← Κύπρος

Μάριου Αργυρού ν. Λουΐζας Χατζηβασιλείου, Συνεκδικαζόμενες Αγωγές υπ' αρ: 5913/08, 5915/08, 8/3/2017

Μάριου Αργυρού ν. Λουΐζας Χατζηβασιλείου, Συνεκδικαζόμενες Αγωγές υπ' αρ: 5913/08, 5915/08, 8/3/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Αλ. Παναγιώτου, Π.Ε.Δ. Συνεκδικαζόμενες Αγωγές υπ' αρ: 5913/08 & 5915/08 Αγωγή αρ: 5913/08 Μεταξύ: Μάριου Αργυρού Ενάγοντας και Λουΐζας Χατζηβασιλείου Εναγομένη Και δι' ανταπαιτήσεως: Λουΐζας Χατζηβασιλείου Ενάγουσα δι' ανταπαιτήσεως και

  1. Μάριος Αργυρού
  2. Χριστάκης Αργυρού Εναγομένων δι' ανταπαιτήσεως Αγωγή αρ: 5913/08 Μεταξύ: Μάριου Αργυρού Ενάγοντας και Χριστόδουλου Χατζηβασιλείου Εναγομένου Αίτηση ημερ. 26.10.16 υπό Μάριου Αργυρού και Χριστάκη Αργυρού, εξ ανταπαιτήσεως εναγομένων - αιτητών για αποκλεισμό και/ή διαγραφή της ανταπαίτησης στις αγωγές 5913/08 & 5915/08 Ημερομηνία: 8 Μαρτίου 2017 Για εξ' ανταπαιτήσεως εναγομένους - αιτητές: κος Γιώργος Λιβέρας με κο Λουκά Διομήδους Για εξ' ανταπαιτήσεως ενάγουσα - καθ' ης η αίτηση: κα Δάφνη Μαππουρίδου. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η απαίτηση του ενάγοντα εναντίον των εναγομένων στις παρούσες συνεκδικαζόμενες αγωγές, αφορά συνεισφορά για πληρωμή αναλογούντος μεριδίου μεταξύ συνεγγυητών. Σύμφωνα με τις εκθέσεις απαίτησης, ο ενάγοντας εγγυήθηκε ομού με τους εναγομένους, τις υποχρεώσεις για τραπεζικές διευκολύνσεις που παραχώρησε η Τράπεζα Κύπρου προς την εταιρεία Caterserve Ltd, στην οποία ο ενάγων με τον εναγόμενο στην αγωγή 5913/08, ήταν μέτοχοι μαζί με άλλα πρόσωπα. Επειδή η εν λόγω εταιρεία παρέλειψε να ανταποκριθεί στις πιο πάνω δανειακές της υποχρεώσεις, καταχωρήθηκε από την Τράπεζα Κύπρου η αγωγή 4142/99 στο Ε.Δ Λευκωσίας, εναντίον της εταιρείας και εναντίον ορισμένων εκ των εγγυητών. Πλην όμως, η Τράπεζα Κύπρου δεν κατεχώρησε αγωγή εναντίον των εναγομένων στις παρούσες αγωγές, οι οποίοι ήταν επίσης εγγυητές των πιο πάνω υποχρεώσεων της Caterserve Ltd. Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης, ο ενάγοντας εξόφλησε ολόκληρο το ποσόν του δανείου που ανερχόταν σε €145.423,
  3. Με τις παρούσες αγωγές του, αιτείται από τον κάθε εναγόμενο το ποσόν των €30.577,92 που αποτελεί την συνεισφορά τους ως συνεγγυητές της εταιρείας Caterserve Ltd. Μετά από αίτημα των εναγομένων, διατάχθηκε η συνεκδίκαση των δύο αγωγών αφού αφορούν στα ίδια γεγονότα και βάση αγωγής. Οι εναγόμενοι και στις δύο αγωγές, με την υπεράσπιση τους, αρνούνται την απαίτηση του ενάγοντα. Επικαλούνται επί του προκειμένου, το γεγονός ότι δεν ήταν διάδικοι στην αγωγή 4142/99, την οποία κίνησε η Τράπεζα Κύπρου και ως εκ τούτου η αποδοχή και πληρωμή του δανείου από τον ενάγοντα δεν τους δεσμεύει. Ισχυρίζονται επίσης μεταξύ άλλων ότι το τελικό ποσόν του δανείου, είναι αποτέλεσμα υπερχρεώσεων και παράνομων ανατοκισμών από την Τράπεζα Κύπρου. Επιπλέον, η εναγομένη στην αγωγή 5913/08 ανταπαιτεί το ποσόν των €1.259.410,12, λόγω κατ' ισχυρισμό παράβασης από τον ενάγοντα και από τον εξ' ανταπαιτήσεως εναγόμενο 2, εμπιστευτικής σχέσης και/ή δόλου και παράνομης ιδιοποίησης στην βάση του αδικαιολόγητου πλουτισμού. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της ανταπαίτησης στην αγωγή 5913/08, ο ενάγοντας και η εναγομένη, ήταν μαζί με άλλα πρόσωπα μέτοχοι στην εταιρεία Caterserve Ltd, η οποία διαχειριζόταν την επιχείρηση του καφεστιατορίου με την επωνυμία New Brown's Café Restaurant. Συμφωνήθηκε όπως ο Χριστάκης Αργυρού, εναγόμενος 2 στην ανταπαίτηση, αναλάβει την ευθύνη της λειτουργίας και επίβλεψης της επιχείρησης. Σε κάποιο μεταγενέστερο στάδιο, τα καθήκοντα του ανέλαβε ο ενάγοντας- εναγόμενος 1 στην ανταπαίτηση. Είναι ισχυρισμός της εναγομένης - εξ' ανταπαιτήσεως ενάγουσας στην αγωγή 5913/08 ότι εξ' ανταπαιτήσεως εναγόμενοι 1 & 2, με διάφορους τρόπους ή προφάσεις, ανέλαβαν τον πλήρη έλεγχο της εταιρείας και χωρίς να δίνουν λογαριασμό σε κανένα, συμπεριφέρονταν ως εάν η επιχείρηση να ανήκε αποκλειστικά σε αυτούς. Απέκρυψαν τα έσοδα της επιχείρησης από τους υπολοίπους μετόχους και έδιωξαν τους ελεγκτές της εταιρείας "Price Waterhouse Coopers" χωρίς την έγκριση των εναγομένων. Επιπλέον εντελώς παράνομα και αντισυμβατικά και αποκλείοντας τους υπολοίπους μετόχους, οικειοποιήθηκαν τα κέρδη της επιχείρησης προς όφελος τους, προκαλώντας στην εταιρεία απώλειες και ζημιά. Στην συνέχεια, οι εξ' ανταπαιτήσεως εναγόμενοι ερήμην των υπολοίπων μετόχων, εκχώρησαν την ως άνω επιχείρηση που αποτελούσε το μοναδικό περιουσιακό στοιχείο της εταιρείας Caterserve Ltd σε άλλη εταιρεία δικών τους συμφερόντων, την οποία σύστησαν αποκλειστικά για τον πιο πάνω σκοπό. Η επιχείρηση εκχωρήθηκε χωρίς η εταιρεία Caterserve Ltd να πάρει οιονδήποτε αντάλλαγμα παρότι η αξία της υπολογίζεται γύρω στα €2.268.000,00 αφού τα κέρδη από την πιο πάνω επιχείρηση καφεστιατορίου, ανέρχονταν σε €453.600,00 ετησίως. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω, η εταιρεία Caterserve Ltd τέθηκε υπό εκκαθάριση και οι μετοχές της απέκτησαν μηδενική αξία. Από την πιο πάνω συμπεριφορά των εξ' ανταπαιτήσεως εναγομένων, η εξ' ανταπαιτήσεως ενάγουσα υπέστη ζημιά που ισούται με την μείωση της αξίας των μετοχών της στην εν λόγω εταιρεία, την οποία και καθορίζει στο ποσόν των €1.259.410,
  4. Πλην του πιο πάνω ποσού, η εξ' ανταπαιτήσεως ενάγουσα αιτείται διάταγμα που να διατάσσει τους εξ' ανταπαιτήσεως εναγομένους 1 & 2 όπως της αποδώσουν λογαριασμούς για τα κέρδη της πιο πάνω επιχείρησης καθ' όλο το χρονικό διάστημα που την λειτουργούσαν μόνοι τους καθώς και διάταγμα για καταβολή του ποσού που θα προκύψει ότι οφείλεται στην εξ' ανταπαιτήσεως ενάγουσα. Ανταπαίτηση καταχωρήθηκε και στην αγωγή 5915/
  5. Ο εναγόμενος στην πιο πάνω αγωγή, αναφέρει ότι δεν ήταν μέτοχος ή διευθυντής στην εταιρεία Caterserve Ltd. Η σύζυγος του Λουΐζα Χατζηβασιλείου - εναγομένη στην αγωγή 59143/08, ήταν μέτοχος στην εν λόγω εταιρεία. Ισχυρίζεται όμως ότι κατέβαλε προς όφελος της εταιρείας και του ενάγοντα, το ποσόν των €13.890,90 που οφειλόταν από την πιο πάνω εταιρεία στον Φ.Π.Α. Το χρέος δημιουργήθηκε λόγω κακής διαχείρισης των οικονομικών της εταιρείας από τον ενάγοντα και τον αδελφό του, οι οποίοι είχαν τον απόλυτο έλεγχο αφού διαχειρίζονταν το 51,50% των μετοχών. Ο ενάγοντας του υποσχέθηκε και ανέλαβε την υποχρέωση να εξοφλήσει ο ίδιος το πιο πάνω ποσόν αφού κατά τον χρόνο πληρωμής του, η εταιρεία Caterserve Ltd, βρισκόταν υπό εκκαθάριση. Επιπλέον, ο εναγόμενος δάνεισε στον ενάγοντα το ποσόν των €14.010,50 για να χρησιμοποιηθεί για σκοπούς νοσηλείας του αδελφού του στο εξωτερικό υπό τον όρο της εξόφλησης του σε εύλογο χρόνο. Ο ενάγοντας παρόλο που αναγνώρισε ότι οφείλει τα πιο πάνω ποσά στον εναγόμενο, εντούτοις παραλείπει μέχρι σήμερα να τα εξοφλήσει. Ως εκ τούτου, ο εναγόμενος στην αγωγή 5915/08, ανταπαιτεί τα πιο πάνω ποσά από τον ενάγοντα. Με τις υπερασπίσεις τους στην ανταπαίτηση, οι εξ' ανταπαιτήσεως εναγόμενοι, απορρίπτουν τους ισχυρισμούς της υπεράσπισης και ανταπαίτησης. Ισχυρίζονται μεταξύ άλλων ότι οι εναγόμενοι παγοποίησαν όλους τους λογαριασμούς που διατηρούσε η εταιρεία Caterserve Ltd στην Τράπεζα Κύπρου με αποτέλεσμα αυτή να μην μπορεί να λειτουργήσει. Μετά το κλείσιμο των δικογράφων και την καταχώρηση ενόρκων δηλώσεων αποκάλυψης εγγράφων, διατάχθηκε η συνεκδίκαση των δύο αγωγών μετά από αίτηση των εναγομένων. Στην συνέχεια, η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση, η οποία αναβλήθηκε σε διάφορες ημερομηνίες για λόγους που φαίνονται στο φάκελο του Δικαστηρίου και δεν είναι της παρούσας. Ακολούθησε η καταχώρηση της παρούσας αίτησης στις 26.10.16 από τους εξ ανταπαιτήσεως εναγομένους με την οποία ζητούν τον αποκλεισμό και/ή την διαγραφή των ανταπαιτήσεων στις αγωγές 5913/08 & 5915/
  6. Η αίτηση στηρίζεται μεταξύ άλλων στις Δ.21 Θ.8, 9 & 10 και στην Δ.27 Θ.3 και συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του ενάγοντα. Αναφέρεται στην εν λόγω ένορκη δήλωση ότι αν οι ανταπαιτήσεις παραμείνουν, οι συνεκδικαζόμενες αγωγές θα περιπλακούν με αποτέλεσμα να υπάρξει υπέρμετρη καθυστέρηση στην εκδίκαση των αγωγών. Τα επίδικα θέματα των αγωγών είναι κατά τον ομνύοντα πολύ απλά και αφορούν απαίτηση συνεισφοράς από συνεγγυητή. Αντιθέτως, οι ανταπαιτήσεις αναφέρονται σε ζητήματα μετοχών και παράβασης συμβάσεων για τα οποία θα χρειαστεί όγκος μαρτυρικού υλικού. Οι ίδιοι ισχυρισμοί προβλήθηκαν και από την Λουΐζα Χατζηβασιλείου, εναγομένη στην αγωγή 59143/08 σε αίτηση εκκαθάρισης που καταχώρησε εναντίον της εταιρείας Caterserve Ltd στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας με αρ. 456/
  7. Η εν λόγω αίτηση αποσύρθηκε ανεπιφύλακτα από την εναγομένη. Ως εκ τούτου, η εναγομένη κωλύεται κατά τον ομνύοντα να προβάλει την ρηθείσα ανταπαίτηση. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι ο μόνος λόγος καταχώρησης της ανταπαίτησης, είναι να προκαλέσει δυσχέρεια στην εκδίκασης μιας κατά τα άλλα, απλής αγωγής. Τους ίδιους ισχυρισμούς, προβάλει ο ομνύοντας και για την ανταπαίτηση στην αγωγή 5915/08, η οποία αφορά υποχρέωση καταβολής ΦΠΑ εκ μέρους της εν λόγω εταιρείας. Τυχόν εκδίκαση της ανταπαίτησης θα περιπλέξει την υπόθεση αφού τα επίδικα θέματα της αγωγής είναι πολύ απλά και δεν σχετίζονται καθόλου με τα ζητήματα που προβάλλονται στην ανταπαίτηση. Επιπλέον, οι ισχυρισμοί των ανταπαιτήσεων δεν προκύπτουν από τα ίδια γεγονότα που είναι επίδικα στις αγωγές. Ως εκ τούτου, ήταν η θέση του ομνύοντα ότι τα ζητήματα που τίθενται με τις πιο πάνω ανταπαιτήσεις θα πρέπει να αποφασιστούν στα πλαίσια ξεχωριστών αγωγών και όχι στο πλαίσιο των αγωγών του ενάγοντα εναντίον των συνεγγυητών του. Οι εναγόμενοι και στις δύο αγωγές, καταχώρησαν ειδοποίηση ένστασης με την οποία αρνούνται την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Στους λόγους ένστασης αναφέρεται ότι με τη συνένωση των αγωγών ο ενάγοντας αποδέχτηκε ότι όλα τα θέματα που εγείρονται στις υπερασπίσεις και τις ανταπαιτήσεις έχουν συνενωθεί και πρέπει να συνεκδικαστούν με τις αγωγές. Η καθυστερημένη καταχώρηση της παρούσας αίτησης, γίνεται για σκοπούς κατάχρησης της διαδικασίας αφού ο ενάγοντας κωλύεται να εγείρει την παρούσα αίτηση, το περιεχόμενο της οποίας συγκρούεται με την εκ μέρους του αποδοχή της αίτησης για συνεκδίκαση των αγωγών. Την ένσταση συνοδεύει ένορκη δήλωση του Χριστόδουλου Χατζηβασιλείου, εναγομένου στην αγωγή 5915/
  8. Αναφέρει ότι γνωρίζει καλά τα γεγονότα της υπόθεσης και είναι εξουσιοδοτημένος από τη σύζυγο του εναγομένη στην αγωγή 5913/08 να προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση. Αναφέρει στη συνέχεια ότι τα όσα εκτίθενται στις ανταπαιτήσεις έχουν συνάφεια με την απαίτηση των εναγόντων καθότι οι συναλλαγές που σχετίζονται με την εταιρεία Caterserve Ltd, αποτελούν ενιαία συναλλαγή που θα πρέπει να εκδικαστεί συνολικά από το Δικαστήριο. Οι λόγοι που οδήγησαν στην κατάπτωση της εγγύησης, συνδέονται κατά τον ομνύοντα άμεσα με τον τρόπο χειρισμού των υποθέσεων από τον ενάγοντα αλλά και των λογαριασμών στους οποίους οι διάδικοι ήταν συνεγγυητές. Οι ενέργειες και οι παραλείψεις των εξ ανταπαιτήσεως εναγομένων προκάλεσαν ζημιές και αποστέρηση νομίμων δικαιωμάτων στους εξ ανταπαιτήσεως ενάγοντες. Καθίσταται ως εκ τούτου αναγκαίο όπως το Δικαστήριο εκδικάσει ενιαία τόσο τις αγωγές όσο και τις ανταπαιτήσεις. Όσον αφορά την απόσυρση της αίτησης 456/2000 αυτή δεν σχετίζεται με την διατύπωση των απαιτήσεων όπως εμφαίνονται στις ανταπαιτήσεις ή στον τρόπο που ενήργησαν ως μέτοχοι της εν λόγω εταιρείας. Αγορεύσεις Ο συνήγορος των αιτητών στην αγόρευση του, έκαμε αναφορά στο ιστορικό της υπόθεσης και στην απαίτηση του ενάγοντα. Επανέλαβε τη θέση ότι η αγωγή στηρίζεται σε απαίτηση για συνεισφορά από συνεγγυητή και θα μπορούσε να εκδικαστεί σε σύντομο χρονικό διάστημα αφού δεν χρειάζεται όγκος μαρτυρίας για την απόδειξη της. Αντιθέτως, οι ανταπαιτήσεις των εναγομένων αναφέρονται σε πολύ διαφορετικά θέματα και γεγονότα για τα οποία θα χρειαστεί να δοθεί όγκος μαρτυρίας. Ως εκ τούτου, ήταν η θέση του συνηγόρου ότι τυχόν συνεκδίκαση των ανταπαιτήσεων με την αγωγή θα προκαλέσει υπέρμετρη καθυστέρηση στη διαδικασία. Στη συνέχεια, ο συνήγορος αναφέρθηκε στην ανεπιφύλακτη απόσυρση της αίτησης εκκαθάρισης της εταιρείας με αριθμό 456/2000 εκ μέρους της εναγομένης στην υπόθεση 5913/
  9. Στην εν λόγω αίτηση, προβλήθηκαν οι ίδιοι ισχυρισμοί και απαιτήσεις που προβάλλονται με την ανταπαίτηση της εναγομένης στην αγωγή 5913/
  10. Ως εκ τούτου, η εν λόγω αιτήτρια κωλύεται να προβάλει τη συγκεκριμένη ανταπαίτηση. Στη συνέχεια, ο συνήγορος αναφέρθηκε στη νομική πτυχή της υπόθεσης και ιδιαίτερα στην Δ.21 Θ.Θ. 8, 9 και 10 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας. Με παραπομπή σε σχετική νομολογία, ισχυρίστηκε ότι στην παρούσα περίπτωση δεν είναι πρόσφορη η συνεκδίκαση των ανταπαιτήσεων αφού θα προκαλέσουν δυσχέρεια στη διεκδίκηση των δικαιωμάτων του ενάγοντα. Είναι πασιφανές κατά τον συνήγορο, ότι ακόμα και στην περίπτωση που οι ανταπαιτήσεις στηρίζονταν στα ίδια γεγονότα με την απαίτηση του ενάγοντα, ο χρόνος ο οποίος θα απαιτείτο για την εκδίκαση τους, είναι τέτοιος που θα οδηγήσει σε υπέρμετρη καθυστέρηση στην εκδίκαση της αγωγής. Αυτός είναι ο κύριος πυλώνας, που κατευθύνει το Δικαστήριο προς τον αποκλεισμό της ανταπαίτησης. Η ανταπαίτηση των εναγομένων κατά τον συνήγορο, διευρύνει υπερβολικά την παρούσα αγωγή. Η μαρτυρία που θα χρειαστεί δεν θα είναι ενιαία για όλους τους διαδίκους. Περαιτέρω, το Δικαστήριο θα αναγκαστεί να εκδικάζει εκτός από την συνεισφορά μεταξύ συνεγγυητών και το ζήτημα της παράβασης συμφωνίας, εμπιστευτικής σχέσης, δόλο, απάτη, παράνομη ιδιοποίηση και αδικαιολόγητο πλουτισμό. Θα τεθούν επίσης ζητήματα μεταξύ μετόχων πλειοψηφίας και μειοψηφίας, λειτουργίας του διοικητικού συμβουλίου αλλά και της εν γένει διοίκησης της εταιρείας. Όσον αφορά την αγωγή 5915/08 θα τεθούν ζητήματα καταβολής ΦΠΑ από μέτοχο προς όφελος της εταιρείας και προφορική συμφωνία για παροχή προσωπικού δανείου για νοσηλεία τρίτου προσώπου. Όλα αυτά τα ζητήματα κατά τον συνήγορο, καμία σχέση δεν έχουν με την αγωγή ούτε και στηρίζονται σε ενιαία γεγονότα ώστε να δικαιολογείται η συνεκδίκαση των ανταπαιτήσεων με την αγωγή. Σε σχέση με το καθυστερημένο της αίτησης, ο συνήγορος ισχυρίστηκε ότι μετά τον διορισμό του ως πρόσθετου δικηγόρου του ενάγοντος και αφού μελέτησε την υπόθεση, διαπίστωσε την αδυναμία συνεκδίκασης, απαίτησης και ανταπαίτησης. Ισχυρίστηκε ότι δυνάμει της Δ.21 Θ.10 το Δικαστήριο νομιμοποιείται σε οποιονδήποτε στάδιο να αποκλείσει την ανταπαίτηση, ιδιαίτερα στην παρούσα περίπτωση όπου η ακρόαση δεν έχει ακόμα ξεκινήσει. Το ίδιο ισχύει κατά τον συνήγορο και όσον αφορά τους ισχυρισμούς των καθ' ων η αίτηση για δημιουργία κωλύματος λόγω της αποδοχής συνεκδίκασης των αγωγών. Τέλος, ο συνήγορος ανέφερε ότι περιορίζει το αίτημα του με αποκλεισμό της ανταπαίτησης στη Δ.21 Θ.10 και όχι στη Δ.27 Θ.3 που αναφέρεται σε διαγραφή δικογράφου. Από την άλλη, η συνήγορος των καθ' ων η αίτηση στη δική της αγόρευση, επανέλαβε όλους τους λόγους ένστασης για τους οποίους κατά την άποψη της θα πρέπει να απορριφθεί το αίτημα. Ήταν η θέση της ότι από τη στιγμή που δεν ακυρώθηκε το διάταγμα συνεκδίκασης των αγωγών δυνάμει του οποίου συνενώθηκαν όλα τα επίδικα θέματα, οι αιτητές κωλύονται να ζητούν τον διαχωρισμό της ανταπαίτησης. Με παραπομπή στα δικόγραφα, η συνήγορος ισχυρίστηκε ότι τα επίδικα θέματα συνδέονται και ότι θα προκαλούσε σπατάλη δικαστικού χρόνου σε περίπτωση που οι ίδιοι μάρτυρες θα κληθούν να καταθέσουν κατ' επανάληψη για πανομοιότυπα θέματα. Σε σχέση με τη νομική πτυχή της υπόθεσης, η συνήγορος αναφέρθηκε στην Δ.21 Θ.10, στην οποία στηρίζεται το αίτημα για αποκλεισμό της ανταπαίτησης. Ισχυρίστηκε ότι στην παρούσα περίπτωση, οι αιτητές δεν επεξήγησαν γιατί η τα επίδικα θέματα της αγωγής και της ανταπαίτησης δεν συνδέονται μεταξύ τους. Ήταν η θέση της ότι καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης δεν προκαλούν οι ανταπαιτήσεις αλλά η παρούσα αίτηση, η οποία καταχωρήθηκε σε πολύ προχωρημένο στάδιο. Νομική πτυχή. Η Δ.27 Θ.3 στην οποία στηρίζεται μεταξύ άλλων η αίτηση, αφορά την διαγραφή καταπιεστικού και επιπολαίου δικογράφου (frivolous and vexatious) καθώς και δικογράφου στο οποίο δεν αποκαλύπτεται αγώγιμο δικαίωμα (reasonable cause of action). Όμως ο συνήγορος των αιτητών στην αγόρευση του, απέσυρε το αίτημα διαγραφής των ανταπαιτήσεων δυνάμει της Δ.27 Θ.
  11. Ως εκ τούτου η αίτηση θα εξεταστεί αποκλειστικά δυνάμει της Δ.21 ΘΘ. 8, 9 & 10 επί των οποίων επίσης στηρίζεται η αίτηση. Το Δικαιοδοτικό πλαίσιο για τον αποκλεισμό ανταπαίτησης καθορίζεται από την Δ.21 Θ.10 που έχει ως ακολούθως: « Where a defendant sets up a counterclaim, if the plaintiff, or any other person made a party to it, contends that the claim thereby raised ought not to be disposed of by way of counterclaim, but in an independent action, the court or a judge may at any time order that such counterclaim be excluded.» Οι αρχές με βάση τις οποίες το Δικαστήριο ασκεί την διακριτική του ευχέρεια για τον αποκλεισμό ανταπαίτησης, έχουν συνοψιστεί στην υπόθεση Ιωακείμ Χαραλάμπους κ.α ν. Athina Leathergoods Ltd

(2000)1 ΑΑΔ 787. Το Ανώτατο Δικαστήριο με αναφορά στην υπόθεση Σιακόλας ν. Federal Bank of Lebanon (SAL)
(1992)1 Α.Α.Δ 710, σημείωσε τα ακόλουθα: « Το δεύτερο σκέλος των θέσεων των εφεσειόντων διέπεται από τις αρχές που διέπουν τον αποκλεισμό ανταπαίτησης. Καθώς έχει προαναφερθεί το θέμα διέπεται από τον Θ.10 της Δ.21. Ο τελευταίος έχει ερμηνευθεί στην Σιακόλας ν. Federal Bank of Lebanon (SAL)
(1992)1 Α.Α.Δ 710, 714, στην οποία οι σχετικές αρχές έχουν επεξηγηθεί ως εξής:
  1. Παρέχεται διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να αποκλείσει την συνεκδίκαση ανταπαίτησης με την αγωγή εφόσον τούτο κρίνεται πρέπον.
  2. Η σχετική εξουσία του Δικαστηρίου είναι συνυφασμένη με την καλή απονομή της δικαιοσύνης η οποία συναρτάται άμεσα με την απρόσκοπτη κατά το δυνατόν διεκπεραίωση της Δίκης.
  3. Η Αγγλική Νομολογία, ερμηνευτική των αντιστοίχων αγγλικών δικονομικών προνοιών στις οποίες η Δ.21 Θ.10 είναι προσαρμοσμένη, αναγνωρίζει ευρεία διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να αποκλείσει ανταπαίτηση οποτεδήποτε κρίνεται ότι η συνεκδίκαση της με την αγωγή δεν είναι πρόσφορος (expedient) ή θα προκαλέσει δυσχέρεια (inconvenience) στην διεκδίκηση των δικαιωμάτων του ενάγοντος.
  4. Ενδεχόμενο πρόκλησης σημαντικής καθυστέρησης στην εκδίκαση της αγωγής συνιστά δυσχέρεια που παρέχει έρεισμα για τον αποκλεισμό της ανταπαίτησης.
  5. Το κυριαρχικό στοιχείο στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου είναι το πρόσφορο της εκδίκασης της ανταπαίτησης συγχρόνως με την αγωγή και η πιθανότητα πρόκλησης δυσχέρειας στον ενάγοντα απ' αυτό το ενδεχόμενο. Δυνάμει της Δ.21 Θ.10, το Δικαστήριο δεν έχει εξουσία για διαγραφή της ανταπαίτησης αλλά μόνο για αποκλεισμό συνεκδίκασης της με την αγωγή. Σχετική είναι η υπόθεση Said Galip v Umit Suleiman
(1963)2 C.L.R όπου το Εφετείο ανέφερε τα εξής: « There is no doubt that, under the provisions of Order 21, rule 10, the Court may "at any time" exclude, but not strike out, the counter-claim. Consequently, the correct wording of the order should be: "It is ordered that the counter-claim be and is hereby excluded from the present action"». Αυτό σημαίνει στην ουσία ότι δεν απορρίπτεται η ανταπαίτηση αλλά αποκλείεται από την εκδίκαση της αγωγής και μπορεί να εκδικαστεί με ξεχωριστή αγωγή που θα καταχωρήσει ο εναγόμενος. Η ίδια αρχή επιβεβαιώθηκε και στην μεταγενέστερη υπόθεση Πελετιές ν. Fayek Ataya
(1990)1 Α.Α.Δ 535. Στην πιο πάνω υπόθεση, λέχθηκε επίσης ότι η αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης, αποτελεί λόγο για απόρριψη του αιτήματος. Η συνάφεια των επιδίκων θεμάτων της ανταπαίτησης με εκείνα της αγωγής δεν αποτελεί προϋπόθεση για την έγερση ανταπαίτησης. Παρόλα αυτά, η πιθανότητα πρόκλησης δυσχέρειας στον ενάγοντα από την συνεκδίκαση της ανταπαίτησης με την αγωγή, συνιστά λόγο για τον αποκλεισμό της ανταπαίτησης (Σιακόλας ν. Federal Bank of Lebanon ανωτέρω). Ο αποκλεισμός της ανταπαίτησης μπορεί να διαταχθεί παρά την συγγενικότητα των επιδίκων θεμάτων με την αγωγή αν η συνεκδίκαση θα επιφέρει σημαντική καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης (Βλ. Said Galip v Umit Suleiman
(1963)2 C.L.R 129). Προκύπτει από την πιο πάνω νομολογία ότι το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας δυνάμει της Δ.21 Θ.10, συνεκτιμά όλα τα σχετικά γεγονότα που τείνουν να διαμορφώσουν και προδιαγράψουν το πλαίσιο της Δίκης, με σημαντικότερο στοιχείο τα χρονικά όρια επίλυσης της διαφοράς (βλ. ειδικά Said Galip v. Umit Suleiman & Σιακόλας ν. Federal Bank of Lebanon ανωτέρω). Συμπεράσματα: Ο συνήγορος για τους αιτητές, έχει αποσύρει το αίτημα για διαγραφή των δικογράφων της ανταπαίτησης δυνάμει της Δ.27 Θ.
  1. Ως εκ τούτου, απομένει να εξεταστεί κατά πόσον δικαιολογείται ο αποκλεισμός των υπό κρίση ανταπαιτήσεων δυνάμει της Δ.21 Θ.
  2. Για να καθοριστεί το πρόσφορο της συνεκδίκασης της αγωγής με την ανταπαίτηση, θεωρώ ορθό να προσδιοριστούν τα επίδικα θέματα όπως αποτυπώνονται στα πιο πάνω δικόγραφα. Με τις υπό κρίση συνεκδικαζόμενες αγωγές, επιζητείται η θεραπεία της καταβολής συνεισφοράς μεταξύ συνεγγυητών. Με την ανταπαίτηση στην αγωγή 5913/08, τίθενται σωρεία ζητημάτων που αφορούν την διοίκηση εταιρείας περιορισμένης ευθύνης. Δικογραφούνται συγκεκριμένα ισχυρισμοί για παράβαση συμφωνίας και εμπιστευτικής σχέσης για δόλο και απάτη καθώς και για παράνομη ιδιοποίηση και αδικαιολόγητο πλουτισμό. Τέθηκαν επίσης ζητήματα μεταξύ μετόχων πλειοψηφίας και μειοψηφίας, λειτουργίας του διοικητικού συμβουλίου αλλά και της εν γένει διοίκησης της υπό κρίση εταιρείας. Όσον αφορά την αγωγή 5915/08, τέθηκαν στην ανταπαίτηση ζητήματα καταβολής ΦΠΑ από μέτοχο προς όφελος της εταιρείας και προφορική συμφωνία για παροχή προσωπικού δανείου για νοσηλεία τρίτου προσώπου. Είναι εμφανές από τα πιο πάνω ότι η συνεκδίκαση της απαίτησης του ενάγοντα με τις καταχωρηθείσες ανταπαιτήσεις των εναγομένων θα προκαλέσει πολύ μεγάλη καθυστέρηση στην ολοκλήρωση της υπόθεσης. Ακόμη και αν κάποιος θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι η απαίτηση για συνεισφορά συνεγγυητή στα χρέη της εταιρείας Caterserve Ltd, σχετίζεται έστω και απομακρυσμένα με τις διαφορές των διαδίκων στην διαχείριση της εν λόγω εταιρείας, γεγονός παραμένει ότι η πιθανότητα πρόκλησης δυσχέρειας στον ενάγοντα είναι δεδομένη. Υπενθυμίζω ότι σύμφωνα με την νομολογία, ο αποκλεισμός της ανταπαίτησης μπορεί να διαταχθεί παρά την συγγενικότητα των επιδίκων θεμάτων με την αγωγή αν προκαλείται δυσχέρεια στον ενάγοντα και σημαντική καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης (βλ. Said Galip v Umit Suleiman ανωτέρω). Στην παρούσα περίπτωση, η συνεκδίκαση των αγωγών με τις ανταπαιτήσεις θα επιφέρει σημαντική καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης, δεδομένου ότι με τις ανταπαιτήσεις, εγείρονται πολλά και πολύπλοκα θέματα για τα οποία θα χρειαστεί να δοθεί όγκος μαρτυρίας. Αντιθέτως, οι αγωγές αφορούν σε ένα απλό ζήτημα σε σχέση με την συνεισφορά συνεγγυητών. Οι εναγόμενοι ζήτησαν απόρριψη της αίτησης λόγω μεγάλης καθυστέρησης στην προώθηση της. Χωρίς να αμφισβητείται το καθυστερημένο του αιτήματος, κρίνω ότι από μόνο του δεν μπορεί να οδηγήσει στην απόρριψη της αίτησης. Ιδιαίτερα έχοντας υπόψη την διαπιστωθείσα δυσχέρεια που θα προκληθεί στην αγωγή από την συνεκδίκαση. Εξ' άλλου σύμφωνα με την Δ.21 Θ.10, ο αποκλεισμός της ανταπαίτησης μπορεί να διαταχθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Ιδιαίτερα στην παρούσα περίπτωση όπου η ακρόαση της υπόθεσης δεν έχει ακόμη ξεκινήσει. Επιπλέον, ο συνήγορος για τον ενάγοντα έδωσε επαρκή δικαιολογία για την καθυστέρηση, αναφέροντας ότι με τον διορισμό του ως επιπρόσθετου δικηγόρου και μελετώντας την υπόθεση, διαπίστωσε την ανάγκη αποκλεισμού της ανταπαίτησης. Μόλις προέβηκε στην πιο πάνω διαπίστωση, προχώρησε άμεσα στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Το ίδιο ισχύει και για την θέση των εναγομένων ότι επειδή δεν ακυρώθηκε το διάταγμα συνεκδίκασης των αγωγών δυνάμει του οποίου συνενώθηκαν όλα τα επίδικα θέματα, οι αιτητές κωλύονται να ζητούν τον αποκλεισμό της ανταπαίτησης. Η εξυπακουόμενη συνένωση των επιδίκων θεμάτων με το διάταγμα συνεκδίκασης, αφορά βέβαια όλα τα επίδικα θέματα των αγωγών όπως προκύπτουν από τα δικόγραφα. Δεν σημάνει όμως ότι κωλύεται ο ενάγοντας σε μεταγενέστερο της συνένωσης των αγωγών χρόνο, να ζητήσει τον αποκλεισμό των ανταπαιτήσεων δυνάμει της Δ.21 Θ.
  3. Αυτό με δεδομένο ότι ο αποκλεισμός μπορεί να διαταχθεί όπως προαναφέρθηκε σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Από το σύνολο των εκατέρωθεν ισχυρισμών όπως εκτίθενται πιο πάνω και έχοντας υπ' όψιν τις διατάξεις της Δ.21 Θ.10 αλλά και τις προαναφερθείσες αρχές που καθιέρωσε η νομολογία, κρίνω στα πλαίσια της διακριτικής μου εξουσίας ότι η συνεκδίκαση των ανταπαιτήσεων με τις συνενωμένες αγωγές δεν είναι πρόσφορη, με την έννοια ότι θα προκαλέσει σημαντική καθυστέρηση στην εκδίκαση της αγωγής και κατά συνέπεια, δυσχέρεια στην διεκδίκηση της απαίτησης του ενάγοντα. Στην παρούσα περίπτωση, η πιθανότητα να εμποδιστεί η απρόσκοπτη διεκπεραίωση των συνενωμένων αγωγών είναι εμφανής και αποτελεί επαρκή λόγο για την έγκριση τους αιτήματος. Αντιθέτως, από το υλικό που τέθηκε ενώπιον μου, κρίνεται ότι οι καταχωρηθείσες ανταπαιτήσεις θα πρέπει να εκδικαστούν με ξεχωριστές αγωγές. Εν' όψη όλων των πιο πάνω, εκδίδεται διάταγμα για αποκλεισμό συνεκδίκασης των ανταπαιτήσεων των εναγομένων και στις δύο υπό κρίση συνενωμένες αγωγές του ενάγοντα με αρ. 5913/08 και 5915/
  4. Οι εναγόμενοι να επιβαρυνθούν επίσης με τα έξοδα της παρούσας αίτησης ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. ............. Αλέξανδρος Α. Παναγιώτου, Π.Ε.Δ.

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.