Fonds Rusnano Capital S.A ν. Joint Stock Commercial Bank for Charity a

Fonds Rusnano Capital S.A ν. Joint Stock Commercial Bank for Charity and Spiritual Development of Fatherland "PERESVET" κ.α., Αρ. Αγωγής: 1772/14, 10/3/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. ΙΩΑΝΝΙΔΗ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1772/14 Μεταξύ: Fonds Rusnano Capital S.A Εναγόντων - και -

Nanoenergo Fund Limited, εκ Λευκωσίας
Sberezheniya and Investicii Management Limited εκ Λευκωσίας
Olesya Nikolskaya, εκ Λευκωσίας
Oleg Dyachenko εκ Ρωσίας
Natalia Podsosonnaya εκ Ρωσίας
Alter Domus Services Limited, εκ Λευκωσίας
Μετοχική εταιρεία κλειστού τύπου "Management company Savings and Investments" (Zakrytoe Aktsyonernoye Obshchestvo Upravlyayushchaya Kompaniya "Sberezheniya I Investicii") εκ Ρωσίας
Μετοχική εταιρεία ανοικτού τύπου "Composite Pipes" (Otkrytoe Aktsyonernoye Obshchestvo "Kompozitnye Truby") εκ Ρωσίας
Εταιρεία περιορισμένης ευθύνης "Bioinnovations" (Obshchestvo s organichennoi otvetstvennostyu "Bioinnovatskii") εκ Ρωσίας
Εταιρεία περιορισμένης ευθύνης "Coal Innovatsionnye Tekhnologii" ("Obshchestvos organichennoi otvetstvennostyu "Ugolnye Innovatsionnye Tekhnologii") εκ Ρωσίας
Εταιρεία περιορισμένης ευθύνης "Sarmat" (Obshchestvo s organichennoi otvetstvennostyu "Sarmat") εκ Ρωσίας
Εταιρεία περιορισμένης ευθύνης "Rice High Technologies" (Obshchestvos organichennoi otvetstvennostyu "Risovie Vysokie Tekhnologii") εκ Ρωσίας
Εταιρεία περιορισμένης ευθύνης "Hydropower Technologies" (Obshchestvo s ogranichennoi otvetstvennostyu "Tekhnologii Gidroenergetiki") εκ Ρωσίας
Εταιρεία περιορισμένης ευθύνης "Voronezh Factory of Composite Pipes" (Obshchestvos ogranichennoi otvetstvennostyu "Voronezhskiy Zavod Kompozitnykh Trub") εκ Ρωσίας
Εταιρεία περιορισμένης ευθύνης "Krasnodar Factor of Composite Pipes" (Obshchestvo s ogranichennoi otvetstvennostyu "Krasnodarskiy Zavod Kompozitnykh Trub") εκ Ρωσίας
Εταιρεία περιορισμένης ευθύνης "Sterlitamark Factory of Composite Pipes" (Obshchestvo s ogranichennoi otvetstvennostyu "Sterlitamaksiy Zavod Kompozitnykh Trub") εκ Ρωσίας Εναγομένων ΚΑΙ ΩΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΔΥΝΑΜΕΙ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 29/06/2015 Μεταξύ: Fonds Rusnano Capital S.A Εναγόντων και
Nanoenergo Fund Limited, εκ Λευκωσίας
Sberezheniya and Investicii Management Limited εκ Λευκωσίας
Olesya Nikolskaya, εκ Λευκωσίας
Oleg Dyachenko εκ Ρωσίας
Natalia Podsosonnaya εκ Ρωσίας
Alter Domus Services Limited, εκ Λευκωσίας
Μετοχική εταιρεία κλειστού τύπου "Management company Savings and Investments" (Zakrytoe Aktsyonernoye Obshchestvo Upravlyayushchaya Kompaniya "Sberezheniya I Investicii") εκ Ρωσίας
Μετοχική εταιρεία ανοικτού τύπου "Composite Pipes" (Otkrytoe Aktsyonernoye Obshchestvo "Kompozitnye Truby") εκ Ρωσίας
Εταιρεία περιορισμένης ευθύνης "Bioinnovations" (Obshchestvo s organichennoi otvetstvennostyu "Bioinnovatskii") εκ Ρωσίας
Εταιρεία περιορισμένης ευθύνης "Coal Innovatsionnye Tekhnologii" ("Obshchestvo s organichennoi otvetstvennostyu "Ugolnye Innovatsionnye Tekhnologii") εκ Ρωσίας 1.
Εταιρεία περιορισμένης ευθύνης "Sarmat" (Obshchestvo s organichennoi otvetstvennostyu "Sarmat") εκ Ρωσίας
Εταιρεία περιορισμένης ευθύνης "Rice High Technologies" (Obshchestvos organichennoi otvetstvennostyu "Risovie Vysokie Tekhnologii") εκ Ρωσίας
Εταιρεία περιορισμένης ευθύνης "Hydropower Technologies" (Obshchestvos ogranichennoi otvetstvennostyu "Tekhnologii Gidroenergetiki") εκ Ρωσίας
Εταιρεία περιορισμένης ευθύνης "Voronezh Factory of Composite Pipes" (Obshchestvo s ogranichennoi otvetstvennostyu "Voronezhskiy Zavod Kompozitnykh Trub") εκ Ρωσίας
Εταιρεία περιορισμένης ευθύνης "Krasnodar Factor of Composite Pipes" (Obshchestvo s ogranichennoi otvetstvennostyu "Krasnodarskiy Zavod Kompozitnykh Trub") εκ Ρωσίας
Εταιρεία περιορισμένης ευθύνης "Sterlitamark Factory of Composite Pipes" (Obshchestvo s ogranichennoi otvetstvennostyu "Sterlitamaksiy Zavod Kompozitnykh Trub") εκ Ρωσίας
Joint Stock Commercial Bank for Charity and Spiritual Development of Fatherland "PERESVET" εκ Ρωσίας
Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, εκ Λευκωσίας Εναγομένων Αίτηση Δια Κλήσεως ημερ. 26.1.16 εκ μέρους των Εναγομένων 17 για παραμερισμό και/ή ακύρωση διαταγμάτων κλπ Ημερομηνία: 10 Μαρτίου,
Εμφανίσεις: Για Αιτητές - Εναγόμενους 17: κ. Σ. Πίττας για Σωτήρη Πίττα & Σία ΔΕΠΕ. Για Καθ΄ων η Αίτηση - Ενάγοντες: κ. Ρ. Λοϊζίδης με κ. Κ. Πασιαρδή για Γιώργο Ζ. Γεωργίου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Ενάγοντες με Αγωγή (γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα) που κατέθεσαν στις 27.3.14 αξιώνουν εναντίον των Εναγομένων τις ακόλουθες θεραπείες, οι οποίες παρατίθενται αυτολεξεί: «Α. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι το ποσό των 45.000.000 Δολαρίων Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής το οποίο κατατέθηκε στους λογαριασμούς της Εναγόμενης 1 από τους Ενάγοντες έτυχε ιδιοποίησης και/ή παράνομης κατακράτησης και/ή παράνομης κατάσχεσης και/ή μεταχείρισης από τους Εναγόμενους 1 εώς 7 και συνεπεία της ιδιοποίησης και/ή της παράνομης κατάσχεσης και/ή μεταχείρισης από τους Εναγόμενους 1 εώς 7, επενδύθηκε και/ή κατατέθηκε και/ή μεταφέρθηκε στους λογαριασμούς των Εναγομένων 8-
Β. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η ιδιοποίηση και/ή παράνομη κατακράτηση και/ή παράνομη κατάσχεση και/ή μεταχείριση του ποσού των 45,000.000 Δολαρίων Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής εκ μέρους των Εναγομένων 1 εώς 7 ως περιγράφεται στην παράγραφο 1 (Α) πιο πάνω και/ή η διαδικασία και/ή πρακτική η οποία ακολουθήθηκε από τους Εναγόμενους 1 εώς 7 σε σχέση με την επένδυση του προαναφερθέντος ποσού έγινε κατά παράβαση του Νόμου περί Διεθνών Συλλογικών Επενδυτικών Σχεδίων Νόμου 47(Ι)/1999 ως έχει τροποποιηθεί καθώς και των σχετικών Κανονισμών (ΚΔΠ) που ψηφίσθηκαν βάσει αυτού του νόμου και/ή του Καταστατικού και/ή του Ιδρυτικού εγγράφου της Εναγόμενης 1 και/ή του Μνημονίου Ιδιωτικής Προσφοράς (Private Offering Memorandum) ημερομηνίας Ιουνίου 2012 και/ή των κανονισμών και των διαδικασιών που διέπουν την επιτροπή επενδύσεων («Investment Committee») της Εναγόμενης 1 και/ή γραπτών και/ή προφορικών συμφωνιών μεταξύ των Εναγόντων και των Εναγομένων 1 εώς
Γ. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι όλες οι μεταβιβάσεις και/ή επενδύσεις χρημάτων που περιγράφονται στις παραγράφους (Α) και (Β) πιο πάνω και που έγιναν από την Εναγόμενη 1 προς τους Εναγόμενους 8-16 είναι άκυρες και/ή ακυρώσιμες και ότι οποιεσδήποτε συμφωνίες συνήφθησαν μεταξύ των Εναγομένων 1-7 με τους Εναγόμενους 8-16 σε σχέση με τα χρήματα των Εναγόντων είναι παράνομες, άκυρες και στερούνται έννομου αποτελέσματος και δεν δεσμεύουν τους Ενάγοντες Δ. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι οι Εναγόμενοι 1-16 αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα συνωμότησαν για να προκαλέσουν χρηματοπιστωτική και/ή οικονομική δυσχέρεια και/ή απώλεια και/ή οποιασδήποτε άλλης φύσης ζημιά στους Ενάγοντες και/ή να ιδιοποιηθούν με παράνομα μέσα και/ή με νόμιμα μέσα, περιουσιακά στοιχεία των Εναγόντων και/ή οι Εναγόμενοι 1-16 αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα έθεσαν σε εφαρμογή απατηλά σχέδια (fraudulent design) με σκοπό να προκαλέσουν και/ή να αποσπάσουν δόλια και παράνομα περιουσιακά στοιχεία των Εναγόντων ήτοι το ποσό των 45.000.000,00 Δολαρίων Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Ε. Διάταγμα και/ή απόφαση του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσονται οι Εναγόμενοι 1-16 να επιστρέψουν το ποσό των 45.000.000 Δολαρίων Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής πλέον τόκο και συναφή έξοδα στους Ενάγοντες. ΣΤ. Διάταγμα και/ή απόφαση του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η παγοποίηση περιουσιακών στοιχείων και/ή να απαγορεύεται η αποξένωση περιουσιακών στοιχείων των Εναγομένων 1-16 μέχρι του ποσού των €45.000.000,00 ως και μετά την έκδοση απόφασης μέχρις ότου καταβληθεί στους Ενάγοντες το ποσό των €45.000.000,00 πλέον τόκο και συναφή έξοδα. Η. Διάταγμα και/ή Απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία να διατάσσονται Εναγόμενοι 1-16 όπως αποδώσουν ευρέως λογαριασμούς για το τι απέγιναν τα χρήματα των Εναγόντων. Θ. Επιπρόσθετα και/ή διαζευκτικά, Αποζημιώσεις και/ή παραδειγματικές και/ή τιμωρητικές αποζημιώσεις εναντίον των Εναγομένων 1-16 αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα για συνομωσία και/ή δόλο και/ή απάτη και/ή ψευδείς παραστάσεις και/ή συνομωσία για καταδολίευση δυνάμει εξαπάτησης σύμφωνα με το κοινοδίκαιο και το άρθρο 36 των Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο Κεφ.
I. Επιπρόσθετα και/ή διαζευκτικά, αποζημιώσεις για ζημιές και/ή απώλεια κερδών που υπέστησαν οι Ενάγοντες συνεπεία των παράνομων πράξεων των Εναγομένων 1-
Κ. Επιπρόσθετα και/ή διαζευκτικά με τα πιο πάνω, αποζημιώσεις 45.000.000,00 Δολαρίων Ηνωμένων Πολιτειών για παράβαση θέσμιου καθήκοντος και/ή για παράβαση του Νόμου περί Συλλογικών Επενδυτικών Σχεδίων Ν.47 (I) /1999 και/ή των σχετικών Κανονισμών (ΚΔΠ) που ψηφίστηκαν στα πλαίσια του εν λόγω Νόμου και/ή για παράβαση σύμβασης και/ή παράνομο πλουτισμό εκ μέρους των Εναγομένων 1-16 αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα εις βάρος των Εναγόντων. Λ. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία και/ή διάταγμα και/ή οποιουσδήποτε άλλους λογαριασμούς, εξετάσεις και οδηγίες που δυνατόν να καθοριστούν από το Δικαστήριο. Μ. Νόμιμο Τόκο. Ν. Έξοδα πλέον ΦΠΑ.» Στις 26.5.15 οι Ενάγοντες καταχώρισαν Αίτηση στη βάση της οποίας αδελφός Δικαστής εξέδωσε στις 29.6.15 τα ακόλουθα διατάγματα (σημειώνεται ότι τα διατάγματα εκδόθηκαν με τη συγκατάθεση των τότε Εναγομένων): «(Α) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να χορηγείται άδεια για προσθήκη της Joint Stock Commercial Bank for Charity and Spiritual Development of Fatherland "ΡΕRESVET" από τη Ρωσική Ομοσπονδία ως Εναγομένης 17 και της Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ως Εναγομένης 18 στην πολιτική αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο. (B) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η τροποποίηση του τίτλου του κλητήριου εντάλματος δια της προσθήκης της Joint Stock Commercial Bank for Charity and Spiritual Development of Fatherland "PERESVET" από τη Ρωσική Ομοσπονδία ως Εναγομένης 17 και της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ως Εναγομένης 18 στην πολιτική αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο. (Γ) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται και να επιτρέπεται η τροποποίηση του Γενικώς Οπισθογραφημένου Κλητήριου Εντάλματος στην υπό τον ως άνω τίτλο και αγωγή ως ακολούθως: α. Τροποποίηση της παραγράφου Α του Γενικώς Οπισθογραφημένου Κλητηρίου Εντάλματος δια της προσθήκης στο τέλος της παραγράφου των λέξεων «με την παράνομη ή/και αντί-συμβατική ή/και με την κατά παράβαση θέσμιου καθήκοντος, συνδρομή, ή/και ανέχεια ή/και βοήθεια των Εναγομένων 17 και 18». β. Τροποποίηση της παραγράφου Β του Γενικώς Οπισθογραφημένου Κλητηρίου Εντάλματος δια της προσθήκης στο τέλος της παραγράφου των λέξεων «με την παράνομη ή/και αντί-συμβατική ή/και με την κατά παράβαση θέσμιου καθήκοντος, συνδρομή, ή/και ανέχεια ή/και βοήθεια των Εναγομένων 17 και 18». γ. Τροποποίηση της παραγράφου Γ του Γενικώς Οπισθογραφημένου Κλητηρίου Εντάλματος δια της προσθήκης στην 3η γραμμή μετά των λέξεων «Εναγόμενους 8-16» των λέξεων «με την παράνομη ή/και αντί-συμβατική ή/και με την κατά παράβαση θέσμιου καθήκοντος, συνδρομή, ή/και ανέχεια ή/και βοήθεια των Εναγομένων 17 και 18». δ. Τροποποίησης της παραγράφου Δ του Γενικώς Οπισθογραφημένου Κλητήριου Εντάλματος δια της απαλείψεως των λέξεων «των Εναγομένων 1-16» και αντικαταστάσεως των δια των λέξεων «των Εναγομένων 1-18». ε. Τροποποίησης της παραγράφου Ε του Γενικώς Οπισθογραφημένου Κλητήριου Εντάλματος δια της απαλείψεως των λέξεων «των Εναγομένων 1-16» και αντικαταστάσεως των δια των λέξεων «των Εναγομένων 1-18». στ. Τροποποίησης της παραγράφου ΣΤ του Γενικώς Οπισθογραφημένου Κλητήριου Εντάλματος δια της απαλείψεως των λέξεων «των Εναγομένων 1-16» και αντικαταστάσεως των δια των λέξεων «των Εναγομένων 1-18». η. Τροποποίησης της παραγράφου Η του Γενικώς Οπισθογραφημένου Κλητήριου Εντάλματος δια της απαλείψεως των λέξεων «των Εναγομένων 1-16» και αντικαταστάσεως των δια των λέξεων «των Εναγομένων 1-18». θ. Τροποποίησης της παραγράφου Θ του Γενικώς Οπισθογραφημένου Κλητήριου Εντάλματος δια της απαλείψεως των λέξεων «των Εναγομένων 1-16» και αντικαταστάσεως των δια των λέξεων «των Εναγομένων 1-18». ι. Τροποποίησης της παραγράφου I του Γενικώς Οπισθογραφημένου Κλητήριου Εντάλματος δια της απαλείψεως των λέξεων «των Εναγομένων 1-16» και αντικαταστάσεως των δια των λέξεων «των Εναγομένων 1-18». κ. Τροποποίησης της παραγράφου Κ του Γενικώς Οπισθογραφημένου Κλητήριου Εντάλματος δια της απαλείψεως των λέξεων «των Εναγομένων 1-16» και αντικαταστάσεως των δια των λέξεων «των Εναγομένων 1-18»» Οι Εναγόμενοι 17 καταχώρισαν σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία στις 26.1.16, αφού είχαν εξασφαλίσει σχετικό διάταγμα από αδελφό Δικαστή στις 19.1.
Στις 26.1.16 καταχώρισαν επίσης την υπό εκδίκαση Αίτηση με την οποία αξιώνουν τις ακόλουθες θεραπείες: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να ακυρώνει και/ή παραμερίζει το διάταγμα ημερ. 7/10/2015 με το οποίο επιτράπει η επίδοση εκτός δικαιοδοσίας των δικαστικών εγγράφων στους Αιτητές γιατί δεν πληρείτο καμία προϋπόθεση για την έκδοση αυτού, και/ή Β. Άνευ βλάβης των ανωτέρων και διαζευτικά και/ή περαιτέρω διάταγμα του Δικαστηρίου που να ακυρώνει και/ή παραμερίζει το μέρος του διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 7/10/2015 που εξουσιοδοτεί την επίδοση των δικαστικών εγγράφων στους Αιτητές μέσω συστημένης επιστολής και/ή ταχυμεταφορέα (COURIER) και/ή μέσω των Ρώσων Δικηγόρων των Εναγόντων, γιατί οι εν λόγω μέθοδοι επίδοσης παραβιάζουν τις πρόνοιες της Διμερούς Συμφωνίας Κύπρου Ρωσίας (Κυρωτικός Νόμος 172/1986) και/ή τις πρόνοιες του Κυρωτικού Νόμου 40/1982 της Διεθνούς Σύμβασης Περί της Αλλοδαπής Επίδοσης Δικαστικών και ετέρων Εγγράφων εις Αστικάς και Εμπορικάς Υποθέσεις, και/ή Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να ακυρώνει και/ή παραμερίζει την επίδοση των δικαστικών εγγράφων στους Αιτητές που έγινε από τους Ενάγοντες μέσω συστημένης επιστολής και/ή ταχυμεταφορέα ως ελαττωματικής (BAD SERVICE), γιατί παραβιάζει τις πρόνοιες του Κυρωτικού Νόμου 172/1986 και/ή του Κυρωτικού Νόμου 40/1982, και/ή Δ. Άνευ βλάβης των ανωτέρων και/ή διαζευτικά και/ή περαιτέρω διάταγμα του Δικαστηρίου που να ακυρώνει και/ή παραμερίζει το διάταγμα ημερ. 29/6/2015 με το οποίο επιτραπεί η συνένωση (JOINING) των Αιτητών ως Εναγομένων στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλον αγωγή, γιατί δεν πληρούντο οι προϋποθέσεις για την έκδοση τέτοιου διατάγματος και/ή που να διατάζει την διαγραφή του ονόματος των Αιτητών ως Εναγομένων, από τον τίτλον της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλον αγωγής. Ε. Οιανδήποτε άλλο διάταγμα και/ή θεραπεία και/ή οδηγίες ήθελε κρίνει ορθό και δίκαιο το Σεβαστό Δικαστήριο. ΣΤ. Τα έξοδα της Αίτησης (Αρ. ΦΠΑ 10223047Ε).» Η Νομική βάση της Αίτησης παρατίθεται αυτολεξεί: «Η παρούσα αίτηση στηρίζεται στη Δ. 48 - θθ 1, 2, 3 και 8(r.1), Δ. 16 - θ. 9, στην Δ.2 θ. 2, Δ. 5Α, Δ. 6, Δ. 9, θθ 4, 10 και 11, Δ.25 Θ. 1, Δ.27, Θ3 και Δ. 64, στις πρόνοιες του Κυρωτικού Νόμου 172/86 και ειδικώτερα τα Άρθρα 7-9, στις πρόνοιες του Κυρωτικού Νόμου 40/82 και ειδικώτερα τα Άρθρα 2 και 10, και επί της εγγενούς εξουσίας και πρακτικής του Δικαστηρίου.» Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της δικηγόρου κας Εύης Λάμπρου, η οποία δηλώνει δεόντως εξουσιοδοτημένη από τους Αιτητές να προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση εκ μέρους τους. Στο περιεχόμενο της ένορκής της δήλωσης θα αναφερθώ στη συνέχεια. Οι Ενάγοντες στις 17.3.16 καταχώρισαν Ένσταση η οποία βασίζεται στους ακόλουθους λόγους: «
Το Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 07/10/2015 με το οποίο επετράπη η επίδοση εκτός δικαιοδοσίας των δικαστικών εγγράφων στους Εναγόμενους 17 εκδόθηκε καθόλα νομότυπα και κανονικά βάσει των Νόμων και Κανονισμών.
Οι Ενάγοντες έχουν επιδώσει καθόλα νομότυπα και κανονικά βάσει των Νόμων, Κανονισμών και Διαταγμάτων του Δικαστηρίου.
Οι Ενάγοντες συμμορφώθηκαν πλήρως με τις πρόνοιες του Διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 07/10/
Οι Εναγόμενοι 17 προφανώς έλαβαν γνώση και/ή πληροφορήθηκαν και/ή ειδοποιήθηκαν αναφορικά με την εκκρεμούσα διαδικασία ενώπιον των Κυπριακών Δικαστηρίων και έλαβαν και/ή ήλθε εις γνώση τους η ειδοποίηση κλητήριου εντάλματος.
Οι Εναγόμενοι 17 δεν υπέστησαν οποιαδήποτε ζημιά και/ή παραπλανήθηκαν και/ή επηρεάστηκαν δυσμενώς καθ' οποιοδήποτε τρόπο τα έννομα δικαιώματα τους καθώς το Διάταγμα για σφράγιση του κλητήριου εντάλματος εκδόθηκε σύμφωνα με τις πρόνοιες των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και των Κανονισμών που διέπουν το θέμα καταχώρησης αγωγών εναντίον αλλοδαπών προσώπων.
Ακόμη και αν το Δικαστήριο εντοπίσει κάποια παρατυπία στην επίδοση, αυτή είναι θεραπεύσιμη βάσει της Δ.64 αφού οι Εναγόμενοι 17 δεν ερημοδίκησαν, αλλά εμφανίστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου εγκαίρως, έστω και υπό διαμαρτυρία.
Η Αίτηση είναι πρόωρη καθότι ακόμα εκκρεμεί η επίδοση των εγγράφων από το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξης σύμφωνα με τον περί Συμβάσεως περί της εν τη Αλλοδαπή Επιδόσεως Δικαστικών και ετέρων Εγγράφων εις Αστικάς και Εμπορικάς Υποθέσεις (Κυρωτικός) Νόμο 1982 (Ν. 40/82) και/ή τον Νόμο για την Κύρωση της Συνθήκης μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών για Παροχή Νομικής Συνδρομής σε θέματα Αστικού και Ποινικού Δικαίου Ν. 172/
Το Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 29/06/2015 με το οποίο επετράπη η προσθήκη των Εναγομένων 17 ως Εναγόμενοι στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή εκδόθηκε καθόλα νομότυπα και κανονικά βάσει των Νόμων και Κανονισμών.
Η αιτούμενη ακύρωση και/ή παραμερισμός των διαταγμάτων του Δικαστηρίου ημερομηνίας 7/10/2015 και 29/06/2015 θα είχε ως μοναδικό σκοπό να πλήξει την απονομή της δικαιοσύνης και/ή δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο να δοθεί τέτοιου είδους διάταγμα υπό τις περιστάσεις.
Η αίτηση είναι καταχρηστική και ενάντια στο συμφέρον της δικαιοσύνης.
Η αίτηση είναι παράτυπη, ανυπόστατη και δεν έχει και/ή δεν αναφέρεται σε αυτή οποιοδήποτε νομικό έρεισμα και/ή στερείται ορθής νομικής βάσης και/ή διαδικασίας.
Οι Εναγόμενοι 17 δεν παρουσιάζουν σοβαρούς και/ή επαρκείς λόγους που να δικαιολογούν το αιτητικό.
Έγκριση της παρούσας αίτησης ενδέχεται να προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στους Ενάγοντες.
Είναι πρόσφορο και δίκαιο στην παρούσα περίπτωση όπως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκηθεί υπέρ της απόρριψης της αίτησης.
Περαιτέρω λόγοι εμφαίνονται στην επισυνημμένη Ένορκο Δήλωση του κ. Γιώργου Σ. Ιωάννου.». Η Ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του δικηγόρου κ. Γιώργου Σ. Ιωάννου, ο οποίος δηλώνει δεόντως εξουσιοδοτημένος από τους Ενάγοντες-Καθ΄ ων η Αίτηση να προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση εκ μέρους τους. Στις παραγράφους 5-8 αναφέρει τα ακόλουθα: «
Κατά ή περί τον Οκτώβριο 2015 οι Καθ' ων η Αίτηση προχώρησαν με επίδοση μέσω ταχυδιανομής (courier) όλων των εγγράφων προς τους Αιτητές σύμφωνα με το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 07/10/
Επιπρόσθετα περί τον Δεκέμβριο του 2015 Ειδοποίηση του Κλητήριου Εντάλματος με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο όλα τα συναφή έγγραφα επιδόθηκαν προς τους Αιτητές μαζί με πιστοποιημένο αντίγραφο του διατάγματος μέσω των δικηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση στην Ρωσική Ομοσπονδία, Egorov Puginsky Afanasiev & Partners, σύμφωνα με το δίκαιο της Ρωσικής Ομοσπονδίας (Τεκμήριο 3).
Περαιτέρω, κατά ή περί την 01/12/2015 οι Καθ' ων η Αίτηση προχώρησαν και παράδωσαν στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξης όλα τα έγγραφα για επίδοση σύμφωνα με τον περί Συμβάσεως περί της εν τη Αλλοδαπή Επιδόσεως Δικαστικών και ετέρων Εγγράφων εις Αστικάς και Εμπορικάς Υποθέσεις (Κυρωτικός) Νόμο 1982 (Ν. 40/82) και/ή τον Νόμο για την Κύρωση της Συνθήκης μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών για Παροχή Νομικής Συνδρομής σε θέματα Αστικού και Ποινικού Δικαίου Ν.172/1986 (Τεκμήριο 4).
Οι Καθ' ων η Αίτηση ακολούθησαν ρητά το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 07/10/2015 και προχώρησαν με όλες τις μεθόδους επίδοσης ως αυτές αναφέρονται στο εν λόγω διάταγμα.» Με άδεια του Δικαστηρίου, οι Ενάγοντες καταχώρισαν Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση. Έχω θέσει ενώπιον μου το σύνολο του μαρτυρικού υλικού που έχει προσκομιστεί και από τις δύο πλευρές για σκοπούς της παρούσας Αίτησης και θα σταθώ σε αυτό όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Έχω επίσης θέσει ενώπιον μου και τα όσα ανέφεραν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους. Νοείται ότι θα εξετάσω τις θέσεις και τα επιχειρήματα της κάθε πλευράς στο βαθμό που απαιτείται για τις ανάγκες της υπόθεσης έχοντας πάντα κατά νου ότι «Δεν αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της αιτιολόγησης δικαστικής απόφασης ειδική αναφορά ή διαπραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται» (Νίκος Οδυσσέα ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 490). Ξεκινώ από το αίτημα που αφορά στο διάταγμα που εξέδωσε αδελφός Δικαστής με το οποίο οι Αιτητές συνενώθηκαν ως Εναγόμενοι 17, και με το οποίο τροποποιήθηκε το κλητήριο ένταλμα για να αποκαλύπτεται αιτία Αγωγής και εναντίον των Αιτητών, η οποία αφορά σε «παράνομη ή/και αντισυμβατική ή/και με την κατά παράβαση θέσμιου καθήκοντος, συνδρομή, ή/και ανέχεια ή/και βοήθεια των Εναγομένων 17 και 18». Ως ελέχθη στην Οδυσσέως ν. Λαϊκής Κυπρ. Τραπ. Λτδ

(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 1372, 1375, 1377: «Η επιλογή των εναγομένων προσώπων σε μια αγωγή είναι δικαίωμα το οποίο ανήκει βασικά στον ενάγοντα. (Βλ. Supreme Court Practice 1982 3 - σελ. 210. Το Δικαστήριο έχει ωστόσο την εξουσία (Βλ. Κανόνες Πολιτικής Δικονομίας - Διαταγή 9 θ.10) να διατάξει σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, είτε κατόπιν αιτήσεως είτε χωρίς αίτηση, την προσθήκη οποιουδήποτε προσώπου ως διαδίκου την παρουσία του οποίου θεωρεί αναγκαία για την πλήρη και αποτελεσματική επίλυση όλων των θεμάτων που εγείρονται στην αγωγή. Είναι αυτόδηλο ότι το ζήτημα εμπίπτει στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου και καθώς έχει ειπωθεί στην Παπαχριστοφόρου ν. Χαραλάμπους (ανωτέρω), η απόφανση ως προς το αν βρίσκονται όλοι οι αναγκαίοι διάδικοι ενώπιον του δικαστηρίου είναι συναρτημένη προς τα επίδικα θέματα όπως αυτά προσδιορίζονται στις γραπτές προτάσεις. .............................................. Καθώς έχει προαναφερθεί, η προσθήκη διαδίκου είναι ζήτημα το οποίο εμπίπτει εντός της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Προκειμένου να καταστεί δυνατή η αποτελεσματική εκδίκαση όλων των επίδικων θεμάτων μεταξύ των διαδίκων το Δικαστήριο διαθέτει ευρεία διακριτική ευχέρεια η οποία του παρέχει τη δυνατότητα διαγραφής, προσθήκης ή αντικατάστασης διαδίκου σε μια εκκρεμούσα διαδικασία.» Στην Mepa Manag. LIMITED κ.ά ν. Αγροτικής Ετ. Γεν. Ασφαλ.

(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 772, στην οποία παρέπεμψε ο κ. Πίττας, διαβάζουμε τα ακόλουθα από τις σελ. 778-779: «Το ζήτημα της προσθήκης διαδίκου εμπίπτει εντός της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου. Όπως έχει νομολογηθεί το δικαστήριο διαθέτει ευρεία διακριτική ευχέρεια να κάμει οποιεσδήποτε αναγκαίες τροποποιήσεις σε σχέση με τους διαδίκους με το να τους προσθέσει, να τους διαγράψει ή να τους αντικαταστήσει και να επιφέρει τέτοιες αλλαγές όσες είναι αναγκαίες για να καταστήσει δυνατή την αποτελεσματική εκδίκαση όλων των μεταξύ των διαδίκων επίδικων θεμάτων (Βλ. Van Gelder, Apsimon & Co v. Sowerby Bridge United District Flour Society [1890] 44 Ch D 374, C.A., Montgomery v. Foy, Morgan & Co [1895] 2 Q.B. 321, C.A., Bennetts & Co v. McIlwraith & Co [1896] 2 Q.B. 464, C.A., Ideal Films Ltd v. Richards [1927] 1 K.B. 374, C.A., Wilson v. Balcarres [1893] 1 Q.B. 422, Robinson v. Geisel [1894] 2 Q.B. 688). Στην Byrne and Another v. Brown [1889] 22 Q.B.D. 657 ο Lord Esher, M.R. έχει πραγματευθεί ως πιο κάτω το ζήτημα της προσθήκης διαδίκου: "One of the chief objects of the Judicature Acts was to secure that, wherever a Court can see in the transaction brought before it that the rights of one of the parties will or may be so affected that under the forms of law other actions may be brought in respect of that transaction, the Court shall have power to bring all the parties before it, and determine the rights of all in one proceeding. It is not necessary that the evidence in the issues raised by the new parties being brought in should be exactly the same; it is sufficient if the main evidence, and the main inquiry, will be the same, and the Court then has power to bring in the new parties, and to adjudicate in one proceeding upon the rights of all the parties before it." Σε ελληνική μετάφραση: "Ένας από τους κύριους σκοπούς των Judicature Acts ήταν να εξασφαλιστεί ότι οποτεδήποτε το δικαστήριο μπορεί να διακρίνει από την διαδικασία η οποία βρίσκεται ενώπιον του ότι τα δικαιώματα ενός από τους διαδίκους θα επηρεαστούν ή δυνατόν να επηρεαστούν με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε δυνάμει των υφιστάμενων διαδικαστικών θεσμών δυνατό να εγερθούν άλλες αγωγές σε σχέση με την ίδια πράξη, το δικαστήριο θα έχει εξουσία να φέρει όλα τα μέρη ενώπιον του, και να αποφασίσει επί των δικαιωμάτων τους σε μια διαδικασία. Δεν είναι απαραίτητο όπως η μαρτυρία, που προκύπτει για τα επίδικα θέματα που εγείρονται από την προσθήκη των μερών, είναι ακριβώς η ίδια. Είναι αρκετό αν η κυρίως μαρτυρία και η κυρίως έρευνα, θα είναι οι ίδιες και το δικαστήριο έχει εξουσία να προσθέσει τα νέα μέρη, και να αποφασίσει επί των δικαιωμάτων όλων των μερών που βρίσκονται ενώπιον του σε μια διαδικασία." Η πιο πάνω προσέγγιση αποτελεί, σύμφωνα με τον Lord Denning, M.R. μια πολύ ευρεία ερμηνεία του σχετικού διαδικαστικού κανονισμού η οποία πρέπει να τυγχάνει προτίμησης έναντι της στενής ερμηνείας η οποία έχει δοθεί από τον Lord Devlin στην Amon v. Raphael Tuck & Sons Ltd [1956] 1 All E.R. 273 (Βλ. Gurtner v. Circuit [1968] 1 All E.R. 328, 332). » Σημειώνεται πως στην εν λόγω υπόθεση οι αρχικοί Εναγόμενοι είχαν ένσταση στο αίτημα των Εναγόντων να προσθέσουν και άλλο πρόσωπο ως Εναγόμενο. Το Εφετείο σε συμφωνία με το Πρωτόδικο Δικαστήριο, τόνισε, ανάμεσα σε άλλα, πως η διαδικασία προσθήκης Εναγομένου δεν προσφέρεται για καθοριστική επίλυση της τύχης της Αγωγής σε σχέση με οποιονδήποτε από τους Εναγομένους. Στη δική μας περίπτωση βρίσκω ότι είχε τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου αρκετή μαρτυρία, η οποία δεν αξιολογείται, που δικαιολογούσε την προσθήκη των Αιτητών ως συνεναγομένων στην Αγωγή. Σχετικές είναι οι παράγραφοι 14-24 από την ένορκη δήλωση του κ. Κωνσταντίνου Λαμπριανίδη που υποστήριζε την Αίτηση των Εναγόντων. Οι Αιτητές-Εναγόμενοι 17 αναφέρουν (ένορκη δήλωση της κας Εύης Λάμπρου) ότι οι Ενάγοντες «δήθεν επληροφορήθηκαν τον δήθεν διορισμό των Αιτητών ως Υπό Εμπιστευματοδόχων της Εναγόμενης 1 από υπαλλήλους της Κεντρικής Τράπεζας Κύπρου» και άλλα παρόμοια, με τα οποία ουσιαστικά αμφισβητούν την αλήθεια των ισχυρισμών των Εναγόντων σε σχέση με την ευθύνη των Αιτητών-Εναγομένων 17 και σε σχέση με τα όσα τους καταλογίζουν. Δεν είναι όμως σε αυτό το στάδιο που θα αποφασιστεί η τύχη της Αγωγής σε σχέση με τους Αιτητές-Εναγόμενους

Χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία, καταλήγω πως η Αίτηση στο μέρος που αφορά στο διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 29.6.15, θα πρέπει να απορριφθεί. Η Αίτηση προσβάλλει και τα διατάγματα ημερ. 7.10.15 που εξέδωσε επίσης αδελφός Δικαστής. Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι οι Αιτητές-Εναγόμενοι 17 έλαβαν τα δικαστικά έγγραφα της παρούσας Αγωγής που τους αφορά, και συνεπώς περιήλθε σε γνώση τους η συγκεκριμένη δικαστική διαδικασία. Ως ελέχθη, με άδεια του Δικαστηρίου έχει επιτραπεί η καταχώριση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης ημερ. 17.1.17 εκ μέρους των Εναγόντων στην οποία αναφέρονται, ανάμεσα σε άλλα, τα ακόλουθα: «
Στις 12/09/16 πληροφορηθήκαμε από τους Ενάγοντες/Καθ' ων η Αίτηση, ότι εξασφάλισαν αντίγραφο του διατάγματος του αρμόδιου Δικαστηρίου της Μόσχας, Moscow Arbitrazh Court, ημερομηνίας 24/05/2016, που επιβεβαίωνε την επίδοση των εγγράφων που αποστάληκαν σε αυτό από το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξης σύμφωνα με τον περί Συμβάσεως περί της εν τη Αλλοδαπή Επιδόσεως Δικαστικών και Ετέρων Εγγράφων εις Αστικάς και Εμπορικάς Υποθέσεις (κυρωτικός) Νόμο 1982 (Ν. 40/1982). Αντίγραφο του εν λόγω διατάγματος επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1 και η μετάφραση του στα αγγλικά ως Τεκμήριο
Συγκεκριμένα το διάταγμα ημερομηνίας 24/05/2016 αναφέρει ότι "The request sent by the Ministry of Justice and Public Order in the Republic of Cyprus for the service of process by the Moscow Arbitrazh Court shall be deemed fulfilled".
Ως εκ των ανωτέρω, όλες οι μέθοδοι επίδοσης που προνοούνται διαζευκτικά από το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 07/10/2015 έγιναν μέχρι τις 24/05/
Ως εκ τούτου, οι Ενάγοντες/Καθ' ων η Αίτηση θεωρούν ότι οποιοσδήποτε ισχυρισμός των Εναγομένων 17 περί ελαττωματικής επίδοσης (Bad Service) των δικαστικών εγγράφων είναι ανυπόστατος.
Η εξέλιξη αυτή είναι ουσιώδης και δύναται να επηρεάσει την εκδίκαση της αίτησης των Εναγομένων
Η εν λόγω εξέλιξη επιβάλλεται να αποκαλυφθεί στο Δικαστήριο έτσι ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη εικόνα των γεγονότων κατά την εξέταση της αίτησης των Εναγομένων 17 ημερομηνίας 26/01/
Όταν η Αίτηση των Εναγομένων 17 ημερομηνίας 26/01/2016 ήταν ορισμένη ενώπιον του Δικαστηρίου για Ακρόαση στις 15/06 και 30/06, οι Εναγόμενοι 17 παρέλειψαν να ενημερώσουν τους δικηγόρους τους στην Κύπρο και απέκρυψαν από το Δικαστήριο το γεγονός ότι η επίδοση των εγγράφων της διαδικασίας μέσω των αρμοδίων αρχών βάσει του Νόμου 40/1982 έλαβε χώρα από το Moscow Arbitrazh Court στις 24/05/2016.» Στην ένορκη δήλωση επισυνάπτονται τα σχετικά έγγραφα που επιβεβαιώνουν την επίδοση, για την οποία ο ενόρκως δηλών κάνει αναφορά. Σημειώνεται ότι η μαρτυρία αυτή δεν έχει αμφισβητηθεί από τους Αιτητές. Αναφέρω εδώ ότι η κα Εύη Λάμπρου στην παράγραφο 5 της ένορκης δήλωσης της, αναφέρει ότι οι Ρώσοι δικηγόροι των Αιτητών την πληροφόρησαν ότι οι τελευταίοι έλαβαν τα δικαστικά έγγραφα που απεστάληκαν σε αυτούς μέσω ταχυμεταφορέα (courier). Ισχυρίζεται επίσης ότι δεν έγινε επίδοση στους Αιτητές «με τη μέθοδο που ορίζει και απαιτά επιτακτικά η Διεθνής Σύμβαση της Χάγης ή η Διμερής Συμφωνία Κύπρου-Ρωσίας, ήτοι μέσω του Υπουργείου Δικαιοσύνης». Ως γνωστό, εκείνο που εξετάζεται σε κάθε περίπτωση υποκατάστατης επίδοσης είναι κατά πόσο ο προσφερόμενος τρόπος θα θέσει κατά λογική προοπτική, αν όχι βεβαιότητα, το κλητήριο ή άλλα έγγραφα υπόψη του Εναγομένου (δες υποθέσεις Karim v. Κονιδάρη

(1994)1 Α.Α.Δ. 36 και Φραγκέσκου ν. Γρηγορίου

(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 1765). Ως ελέχθη, είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι τελικά οι Εναγόμενοι 17 - Αιτητές, ενημερώθηκαν για τη δικαστική διαδικασία που τους αφορά, αφού έλαβαν τα δικαστικά έγγραφα σύμφωνα με τα εκδοθέντα διατάγματα του Δικαστηρίου. Περαιτέρω, από τη Συμπληρωματική Ένορκη δήλωση ημερ. 17.1.17 του κ. Γιώργου Σ. Ιωάννου, προκύπτει ότι η επίδοση έγινε και μέσω του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης. Παρόμοια θέματα κάλυψε η Ενδιάμεση Απόφαση ημερ. 29.4.14, της κας Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. (ως ήταν τότε) στην Αγωγή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού 3463/13, Sergei Petrovich Poymanov v. Aletarro Limited κ.ά.. Παραθέτω το πιο κάτω απόσπασμα από την Απόφαση της, χωρίς να χρειάζεται να προσθέσω ο,τιδήποτε άλλο: «Β. Εξέταση του θέματος της κακής επίδοσης Είναι χρήσιμη η αναφορά εν προκειμένω στην υπόθεση Φραγκέσκου ν. Γρηγορίου

(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 1765 όπου τέθηκε ότι "το κύριο ερώτημα σε κάθε περίπτωση υποκατάστατης επίδοσης, όπως η λογική του πράγματος επιβάλλει, είναι κατά πόσο ο προσφερόμενος τρόπος θα θέσει, κατά λογική προοπτική, αν όχι βεβαιότητα, το κλητήριο υπόψη του εναγομένου (βλ. The Annual Practice, I960, Vol. 1, παραγ. 133-134)". Στη κρινόμενη περίπτωση το Δικαστήριο, αφού είχε ενώπιον του όλα τα δεδομένα, που αφορούσαν την ισχυριζόμενη εμπλοκή των Εναγομένων 9 αλλά και το θέμα της καταλληλότερης επίδοσης προς αυτούς στη Ρωσία, αποφάσισε ότι ο συγκεκριμένος τρόπος επίδοσης, υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης, ήταν ο πλέον κατάλληλος. Η επείγουσα υφή της διαδικασίας δεν μπορούσε να θεωρηθεί παράλογη από το στάδιο εκείνο απλώς επειδή η αίτηση και το συντηρητικό διάταγμα δεν αφορούσε τους Εναγόμενους 9. Η ύπαρξη διατάγματος, κατά το χρόνο εκείνο, δηλαδή στις 20.08.2013, κατά τη κρίση μου, έθετε το όλο θέμα της αγωγής ως επείγουσας, αφού η όλη στάση του Ενάγοντα στη προώθηση της αγωγής είναι ένα απόλυτα σχετικό θέμα σε συνάρτηση με το διάταγμα. Ακριβώς, ακολουθώντας την αιτιολογική βάση της υπόθεσης Φραγκέσκου (ανωτέρω) αλλά και των συναφών αναφορών στο Annual Practice, εκείνο που έχει σημασία είναι ότι ο διαταχθείς τρόπος επίδοσης να θέσει, κατά λογική προοπτική, τη διαδικασία υπόψη του Εναγομένου. Πράγμα, που εδώ, έχει συντελεστεί αφού η διαδικασία έχει γνωστοποιηθεί στους Εναγομένους 9 αναφορικά με το κλητήριο ένταλμα, την ειδοποίηση του κλητηρίου εντάλματος, μαζί με το σχετικό διάταγμα και τη μονομερή αίτηση, με βάση την οποία εκδόθηκε το διάταγμα που αφορούσε την επίδοση. Επίσης, περιλαμβανόταν στα δοθέντα έγγραφα, τόσο η ένορκη δήλωση που συνόδευε την αίτηση όπως επίσης και τα σχετικά τεκμήρια. Σημειώνεται ακόμη - και είναι πολύ σημαντικό- ότι όλα τα έγγραφα ήταν μεταφρασμένα στη Ρωσική γλώσσα. Στη παράγραφο 7 της ένορκης δήλωσης που στηρίζει την αίτηση, γίνεται ρητή παραδοχή ότι οι Εναγόμενοι έλαβαν όλα τα έγγραφα στις 26.05.2013, με αποτέλεσμα ο σκοπός της επίδοσης να επιτευχθεί, σύμφωνα με τη πιο πάνω νομολογία. Θα συμφωνήσω δε με τους ευπαίδευτους συνηγόρους του Ενάγοντα ότι η Σύμβαση της Χάγης και η συνθήκη μεταξύ Ρωσίας και Κύπρου δεν αναιρούν τις εξουσίες του Δικαστηρίου, εφόσον βέβαια δοθεί το κατάλληλο υπόβαθρο, να ασκήσει τις εξουσίες που πηγάζουν από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας αλλά και με βάση τις συμφυείς εξουσίες. Το Δικαστήριο αυτό έπραξε, αποφασίζοντας για τη μορφή επίδοσης, η οποία υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης, θα ήταν αρκούντως γρήγορη και ικανοποιητική ως προς την πλήρωση της απαραίτητης προϋπόθεσης της γνωστοποίησης της διαδικασίας στον Εναγόμενο. Πράγμα το οποίο έχει συντελεστεί. Άλλωστε η θεώρηση μου είναι ότι η ένσταση της Ρωσίας για τον τρόπο επίδοσης με ταχυδρομείο ή άμεσα σε πολίτη της, όπως προβλήθηκε από τον Αιτητή, ακριβώς δεν ισχύει όταν υπάρχει σχετικό διάταγμα του Δικαστηρίου, όπως εν προκειμένω. Ωστόσο και αν ακόμη δεν είναι ορθή η πιο πάνω προσέγγιση μου και αν όντως υπήρξε λάθος ή παρατυπία στην συντελεσθείσα επίδοση, κρίνω ότι αυτό δεν θα πρέπει να οδηγήσει σε ακύρωση της επίδοσης, αφού ακριβώς καμία ζημιά δεν φάνηκε να προκαλείται στον Εναγόμενο (βλ. Pat Jones ν. Ξένια Δημητρίου κ.α.

(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1526). Άλλωστε, αναρωτιέται εύλογα κανείς τι νόημα θα υπήρχε αν ακυρωνόταν η επίδοση και λάμβαναν χώρα άλλα διαβήματα για γνωστοποίηση εκ νέου στον Εναγόμενο μιας διαδικασίας που ήδη γνώριζε. Αυτό δεν θα ήταν λογικό και θα είχε ως αποτέλεσμα απλώς την καθυστέρηση της διαδικασίας της αγωγής. Ιδιαίτερα χρήσιμη καθοδήγηση για τα θέματα αυτά, κρίνω, προσφέρει η πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Alpha Bank Cyprus Ltd v. Sisenh Dau (Π.Ε. 23/13, ημερομηνίας 13.9.2013, η οποία, αν και αφορούσε μόνο επίδοση με βάση τον Ε.Κ. 1393/07, προβαίνει σε γενικότερα χρήσιμα σχόλια ως προς σειρά παρατυπιών που παρουσιάσθηκαν. Παραθέτω κάποια αποσπάσματα της απόφασης αυτής: «... Πρόκειται για τυπολατρική εισήγηση που έρχεται σε αντίθεση, όχι μόνο με το όλο πνεύμα του Κανονισμού 1393/2007/ΕΚ, αλλά και με τους δικούς μας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας. Σημασία έχει ότι τόσο το κλητήριο, όσο και η ειδοποίηση που αποτελούσαν τα εναρκτήρια έγγραφα της διαδικασίας, περιήλθαν σε γνώση των εφεσίβλητων.» .............................................. «Επομένως στις περιπτώσεις υποκατάστατης επίδοσης δυνάμει του Καν. 1393/2007, η Δ. 48. Θ. 13 αποκτά ιδιαίτερη δυναμική, ανάλογα με το αν η παράλειψη διασυνδέεται με ερημοδικία του εναγομένου. Στην προκειμένη περίπτωση δεν υπάρχει τέτοια διασύνδεση. Κατά την κρίση μας, η διαπιστούμενη παράλειψη ήταν θεραπεύσιμη, δυνάμει της Δ. 64 και σύμφωνα με το πνεύμα του Καν. 1393/2007 και τους τρόπους που προβλέπονται στο Τμήμα 2 του Κανονισμού... Εναπόκειτο πλέον στους Εφεσείοντες να αιτηθούν από το δικαστήριο την κατάλληλη θεραπεία δυνάμει των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας (βλ., σχ. Dasaki Entertainment Co. Ltd v. Ιερού Ναού Παναγίας Χρυσελεούσης Στροβόλου (Αρ.2)

(2009)1 Α.Α.Δ. 356 και Olympia Designs (Properties) Limited v. Unique UK Inc.

(2010)IB Α.Α.Δ. 1395). Στην προκειμένη περίπτωση δεν τίθεται θέμα υποβολής αίτησης για περαιτέρω θεραπεία, αφού η μονομερής αίτηση έχει πλέον περιέλθει εις γνώσιν των Εφεσιβλήτων και στην πράξη έχει αυτοθεραπευτεί.» «Βέβαια σε περίπτωση που οι Εφεσίβλητοι δεν εμφανίζονταν εγκαίρως και λόγω της παράλειψης τους εκδίδετο απόφαση εναντίον τους, τότε η παράλειψη των Εφεσειόντων να συμπεριλάβουν και μετάφραση του διατάγματος, ενδεχομένως να αποκτούσε εντελώς διαφορετική διάσταση. Όμως στην προκειμένη περίπτωση οι Εφεσίβλητοι δεν ερημοδίκησαν, αλλά εμφανίστηκαν ενώπιον του δικαστηρίου, έστω και υπό διαμαρτυρία. Για αυτό θεωρούμε ότι και η συγκεκριμένη παράλειψη θα μπορούσε να θεραπευθεί για τους ίδιους λόγους που έχουμε αναφέρει, με την εκ των υστέρων αποστολή πιστής μετάφρασης του διατάγματος στους Εφεσίβλητους.» «Κατά την κρίση μας το μέρος των επτά πρωτόδικων αποφάσεων που αφορά στην ακύρωση της επίδοσης για λόγους που άπτονται παραλείψεων σε σχέση με το εθνικό δίκαιο, είναι εσφαλμένο, καθότι οι όποιες παραλείψεις θα μπορούσαν υπό τις περιστάσεις των συγκεκριμένων υποθέσεων να θεραπευθούν, σύμφωνα με το πνεύμα που καθορίζει ο ΕΚ 1393/2007. Παρά τα πολλαπλά προβλήματα που εντοπίστηκαν στον τρόπο που έγινε η επίδοση δεν προκύπτει από τα έγγραφα που αποστάληκαν για επίδοση πραγματική παραπλάνηση των Εφεσίβλητων, αφού αυτοί εμφανίστηκαν εγκαίρως ενώπιον του Δικαστηρίου. Πέραν τούτου, οι Εφεσίβλητοι δεν προσδιόρισαν τη φύση της κατ' ισχυρισμό παραπλάνησης τους, αλλά και πιο σημαντικά τις επιπτώσεις σ' αυτούς από οποιαδήποτε πιθανή παραπλάνηση. Επομένως, δεν θα ακυρώναμε την επίδοση εκτός αν κριθεί από το ΔΕΕ ότι η επίδοση της τυποποιημένης βεβαίωσης είναι αναγκαία σε κάθε περίπτωση επίδοσης εγγράφων δυνάμει του ΕΚ 1393/2007 και ότι τυχόν παράλειψη επίδοσης της δεν είναι θεραπεύσιμη και συνιστά λόγο ακυρότητας της επίδοσης.» Στη βάση λοιπόν αυτής της αποκρυσταλλωμένης και καθαρής αρχής που εξηγείται στη υπόθεση Alpha Bank (ανωτέρω), δεν έχω αμφιβολία ότι και αυτή η πτυχή της αίτησης ως εντελώς τυπολατρική πρέπει να αποτύχει. Η ίδια αντίληψη φανερώνεται και στην υπόθεση V.K.C. Quality Investments Ltd v. Shammusi-Deen Alabi, Sitta Bey Πολ. Έφ. 113/2012, ημερομηνίας 4.3.2013.» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο). Με δεδομένο ότι (α) η επίδοση έλαβε χώρα σύμφωνα με τα εκδοθέντα διατάγματα, τα οποία εκδόθηκαν στη βάση προσαχθείσας μαρτυρίας ότι με τους συγκεκριμένους προτεινόμενους τρόπους επίδοσης οι Εναγόμενοι 17 θα πληροφορηθούν για τη δικαστική διαδικασία που τους αφορά, (β) η δικαστική διαδικασία περιήλθε σε γνώση των Εναγόμενων 17 και (γ) από την επίδοση δεν έχει προκληθεί οποιαδήποτε ζημιά ή βλάβη στους Εναγόμενους 17, βρίσκω ότι η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Για την προσθήκη των Αιτητών ως Εναγόμενων 17, παραπέμπω στα όσα ανέφερα προηγουμένως. Η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ Εναγόντων και εναντίον Εναγομένων 17, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Τα έξοδα θα είναι πληρωτέα μόλις εκδοθεί απόφαση επί της ουσίας της Αγωγής. (Υπ.) ............. Ι. Ιωαννίδης, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΓΓ/

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.