ανέφερε ότι θα πήγαινε στο εξωτερικό και όταν θα επέστρεφε θα του πλήρωνε τα υπόλοιπα. Αναφέρθηκε επίσης σε μεταγενέστερες συνομιλίες που είχαν, όπου η εναγόμενη του υποσχόταν ότι θα τον πλήρωνε, μέχρι που σταμάτησε να ανταποκρίνεται στα τηλεφωνήματα του. Σε υποβολή ότι δεν εξέδωσε τιμολόγιο επέμεινε στη θέση του και ανέφερε ότι όλα είναι κατατεθειμένα και στον Έφορο Εταιρειών και στο Φόρο Εισοδήματος και στο ΦΠΑ. Σε υποβολή ότι ο ίδιος επέμενε να μην εκδώσει τιμολόγιο, αρνήθηκε ρητά την υποβολή και ανέφερε ότι η ίδια η εναγόμενη του το είχε ζητήσει, γιατί όπως του είχε πει το σπίτι ήταν «συνεταιρικό» με το σύζυγο της και εάν δεν της κατέβαλλε το μέρος που αναλογούσε στο δικό του μερίδιο, θα το διεκδικούσε δικαστικώς από αυτόν. Ανέφερε ότι τα τιμολόγια και αποδείξεις που εκδίδονταν είχαν σειρά και παρουσίασε στο Δικαστήριο το συγκεκριμένο μπλοκ τιμολογίων (βλ. Τεκμήριο 4) και αποδείξεων (βλ. Τεκμήριο 5). Δέχθηκε επίσης ότι η εναγόμενη τον είχε πληρώσει €1300 προηγουμένως με επιταγή, αλλά όπως ανέφερε αυτά αφορούσαν τις εργασίες που έκανε στην κατοικία της μητέρας της. Σε υποβολή ότι τα €1300 ήταν για τις δουλειές που της έκανε στο σπίτι της και ότι η εναγόμενη άφησε τη σχετική επιταγή στον κ. Παστό, όπως ο ίδιος ο ΜΕ1 είχε ζητήσει και πληρώθηκε όλο το ποσό για τις δουλειές του, απέρριψε τη θέση αυτή και ανέφερε ότι δεν είναι δυνατόν να του έδωσε η εναγόμενη τα λεφτά από το Μάιο του 2011, χωρίς ο ίδιος να έχει δει το σπίτι ή τη δουλειά που θα έκανε και η δουλειά να έγινε τέλος Ιουλίου. Σε υποβολή ότι η δουλειά του ανατέθηκε το Μάιο του 2011 οπόταν και πήρε τα €1300 με την επιταγή και στη συνέχεια την 1/8/2011 πήρε και τα υπόλοιπα €1000, ανέφερε ότι πήρε €1000 όταν έκανε τη δουλειά τον Αύγουστο και για τα υπόλοιπα τον παίδευε η εναγόμενη για 6 μήνες και δεν του τα έδωσε τελικά. Επέμεινε δε πως τα €1300 ήταν για τις δουλειές στην οδό Τσερίου που ευρίσκεται το σπίτι της μητέρας της εναγομένης. Σε υποβολή ότι είχαν συμφωνήσει ότι δεν θα έπαιρνε λεφτά για την Τσερίου, γιατί είχε κάνει «κουτσοδούλια» αρνήθηκε και ανέφερε ότι δούλεψαν εργολάβοι μέσα, στήθηκε σκαλωσιά, και έβαψε ολόκληρο τοίχο, σπρίτς, την πρόσοψη και το καρκάνι. Ερωτηθείς αν είναι τυχαίο που ταιριάζουν τα ποσά, ανέφερε ότι είναι η εναγόμενη που τα ταίριασε, διότι το ένα ποσό ήταν €1300, το άλλο ήταν €2000 πλέον ΦΠΑ δηλαδή €2300, του κατέβαλε τα €1000 και έμειναν τα €
- Ο ΜΕ2 καταθέτοντας ενόρκως ανέφερε ότι κατά τον Μάιο του 2011 εργαζόταν σε κατάστημα το οποίο πωλούσε μπογιές και άλλα σχετικά υλικά στην οδό Τσερίου 132, κάτω από το σπίτι των γονέων της εναγόμενης. Στις 5/5/2011 η εναγόμενη του έδωσε μια επιταγή της Ελληνικής Τράπεζας στην οποία ήταν γραμμένο μόνο το ποσό των €1300 και η ημερομηνία 5/5/2011 για να τη δώσει στον ΜΕ1 για εξόφληση των εργασιών που έκανε στο σπίτι των γονέων της. Όπως ανέφερε επειδή ο ίδιος θα πήγαινε εκείνη τη μέρα στην τράπεζα, ο ΜΕ1 τον παρακάλεσε να συμπληρώσει το όνομα του στην επιταγή και να την εξαργυρώσει, πράγμα που έπραξε και έδωσε το εν λόγω ποσό στον ΜΕ
- Όπως ανέφερε, έτυχε και άλλες φορές να του δώσει η εναγόμενη επιταγές για να δώσει σε μάστορες που εργάζονταν στο σπίτι των γονιών της. Κατά την αντεξέταση του επέμεινε στις θέσεις του. Δέχθηκε ότι δεν πήρε κλήση αλλά ήρθε διότι γνωρίζει και το ΜΕ1 και την υπόθεση. Ερωτηθείς αν μίλησε με τον ΜΕ1, ανέφερε ότι μίλησε όταν του είπε να έρθει Δικαστήριο και με τη συνήγορο της ενάγουσας ανέφερε ότι βρέθηκε στο Δικαστήριο. Εξήγησε ότι έβαλε το όνομα του στην επιταγή για να μπορεί να την εξαργυρώσει και να δώσει τα χρήματα στο ΜΕ1 ως συμφώνησαν. Σε υποβολή ότι η εναγόμενη επέμενε να αναγράψει το όνομα του κ. Κούσιου στην επιταγή και αυτός δεν δεχόταν, απέρριψε τη θέση αυτή. Ερωτηθείς πώς ξέρει για ποιες δουλειές ήταν τα χρήματα αυτά ανέφερε ότι το γνωρίζει, διότι ήταν δίπλα τους στο σπίτι των γονιών της εναγόμενης που εργαζόταν ο ΜΕ1 και είχε τελειώσει την εργασία και θα πληρωνόταν και του είπε ότι θα ερχόταν η εναγόμενη να φέρει μια επιταγή. Σε άλλο σημείο ανέφερε επίσης ότι είναι βέβαιος ότι την πήρε την επιταγή για τη συγκεκριμένη εργασία γιατί τους θυμόταν που εργάζονταν εκεί. Ερωτηθείς γιατί δεν έβγαλε απόδειξη, ανέφερε ότι πήγε η εναγόμενη και του άφησε την επιταγή και του είπε ότι είναι για τον κ. Κούσιο πράγμα που έκανε και άλλες φορές. Αρνήθηκε ότι η επιταγή ήταν για την οδό Πέλλης και ανέφερε ότι και άλλοι που έκαναν δουλειές για την εναγόμενη έμειναν απλήρωτοι. Η εναγόμενη καταθέτοντας ενόρκως υιοθέτησε τη γραπτή της δήλωση η οποία κατατέθηκε ως έγγραφο Δ με την οποία ανέφερε ότι το Μάιο του 2011 αποφάσισε να κάνει κάποια βελτιωτικά έργα στην οικία της στην οδό Πέλλης 4 στον Στρόβολο, στα οποία συμπεριλαμβανόταν και το βάψιμο. Όπως ανέφερε η περιουσία στην οδό Τσερίου 132 ανήκει στη μητέρα της. Εκεί υπήρχε κατάστημα που πουλούσε μπογιές και ρώτησε εκεί τον ιδιοκτήτη αν ξέρει κάποιον να της συστήσει και της σύστησε την ενάγουσα. Έτσι τους έφεραν σε επαφή και συμφώνησαν με την ενάγουσα να κάνει εργασίες στο δικό της σπίτι για το συνολικό ποσό των €
- Όπως υποστήριξε οι εργασίες άρχισαν μέσα προς τέλη Μαίου 2011 και η ίδια έδωσε ως προκαταβολή €1300 με επιταγή της Omniplace Ltd, δικής της δηλαδή εταιρείας, ημερ. 5/5/
- Την εν λόγω επιταγή άφησε στο κατάστημα που ανέφερε πιο πάνω και όπως της είπε ο ΜΕ1 θα χρησιμοποιούσε τα χρήματα αυτά για να αγοράσει όσα χρειαζόταν για τις δουλειές στο σπίτι της και τα υπόλοιπα €1000 της ζητήθηκε να τα δώσει μετρητά, γιατί δεν ήθελε να πληρώσει Φ.Π.Α. η ενάγουσα. Όπως υποστήριξε η εναγόμενη είχε ζητήσει προσφορά και τιμολόγιο, αλλά ο ίδιος ο ΜΕ1 αρνήθηκε να της δώσει για τον ίδιο λόγο. Κατά το τέλος του 2011 με πρώτη μέρα του Αυγούστου του 2011, έδωσε στον ΜΕ1 τα €1000, τον ευχαρίστησε για τη δουλειά και αυτός της είπε ότι εξόφλησαν και να πάει στο καλό. Η ίδια του ξαναζήτησε τιμολόγιο ή απόδειξη, αλλά αυτός της είπε ότι αφού τον πλήρωσε και τέλειωσαν οι δουλειές ήταν όλα εντάξει. Ανέφερε επίσης ότι έμεινε άφωνη όταν της επεδόθη η αγωγή και παραδέχθηκε ότι έκανε λάθος που εμπιστεύτηκε τον ΜΕ
- Επίσης με την προφορική της μαρτυρία ανέφερε ότι οι μόνες δουλειές που ζήτησε να γίνουν ήταν για την οικία στην οδό Πέλλης και ότι ποτέ δεν ζήτησε να γίνει εργασία στην οδό Τσερίου και επέμεινε ότι τα €1300 δεν δόθηκαν για δουλειές στη Τσερίου, αλλά ως προκαταβολή για τις εργασίες της οικίας της οδού Πέλλης. Ανέφερε επίσης ότι με το σύζυγο της χώρισε από το 2008 και όχι το 2011 και επέμεινε ότι ποτέ δεν της δόθηκε τιμολόγιο ή απόδειξη. Κατά την αντεξέταση της επέμεινε ότι ανέθεσε τις εργασίες στην ενάγουσα περί το Πάσχα και αυτές ολοκληρώθηκαν Ιούλιο. Αντεξέταστηκε σε σχέση με το ότι στο δικόγραφο της αναφέρει ότι είχε αναθέσει στην ενάγουσα εργασίες τόσο στην οικία της όσο και στην οικία των γονέων της, ενώ προφορικά επέμενε ότι δεν ανέθεσε οποιεσδήποτε άλλες εργασίες πλην αυτές της οδού Πέλλης, όπου η ίδια ανέφερε ότι και στις δύο περιπτώσεις λέει την αλήθεια διότι εκείνη την περίοδο είχε γίνει μια ασφαλτοποίηση από τον κ. Μορφάκη (ιδιοκτήτη του καταστήματος στο οποίο εργαζόταν ο ΜΕ2) μπροστά στο κατάστημα του και επειδή ο ΜΕ1 συνεργαζόταν με τον κ. Παστό και βρισκόταν, ο κ. Παστός είχε ζητήσει από τον κ. Κούσιο να κάνει απλά κάποιες διορθώσεις. Επέμεινε μάλιστα πως δεν ήταν εργασία που δόθηκε στον ΜΕ1 από τους ίδιους και πως οι ίδιοι ήξεραν πως για μισή μέρα έστειλε κάποιον να βάψει ελάχιστα τον τοίχο μπροστά από το κατάστημα του κ. Παστού και τίποτε περισσότερο. Αναφερόμενη δε στις εργασίες που έγιναν στην Τσερίου είπε χαρακτηριστικά ότι «δεν ήταν εργασία δική μας». Σε υποβολή ότι λέει ψέματα και πως για την οικία των γονέων της συμφωνήθηκε ποσό €1300, έγιναν όλες οι εργασίες και εξοφλήθηκαν με την επιταγή που παρουσιάστηκε (βλ. Τεκμήριο 6) απάντησε δεν νομίζω να έγινε έτσι. Δεν δέχθηκε ότι οι εργασίες άρχισαν Ιούλιο και τέλειωσαν Αύγουστο, και επέμεινε πως δεν έλαβε ούτε τιμολόγιο, ούτε απόδειξη. Αξιολόγηση της μαρτυρίας Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεταν ενώπιον μου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία τους. Στην αξιολόγηση προβαίνω έχοντας υπόψη τα όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506, σε σχέση με τον ορθό τρόπο προσέγγισης της μαρτυρίας και δη ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Σημειώνω επίσης πως κατά την αξιολόγηση έλαβα υπόψη σειρά από παράγοντες οι οποίοι δεν είναι δυνατόν να παρατεθούν εξαντλητικά. Τέτοιοι παράγοντες είναι, μεταξύ άλλων, η αμεσότητα και η συνοχή των απαντήσεων των μαρτύρων, η ύπαρξη αντιφάσεων ή υπερβολών σε αυτές, η ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος των μαρτύρων στην υπόθεση, οι ευκαιρίες που είχαν να γνωρίζουν τα γεγονότα, η ειλικρίνεια τους, η μνήμη τους και εν γένει η συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. (βλ. Ζερβού v. Χαραλάμπους,
(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους,
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Επίσης κατά νου είχα και την πολλάκις νομολογημένη αρχή πως ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς, ενώ δεν θεωρείται επιλήψιμη η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα, (Χ. Χρίστου ν. Ευγενίας Khoreva
(2002)1Α Α.Α.Δ 454, Γενικός Εισαγγελέας v. Μανώλη
(1995)1 Α.Α.Δ. 207, και Kadis v. Nicolaou and another
(1988)1 CLR 212 [1]) νοουμένου βέβαια ότι αυτή η επιλογή εξηγείται (Χ. Τσιντίδης Λτδ ν. Α. Χαριδήμου, Πολ. Έφεση 224/07 ημερ. 18.10.2012). Σημειώνω επίσης ότι λαμβάνω υπόψη και την αρχή ότι η μαρτυρία ενός μάρτυρα δεν εξετάζεται μικροσκοπικά, αλλά όπως έχει κατ' επανάληψη νομολογηθεί, εξετάζεται συνολικά υπό το φως όλης της δοθείσας μαρτυρίας. Αντιφάσεις στη μαρτυρία, για να οδηγούν σε απόρριψη της, θα πρέπει να είναι ουσιώδεις, δηλαδή να είναι τέτοιας φύσης και περιεχομένου που να μολύνουν τη μαρτυρία στο βαθμό που να καθίσταται επικίνδυνη ή άδικη η αποδοχή της από το Δικαστήριο. Aντιφάσεις σε λεπτομέρειες δεν αποδυναμώνουν μια μαρτυρία η οποία, είναι γενικά πειστική. Τουναντίον τέτοιες αντιφάσεις καταδεικνύουν ανυπαρξία προσχεδιασμού ή συνεννόησης μεταξύ των μαρτύρων ως προς το τι θα κατέθεταν. Τέλος κατά την αξιολόγηση, σημειώνω ότι έλαβα υπόψη και τις εισηγήσεις των δύο πλευρών στο στάδιο των τελικών αγορεύσεων. Ο διευθυντής της ενάγουσας (ΜΕ1) πρέπει να πω ότι μου έκανε ιδιαίτερα καλή εντύπωση. Χωρίς να μου διαφεύγει η σχέση του με την ενάγουσα και το προφανές συμφέρον του από την έκβαση της παρούσας, σημειώνω ότι μου έδωσε την εντύπωση ενός απλού ανθρώπου, ο οποίος ήρθε στο Δικαστήριο με μόνο σκοπό να παραθέσει τα πραγματικά γεγονότα. Οι θέσεις του χαρακτηρίζονταν από συνοχή και πλήρη συνάφεια με τη λογική, ενώ συνήδαν και με τις δικογραφημένες θέσεις της ενάγουσας. Επιβεβαιώθηκαν δε σε μεγάλο βαθμό και από τα έγγραφα που παρουσίασε όπως το μπλοκ τιμολογίων (βλ. Τεκμήριο 4) από το οποίο εκδόθηκε το επίδικο τιμολόγιο προς την εναγόμενη από όπου φαίνεται ότι του επίδικου προηγούνται και έπονται άλλα με κοντινές ημερομηνίες, έτσι που η θέση που του τέθηκε ότι αρνείτο να εκδώσει τιμολόγιο να καταρρίπτεται πλήρως. Τα ίδια ισχύουν και για την απόδειξη (βλ. Τεκμήρια 3 και 5). Περαιτέρω η θέση του ότι ως θέμα πρακτικής δεν ζητά από τους πελάτες του να υπογράφουν τα τιμολόγια, ανεξαρτήτως του εάν η εν λόγω πρακτική είναι ορθή ή όχι, επιβεβαιώνεται από το Τεκμήριο 4 (μπλοκ τιμολογίων) όπου πράγματι φαίνεται ότι τα πλείστα τιμολόγια δεν φέρουν υπογραφή του παραλήπτη. Σημειώνω δε ότι στον μάρτυρα αυτό δεν τέθηκε οποιαδήποτε θέση ότι τα εν λόγω μπλοκ τιμολογίων και αποδείξεων (βλ. Τεκμήρια 4 και 5) είναι πλαστά ή κατασκευασμένα αφότου τα κατέθεσε, η δε θέση του ότι τα τιμολόγια αυτά κατατέθηκαν στα πλαίσια των λογαριασμών της εταιρείας και σε όλες τις αρμόδιες αρχές δεν αμφισβητήθηκε καθ' οιονδήποτε τρόπο. Άλλωστε δεν διαλανθάνει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι αφότου τέθηκε το θέμα αυτό κατά την αντεξέταση του ΜΕ1, ο εν λόγω μάρτυρας ζήτησε χρόνο και μετέβη για να τα βρει τα Τεκμήρια 4 και 5 και πράγματι τα βρήκε και τα παρουσίασε την ίδια μέρα μετά από πολύ λίγο χρόνο, έτσι που δεν θεωρώ ότι πρακτικά είχε την ευχέρεια να τα κατασκευάσει. Ως προς τη θέση ότι δεν θα πρέπει να γίνει πιστευτή η θέση του ότι τα €1300 είχαν πληρωθεί για εργασίες που έγιναν στην οδό Τσερίου, αφού δεν υπάρχει κανένα σχετικό τιμολόγιο ή απόδειξη στα Τεκμήρια 4 και 5, σημειώνω ότι δεν προτίθεμαι να εξαγάγω οποιοδήποτε αρνητικό συμπέρασμα αναφορικά με την αξιοπιστία του εν λόγω μάρτυρα από το γεγονός αυτό, εφόσον στον ΜΕ1 όταν κατέθετε δεν τέθηκε τέτοιο θέμα για να του δοθεί η ευχέρεια να θέσει και ο ίδιος τη θέση του και να αξιολογηθεί επί αυτής. Η δε θέση που του τέθηκε ότι δεν θα πληρωνόταν για τις εργασίες της οδού Τσερίου επειδή ήταν «κουτσοδούλια», δεν μπορεί καν να ληφθεί υπόψιν, εφόσον αντιφάσκει με τη δικογραφημένη θέση της εναγόμενης ότι το ποσό των €2300 που συμφωνήθηκε, αφορούσε εργασίες τόσο στην οικία της εναγόμενης όσο και στην οικία των γονέων της, θέση με την οποία η εναγόμενη ρητώς αποδέχεται ότι οι εργασίες που έγιναν στο σπίτι των γονέων της έγιναν έναντι αμοιβής και όχι δωρεάν. Εν γένει δε ο ίδιος ο ΜΕ1 ήταν σταθερός στις θέσεις του και δεν περιέπεσε σε οποιεσδήποτε αντιφάσεις ικανές να κλονίσουν τον γενικά αξιόπιστο τρόπο με τον οποίο κατέθετε, τα όσα δε ανέφερε σε σχέση με τις εργασίες της οδού Τσερίου επιβεβαιώθηκαν και από τον ΜΕ2. Ο ΜΕ2 επίσης μου έκανε πολύ καλή εντύπωση, και μου έδωσε την εντύπωση προσώπου που ήρθε στο Δικαστήριο με σκοπό να καταθέσει ό, τι πραγματικά γνώριζε για την υπόθεση και αυτό έπραξε. Χωρίς να παραγνωρίζω την καλή αν όχι φιλική σχέση που έχει με το ΜΕ1 αποδέχομαι τη μαρτυρία του αφού αυτή είχε συνέπεια, συνήδε λογικά και ο ίδιος ο μάρτυρας δεν περιέπεσε σε καμία αντίφαση που να μπορεί να κλονίσει τη μαρτυρία του. Η δε μαρτυρία του συνήδε και με το Τεκμήριο 6 αλλά και με τη μαρτυρία του ΜΕ1. Συνεπώς την αποδέχομαι. Η εναγόμενη πρέπει να πω ότι δεν μου έκανε καθόλου καλή εντύπωση και δεν έχω καμία αμφιβολία ότι δεν είπε στην αλήθεια στο Δικαστήριο. Προτού όμως αναφέρω οτιδήποτε άλλο κρίνω ορθό να επισημάνω ότι κατά την αξιολόγηση δεν λαμβάνω υπόψιν τυχόν αντιφάσεις μεταξύ των δικογραφημένων θέσεων της εναγόμενης ως αυτές παρουσιάζοντο στην αρχική της υπεράσπιση, αντιπαραβαλλόμενες με τη μαρτυρία που έδωσε στη δίκη, όπως για παράδειγμα τη θέση που επιχείρησε να προωθήσει η συνήγορος της ενάγουσας κατά την αντεξέταση της εναγόμενης, ότι δηλαδή αρχικά στην υπεράσπιση της η εναγόμενη ισχυριζόταν ότι εξόφλησε μετά το πέρας των εργασιών, ενώ με τη μαρτυρία της και τις μετέπειτα θέσεις της προώθησε τη θέση ότι πλήρωσε €1300 πριν την εκτέλεση των εργασιών και €1000 μετά την ολοκλήρωση αυτών. Και τούτο διότι μια τέτοια προσέγγιση θα ήταν αντινομική, εφόσον σύμφωνα με τη νομολογία (βλ. Μάρκος Μαρκάρη v. Μάρκου Παρασκευά
(2012)1 Α.Α.Δ. 1493), η τροποποίηση του δικογραφήματος ενός διαδίκου είναι δικαίωμα του και εφόσον διενεργείται κατόπιν αδείας του Δικαστηρίου, δεν μπορεί εκ των υστέρων να χρησιμοποιηθεί ως λόγος για να απορριφθεί η μαρτυρία του εν λόγω διαδίκου ως αναξιόπιστη. Εξ ου και δεν επετράπη στην ευπαίδευτη συνήγορο της ενάγουσας να προχωρήσει με αυτή τη γραμμή ερωτήσεων κατά την αντεξέταση. Παρά ταύτα όμως ως έχω ήδη πει και για λόγους ανεξάρτητους με το ζήτημα αυτό η εναγόμενη δεν άφησε καθόλου καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Κατ' αρχάς πολύ κακή εντύπωση δημιούργησε το γεγονός ότι ενώ με το δικόγραφο της ως αυτό τροποποιήθηκε, και μάλιστα πολύ πρόσφατα, άφησε αναλλοίωτους τους ρητούς ισχυρισμούς της ότι η ίδια είχε αναθέσει εργασίες στην ενάγουσα τόσο για τη δική της οικία όσο και για την οικία των γονέων της για το ποσό των €2300, με τη μαρτυρία της προώθησε μια εντελώς αντίθετη θέση, αφού ανέφερε ότι άλλος και συγκεκριμένα ο κ. Παστός είχε δώσεις τις οδηγίες για να γίνουν οι εργασίες που αφορούσαν την οικία της μητέρας της και πως για αυτές δεν θα κατέβαλλαν οποιοδήποτε ποσό επειδή ήταν κουτσοδούλια και πως η ίδια δεν είχε σχέση με αυτές τις εργασίες. Η θέση βέβαια αυτή που πρόβαλε με τη μαρτυρία της η εναγόμενη, πέραν του ότι δημιουργεί εύλογα και πάρα πολύ σοβαρά ερωτηματικά περί του αξιόπιστου της εκδοχής της η οποία παρουσιάζει σαφή διάσταση επί ουσιώδους θέματος, αφού άπτεται του ζητήματος του περιεχόμενου της συμφωνίας, δεν μπορεί εν πάση περιπτώσει να ληφθεί υπόψιν και κατ' επέκταση ούτε και να γίνει αποδεκτή δεδομένης και της παγίως νομολογημένης αρχής ότι ζητήματα και θέσεις που δεν δικογραφούνται δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη έστω και αν τέθηκαν στη μαρτυρία χωρίς ένσταση (μεταξύ άλλων, Πολ. Εφ. 94/10 και 158/10, Φελλά κ.α. ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, ημερ. 28.9.2015, Μελάς ν. Κυριάκου
(2003)1 Α.Α.Δ. 826, Latifundia Properties Ltd v. Φάκη κ.α.
(2003)1 Α.Α.Δ. 670, Παπαγεωργίου ν. Κλάππα
(1991)1 Α.Α.Δ. 24, Πουρίκκος ν. Σάββα κ.α.
(1991)1 Α.Α.Δ. 507). Πέραν βέβαια τούτου θα πρέπει να σημειωθεί ότι στον κ. Παστό (ΜΕ2) ο οποίος κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου δεν τέθηκε η θέση ότι ο ίδιος είχε δώσει οδηγίες για να γίνουν αυτές οι εργασίες, ενώ καμία εξήγηση δόθηκε για την παράλειψη αυτή, γεγονός που με οδηγεί στο ότι δεν θα ήταν ορθό ούτως ή άλλως να δοθεί βαρύτητα σε αυτή τη θέση της εναγόμενης, η οποία με τον αιφνιδιαστικό και μονόπλευρο τρόπο που προωθήθηκε δεν έδωσε ούτε την ευκαιρία στην άλλη πλευρά να την αντικρούσει καθ' οιονδήποτε τρόπο. Περαιτέρω σε άλλο σημείο της μαρτυρίας της δεν φαινόταν βέβαιη για τα όσα κατέθετε, αφού σε υποβολή ότι λέει ψέματα και πως για τις εργασίες στην οικία των γονέων της συμφωνήθηκε ποσό €1300 έγιναν όλες οι εργασίες και εξοφλήθηκαν με την επιταγή που παρουσιάστηκε (βλ. Τεκμήριο 6), απάντησε «Δεν νομίζω να έγινε έτσι». Η δε θέση της εναγόμενης ότι επέμενε να της δοθεί τιμολόγιο ή απόδειξη και ο ΜΕ1 αρνείτο να της δώσει για να αποφύγει το Φ.Π.Α, κατέρρευσε, εφόσον ο ΜΕ1 παρουσίασε τα σχετικά μπλοκ από τα οποία φαίνεται ότι πράγματι εξέδωσε τα εν λόγω έγγραφα (βλ. Τεκμήρια 4 και 5). Η δε θέση του ότι τα κατέθεσε στις αρμόδιες αρχές παρέμεινε ακλόνητη αφού καμία περί του αντιθέτου υποβολή του έγινε για το ζήτημα αυτό. Για τον ίδιο λόγο παραμένει χωρίς έρεισμα και η θέση της εναγόμενης ότι ο ΜΕ1 για το ποσό των €1000 της ζήτησε να δώσει μετρητά για να μην πληρώσει Φ.Π.Α. η ενάγουσα, αφού με το τιμολόγιο και την απόδειξη που παρουσίασε και τα οποία ως παρέμεινε αδιαμφισβήτητο κατέθεσε και στις αρμόδιες αρχές που ανέφερε, φαίνεται ότι η ενάγουσα καμία τέτοια υποχρέωση προσπάθησε να αποφύγει. Όλα τα πιο πάνω συνεκτιμούμενα, πλήττουν καίρια την αξιοπιστία της εναγόμενης, έτσι που θεωρώ ότι δεν θα ήταν ασφαλές για το Δικαστήριο να βασιστεί στη μαρτυρία της εναγόμενης για την εξαγωγή ευρημάτων επί αμφισβητούμενων ζητημάτων. Ευρήματα Της πιο πάνω αξιολόγησης δεδομένης καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Η εναγόμενη περί τον Ιούλιο του 2011 ανέθεσε στην ενάγουσα δια του διευθυντή αυτής ΜΕ1, να εκτελέσει εργασίες στην οδό Πέλλης 4, στο Στρόβολο με αντάλλαγμα το ποσό των €
- Η εναγόμενη εκτέλεσε τις εργασίες που συμφωνήθηκαν πλήρως και εξέδωσε σχετικό τιμολόγιο με αρ. 243 για το πιο πάνω ποσό, εκ του οποίου η εναγόμενη κατέβαλε το ποσό των €1000 την 1/8/2011 και παρέλειψε να καταβάλει μέχρι σήμερα το ποσό των €
- Το ποσό €1300 που καταβλήθηκε με την επιταγή αντίγραφο της οποίας καταχωρήθηκε ως Τεκμήριο 6 αφορούσε εργασίες που εκτελέστηκαν στην οικία των γονέων της εναγόμενης προγενέστερα και συγκεκριμένα περί το Μάιο του
- Νομική Πτυχή Στη βάση των πιο πάνω ευρημάτων είναι προφανές ότι η ενάγουσα, απέδειξε τους δικογραφημένους ισχυρισμούς της και δη την ύπαρξη συμφωνίας για εκτέλεση εργασιών στην οικία της εναγόμενης έναντι του συμφωνηθέντος ποσού των €
- Περαιτέρω και με δεδομένο ότι έγινε δεκτό ότι εκτέλεσε τις συμφωνηθείσες εργασίες και ότι έναντι του συμφωνηθέντος αυτού ποσού έλαβε μόνο το ποσό των €1000, έπεται ότι απέδειξε την αξίωση της για έκδοση απόφασης για το υπόλοιπο ποσό των €
- Κατάληξη Συνεπώς εκδίδεται απόφαση υπέρ της ενάγουσας για το ποσό των €1300 με νόμιμο τόκο από την καταχώρηση της αγωγής μέχρι εξόφλησης. Τα έξοδα δεν βλέπω λόγο γιατί να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα και συνεπώς αυτά επιδικάζονται υπέρ της ενάγουσας και εναντίον της εναγόμενης ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Ν. Μαθηκολώνη, Ε.Δ ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Στη σελίδα 216 αναφέρονται τα εξής:"A witness may either be believed or disbelieved wholly or in part according to the view taken of his credibility".