ΤΟΤΑLPACK (CYPRUS) LTD κ.α. ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ (Ενυπόθηκος Δανειστής), Γενική Αίτηση/Έφεση: 1/2017, 22/3/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Χ. Ι. Πογιατζή, Π.Ε.Δ. Γενική Αίτηση/Έφεση: 1/2017 Αναφορικά με τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο, 9/1965, όπως τροποποιήθηκε - και - Αναφορικά με τον Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμος, Κεφ. 224, όπως τροποποιήθηκε
- ΤΟΤΑLPACK (CYPRUS) LTD,
- ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, ΕΦΕΣΕΙΟΝΤΕΣ/ΑΙΤΗΤΕΣ - και - ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ (Ενυπόθηκος Δανειστής), ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΟΙ/ΚΑΘ΄ ΩΝ Η ΑΙΤΗΣΗ ------------------------------------------------------------------------------- Ημερομηνία: 22 Μαρτίου, 2017 Εμφανίσεις: Για Εφεσείοντες/Αιτητές: Χριστόφορος Λύτρας για Παπαντωνίου & Παπαντωνίου Δ.Ε.Π.Ε Για Εφεσιβλήτους/Καθ΄ ων η Αίτηση: Στέλλα Πολυβίου για Χρυσαφίνης & Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε Α Π Ο Φ Α Σ Η Εκείνο που ουσιαστικά επιδιώκουν οι Εφεσείοντες με την παρούσα Αίτηση/Έφεση είναι την ακύρωση και/ή ματαίωση τόσο της διαδικασίας που οι Καθ΄ ων η Αίτηση/Εφεσίβλητοι έχουν ενεργοποιήσει με βάση το Μέρος VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο, 9/1965, για πώληση ενυπόθηκου ακινήτου, ιδιοκτησίας της Εφεσείουσας, καθώς και του ορισθέντος στις 23 Μαρτίου, 2017, προς τούτο, Δημόσιου Πλειστηριασμού. Παραδεκτά Γεγονότα Τα πιο κάτω γεγονότα είναι παραδεκτά:
- Ο Εφεσείων 2, είναι Διευθυντής της Αιτήτριας
- Σε διάφορες ημερομηνίες, εκδόθηκε εκ συμφώνου Απόφαση μεταξύ των διαδίκων στις ακόλουθες πέντε αγωγές του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας: (α) Στις 21.11.2008, στην αγωγή αρ. 1353/05, (β) στις 17.12.2014, στην αγωγή αρ. 1558/07, (γ) στις 21.11.2008, στην αγωγή αρ. 9039/04, (δ) στις 21.11.2008, στην αγωγή αρ. 9807/04, (ε) στις 21.11.2008, στην αγωγή αρ. 9808/
- Διευκρινίζεται ότι οι Εναγόμενοι δεν είναι σε όλες οι ίδιοι ενώ Διατάγματα πώλησης με δημόσιο πλειστηριασμό ακινήτων των Αιτητών εκδόθηκαν στις 3 από τις πιο πάνω αγωγές, ως ακολούθως: (α) στις αγωγές αρ. 1353/05 και 9039/04, για 4 ακίνητα, σε κάθε αγωγή, τα τρία από τα οποία βρίσκονται στο Τσέρι και είναι ιδιοκτησίας της Αιτήτριας 1, ενώ το άλλο βρίσκεται στο Στρόβολο και είναι ιδιοκτησίας του Αιτητή 2, (β) στην αγωγή 1558/07, για ένα ακίνητο στο Τσέρι, ιδιοκτησίας της Αιτήτριας
- Περί τις 10.5.2016, οι Καθ΄ ων η Αίτηση ενεργοποίησαν τη διαδικασία που προνοεί το Μέρος VIA του Ν. 9/65, αποστέλλοντας τις υπό του νόμου προβλεπόμενες ειδοποιήσεις.
- Ακολούθησε ανταλλαγή επιστολών μεταξύ των δύο μερών οι οποίες δεν επέφεραν αποτέλεσμα γι΄ αυτό και ο δημόσιος πλειστηριασμός ορίστηκε για τις 23 Μαρτίου,
- Ο εν λόγω πλειστηριασμός αφορά σε ένα ακίνητο ιδιοκτησίας της Αιτήτριας 1, το οποίο βρίσκεται στο Τσέρι.
- Οι Καθ΄ ων η Αίτηση καταχώρισαν Ένσταση προβάλλοντας συνολικά 13 λόγους ένστασης. Σχετική ανάλυσή τους θα γίνει πιο κάτω. Εμπρόθεσμο της παρούσας διαδικασίας: Έχει αμφισβητηθεί από πλευράς Καθ΄ ων η Αίτηση το εμπρόθεσμο της παρούσας διαδικασίας, αφού το Άρθρο 44 ΙΓ του Ν. 9/65, προνοεί ότι η ορθή διαδικασία είναι η καταχώριση αίτησης/έφεσης δυνάμει των Άρθρων 80 και 81 του Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ. 224, όπως τροποποιήθηκε, θέτοντας προς τούτο χρονική περίοδο 30 ημερών. Θεωρώ ότι αυτός ο λόγος ένστασης δεν ευσταθεί. Το πιο πάνω Άρθρο περιλαμβάνει οποιαδήποτε «ειδοποίηση ή πράξη» δυνάμει του Μέρους VIA του Νόμου 9/
- Οι Αιτητές ισχυρίστηκαν ότι οι ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ ημερομηνίας 28.11.2016, παραλήφθηκαν στις 5.12.
- Αυτό δεν αμφισβητήθηκε. Επομένως γνώση εκ μέρους τους θεωρείται ότι λήφθηκε τότε, και εφόσον η παρούσα διαδικασία καταχωρίστηκε στις 3.1.2017, θα πρέπει να θεωρείται εμπρόθεσμη αφού εμπίπτει εντός της περιόδου των 30 ημερών. Νομιμοποίηση Αιτήτριας/Εφεσείουσας 1 στην έγερση της παρούσας διαδικασίας Το επόμενο θέμα που θα πρέπει να εξετασθεί είναι το κατά πόσο η Αιτήτρια/Εφεσείουσα 1 νομιμοποιείται στην έγερση της παρούσας διαδικασίας, κάτι που εγείρει ως πρώτο λόγο ένστασης η πλευρά των Καθ΄ ων η Αίτηση/Εφεσιβλήτων. Και αυτό για το λόγον ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση παρέθεσαν αναντίλεκτα στοιχεία ότι στις 17.10.2016 εκδόθηκε Διάταγμα Εκκαθάρισης της στην Εταιρική Αίτηση 423/13, καταχωρισθείσα στις 12.6.
- Οι Καθ΄ ων η Αίτηση έχουν δίκαιο και η νομολογία την οποία έχουν επικαλεσθεί υποστηρίζει πλήρως τις απόψεις τους. Αρχίζοντας από το Άρθρο 233, του Περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113, αυτό αναφέρει ρητά ότι, κατά την εκκαθάριση εταιρείας από το Δικαστήριο, ο εκκαθαριστής έχει εξουσία να εγείρει ή υπερασπίσει οποιαδήποτε αγωγή ή άλλη διαδικασία στο όνομα και εκ μέρους της εταιρείας. Ο Επίσημος Παραλήπτης έχει δώσει άδεια με Τύπο Διορισμού Δικηγόρου Ενάγοντος στους δικηγόρους της Αιτήτριας, όπως εμφανίζονται εκ μέρους του, στις 14.3.2017, δηλαδή μετά την καταχώριση της παρούσας διαδικασίας (3.1.2017). Το θέμα όμως δεν είναι τυπικό όπως ισχυρίζεται η πλευρά των Αιτητών. Στην White Knight Holdings Public Company Limited v. Ήβης Χαραλάμπους, Π.Ε. Αρ. 140/2010, ημερομηνίας 23.3.2015, ήταν παραδεκτό ότι η εφεσείουσα εταιρεία, τελούσε υπό εκκαθάριση, ο δε εκκαθαριστής-Επίσημος Παραλήπτης είχε δώσει τη συγκατάθεσή του για συνέχιση της διαδικασίας. Δεν έγινε όμως οποιαδήποτε διαδικασία για τροποποίηση του τίτλου της έφεσης ή για συνέχιση της προώθησης της έφεσης από την, υπό εκκαθάριση εφεσείουσα εταιρεία. Ο Νικολάτος, Π, ανέφερε σχετικά: «.είχαμε την ευκαιρία να εξετάσουμε το ζήτημα που εγείρεται και, από τα όσα αναγράφονται στο Annual Practice του 1958 και ειδικά στις σελίδες 23, 53 και 310, καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι η ορθή διαδικασία θα ήταν να ζητηθεί άδεια για τροποποίηση του τίτλου ώστε, ως εφεσείουσα, να αναγράφεται η εφεσείουσα εταιρεία με την προσθήκη «υπό εκκαθάριση», διά του Εκκαθαριστού - Επισήμου Παραλήπτου. Στη σελίδα 23 του προαναφερόμενου Annual Practice αναγράφεται ότι, εκκαθαριστής ο οποίος εγείρει αγωγή για υπό εκκαθάριση εταιρεία, θα πρέπει να το πράξει στο όνομα της εταιρείας. Δηλαδή θα πρέπει να αναγράφεται στο σχετικό δικόγραφο ότι το δικόγραφο εκδίδεται από την αιτήτρια υπό εκκαθάριση εταιρεία, της οποίας ο εκκαθαριστής είναι συγκεκριμένο πρόσωπο, καθώς και η διεύθυνσή του. Στη σελίδα 53 του προαναφερόμενου Annual Practice γίνεται αναφορά στην απόφαση Bank of Ethiopia v. National Bank of Egypt
(1937)3 All E.R. 8 και τονίζεται ότι καμιά διαδικασία, (πλην εκείνων που είναι απαραίτητες για την εκκαθάρισή της), δεν μπορεί να εγερθεί από, υπό εκκαθάριση, εταιρεία, εκτός εάν εγείρεται με την εξουσιοδότηση του εκκαθαριστή. Και στη σελίδα 310, του προαναφερόμενου συγγράμματος, αναγράφεται ότι, η υπό εκκαθάριση εταιρεία, διά του εκκαθαριστού της, είναι ο ορθός ενάγων σε αγωγή εναντίον κατόχων αξιογράφων. Με βάση τα προαναφερόμενα θεωρούμε πως η ορθή και ενδεδειγμένη διαδικασία στην παρούσα υπόθεση θα ήταν η εξασφάλιση άδειας ή διατάγματος του Δικαστηρίου για τροποποίηση του τίτλου ώστε να αναγράφεται ότι η εφεσείουσα είναι, υπό εκκαθάριση, εταιρεία η οποία ενεργεί διά του εκκαθαριστού της. Αυτό δεν έγινε μέχρι σήμερα. Ήταν προϋπόθεση ότι θα γινόταν, την οποία έθεσε το παρόν Εφετείο κατά την προηγούμενη δικάσιμο, εφόσον ήταν αναγκαίο διάβημα για προώθηση της έφεσης. Υπό τις περιστάσεις, δεν βλέπουμε οποιοδήποτε λόγο για τον οποίο η διακριτική μας ευχέρεια δεν θα έπρεπε να ασκηθεί υπέρ της απόρριψης της έφεσης. Κατά συνέπεια και για τους προαναφερόμενους λόγους η έφεση απορρίπτεται. Έξοδα υπέρ της εφεσίβλητης θα υπολογισθούν από τον αρμόδιο Πρωτοκολλητή και να υποβληθούν για έγκριση από το Δικαστήριο.» Θεωρώ την πιο πάνω νομική θέση ξεκάθαρη, θέση η οποία εφαρμόζεται και στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Ως εκ τούτου, αποδέχομαι την εισήγηση της δικηγόρου των Καθ΄ ων η Αίτηση και θεωρώ ότι η παρούσα Αίτηση/Έφεση στο βαθμό που αφορά στην Αιτήτρια 1 θα πρέπει να απορριφθεί, γι΄ αυτό και απορρίπτεται. Νομιμοποίηση Αιτητή/Εφεσείοντα 2 στην έγερση της παρούσας διαδικασίας Θεωρώ ότι και ο Αιτητής 2 νομιμοποιείται στην έγερση της παρούσας διαδικασίας ως «ενδιαφερόμενο πρόσωπο, του οποίου τα έννομα συμφέροντα παραβλάπτονται» από την προτιθέμενη διαδικασία σύμφωνα με τις πρόνοιες του Άρθρου 44 ΙΓ του Ν.9/65. Εξάλλου, φαίνεται ότι και οι Καθ΄ ων η Αίτηση τον θεωρούν και οι ίδιοι ως ενδιαφερόμενο πρόσωπο αφού απέστειλαν προς αυτόν τις σχετικές ειδοποιήσεις. Ο Αιτητής 2, εκτός από Διευθυντής της Αιτήτριας 1, είναι και εγγυητής και υπό αυτή του την ιδιότητα, είχαν εκδοθεί εναντίον του αντίστοιχες αποφάσεις για τα οφειλόμενα ποσά. Με βάση όλα τα πιο πάνω και τη νομιμοποίησή του στην έγερση της παρούσας διαδικασίας, θα πρέπει να εξεταστούν τα επιχειρήματα που έχει προβάλει στην παρούσα διαδικασία. Αυτό γιατί, παρά το γεγονός ότι η Αίτηση της Αιτήτριας 1 θα απορριφθεί, σε περίπτωση που τα δικά του επιχειρήματα επιτύχουν, τότε θα οδηγήσουν σε επιτυχία της παρούσας Αίτησης/Έφεσης και στη ματαίωση του ορισθέντος πλειστηριασμού, κάτι που θα είναι επωφελές και για την Αιτήτρια 1. Λόγοι για τους οποίους καταχωρίζεται Αίτηση/Έφεση για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης Η αντίστοιχη πρόνοια, απαντάται στο Άρθρο 44 Γ
(3)του Ν.9/65 το οποίο παρατίθεται αυτούσιο:
(3)Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός τριάντα
(30)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο
(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης, για τους ακόλουθους λόγους: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙ (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙ (δ) εκκρεμεί αγωγή ενώπιον Δικαστηρίου για την ειδοποίηση που προβλέπεται στο εδάφιο
(1). Οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι ικανοποιούνται οι πιο πάνω προϋποθέσεις, αλλά οι ισχυρισμοί τους είναι γενικοί και αόριστοι. Είναι αυτοί που έχουν το βάρος της υπόθεσης να πείσουν το Δικαστήριο στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων ότι οι ισχυρισμοί τους ευσταθούν. Αναφέρουν ότι η προωθούμενη διαδικασία είναι λανθασμένη, παράτυπη και αντικανονική, ότι δεν τηρήθηκαν οι πρόνοιες της νομοθεσίας, αμφισβητούν τα οφειλόμενα στους Καθ΄ ων η Αίτηση ποσά και κατηγορούν τους Καθ΄ ων η Αίτηση ότι ξεκίνησαν τη διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου χωρίς να έχει προηγηθεί επαρκής έρευνα και αφού τηρούσαν συνεχώς αρνητική στάση στις προηγηθείσες διαπραγματεύσεις. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση αγνόησαν παντελώς το γεγονός ότι οι Αιτητές είχαν κάμει μεγάλες προσπάθειες για αποπληρωμή του οφειλόμενου χρέους. Θεωρώ ότι οι Αιτητές δεν έχουν αποσείσει το βάρος απόδειξης που φέρουν και δεν έχουν πείσει το Δικαστήριο ότι συντρέχει οποιαδήποτε προϋπόθεση του Άρθρου 44 Γ
(3), πιο πάνω, αφού οι πιο πάνω ισχυρισμοί τους παρέμειναν χωρίς να στοιχειοθετηθούν. Ισχυρισμοί Αιτητών για κατάχρηση της διαδικασίας εκ μέρους των Καθ΄ ων η Αίτηση Οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι μετά τις εκ συμφώνου Αποφάσεις, οι οποιεσδήποτε υποχρεώσεις τους ενσωματώθηκαν σ΄ αυτές και δεν υφίστανται με τον ίδιο τρόπο που υφίσταντο και προηγουμένως. Επομένως, είναι καταχρηστικό οι Καθ΄ ων η Αίτηση να επικαλούνται και να επιδιώκουν να χρησιμοποιήσουν το Μέρος VIA του Ν. 9/65 εφόσον η πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου αποτελεί πλέον μέρος της εκ συμφώνου εκδοθείσας δικαστικής αποφάσεως ή αποφάσεων. Έχω εξετάσει με πολλή προσοχή την πιο πάνω συλλογιστική η οποία αναπτύχθηκε σε πολλές διαδικασίες, πρωτόδικα μέχρι στιγμής, και έχει αποφασισθεί με διαφορετικό τρόπο από τους συναδέλφους δικαστές. Ο Ν.9/65, θεσπίστηκε μετά την κήρυξη της Κυπριακής Δημοκρατίας και κατήργησε την επί Αγγλοκρατίας εφαρμοζόμενη νομοθεσία, ήτοι, τον Περί Πωλήσεως Ενυποθήκων Νόμο, Κεφ.233, τον Περί Ασφαλειών Χρεών (Αδικήματα και Προστασία) Νόμο, Κεφ.234, και τον Περί Μεταβιβάσεως Γαιών Τροποποιητικό Νόμο, Κεφ.228. Το δε Άρθρο 54 εμπεριείχε μεταβατικές διατάξεις για να αποφευχθούν προβλήματα στην εφαρμογή του νέου νόμου. Ο Ν.9/65, προνοούσε ευθύς εξαρχής και έδιδε το δικαίωμα στον ενυπόθηκο δανειστή να προχωρήσει με πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου, ακόμη και πριν ή χωρίς την εξασφάλιση δικαστικής αποφάσεως. Με τον τροποποιητικό Νόμο 142(Ι)/2014, ενσωματώθηκε, μεταξύ άλλων το Μέρος VIA στο Νόμο, που τιτλοφορείται «Πώληση Ενυπόθηκου Ακινήτου από τον Ενυπόθηκο Δανειστή». Στην Αιτιολογική Έκθεση την οποία είχε υποβάλει ο Γενικός Εισαγγελέας κ. Κώστας Κληρίδης στη Βουλή για έγκριση του νομοσχεδίου, είχε αναφέρει ότι σκοπός του νομοσχεδίου ήταν η τροποποίηση του βασικού νόμου, με την εισαγωγή του νέου Μέρους VIA, το οποίο να προβλέπει για την πώληση ενυπόθηκων ακινήτων από τους ενυπόθηκους δανειστές, χωρίς την παρέμβαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου. Η ανάγκη εισαγωγής του εν λόγω Μέρους VIA, αποτελούσε μνημονιακή υποχρέωση και σκοπόν είχε την επιτάχυνση των διαδικασιών εκποίησης των ενυπόθηκων ακινήτων. Η διαδικασία διεξαγωγής της εκποίησης θα γίνεται εξ ολοκλήρου από τον ενυπόθηκο δανειστή χωρίς την παρέμβαση κυβερνητικών υπηρεσιών, είτε με πλειστηριασμό, είτε με πώληση. Είναι σαφές ότι η τροποποίηση που επήλθε με την ψήφιση του εν λόγω Νομοσχεδίου και την ενσωμάτωσή του ως Μέρος VIA στο βασικό Νόμο, δεν αφορά σε μεταβολή στους σκοπούς και στόχους του Νόμου, αλλά στη διαδικασία που αυτοί επιτυγχάνονται και στην επιτάχυνσή της. Ενώ μεν δεν υπήρξαν σαφείς πρόνοιες, για μεταβατικές διατάξεις, μπορεί να γίνει επίκληση του Άρθρου 44Α του Νόμου (το οποίο υπάγεται στο Μέρος VIA) το οποίο προνοεί: «Άρθρο 44Α.
(1)Οι διατάξεις του παρόντος Μέρους εφαρμόζονται σε κάθε περίπτωση σύμβασης υποθήκης, η οποία ενεγράφη στο κτηματικό μητρώο πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόμου ή η οποία εγγράφεται στο κτηματικό μητρώο μετά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόμου.
(2)Καμία διάταξη του Μέρους VI δεν απαγορεύει σε ενυπόθηκο δανειστή να προχωρήσει με την εφαρμογή της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους.
(3)Καμία διάταξη του παρόντος Μέρους δεν απαγορεύει στον ενυπόθηκο δανειστή την εφαρμογή της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VI: Νοείται ότι, σε περίπτωση που το ενυπόθηκο χρέος έχει καταστεί πληρωτέο πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Μέρους, τα χρονικά περιθώρια και οι διαδικασίες που προβλέπονται στο παρόν Μέρος δύναται να τυγχάνουν εφαρμογής από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόμου.
(4)Kαμία διάταξη του παρόντος Μέρους δεν αποκλείει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει με την έγερση πολιτικής αγωγής για την εξασφάλιση διατάγματος δικαστηρίου για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου.» Το εδάφιο
(4)πιο πάνω, είναι ξεκάθαρο ότι δίδει το δικαίωμα στον ενυπόθηκο δανειστή να εγείρει πολιτική αγωγή για την εξασφάλιση διατάγματος Δικαστηρίου για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Μάλιστα το λεκτικό είναι διατυπωμένο με αρκετά απόλυτο τρόπο. Παρόμοια πρόνοια υπήρχε και προηγουμένως στο Άρθρο 44, το οποίο εξακολουθεί να παραμένει σε ισχύ. Δημιουργείται επομένως το ερώτημα: σε μία τέτοια περίπτωση που κατόπιν αγωγής εξασφαλίζεται σχετικό διάταγμα, ποία θα είναι η διαδικασία που θα πρέπει να ακολουθηθεί; Στη δική μου αντίληψη, είναι ξεκάθαρο ότι είναι η ίδια που προνοείται στο Μέρος VIA. Αλλιώς εάν δεν εφαρμοζόταν το Μέρος VIA, η διαδικασία πώλησης, μετά από δικαστική απόφαση ελλείψει άλλης θεσμοθετημένης διαδικασίας, θα οδηγείτο σε αδιέξοδο και μη εφαρμογή της. Η κατάχρηση που επικαλούνται οι Αιτητές, πιθανόν να υπήρχε σε περίπτωση που, ο ενυπόθηκος δανειστής, προωθούσε ταυτόχρονα δύο διαδικασίες, ήτοι αγωγή και το δικαίωμα του να πωλήσει ο ίδιος το ενυπόθηκο ακίνητο, προς επίτευξη του ίδιου σκοπού. Στην παρούσα περίπτωση θεωρώ την εφαρμογή του Μέρους VIA ως φυσική συνέχεια της εξασφάλισης δικαστικού διατάγματος πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Γι΄ αυτό και εφόσον η χρήση του Μέρους VIA αποτελεί συνέχιση της δικαστικής απόφασης, τότε δεν τίθεται θέμα κατάχρησης. Ως εκ τούτου και αυτός ο λόγος που επικαλούνται οι Αιτητές αποτυγχάνει. Κατάληξη Με βάση όλα τα πιο πάνω, η Αίτηση/Έφεση απορρίπτεται με Έξοδα υπέρ των Καθ΄ ων η Αίτηση και σε βάρος των Αιτητών 1 και 2 αλληλέγγυα και/ή χωριστά όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή. [Υπ.] Χ. Ι. Πογιατζής, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /μκστ