← Κύπρος

Volodimir Spilnichenko ν. ANGILERI INVESTMAENTS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 5652/15, 31/3/2017

Volodimir Spilnichenko ν. ANGILERI INVESTMAENTS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 5652/15, 31/3/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Γιαπανά, Πρ. Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5652/15 Μεταξύ: Volodimir Spilnichenko Ενάγοντα Και

  1. ANGILERI INVESTMAENTS LTD
  2. DEFRACIS HOLDINGS LTD
  3. LAZZERI HOLDINGS LTD
  4. TANSLEY INVESTMENTS LTD
  5. TERMATEN INVESTMANETS LTD
  6. CARTINET HOLDINGS
  7. MAKSYM ΒΕΡΕΖΚΙΝ Εναγομένων Αίτηση ημερ.26.4.16 για απόρριψη και/ή αναστολή της αγωγής Ημερομηνία: 31.3.2017 Εμφανίσεις: Για τους Εναγόμενους - αιτητές : κ. Κληρίδης και κ. Καραμανώλης Για Ενάγοντα - Καθ ου η αίτηση: κ. Π. Ονουφρίου Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι εναγόμενοι αιτούνται την αναστολή ή και τον παραμερισμό του κλητηρίου εντάλματος για δυο λόγους. Ότι αφενός ο ενάγων ήγειρε αγωγή εναντίον του εναγομένου 7 στο Belize με ταυτοσημία επιδίκων θεμάτων και αφετέρου λόγω ακαταλληλότητας των Κυπριακών Δικαστηρίων (forum non conveniens). Καθόσον δε αφορά τους εναγόμενους 1-6 γιατί δεν αποκαλύπτεται αιτία αγωγής εναντίον τους. Το ιστορικό της υπόθεσης όπως αναδεικνύεται μέσα από τα παραδεκτά γεγονότα, θα αναδείξει και το πραγματικό και νομικό υπόβαθρο του αιτήματος των εναγομένων. Ο ενάγων με την παρούσα αγωγή, σύμφωνα με την έκθεση απαιτήσεως, ήταν ο ουσιαστικός ιδιοκτήτης ολόκληρου του μετοχικού κεφαλαίου εκ 50.000 μετοχών της εταιρείας TITAN LTD, εγγεγραμμένη στο Belize. Την 21.10.14 δυνάμει πλαστογραφημένου εγγράφου μεταβιβάστηκαν παράνομα όχι μόνο 25.000 μετοχές όπως προέβλεπε το πλαστογραφημένο έγγραφο, αλλά 50.000 μετοχές της Titan, ήτοι ολόκληρο το μετοχικό κεφάλαιο της εταιρείας στον εναγόμενο 7, κατόπιν λανθασμένης και παράνομης απόφασης του Δ.Σ της Titan. Όταν οι πιο πάνω ενέργειες έγιναν γνωστές στον ενάγοντα το 2015, προέβη σε σχετική καταγγελία στον αντιπρόσωπο της εταιρείας στο Belize, που είναι ο κατά νόμο υπεύθυνος για τη τήρηση των μητρώων της εταιρείας, αιτούμενος να πληροφορηθεί περί του τρόπου που έγινε η μεταβίβαση. Ο αντιπρόσωπος τον πληροφόρησε ότι οι οδηγίες προήλθαν μέσω του εξ Ουκρανίας αντιπροσώπου τους, ο οποίος παραδέκτηκε ότι εξαπατήθηκε από τον εναγόμενο
  8. Μέχρι να αποφασίσει το δικαστήριο του Belize για την επανόρθωση του μητρώου μελών, ο φάκελος της Titan παγοποιήθηκε. Ο ενάγων απέστειλε επιστολή στον εναγόμενο 7 αξιώνοντας την επιστροφή προς τον εν Belize αντιπρόσωπο των πιστοποιητικών μετοχών που εκδόθηκαν με σκοπό την ακύρωση τους και την επανεγγραφή των μετοχών στο όνομα του ενάγοντα. Παρά το γεγονός ότι ο εναγόμενος 7 αρχικά ήταν πρόθυμος να συνεργαστεί, στην συνέχεια κάλεσε τον ενάγοντα να προσφύγει στα δικαστήρια. Ο ενάγων και ο εναγόμενος είχαν αναπτύξει κοινή δραστηριότητα υπό μορφή συνεταιρισμού και ο ενάγων παραχώρησε τη διαχείριση της Ουκρανικής εταιρείας Odessa Plant καθώς και του εργοστασίου, σε εταιρεία που ελέγχεται από τον εναγόμενο 7, ο οποίος εκμεταλλευόμενος τις σχέσεις εμπιστοσύνης με τον ενάγοντα προέβη σε κατάχρηση και ιδιοποιήθηκε την περιουσία του ενάγοντα. Προκύπτει ότι η εταιρεία αυτή έχει εργοστάσιο παραγωγής ηλιανθελαίου το οποίο με τον τρόπο αυτό ελέγχεται από τον εναγόμενο 7, ο οποίος συμπεριφέρεται ως νόμιμος ιδιοκτήτης, αντί ως ο διαχειριστής, αρνούμενος να παράσχει πληροφορίες οικονομικής φύσης στον ενάγοντα. Συνεπεία των πιο πάνω, ο ενάγων καταχώρισε την υπ' αριθμό 629/15 αγωγή στο Belize επιδιώκοντας την αποκατάσταση του μητρώου της εταιρείας. Σύμφωνα με την παράγραφο 7 της εκθέσεως απαιτήσεως εκδόθηκε απαγορευτικό διάταγμα εμποδίζον τους εναγομένους στην αγωγή αυτή και τον εναγόμενο 7 να προβαίνουν σε οποιαδήποτε πράξη για την αλλαγή της σύνθεσης του Δ.Σ ή της μετοχής δομής της εταιρείας μέχρι την εκδίκαση της αγωγής. Σύμφωνα επίσης με την έκθεση απαιτήσεως, επειδή η προστασία του δικαιικού συστήματος του Belize περιορίζεται στην επανόρθωση του μητρώου των μελών της εταιρείας για την αποκατάσταση του ονόματος του ενάγοντα ως εγγεγραμμένου και δικαιούχου μέτοχου, ο ενάγων προσφεύγει παράλληλα στην Κυπριακή δικαιοσύνη, όπου λόγω των περιστατικών της υπόθεσης, επειδή οι εναγόμενες 1-6 είναι Κυπριακές εταιρείες, να τύχει περιπλέον ολοκληρωμένης προστασίας στηριζόμενος σε εντελώς διαφορετική βάση αγωγής. Οι εναγόμενοι 1-7 διαμοιράστηκαν τα κέρδη του ρηθέντος εργοστασίου για το 2015, ανερχόμενα στο ποσό των U.S.D.500.000, ποσό το οποίο ο ενάγων διεκδικεί από όλους τους εναγόμενους ως τελικός δικαιούχος των μερισμάτων. Η εκ Belize Titan είναι ο μόνος μέτοχος και ιθύνουσα εταιρεία (holding company) στις Κυπριακές εταιρείες, οι οποίες μέσω της Titan περιήλθαν υπό τον έλεγχο του εναγομένου 7 και των εν Κύπρω καταπιστευματοδόχων του, αποκλείοντας τον ενάγοντα από το ουσιαστικό συμφέρον του επ' αυτών. Ο ενάγων απέστειλε επιστολές στους διευθυντές και τον γραμματέα των εναγομένων εταιρειών και τους καλούσε να αποφύγουν οποιαδήποτε ενέργεια, στην βάση οδηγιών του εναγομένου 7, που σκοπεύει στην αποξένωση είτε των μετοχών των εναγομένων εταιρειών, είτε της εν Ουκρανία περιουσίας τους που αποτελείται είτε από μετοχές στην Ουκρανική εταιρεία, είτε από ακίνητη και κινητή περιουσία εγγεγραμμένη στο όνομα της Ουκρανικής εταιρείας LLC Odessa Sunflower Extraction Plant, ιδιοκτήτριας του εργοστασίου παραγωγής ηλιανθελαίου. Οι Κυπριακές εταιρείες είναι οι εγγραμμένοι ιδιοκτήτες της Ουκρανικής εταιρείας που είναι ο ιδιοκτήτης της γης και του ανεγερθέντος επ' αυτής εργοστασίου ηλιανθελαίου, εμπορικής αξίας U.S.D.25.000.
  9. Επιδιώκει αναγνωριστικό διάταγμα του δικαστηρίου ότι είναι ο ουσιαστικός και ωφέλιμος μέτοχος και ιδιοκτήτης της περιουσίας που είναι εγγραμμένη στους εναγόμενους, ήτοι το 100% της Ουκρανικής εταιρείας και της ακίνητης περιουσίας αυτής καθώς και του εργοστασίου. Επιδιώκει επίσης αναγνωριστικό διάταγμα ότι η ακίνητη περιουσία που κατέχουν οι εναγόμενοι 1-7, την κατέχουν ως εμπιστευματοδόχοι και/ή δια λογαριασμό του ενάγοντα. Διαζευκτικά αν το ακίνητο και το εργοστάσιο πωληθούν, αποζημιώσεις για το ποσό των U.S.D.25.000.
  10. Στα πλαίσια της αγωγής ο ενάγων πέτυχε την έκδοση διαταγμάτων (quia timet) εναντίον των εναγομένων που τους απαγορεύσει την επιβάρυνση ή και πώληση όλων των περιουσιακών τους στοιχείων, ήτοι ολόκληρο το μετοχικό κεφάλαιο της Odessa και της περιουσίας αυτής και απαγορευτικό διάταγμα όπως με οποιαδήποτε πράξη ή παράλειψη ελέγχου του διορισθέντος αντιπροσώπου των στην Ουκρανική εταιρεία επιτρέψουν την διάθεση, πώληση ή σύσταση δικαιοπραξίας εν σχέση με το ακίνητο και το εργοστάσιο. Προκύπτει επίσης από τα διάφορα δικαστικά έγγραφα της πιo πάνω αγωγής στο Belize, ότι ο ενάγων στην απαίτηση του εναντίον του εναγομένου 7 - τεκμ.1 στην υπό κρίσιν αίτηση - επιδιώκει α. δήλωση του δικαστηρίου ότι το έγγραφο μεταβιβάσεως 25.000 μετοχών της εταιρείας Titan, το οποίο φέρεται να υπέγραψε είναι πλαστό, β. ότι η απόφαση του μοναδικού διευθυντή της Titan που ενέκρινε την πιο πάνω μεταβίβαση από τον ενάγοντα στον εναγόμενο 7 είναι άκυρη βασιζόμενη επί πλαστού εγγράφου, γ. διάταγμα άμεσης ακύρωσης του εκδοθέντος πιστοποιητικού 50.000 μετοχών στο όνομα του εναγομένου και επιστροφή του στον διευθυντή της Titan, δ. διόρθωση του μητρώου μελών της Τitan δια της διαγραφής του ονόματος του εναγομένου από το μητρώο μελών και καταγραφή του ονόματος του ενάγοντα ως του μόνου μετόχου των 50.000 μετοχών και ε. έκδοση πιστοποιητικού των πιο πάνω μετοχών στο όνομα του ενάγοντα. Υπάρχει επίσης και μια εταιρεία ως ενδιαφερόμενο πρόσωπο, εναντίον της οποίας επιζητείται διάταγμα διόρθωσης του αρχείου της (records) για την Titan, και ότι ο ενάγων είναι ο μοναδικός εγγεγραμμένος μέτοχος των 50.000 μετοχών. Απαιτεί επίσης αποζημιώσεις, τόκο και έξοδα. Υπέβαλε, ο ενάγων, στα πλαίσια της πιο πάνω αγωγής στο Belize μονομερή αίτηση - τεκμ.2 στην αίτηση - για την έκδοση διαφόρων ενδιαμέσων διαταγμάτων, και τελικά εξ όσων συνάγεται εκ της παραγράφου 17 της ενόρκου δηλώσεως που υποστηρίζει την αίτηση, σχετική είναι και η παράγραφος 7 της εκθέσεως απαιτήσεως, εκδόθηκαν διατάγματα που απαγορεύουν στον εναγόμενο 7 να πωλήσει, επιβαρύνει και γενικώς απαγορεύεται σε αυτόν κάθε πράξη αναφορικά με τις μετοχές της Titan, να μην αντικαταστήσει τον διευθυντή και τον γραμματέα της και τον διορισμό άλλων διευθυντών και γραμματέα. Ομοίως διάταγμα που απαγορεύσει στον εναγόμενο, στους υπηρέτες ή αντιπροσώπους του να αποξενώσουν και να επιβαρύνουν περιουσιακά στοιχεία της Titan. Εκδόθηκε επίσης διάταγμα εναντίον του ενδιαφερόμενου μέρους που του απαγορεύει να λάβει οποιαδήποτε περαιτέρω μέτρα εν σχέση με την εταιρεία, περιλαμβανομένης, αλλά όχι περιοριστικά, της παροχής πληρεξουσίου εγγράφου εκ μέρους της Titan σε οποιοδήποτε πρόσωπο για την διαχείριση της περιουσίας της εταιρείας. Σύμφωνα με την παράγραφο 2 της υποστηρικτικής ένορκης δήλωσης του ενάγοντα - τεκμ.2 - η Titan είναι εταιρεία συσταθείσα σύμφωνα με τους νόμους του Belize. Στις επόμενες παραγράφους αναφέρεται στα ίδια γεγονότα με αυτά που καταγράφονται στην έκθεση απαιτήσεως της παρούσας αγωγής και στην παράγραφο 13 αναφέρει ότι η Titan έδωσε ευρεία και απεριόριστη εξουσία στον εναγόμενο 7 δυνάμει πληρεξουσίου εγγράφου, με το οποίο του δίνει εξουσία να διοικεί ουσιαστικά την Τιtan. Στην επόμενη παράγραφο 14, αναφέρει ότι η Titan είναι η πατρική εταιρεία (parent company) 6 Κυπριακών εταιρειών οι οποίες κατέχουν το πλειοψηφικό μετοχικό κεφάλαιο της Ουκρανικής εταιρείας Odessa, που είναι o ιδιοκτήτης του εργοστασίου ηλιανθελαίου. Πληροφορείται επίσης ότι ο εναγόμενος 7 προσέγγισε συνεργάτες του διερευνώντας το ενδιαφέρον τους να αγοράσουν μετοχές στην Ουκρανική εταιρεία ή στο εργοστάσιο. Οι ενέργειες αυτές του εναγομένου 7 θα επηρεάσουν τις προσπάθειες του να αποκαταστήσει το μετοχικό του κεφάλαιο στην Titan. Ο εναγόμενος από πληροφορίες που έχει διαμένει στην Ουκρανία, και στην παράγραφο 21 αναφέρει ότι το αντικείμενο της αγωγής είναι οι μετοχές της Titan που είναι εγγεγραμμένη στο Belize και συνεπώς το δικαστήριο του Belize έχει δικαιοδοσία προς εκδίκαση της διαφοράς. Στην συνέχεια με νέα ένορκη δήλωση, προς ανανέωση των διαταγμάτων που είχαν εκδοθεί, σύμφωνα με τον ομνύοντα στην παρούσα αίτηση - δες παράγραφο 17 - επαναλαμβάνει ουσιαστικά τους ίδιους ισχυρισμούς και επικαλείται, για τους ίδιους λόγους, την δικαιοδοσία του δικαστηρίου του Belize. Προκύπτει ακόμα από το τεκμ.3 και την παράγραφο 11 της ενόρκου δηλώσεως που υποστηρίζει την αίτηση των αιτητών, ότι η Titan έχει τις μετοχές των εναγομένων 1-6, είναι δε επίσης ιδιοκτήτρια ακόμα 2 εταιρειών στην Ελβετία, οι οποίες μαζί με τις εναγόμενες 1-6 είναι ιδιοκτήτες της Ουκρανικής εταιρείας Odessa. Τα πιο πάνω γεγονότα που αναφέρουν οι εναγόμενοι δεν αμφισβητούνται με την ένσταση του ενάγοντα, ούτε και ζητήθηκε η αντεξέταση των ομνυόντων και ως εκ τούτου εξάγονται ως παραδεκτά και αδιαμφισβήτητα γεγονότα. Συνάδουν εν πάση περιπτώσει με τις λεπτομέρειες της εκθέσεως απαιτήσεως του ενάγοντα, οι εναγόμενοι απλώς παραθέτουν περαιτέρω λεπτομέρειες, ουσιαστικά των δικογράφων της αγωγής του ενάγοντα και του ενδιαμέσου διατάγματος που εκδόθηκε από το δικαστήριο του Belize εναντίον του εναγομένου
  11. Αποτελούν συνεπώς ασφαλές και παραδεκτό έδαφος για να στηριχθεί το δικαστήριο, κατ' αναλογία με τα λεχθέντα στην υπόθεση Liberty Life Insurance Public Co Ltd v. Terzian και τώρα Παναγιώτου ως διαχειρίστρια της περιουσίας του Vahan Terzian κ.ά Πολ. Έφεση Αρ.151/10, ημερ.7.3.
  12. Είναι επί των πιο πάνω γεγονότων που οι αιτητές με την αίτηση και την ένορκη δήλωση δικηγόρου που την υποστηρίζει, εισηγούνται ότι υπάρχει ταυτοσημία μεταξύ των δυο αγωγών. Είναι η θέση τους ότι εκείνο που ο ενάγων αξιώνει από το παρόν δικαστήριο είναι η αναγνώριση του ως του μοναδικού τελικού δικαιούχου των εναγομένων 1-6 και των περιουσιακών τους στοιχείων. Είναι η θέση του ότι οι δυο αγωγές έχουν το ίδιο αντικείμενο, την ίδια αιτία αγωγής και τον ίδιο εναγόμενο, τον εναγόμενο
  13. Η αιτία και των δυο αγωγών είναι η ισχυριζόμενη πλαστογραφία του εγγράφου μεταβιβάσεως των μετοχών εκ μέρους του εναγόμενου
  14. Η μοναδική σύνδεση με την Κύπρο είναι ότι η Titan έχει περιουσιακά στοιχεία στην Κύπρο, ήτοι τις μετοχές των εναγομένων εταιρειών, οι οποίες μαζί με τις Ελβετικές εταιρείες είναι ιδιοκτήτες της Odessa. Αν το δικαστήριο επιληφθεί της παρούσας υπόθεσης θα πρέπει αναπόφευκτα, για να αποφασίσει αν ο ενάγων είναι ο τελικός δικαιούχος των εναγομένων 1-6 και του επιδίκου ακινήτου, να κρίνει αν οι μετοχές της Titan νομίμως έχουν μεταβιβαστεί στον εναγόμενο 7, που είναι ακριβώς το ίδιο επίδικο θέμα της προγενέστερης αγωγής του ενάγοντα στο Belize. Αναφορικά με τους εναγόμενους 1-6 ο ενάγων δεν αποκαλύπτει αγώγιμο δικαίωμα εναντίον τους και προστέθηκαν με μοναδικό σκοπό να αποκτήσουν δικαιοδοσία τα Κυπριακά δικαστήρια. Πρόκειται για υποστηρικτική αγωγή που δεν προβλέπεται στην Κυπριακή νομοθεσία και ως εκ τούτου πρόκειται για καταχρηστική αγωγή, σκανδαλώδη και ενοχλητική. Η εκκρεμοδικία στο Belize αποτελεί επίσης σοβαρό λόγο ώστε να μην αναλάβει το Κυπριακό δικαστήριο παράλληλη, δεύτερη δικαιοδοσία, αφού το δικαστήριο στο Belize, που ανέλαβε ήδη δικαιοδοσία είναι πιο κατάλληλο να εξετάσει την ουσία της διαφοράς, αφού εντοπίζεται στο ιδιοκτησιακό καθεστώς εταιρείας εγγεγραμμένης στο Belize. Ο ενάγων με την ένσταση του, που υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση δικηγόρου, αρνείται την ταυτοσημία των επιδίκων θεμάτων και διαδίκων - παράγραφος 2 - παραδέχεται όμως την ύπαρξη κάποιας ελαφριάς διασύνδεσης μεταξύ των αγωγών στις δυο διαδικασίες, όχι όμως και της ταυτόσημης διασύνδεσης που ισχυρίζονται οι αιτητές. Η μεν αγωγή στο Belize στηρίζεται σε δόλια μεταβίβαση μετοχών, ενώ η παρούσα αγωγή στηρίζεται στις αρχές της επιεικείας και των εμπιστευμάτων. Με την αγωγή στο Belize επιδιώκεται η αποκατάσταση του μητρώου των μελών της Titan, ενώ με την παρούσα αγωγή ο ενάγων επιδιώκει αναγνωριστικό διάταγμα ότι παρά την δόλια μεταβίβαση των μετοχών, εξακολουθεί να είναι ο ωφέλιμος ιδιοκτήτης της Odessa και του εργοστασίου. Διεκδικεί επίσης αναγνωριστικό διάταγμα ότι οι εναγόμενοι 1-7 στον βαθμό που κατέχουν τις μετοχές της Odessa και την ελέγχουν, ενεργούν ως εμπιστευματοδόχοι και/ή αντιπρόσωποι του ως ο ωφέλιμος ιδιοκτήτης και όχι προς όφελος του εναγομένου 7, ο οποίος με δόλο απέκτησε τον έλεγχο του μετοχικού κεφαλαίου των εταιρειών. Δέχεται ότι η ισχυριζόμενη πλαστογραφία αποτελεί κοινό γεγονός και στις δυο αγωγές, αλλά αυτό δεν αποτελεί κατάχρηση, ούτε και υπάρχει κίνδυνος να υπάρξουν δυο αντιφατικές αποφάσεις, μια των Κυπριακών δικαστηρίων και μια του δικαστηρίου του Belize. Η βάση της παρούσας αγωγής είναι η κατοχύρωση των δικαιωμάτων του ενάγοντα επί της περιουσίας των εναγομένων στην βάση του δικαίου των εμπιστευμάτων και της επιεικείας, δικαιώματα τα οποία ο ενάγων ισχυρίζεται ότι εθίγησαν εξ αιτίας των εναγομένων 1-6 με το να υπακούουν και να εξυπηρετούν τον εναγόμενο
  15. Να προστεθεί ότι νομική βάση της αίτησης αποτελούν οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας, 1, 2, 5, 5Α, 6, 9, 16, 27, 39, 48 και 64, ο Περί Δικαστηρίων Νόμος, Ν. 14/60 Αρ.32, ο Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμος Κεφ.6, καθώς και η αρχή Lis Alibi Pendens και Forum (non) Convieniens) και οι συμφυείς εξουσίες του δικαστηρίου. Οι δικηγόροι των δυο πλευρών προχώρησαν με γραπτές αγορεύσεις. Το δικαστήριο έχει μελετήσεις τις θέσεις και τις εισηγήσεις των δυο πλευρών και όπου χρειαστεί θα γίνει ειδική αναφορά στην συνέχεια. Ήγειρε ένα θέμα ο κ. Ονούφριου κατά το στάδιο των προφορικών αγορεύσεων, ότι δεν έχουν συμπληρωθεί τα δικόγραφα και συνεπώς δυνάμει της Δ.27, Θ.1 το εγειρόμενα ζητήματα δεν μπορούν να ακουστούν. Ο κ. Κληρίδης ανέφερε αφενός ότι το αίτημα δεν στηρίζεται στην Δ.27, Θ.1 και αφετέρου ότι δεν προβάλλεται στην ένσταση και ως εκ τούτου δεν θα πρέπει να ληφθεί υπόψη. Παρά το γεγονός ότι δεν προβάλλεται στην ένσταση τέτοιο θέμα, κρίνεται ότι το δικαστήριο έχει αυτεπάγγελτη εξουσία να το εξετάσει, γιατί πρόκειται για δικονομικό διάβημα υποκείμενο στον έλεγχο του δικαστηρίου. Αίτημα για την απόρριψη ή αναστολή της αγωγής γιατί δεν αποκαλύπτεται αγώγιμο δικαίωμα μπορεί να υποβληθεί δυνάμει της Δ.27, Θ.3, η οποία προνοεί: «
  16. The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgment to be entered accordingly as may be just». Το ερώτημα που αναδύεται είναι κατά πόσο αίτηση κάτω από την Δ.27, Θ.3, για την διαγραφή της εκθέσεως απαιτήσεως γιατί δεν αποκαλύπτεται εύλογη αιτία αγωγής, μπορεί να προωθηθεί πριν την καταχώριση της υπεράσπισης των εναγομένων, όπως συμβαίνει στην παρούσα υπόθεση. Καταλυτική εν σχέση με το εγερθέν και υπό συζήτηση θέμα, αλλά και ως προς την ερμηνεία της διαταγής αυτής, είναι κατά την κρίση του δικαστηρίου η αναφορά στην σχετική Διαταγή της λέξης pleading, ήτοι αν αφορά την έκθεση απαιτήσεως μόνο, ή περιλαμβάνει και την υπεράσπιση. Η Δ.27 αντιστοιχεί στην Αγγλική O.25, r, 2, 3 και
  17. Στο Annual Practice του 1956 σελ. 574 - 575, στην αντίστοιχη Αγγλική Διαταγή O.25, r.4 αναφέρεται ότι τέτοια αίτηση μπορεί (may) να υποβληθεί πριν την καταχώριση υπεράσπισης, όπως και μετά την ολοκλήρωση των δικογράφων, αλλά πριν η υπόθεση οριστεί για ακρόαση. Επεξηγείται περαιτέρω, λόγω της δραστικότητας του μέτρου, ότι οι εξουσίες κάτω από την Διαταγή αυτή ασκούνται μόνο όταν το θέμα είναι ξεκάθαρο (beyond doubt). Εννοείται βεβαίως ως αυτονόητο, ότι το ζήτημα εξετάζεται μόνο υπό την σκοπιά της διαγραφής της αγωγής και όχι της υπεράσπισης. Στο ίδιο πιο πάνω σύγγραμμα, υπό τον τίτλο Application, αναφέρεται ότι: « but a stay will not be ordered before delivery of a statement of claim» Τέλος, στην υπόθεση Mepa Underwritting Management Ktd κ.ά ν. Αγροτικής Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρείας Γενικών Ασφαλίσεων

(1997)2 Α.Α.Δ. 772, αναφέρθηκαν τα πιο κάτω: «Το δικόγραφο το οποίο διευκρινίζει και προσδιορίζει την αιτία αγωγής εναντίον ενός εναγομένου είναι η έκθεση απαιτήσεως. Πρέπει ένας να διαβάσει την έκθεση απαιτήσεως για να αντιληφθεί για ποιό λόγο κάποιος έχει καταστεί διάδικος (Βλ. Wilson v. Church [1878] 9 Ch. 552, 557). Όπως έχει νομολογηθεί η αίτηση από εναγόμενο για απόρριψη της αγωγής πρέπει να κατατίθεται εγκαίρως. Παρόλο ότι μπορεί να κατατεθεί πριν την καταχώριση της υπεράσπισης, δεν μπορεί να κατατεθεί πριν την καταχώριση της έκθεσης απαιτήσεως (Βλ. A.G. of Duchy of Lancaster v. L. & N. W. Ry [1892] 3 Ch. 374 και Wright v. Prescot U.D.C. 115 L.T. 772). Μπορεί να καταχωρηθεί και μετά το κλείσιμο της δικογραφίας (Βλ. Tucker v. Collinson, 34 W.R. 354). Μετά που η αγωγή ορίζεται για ακρόαση η αίτηση απορρίπτεται (Βλ. Cross v. Earl Howe, 62 L.J. Ch. 342, Fletcher v. Bethom, 68 L.T. 438). Το δικονομικό βάθρο προσφέρεται από την Δ9. Θ.3 θ.10 και την Δ.27. θ.3 (Βλ. The Heirs of the late Theodora Panayi v. The Administrators of the Estate of the late Stylianos Mandrioti
(1963)2 C.L.R 167, 170 στην οποία έχει νομολογηθεί ότι οι εναγόμενοι θα μπορούσαν να αποταθούν δυνάμει της Δ.9 θ.10 για να διαγραφούν τα ονόματα τους λόγω κακής συνένωσης, πριν από την δίκη εάν ενόμιζαν ότι κακώς συνενώθηκαν ως διάδικοι)». Εξάγεται συνεπώς ότι αίτημα κάτω από την Δ.27, Θ.3 μπορεί να υποβληθεί από τον εναγόμενο αμέσως μετά την καταχώριση της εκθέσεως απαιτήσεως, και πριν την καταχώριση υπεράσπισης, αφού είναι επί της εκθέσεως απαιτήσεως που ασκείται το όλο εγχείρημα και είναι η αγωγή που επιδιώκεται να απορριφθεί ή να ανασταλεί. Εν σχέση με το άλλο εγειρόμενο θέμα, αυτό της κατάχρησης, στηρίζεται στην σύμφυτη εξουσία του δικαστηρίου. Η νομολογία - Αυξεντίου ν. Σάββα
(2003)1 Α.Α.Δ. 1963 - πάγια και σταθερά επεξηγεί ότι: «. σύμφυτη είναι η δικαιοδοσία του δικαστηρίου η οποία ενυπάρχει λόγω της ταύτισής της με το δικαστήριο και της αναγκαιότητας ύπαρξης της για την λειτουργία του δικαστηρίου ως δικαστηρίου του δικαίου. Δεν επεκτείνεται πέραν του ορίου τούτου, ούτε αποτελεί πηγή εξουσίας ανεξάρτητης από το νόμο και τους θεσμούς» (δες επίσης Έλληνας ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 149, Τουβλοποιεία Γίγας Λτδ ν. Ουστά (αρ.1)
(1994)1 Α.Α.Δ.109, Constantinides ανωτέρω, Χριστοφή ν. Island Beach Development Ltd
(2010)1 Α.Α.Δ 1125 και Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, τόμος 37). Στην υπόθεση Διευθυντής των Φυλακών v. Jennaro Perella
(1995)1 Α.Α.Δ. 217 υπεδείχθησαν τα ακόλουθα: «Η δικαιοδοσία για την παρεμπόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας που συνιστά κατάχρηση των δικαιοδοσιών του δικαστηρίου εκπηγάζει από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας που έχει ως λόγο το δίκαιο και το μέσο τους μηχανισμούς που προάγουν την κατίσχυση του. Γι' αυτό, η δικαιοδοσία για τη χρήση πρόσφορων μέσων για την παρεμπόδιση κατάχρησης των δικαιοδοσιών είναι σύμφυτη, ενυπάρχει σε κάθε δικαστήριο, απόρροια της κυριαρχίας των Δικαστηρίων στους μηχανισμούς για την απονομή της δικαιοσύνης. Τα μέσα για την αποτροπή της κατάχρησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, δε συναρτούνται με οποιοδήποτε συγκεκριμένο διάταγμα ή διατάγματα μπορεί να προσλάβουν οποιαδήποτε μορφή που επιβάλλει η ανάγκη στη συγκεκριμένη περίπτωση για την περιφρούρηση του σκοπού για τον οποίο παρέχονται οι δικαιοδοσίες του Δικαστηρίου» Σχετικό επίσης είναι το ακόλουθο απόσπασμα από το Annual Practice ανωτέρω, σελ. 577, κάτω από την Αγγλική Διαταγή 25, r.4 υπό τον τίτλο Inherent Jurisdiction: «Apart from all rules and orders, the court has an inherent jurisdiction to stay all proceedings before it which are obviously frivolous or vexatious or an abuse of its process. . The inherent jurisdiction is a most valuable adjunct to the powers conferred on the court by these rules. .. when application is made to the inherent jurisdiction of the court, all the facts can be gone into and affidavits as to the facts are admissible». Υποδεικνύεται επίσης στην υπόθεση Λάντου κ.ά ν. Συμεού κ.ά, Πολ. Έφεση 54/10, ημερ.7.3.14, ότι: «Είναι πάγια νομολογημένο ότι ζήτημα δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου και αν ακόμα δεν έχει εγερθεί, είτε πρωτοδίκως, είτε στην ειδοποίηση έφεσης, ως ζήτημα δημόσιας τάξης που επιφέρει ακυρότητα της διαδικασίας εξετάζεται αυτεπαγγέλτως». Κατά συνέπεια και εκ των όσων έχουν παρατεθεί, το δικαστήριο επί εγειρομένου θέματος κατάχρησης της διαδικασίας έχει συμφυή εξουσία να την εξετάσει, όπως συμβαίνει με την κρινόμενη αίτηση των εναγομένων - αιτητών, ανεξαρτήτως της νομικής βάσεως που την στηρίζει. Προβάλλεται στην έκθεση απαιτήσεως η περιορισμένη προστασία του δικαιικού συστήματος του Belize και για τον λόγο αυτό ο ενάγων προσέφυγε στην Κυπριακή δικαιοσύνη, όπου λόγω των περιστατικών της υπόθεσης, επειδή οι εναγόμενες 1-6 είναι Κυπριακές εταιρείες, να τύχει περιπλέον ολοκληρωμένης προστασίας στηριζόμενος σε εντελώς διαφορετική βάση αγωγής. Το δικαστήριο συμφωνεί με την εισήγηση των δικηγόρων των εναγομένων ότι η αγωγή είναι προς υποβοήθηση και υποστήριξη της αγωγής που καταχωρήθηκε στο Belize. Το γεγονός ότι στην έκθεση απαιτήσεως αναφέρεται ότι ο ενάγων στηρίζεται σε εντελώς διαφορετική βάση αγωγής, δεν προσθέτει οτιδήποτε, ούτε και μεταβάλλει το πραγματικό τοπίο. Η αγωγή στην Κύπρο καταχωρήθηκε μετά την καταχώριση της αγωγής στο Belize και ευθέως στην έκθεση απαιτήσεως γίνεται άμεση διασύνδεση, με το δικαιολογητικό της περιορισμένης προστασίας στο δικαστικό σύστημα του Belize. Ότι και αν σημαίνει αυτό. Τίθεται συνεπώς θέμα, που το εγείρουν οι δικηγόροι των εναγομένων - αιτητών, κατά πόσο το Κυπριακό δίκαιο αναγνωρίζει και δίνει εξουσία στα δικαστήρια να εκδίδουν διατάγματα προς υποβοήθηση αλλοδαπών διαδικασιών που εκκρεμούν σε άλλες χώρες. Στην Αγγλία οι αποφάσεις στις υποθέσεις Siskina and others v. Distos Compania Naviera S.A
(1977)3 W.L.R, και κυρίως με την απόφαση στην Credit Suisse Fides Trust SA v. Cuoghi
(1977)3 All.E.R 724, που αφορούσαν το καθεστώς όπως ίσχυε στην Αγγλία πριν την τροποποίηση που επήλθε το 1982, αντανακλούν το καθεστώς που ισχύει και εφαρμόζεται σήμερα στην Κύπρο. Στην υπόθεση Credit Suisse ανωτέρω, σελ.728 αναφέρεται το εξής: «Before 1982 the court could not grant interlocutory relief when the substantive proceedings were taking place abroad: Siskina (cargo owners) ν Distos Cia Naviera SA. The Siskina [1977] 3All ER 803, [1979] AC
  1. Section 25 of the Civil Jurisdiction and Judgments Act 1982, however, conferred power on the High Court to grant interim relief when substantive proceedings were pending in a Brussels or Lugano contracting state and the subject-matter of the proceedings was within the scope of the Brussels or Lugano Conventions (Conventions on Jurisdiction and the Enforcement of Judgments in Civil and Commercial Matters 1968 and 1988). The jurisdiction of the High Court has recently been further extended by the Civil Jurisdiction and Judgments Act 1982 (Interim Relief) Order
  2. SI 1977, 302, which came into force on 1 April
  3. This extends the effect of s 25 to non-convention countries and to proceedings outside the scope of the conventions. The position has now been reached, therefore, that the High Court has power to grant interim relief in aid of substantive proceedings elsewhere of whatever kind and wherever taking place.» Σημειώνεται ότι το Κράτος του Belize δεν ανήκει στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ώστε να τυγχάνει εφαρμογής ο Κανονισμός Ε.Κ1215/12 ο οποίος δυνάμει του άρθρου 35, παρέχει τέτοια εξουσία για την έκδοση προσωρινών προστατευτικών διαταγμάτων από αναρμόδιο Κράτος, ούτε και πρόκειται για διαφορά που καλύπτεται κάτω από τον Περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμο, Ν.101/87, ο οποίος στο άρθρο 9 παρέχει εξουσία στο δικαστήριο να διατάσσει την λήψη συντηρητικών μέτρων πριν, ή κατά την διάρκεια της διαδικασίας διαιτησίας. Δεν έχει επίσης υποδειχθεί κάποια άλλη Διεθνής Σύμβαση ή διμερής Συμφωνία μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και του Κράτους του Belize, που να παρέχει τέτοια εξουσία στα Κυπριακά δικαστήρια. Αναφορά στο θέμα αυτό θα γίνει και στην συνέχεια. Ορθά συνεπώς οι αιτητές αναφέρουν ότι το δικαστήριο δεν έχει εξουσία να αναλάβει δικαιοδοσία, υποστηρικτική και υποβοηθητική, στην αγωγή που ηγέρθη στο Belize. Πέραν των πιο πάνω, εγείρονται και άλλα θέματα τα οποία και θα πρέπει να αποφασιστούν. Το κύριο και πρωταρχικό θέμα που εγείρεται είναι αν υπάρχει κατάχρηση της διαδικασίας, με την ύπαρξη δυο παράλληλων αγωγών, πέραν βεβαίως και ανεξάρτητα όσων αναφέρθηκαν εν σχέση με την εξουσία των Κυπριακών δικαστηρίων να παρέχουν θεραπείες προς υποβοήθηση δικαστικών διαδικασιών που άρχισαν στο Belize. Έχουν παρατεθεί οι εκατέρωθεν θέσεις με κεντρικό σημείο αναφοράς την έκθεση απαιτήσεως. Το ζητούμενο στην αγωγή που ηγέρθη στο Belize είναι το ιδιοκτησιακό καθεστώς της εταιρείας Titan και η διαφορά που προέκυψε μεταξύ του ενάγοντα και του εναγομένου 7, στην έκταση και με τον τρόπο που αυτό έχει καταγραφεί, τόσο στην έκθεση απαιτήσεως, όσο και στις νομικές διαδικασίες που ηγέρθησαν στο Belize. Το πλέγμα των εταιρικών σχέσεων και της αλυσιδωτής σχέσης μεταξύ της Titan και των υπολοίπων εταιρειών, είτε των Κυπριακών, εναγομένων 1-6, είτε των Ελβετικών και της Ουκρανικής Odessa, εν σχέση με την μητρική εταιρεία Titan, δεν αλλοιώνει την μια και μοναδική διαφορά που προέκυψε μεταξύ του ενάγοντα και του εναγομένου
  4. Στην υπόθεση Χατζηγαβριήλ ν. ELLINAS FINANCE PUBLIC COMPANY LIMITED,
(2013)1 Α.Α.Δ. 668, αναφορικά με το πλέγμα των εταιρειών αναφέρθηκαν τα εξής: «Όπως εξηγείται και στο σύγγραμμα της Brenda Hannigan: Company Law, 2003, στις σελ. 74-82, είναι με μεγάλη δυσκολία που τα Αγγλικά Δικαστήρια δέχονται την άρση του εταιρικού πέπλου στη βάση της θεωρίας της ενιαίας μονάδας ενός ομίλου εταιρειών. Πέραν της αυτοτέλειας της εταιρικής οντότητας με βάση τη γνωστή υπόθεση Salomon v. Salomon & Co Ltd
(1897)A.C. 22, και μεταγενέστερα, αναφορικά με την ύπαρξη θυγατρικών εταιρειών, η υπόθεση Adams v. Cape Industries plc
(1990)BCLC 479, έχει αναγνωρίσει ότι παρά το γεγονός ότι οι θυγατρικές εταιρείες είναι δημιουργήματα των μητρικών τους εταιρειών, εξακολουθούν να θεωρούνται στο γενικό εταιρικό δίκαιο ως ανεξάρτητες νομικές οντότητες. Η αρχή στη Salomon δεν ατονεί διότι οι εταιρείες οργανώνουν τις επιχειρήσεις τους «in group structures», (δέστε Ord v. Belhaven Pubs Ltd
(1998)2 BCLC 447). Στην υπόθεση Re: Southard Ltd
(1979)3 All E.R. 556, υποδείχθηκε ότι ο κύριος νόμιμος σκοπός για τη χρήση ομίλου εταιρειών είναι ο περαιτέρω περιορισμός των υποχρεώσεων του ομίλου, όπως δε ορθά υπέδειξε και το πρωτόδικο Δικαστήριο με παραπομπή στο σύγγραμμα του Pennington: The Principles of Company Law σελ. 27 και 32, ο Νόμος και το δίκαιο δεν ασχολούνται με την οικονομική οργάνωση ενός ομίλου εταιρειών, στα μάτια δε του Νόμου, η μητρική ή ιθύνουσα εταιρεία είναι απλώς ένας μεγάλος μέτοχος της θυγατρικής της». Οι πιο πάνω αρχές αναδεικνύουν ότι το πλέγμα του ιδιοκτησιακού καθεστώτος όλων των εταιρειών του ομίλου υπό την δομή που έχει εκτεθεί, και της διαφοράς όπως αυτή προέκυψε, διέρχεται από ένα και μοναδικό θέμα. Την νομιμότητα και εγκυρότητα της μεταβίβασης των μετοχών από τον ενάγοντα στο όνομα του εναγομένου 7 στην εταιρεία Titan. Όλα ξεκινούν από το θεμελιακό αυτό ζήτημα και όλα καταλήγουν εκεί. Για το θέμα αυτό ο ενάγων επέλεξε, και ορθά κατά την αντίληψη του δικαστηρίου, να εγείρει νομικές διαδικασίες στο Belize, τόσο γιατί η Titan είναι εταιρεία εγγεγραμμένη στην Χώρα αυτή, όσο και γιατί εκεί, από όσα έχουν εκτεθεί, παρουσιάστηκε το έγγραφο μεταβιβάσεως των μετοχών και έγινε η σχετική μεταβίβαση, το οποίο σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του ενάγοντα είναι πλαστό. Και ακριβώς αυτό επικαλείται ο ενάγων στην απαίτηση του στο δικαστήριο του Belize. Επέλεξε συνεπώς και αποδέκτηκε την δικαιοδοσία των δικαστηρίων του Belize - κατ' αναλογία προς την υπόθεση Maxana Oil Ltd v. Poltava Petroleum Company
(2002)1 Α.Α.Δ. 834. Κατά συνέπεια η νομιμότητα του εγγράφου μεταβιβάσεως των μετοχών θα εκδικασθεί από το δικαστήριο του Belize ως του μόνου αρμοδίου προς τούτο δικαστηρίου. Πρόκειται συναφώς για μια διαφορά που τα Κυπριακά δικαστήρια ούτως ή άλλως, στην βάση των πραγματικών γεγονότων που έχουν εκτεθεί, δεν έχουν απολύτως καμιά δικαιοδοσία. Η επιδίωξη, με την παρούσα αγωγή, αναγνωριστικού διατάγματος ότι ο ενάγων είναι ο ουσιαστικός και ωφέλιμος μέτοχος και ιδιοκτήτης της περιουσίας των εναγομένων 1-6, παραγνωρίζει αφενός τις πιο πάνω αρχές του εταιρικού δικαίου, αλλά πέραν και ανεξάρτητα αυτού, εξυπακούει αφετέρου ότι το παρόν δικαστήριο θα πρέπει προηγουμένως να αποφασίσει την νομιμότητα του εγγράφου μεταβιβάσεως των μετοχών της Titan. Το δικαστήριο δεν έχει βέβαια τέτοια δικαιοδοσία, αφού κανένας εκ των εμπλεκομένων δεν σχετίζεται με την Κύπρο. Αλλά ακόμα και αν είχε δικαιοδοσία, ο ενάγων επέλεξε επικαλούμενος την δικαιοδοσία του δικαστηρίου του Belize και άρχισε διαδικασίες για το ίδιο ακριβώς θέμα. Την εγκυρότητα και την νομιμότητα του εγγράφου μεταβιβάσεως των μετοχών της Titan. Δεν εγείρεται καν θέμα παράλληλης δικαιοδοσίας, αφού το δικαστήριο καθόσον αφορά τον εναγόμενο 7, δεν έχει καν δικαιοδοσία να επιληφθεί της διαφοράς που προέκυψε. Αλλά και να είχε, πρόκειται για καταχρηστική χρήση των δικαστικών διαδικασιών, αφού όπως υπεδείχθη και στην υπόθεση Μούρτζινος Μιχαήλ ν. Του Πλοίου «Galaxias» κ.ά
(1997)1 Α.Α.Δ. 80, που παραπέμπει ο δικηγόρων των αιτητών: « Η εκκρεμοδικία ενώπιον άλλου δικαστηρίου (Lis Alibi Pendens), θα παρείχε δικαίωμα στους εναγόμενους να αποταθούν για αναστολή της μιας των διαδικασιών στην περίπτωση που ήταν σε θέση να στοιχειοθετήσουν τις απαιτούμενες για την παροχή θεραπείας προϋποθέσεις. Για τις σχετικές αρχές παραπέμπω στην Annual Practice 1970, τόμος 2 παράγραφος 3359, σελ.878, στην επικεφαλίδα Lis Alibi Pendens. Δεν είχα ποτέ ενώπιον μου τέτοιο αίτημα.» Σχετική επίσης είναι και η υπόθεση Alain Keytsman Production Byba v. Sigma Radio TV Ltd
(2001)1 Α.Α.Δ, 542, 547 στην οποία υπεδείχθη ότι: « Η εκκρεμοδικία στο Δικαστήριο των Βρυξελλών είναι ακόμη ένας σοβαρός λόγος για να μην αναλάβει το δικό μας Δικαστήριο δεύτερη και παράλληλη δικαιοδοσία. (Dicey and Morris on The Conflict of Laws 11th ed. vol.1, p.395, κάτω από τον τίτλο Lis alibi pendens». Ανάλογη ήταν και η προσέγγιση στην υπόθεση The Royal Bank Of Scotland N.V (Πρώην ABN Ampo Bank N.V.) V. Του Πλοίου "KALIA"
(2012)1 Α.Α.Δ. 1780, 1788, που υπεδείχθη ότι από την στιγμή που υπάρχει σε εκκρεμότητα δικαστική διαδικασία στην Αγγλία, η αίτηση για παρέμβαση στην αγωγή θα ήταν καταχρηστική. Σημειώνεται ότι στην Keytsman ανωτέρω, υπήρχε ρήτρα δικαιοδοσίας, ενώ στην υπό κρίσιν διαδικασία δεν εγείρεται, ούτε και τίθεται καν τέτοιο θέμα. Αντίθετα, ο ενάγων επέλεξε ως δικαιοδοτικό βάθρο το δικαστήριο του Belize. Καθώς λέχθηκε ήδη, ούτε υπάρχει κάποια Διεθνής Συμφωνία που να δίνει εξουσία στο δικαστήριο να αναλάβει αρμοδιότητα. Αυτό κρίνεται σημαντικό, γιατί στο απόσπασμα από το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, έκδοση του 2015, τόμος 12A para.1046 κάτω από τον τίτλο Lis alibi pendens, που παραπέμπει ο δικηγόρος των εναγομένων αναφέρεται ότι: « Where proceedings involving the same cause of action and between the same parties are brought in the courts of different contracting states, then under the Brussels and Lugano Conventions any court other than the court first seised must on its own motion stay proceedings until such time as the jurisdiction of the court first seised is established». Είναι σαφές από το πιο πάνω απόσπασμα, αλλά και όσα παρατέθηκαν από την υπόθεση Credit Suisse, ανωτέρω, ότι για να έχει εφαρμογή η πιο πάνω αρχή, θα πρέπει να υπάρχουν συμβαλλόμενα Κράτη, η Κράτη που έχουν συμβληθεί με την σύμβαση των Βρυξελλών ή του Λουγκάνο. Η έρευνα του δικαστηρίου δεν έχει καταδείξει ότι το Κράτος του Belize έχει συμβληθεί με τις πιο πάνω διεθνείς συμβάσεις, ούτε και ως λέχθηκε, έχει υποδειχθεί οτιδήποτε άλλο προς αυτή την κατεύθυνση. Δεδομένου συνεπώς ότι επιδιώκεται όμοιος σκοπός με την έναρξη δυο δικαστικών διαδικασιών, που αφορά την νομιμότητα και την εγκυρότητα του εγγράφου μεταβιβάσεως των μετοχών της εταιρείας Titan, η αγωγή εναντίον του εναγομένου 7 υπό όποια σκοπιά και αν αντικριστεί, κρίνεται καταχρηστική και ως εκ τούτου απορριπτέα. Η υπόθεση Perella ανωτέρω, προσδιορίζει το στίγμα της κατάχρησης της διαδικασίας αναφορικά με την επιδίωξη του ίδιου σκοπού με την υιοθέτηση παράλληλων ενδίκων μέσων και δίνει την απάντηση όταν διαπιστώνεται τέτοια συμπεριφορά. Αναφορικά με τις εταιρείες εναγόμενες 1-6, το θέμα που εγείρεται και το ζήτημα που αναδύεται είναι αν με την έκθεση απαιτήσεως αποκαλύπτεται αιτία αγωγής εναντίον τους. Στην υπόθεση Γεωργίου ν. Γεωργίου
(2001)1 Α.Α.Δ. 1592, 1600, υποδεικνύεται ότι: «Η βάση της αγωγής "περιλαμβάνει το σύνολο των γεγονότων των θεμελιούντων το αγώγιμο δκαίωμα, περί ου η αγωγή ....." όπως αναφέρεται στο άρθρο 2 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν. 14/60). Βάση αγωγής κατά κανόνα προκύπτει όταν υπάρχει πρόσωπο που μπορεί να ενάγει και πρόσωπο που μπορεί να εναχθεί και εφόσον συντρέχουν όλα τα γεγονότα που είναι αναγκαία να αποδειχθούν προκειμένου να επιτύχει ο ενάγοντας. (Βλέπε: Halsbury's Laws of England, 4η Έκδοση, Τόμος 28, παράγραφος 622 και Nakis Bonded v. Middle East Export
(1981)1 C.L.R 361).» Προκύπτει συνεπώς ότι βασική προϋπόθεση για την θεμελίωση της αξίωσης του ενάγοντα εναντίον των εναγομένων είναι η ιδιότητα με την οποία αυτός ήγειρε την αγωγή, είτε η σχέση του με τους εναγομένους. Σχετική είναι επίσης η υπόθεση η υπόθεση Κωνσταντίνου ν. Apollo Investment Fund Ltd,
(2011)1 Α.Α.Δ. 1045, που παρουσιάζει αρκετές ομοιότητες με τα γεγονότα της παρούσης υποθέσεως. Αποκλειστικός οδηγός και βάση προς διαπίστωση της βάσης ή της αιτίας της αγωγής του ενάγοντα είναι, ως λέχθηκε, η έκθεση απαιτήσεως. Στην παράγραφο 9 αναφέρεται ότι: «Επειδή η εκ Belize εταιρεία η Titan είναι ο μόνος μέτοχος και ιθύνουσα εταιρεία (holding company) εν σχέση με τις Κυπριακές εταιρείες εναγόμενοι 1-6 οι οποίες περιήλθαν έτσι μέσω της Titan υπό τον έλεγχο του ανωτέρω προσώπου (δηλαδή του εναγόμενου 7) και των εις Κύπρω αντιπροσώπων και ή υπηρετών και ή κατεπιστευματοδόχων του, αποκλείοντας των ενάγοντα από το ουσιαστικό συμφέρον του απ' αυτών απέστειλε επιστολές ....» Στην παράγραφο 10 αναφέρεται ότι οι Κυπριακές εταιρείες είναι οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες της Odessa που είναι ο ιδιοκτήτης της γης και του εργοστασίου ηλιανθελαίου, ενώ στο αιτητικό επιδιώκει αναγνωριστικό διάταγμα του δικαστηρίου ότι είναι ο ουσιαστικός και ωφέλιμος μέτοχος και ιδιοκτήτης της περιουσίας που είναι εγγραμμένη επ' ονόματι των εναγομένων 1-7, ήτοι το 100% των μετοχών τους εις το μετοχικό κεφάλαιο της Ουκρανικής εταιρείας και εν καταλήξει ο ουσιαστικός και ωφέλιμος ιδιοκτήτης του ακινήτου και του επ' αυτού εργοστασίου. Επιδιώκει επίσης αναγνωριστικό διάταγμα ότι η ακίνητη περιουσία που κατέχουν οι εναγόμενοι 1-7, την κατέχουν δια λογαριασμό και ή ως καταπιστευματοδόχοι του ενάγοντα. Διαζευκτικά αν το ακίνητο και το εργοστάσιο πωληθούν, αποζημιώσεις για το ποσό των U.S.D.25.000.
  1. Προκύπτει συνεπώς από το σύνολο των γεγονότων όπως έχουν παρατεθεί, ότι η διαφορά που υπάρχει και είναι επίδικη, είναι, ως λέχθηκε, η νομιμότητα και η εγκυρότητα του εγγράφου μεταβιβάσεως των μετοχών από τον ενάγοντα στον εναγόμενο, που είναι και το μοναδικό πραγματικό περιουσιακό στοιχείο που κατείχε ο ενάγων στην εταιρεία Titan. Πουθενά στην έκθεση απαιτήσεως ο ενάγων ισχυρίζεται ότι κατέχει μετοχές, ή άλλο προσωπικό περιουσιακό στοιχείο, είτε στην εν Ουκρανία εταιρεία Odessa, είτε κυρίως, αφού αυτό είναι το ζητούμενο, στις εναγόμενες 1-
  2. Στην ουσία ο ενάγων στην έκθεση απαιτήσεως δεν αναφέρεται ούτε και καταγράφει καν ποια είναι η σχέση του, ή και η ιδιότητα του με τις εναγόμενες 1-
  3. Ούτε και υπάρχει ισχυρισμός ότι κατέχει μετοχές στις εναγόμενες 1-
  4. Το γεγονός ότι στο υπό στοιχείο Β του αιτητικού της αγωγής επιζητά διάταγμα ότι η περιουσία που κατέχουν όλοι οι εναγόμενοι, δηλαδή οι μετοχές στην εταιρεία Odessa και κατ' επέκταση η γη και το εργοστάσιο, την κατέχουν ως καταπιστευματοδόχοι του ενάγοντα (trustees), δεν αποτελεί χωρίς άλλο αιτία αγωγής, αφού δεν θεμελιώνεται στα γεγονότα όπως αυτά παρατίθενται στην έκθεση απαιτήσεως, που αυτή αποτελεί την βάση επί της οποίας ασκείται το όλο εγχείρημα. Στην υπόθεση Χατζηκυριάκος ν. Κυθραιώτη
(1992)1 Α.Α.Δ. 1119, υπεδείχθη ότι η επιδιωκόμενη θεραπεία θα πρέπει να συνδέεται με γεγονότα που επικαλείται ο ενάγων και να βρίσκει σε αυτά νομικό έρεισμα. Πουθενά στην έκθεση απαιτήσεως δεν υπάρχει ή και καταγράφεται η ιδιότητα του ενάγοντα αναφορικά με τις εναγόμενες 1-6, ούτε και στοιχειοθετείται κάποιο νομικό έρεισμα, ή βάση μεταξύ του και των εναγομένων 1-
  1. Όπως αναφέρεται και στην Κωνσταντίνου ανωτέρω, βασική προϋπόθεση για την θεμελίωση της αξίωσης του ενάγοντα είναι η ιδιότητα με την οποία εγείρει την αγωγή, είτε η σχέση του με τις εναγόμενες 1-
  2. Η υπόδειξη στην υπόθεση Χατζηγαβριήλ ανωτέρω, ότι ο Νόμος και το δίκαιο δεν ασχολούνται με την οικονομική οργάνωση ενός ομίλου εταιρειών, στα μάτια δε του Νόμου, η μητρική ή ιθύνουσα εταιρεία είναι απλώς ένας μεγάλος μέτοχος της θυγατρικής της, βρίσκει πραγματικό έρεισμα στα γεγονότα της παρούσης υποθέσεως και είναι καταλυτική. Κρίνεται συνεπώς ορθή η παρατήρηση του δικηγόρου των εναγομένων, ότι ο μοναδικός και πραγματικός διάδικος είναι ο εναγόμενος 7, γιατί σε κανένα σημείο της εκθέσεως απαιτήσεως δεν αποκαλύπτεται κάποιο αγώγιμο δικαίωμα εναντίον των εναγομένων 1-
  3. Η προσθήκη των εναγομένων εταιρειών 1-6 στην παρούσα αγωγή, έγινε χωρίς ουσιαστικά να υπάρχει αγώγιμο δικαίωμα εναντίον τους, αλλά για να αποκτήσουν με τον τρόπο αυτό, δικαιοδοσία τα Κυπριακά δικαστήρια, δια των εναγομένων 1-6, προς καταχώριση της αγωγής. Η Δ.27, Θ.3 απαιτεί την ανυπαρξία αποκάλυψης βάσης αγωγής (reasonable cause of action). Στο σύγγραμμα Bullen and Leake and Jacob's Precedents of Pleadings, 1975, 12η Έκδοση, σελ.142, υποδεικνύεται πως εφόσον η έκθεση απαιτήσεως αποκαλύπτει κάποια αιτία αγωγής (some cause of action), ή κάποιο ερώτημα κατάλληλο για εξέταση ακόμα και να είναι αδύνατο, δεν αποτελεί λόγο για απόρριψη της αγωγής. Στην υπόθεση Λοίζος Λουκά και Υιοί Λτδ ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε
(1999)1 Α.Α.Δ. 1316, υπεδείχθη ότι ακόμα και εκεί που η αγωγή μπορεί να διασωθεί μετά από τροποποιήσεις που νόμιμα μπορεί να επιτρέψει το δικαστήριο, η αγωγή δεν απορρίπτεται. Η διαγραφή δικογράφου ως πολύ παραστατικά επεξηγείται στην υπόθεση In Re Pelmako Development Ltd
(1991)1 Α.Α.Δ. 246 αποτελεί εξαιρετικό μέτρο και δικαιολογείται μόνο εφόσον το δικόγραφο κρίνεται, αποκλειστικά με βάση το περιεχόμενο του και τις αντικειμενικές συνέπειες που συνεπάγεται η τεκμηρίωση των ισχυρισμών που προβάλλονται σε αυτό, αναντίλεκτα ανυπόστατο. Στην υπόθεση Κώστας Δημητρίου, ως διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος Κώστα Δημητρίου, τέως εκ Μαλούντας ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Πολ. Έφεση Αρ.350/10, ημερ.6.6.14, υπεδείχθη ότι: «Όπως παρατήρησε στην απόφαση του ο ευπαίδευτος πρωτόδικος ∆ικαστής η ∆.27 θ.3 θεσµοθετεί µια συνοπτική διαδικασία η οποία παρέχει στο δικαστήριο την εξουσία, χωρίς τη διεξαγωγή δίκης, να απορρίψει οιονδήποτε δικόγραφο. Παρέχεται δηλαδή εξουσία στο δικαστήριο να απορρίψει µια αγωγή, χωρίς να προβεί στην εκδίκαση της, όταν η αγωγή δεν αποκαλύπτει καλή βάση ή είναι επιπόλαιη ή ενοχλητική. Η εξουσία αυτή ασκείται µε εξαιρετική φειδώ και αποτελεί εξαιρετικής µορφής µέτρο (∆έστε: Σιακόλας ν. Federal Bank of Lebanon (SAL)
(1998)1 ΑΑΔ 1338, 1344)». Περαιτέρω, στην υπόθεση G.C.C Computers Ltd ν. Αλετρά κ.ά
(2004)1 Α.Α.Δ. 104, καθόσον αφορά την διαγραφή της εκθέσεως απαιτήσεως, υπεδείχθη ότι το κατά πόσο η δικογραφία αποκαλύπτει αγώγιμο δικαίωμα είναι θέμα δικαίου και όχι άσκησης διακριτικής ευχέρειας. Με όσα έχουν εκτεθεί, καμιά τροποποίηση δεν θα μπορούσε να περισώσει την ανυπαρξία του αγώγιμου δικαιώματος του ενάγοντα εναντίον των εναγομένων 1-6, γεγονός που μοιραία οδηγεί στην απόρριψη της αγωγής εναντίον των εναγομένων 1-6, αφού ως υπεδείχθη στην Χατζηκυριάκος ανωτέρω, η απόφανση για ανυπαρξία εύλογης αιτίας αγωγής, οδηγεί αναπόδραστα στον οριστικό τερματισμό της διαδικασίας. Το βάρος απόδειξης, εκεί όπου δεν υπάρχει ρήτρα εκδίκασης από συγκεκριμένο δίκαιο, για την αναστολή ή την απόρριψη της αγωγής το φέρει ο εναγόμενος, όπως συμβαίνει και στην παρούσα υπόθεση (Λοίζος Λουκά & Υιοί Λτδ ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε
(1999)1 Α.Α.Δ. 1316). Αντίθετα μάλιστα, ο ενάγων επέλεξε ως δικαιοδοτικό βάθρο της επίλυσης της διαφοράς του με τον εναγόμενο 7 τα δικαστήρια του Κράτους του Belize, γεγονός που του στερεί το δικαίωμα, τόσο λόγω κατάχρησης της διαδικασίας, όσο και έλλειψης δικαιοδοσίας να επιληφθούν εκ νέου την ίδια διαφορά τα Κυπριακά δικαστήρια. Και στην βάση αυτών που έχουν εκτεθεί, κατά την κρίση του δικαστηρίου το βάρος που έφεραν οι εναγόμενοι το έχουν αποσείσει. Στην υπόθεση Σαρρής κ.ά ν. C. & R. Undersea Adv. Co. Ltd κ.ά
(2010)1 Α.Α.Δ. 1722, υπεδείχθησαν τα πιο κάτω: «Η νομολογία μας, έχει αναγνωρίσει ότι συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας η έγερση ή η προώθηση περισσοτέρων της μιας δικαστικών διαδικασιών για επίτευξη στόχων που μπορούν να επιδιωχθούν με μια διαδικασία (Δέστε: Διευθυντής των Φυλακών v. Τζεννάρο Περρέλλα
(1995)1 Α.Α.Δ. 217). Η επιδίωξη όμοιων σκοπών με την υιοθέτηση παράλληλων ενδίκων μέσων ελέγχεται από το δικαστήριο, όπως και η πολλαπλότητα των διαδικασιών επίτευξης του ίδιου στόχου (Δέστε Περρέλλα, ανωτέρω). ......................... Στην υπόθεση Κοζάκη v. Κοζάκη
(2002)1 Α.Α.Δ επιβεβαιώθηκε η αρχή ότι η πολλαπλότητα διαδικασιών (που αφορούσαν προσωπικά θέματα μεταξύ των διαδίκων για ακίνητη ιδιοκτησία, στην υπόθεση εκείνη) οδηγεί σε απόρριψη της αγωγής και όχι σε διακοπή της δίκης». Κατά συνέπεια και για όλους τους λόγους που έχουν εξηγηθεί και αναλυθεί, το δικαστήριο δεν έχει άλλη επιλογή παρά να δώσει οριστικό τέρμα στην διαδικασία για όλους τους εναγόμενους. Ως εκ τούτου η αγωγή απορρίπτεται. Τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα και επιδικάζονται προς όφελος των αιτητών - εναγομένων 1-7 και σε βάρος του ενάγοντα - καθ' ου η αίτηση, συμπεριλαμβανομένων και των εξόδων όσων αιτήσεων εκκρεμούν, αφού αναπόφευκτα η απόρριψη της αγωγής συμπαρασύρει και όλες τις εκκρεμούσες διαδικασίες. Θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το δικαστήριο. (Υπ.) ........... Νίκος Γιαπανάς, Πρ. Π.Ε.Δ Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.