Δημοσθένης Δημοσθένους ν. Σταύρου Ιωαννίδη, Συνενωμένες Αγωγές αρ. 6337/2008 και 9779/2010, 10/3/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Θεοκλήτου, Ε.Δ. Συνενωμένες Αγωγές αρ. 6337/2008 και 9779/2010 Αγωγή αρ. 6337/08 Μεταξύ: Δημοσθένης Δημοσθένους Ενάγοντος και Σταύρου Ιωαννίδη Εναγόμενου Αγωγή αρ. 9779/10 Μεταξύ: Σταύρου Ιωαννίδη Ενάγοντος και Δήμου Δημοσθένους Εναγόμενου ------------------------------------------------------------------------------------------ Ημερομηνία: 10 Μαρτίου 2017 Για τον ενάγοντα στην αγωγή αρ. 6337/08 και εναγόμενο στην αγωγή αρ. 9779/10: κ. Χάρης Παπαχριστοδούλου, για Παπαδόπουλο, Λυκούργο & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για τον ενάγοντα στην αγωγή αρ. 9779/10 και εναγόμενο στην αγωγή αρ. 6337/08: κα Αυγή Κατσούρη, για Ζήνων Χρ. Κατσούρη & Συνεργάτες Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 3.11.08 ο κ. Δήμος Δημοσθένους (στο εξής «ο κ. Δημοσθένους») καταχώρησε την υπ' αρ. 6337/08 αγωγή εναντίον του κ. Σταύρου Ιωαννίδη (στο εξής «ο κ. Ιωαννίδης»). Είναι η θέση του κ. Δημοσθένους ότι ανέθεσε στον κ. Ιωαννίδη την εκπόνηση αρχιτεκτονικών σχεδίων για την ανέγερση δύο κατοικιών στη Λακατάμια έναντι συνολικής αμοιβής Λ.Κ.4.000 (€6.834,41), έναντι της οποίας κατέβαλε στον κ. Ιωαννίδη συνολικό ποσό Λ.Κ.2.000 (€3.420). Ο κ. Ιωαννίδης, σε μία από τις συναντήσεις που είχε με τον κ. Δημοσθένους, υπαναχωρώντας από τα συμφωνηθέντα, ζήτησε πολύ μεγαλύτερη αμοιβή, χωρίς, μάλιστα να έχει μέχρι τότε παρουσιάσει οτιδήποτε πέραν πρόχειρων προσχεδίων. Ο κ. Δημοσθένους ζήτησε από τον κ. Ιωαννίδη να σταματήσει οποιαδήποτε περαιτέρω εργασία. Μετά από ένα μήνα, και κατόπιν απαίτησης του κ. Δημοσθένους για επιστροφή του ποσού των Λ.Κ.2.000 ή επίδειξης εργασίας ισόποσης αξίας, ο κ. Ιωαννίδης έδωσε στον κ. Δημοσθένους κάποια προσχέδια. Ο κ. Δημοσθένους αναγκάστηκε να απευθυνθεί σε άλλους μελετητές ήτοι στην κα Χριστίνα Κωνσταντίνου (σχεδιάστρια αρχιτεκτονικών σχεδίων) και στον κ. Γιώργο Κουντούρη (Πολιτικό Μηχανικό) για την εκπόνηση του έργου, οι οποίοι και εκπόνησαν νέα σχέδια τα οποία ουδεμία σχέση είχαν με τα προσχέδια του κ. Ιωαννίδη. Ο κ. Ιωαννίδης αντέδρασε απειλώντας και καταγγέλλοντας τους νέους μελετητές. Το Δημαρχείο Λακατάμιας απειλεί με δικαστικά μέτρα εναντίον του κ. Δημοσθένους διότι δεν υπάρχει επιβλέπων μηχανικός αφού όλοι οι προηγούμενοι παραιτήθηκαν μετά τις απειλές του κ. Ιωαννίδη. Για τους λόγους αυτούς, ο κ. Δημοσθένους καταχώρησε την αγωγή αξιώνοντας γενικές και/ή τιμωρητικές και/ή επαυξημένες αποζημιώσεις για παράβαση και/ή υπαναχώρηση από συμφωνία, Λ.Κ.2.000 (€3.420) ως αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας και/ή αντιπαροχή η οποία απέτυχε ή/και ως αδικαιολόγητο πλουτισμό, αποζημιώσεις λόγω καθυστερήσεων που προκλήθηκαν στην ανέγερση της οικοδομής ένεκα ενεργειών του κ. Ιωαννίδη και επιπρόσθετα και/ή διαζευκτικά €2.000 μηνιαίως για κάθε μήνα καθυστέρησης, καθώς και αποζημιώσεις για προτροπή άλλων προς παράβαση σύμβασης. Αξιώνει επίσης διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται ο κ. Ιωαννίδης όπως παύσει να παρενοχλεί οιονδήποτε με τον οποίο συμβλήθηκε ο κ. Δημοσθένους για την ανέγερση της οικοδομής και δήλωση ότι ο κ. Δημοσθένους ουδέν ποσόν οφείλει στον κ. Ιωαννίδη. Τέλος, ζητά τόκο και έξοδα. Με την υπεράσπιση του ο κ. Ιωαννίδης αρνείται ότι συμφώνησε σε συνολική αμοιβή Λ.Κ.4.000, και ισχυρίζεται ότι η αμοιβή του συμφωνήθηκε εγγράφως κατά ή περί τις 2.2.07 να είναι σύμφωνη με την προνοούμενη στους Όρους Αναθέσεως Εργασίας Οικοδομικών Έργων του Συνδέσμου Πολιτικών Μηχανικών και Αρχιτεκτόνων Κύπρου (στο εξής οι «Όροι του ΣΠΜΑΚ»). Αρνείται επιπλέον ότι υπαναχώρησε από τη συμφωνία του με τον κ. Δημοσθένους, και ισχυρίζεται ότι, αντίθετα, ο κ. Δημοσθένους είναι που υπαναχώρησε από τη συμφωνία που υπέγραψε με τον κ. Ιωαννίδη. Ισχυρίζεται επιπλέον ότι ετοίμασε σειρά τελικών σχεδίων τα οποία παρέδωσε προς τον κ. Δημοσθένους κατά ή περί την 26.6.
- Αρνείται επίσης ότι εκτόξευσε απειλές ή ότι επεδόθη σε ανάρμοστη ή καταχρηστική συμπεριφορά, και ισχυρίζεται ότι η όλη συμπεριφορά του ήταν νόμιμη και εντός των πλαισίων των κανονισμών που διέπουν το Επιστημονικό Τεχνικό Επιμελητήριο Κύπρου (στο εξής «ΕΤΕΚ»). Ζητά απόρριψη της αγωγής και επιφυλάσσει τα δικαιώματα του για αξίωση από τον κ. Δημοσθένους όλων των οφειλόμενων προς τον κ. Ιωαννίδη ποσών. Στις 18.11.10 ο κ. Ιωαννίδης καταχώρησε την υπ' αρ. 9779/10 αγωγή εναντίον του κ. Δημοσθένους με την οποία αξιώνει το ποσό των €12.411,84 ως υπόλοιπο συμφωνηθείσας και/ή εύλογης αμοιβής για παρασχεθείσα αρχιτεκτονική και/ή πολιτικού μηχανικού εργασία και/ή ως αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας ημερ. 2.2.
- Ζητεί επίσης ΦΠΑ επί του ποσού που θα επιδικασθεί πλέον τόκο και έξοδα. Είναι η θέση του κ. Ιωαννίδη ότι κατά ή περί την 2.2.07 ο κ. Δημοσθένους έδωσε προφορική και/ή γραπτή εντολή και/ή ανέθεσε στον κ. Ιωαννίδη τη γενική μελέτη έργου και/ή εκπόνηση αρχιτεκτονικών σχεδίων για την ανέγερση διώροφης διπλοκατοικίας στη Λακατάμια με υπολογιζόμενη δαπάνη Λ.Κ.200.000, έναντι ευλόγου και/ή συμφωνηθείσας αμοιβής σύμφωνα με τους πίνακες αμοιβής που καθορίζονται στους Όρους του ΣΠΜΑΚ. Ενώ, σύμφωνα με τον κ. Ιωαννίδη, αυτός εκτέλεσε μεγάλο μέρος της εργασίας του με κάθε επιμέλεια, ο κ. Δημοσθένους κατά παράβαση της συμφωνίας, αδικαιολόγητα και αυθαίρετα τερμάτισε, περί τις αρχές Ιουνίου 2008, τη μεταξύ τους συνεργασία. Ο κ. Ιωαννίδης παραθέτει στην παρ. 5 της έκθεσης απαίτησης του λεπτομερώς τις εργασίες που εξετέλεσε και την αξία τους και/ή τη ζημιά που υπέστη μέχρι τον τερματισμό της συμφωνίας, που ανέρχεται στο αξιούμενο με την αγωγή ποσό των €12.411,84 (Λ.Κ.7.264,32). Ισχυρίζεται επιπλέον ότι δικαιούται τόκο προς 8% ως αποζημίωση, τόκο που ο ίδιος πληρώνει προς τις τράπεζες για λογαριασμούς του. Με την υπεράσπιση του ο κ. Δημοσθένους αρνείται ότι ανέθεσε την εκπόνηση του έργου έναντι αμοιβής βάσει των πινάκων αμοιβής που καθορίζονται στους Όρους του ΣΠΜΑΚ, στους οποίους ουδέποτε έγινε αναφορά στις συζητήσεις μεταξύ των διαδίκων. Κατά ή περί την 2.2.07 απευθύνθηκε διερευνητικά στον κ. Ιωαννίδη για να του δοθεί προσφορά για την εκπόνηση αρχιτεκτονικών σχεδίων. Θέση του κ. Δημοσθένους είναι ότι η συμφωνηθείσα συνολική αμοιβή για τις υπηρεσίες του κ. Ιωαννίδη ήταν Λ.Κ.4.000 (€6.843,41) και ότι αυτός κατέβαλε το ποσό των Λ.Κ.2.000 (€3.420) σε δύο δόσεις ως προκαταβολή μετά από προτροπή του κ. Ιωαννίδη. Αρνείται ότι ο ίδιος ενήργησε κατά παράβαση της σύμβασης και ισχυρίζεται ότι ο κ. Ιωαννίδης δεν εκτέλεσε μεγάλο μέρος της εργασίας του για το έργο. Ισχυρίζεται επίσης ότι περί τον Ιούνιο του 2008 ο κ. Ιωαννίδης, υπαναχωρώντας από τα συμφωνηθέντα, ζήτησε αμοιβή κατά Λ.Κ.6.800 (€11.618) υψηλότερη της συμφωνηθείσας και επέμεινε όπως η αμοιβή του συμφωνηθεί εκ νέου, προειδοποιώντας τον κ. Δημοσθένους ότι διαφορετικά δεν θα διεξήγε άλλη εργασία προς ολοκλήρωση των σχεδίων. Λόγω της στάσης του κ. Ιωαννίδη για απαίτηση αμοιβής πέραν της συμφωνηθείσας και της προσδοκώμενης (anticipatory) παράβασης της συμφωνίας από τον κ. Ιωαννίδη, ο κ. Δημοσθένους τερμάτισε νομίμως τη συμφωνία, λέγοντας στον κ. Ιωαννίδη να σταματήσει οποιαδήποτε περαιτέρω εργασία. Μετά την παρέλευση ενός περίπου μηνός ο κ. Ιωαννίδης παρέδωσε στον κ. Δημοσθένους κάποια πρόχειρα προσχέδια που προφανώς είχε ετοιμάσει βιαστικά για να δικαιολογήσει την κατακράτηση της προπληρωμής ύψους Λ.Κ.2.
- Ο κ. Δημοσθένους αρνείται επιπλέον την ορθότητα των λεπτομερειών ζημιάς και/ή παρασχεθείσας εργασίας από τον κ. Ιωαννίδη, καθώς και την απαίτηση για τόκο ύψους 8% εν είδει αποζημίωσης και ζητεί απόρριψη της αγωγής ως νομικά και πραγματικά αβάσιμης. Στις 2.5.14 καταχωρήθηκε από τον κ. Δημοσθένους αίτηση για συνένωση των δύο αγωγών και στις 28.11.14 εκδόθηκε εκ συμφώνου διάταγμα συνένωσης τους. Στις 8.10.15 καθορίστηκε ότι οδηγός θα είναι η αγωγή αρ. 6337/08 και ότι οι συνενωμένες αγωγές θα ακουστούν μαζί, δηλαδή, έκαστος μάρτυρας θα δίδει μαρτυρία σε σχέση και με τις δύο αγωγές. Μαρτυρία Κατά την ακροαματική διαδικασία μαρτυρία έδωσαν έξι συνολικά μάρτυρες. Λόγω της αντίστροφης ιδιότητας των μερών στις συνενωμένες αγωγές, οι μάρτυρες που έδωσαν μαρτυρία για την πλευρά του κ. Δημοσθένους θα σημειώνονται με την ένδειξη «ΜΔ» και οι μάρτυρες που έδωσαν μαρτυρία για την πλευρά του κ. Ιωαννίδη θα σημειώνονται με την ένδειξη «ΜΙ». Για την πλευρά του κ. Δημοσθένους μαρτυρία έδωσε ο ίδιος (ΜΔ1) και ο κ. Γιώργος Κουντούρης (ΜΔ2). Για την πλευρά του κ. Ιωαννίδη μαρτυρία έδωσε ο ίδιος (ΜΙ1), ο κ. Στέλιος Στυλιανού (ΜΙ2), ο κ. Κώστας Αλλαγιώτης (ΜΙ3) και ο κ. Πόλυς Πολυδωρίδης (ΜΙ4). Κατατέθηκαν επίσης 64 τεκμήρια. Μαρτυρία κ. Δημοσθένη Δημοσθένους (ΜΔ1) Ο ΜΔ1 υιοθέτησε ως την κυρίως εξέταση του γραπτή δήλωση που ετοίμασε (Τεκμήριο Α). Ανέφερε ότι γνωρίζει τον κ. Ιωαννίδη (ΜΙ1) εδώ και αρκετά χρόνια λόγω του ότι ο τελευταίος διατηρούσε κατά τον ουσιώδη χρόνο αρχιτεκτονικό γραφείο στην πολυκατοικία όπου ο ΜΔ1 διαμένει με την οικογένεια του. Επίσης τόσο ο ίδιος όσο και ο ΜΙ1 ήταν μέλη της διαχειριστικής επιτροπής της πολυκατοικίας για αρκετά χρόνια. Αρχές του 2007 αναζητούσε αρχιτέκτονα για την ετοιμασία αρχιτεκτονικών σχεδίων για την ανέγερση δύο πανομοιότυπων κατοικιών σε ένα οικόπεδο, οι οποίες προορίζονταν για τις δύο του κόρες. Λόγω οικονομικής στενότητας, στόχος του ήταν να εξοικονομήσει όσο το δυνατό περισσότερα χρήματα τόσο στα σχέδια όσο και στην ανέγερση των κατοικιών. Λόγω έλλειψης χρημάτων στόχος του ήταν να σκελετώσει τις κατοικίες, χωρίς να τις ολοκληρώσει, κάτι που θα μπορούσαν να κάνουν οι κόρες του πιο μετά με τα δικά τους οικονομικά μέσα. Λόγω της προσωπικής του σχέσης με τον ΜΙ1, απευθύνθηκε σε αυτόν προφορικά στα μέσα περίπου του Ιανουαρίου του 2007, για να του δώσει την όσο το δυνατό καλύτερη τιμή του. Αρχικώς ο ΜΙ1 απέφευγε να του απαντήσει πόσα ακριβώς θα στοίχιζαν λέγοντας του ότι εξαρτάται από τα υλικά που θα έβαζε στο σπίτι και τα τετραγωνικά μέτρα του σπιτιού, αλλά όταν ο ΜΔ1 του ανέφερε ότι ήταν σημαντικό να γνωρίζει το ποσό λόγω του περιορισμένου προϋπολογισμού του, ο ΜΙ1 του είπε ότι τα σχέδια θα στοίχιζαν περίπου Λ.Κ.4.000 - Λ.Κ.4.
- Παρόλο που ο ΜΔ1 ανέμενε χαμηλότερη τιμή, είπε στον ΜΙ1 ότι ήταν σύμφωνοι. Κάποιες μέρες μετά, γύρω στις 2.2.07 ο ΜΙ1 του έδωσε να υπογράψει ένα μονοσέλιδο έγγραφο και όταν ο ΜΔ1 τον ρώτησε τι είναι, ο ΜΙ1 του το παρουσίασε ως ένα τυπικό έγγραφο εξουσιοδότησης για το ΕΤΕΚ, το οποίο ήταν απαραίτητο για να ξεκινήσει η συνεργασία τους. Λόγω της προσωπικής τους σχέσης και επειδή το έγγραφο είχε πράγματι το σήμα του ΕΤΕΚ, ο ΜΔ1 το υπέγραψε αμέσως χωρίς να το διαβάσει. Ο ίδιος δεν έλαβε πρωτότυπο του εν λόγω εγγράφου, αντίγραφο δε του εγγράφου έλαβε από τους δικηγόρους του ΜΙ1 το
- Κατέθεσε ως Τεκμήριο 1 αντίγραφο του εγγράφου ημερ. 2.2.07, ως Τεκμήριο 2 επιστολή των δικηγόρων του προς τους δικηγόρους του ΜΙ1 και ως Τεκμήριο 3 απαντητική επιστολή των δικηγόρων του ΜΙ1 στην οποία επισυνάπτεται το έγγραφο ημερ. 2.2.07 και το έγγραφο «Έντυπο έκδοσης εγγράφων/σχεδίων» ημερ. 26.6.
- Τον Απρίλιο του 2007 ο ΜΙ1 του ζήτησε να πληρώσει Λ.Κ.1.000, ποσό το οποίο ο ΜΔ1 κατέβαλε (απόδειξη πληρωμής κατατέθηκε ως Τεκμήριο 4). Τον Ιούνιο του 2007 ο ΜΙ1 του ζήτησε επιπλέον Λ.Κ.1.000, ποσό το οποίο ο ΜΔ1 επίσης κατέβαλε παρόλο που μέχρι τότε ο ΜΙ1 δεν του είχε δείξει ούτε πρόχειρα προσχέδια (απόδειξη πληρωμής κατατέθηκε ως Τεκμήριο 5). Όταν έδωσε τη δεύτερη επιταγή ρώτησε τον ΜΙ1 πότε θα έβλεπαν κάποια πρώτα σχέδια και ο ΜΙ1 του απάντησε ότι θα τον ειδοποιήσει σε καμιά εβδομάδα. Ο ΜΙ1 ετοίμασε ένα πολύ πρόχειρο προσχέδιο το οποίο έδειξε στον ΜΔ1 και τη σύζυγο του μέσα προς τέλη Ιουνίου του 2007, το οποίο όμως χρειαζόταν πολύ σημαντικές αλλαγές για να χρησιμοποιηθεί. Τότε ο ΜΔ1 ξαναρώτησε τον ΜΙ1 ποια ήταν η τελική τιμή τώρα που άρχισε πλέον να φαίνεται το μέγεθος του σπιτιού και ο ΜΙ1 του είπε ότι τα σχέδια θα στοιχίσουν Λ.Κ.9.
- Όταν ο ΜΔ1 του ανέφερε ότι είχαν συμφωνήσει Λ.Κ.4.000-Λ.Κ.4.500, ο ΜΙ1 ισχυρίστηκε ότι το ποσό αυτό ήταν δήθεν για κάθε κατοικία και επέμεινε ότι άλλα συμφώνησαν. Από τον διάλογο αυτό ο ΜΔ1 αντιλήφθηκε ότι ο ΜΙ1 τον κορόιδεψε και ότι δεν σκόπευε να τηρήσει τη συμφωνία τους. Ο ΜΔ1 του είπε ξεκάθαρα ότι δεν μπορούσε οικονομικά να δώσει τόσα λεφτά και ο ΜΙ1 τον ρώτησε τι θέλει να κάνουν και ότι ό,τι του έλεγε ο ΜΔ1 θα το έκανε. Ο ΜΔ1 του είπε να σταματήσουν ως εδώ και να μην κάνει οποιαδήποτε σχέδια. Ένα περίπου μήνα μετά τον διάλογο του με τον ΜΙ1 και κατόπιν προτροπών της συζύγου του, ο ΜΔ1 ζήτησε από τον ΜΙ1 είτε να επιστρέψει τις Λ.Κ.2.000 είτε να του παραδώσει τουλάχιστον σχέδια τα οποία είχε ήδη ετοιμάσει και ανταποκρίνονταν σε αυτό το ποσό. Ο ΜΙ1 του είπε ότι δεν είχε ετοιμάσει τίποτα εκτός από το πρόχειρο προσχέδιο και ότι θα του τηλεφωνούσε για να πάει να το πάρει. Λίγες μέρες μετά, στις αρχές Ιουλίου του 2007 ο ΜΙ1 τον κάλεσε στο γραφείο του και του παρέδωσε ένα πράσινο φάκελο με πιο επίσημα προσχέδια και ένα βιβλιαράκι με όρους του ΕΤΕΚ. Ο φάκελος κατατέθηκε ως Τεκμήριο
- Ο ΜΙ1 ζήτησε επίσης από τον ΜΔ1 να του επιστρέψει τις αποδείξεις για προπληρωμή που του είχε δώσει, για να του βγάλει μια νόμιμη απόδειξη. Ο ΜΔ1 θεωρεί ότι ο ΜΙ1 έπραξε τούτο για να μην φανεί ότι δεν είχε βάλει ΦΠΑ πάνω στις δύο πρώτες αποδείξεις. Ο ΜΔ1 εκνευρισμένος από την όλη κατάσταση και την ερειστική συμπεριφορά του ΜΙ1, απλά υπέγραψε το έντυπο ότι παρέλαβε τον φάκελο, πήρε τη νέα απόδειξη (την οποία κατέθεσε ως Τεκμήριο 7) και τον φάκελο (Τεκμήριο 6) και έφυγε. Για την εκπόνηση του έργου αναγκάστηκε να απευθυνθεί σε άλλο μελετητή, τον Πολιτικό Μηχανικό κ. Γιώργο Κουντούρη (ΜΔ2), περί τα μέσα Ιουλίου του 2007, με συμφωνηθείσα αμοιβή για τα σχέδια Λ.Κ.2.300 (σχετικό τιμολόγιο και απόδειξη πληρωμής κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 8). Ο ΜΔ2 εκπόνησε νέα σχέδια (τα οποία κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 9) και τα οποία δεν είχαν καμία σχέση με τα προσχέδια του ΜΙ
- Τα σχέδια ετοιμάστηκαν ένα με δύο μήνες μετά την ανάθεση, χρόνος εντός του οποίου εξασφαλίστηκαν παράλληλα όλες οι άδειες και δόθηκαν προσφορές για τη σκελέτωση της οικοδομής. Περί τις τελευταίες μέρες του Ιουνίου του 2008, ο ΜΔ2 τους ενημέρωσε ότι είχε δεχθεί απειλές πειθαρχικών και άλλων διώξεων από τον ΜΙ1 και ότι ήθελε να σταματήσει την επίβλεψη. Μέχρι τότε είχαν ολοκληρωθεί η πεδιλόπλακα και οι κολώνες της οικοδομής και είχε επίσης σχεδόν ολοκληρωθεί η πλάκα του πρώτου ορόφου. Λίγες μέρες μετά παρέλαβε επιστολή από τον ΜΙ1 (Τεκμήριο 10) στην οποία επισυναπτόταν έγγραφο με τίτλο «προτιμολόγιο» και συνοδευτικό έγγραφο που επεξηγούσε τις χρεώσεις, η οποία απαντήθηκε από τους δικηγόρους του στις 8.7.08 (Τεκμήριο 11). Μέχρι το έτος 2010 ο ΜΙ1 δεν προώθησε την απαίτηση του είτε δικαστικώς, είτε μέσω διαιτησίας. Από τον Ιούνιο του 2008 ξεκίνησε μία αντιπαράθεση στα πλαίσια της οποίας αντηλλάγη πληθώρα αλληλογραφίας. Ο ΜΔ1 παρουσίασε επιστολή του ΜΙ1 ημερ. 26.6.08 προς τον ΜΔ2 (Τεκμήριο 12) και αντίγραφο υπεύθυνης δήλωσης του ΜΔ2 ημερ. 15.10.08 για μη ένσταση του στο να εξουσιοδοτηθεί άλλος μηχανικός από τον ΜΔ1 για περαιτέρω επίβλεψη της οικοδομής (Τεκμήριο 13). Παρουσίασε επίσης αντίγραφο Βεβαίωσης του κ. Χρίστου Χατζηχρίστου για επίβλεψη της οικοδομής (Τεκμήριο 14). Κατέθεσε περαιτέρω επιστολή ημερ. 8.10.08 του ΜΙ1 προς τον Δημοτικό Μηχανικό Δήμου Λακατάμιας (Τεκμήριο 15) και σχετική με τη ρηθείσα επιστολή, επιστολή ημερ. 15.10.08 των δικηγόρων του ΜΔ1 προς τον ΜΙ1 (Τεκμήριο 16) καθώς και επιστολή ημερ. 15.10.08 των ιδίων προς τον Δημοτικό Μηχανικό του Δήμου Λακατάμειας (Τεκμήριο 17). Κατέθεσε επίσης επιστολή ημερ. 22.10.08 από τον ΜΙ1 προς τον κ. Χατζηχρίστου (Τεκμήριο 18) και αντίγραφο επιστολής ημερ. 22.10.08 του κ. Χατζηχρίστου για αποχώρηση του από την επίβλεψη του έργου (Τεκμήριο 19). Περαιτέρω, παρουσίασε επιστολή ημερ. 23.10.15 από τον Δήμο Λακατάμιας προς τον ίδιο την οποία υπογράφει ο κ. Πολυδωρίδης (ΜΙ4) (Τεκμήριο 20). Ως Τεκμήρια 21, 22, 23, 24 και 29 κατατέθηκαν επιστολές που αντελάγησαν μεταξύ των δικηγόρων του ΜΔ1 και του ΕΤΕΚ. Ως Τεκμήριο 25 κατατέθηκε επιστολή του Δήμου Λακατάμιας υπογραμμένη από τον ΜΙ4 προς τους δικηγόρους του ΜΔ1 με την οποία τους πληροφορούσε ότι έχει παρατηρηθεί επανέναρξη των οικοδομικών εργασιών χωρίς να έχει τακτοποιηθεί το θέμα της επίβλεψης και ως Τεκμήριο 26 κατατέθηκε υπεύθυνη δήλωση του κ. Ανδρέα Βάρδα για ανάληψη της επίβλεψης της οικοδομής η οποία στάληκε στον ΜΙ4 στις 10.12.08 και ως Τεκμήριο 27 δήλωση του κ. Χριστάκη Στυλιανού, εργολάβου, ημερ. 10.12.
- Ως Τεκμήριο 28 κατατέθηκε επιστολή του Δήμου Λακατάμιας, υπογραμμένη από τον ΜΙ4 προς τους δικηγόρους του ΜΔ
- Ο ΜΔ1 ανέφερε επίσης ότι σε σχέση με την επιστολή του ΜΙ1 ημερ. 8.10.08 (Τεκμήριο 15) η εταιρεία «Στυλιανού & Γεωργίου Εργοληπτική Εταιρεία Λτδ» καταχώρησε την αγωγή αρ. 6338/08 για λίβελλο εναντίον του ΜΙ1, στην οποία εκδόθηκε απόφαση ημερ. 24.10.14 υπέρ της εταιρείας και εναντίον του ΜΙ1 (Τεκμήριο 30). Αποτέλεσμα της πίεσης που ο ΜΙ1 άσκησε ήταν ο ΜΔ2 να εξαναγκαστεί να δηλώσει ότι αποσύρεται. Ακολούθως ανέλαβε ο κ. Χατζηχρίστου ο οποίος επίσης εξαναγκάστηκε να εγκαταλείψει την οικοδομή, μετά από αντίστοιχες νέες απειλές. Ο ΜΔ1 υπολογίζει ότι ως αποτέλεσμα των ενεργειών του ΜΙ1 η ολοκλήρωση του έργου καθυστέρησε τουλάχιστο ένα μήνα. Περαιτέρω, τόσο ο ίδιος όσο και η σύζυγος του υπέστησαν τρομερή ταλαιπωρία και άγχος, προσπαθώντας να περιορίσουν τη ζημιά που προκαλούσαν οι πράξεις του ΜΙ
- Ο ΜΙ1 εκμεταλλεύθηκε καταχρηστικά μία πρόνοια των κανονισμών του ΕΤΕΚ για να ασκήσει πίεση προκειμένου να του καταβληθεί αμοιβή που δεν δικαιούτο. Αντίθετα έπρεπε να επιστρέψει την προκαταβολή εφόσον δεν είχε παράξει σχέδια οποιασδήποτε αξίας παρά μόνο μετά που ο ΜΔ1 του ζήτησε να μην κάνει οποιαδήποτε περαιτέρω δουλειά για το έργο. Παραδέχεται ότι παρέλαβε τα προσχέδια παρά το ότι είχε τερματίσει τις υπηρεσίες του ΜΙ1, λόγω αφέλειας, και επειδή προτιμώντας να αποφύγει οποιαδήποτε αντιπαράθεση σκέφτηκε να άφηνε το ζήτημα εκεί όταν ο ΜΙ1 του παρέδωσε τα προχρονολογημένα προσχέδια τον Ιούνιο του
- Δεν σκόπευε να κινηθεί νομικά για την επιστροφή των Λ.Κ.2.000, μέχρι τη στιγμή που ο ΜΙ1, χωρίς κανένα σεβασμό για την ανοχή και γενναιοδωρία που επέδειξαν, άρχισε όλη την επίθεση εναντίον τους, οπότε και αναγκάστηκε να καταχωρήσει την αγωγή αρ. 6337/
- Ο ΜΔ1 αντεξετάστηκε εφ' όλου του φάσματος της μαρτυρίας του, μεταξύ άλλων, ως προς την χρονική αλληλουχία των γεγονότων από την αρχή της συνεργασίας του με τον ΜΙ1 μέχρι τη διακοπή της, ως προς τις συνθήκες υπογραφής του εγγράφου ημερ. 2.2.07 και ως προς τους όρους της συμφωνίας του με τον ΜΙ
- Δέχθηκε ότι είχε κάποιες συναντήσεις με τον ΜΙ1 (περίπου 3-4) πριν την υπογραφή του εγγράφου ημερ. 2.2.07 και περίπου 4 συναντήσεις μετά. Περαιτέρω, όποτε έβλεπε ανοικτό το γραφείο του ΜΙ1 πήγαινε να του πει ένα «γεια» και τον ρωτούσε τι γίνεται με τα σχέδια. Αντεξετάστηκε επίσης για κάποιες αναφορές του στα καταχωρηθέντα δικόγραφα και στη μαρτυρία του που έδωσε στα πλαίσια της αγωγής αρ. 6338/08 και αντιφάσεις που κατά τη συνήγορο του ΜΙ1 εντοπίζονται μεταξύ αυτών και της προφορικής του μαρτυρίας. Του υποβλήθηκε επίσης αριθμός ερωτήσεων που σχετίζονταν με τη συνεργασία του με τον ΜΔ2 και ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι πριν ο ΜΔ2 αναλάβει το έργο, ο ΜΔ1 του είχε αναφέρει τα γεγονότα και ότι προσφέρθηκε να δώσει στον ΜΔ2 το Τεκμήριο 6, κάτι που ο ΜΔ2 δεν αποδέχτηκε. Την κα Χριστίνα Κωνσταντίνου την είδε μία φορά στο γραφείο του ΜΔ
- Τα γεγονότα όπως έγιναν τα ανέφερε και στον επόμενο μελετητή, δηλαδή τον κ. Χατζηχρίστου. Αρνήθηκε ότι η οικοδομή προχωρούσε χωρίς επίβλεψη, όποτε τέτοια επίβλεψη ήταν απαραίτητη. Εκτενέστερη αναφορά στα όσα ο ΜΔ1 ανέφερε αντεξετασθείς θα γίνει πιο κάτω στα πλαίσια της αξιολόγησης της προσαχθείσας μαρτυρίας. Μαρτυρία κ. Γιώργου Κουντούρη (ΜΔ2) Ο MΔ2 γνωρίζει τον ΜΔ1 επειδή περί τον Ιούλιο του 2007 ο ΜΔ1 αναζήτησε τις υπηρεσίες του γραφείου του ΜΔ2 για την εκπόνηση αρχιτεκτονικών και στατικών σχεδίων για υποστατικό που επιθυμούσε να ανεγείρει. Μετά την εκπόνηση των εν λόγω σχεδίων και αφού εξασφαλίστηκε η άδεια οικοδομής, ξεκίνησε η ανέγερση του υποστατικού. Με την υποβολή της αίτησης για άδεια οικοδομής υπεγράφη έντυπο εξουσιοδότησης εντολέα του ΕΤΕΚ (Τεκμήριο 1). Η αίτηση πρέπει να υποβλήθηκε τέλος Αυγούστου και οι άδειες πρέπει να εκδόθηκαν τέλος του
- Κατά την ανέγερση του σκελετού, και ενώ η οικοδομή βρισκόταν στην πρώτη πλάκα του ισογείου, ο ΜΔ2 έλαβε επιστολή από τον ΜΙ1 (Τεκμήριο 12) με την οποία ο ΜΙ1 τον πληροφορούσε ότι εκκρεμούσε η εξόφληση της αμοιβής του και του ζητούσε να λάβει υπόψιν τον κώδικα δεοντολογίας του ΕΤΕΚ και να πράξει ανάλογα. Την επόμενη μέρα, δηλαδή 27.6.08, ο ΜΔ2 ανέστειλε τις υπηρεσίες του προς τον ΜΔ1 μέχρι να διευθετηθεί η αμοιβή του ΜΙ1 καθότι τούτο επιβάλλεται από τους κανονισμούς δεοντολογίας του ΕΤΕΚ και ενημέρωσε σχετικώς τόσο τον ΜΙ1 όσο και τον ΜΔ
- Ο ΜΙ1 του τηλεφώνησε για να τον ευχαριστήσει για τη γρήγορη ανταπόκριση και τη θέση που έλαβε στο θέμα και αυτή ήταν η μοναδική του τηλεφωνική επικοινωνία με τον ΜΙ
- Ο ίδιος δεν γνώριζε αν υπήρχε οικονομική εκκρεμότητα μεταξύ των ΜΔ1 και ΜΙ
- Αν αποδεικνυόταν ότι επενέβη αντιδεοντολογικά στην εργασία του ΜΙ1 το πειθαρχικό συμβούλιο του ΕΤΕΚ θα μπορούσε να του επιβάλει πρόστιμο, ίσως και μέχρι Λ.Κ.
- Σε κατοπινό στάδιο ο ΜΔ1 ανέφερε στον ΜΔ2 ότι ο δικηγόρος του εξασφάλισε άδεια όπως συνεχίσει το έργο και όπως η διαφορά επιλυθεί δικαστικά όμως, λόγω των διαστάσεων που πήρε το θέμα και επειδή τον ενοχλούσε που αναφερόταν το όνομα του στο ΕΤΕΚ, ο ίδιος προτίμησε να αποσυρθεί από την επίβλεψη και έδωσε επιστολή στον ΜΔ1 με την οποία αποδεσμευόταν από το έργο. Ο ίδιος δεν γνωρίζει αν η πληροφόρηση που έλαβε από τον ΜΔ1 είναι αληθής, επειδή ούτως ή άλλως αποσύρθηκε. Η επιστολή αποδέσμευσης του ήταν ημερ. 15.10.08 (Τεκμήριο 13). Μέχρι την ημέρα εκείνη ήταν εξουσιοδοτημένος μελετητής όμως το έργο δεν προχωρούσε. Με βάση τη νομοθεσία μεταξύ της αναστολής των εργασιών του και της απόσυρσης του στις 15.10.08 και ενόσω ο ίδιος δεν επέβλεπε την οικοδομή, το έργο έπρεπε να παραμείνει στάσιμο, δεν είχε, όμως γνώση ως προς το εάν οι εργασίες προχωρούσαν το εν λόγω χρονικό διάστημα. Ερωτήθηκε αν γνώριζε ότι ο ΜΙ1 είχε ετοιμάσει κάποια σχέδια για τον ΜΔ1 και απάντησε αρνητικά και ερωτηθείς περαιτέρω κατά την αντεξέταση του αν ο ΜΔ1 τον είχε πληροφορήσει ότι προηγουμένως είχε αναλάβει κάποιος άλλος το έργο, απάντησε και πάλι αρνητικά. Όταν έλαβε την επιστολή του ΜΙ1 επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τον ΜΔ1 και τον ρώτησε γιατί δεν τον είχε πληροφορήσει εξαρχής ότι υπήρχε προηγούμενος μελετητής, και ο ΜΔ1 του ανέφερε ότι ο ίδιος εξόφλησε τον ΜΙ1 και ότι δεν έχει οικονομικές εκκρεμότητες μαζί του. Τα σχέδια Τεκμήριο 9, έχουν μεγάλη διαφορά από τα σχέδια του ΜΙ1 (Τεκμήριο 6) και χρειάστηκε περίπου 2 μήνες για να ετοιμαστούν. Η αμοιβή του για τα αρχιτεκτονικά και τα στατικά σχέδια ήταν Λ.Κ.2.300 και υπολειπόταν η επίβλεψη για την οποία μπορεί να χρέωνε ακόμη Λ.Κ.1.000 αν ολοκληρωνόταν η οικοδομή. Ερωτηθείς ποιος έκανε τα αρχιτεκτονικά σχέδια απάντησε το μελετητικό του γραφείο. Για να εκπονηθεί η αρχιτεκτονική μελέτη συνεργάστηκε με την κα Χριστίνα Κωνσταντίνου η οποία σχεδίασε τα σχέδια με τη δική του καθοδήγηση, επίβλεψη και οδηγίες και την οποία ο ΜΔ2 πλήρωσε. Η κα Κωνσταντίνου δεν είναι εγγεγραμμένη στο ΕΤΕΚ. Ανέφερε επίσης ότι μεταξύ του ΜΔ1 και της κας Κωνσταντίνου έγιναν κάποιες συναντήσεις για τον σχεδιασμό των αρχιτεκτονικών σχεδίων. Είπε επίσης ότι τα σχέδια εντός του φακέλου Τεκμήριο 6 καλύπτουν περίπου το ½ των σχεδίων που χρειάζονται για την ανέγερση κατοικίας και προέβη επίσης σε εκτίμηση ως προς το πόσα θεωρεί ότι θα χρέωναν τα μεγάλα αρχιτεκτονικά γραφεία για τα εν λόγω σχέδια, χωρίς, όμως ο ίδιος να είναι σε θέση να υπολογίσει πόσα θα χρέωνε το γραφείο του ΜΙ
- Οι Όροι του ΣΠΜΑΚ αποτελούν κατευθυντήρια γραμμή αν και ο ίδιος θεωρεί ότι κανένας δεν τους εφαρμόζει. Κάθε αρχιτέκτονας πάντως αποφασίζει την αμοιβή του ανάλογα με τα έξοδα, τις ανάγκες και την εκάστοτε εργασία και ο ΜΙ1 είχε κάθε δικαίωμα να χρεώσει ανάλογα με τους Όρους του ΣΠΜΑΚ. Ερωτηθείς αν τα σχέδια εντός του φακέλου Τεκμήριο 6 είναι τελικά ή προσχέδια απάντησε ότι μπορεί να θεωρηθούν τελικά αρχιτεκτονικά μπορεί να θεωρηθούν και ημιτελή, ανάλογα με το εάν σημειώθηκαν σε αυτά αρκετές λεπτομέρειες για τελειώματα, κουφώματα, χρωματισμούς και άλλα στοιχεία που είναι απαραίτητα για τις προσφορές που θα ληφθούν. Δέχθηκε επίσης ότι είναι θέμα του εκάστοτε αρχιτέκτονα με ποια ροή/σειρά θα εκπονήσει τις μελέτες του, προσθέτοντας ότι είδε (εντός του φακέλου) σχέδια αποχετεύσεων κάτι που ο ίδιος μπορεί να έκανε στο τέλος. Περαιτέρω είπε ότι για τον ίδιο η εκπόνηση των αποχετευτικών σχεδίων θα ήταν θέμα μίας εργάσιμης ημέρας και ότι η εκπόνηση τους είναι πολύ πιο εύκολη από την εκπόνηση των στατικών σχεδίων. Ανέφερε επιπλέον ότι εξαιρουμένης της επίβλεψης, σε σχεδιαστικό επίπεδο το πιο σημαντικό και χρονοβόρο κομμάτι είναι η κατάληξη των αρχιτεκτονικών, καθότι εξαρτάται από τη συμπεριφορά και τις απαιτήσεις του πελάτη. Ανέφερε επίσης ότι ο ίδιος δεν γνωρίζει το τελικό κόστος της οικοδομής, αλλά τότε οι κατοικίες υπολογίζονταν γύρω στις Λ.Κ.500 το μέτρο. Δεν μπορούσε να αναφέρει πόσο ήταν το εμβαδό των κατοικιών με βάση δικά του σχέδια (Τεκμήριο 9), καθότι δεν υπάρχει εμβαδογράφημα. Μαρτυρία κ. Σταύρου Ιωαννίδη (ΜΙ1) Ο ΜΙ1 υιοθέτησε ως την κυρίως εξέταση του γραπτή δήλωση που ετοίμασε (Τεκμήριο Β). Ανέφερε ότι είναι εγγεγραμμένος στο μητρώο του ΕΤΕΚ με άδεια να εξασκεί τα επαγγέλματα του Αρχιτέκτονα και του Πολιτικού Μηχανικού (οι άδειες του για τα έτη 2015 και 2007 κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 31 και 32). Από το 1965 διατηρεί γραφείο και δραστηριοποιείται έκτοτε χωρίς διακοπή, εργοδοτώντας ανέκαθεν υπαλλήλους. Αναφέρθηκε επίσης στις σπουδές του και την εμπειρία του. Υπήρξε μέλος του πειθαρχικού συμβουλίου του ΕΤΕΚ τα έτη 2002 έως 2010 (σχετική κάρτα κατατέθηκε ως Τεκμήριο 34), πρωτοστάτησε στην ετοιμασία των κανονισμών δεοντολογίας του ΕΤΕΚ και είναι ο ιδρυτής και δύο φορές πρόεδρος του Συλλόγου Πολιτικών Μηχανικών Κύπρου, έχει δε αναλάβει πολλές φορές τον ρόλο του Διαιτητή στα πλαίσια διαφορών κυρίως μεταξύ εργολάβου και εργοδότη. Περαιτέρω, είναι εγγεγραμμένος στο ΦΠΑ (σχετικό Πιστοποιητικό κατατέθηκε ως Τεκμήριο 33). Περί τον Ιανουάριο του 2007 τον προσέγγισε ο ΜΔ1 ο οποίος διαμένει στην πολυκατοικία στην οποία διατηρεί το γραφείο του και τον οποίο γνώριζε καθότι διετέλεσαν και οι δύο πολλά χρόνια μέλη της διαχειριστικής επιτροπής της πολυκατοικίας τους. Ο ΜΔ1 τον παρακάλεσε να αναλάβει την εκπόνηση αρχιτεκτονικής και στατικής/αντισεισμικής μελέτης και την επίβλεψη ανέγερσης διώροφης διπλοκατοικίας στη Λακατάμια. Αρχικά ο ΜΙ1 ήταν επιφυλακτικός στο να αναλάβει το έργο, αλλά κατόπιν επιμονής του ΜΔ1 και της συζύγου του, αποδέχτηκε. Πριν αναλάβει την εργασία είχαν περίπου 3 συναντήσεις στις οποίες συζητούσαν για το έργο και πώς θα γινόταν η μεταξύ τους συνεργασία. Μία-δύο μέρες πριν τις 2.2.07 συναντήθηκε στο γραφείο του με τον ΜΔ1 και τη σύζυγο του, συζήτησαν τους όρους της συμφωνίας τους, και ο ΜΙ1 συμπλήρωσε το συμφωνητικό έγγραφο και το έδωσε στον ΜΔ1, μαζί με αντίγραφο των Όρων του ΣΠΜΑΚ, ζητώντας του να μελετήσει τα δύο έγγραφα λεπτομερώς και να επανέλθει στο γραφείο του αν συμφωνεί με το περιεχόμενο της συμφωνίας τους. Αποτελεί πάγια πρακτική του γραφείου του η οποία ακολουθήθηκε και με τον ΜΔ1 όπως μην αναλαμβάνει οποιοδήποτε έργο πριν συμφωνηθούν πλήρως οι όροι της συνεργασίας με τον πελάτη και πριν υπογραφούν τα συγκεκριμένα έγγραφα. Μία-δύο μέρες μετά, ο ΜΔ1 επέστρεψε και του είπε ότι συμφωνεί με τους όρους της συνεργασίας τους που καθορίζονται στο συμφωνητικό έγγραφο και τους Όρους του ΣΠΜΑΚ, έτσι υπεγράφη στις 2.2.07 η συμφωνία με τίτλο «Εξουσιοδότηση Εντολέα σε Εγγεγραμμένους Μηχανικούς για παροχή υπηρεσιών», το πρωτότυπο της οποίας κατέθεσε, σε τριπλότυπη μορφή, ως Τεκμήριο 35, και ανέφερε ότι την ίδια στιγμή έδωσε αντίγραφο της εν λόγω συμφωνίας στον ΜΔ
- Ο ψευδής, ως τον χαρακτήρισε, ισχυρισμός του ΜΔ1 ότι ο ΜΙ1 τον ξεγέλασε, τον θίγει έντονα. Περαιτέρω, ουδέποτε ανέφερε στον ΜΔ1 ότι τα σχέδια θα στοίχιζαν Λ.Κ.4.000 ή Λ.Κ.4.500 και γενικά η πρακτική του είναι να χρεώνει βάσει ποσοστού και όχι ένα κατ' αποκοπή ποσό, ούτε και του ανέφερε ότι τα σχέδια θα στοιχίσουν τελικά Λ.Κ.9.
- Από την υπογραφή της συμφωνίας και μετά, ο ΜΙ1 ξεκίνησε την ουσιαστική μελέτη του έργου. Ο ΜΔ1 πήγαινε πολύ συχνά στο γραφείο του και συζητούσαν διάφορα θέματα για τα σχέδια. Αρχικά τον επισκεπτόταν σχεδόν καθημερινά και μετά σχεδόν ανελλιπώς κάθε Παρασκευή με τη σύζυγο του από τις 18:00 - 18:30 μέχρι τις 20:00 - 20:
- Συνηθίζει να κρατά αρχεία (time sheets) στα οποία καταγράφει πόσες ώρες αφιερώνει στο κάθε έργο και κατέθεσε αντίγραφο του προσωπικού του αρχείου ως Τεκμήριο 36 από το οποίο προκύπτει πόσες ώρες αναλώθηκαν κάθε μήνα (μεταξύ Ιανουαρίου και Ιουνίου) για το επίδικο έργο. Σύμφωνα με τη συμφωνία, το έργο θα ήταν ολικής κάλυψης περίπου 413 τ.μ. και προϋπολογισμού Λ.Κ.200.000, ενώ εν τέλει τα τετραγωνικά μέτρα στα σχέδια αυξήθηκαν σε περίπου 485 τ.μ. καλυμμένου χώρου και 78 τ.μ. ακάλυπτου. Συμφώνησαν επίσης ότι το έργο σε πρώτο στάδιο θα έφτανε μέχρι τον σκελετό και την τοιχοποιία. Ο ΜΙ1 κατέθεσε επίσης, ως Τεκμήριο 37 τους Όρους του ΣΠΜΑΚ και εξήγησε ότι το συγκεκριμένο έργο, ως κατοικία, εμπίπτει στην Πρώτη Κατηγορία. Το κόστος ανέγερσης κατοικίας κατά την επίδικη περίοδο, δεν ήταν κατώτερο των Λ.Κ.500 ανά τετραγωνικό μέτρο, ακόμη και με τα πιο φτηνά υλικά. Ακολούθως ο ΜΙ1 αναφέρθηκε με λεπτομέρεια στις εργασίες στις οποίες προέβη στα πλαίσια εκτέλεσης της εντολής που του ανατέθηκε. Κατέθεσε σχετικώς, ως Τεκμήρια 38 - 41 τέσσερα τελικά προσχέδια στα οποία αποτυπώνονται τρεις λύσεις τα οποία ανέλυσε στο Δικαστήριο. Κατέθεσε επίσης ως Τεκμήρια 42 - 48 τελικά σχέδια τα οποία εκπόνησε και τα οποία, παρόλον που οι αρχές απαιτούν σχεδίαση σε κλίμακα 1:100, σχεδιάστηκαν σε κλίμακα 1:50 ούτως ώστε να φαίνονται πιο καθαρά τα στοιχεία, οι διαστάσεις και να διευκολυνθεί η δουλειά του κατασκευαστή. Σε κάποια από τα τελικά σχέδια ο ΜΔ1 ζήτησε να γίνουν αλλαγές και συνεπώς τροποποιήθηκαν, και κατέθεσε τροποποιημένα σχέδια ως Τεκμήρια 49 -
- Εξήγησε επίσης ότι τα Τεκμήρια 49 - 54 αποτελούν κάποια από τα πολλά ενδιάμεσα σχέδια μετατροπών που έγιναν με απαίτηση του ΜΔ
- Αναφορικά με την ετοιμασία στατικής μελέτης ανέφερε ότι προέβη στους κατά προσέγγιση υπολογισμούς που απαιτούνται για αυτήν προκειμένου να ετοιμάσει τα τελικά αρχιτεκτονικά σχέδια και επειδή υπεισέρχεται και το θέμα της αντισεισμικής μηχανικής, η οποία αποτελεί πέραν του 20% της όλης στατικής μελέτης. Περαιτέρω προέβη σε χωροσταθμική μελέτη κατόπιν επιτόπιας επίσκεψης και ακολούθησε ο σχεδιασμός. Ο ΜΔ1 ήταν πλήρως ενήμερος και απόλυτα ικανοποιημένος για την πρόοδο των σχεδίων, εξ ου και κατέβαλε με δική του πρωτοβουλία στον ΜΙ1 τον Απρίλιο και τον Ιούνιο του 2007 το συνολικό ποσό των Λ.Κ.2.000 έναντι της αμοιβής του ΜΙ
- Ο ΜΙ1 εξήγησε ότι ο λόγος για τον οποίο εκδόθηκαν οι αρχικές αποδείξεις ήταν ότι τα διπλότυπα αποδείξεων βρισκόντουσαν στον λογιστή του. Στις 1.6.07 ο ΜΔ1 ζήτησε κάποιες αλλαγές οι οποίες έγιναν. Στις 8.6.07 ζήτησε επιπλέον αλλαγές οι οποίες δεν έγιναν. Στις 11.6.07 ο ΜΔ1 και η σύζυγος του, είπαν στον ΜΙ1 ότι επιθυμούσαν να αναβάλουν προς το παρόν τη συνέχιση του έργου, κατόπιν δε επιθυμίας του ΜΔ1 και προηγούμενης συνεννόησης, στις 26.6.07 ο ΜΙ1 του έδωσε όλα τα τελικά σχέδια που είχε ετοιμάσει μέχρι εκείνη τη στιγμή σύμφωνα με τις οδηγίες του και απόδειξη για το συνολικό ποσό που είχε μέχρι τότε λάβει. Το έγγραφο που ο ΜΔ1 υπέγραψε κατά την παραλαβή των σχεδίων και της απόδειξης κατατέθηκε ως Τεκμήριο
- Αρχές περίπου του Ιουνίου του 2008 είδε στην αυλή της πολυκατοικίας τον ΜΔ1 και τον ρώτησε πότε θα συνεχίσουν με τη δουλειά. Ο ΜΔ1 του είπε ότι δεν θα συνεχίσουν και ότι δεν θα τον πληρώσει, προκαλώντας τον να «πάει δικαστικά», προφασιζόμενος επιπλέον ότι είχε θεωρήσει ότι η αμοιβή θα ήταν συνολικά περίπου Λ.Κ.2.
- Γύρω στις 18.6.08 απέστειλε την επιστολή Τεκμήριο 10 προς τον ΜΔ1, στην οποία επισύναψε προτιμολόγιο με το σύνολο της αμοιβής του και την ανάλυση της χρέωσης του με βάση τη συμφωνία ημερ. 2.2.
- Ο ΜΙ1 εξήγησε αναλυτικά τον τρόπο με τον οποίο κατέληξε στην αμοιβή που ζήτησε, με βάση τον πίνακα αμοιβών των Όρων του ΣΠΜΑΚ. Ανέφερε επίσης ότι ενώ ο ΜΔ1 κατακρατούσε παράλογα την αμοιβή του, ο ίδιος πλήρωνε επιτόκια προς τις Τράπεζες σε λογαριασμούς ύψους 8%, τόκο τον οποίο διεκδικεί ως αποζημίωση. Είπε επίσης ότι ακόμη και αν δεν είχαν συμφωνήσει ξεκάθαρα τον τρόπο υπολογισμού της αμοιβής του, η αμοιβή η οποία εν τέλει απαίτησε είναι όχι μόνο εύλογη, αλλά και χαμηλότερη από την αναμενόμενη και από τις συνήθεις χρεώσεις των αρχιτεκτόνων και μηχανικών, αφού οι Όροι του ΣΠΜΑΚ θεωρούνται στον χώρο τους ως οι ελάχιστες τιμές εν σχέσει με τις επαγγελματικές απαιτήσεις που διατυπώνονται σ' αυτούς. Ο ίδιος δε ανέλαβε εργασίες με ποσοστό πολύ υψηλότερο των Όρων του ΣΠΜΑΚ και κατέθεσε ως Τεκμήρια 59 και 60 έγγραφα που δείχνουν ότι για άλλα έργα χρέωσε ως αμοιβή ποσοστό 15% της συνολικής δαπάνης. Ως Τεκμήριο 61 κατατέθηκε εξουσιοδότηση εντολέα από την εταιρεία Α.Ι. Γερολατσίτης Λτδ ημερ. 20.6.07, στην οποία καθορίζεται ότι η αμοιβή του ΜΙ1 θα είναι σύμφωνα με τους Όρους του ΣΠΜΑΚ. Αναφορικά με τα σχέδια που εκπονήθηκαν από άλλο πρόσωπο (αναφερόμενος προφανώς στο Τεκμήριο 9) είπε ότι τα αρχιτεκτονικά σχέδια εκπονήθηκαν από την κα Χριστίνα Κωνσταντίνου η οποία δεν είναι εγγεγραμμένη στο ΕΤΕΚ, οπότε για να υποβληθούν χρειαζόταν να τεθούν «υπό την ομπρέλα εγγεγραμμένου επαγγελματία στο ΕΤΕΚ», ότι οι κανονισμοί δεοντολογίας του ΕΤΕΚ απαγορεύουν στα μέλη του ΕΤΕΚ να συνεταιρίζονται με μη προσοντούχα άτομα και ότι τα σχέδια εκπονήθηκαν σε κλίμακα 1:100, ενώ στην κλίμακα 1:50 τετραπλασιάζεται ο όγκος σχεδίασης, και με αυτά τα δεδομένα αντιλαμβάνεται γιατί οι τιμές που ο ΜΔ1 εξασφάλισε για την εκπόνηση των σχεδίων αυτών ήταν εξευτελιστικές, ως τις χαρακτήρισε. Ο ΜΔ1 αρνήθηκε να του καταβάλει τα συμφωνηθέντα και του απέστειλε επιστολή μέσω δικηγόρου ημερ. 8.7.
- Περί τον Ιούνιο του 2008 περιέπεσε στην αντίληψη του ότι η οικοδομή προχωρούσε ενώ εκείνος ήταν με την εντύπωση ότι το έργο ήταν σε μη εξέλιξη. Αποτελεί, είπε, πειθαρχικό αδίκημα η ανάληψη εργασίας από επόμενο μελετητή όταν υπάρχει απαίτηση από προηγούμενο συνάδελφο, σύμφωνα με τους κανονισμούς δεοντολογίας του ΕΤΕΚ ως προς την τήρηση των οποίων ο ίδιος είναι ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένος όντας μέλος της ομάδας που τους εισηγήθηκε και μέλος του Πειθαρχικού Συμβουλίου του ΕΤΕΚ. Έμαθε ότι την οικοδομή ανέλαβε ο ΜΔ2 και θεώρησε καθήκον του να τον ενημερώσει ότι εκκρεμούσε η αμοιβή του, κάτι που έπραξε με την επιστολή ημερ. 26.6.08 (Τεκμήριο 12). Πράγματι ο ΜΔ2 την επόμενη μέρα, ήτοι στις 27.6.08, ανέστειλε τις εργασίες του, γεγονός που κοινοποίησε στον ΜΙ1 με επιστολή του ημερ. 27.6.08 (Τεκμήριο 56). Με την αποχώρηση του ΜΔ2 η οικοδομή παρέμεινε χωρίς επιβλέποντα μηχανικό και η συνέχιση του κτισίματος θα ήταν παράνομη. Όμως, στις αρχές Οκτωβρίου του 2008 ενημερώθηκε ότι η οικοδομή προχωρούσε και τότε επισκέφθηκε την οικοδομή στην οποία συνάντησε δύο πρόσωπα να εργάζονται τα οποία τον ενημέρωσαν ότι η εργασία γινόταν με μεροκάματα, δηλαδή με απ' ευθείας εργοδότηση τους από τον ιδιοκτήτη. Αντιλήφθηκε τότε ότι οι εργασίες εκτελούντο παράνομα και ενημέρωσε τις αρμόδιες αρχές. Τότε ο ΜΔ1 προέβη σε διάφορες ενέργειες για να πλήξει τόσο τον ίδιο προσωπικά αλλά και να ασκήσει πίεση προς το ΕΤΕΚ προκειμένου να μην ακολουθηθούν οι Κανονισμοί και οι νόμιμες διαδικασίες. Λίγες μέρες μετά την επιστολή του, ο ΜΔ1 έσπευσε στην αποστολή, μέσω του δικηγόρου του, της επιστολής ημερ. 15.10.08 (Τεκμήριο 16), είπε ψέματα στον ΜΔ2 ότι εξασφάλισε άδεια από το ΕΤΕΚ για διορισμό νέου μελετητή, αλλά ενόψει της άρνησης του ΜΔ2 να συνεχίσει εξασφάλισε τη δήλωση αποδέσμευσης του ημερ. 15.10.08 (Τεκμήριο 13) και απέστειλε την επιστολή ημερ. 15.10.08 προς τον Δήμο Λακατάμιας αναφέροντας ψευδώς ότι την οικοδομή επιβλέπει ο κ. Χρίστος Χατζηχρίστου από 28.6.08 (Τεκμήριο 17). Ο ΜΔ1 απέκρυψε και από τον κ. Χατζηχρίστου το διορισμό του ΜΙ1 και την εκκρεμότητα με την αμοιβή του, γεγονότα που όταν περιήλθαν εις γνώσιν του κ. Χατζηχρίστου απέστειλε το Τεκμήριο 19 αποχωρώντας από την επίβλεψη της οικοδομής. Οι εργασίες στην οικοδομή δεν σταμάτησαν ποτέ μέχρι την πλήρη αποπεράτωση των κατοικιών, έστω και αν αυτές προχωρούσαν παράνομα. Περαιτέρω, η εναντίον του ΜΙ1 καταχωρηθείσα αγωγή λιβέλου υποκινήθηκε από τον ΜΔ
- Επιπλέον, ο ΜΔ1 καταχώρησε την Προσφυγή αρ. 101/09 (Τεκμήριο 57) για ακύρωση της απορριπτικής απόφασης του ΕΤΕΚ που του κοινοποιήθηκε με το Τεκμήριο 22, στην οποία ο ΜΙ1 εμφανίστηκε ως Ενδιαφερόμενο Μέρος και καταχώρησε ένσταση (Τεκμήριο 58). Μετά την καταχώρηση των δικογράφων, η Προσφυγή αποσύρθηκε. Όταν ο ΜΔ1 καταχώρησε την αγωγή εναντίον του, ο ΜΙ1 αποφάσισε να προωθήσει την απαίτηση του μέσω Διαιτησίας, όμως ο πόλεμος του ΜΔ1 ήταν τόσο μεγάλος αμφισβητώντας την αμεροληψία οποιουδήποτε Διαιτητή, που ο ΜΙ1 προτίμησε να μην προωθήσει τη διαιτητική διαδικασία και να στραφεί στη δικαιοσύνη. Ο ΜΙ1 αντεξετάσθηκε επί μακρόν και επί όλων σχεδόν των πτυχών της μαρτυρίας του. Μεταξύ άλλων αντεξετάσθηκε ως προς τις συνθήκες που περιβάλλουν την υπογραφή του εγγράφου 2.2.07 και δέχτηκε ότι ο ΜΔ1 δεν υπέγραψε τους Όρους του ΣΠΜΑΚ. Στο Τεκμήριο 35 (που είναι το πρωτότυπο του Εντύπου ημερ. 2.2.07 - Τεκμήριο 1) σε όλα τα σημεία πλην της υπογραφής του ΜΔ1 οι χειρόγραφες προσθήκες/συμπληρώσεις έγιναν από τον ΜΙ
- Δέχτηκε επίσης ότι δεν διαπραγματεύτηκαν ξεχωριστά τον κάθε όρο των Όρων του ΣΠΜΑΚ, τους έδωσε όμως στον ΜΔ1 για να τους διαβάσει. Είπε επίσης ότι δεν θεωρεί κάποιο από τους όρους ετεροβαρή. Αρνήθηκε επίμονα ότι μέσα στον φάκελο (Τεκμήριο 6) έβαλε αντίγραφο των Όρων του ΣΠΜΑΚ. Αναφορικά με τα σχέδια Τεκμήρια 38 - 54 δέχθηκε ότι αυτά σχεδιάστηκαν από τον «Μ.Α.» (που είναι ο κ. Αγαθοκλέους, ο οποίος έκανε κατά τον ουσιώδη χρόνο την πρακτική εξάσκηση του στο γραφείο του ΜΙ1). Εξήγησε ότι ο ίδιος ετοίμαζε σκίτσα τα οποία έδιδε στον κ. Αγαθοκλέους, ο κ. Αγαθοκλέους τα σχεδίαζε και ο ΜΙ1 τα ενέκρινε. Αντεξετάσθηκε επίσης ως προς τις διαφορές σχεδίασης σε κλίμακα 1:100 και 1:50, ως προς τις εργασίες που εκτέλεσε και για τις οποίες διεκδικεί αμοιβή και για το χρόνο ετοιμασίας των σχεδίων που παρουσίασε, ως προς την καταβολή των Λ.Κ.2.000 από τον ΜΔ1 και τις αποδείξεις που εξέδωσε. Ανέφερε επίσης ότι το γεγονός ότι το έργο προχωρούσε το πληροφορήθηκε από τον κ. Μιχάλη Αγαθοκλέους, πατέρα του σχεδιαστή που σχεδίασε τα σχέδια, ο οποίος διαμένει στη γειτονιά όπου θα ανεγείρονταν οι οικοδομές. Ρώτησε ο ίδιος τον κ. Αγαθοκλέους αν είδε κάτι και ο κ. Αγαθοκλέους του τηλεφώνησε ημέρα Κυριακή και του είπε ότι το έργο προχωρεί. Ο λόγος που ρώτησε τον κ. Αγαθοκλέους είναι ότι αντιλήφθηκε ότι κάτι συνέβαινε όταν ο ΜΔ1 τον πληροφόρησε ότι δεν θα τον πληρώσει, αφού ο ΜΙ1 έθιξε το θέμα της αμοιβής του. Ο ΜΔ1 τον πληροφόρησε σχετικώς αρχές Ιουνίου και η έρευνα περί του αν το έργο προχωρούσε ήταν τέλος Ιουνίου, κάτι που προκύπτει από την αλληλογραφία. Δεν αρνήθηκε ότι τον απασχολούσε το θέμα της αμοιβής του, αλλά δεν όχλησε τον ΜΔ1 για ένα χρόνο επειδή προέβλεπε ότι ο ΜΔ1 θα επανέλθει για να συνεχίσουν και επειδή είχε άλλους 20 πελάτες στον κατάλογο του. Αντεξετάστηκε επίσης εκτενώς ως προς τις επιστολές που απέστειλε σε σχέση με τους μελετητές που ανέλαβαν το επίδικο έργο και τους λόγους αποστολής τους. Ανέφερε επίσης ότι η απόφαση που εκδόθηκε εναντίον του στην αγωγή λιβέλου έχει εφεσιβληθεί. Εκτενέστερη αναφορά στα όσα ο ΜΔ1 ανέφερε αντεξετασθείς θα γίνει πιο κάτω στα πλαίσια της αξιολόγησης της προσαχθείσας μαρτυρίας. Μαρτυρία κ. Στέλιου Στυλιανού (ΜΙ2) Ο ΜΙ2 εργάζεται στην ΣΠΕ Στροβόλου από το 1984, ήταν υπάλληλος στο Τμήμα Τρεχούμενου και τα 10 τελευταία χρόνια είναι Προϊστάμενος του εν λόγω Τμήματος. Στα καθήκοντα του περιλαμβάνεται ο έλεγχος επιταγών που παρουσιάζονται. Ανέφερε ότι η επιταγή με αρ. 0408322 για το ποσό των Λ.Κ.1.000 ημερ. 1.6.07 εκδόθηκε από την κα Γεωργία Δημοσθένους με δικαιούχο τον ΜΙ1 και ο ΜΙ1 κατέθεσε την εν λόγω επιταγή στον λογαριασμό του. Η επιταγή κατατέθηκε ως Τεκμήριο
- Στην κατάσταση λογαριασμού του ΜΙ1 φαίνεται η κατάθεση των Λ.Κ.1.000 στις 7.6.
- Η κατάθεση αναφέρεται ως «κατάθεση μετρητών» επειδή τόσο η κα Δημοσθένους όσο και ο ΜΙ1 είναι πελάτες της ΣΠΕ Στροβόλου. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο στο έγγραφο Τεκμήριο προς Αναγνώριση Ω1 (το οποίο του υποδείχθηκε) γίνεται αναφορά σε «ανάληψη μετρητών» από τον λογαριασμό της κας Δημοσθένους, κάτι που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Κατάσταση λογαριασμού που ανήκει στον ΜΙ1 και τη σύζυγο του κατατέθηκε ως Τεκμήριο
- Απόδειξη είσπραξης ημερ. 7.6.07 κατατέθηκε ως Τεκμήριο
- Από το Τεκμήριο 64 προκύπτει ότι το υπόλοιπο του ΜΙ1 στις 7.6.07 ήταν 15.595,
- Ανέφερε επίσης ότι εργάζεται 32 χρόνια στην ΣΠΕ Στροβόλου και ο ΜΙ1 ο οποίος είναι πελάτης του ποτέ δεν δημιούργησε οποιοδήποτε πρόβλημα. Αντεξετασθείς ξεκαθάρισε ότι δεν γνωρίζει αν είτε ο ΜΙ1 προσωπικά είτε ο συνεταιρισμός του διατηρούν το σύνολο των λογαριασμών τους στην ΣΠΕ Στροβόλου, ούτε και το τυχόν υπόλοιπο λογαριασμών σε άλλες τράπεζες, ούτε και αν ο ΜΙ1 αντιμετωπίζει προβλήματα με λογαριασμούς που τυχόν έχει σε άλλες τράπεζες. Ανέφερε επίσης ότι γνωρίζει τον ΜΙ1 πολλά χρόνια μέσα από τη δουλειά του, αλλά δεν έχει άλλως πως προσωπική σχέση μαζί του. Μαρτυρία κ. Κώστα Αλλαγιώτη (ΜΙ3) Ο ΜΙ3 είναι Πολιτικός Μηχανικός και ιδιοκτήτης μελετητικού γραφείου. Αναφέρθηκε στα προσόντα και στην εμπειρία του καθώς και στις διάφορες θέσεις που κατά καιρούς κατείχε στον Σύλλογο Πολιτικών Μηχανικών Κύπρου και στο ΕΤΕΚ. Ζητήθηκε από τον ΜΙ3 να δει τα Τεκμήρια 38 -
- Ανέφερε ότι τα Τεκμήρια 38 - 41 είναι προσχέδια, τα Τεκμήρια 42 - 46 είναι τελικά σχέδια και υπάρχουν επ' αυτών διαστάσεις, υψόμετρα, πλακάκια, έπιπλα, ερμάρια, πάγκοι κουζίνας, ψυγείο κτλ, καθώς και κολώνες, δηλαδή ο σκελετός της οικοδομής, όχι όμως ολοκληρωμένος. Τα Τεκμήρια 47 και 48 είναι τα σχέδια αποχετεύσεων που γίνονται στη φάση των τελικών σχεδίων. Τα Τεκμήρια 49 - 54 είναι πάλι τελικά σχέδια αποχετεύσεων και κατόψεων ορόφων με υψομετρικά. Τα σχέδια θα μπορούσαν να υποβληθούν για λήψη πολεοδομικής άδειας και, αφού συμπληρωθούν με τα στατικά σχέδια, τη μελέτη για τα ηλεκτρολογικά και τα μηχανολογικά (εάν υπάρχουν) και τη μελέτη ενεργειακής απόδοσης, για λήψη άδειας οικοδομής. Ως αρχιτεκτονική μελέτη, τα σχέδια αποτελούν ολοκληρωμένα αρχιτεκτονικά σχέδια. Τα σχέδια, όπως πάντοτε, έχουν το πινακίδιο/λογότυπο του μελετητή, συνήθως κάτω στη δεξιά γωνία και στην προκειμένη περίπτωση τα σχέδια σχεδιάστηκαν από τον κ. Σταύρο Ιωαννίδη στο γραφείο Σταύρος Ιωαννίδης και Συνεταίροι. Ερωτηθείς ποιο ποσοστό στατικού υπολογισμού υπολείπεται από τα Τεκμήρια 38 - 54, απάντησε ότι πρόκειται για σχέδια που έχουν σωστά τοποθετημένες τις κολώνες σε μία διάταξη προς την τελική τους μορφή και ο ίδιος πιστεύει ότι έχει γίνει τουλάχιστο ένα ποσοστό 20% από τη δουλειά που χρειάζεται για τη στατική μελέτη. Περαιτέρω θεωρεί ότι στο σύνολο του έργου, η δουλειά του πολιτικού μηχανικού για τη στατική μελέτη αποτελεί ποσοστό 30% και η δουλειά του αρχιτέκτονα για την αρχιτεκτονική μελέτη το 70%, αν και υπάρχουν διάφορες απόψεις επί τούτου μεταξύ των συναδέλφων του. Από τον ΜΙ3 ζητήθηκε επίσης να δει τα αρχιτεκτονικά σχέδια που αποτελούν μέρος του Τεκμηρίου 9 και ερωτήθηκε αν μπορεί να συμπεράνει ποιος τα εκπόνησε. Απάντησε ότι επειδή στο πινακίδιο γράφει Χριστίνα Κωνσταντίνου με τα στοιχεία της (διεύθυνση και τηλέφωνο) τούτο τον παραπέμπει στο ότι τα σχέδια εκπόνησε η Χριστίνα Κωνσταντίνου. Τα αρχιτεκτονικά σχέδια του Τεκμηρίου 9 είναι τελικά αρχιτεκτονικά σχέδια και περιλαμβάνουν σχέδια αποχετεύσεων καθώς και ηλεκτρολογικά σημεία. Είναι σε κλίμακα 1:100 ενώ τα πλείστα εκ των σχεδίων του ΜΙ1 είναι σε κλίμακα 1:
- Το Τεκμήριο 37 είναι οι Όροι του ΣΠΜΑΚ οι οποίοι εγκρίθηκαν κατά τη γενική συνέλευση της 31.5.69 και τους οποίους γνωρίζει πολύ καλά και περιλαμβάνουν υποχρεώσεις των μερών και χρεώσεις. Ο ίδιος θεωρεί λογικές τις εν λόγω χρεώσεις γι' αυτό και εξακολουθούν να εφαρμόζονται από πολλούς συναδέλφους του, ιδιαίτερα συναδέλφους του με παλαιά γραφεία της δεκαετίας του 1970 όταν εφαρμόστηκαν. Με τα σημερινά μάλιστα δεδομένα και λαμβάνοντας υπόψιν τις υποχρεώσεις του μελετητή, τις θεωρεί πολύ λογικές και συντηρητικές προς τα κάτω. Ο ίδιος συμβουλεύει τους συναδέλφους του να παραπέμπουν σε όρους ανάθεσης όπως είναι οι Όροι του ΣΠΜΑΚ. Ανέφερε επίσης ότι για τα σχέδια Τεκμήρια 38 - 54, μία χρέωση με βάση τους Όρους του ΣΠΜΑΚ θα την χαρακτήριζε ως μία πολύ λογική χρέωση. Αναφέρθηκε επίσης στη διαδικασία αντικατάστασης ενός μελετητή έργου από άλλον και ανέφερε ότι προκειμένου κάποιος ιδιοκτήτης να αντικαταστήσει τον μελετητή του θα πρέπει πρώτα να τον εξοφλήσει, αλλιώς ο νέος μελετητής μπορεί να αναλάβει μόνο μετά από άδεια του προηγούμενου μελετητή ή του ΕΤΕΚ, και αφού η οικονομική διαφορά παραπεμφθεί σε διαιτησία στο ΕΤΕΚ. Αντεξετασθείς ανέφερε ότι γνωρίζει τον ΜΙ1 γύρω στα 15 χρόνια, όχι όμως καλά. Τον βλέπει στις εκδηλώσεις και δραστηριότητες του Συλλόγου Πολιτικών Μηχανικών. Προτού καταθέσει στο Δικαστήριο είδε τα περισσότερα σχέδια του ΜΙ1, απέφυγε, όμως, να συζητήσει με τον ΜΙ1 την υπόθεση αφού γνωρίζει ποιος είναι ο ρόλος του μάρτυρα στο Δικαστήριο. Ανέφερε επίσης ότι ο ίδιος σχεδιάζει σχέδια και χρησιμοποιεί προγράμματα σχεδίασης CAD, που είναι προγράμματα που δουλεύουν στη βάση διανυσμάτων. Διάνυσμα είναι ένας μαθηματικός τρόπος περιγραφής κάποιων κινήσεων / γραφικών παραστάσεων. Ένα από τα πλεονεκτήματα των διανυσμάτων είναι ότι διατηρούν την ευκρίνεια τους / ακρίβεια της παράστασης, ανεξάρτητα από το μέγεθος της απεικόνισης. Ανέφερε επίσης ότι το σχέδιο μπορεί να σχεδιαστεί και σε μικρότερη κλίμακα και να διπλασιαστεί, αλλά όταν κάποια δουλειά θα παρουσιαστεί, επιλέγεται όπως η σχεδίαση γίνει στην κλίμακα που θα παρουσιαστεί η δουλειά, και εξήγησε τους λόγους για τη θέση του αυτή που συναρτώνται με τις αλλαγές που γίνονται όταν αλλάζει η κλίμακα. Είπε επίσης ότι η πολυπλοκότητα ενός σχεδίου εξαρτάται από τις πληροφορίες και τις λεπτομέρειες που περιέχονται σε αυτό. Ένα πρόγραμμα CAD χρησιμεύει στο να γίνονται πιο εύκολα οι αλλαγές, επανεκτυπώσεις και οι παραλλαγές των σχεδίων. Συμφώνησε επίσης ότι στο Τεκμήριο 9 υπάρχει και αρχιτεκτονική και στατική μελέτη. Το ότι στα σχέδια Τεκμήρια 38 - 54 έχει ήδη γίνει το 20% της στατικής μελέτης, το βασίζει στο γεγονός ότι είναι τακτοποιημένες οι κολώνες και σε σωστή θέση κατά την εμπειρία του ως πολιτικός μηχανικός. Το 20% αποτελεί μία έμπειρη εκτίμηση από μέρους του, και ανάλογα με τον χρόνο που αφιερώνει ο ίδιος προσωπικά για να στήσει ένα σκελετό. Κατά μέσο όρο είναι το 1/5 της δουλειάς. Αντεξετάσθηκε επίσης εκτενώς για τους Όρους του ΣΠΜΑΚ (Τεκμήριο 37) και εξήγησε τους λόγους για τους οποίους θεωρεί ότι οι όροι αυτοί καθιερώνουν μια λογική αμοιβή για τον μελετητή, διαφωνώντας, για λόγους που εξήγησε, ότι αυτοί είναι είτε παράλογοι, είτε καταχρηστικοί είτε ετεροχρονισμένοι. Επανεξετασθείς ανέφερε ότι το έντυπο Τεκμήριο 1 πρέπει να υπογράφεται όταν λαμβάνεται εντολή για μελέτη ενός έργου και επιπρόσθετα απαιτείται για την κατάθεση αίτησης για άδεια οικοδομής. Μαρτυρία κ. Πόλυ Πολυδωρίδη (ΜΙ4) Ο ΜΙ4 είναι Δημοτικός Μηχανικός στον Δήμο Λακατάμιας από το 1989 και Προϊστάμενος τεχνικής υπηρεσίας και υπό την ιδιότητα του αυτή είναι Προϊστάμενος του Κλάδου Αδειών Οικοδομής και του Κλάδου Έργων. Είναι μέλος του ΕΤΕΚ. Ο ΜΙ4 εξήγησε με τη μαρτυρία του την εμπλοκή κάποιου Δήμου στην ανέγερση μιας οικοδομής. Είχε επίσης ενώπιον του τον φάκελο που σχετιζόταν με την οικοδομή του ΜΔ
- Αναγνώρισε τις επιστολές ημερ. 23.10.08 (Τεκμήριο 20) και 2.12.08 (Τεκμήριο 25) ως επιστολές που έστειλε ο ίδιος. Ερωτηθείς τι χρειάζεται προκειμένου ο Δήμος να αποδεχτεί κάποιον ως επιβλέποντα μηχανικό ανέφερε ότι σε περίπτωση που υπάρχει αλλαγή του επιβλέποντος θα πρέπει να υπάρχει δήλωση του προηγούμενου επιβλέποντος ότι δεν υπάρχει ένσταση στο να αναλάβει άλλος την επίβλεψη, ο νέος επιβλέπων πρέπει να προσκομίσει τα έντυπα του ΕΤΕΚ, και να αναφερθεί στον Δήμο το στάδιο του κτιρίου της οικοδομής μέχρι το οποίο επέβλεψε ο επιβλέπων μηχανικός που αποχωρεί, ώστε να μην υπάρχει κενό στην κατασκευή όσον αφορά την επίβλεψη. Διεξήλθε τον υπηρεσιακό φάκελο και ανέφερε ότι από τις 23.10.08 και μετά δεν εντόπισε στοιχεία που να ικανοποιούσαν τον Δήμο ότι οι προϋποθέσεις πληρούντο ούτως ώστε να αποδεχτεί την επίβλεψη από άλλο μελετητή. Ο μόνος διορισμός που ο Δήμος αποδέχτηκε ήταν αυτός του ΜΔ2 και δεν εγκρίθηκε οποιοσδήποτε μεταγενέστερος διορισμός. Επίσης δεν έγινε αίτηση για πιστοποιητικό έγκρισης το οποίο και δεν έχει εκδοθεί. Για να εκδοθεί πιστοποιητικό έγκρισης θα πρέπει να τακτοποιηθεί ως προϋπόθεση το θέμα επίβλεψης του κτιρίου. Αντεξετασθείς ανέφερε ότι ενδεχομένως να είδε κάπου τον ΜΙ1 αλλά δεν είχε κάποια σχέση ή επαφή μαζί του. Ερωτήθηκε αν το Τεκμήριο 26 (δήλωση του κ. Ανδρέα Βάρδα) παραλήφθηκε στον Δήμο Λακατάμιας και απάντησε καταφατικά. Εξήγησε όμως ότι για να αποδεχτεί κάποιον ως επιβλέποντα μηχανικό πρέπει να πληρούνται κάποιες προϋποθέσεις και η δήλωση κάποιου μηχανικού ή αρχιτέκτονα ότι επιβλέπει δεν σημαίνει ότι ο Δήμος αποδέχεται την επίβλεψη από το συγκεκριμένο άτομο. Η νομοθεσία επιβάλλει την προσκόμιση δύο εντύπων του ΕΤΕΚ, τα οποία στην προκειμένη περίπτωση δεν υποβλήθηκαν, όπως δεν υποβλήθηκε δήλωση του προηγούμενου μελετητή περί μη ένστασης για την ανάληψη του έργου από άλλο μηχανικό. Η μη ύπαρξη οικονομικών απαιτήσεων από προηγούμενο μελετητή είναι ένα από τα πράγματα που πρέπει να ελεγχθούν, αφού οι Δήμοι μεριμνούν για την τήρηση της νομοθεσίας, μεταξύ άλλων, των κανονισμών του ΕΤΕΚ. Στον Δήμο Λακατάμιας πιθανόν να υπάρχουν πέραν των 10.000 υποστατικών και ένα αρκετά μεγάλο ποσοστό έχει λάβει τελική έγκριση. Συμφώνησε ότι πολλοί ιδιοκτήτες υποστατικών δεν προβαίνουν άμεσα σε αίτηση τελικής έγκρισης. Αγορεύσεις Οι δύο πλευρές κατέθεσαν γραπτές αγορεύσεις προς υποστήριξη των θέσεων τους. Αμφότεροι οι συνήγοροι αναφέρθηκαν εκτενώς στη μαρτυρία που δόθηκε στο Δικαστήριο, προβαίνοντας έκαστος σε εισηγήσεις ως προς την αξιοπιστία των μαρτύρων που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου, καθώς και σε ανάλυση της νομικής πτυχής της υπόθεσης. Οι γραπτές αγορεύσεις οι οποίες ήσαν πάρα πολύ βοηθητικές για το Δικαστήριο, έχουν μελετηθεί προσεκτικά και οι εισηγήσεις των συνηγόρων λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους, αναφορά δε στις θέσεις που προβλήθηκαν μέσω αυτών θα γίνει πιο κάτω και στον βαθμό που χρειάζεται. Αξιολόγηση μαρτυρίας και ευρήματα Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με κάθε δυνατή προσοχή τους μάρτυρες και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την αξιοπιστία και τη μαρτυρία τους προς εξαγωγή των αναγκαίων ευρημάτων. Για την αξιολόγηση της αξιοπιστίας των μαρτύρων καθοδηγούμαι από διάφορους παράγοντες που είναι αδύνατο να καταγραφούν εξαντλητικά. Τέτοιοι παράγοντες είναι, μεταξύ άλλων, η ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος ή προκατάληψης στην υπόθεση, η σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους, η ύπαρξη σ' αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών αντιφάσεων, η λογικοφάνεια και αληθοφάνεια της εκδοχής που παρουσιάζεται, οι ευκαιρίες που είχαν να γνωρίζουν τα γεγονότα, η μνήμη τους, οι λόγοι που είχαν να θυμούνται αυτά για τα οποία καταθέτουν, η πηγή των γνώσεων τους, η εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα κτλ (C & A Pelekanos Associates Limited ν. Πελεκάνου
(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 1273, 1280 - 1281, Χατζηγεωργίου ν. Δημοκρατίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 174). Αντιφάσεις στη μαρτυρία, για να οδηγήσουν σε απόρριψη της, θα πρέπει να είναι ουσιαστικής μορφής και να δημιουργούν ρήγματα στην υπόθεση (Πολ. Έφ. 195/09, Swepco Construction Ltd v. Επίσημου Παραλήπτη κ.α., ημερ. 30.5.2014). Μικροαντιφάσεις ή μικρές ανακρίβειες δεν αποδυναμώνουν μια γενικά πειστική μαρτυρία, αντίθετα, δυνατό να την ενδυναμώσουν καταδεικνύοντας την ανυπαρξία προσχεδιασμού ή συνεννόησης μεταξύ των μαρτύρων ως προς το τι θα κατέθεταν (Ποιν. Έφ. 23/15, Μαρκίτσης ν. Αστυνομίας, 21.4.16, σελ. 12 και 13, Τυμπιώτης ν. Δημοκρατίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 612, 629). Έχω επίσης κατά νου την αρχή ότι μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς, ενώ δεν θεωρείται επιλήψιμη η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα (Kadis v. Nicolaou
(1986)1 CLR 212, 216, Χρίστου ν. Khoreva
(2002)1(A) Α.Α.Δ. 454), υπό την προϋπόθεση ότι η σχετική επιλογή αιτιολογείται (Ομήρου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506). Περαιτέρω, η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν γίνεται κατά τρόπο μικροσκοπικό (Πολ. Έφ. 387/09, Παρλάτα ν. Δημητρίου, ημερ. 21.5.2014), ούτε και περιορίζεται στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του καθε μάρτυρα ξεχωριστά, αλλά συσχετίζεται, αντιπαραβάλλεται και διερευνάται με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων (Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρα
(1992)1 Α.Α.Δ. 1056, 1061) και στο σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάζεται από τις δύο πλευρές (σύγγραμμα Ηλιάδη και Σάντη, Το Δίκαιο της Απόδειξης - Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, 2014, σελ. 135). Πρέπει κατ' αρχάς να σημειωθεί πως δεν αμφισβητείται ότι ο ΜΔ1 και ο ΜΙ1 γνωρίζονταν για αρκετά χρόνια, αφού ο ΜΔ1 διαμένει στην πολυκατοικία στην οποία ο ΜΙ1 διατηρεί μελετητικό γραφείο, και, περαιτέρω, αμφότεροι διετέλεσαν μέλη της διαχειριστικής επιτροπής της πολυκατοικίας τους για αρκετά χρόνια.[1] Ο ΜΔ1 αποτάθηκε στον ΜΙ1 για την ετοιμασία αρχιτεκτονικής και στατικής μελέτης.[2] Ο ΜΔ1 αντιμετώπιζε οικονομική στενότητα και δεν μπορούσε να διαθέσει μεγάλο ποσό για το έργο, γεγονός που ο ΜΙ1 αντιλήφθηκε.[3] Στόχος του ΜΔ1 ήταν, σε πρώτο στάδιο, να συμπληρώσει τον σκελετό και την τοιχοποιία.[4] Τον Απρίλιο του 2007 ο ΜΔ1 κατέβαλε στον ΜΙ1 το ποσό των Λ.Κ.1.000 και τον Ιούνιο του 2007 ακόμα Λ.Κ.1.000.[5] Μετά τη διακοπή της συνεργασίας μεταξύ ΜΔ1 και ΜΙ1, την εκπόνηση αρχιτεκτονικής και στατικής μελέτης ανέλαβε ο ΜΔ2.[6] Δεν αμφισβητήθηκε από πλευράς του ΜΙ1 ότι η αμοιβή του ΜΔ2 ήταν Λ.Κ.2.300, κάτι που επιβεβαιώνεται τόσο από το Τεκμήριο 8, όσο και από τη μαρτυρία του ίδιου του ΜΔ2.[7] Επίσης δεν αμφισβητήθηκε από τον ΜΙ1 ότι τα σχέδια που ο ΜΔ2 ετοίμασε (Τεκμήριο 9) δεν έχουν ομοιότητα με τα σχέδια που είχε ετοιμάσει ο ΜΙ1, ως ήταν και η μαρτυρία του ΜΔ2.[8] Παραδεκτό επίσης γεγονός αποτελεί η καταχώρηση της αγωγής αρ. 6338/08 για λίβελλο από τους εργολάβους του ΜΔ1 εναντίον του ΜΙ1 (στο εξής «η αγωγή λιβέλλου») και η έκδοση απόφασης σε αυτήν στις 24.10.14,[9] η δε αναφορά του ΜΙ1 ότι η εν λόγω απόφαση έχει εφεσιβληθεί,[10] δεν αμφισβητήθηκε από πλευράς του ΜΔ
- Τα πιο πάνω μη αμφισβητούμενα γεγονότα καθίστανται ευρήματα μου. Σημειώνω επίσης ότι δεν αμφισβητήθηκε η αποστολή ή λήψη των επιστολών που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 2, 3, 10, 11, 12, 15 - 26, 28, 29, και
- Για το λόγο αυτό δέχομαι ότι η εν λόγω αλληλογραφία αντηλλάγη. Ο ΜΙ2 μου έκανε καλή εντύπωση και θεωρώ ότι προσήλθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια. Το γεγονός ότι, ως παραδέχθηκε αντεξετασθείς, πριν την ακρόαση είχε κάποια συνομιλία με τον ΜΙ1 σχετικά με τις σπουδές του υιού του (ΜΙ2) δεν θεωρώ ότι μπορεί να επιδράσει καθ' οιονδήποτε τρόπο στην ποιότητα και την αξιοπιστία της μαρτυρίας του η οποία, εξάλλου, υποστηρίζεται από τα έγγραφα που προσκόμισε στο Δικαστήριο (Τεκμήρια 62 - 64). Δέχομαι συνεπώς και καθίσταται εύρημα μου ότι η επιταγή αρ. 0408322 για το ποσό των Λ.Κ.1.000 ημερ. 1.6.07 κατατέθηκε στον λογαριασμό του ΜΙ1 και δεν εξαργυρώθηκε σε μετρητά. Δέχομαι επίσης ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο, ο λογαριασμός του ΜΙ1 στον οποίο η επιταγή κατατέθηκε ήταν πιστωτικός. Ο ΜΙ4 ήταν ένας ανεξάρτητος μάρτυρας ο οποίος μου έκανε πολύ καλή εντύπωση. Απάντησε με ευκολία σε όλες τις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν και θεωρώ ότι δεν είχε οποιαδήποτε πρόθεση ή και λόγο να παραπλανήσει το Δικαστήριο. Χωρίς δισταγμό αποδέχομαι τη μαρτυρία του στο σύνολο της. Καθίσταται συνεπώς εύρημα μου ότι ο μελετητής που ο Δήμος Λακατάμιας αποδέχτηκε ως επιβλέποντα μηχανικό για τις κατοικίες του ΜΔ1 ήταν ο ΜΔ2 και ότι δεν εγκρίθηκε από τον Δήμο Λακατάμιας οποιοσδήποτε μεταγενέστερος διορισμός επιβλέποντος μηχανικού. Δέχομαι περαιτέρω ότι προκειμένου να αποδεχτεί ο Δήμος αλλαγή του επιβλέποντος μηχανικού θα έπρεπε να υπάρχει δήλωση του προηγούμενου επιβλέποντος ότι δεν υπάρχει ένσταση στο να αναλάβει άλλος την επίβλεψη, ο νέος επιβλέπων πρέπει να προσκομίσει δύο έντυπα του ΕΤΕΚ και επιπλέον θα πρέπει να αναφερθεί στον Δήμο το στάδιο του κτιρίου της οικοδομής μέχρι το οποίο επέβλεψε ο επιβλέπων μηχανικός που αποχωρεί. Τέλος, δέχομαι ότι ο ΜΔ1 δεν υπέβαλε αίτηση για τελική έγκριση και ότι δεν έχει εκδοθεί πιστοποιητικό έγκρισης για τις κατοικίες. Τα κύρια επίδικα θέματα στην υπόθεση είναι ποία ήταν η συμφωνία μεταξύ ΜΔ1 και ΜΙ1, κατά πόσον υπήρξε καθυστέρηση στην ολοκλήρωση του έργου και, αν ναι, οι λόγοι για αυτήν, και το ποσό των αποζημιώσεων που ο ΜΙ1 δικαιούται σε περίπτωση που ήθελε διαφανεί ότι ο ΜΔ1 παρανόμως τερμάτισε την μεταξύ του ιδίου και του ΜΙ1 συμφωνία. Επί των ανωτέρω μαρτυρία έδωσαν οι ΜΔ1, ΜΔ2, ΜΙ1 και ΜΙ
- Ξεκινώντας από μια γενική αξιολόγηση της εικόνας που έδωσαν οι εν λόγω μάρτυρες στο Δικαστήριο, σημειώνω τα εξής: Σημειώνω κατ' αρχάς ότι οι σχέσεις του ΜΔ1 με τον ΜΙ1 έχουν διαρρηχθεί πλήρως με αποτέλεσμα έκαστος εξ αυτών να αισθάνεται απογοήτευση και πικρία για τον άλλο, συναισθήματα αρνητικά που επηρέασαν θεωρώ σε κάποιο βαθμό τη μαρτυρία τους. Είναι προς τούτο ενδεικτικό πως ο μεν ΜΔ1 θεωρεί ότι ο ΜΙ1 εκμεταλλεύθηκε την εμπιστοσύνη που του έδειξε, τον ξεγέλασε και τον έκλεψε,[11] ο δε ΜΙ1 αισθάνεται θιγμένος από τον ΜΔ1 χαρακτηρίζοντας την ημέρα που αποδέχτηκε να αναλάβει το επίμαχο έργο ως «καταραμένη μέρα».[12] Θεωρώ ότι και οι δύο προσπάθησαν να περιγράψουν τα γεγονότα όπως τα βίωσαν από τη δική τους σκοπιά και πράγματι έπραξαν τούτο σε κάποιο βαθμό, πλην όμως αμφότεροι υπερέβαλαν σε σημεία της μαρτυρίας τους και προέβηκαν σε αναφορές που όπως πίστευαν προωθούν την εκδοχή τους, οι οποίες δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές για τους λόγους που αναφέρονται πιο κάτω. Κάτι που επίσης πρέπει να σημειωθεί είναι ότι, ως διεφάνη μέσω της αντεξέτασης του, ο ΜΔ1 δυσκολευόταν να προσδιορίσει με ακρίβεια πότε ακριβώς συνέβησαν κάποια γεγονότα στα οποία αναφερόταν, αφού, όπως και ο ίδιος ανέφερε, «δεν κρατούσε σημειωματάριο» να σημειώνει τις ημερομηνίες. Αναφέρομαι, μεταξύ άλλων, στο γεγονός ότι υπήρξαν παλινδρομήσεις στη μαρτυρία του ως προς το πότε ήταν η πρώτη συνάντηση του με τον ΜΙ1, αδυναμία να τοποθετήσει χρονικά το πότε ξεκίνησε το κτίσιμο της οικοδομής (ούτε καν με αναφορά σε χειμώνα, καλοκαίρι, Πάσχα) και ασάφειες ως προς το πότε παρέλαβε το Τεκμήριο 6 σε συνάρτηση με τη συνάντηση στην οποία ζήτησε από τον ΜΙ1 να μην προχωρήσει στην ετοιμασία περαιτέρω σχεδίων καθώς και ως προς το πότε αποχώρησε ο ΜΔ2 από την επίβλεψη της οικοδομής και πότε ανέλαβε ο κ. Χατζηχρίστου. Αμφότεροι οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των ΜΔ1 και ΜΙ1 αναφέρουν στις αγορεύσεις τους, τους λόγους για τους οποίους θεωρούν ότι οι ΜΙ1 και ΜΔ1, αντίστοιχα, θα πρέπει να κριθούν ως εντελώς αναξιόπιστοι μάρτυρες. Έχω μελετήσει τα όσα οι συνήγοροι ανέφεραν στις αγορεύσεις τους και τα έλαβα υπόψιν στην ολότητα τους, πολλά δε εξ αυτών σχολιάζονται πιο κάτω. Δεν μπορώ όμως να συμφωνήσω με κανένα από τους δύο συνηγόρους των διαδίκων καθότι μέρος της μαρτυρίας εκάστου εκ των δύο μαρτύρων επιβεβαιώνεται εν μέρει από τα έγγραφα που κατατέθηκαν στα πλαίσια της υπόθεσης ή και από άλλη αξιόπιστη μαρτυρία, ως κατωτέρω αναλύεται. Ο ΜΔ2 μου έκανε πολύ καλή εντύπωση ως μάρτυρας, ο οποίος απαντούσε με αμεσότητα και ευθύτητα στις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν. Έδιδε σαφείς απαντήσεις στις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν, σημειώνω δε ότι κάποιες από τις απαντήσεις που έδωσε, στις οποίες κάνω αναφορά πιο κάτω, δεν συνάδουν πλήρως με τις θέσεις που προβλήθηκαν από την πλευρά που τον κάλεσε, κάτι που δείχνει την ειλικρίνεια του ΜΔ2, ο οποίος θεωρώ ότι προσήλθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια. Σημειώνω εξάλλου, ότι πλην του σημείου της μαρτυρίας του ΜΔ2 που αφορά στην εμπλοκή της κας Χριστίνας Κωνσταντίνου στην ετοιμασία της αρχιτεκτονικής μελέτης που αποτελεί μέρος του Τεκμηρίου 9 το οποίο σχολιάζεται κατωτέρω, εισήγηση και της κας Κατσούρη είναι ότι ο ΜΔ2 είναι αξιόπιστος μάρτυρας. Ο ΜΙ3 απαντούσε με ευθύτητα και χωρίς κανένα δισταγμό στις ερωτήσεις και οι απαντήσεις του, που αφορούσαν κυρίως σε θέματα που άπτονται της ειδικότητας του, αντανακλούν θεωρώ τη γνήσια γνώμη του. Κατά την αντεξέταση του παρέμεινε σταθερός στις θέσεις που προέβαλε και υποστήριζε με επιχειρήματα τις όποιες απόψεις του όταν αυτό του ζητείτο. Δεν παραγνωρίζω την κάποια σχέση που ο ΜΙ3 ανέφερε ότι έχει με τον ΜΙ1, πλην, όμως, θεωρώ ότι αυτή δεν επηρέασε τη μαρτυρία του. Ανέφερε εξάλλου ο ΜΙ3, και θεωρώ ότι απάντησε ειλικρινώς, ότι γνωρίζει ποιος είναι ο ρόλος του μάρτυρα στο Δικαστήριο και ότι αν ο ΜΙ1 του είχε υποδείξει σχέδια τα οποία ο ίδιος δεν θεωρούσε ως ολοκληρωμένα, δεν θα έδιδε προς τούτο μαρτυρία στο Δικαστήριο.[13] Κρίνω τον ΜΙ3 αξιόπιστο μάρτυρα. Επιπλέον, όσον αφορά τους ΜΔ2, ΜΙ1 και ΜΙ3, σημειώνω ότι οι ΜΔ2 και ΜΙ3 είναι Πολιτικοί Μηχανικοί και ο ΜΙ1 είναι Αρχιτέκτονας και Πολιτικός Μηχανικός. Οι ΜΙ1 και ΜΙ3 αναφέρθηκαν εκτενώς στις σπουδές και την πείρα τους, ενώ το γεγονός ότι ο ΜΔ2 είναι εγγεγραμμένος στο ΕΤΕΚ και διατηρεί μελετητικό γραφείο το οποίο εκπονεί αρχιτεκτονικές και στατικές μελέτες δεν αμφισβητήθηκε. Τούτων δοθέντων, και έχοντας κατά νου τις αρχές που καθορίζουν το πότε ένας μάρτυρας είναι εμπειρογνώμονας (Evangelou v. Ambizas
(1982)1 C.L.R. 41, 57) κατάληξή μου είναι ότι οι μάρτυρες ΜΔ2, ΜΙ1 και ΜΙ3 είναι εμπειρογνώμονες, και συνεπώς, κατ΄ εξαίρεση προς τον γενικό κανόνα που απαγορεύει την έκφραση γνώμης από μάρτυρα, μπορούν να εκφράσουν γνώμη αναφορικά με ζητήματα που εμπίπτουν στη σφαίρα της ειδικότητας τους (Νικολάου ν. Σταύρου
(1992)1 Α.Α.Δ. 746, 750), και η μαρτυρία τους, στο βαθμό βεβαίως που αφορούσε θέματα που άπτονται της εμπειρογνωμοσύνης τους (και όχι καθαρά θέματα γεγονότων), θα προσεγγιστεί στη βάση των καλά γνωστών νομολογιακών αρχών αξιολόγησης τέτοιων μαρτύρων (Philippou v. Odysseos
(1989)1 Α.Α.Δ. 1). Σημειώνω ότι εγγεγραμμένος στο ΕΤΕΚ είναι και ο ΜΙ4, πλην, όμως, ο εν λόγω μάρτυρας έδωσε μαρτυρία αναφορικά με γεγονότα που σχετίζονται με την υπόθεση και δεν εξέφρασε γνώμη ως προς οποιοδήποτε τεχνικό ζήτημα. Θεωρώ πως θα εξυπηρετούσε καλύτερα τις ανάγκες της παρούσας υπόθεσης η αξιολόγηση της δοθείσας μαρτυρίας επί των αμφισβητούμενων γεγονότων ακολουθώντας τη χρονολογική σειρά των γεγονότων αυτών. Ξεκινώντας λοιπόν από τις συναντήσεις μεταξύ ΜΔ1 και ΜΙ1 πριν την υπογραφή από τον ΜΔ1 του Εντύπου Εξουσιοδότησης Εντολέα σε Εγγεγραμμένους Μηχανικούς για Παροχή Υπηρεσιών (Τεκμήριο 1 και Τεκμήριο 35) (στο εξής το «Έντυπο ημερ. 2.2.07») και τη συμφωνία μεταξύ των δύο, σημειώνω ότι οι μόνοι μάρτυρες που προσέφεραν σχετική μαρτυρία είναι οι ΜΔ1 και ΜΙ
- Θέση του ΜΔ1 κατά την κυρίως εξέταση του ήταν ότι απευθύνθηκε στον ΜΙ1 προφορικά περί τα μέσα Ιανουαρίου
- Αντεξετασθείς ως προς το πόσες επαφές είχε με τον ΜΙ1 πριν υπογράψει το Έντυπο ημερ. 2.2.07 απάντησε περίπου 3 -
- Ερωτηθείς γιατί στην υπεράσπιση του ανέφερε ότι απευθύνθηκε διερευνητικά στον ΜΙ1 περί τις 2.2.07 ενώ στην προφορική του μαρτυρία ανέφερε ότι πήγε αρχές του 2007, απάντησε ότι δεν κρατούσε σημειώσεις, σε αμέσως όμως επόμενο στάδιο είπε «να θεωρήσουμε ότι 2/2 απευθύνθηκα». Για να επανέλθει στη συνέχεια στη θέση ότι αν υπέγραψε το έγγραφο στις 2.2.07, τότε είναι σε προγενέστερη ημερομηνία που απευθύνθηκε στον ΜΙ1 διερευνητικά. Στη συνέχεια ανέφερε εκ νέου ότι η πρώτη συνάντηση με τον ΜΙ1 ήταν στις 2.2.
- Αντίθετα, ο ΜΙ1 ήταν σταθερός και η σχετική μαρτυρία του δεν έτυχε πρέπει να σημειώσω ουσιαστικής αμφισβήτησης ότι ο ΜΔ1 τον προσέγγισε περίπου τον Ιανουάριο και ότι είχαν περίπου 3 συναντήσεις πριν αναλάβει την εργασία. Εξάλλου ο ευπαίδευτος συνήγορος του ΜΔ1 ρώτησε τον ΜΙ1 αν συμφωνεί ότι ο ΜΔ1 τον προσέγγισε τον Ιανουάριο του 2007,[14] ερώτηση στην οποία ο ΜΙ1 απάντησε καταφατικά. Στη βάση της πιο πάνω μαρτυρίας, και επισημαίνοντας ότι παρά τις κάποιες παλινδρομήσεις ο ΜΔ1 ανέφερε ότι απευθύνθηκε για πρώτη φορά στον ΜΙ1 περί τα μέσα Ιανουαρίου του 2007 και ότι πριν την υπογραφή του Εντύπου ημερ. 2.2.07 είχαν γίνει 3 - 4 συναντήσεις μεταξύ τους, και λαμβάνοντας περαιτέρω υπόψιν την παραδοχή του ΜΔ1 ότι δεν ήταν σε θέση να θυμηθεί ημερομηνίες, αλλά και τη σταθερή θέση του ΜΙ1 ως προς τον χρόνο της αρχικής προσέγγισης και των συναντήσεων που προηγήθηκαν της ανάληψης της εργασίας, αποδέχομαι και καθίσταται εύρημα μου ότι ο ΜΔ1 απευθύνθηκε στον ΜΙ1 τον Ιανουάριο του 2007 και ότι πριν την υπογραφή του Εντύπου ημερ. 2.2.07 έγιναν περίπου 3 συναντήσεις. Όσον αφορά τη συμφωνία για την αμοιβή του ΜΙ1, θέση του ΜΔ1 είναι ότι αρχικώς ο ΜΙ1 απέφευγε να του απαντήσει πόσα ακριβώς θα στοίχιζαν τα σχέδια λέγοντας του ότι εξαρτάται από τα υλικά που θα έβαζε στο σπίτι και τα τετραγωνικά μέτρα του σπιτιού, αλλά όταν ο ΜΔ1 του ανέφερε ότι ήταν σημαντικό να γνωρίζει το ποσό λόγω του περιορισμένου προϋπολογισμού του, ο ΜΙ1 του είπε ότι τα σχέδια θα στοίχιζαν περίπου Λ.Κ.4.000 - Λ.Κ.4.
- Παρόλο που ο ΜΔ1 ανέμενε χαμηλότερη τιμή, είπε στον ΜΙ1 ότι ήταν σύμφωνοι. Μέσα προς τέλη Ιουνίου του 2007 ο ΜΔ1 ξαναρώτησε την τελική τιμή των σχεδίων εφόσον είχε πλέον αρχίσει να φαίνεται το μέγεθος των σπιτιών, και ο ΜΙ1 του είπε ότι θα στοιχίσουν Λ.Κ.9.
- Αντεξετασθείς ανέφερε ότι από την πρώτη φορά ρώτησε τον ΜΙ1 πόσα θα στοίχιζαν τα σχέδια, και ο ΜΙ1 του είπε ότι θα το δουν στην πορεία. Στη δεύτερη συνάντηση πάλι ρώτησε πόσα θα στοίχιζαν τα σχέδια και ο ΜΙ1 του ανέφερε ότι εξαρτάται από τα τετραγωνικά μέτρα και από το τι υλικά θα βάλει στο σπίτι. Όταν ο ΜΔ1 επέμενε στην τιμή, ο ΜΙ1 του ανέφερε 4 - 4,5 χιλιάδες, ποσό με το οποίο συμφώνησε. Επειδή θεώρησε τα λόγια του ΜΙ1 μασημένα, ξαναρώτησε τον ΜΙ1 όταν ο τελευταίος τον κάλεσε να δουν το προσχέδιο που είχε ετοιμάσει και να κάνουν αλλαγές πόσα θα στοιχίσουν, και ο ΜΙ1 του απάντησε 9 χιλιάδες, γεγονός που τον σόκαρε.[15] Ερωτηθείς γιατί στην αγωγή του αναφέρεται ότι ο ΜΙ1 του ζήτησε Λ.Κ.6.800 επιπλέον, απάντησε ότι πρέπει να είναι λάθος, και ότι ο ΜΙ1 του ανέφερε Λ.Κ.9.
- [16] Από την άλλη, θέση του ΜΙ1 είναι ότι ουδέποτε αναλαμβάνει οποιοδήποτε έργο πριν συμφωνηθούν πλήρως οι όροι της συνεργασίας του με τον εκάστοτε πελάτη και ότι ουδέποτε ξεκινά ουσιαστική εργασία πάνω σε ένα έργο πριν την υπογραφή του εντύπου εξουσιοδότησης. Περαιτέρω, ουδέποτε ανέφερε στον ΜΔ1 ότι τα σχέδια θα στοίχιζαν Λ.Κ.4.000 ή Λ.Κ.4.500 και γενικά δεν είναι η πρακτική του γραφείου του να χρεώνει κατ' αποκοπή ποσό, αλλά πάντοτε ο υπολογισμός της χρέωσης του γίνεται βάσει ποσοστού. Ούτε είπε στον ΜΔ1 ότι τα σχέδια θα στοιχίσουν τελικά Λ.Κ.9.
- Αντεξετασθείς αρνήθηκε τις υποβολές ότι συμφώνησε ότι η αμοιβή του θα ήταν περίπου Λ.Κ.4.000 - Λ.Κ.4.
- Αξιολογώντας την πιο πάνω μαρτυρία παρατηρώ κατ' αρχάς ότι η θέση του ΜΔ1 ότι ο ΜΙ1 δεν του ανέφερε εξαρχής το ύψος της αμοιβής του συνάδει με τη θέση του ΜΙ1 ότι η αμοιβή του θα καθοριζόταν με βάση τους πίνακες αμοιβών των Όρων του ΣΠΜΑΚ. Τούτο διότι, με βάση τους εν λόγω όρους η αμοιβή του μελετητή, καθορίζεται, σε γενικές γραμμές, ως ποσοστό του κατασκευαστικού κόστους του έργου,[17] και ο ΜΙ1 δεν θα ήταν βεβαίως σε θέση να αναφέρει οποιοδήποτε ποσό χωρίς να έχει υπόψη του το μέγεθος της οικοδομής και το προϋπολογιζόμενο κόστος αυτής. Με την ίδια θέση συνάδουν και τα όσα ο ΜΔ1 ανέφερε ότι ο ΜΙ1 του είπε, ότι δηλαδή στη δεύτερη συνάντηση ο ΜΙ1 του ανέφερε ότι το κόστος των σχεδίων εξαρτάται από τα τετραγωνικά μέτρα και από το τι υλικά θα βάλει στο σπίτι, αφού και τα δύο αυτά στοιχεία έχουν αντίκτυπο στο κόστος κατασκευής της οικοδομής. Η θέση τούτη του ΜΙ1 που ο ίδιος ο ΜΔ1 μετέφερε στο Δικαστήριο δεν συνάδει με τη θέση του ΜΔ1 ότι συμφώνησαν στη συνέχεια ένα κατ' αποκοπή ποσό για τις υπηρεσίες του ΜΙ
- Αν ο ΜΙ1 είχε πρόθεση να συμφωνήσει ως αμοιβή του ένα κατ΄ αποκοπή ποσό, σίγουρα δεν θα συναρτούσε αυτήν με τα τετραγωνικά μέτρα του σπιτιού και τα υλικά που θα τοποθετούντο στο σπίτι. Περαιτέρω, αν ο ΜΔ1 είχε συμφωνήσει με τον ΜΙ1 ότι η αμοιβή του τελευταίου θα ήταν Λ.Κ.4.000 - Λ.Κ.4.500, ο ΜΔ1 δεν θα είχε λόγο να θεωρεί τα λόγια του ΜΙ1 «μασημένα», ως ανέφερε αντεξετασθείς, ούτε και θα είχε λόγο να τον ξαναρωτήσει για το κόστος των σχεδίων όταν άρχισε να διαφαίνεται το μέγεθος της οικοδομής. Χωρίς να μπορώ να αποκλείσω το ενδεχόμενο ο ΜΙ1 να ανέφερε σε κάποιο στάδιο πριν την υπογραφή του Εντύπου στον ΜΔ1 μία εκτίμηση για την αμοιβή του, για τους λόγους που εξήγησα δεν μπορώ να δεχτώ τη θέση του ΜΔ1 ότι πριν την υπογραφή του Εντύπου στις 2.2.07 τα δύο μέρη συμφώνησαν ότι η αμοιβή του ΜΙ1 θα ήταν Λ.Κ.4.000 - Λ.Κ.4.
- Αντίθετα, καθίσταται εύρημα μου ότι οι ΜΔ1 και ΜΙ1 δεν συμφώνησαν το ποσό της αμοιβής του τελευταίου πριν την υπογραφή του Εντύπου ημερ. 2.2.
- Ως προς τις συνθήκες υπογραφής του Εντύπου ημερ. 2.2.07 θέση του ΜΔ1 είναι ότι κάποιες μέρες μετά τη συμφωνία για το ποσό των Λ.Κ.4.000-Λ.Κ.4.500 και γύρω στις 2.2.07 ο ΜΙ1 του έδωσε να υπογράψει ένα μονοσέλιδο έγγραφο και όταν ο ΜΔ1 τον ρώτησε τι είναι, ο ΜΙ1 του το παρουσίασε ως ένα τυπικό έγγραφο εξουσιοδότησης για το ΕΤΕΚ το οποίο ήταν απαραίτητο για να ξεκινήσει η συνεργασία τους. Λόγω της προσωπικής τους σχέσης και επειδή το έγγραφο είχε πράγματι το σήμα του ΕΤΕΚ, ο ΜΔ1 το υπέγραψε αμέσως χωρίς να το διαβάσει. Ο ίδιος δεν έλαβε ποτέ πρωτότυπο του εν λόγω εγγράφου, αντίγραφο δε του εγγράφου έλαβε από τους δικηγόρους του ΜΙ1 περί τις 12.2.09 (Τεκμήριο 3). Ο ΜΔ1 αντεξετάσθηκε επί μακρόν επί των ανωτέρω θέσεων του και επέμεινε σ' αυτές. Προσέθεσε ότι ο ΜΙ1 «εγέλασεν» του. Ερωτηθείς ως προς το γιατί δίδοντας μαρτυρία στα πλαίσια της αγωγής λιβέλλου ανέφερε ότι «έγινε γραπτή συμφωνία γιατί εγώ επήα να κάμω τη δουλειά μου», ο ΜΔ1, χωρίς να αρνηθεί ότι πράγματι έκανε την εν λόγω δήλωση, εξήγησε ότι μέχρι τον χρόνο που έδωσε την εν λόγω μαρτυρία (που ήταν τον Δεκέμβριο του 2013) είχε ήδη αντίγραφο της συμφωνίας που εστάλη στο δικηγόρο του. Ερωτηθείς περαιτέρω γιατί δεν ανέφερε στα πλαίσια της αγωγής εκείνης ότι ο ΜΙ1 τον είχε ξεγελάσει, ανέφερε ότι αυτό δεν είχε σχέση με την υπόθεση εκείνη, του υποδείχθηκε η υπογραφή του και δέχτηκε ότι υπέγραψε το Έντυπο ημερ. 2.2.
- Ερωτηθείς επιπλέον γιατί δεν περιλαμβάνεται στα δικόγραφα του ο ισχυρισμός ότι ο ΜΙ1 «του εγέλασεν», απάντησε «εντάξει λάθος, σας το λέω τώρα ότι με έκλεψε».[18] Αρνήθηκε περαιτέρω την υποβολή ότι ο ΜΙ1 του έδωσε τα έγγραφα που θα υπέγραφε ημέρα Παρασκευή, τα πήρε σπίτι του, τα μελέτησε και ότι τη Δευτέρα επέστρεψε για να τα υπογράψει λέγοντας του ΜΙ1 «αποδέχομαι αυτή την συμφωνία ως έχει».[19] Στον αντίποδα, θέση του ΜΙ1 είναι ότι μία-δύο μέρες πριν τις 2.2.07 συζήτησε με τον ΜΔ1 και τη σύζυγο του τους όρους της συμφωνίας τους, ο ΜΙ1 συμπλήρωσε το συμφωνητικό έγγραφο και το έδωσε στον ΜΔ1, μαζί με αντίγραφο των Όρων του ΣΠΜΑΚ, ζητώντας του να μελετήσει τα δύο έγγραφα λεπτομερώς και να επανέλθει αν συμφωνεί με το περιεχόμενο της συμφωνίας. Η σύζυγος του ΜΔ1 του ανέφερε ότι γνωρίζει πολύ καλά την ανάγκη υπογραφής εγγράφων επειδή εργάζεται σε δικηγορικό γραφείο και έχει εμπειρία στα νομικά. Μία-δύο μέρες μετά ο ΜΔ1 επέστρεψε και του είπε ότι συμφωνεί με τους όρους της συνεργασίας τους που καθορίζονται στο συμφωνητικό έγγραφο και τους Όρους του ΣΠΜΑΚ, έτσι υπεγράφη στις 2.2.07 το Έντυπο, αντίγραφο του οποίου έδωσε στον ΜΔ
- Είναι με έκπληξη, ως ανέφερε, που άκουσε τον ΜΔ1 να αναφέρει στο Δικαστήριο ότι δεν ήξερε τι υπέγραφε και ότι τον ξεγέλασε για να αποσπάσει την υπογραφή του, ισχυρισμός που τον θίγει έντονα. Είπε επίσης ότι σε καμία εκ των πολλών επιστολών που έλαβε από τον δικηγόρο του ΜΔ1 δεν αναφέρεται ότι ο ΜΙ1 τον ξεγέλασε, ούτε και ανέφερε κάτι τέτοιο ο ΜΔ1 στα πλαίσια της μαρτυρίας του στην αγωγή λιβέλλου. Ο ΜΙ1, όπως και ο ΜΔ1, αντεξετάστηκε εκτενώς επί των ανωτέρω θέσεων του και επέμεινε στις θέσεις του. Ανέφερε ότι δίδει πάντοτε αντίγραφο των Όρων του ΣΠΜΑΚ, ως πρακτική του γραφείου, όπως έδωσε και στον ΜΔ
- Δεν αποδέχτηκε την υποβολή ότι δεν έδειξε τους Όρους του ΣΠΜΑΚ στον ΜΔ1 πριν την παράδοση του Τεκμηρίου 6 και αρνήθηκε επίμονα ότι μέσα στον φάκελο Τεκμήριο 6 έβαλε αντίγραφο των Όρων του ΣΠΜΑΚ.[20] Κοιτάζοντας δε τους Όρους του ΣΠΜΑΚ που περιέχονται εντός του Τεκμηρίου 6 ανέφερε ότι αποτελούν καθαρό αντίγραφο των Όρων το οποίο πρέπει να εξασφάλισε ο ΜΔ1 από κάπου αλλού και ότι στους δικούς του Όρους υπογραμμίζει ορισμένα σημεία με κόκκινο.[21] Επιπλέον τους Όρους τους δίδει σε αντίγραφο σε κανονικό χαρτί.[22] Ερωτηθείς ως προς την παράλειψη να αντεξετασθεί ο ΜΔ1 επί της θέσης του ότι εντός του Τεκμηρίου 6 υπήρχε αντίγραφο των Όρων του ΣΠΜΑΚ, ανέφερε ότι δεν είδε ότι οι Όροι αυτοί περιέχοντο εντός του Τεκμηρίου 6 και δεν άκουσε τον ΜΔ1 να αναφέρει ότι εντός του φακέλου περιέχοντο οι Όροι, ούτε του ανέφερε η συνήγορος του ότι εντός του φακέλου που κατατέθηκε υπήρχαν οι Όροι, η οποία του ανέφερε ότι τα σχέδια εντός του φακέλου είναι τα ίδια με εκείνα που της είχε δώσει ο ίδιος. Ανέφερε επίσης ότι ακολουθεί την καθοδήγηση της δικηγόρου του και ότι ο λόγος που επιχείρησε να προσκομίσει μαρτυρία η οποία του υποδείχθηκε από τη δικηγόρο του ότι θα κούραζε και ότι δεν είχε σχετικότητα με τα επίδικα θέματα είναι επειδή κατηγορήθηκε από τον ΜΔ1 ως κλέφτης και ως ψεύτης. Είπε επίσης ότι το «βιβλιαράκι με όρους του ΕΤΕΚ» δεν είναι το ίδιο με τους Όρους του ΣΠΜΑΚ και ότι αν είχε δει τους Όρους εντός του φακέλου θα είχε αντιδράσει ανάλογα.[23] Αξιολογώντας την πιο πάνω μαρτυρία, παρατηρώ τα εξής. Παρά τη σταθερότητα στην εκδοχή που ο ΜΔ1 προέβαλε στο Δικαστήριο, ότι, δηλαδή, αυτός παραπλανήθηκε από τον ΜΙ1 ως προς το περιεχόμενο του Εντύπου ημερ. 2.2.07 (αφού ο ΜΙ1 του είπε ότι είναι ένα τυπικό έγγραφο του ΕΤΕΚ για να αρχίσει η συνεργασία τους) και το υπέγραψε χωρίς να το διαβάσει, κρίνω ότι η θέση αυτή του ΜΔ1 δεν καλύπτεται από τα δικόγραφα που καταχώρησε και ως τέτοια δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Και εξηγώ. Η σημασία της δικογραφίας στην πολιτική δίκη είναι γνωστή. Όπως χαρακτηριστικά λέχθηκε στην υπόθεση Παπαγεωργίου ν. Κλάππα
(1991)1 Α.Α.Δ. 24 από τον τότε Πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου Γ. Πική: «Οι αρχές του δικονομικού δικαίου περιορίζουν τα επίδικα θέματα σε εκείνα τα οποία προσδιορίζονται από τη δικογραφία· δηλαδή την απαίτηση, την υπεράσπιση και την απάντηση όπου υπάρχει. Ο επακριβής προσδιορισμός των επίδικων θεμάτων συναρτάται άμεσα με το αντιπαραθετικό σύστημα δίκης που ισχύει στο δικαιϊκό μας σύστημα και απόρροια της φυσικής δικαιοσύνης που επιβάλλει τη διασφάλιση του δικαιώματος διαδίκου για ουσιαστική ευκαιρία απάντησης στις θέσεις και ισχυρισμούς του αντιδίκου του. Η δίκη δρομολογείται, όπως επιγραμματικά ανέφερε ο τότε Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Βασιλειάδης στην υπόθεση Homeros Th. Courtis and Others v. Panos K. Iasonides
(1970)1 C.L.R. 180, (βλέπε επίσης Christakis Loucaides v. C.D. Hay and Sons Ltd
(1971)1 C.L.R. 134), κατά μήκος των γραμμών που οριοθετεί η δικογραφία και η δίκη διατρέχει την ίδια πορεία όπως και το τραίνο κατά μήκος των προκαθορισμένων γραμμών της διαδρομής.» Στα δικόγραφα πρέπει να περιέχονται όλα τα ουσιώδη γεγονότα[24] που θεμελιώνουν την αιτία αγωγής ή την υπεράσπιση (Δ.19 Θ.4[25] των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, Λεμονάρης ν. Πολεμίτη
(1995)1 Α.Α.Δ. 530, 535). Περαιτέρω, σύμφωνα με τη Δ.19 Θ.5 «in all cases in which the party pleading relies on any misrepresentation, fraud, breach of trust, wilful default, or undue influence, full particulars thereof shall be stated in the pleading. In the case of fraud the alleged fraudulent acts must be specially set out and it must be averred that such acts were done fraudulently.». Και σύμφωνα με τη Δ.19 Θ.13 «the defendant or plaintiff, as the case may be, must raise by his pleading all matters which show the action or counterclaim not to be maintainable, or that the transaction is either void or voidable in point of law, and all such grounds of defence or reply, as the case may be, as if not raised would be likely to take the opposite party by surprise, or would raise issues of fact not arising out of the preceding pleadings as, for instance, fraud, prescription or limitation of time, release, payment, performance, or facts showing illegality of any kind, or rendering the claim or counter-claim unenforceable.» Στο Annual Practice του 1958, στη σελ. 467, στα σχόλια για το παλαιό αγγλικό O.19 r.15 που αντιστοιχεί στη δική μας Δ.19 Θ.13 υπό τον τίτλο «Special Pleas» αναφέρονται τα εξής: «It often is not enough for a party to deny an allegation in his opponent's pleading; he must go further and dispute its validity in law, or set up some affirmative case of his own in answer to it. It will not serve his turn merely to traverse the allegation; he must confess and avoid it. Thus, if the plaintiff sets up a contract which was in fact made, it will be idle for the defendant merely to traverse (i.e., deny) the making of the contract : he should confess (i.e., admit) that he made the contract, but avoid the effect of that confession by pleading the Statute of Frauds or Limitations, or setting up that the contract has been duly performed or rescinded. ........ Special defences of this kind must not be mixed up with traverses or insinuated into pleas which deny the facts alleged by the plaintiff (Belt v. Lawes, 51 L. J. Q. B. 359). The office of a traverse is to contradict, not to excuse or justify, the act complained of; its object is to compel the plaintiff to prove the truth of the allegation traversed, not to dispute its sufficiency in point of law. All matter justifying or excusing the act complained of must be specially and separately pleaded (A.-G. v. Lord Mayor of Sheffield
(1912), 106 L. T. 367); so must all matters which go to show that the contract sued on is illegal or invalid (r. 20), or which, if not expressly stated, " would be likely to take the opposite party by surprise, or would raise issues of fact not arising out of the preceding pleadings ". And no evidence of such matters can, as a rule, be given at the trial if they be not expressly pleaded.» Περαιτέρω, η Δ.19 Θ.18 (που αντιστοιχεί στο παλαιό O.19 r.20 στο οποίο γίνεται αναφορά στο πιο πάνω απόσπασμα) προβλέπει ότι: «When a contract, promise, or agreement is alleged in any pleading, a bare denial of the same by the opposite party shall be construed only as a denial in fact of the express contract, promise, or agreement alleged, or of the matters of fact from which the same may be implied by law, and not as a denial of the legality or sufficiency in law of such contract, promise, or agreement, whether with reference to any enactment requiring the same to be evidenced in any particular way, or otherwise.» Σχετικά και τα όσα αναφέρονται στο σύγγραμμα των Bullen & Leake & Jacobs Precedents of Pleadings, 12η έκδοση, στη σελ. 1011.[26] Δικογραφημένη θέση του ΜΔ1 στα πλαίσια της αγωγής αρ. 6337/08 είναι ότι η αμοιβή του ΜΙ1 συμφωνήθηκε στις Λ.Κ.4.000.[27] Ο ΜΙ1 στην υπεράσπιση του στην εν λόγω αγωγή αρνήθηκε τον ισχυρισμό του ΜΔ1 και ισχυρίστηκε ότι η αμοιβή του συμφωνήθηκε εγγράφως κατά ή περί την 2.2.07 να είναι σύμφωνη με την προνοούμενη στους Όρους του ΣΠΜΑΚ.[28] Ο ΜΔ1 δεν καταχώρησε απάντηση στην υπεράσπιση του ΜΙ
- Θέση του ΜΙ1 στην αγωγή αρ. 9779/10 είναι ότι κατά ή περί την 2.2.07 ο ΜΔ1 έδωσε προφορική και/ή γραπτή εντολή και/ή ανέθεσε στον ΜΙ1 την εκπόνηση αρχιτεκτονικών σχεδίων για την ανέγερση διώροφης διπλοκατοικίας έναντι ευλόγου και/ή συμφωνηθείσας αμοιβής που συνίστατο στην υιοθέτηση των πινάκων αμοιβής που καθορίζονται στους Όρους του ΣΠΜΑΚ.[29] Ο ΜΔ1 με την υπεράσπιση του αρνείται ότι ανέθεσε την εκπόνηση του έργου έναντι ευλόγου και/ή συμφωνηθείσας αμοιβής βάσει των πινάκων αμοιβής που καθορίζονται στους Όρους του ΣΠΜΑΚ και ισχυρίζεται ότι: (α) ουδέποτε σε οιονδήποτε στάδιο των συζητήσεων μεταξύ ΜΙ1 και ΜΔ1 προς εκπόνηση του έργου τέθηκε θέμα πινάκων αμοιβής που καθορίζονται στους Όρους του ΣΜΑΚ, (β) ο ΜΔ1 κατά ή περί την 2.2.07 απευθύνθηκε διερευνητικά στον ΜΙ1 για να του δοθεί προσφορά για την εκπόνηση αρχιτεκτονικών σχεδίων για την διώροφη διπλοκατοικία και (γ) ο ΜΙ1 ως συνολική αμοιβή για τις υπηρεσίες του πρότεινε στον ΜΔ1 το ποσό των Λ.Κ.4.000 το οποίο ο ΜΔ1 αποδέχτηκε.[30] Ο ΜΙ1 δεν καταχώρησε απάντηση στην υπεράσπιση του ΜΔ
- Σύμφωνα με τη Δ.26 Θ.11 σε περίπτωση μη καταχώρησης απάντησης στην υπεράσπιση τα γεγονότα που αναφέρονται στην υπεράσπιση καθίστανται επίδικα.[31] Το Έντυπο ημερ. 2.2.07, το οποίο στο επάνω μέρος του φέρει το λογότυπο του ΕΤΕΚ προβλέπει τα εξής (παρατίθενται με έμφαση τα δακτυλογραφημένα/τυποποιημένα μέρη του Εντύπου και χωρίς έμφαση τα όσα ο ΜΙ1 συμπλήρωσε ιδιοχείρως επ' αυτού[32]): «ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΣΗ ΕΝΤΟΛΕΑ ΣΕ ΕΓΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟΥΣ ΜΗΧΑΝΙΚΟΥΣ ΓΙΑ ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ Εγώ ο Δήμος Δημοσθένους ...... με την παρούσα εξουσιοδοτώ τον Σταύρο Ιωάννου Ιωαννίδη ...... όπως προβεί στη γενική μελέτη/επίβλεψη του Έργου, σύντομη περιγραφή του οποίου δίδεται πιο κάτω, έναντι της πιο κάτω αμοιβής και τυχόν Ειδικών Όρων. (Α) Σύντομη περιγραφή του Έργου και προκαταρκτικός προϋπολογισμός: Διώροφος διπλοκατοικία .. ολικής κάλυψης 413 τετρ. μέτρα περίπου με προϋπολογισμόν £200.000 (Β) Αμοιβή: (Ι) Ποσοστό Ίδε όρους επί του τελικού κόστους του έργου (ΙΙ) Κατ' αποκοπή ποσό .... (Γ) Ειδικοί Όροι: Ως «Όροι Αναθέσεως Εργασίας Οικοδομικών Έργων» του Συνδέσμου Πολ. Μηχανικών και Αρχιτεκτόνων Κύπρου αντίγραφο των οποίων κατέχει ο Εργοδότης. Σε περίπτωση μη εκτέλεσης του όλου έργου ο Τεχνικός δεν θα δικαιούται αποζημίωση. Δηλαδή πρόθεση είναι στο πρώτο στάδιο να γίνει σκελετός & τοιχοποιία. (Δ) Διαιτησία ..... (Ε) Ημερομηνία 2/2/2007 Υπογραφή Εντολέα (υπογραφή ΜΔ1) (ΣΤ) Αποδέχομαι την ανάληψη της εντολής με τους πιο πάνω όρους. Ημερομηνία 2/2/2007 Υπογραφή Εντολοδόχου Μηχανικού (υπογραφή ΜΙ1)» Από τις ως άνω δικογραφημένες θέσεις των διαδίκων, αυτό που προκύπτει σε σχέση με το Έντυπο ημερ. 2.2.07 είναι ότι ο ΜΔ1 στα πλαίσια της δικής του αγωγής ισχυρίζεται ότι συμφωνήθηκε ότι η αμοιβή του ΜΙ1 θα είναι Λ.Κ.4.000 και με τη μη καταχώρηση απάντησης στην υπεράσπιση του ΜΙ1 θεωρείται ότι αρνείται τον ισχυρισμό του τελευταίου ότι η αμοιβή του συμφωνήθηκε εγγράφως κατά ή περί την 2.2.07 να είναι σύμφωνη με την προνοούμενη στους Όρους του ΣΠΜΑΚ. Περαιτέρω, υπερασπιζόμενος την αγωγή αρ. 9779/10, ο ΜΔ1 ισχυρίζεται ότι απευθύνθηκε διερευνητικά στον ΜΙ1 στις 2.2.07, αρνείται ότι ανέθεσε το έργο έναντι συμφωνηθείσας αμοιβής βάσει των πινάκων αμοιβής που καθορίζονται στους Όρους του ΣΠΜΑΚ, στους οποίους δεν έγινε οποιαδήποτε αναφορά στις συζητήσεις του με τον ΜΙ1, και ισχυρίζεται επιπλέον ότι συμφωνήθηκε ως αμοιβή του ΜΙ1 το ποσό των Λ.Κ.4.
- Θεωρώ ότι με βάση τις δικογραφημένες του θέσεις, ο ΜΔ1 δικαιούτο να ισχυριστεί αφενός, ότι η συμφωνία του με τον ΜΙ1 ήταν για συμφωνηθείσα αμοιβή ύψους Λ.Κ.4.000, αφετέρου, ότι η γραπτή συμφωνία ημερ. 2.2.07 την οποία ο ΜΙ1 επικαλείτο δεν υπάρχει, και να εξαναγκάσει με τον τρόπο αυτό τον ΜΙ1 να αποδείξει την ύπαρξη της. Όμως η συμφωνία αυτή υπήρχε, παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο και ο ΜΔ1 ουδέποτε αμφισβήτησε ότι την υπέγραψε. Μάλιστα κατά την ετοιμασία της υπεράσπισης του στην αγωγή 9779/10 ο ΜΔ1 ακόμη και στη βάση των δικών του ισχυρισμών είχε πλέον στην κατοχή του αντίγραφο του Εντύπου ημερ. 2.2.07 (βλ. Τεκμήριο 3). Τούτου δοθέντος, ο ΜΔ1 όφειλε κατά την κρίση μου, στο δικόγραφο του, να θέσει τη θέση του ξεκάθαρα ως προς τη δεσμευτικότητα για τον ίδιο των όρων του Εντύπου ημερ. 2.2.07 που υπέγραψε. Δικαιούτο βεβαίως να ισχυριστεί στην υπεράσπιση του ότι η συμφωνία είναι άκυρη ή ακυρώσιμη λόγω ψευδών παραστάσεων, δόλου ή απάτης (παρέχοντας συνάμα τις σχετικές λεπτομέρειες) ή λόγω non est factum[33] (ως η θέση που προωθείται από τον ευπαίδευτο συνήγορο του ΜΔ1 στα πλαίσια της αγόρευσης του), πλην, όμως δεν έπραξε τούτο. Ούτε μπορώ να δεχτώ την εισήγηση του κ. Παπαχριστοδούλου ότι δεν μπορεί να εγείρεται θέμα ορθής δικογράφησης των υπερασπίσεων του ΜΔ1 σε σχέση με τη γραπτή συμφωνία καθότι αυτές οφείλονται αποκλειστικά στην αποτυχία του ΜΙ1 να δικογραφήσει ορθά την αξίωση του στη βάση γραπτής συμφωνίας,[34] καθότι θεωρώ ότι ο ΜΙ1 δικογράφησε επαρκώς τη γραπτή συμφωνία που επικαλέστηκε με τη μαρτυρία του για τους λόγους που επεξηγώ πιο κάτω. Συνεπώς η θέση του ΜΔ1 ότι υπέγραψε μεν το Έντυπο ημερ. 2.2.07, χωρίς όμως το διαβάσει έχοντας παραπλανηθεί από τον ΜΙ1 ως προς το περιεχόμενο του εγγράφου, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή δεδομένης και της παγίως νομολογημένης αρχής ότι ζητήματα και θέσεις που δεν δικογραφούνται δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη έστω και αν τέθηκαν στη μαρτυρία χωρίς ένσταση (μεταξύ άλλων, Πολ. Εφ. 94/10 και 158/10, Φελλά κ.α. ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, ημερ. 28.9.2015, Μελάς ν. Κυριάκου
(2003)1 Α.Α.Δ. 826, Latifundia Properties Ltd v. Φάκη κ.α.
(2003)1 Α.Α.Δ. 670, Παπαγεωργίου ν. Κλάππα
(1991)1 Α.Α.Δ. 24, Πουρίκκος ν. Σάββα κ.α.
(1991)1 Α.Α.Δ. 507). Όσον τώρα αφορά την εκδοχή του ΜΙ1 ως προς τη συμφωνία μεταξύ των μερών, θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου του ΜΔ1 είναι ότι η συμφωνία που ο ΜΙ1 επικαλέστηκε με τη μαρτυρία του δεν δικογραφείται ορθά ή καθόλου. Με αναφορά στο σύγγραμμα Bullen & Leake & Jacob's Precedents of Pleadings, 13η έκδοση, σελ. 269 και 270,[35] θέση του είναι πως η μαρτυρία του ΜΙ1 ότι η συμφωνία, η οποία απαρτιζόταν από το Έντυπο ημερ. 2.2.07 και τους Όρους του ΣΠΜΑΚ, δεν μπορεί να ληφθεί υπόψιν, ακόμα κι αν εισήχθη στην ακρόαση χωρίς ένσταση, στη βάση της νομολογίας που πιο πάνω αναφέρθηκε. Δεν μπορώ να συμφωνήσω με την πιο πάνω θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου του ΜΔ1 για τους λόγους που εξηγούνται στη συνέχεια. Όσον αφορά το γεγονός ότι στην έκθεση απαίτησης του ο ΜΙ1 επικαλέστηκε διαζευκτικώς ότι κατά ή περί την 2.2.07 ο ΜΔ1 έδωσε προφορική και/ή γραπτή εντολή και/ή ανέθεσε στον ΜΙ1 τη μελέτη έργου και/ή εκπόνηση αρχιτεκτονικών σχεδίων για την ανέγερση διώροφης διπλοκατοικίας έναντι ευλόγου και/ή συμφωνηθείσας αμοιβής που συνίστατο στην υιοθέτηση των πινάκων αμοιβής που καθορίζονται στους Όρους του ΣΠΜΑΚ, σημειώνω ότι αποτελεί θεμελιωμένη αρχή ότι ένας διάδικος δικαιούται να προβάλει με το δικόγραφό του διαζευκτικούς ισχυρισμούς, αλλά οφείλει, κατά την ακροαματική διαδικασία, να επιλέξει την εκδοχή που θα προωθήσει (Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματ.) Λτδ ν. Χίνη
(2008)1 Α.Α.Δ. 818, Καστάνος κ.ά. ν. Λαϊκή Κυπρ. Τράπεζα (Χρημ.) Λτδ
(2009)1 Α.Α.Δ. 1374, Marfin Popular Bank Public Co. Ltd v. Μιχαήλ
(2012)1 Α.Α.Δ. 41, Μούντης ν. Παπαχριστοφόρου κ.α.
(2012)1 Α.Α.Δ. 2637, 2662). Πράγματι ο ΜΙ1 μόνο μία εκδοχή προώθησε κατά την ακροαματική διαδικασία, αυτή, δηλαδή, της ύπαρξης γραπτής συμφωνίας ημερ. 2.2.07 μεταξύ του ιδίου και του ΜΔ1 με συμφωνηθείσα αμοιβή για την εργασία του ως οι Όροι του ΣΠΜΑΚ. Ως προς το κατά πόσον ο ΜΙ1 δικογράφησε επαρκώς τη συμφωνία την οποία επικαλέστηκε στη μαρτυρία του σημειώνω ότι σύμφωνα με τη Δ.19 Θ.19 «wherever the contents of any document are material, it shall be sufficient in any pleading to state the effect thereof as briefly as possible, without setting out the whole or any part thereof, unless the precise words of the document or any part thereof are material». Και σύμφωνα με το σύγγραμμα Bullen & Leake, ανωτέρω, «In the case of a written agreement the document or documents containing it should be described sufficiently to identify it or them» και «The material terms of the agreement which are relied on in the instant case should be set out.». Το περιεχόμενο του Εντύπου ημερ. 2.2.07 επί του οποίου ο ΜΙ1 βασίζει την απαίτηση του στην αγωγή αρ. 9779/10 παρατέθηκε ανωτέρω. Ο ΜΙ1 στην παρ. 3 της έκθεσης απαίτησης του αναφέρθηκε στην ημερομηνία του Εντύπου, καθώς και στο περιεχόμενο αυτού (εντολή για εκπόνηση αρχιτεκτονικών σχεδίων για την ανέγερση διώροφης διπλοκατοικίας σε συγκεκριμένο τεμάχιο με υπολογιζόμενη δαπάνη Λ.Κ.200.000) αλλά και στη συμφωνηθείσα μεταξύ των μερών αμοιβή (που συνίστατο στην υιοθέτηση των πινάκων αμοιβής στους Όρους του ΣΠΜΑΚ). Κρίνω, συνεπώς, ότι έχει επαρκώς δικογραφήσει την προβληθείσα κατά την ακρόαση θέση του ότι συνήψε γραπτή συμφωνία με τον ΜΔ1 στις 2.2.07 για την ετοιμασία αρχιτεκτονικών σχεδίων για συγκεκριμένη οικοδομή με συγκεκριμένο προϋπολογισμό έργου έναντι συμφωνηθείσας αμοιβής που συνίστατο στην υιοθέτηση των Όρων του ΣΠΜΑΚ. Περαιτέρω, οι όροι της συμφωνίας επί των οποίων ο ΜΙ1 βασίζεται είναι οι πίνακες αμοιβών του ΣΠΜΑΚ στους οποίους γίνεται αναφορά στην έκθεση απαίτησης του ΜΙ1, και επιπλέον αναφορά γίνεται στο περιεχόμενο του όρου βάσει του οποίου ο ΜΙ1 διεκδικεί αποζημίωση για μη εκτελεσθείσα εργασία (προφανώς εκ παραδρομής αναφέρεται στην έκθεση απαίτησης ο όρος 4 των Όρων του ΣΠΜΑΚ, ενώ ο ορθός όρος είναι ο όρος 10,[36] όπως προκύπτει από την περιγραφή στην παρ. 5
(6)της έκθεσης απαίτησης «αποζημίωση για διακοπή υπηρεσιών . ήτοι 1/3 της υπολειπόμενης αμοιβής»). Η υπογραφή του Εντύπου ημερ. 2.2.07 δεν αμφισβητείται από τον ΜΔ1, όπως προαναφέρθηκε. Όσον δε αφορά τη θέση του ΜΙ1 ότι παρέδωσε αντίγραφο των Όρων του ΣΠΜΑΚ στον ΜΔ1 προ της υπογραφής του Εντύπου ημερ. 2.2.07 σημειώνω ότι πέραν της σταθερότητας στην εκδοχή του ΜΙ1 ότι έτσι έγινε, η οποία δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέταση του, η θέση αυτή υποστηρίζεται από το περιεχόμενο του ιδίου του Εντύπου το οποίο ο ΜΔ1 υπέγραψε, αφού σε αυτό αναφέρεται ότι ο ΜΔ1 (ο «εργοδότης») κατέχει αντίγραφο των εν λόγω Όρων. Συνεπώς η θέση αυτή γίνεται αποδεκτή. Όσον τώρα αφορά τη θέση του ΜΔ1 ότι αντίγραφο των Όρων του ΣΠΜΑΚ περιλήφθηκε στον φάκελο Τεκμήριο 6 παρατηρώ τα εξής. Ο ΜΙ1 έδωσε κάποια εξήγηση για την παράλειψη του να αντεξετάσει τον ΜΔ1 επί της ανωτέρω θέσης του και δεν μπορεί να παραγνωριστεί ότι η αναφορά του ΜΔ1 στο ότι συμπεριλήφθηκε στο Τεκμήριο 6 «ένα βιβλιαράκι με όρους του ΕΤΕΚ»[37] μπορεί να παραπλάνησε κάπως την πλευρά του ΜΙ1 αφού οι όροι του ΕΤΕΚ είναι διαφορετικοί από τους Όρους του ΣΠΜΑΚ. Παρ' όλα αυτά, ο φάκελος κατατέθηκε ως Τεκμήριο στο Δικαστήριο και η πλευρά του ΜΙ1 είχε την ευκαιρία να επιθεωρήσει το περιεχόμενο του, και, περαιτέρω, αφ' ης στιγμής ο ΜΙ1 δεν έθεσε ούτε βιβλιαράκι με όρους του ΕΤΕΚ μέσα στον φάκελο, η σχετική αναφορά του ΜΔ1 έπρεπε να του είχε κινήσει την περιέργεια και η εκδοχή του ΜΔ1 να τεθεί σε δοκιμασία μέσω της διαδικασίας της αντεξέτασης. Έχοντας κατά νου τις αρχές που διέπουν το θέμα της παράλειψης αντεξέτασης μαρτύρων σε σχέση με συγκεκριμένες θέσεις και θέματα (Νεοπτόλεμος Γεωργίου v. Ρωξάνης Γεωργίου
(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 138, 148-150, Adidas v. The Jonitexo Ltd
(1987)1 C.L.R. 383, 388-389, R v. Wood Green Crown Court, ex parte Taylor
(1995)Crimm LR 879), θεωρώ ότι η θέση του ΜΙ1 ότι το βιβλιαράκι με τους Όρους του ΣΠΜΑΚ τέθηκε εκ των υστέρων στον φάκελο Τεκμήριο 6 από τον ΜΔ1 είναι ζήτημα σοβαρό και θα έπρεπε να είχε υποβληθεί ως θέση στον ΜΔ1. Βεβαίως η παράλειψη αντεξέτασης επί κάποιου θέματος δεν εξυπακούει ότι η μαρτυρία που δίδεται μπορεί να γίνει αποδεκτή στη μορφή που παρουσιάζεται και να οδηγεί σε εξαγωγή τελικών συμπερασμάτων χωρίς αξιολόγηση της μαρτυρίας της άλλης πλευράς (σύγγραμμα «Το Δίκαιο της Απόδειξης», ανωτέρω, σελ. 721, Σκάρος ν. Χριστοδούλου κ.α.
(1998)1(Α) Α.Α.Δ. 291, 296-297, Αντωνάκης Χρ. Σολομωνίδης Λτδ κ.α. ν. Γενικού Εισαγγελέα κ.α.
(2005)1(Α) Α.Α.Δ. 491). Συνεπώς, αν και δεν δέχομαι τη θέση του ΜΙ1 ότι ο ΜΔ1 έθεσε εκ των υστέρων τους Όρους του ΣΠΜΑΚ εντός του Τεκμηρίου 6 για τον λόγο ότι τέτοια θέση ουδέποτε υποβλήθηκε στον ΜΔ1, τούτο δεν αναιρεί το συμπέρασμα ότι ο ΜΙ1 είχε δώσει αντίγραφο των εν λόγω Όρων στον ΜΔ1 και πριν την υπογραφή του Εντύπου ημερ. 2.2.07, το οποίο προκύπτει από τη σταθερή επί τούτου μαρτυρία του ΜΙ1 και το περιεχόμενο του Εντύπου ημερ. 2.2.07 το οποίο ο ΜΔ1 υπέγραψε. Στη βάση των ανωτέρω καθίσταται εύρημα μου ότι στις 2.2.07 οι ΜΔ1 και ΜΔ2 εγγράφως συμφώνησαν όπως ο ΜΔ1 αναθέσει στον ΜΙ1 την εκπόνηση αρχιτεκτονικής μελέτης για την ανέγερση διώροφης οικοδομής και την επίβλεψη αυτής, σε τεμάχιο στην Λακατάμια και ότι η αμοιβή του ΜΙ1 θα ήταν σύμφωνα με τους Όρους του ΣΠΜΑΚ, αντίγραφο των οποίων ο ΜΔ1 κατείχε. Περαιτέρω, ο ΜΙ1 δέχθηκε αντεξετασθείς ότι ο ΜΔ1 δεν υπέγραψε τους Όρους του ΣΠΜΑΚ[38] καθώς και το ότι οι εν λόγω Όροι δεν έτυχαν διαπραγμάτευσης μεταξύ των ΜΙ1 και ΜΔ1,[39] και οι εν λόγω παραδοχές του ΜΙ1 κατά την αντεξέταση του καθίστανται ευρήματα. Όσον αφορά το κατά πόσον ο ΜΔ1 κατέβαλε στον ΜΙ1 Λ.Κ.2.000 (Λ.Κ.1.000 τον Απρίλιο και Λ.Κ.1.000 τον Ιούνιο του 2007) εξ ιδίας πρωτοβουλίας (ως η θέση του ΜΙ1) ή κατόπιν παράκλησης προς τούτο από τον ΜΙ1 (ως η θέση του ΜΔ1), σημειώνω ότι η θέση του ΜΙ1 δεν προβάλλει ως πειστική. Ο ΜΔ1 αρνήθηκε με σταθερότητα κάθε υποβολή ότι ο ΜΙ1 ουδέποτε του ζήτησε τα χρήματα, και η θέση του ΜΔ1 ότι κατέβαλε μέρος της αμοιβής του ΜΙ1 κατόπιν παράκλησης του τελευταίου συνάδει τόσο με τη λογική όσο και με το γεγονός ότι ο ΜΔ1 αντιμετώπιζε οικονομική στενότητα, κάτι που δεν αμφισβητείται. Ούτε μπορώ να δεχτώ την εκδοχή του ΜΙ1 ότι πιθανόν ο ΜΔ1 να του κατέβαλε Λ.Κ.1.000 αρχές Ιουνίου του 2007 έχοντας ήδη βρει έτερο πρόσωπο που θα του ετοίμαζε τα σχέδια φθηνότερα, για να αποζημιώσει τον ΜΙ
- Ο ΜΔ1 κατέβαλε στον ΜΔ2 για την ετοιμασία της αρχιτεκτονικής και της στατικής μελέτης το συνολικό ποσό των Λ.Κ.2.300 (ποσό που λογικά συμφωνήθηκε στην αρχή της συνεργασίας τους) και δεν θα ήταν λογικό ο ΜΔ1 να θεωρήσει ότι ο ΜΙ1 δικαιούται Λ.Κ.2.000 (ποσό, δηλαδή, σχεδόν ίσο με το ποσό που κατέβαλε στον ΜΔ2 για την όλη μελέτη) ως αποζημίωση για ό,τι είχε μέχρι τότε κάνει, λαμβάνοντας μάλιστα υπόψιν ότι ο ΜΙ1 δεν είχε ολοκληρώσει την οριστική αρχιτεκτονική μελέτη ούτε είχε ετοιμάσει στατικά σχέδια. Έρχομαι τώρα στα γεγονότα που εκτυλίχθησαν τον Ιούνιο του
- Θέση του ΜΔ1 κατά την κυρίως εξέταση του ήταν ότι μέσα προς τέλη Ιουνίου του 2007 ο ΜΙ1 ετοίμασε ένα πολύ πρόχειρο προσχέδιο το οποίο του έδειξε και καθώς συζητούσαν τις σκέψεις τους για τη μορφή των σπιτιών ξαναρώτησε ποια θα ήταν η τελική τιμή των σχεδίων. Ο ΜΙ1 του ανέφερε ότι τα σχέδια θα στοιχίσουν Λ.Κ.9.000 ποσό το οποίο υπερέβαινε το συμφωνηθέν ποσό των Λ.Κ.4.000-Λ.Κ.4.5000 και το οποίο ο ΜΔ1 δεν μπορούσε να διαθέσει. Τότε ο ΜΙ1 ρώτησε τον ΜΔ1 τι θέλει να κάνουν και ο ΜΔ1 του είπε να σταματήσουν ως εδώ και να μην κάνει οποιαδήποτε σχέδια. Κατόπιν προτροπής της συζύγου του, ένα περίπου μήνα μετά τον διάλογο του με τον ΜΙ1, ο ΜΔ1 ζήτησε από τον ΜΙ1 την επιστροφή των Λ.Κ.2.000 ή την παράδοση σχεδίων ισόποσης αξίας. Ο ΜΙ1 του είπε ότι δεν είχε ετοιμάσει τίποτε πέραν του πρόχειρου προσχεδίου που του είχε δείξει και ότι θα του τηλεφωνήσει για να τα πάρουν. Λίγες μέρες μετά, στις αρχές Ιουλίου του 2007, ο ΜΙ1 τον κάλεσε στο γραφείο του και του παρέδωσε τον φάκελο Τεκμήριο 6 στον οποίο περιέχοντο πιο επίσημα προσχέδια και ένα βιβλιαράκι με τους όρους του ΕΤΕΚ. Αντεξετασθείς ανέφερε ότι η εν λόγω συνάντηση έλαβε χώραν μία εβδομάδα περίπου μετά την παράδοση της δεύτερης επιταγής των Λ.Κ.1.000 (1.6.07), και επανέλαβε ότι ακούγοντας ότι τα σχέδια θα στοίχιζαν Λ.Κ.9.000 νευρίασε και αφού ο ΜΙ1 τον ρώτησε τι θέλει να κάνουν λέγοντας του ότι ό,τι θέλει να κάνουν θα γίνει, ο ΜΔ1 του ζήτησε να σταματήσουν μέχρι εδώ και έφυγε.[40] Ανέφερε επίσης ότι ο ΜΙ1 του έδωσε τον φάκελο (στον οποίο ο ΜΙ1 του είπε ότι περιέχοντο τα προσχέδια που ετοίμασε) περίπου μία εβδομάδα ή δέκα μέρες μετά το τηλεφώνημα,[41] δέχθηκε δε ότι την ημέρα που παρέλαβε τον φάκελο υπέγραψε κάποιο έγγραφο,[42] αλλά δεν διάβασε τι υπέγραψε.[43] Ως προς τη θέση του ΜΙ1 υπενθυμίζω ότι ο ίδιος αρνείται ότι ανέφερε στον ΜΔ1 ότι τα σχέδια θα στοίχιζαν τελικά Λ.Κ.9.
- Περαιτέρω, θέση του είναι ότι στις 11.6.07 ο ΜΔ1 και η σύζυγος του, του είπαν ότι ήθελαν να αναβάλουν προς το παρόν τη συνέχιση του έργου. Κατόπιν επιθυμίας του ΜΔ1, ο ΜΙ1 παρέδωσε στις 26.6.07 στον ΜΔ1 όλα τα τελικά σχέδια που είχε μέχρι τότε ετοιμάσει σύμφωνα με τις οδηγίες του. Ο ΜΔ1 υπέγραψε κατά την παραλαβή σχετικό έγγραφο (Τεκμήριο 55). Αντεξετασθείς ανέφερε ότι δεν ρώτησε τον λόγο της αναβολής επειδή γνώριζε ότι ο ΜΔ1 και η σύζυγος του προσπαθούσαν να φτιάξουν τα οικονομικά τους και δεν ήταν δουλειά του να αναμειχθεί στα οικονομικά της οικογένειας. Ούτε τον εξέπληξε που του ζήτησαν τα σχέδια γιατί είναι σύνηθες κάποιος που αιτείται δάνειο να παρουσιάζει σχέδια στην Τράπεζα (προκειμένου να γνωρίζει η Τράπεζα το αντικείμενο της χρηματοδότησης), και, επιπλέον, ήταν δικαίωμα τους να ζητήσουν τα σχέδια. Επιπλέον, ανέφερε ότι είχε αρκετές εργασίες για να προχωρήσει όταν ο ΜΔ1 αποφάσισε την αναστολή του έργου του. Αρνήθηκε περαιτέρω ότι ήρθε σε ρήξη με τον ΜΔ1 τον Ιούνιο του 2007 και επανέλαβε ότι η ρήξη επήλθε ένα χρόνο αργότερα όταν τον ρώτησε τι γίνεται με την αμοιβή του και ο ΜΔ1 του είπε καθαρά ότι δεν θα τον πληρώσει και ο ΜΙ1 έμαθε ότι προχωρούσε το κτίσιμο. Αξιολογώντας την ως άνω μαρτυρία σημειώνω ότι δέχομαι κατ' αρχάς ότι η συνάντηση στην οποία ο ΜΔ1 ζήτησε την διακοπή ή αναστολή των υπηρεσιών του ΜΙ1 ήταν περί τις αρχές προς μέσα Ιουνίου του 2007 ως η μαρτυρία του ΜΙ
- Πέραν του ότι, ως ο ΜΔ1 παραδέχθηκε, ο ίδιος δεν σημείωνε τις διάφορες ημερομηνίες, η εκδοχή αυτή συνάδει με την υπογραφή του εγγράφου ημερ. 26.6.07 (Τεκμήριο 55). Ως προς το τι διημείφθη στην εν λόγω συνάντηση, είναι παραδεκτό ότι ο ΜΔ1 του είπε να σταματήσει την ετοιμασία περαιτέρω αρχιτεκτονικών σχεδίων. Αδυνατώ όμως να αποδεχτώ την εκδοχή του ΜΙ1 ότι τούτο έγινε δίχως λόγο και αφορμή (χωρίς δηλαδή να προηγηθεί αναφορά στην αμοιβή του ΜΙ1) ή επειδή ο ΜΔ1 είχε ήδη βρει πρόσωπο να του ετοιμάσει τα σχέδια σε χαμηλότερη τιμή, λαμβάνοντας υπόψιν ότι μόλις στις 1.6.07 ο ΜΔ1 του είχε δώσει Λ.Κ.1.
- Εκτιμώ ότι έγινε πράγματι κάποια συζήτηση στην εν λόγω συνάντηση για την αμοιβή του ΜΙ1, και ο ΜΔ1, συνειδητοποιώντας πλέον το ύψος του συμφωνηθέντος (ως το σχετικό εύρημα μου) ποσού αντιλήφθηκε ότι ήταν πολύ ψηλότερο από αυτό που είχε υπολογίσει ή και ανέμενε. Τούτο συνάδει και με την ενέργεια του ΜΔ1 να αποταθεί σύντομα μετά την εν λόγω συνάντηση στον ΜΔ2 (περί τον Ιούλιο του 2007 σύμφωνα και με τη μαρτυρία του ΜΔ2). Το κατά πόσον ο ΜΔ1 είπε στον ΜΙ1 να σταματήσουν τη συνεργασία τους ή να την αναβάλουν δεν έχει ιδιαίτερη σημασία, καθότι, ως προαναφέρθηκε και είναι παραδεκτό, ο ΜΔ1 αποτάθηκε στη συνέχεια στον ΜΔ2 για την ετοιμασία αρχιτεκτονικής και στατικής μελέτης, στη βάση της οποίας άρχισε την ανέγερση της οικοδομής του, κάτι που δείχνει ότι ούτως ή άλλως ουδεμία πρόθεση είχε ο ΜΔ1 να συνεχίσει τη συνεργασία του με τον ΜΙ
- Περαιτέρω, δεδομένης της παραδοχής του ΜΔ1 ότι την ημέρα που παρέλαβε τον φάκελο Τεκμήριο 6 υπέγραψε κάποιο έγγραφο, και με δεδομένο ότι αυτό το έγγραφο (αντίγραφο του οποίου υπάρχει εντός του Τεκμηρίου 6 και το πρωτότυπο αυτού κατατέθηκε ως Τεκμήριο 55) φέρει ημερ. 26.6.07, δέχομαι και καθίσταται εύρημα μου ότι ο φάκελος παραδόθηκε στον ΜΔ1 την εν λόγω ημερομηνία. Όσον τώρα αφορά στη θέση του ΜΔ1 ότι ο ΜΙ1 δεν είχε ετοιμάσει τίποτα παρά μόνο ένα πρόχειρο προσχέδιο μέχρι τις αρχές Ιουνίου και ότι ακολούθως ετοίμασε μόνο τα σχέδια Τεκμήρια 42 - 48 αντίγραφα των οποίων βρίσκονται εντός του Τεκμηρίου 6 αλλά και τη θέση του ότι τα εν λόγω σχέδια αποτελούν επίσημα προσχέδια και όχι τελικά σχέδια, σημειώνω τα εξής. Θέση του ΜΔ1 ήταν ότι ο ΜΙ1 δεν τους έδειξε τίποτα πέραν ενός πολύ πρόχειρου προσχεδίου περί τα μέσα προς τέλη Ιουνίου του 2007, το οποίο χρειαζόταν σωρεία αλλαγών. Σύμφωνα όμως με το περιεχόμενο του εγγράφου ημερ. 26.6.07 (εντός του Τεκμηρίου 6 και Τεκμήριο 55) το οποίο φέρει τις υπογραφές των ΜΔ1 και ΜΙ1 οι λύσεις που αποτυπώνονται στα σχέδια Τεκμήρια 42 - 48 συμφωνήθηκαν στη συνάντηση ημερ. 1.6.07 στις 18:
- Τούτου δοθέντος, η πιο πάνω θέση του ΜΔ1 δεν μπορεί να γίνει αποδεχτή. Αντίθετα δέχομαι ότι της ετοιμασίας των τελικών αρχιτεκτονικών σχεδίων προηγήθηκε η ετοιμασία προσχεδίων τα οποία συζητήθηκαν με τον ΜΔ
- Θεωρώ δε εύλογη τη θέση του ΜΙ1 ότι δεν είναι δυνατό να μην προϋπήρχαν του Ιουνίου τα προσχέδια αφού τον Ιούνιο ετοιμάστηκαν τα τελικά σχέδια.[44] Εξάλλου η θέση του ότι τα προσχέδια ετοιμάστηκαν πριν τον Ιούνιο του 2007 υποστηρίζεται και από το γεγονός ότι στα προσχέδια Τεκμήρια 38 - 41 αναγράφεται ο μήνας Φεβρουάριος. Δεν μπορώ, σημειώνω, να συμφωνήσω με την εισήγηση του κ. Παπαχριστοδούλου ότι επειδή δεν υπάρχει έγγραφο αντίστοιχο του Τεκμηρίου 55 σχετικά με την παραλαβή των προσχεδίων Τεκμήρια 38 - 41, αυτό οδηγεί σε συμπέρασμα ότι τα εν λόγω σχέδια ετοιμάστηκαν εκ των υστέρων για να χρησιμοποιηθούν στην αγωγή.[45] Ο ΜΙ1 εξήγησε ότι στον ΜΔ1 έδιδε αντίγραφα των σκίτσων που ετοίμαζε,[46] δεν ερωτήθηκε δε ειδικώς αν όταν έδιδε τέτοια σκίτσα ζητούσε την υπογραφή εντύπου παραλαβής. Επιπλέον είναι προφανής, θεωρώ, η διαφορά μεταξύ παράδοσης τελικών σχεδίων (σε σχέση με τα οποία ζητείται η υπογραφή εντύπου παραλαβής) και παράδοσης σκίτσων προκειμένου να επανέλθει ο πελάτης με παρατηρήσεις. Ως προς το κατά πόσον στον φάκελο Τεκμήριο 6 περιέχονται προσχέδια ή τελικά σχέδια σημειώνω ότι ο ΜΔ1 ανέφερε ότι ο ίδιος ουδέποτε άνοιξε, μέχρι και σήμερα, τον φάκελο.[47] Ο μόνος που ίσως άνοιξε τον φάκελο είναι η σύζυγος του που είδε τα διπλωμένα σχέδια αλλά δεν καταλαβαίνει.[48] Οι αναφορές αυτές του ΜΔ1 προκαλούν προβληματισμό ως προς την επίμονη θέση που προέβαλλε κατά την αντεξέταση του ότι εντός του φακέλου υπάρχουν προσχέδια και όχι σχέδια.[49] Αφού, δηλαδή, ο ίδιος δεν άνοιξε τον φάκελο (ούτε και ο ΜΔ2), αλλά μόνο η σύζυγος του ΜΔ1 η οποία δεν καταλαβαίνει από αρχιτεκτονικά σχέδια, έπεται πως ο ΜΔ1 δεν θα μπορούσε να γνωρίζει αν εντός του φακέλου Τεκμήριο 6 υπήρχαν τελικά σχέδια ή προσχέδια. Εν τέλει ο λόγος για τον οποίο ο ΜΔ1 αναφέρει ότι στον φάκελο υπάρχουν προσχέδια και όχι τελικά σχέδια είναι, πιστεύω, το γεγονός ότι ο ίδιος έχει την εντύπωση πως τα τελικά αρχιτεκτονικά σχέδια πρέπει να έχουν μεγάλο όγκο,[50] και με αυτό το δεδομένο, η μαρτυρία του ΜΔ1 ότι εντός του φακέλου δεν υπήρχαν τελικά σχέδια, δεν μπορεί να γίνει αποδεχτή. Περαιτέρω δεν μπορεί να γίνει αποδεχτή η θέση του ότι όταν ο ΜΙ1 τον κάλεσε να παραλάβει τον φάκελο του ανέφερε «έλα να πιάσεις τα προσχέδια τα έχω έτοιμα»[51] καθότι ο ΜΙ1 επέμενε σε όλα τα στάδια της μαρτυρίας του ότι στον φάκελο περιέχονται τελικά σχέδια, αποδίδοντας την αναφορά του ΜΔ1 σε «προσχέδια» σε προσπάθεια υποτίμησης της δουλειάς του.[52] Αποδεκτή λοιπόν γίνεται η θέση του ΜΙ1 ότι εντός του φακέλου Τεκμήριο 6 υπάρχουν αντίγραφα τελικών αρχιτεκτονικών σχεδίων τα πρωτότυπα των οποίων κατέθεσε ως Τεκμήρια 42 - 48, θέση η οποία επιβεβαιώνεται και από τον ΜΙ3 ο οποίος χαρακτήρισε τα εν λόγω σχέδια ως τελικά αρχιτεκτονικά σχέδια.[53] Ως προς την εργασία που ο ΜΙ1 εξετέλεσε πριν τη διακοπή της συνεργασίας του με τον ΜΔ1, σχετική μαρτυρία έδωσαν οι ΜΙ1, ΜΙ3 και σε πολύ πιο περιορισμένο βαθμό ο ΜΔ
- Ο ΜΙ1 αναφέρθηκε στην εργασία που εξετέλεσε, στα πλαίσια της εντολής που του έδωσε ο ΜΔ1, στην παρ. 22 του Τεκμηρίου Β και προφορικά εξήγησε τα όσα απεικονίζονται σε κάθε σχέδιο που κατέθεσε. Συνοπτικά, ο ΜΙ1 ανέφερε ότι προέβη σε προμελέτη του έργου και κατέθεσε σχετικώς τέσσερα προσχέδια (Τεκμήρια 38 - 41) στα οποία παρουσιάζονται τρεις λύσεις. Όσον αφορά την οριστική αρχιτεκτονική μελέτη και τις λεπτομέρειες εξετέλεσε εργασία που υπερβαίνει το 60% αυτής, περιόρισε δε τη χρέωση του στο 60% (έγινε η οριστική αρχιτεκτονική μελέτη και από τις λεπτομέρειες έγινε η μελέτη αποχετεύσεων και υπολείπονταν οι λεπτομέρειες για τα κουφώματα και τα εντοιχισμένα έπιπλα), και κατέθεσε ως Τεκμήρια 42 - 48 τελικά σχέδια και ως Τεκμήρια 49 - 54 ενδιάμεσα τελικά σχέδια. Όσον αφορά την στατική μελέτη ανέφερε ότι εξετέλεσε το 20% αυτής αφού προέβη σε κατά προσέγγιση αρχική μελέτη. Το στατικό μέρος αποτελεί περίπου το 28% της εργασίας. Επιπλέον προέβη σε χωροσταθμική μελέτη και ακολούθησε με ο σχεδιασμός ακρίβεια. Αντεξετασθείς ανέφερε ότι η ετοιμασία προσχεδίων αποτελεί λιγότερο από τον «μισό κόπο» που γίνεται για την αρχιτεκτονική μελέτη, ίσως 30% ίσως 25%.[54] Συμφώνησε ότι η ετοιμασία της στατικής μελέτης είναι πιο σημαντική από την ετοιμασία των αποχετευτικών σχεδίων, αλλά τα αποχετευτικά μπορούν να επηρεάσουν κάπως τις πλάκες από εκεί που περνούν και επίσης προτιμά να έχει όλους τους παράγοντες που επηρεάζουν το μπετόν πρώτα.[55] Ανέφερε ότι ο ίδιος πάντα αφήνει το μπετόν προς το τέλος, καθότι προτιμά να έχει όλους τους παράγοντες που το επηρεάζουν.[56] Συμφώνησε επίσης ότι κανονικά η ετοιμασία των αποχετευτικών σχεδίων είναι πολύ πιο σύντομη δουλειά από την ετοιμασία της στατικής μελέτης. Ανέφερε επίσης ότι ενώ τα σκίτσα για τα αποχετευτικά σχέδια θα μπορούσαν να ετοιμαστούν από τον μηχανικό εντός 3 - 4 ωρών, στην προκειμένη περίπτωση χρειάστηκε πολύ περισσότερος χρόνος λόγω των αλλαγών που ζητούσε ο ΜΔ1.[57] Η ετοιμασία τελικής στατικής και αντισεισμικής μελέτης θα ήταν το επόμενο στάδιο και θα απαιτούσε εργασία 10 - 12 ωρών από τον μηχανικό για να ετοιμάσει τα σκίτσα, και θα ακολουθούσε η σχεδίαση.[58] Τα προσχέδια ετοιμάστηκαν σε κλίμακα 1:100 και τα τελικά σχέδια σε κλίμακα 1:
- Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης του ο ΜΙ1 ανέφερε ότι στην κλίμακα 1:50 τετραπλασιάζεται ο όγκος της σχεδίασης, δηλαδή το σχέδιο γίνεται τετραπλάσιο επειδή υπάρχουν δύο διαστάσεις και το σχέδιο είναι διπλάσιο σε κάθε διάσταση. Η κλίμακα 1:50 προτιμάται επειδή φαίνονται πιο καθαρά τα στοιχεία και οι διαστάσεις και διευκολύνεται η δουλειά του κατασκευαστή. Αντεξετασθείς ανέφερε ότι για να αλλάξει η κλίμακα του σχεδίου στον ηλεκτρονικό υπολογιστή δεν απαιτείται τεράστιος κόπος, αλλά είναι καλύτερα να σχεδιάζεται από την αρχή το σχέδιο στην κλίμακα στην οποία θα παρουσιαστεί, γιατί με τον διπλασιασμό της κλίμακας τα γράμματα και οι γραμμές δεν βγαίνουν τόσο καθαρές. Επίσης όταν τα σχέδια είναι μεγαλύτερης κλίμακας η εκτύπωση θα πάρει περισσότερο χρόνο, περισσότερο χαρτί και οι μελλοντικές εκτυπώσεις θα είναι δαπανηρότερες. Συμφώνησε ότι τα αρχιτεκτονικά προγράμματα σχεδίασης δουλεύουν με διανύσματα (vectors), και ότι ένα διάνυσμα ανεξαρτήτως της κλίμακας διατηρεί την ίδια λεπτομέρεια. Δέχθηκε επίσης ότι τα σχέδια μπορεί να εγκριθούν από τις αρμόδιες αρχές και σε κλίμακα 1:100 και ότι δεν απαιτείται σχεδίαση σε κλίμακα 1:
- Το τελικό σχέδιο, ανέφερε, δεν αποτελεί προσχέδιο που μεγεθύνεται, αλλά σχεδιάζεται από την αρχή στη βάση του προσχεδίου. Διαφώνησε με την υποβολή ότι είναι παραπλανητική η αναφορά του στην παρ. 43(γ) του Τεκμηρίου Β επειδή δίνει την εντύπωση ότι η κλίμακα επηρεάζει την πολυπλοκότητα του σχεδίου, και είπε ότι η κλίμακα απλουστεύει το σχέδιο αλλά πολλαπλασιάζει τα έξοδα εκτύπωσης και των μελλοντικών αντιγράφων. Σχετική επί του θέματος μαρτυρία έδωσε και ο ΜΙ3 από τον οποίο ζητήθηκε να μελετήσει τα σχέδια Τεκμήρια 38 - 54 τα οποία και περιέγραψε. Είπε ότι τα Τεκμήρια 38 - 41 είναι προσχέδια, τα Τεκμήρια 42 - 46 είναι τελικά σχέδια στα οποία υπάρχουν διαστάσεις, υψόμετρα, καθορίζονται έπιπλα κτλ και τα Τεκμήρια 47 και 48 είναι τα τελικά σχέδια αποχετεύσεων. Τα Τεκμήρια 49 - 54 επίσης αποτελούν τελικά σχέδια. Ως αρχιτεκτονική μελέτη, τα σχέδια αποτελούν τελικά αρχιτεκτονικά σχέδια.[59] Ερωτηθείς ποιο ποσοστό στατικού υπολογισμού υπολείπεται από τα Τεκμήρια 38 - 54, απάντησε ότι πρόκειται για σχέδια που έχουν σωστά τοποθετημένες τις κολώνες σε μία διάταξη προς την τελική τους μορφή και ο ίδιος πιστεύει ότι έχει γίνει τουλάχιστο ένα ποσοστό 20% από τη δουλειά που χρειάζεται για την στατική μελέτη.[60] Περαιτέρω θεωρεί ότι η δουλειά του πολιτικού μηχανικού για τη στατική μελέτη αποτελεί ποσοστό 30% και η δουλειά του αρχιτέκτονα για την αρχιτεκτονική μελέτη το 70%, αν και υπάρχουν διάφορες απόψεις επί τούτου μεταξύ των συναδέλφων του. Αντεξετασθείς ανέφερε ότι από τη στιγμή που κάποιος ξεκινά να βάζει κολώνες πάνω στο σχέδιο και να σκέφτεται από πού θα περάσουν τα δοκάρια για να μην φαίνονται έχει ήδη ξεκινήσει τη στατική μελέτη, διότι «μορφώθηκε» ο φορέας (δηλαδή του δόθηκε μορφή). Κάποιος έμπειρος είναι σε θέση να το κάνει σε πολύ πιο σύντομο χρόνο από έναν άπειρο. Το ότι στα σχέδια Τεκμήρια 38 - 54 έχει ήδη γίνει το 20% της στατικής μελέτης, το βασίζει στο γεγονός ότι είναι τακτοποιημένες οι κολώνες και σε σωστή θέση κατά την εμπειρία του ως πολιτικός μηχανικός. Το 20% αποτελεί μία έμπειρη εκτίμηση από μέρους του, και ανάλογα με τον χρόνο που αφιερώνει ο ίδιος προσωπικά για να «στήσει» ένα σκελετό. Θα μπορούσε να είχε πει και 15% - 20%, αλλά έκρινε με βάση τον χρόνο που αφιερώνει ο ίδιος για να στήσει ένα σκελετό. Κατά μέσο όρο είναι το 1/5 της εργασίας. Αρνήθηκε ότι ανέφερε 20% επειδή αυτή ήταν και η θέση του ΜΙ1 και εξήγησε ξανά το συλλογισμό του που κατέληξε στο ότι έγινε το 1/5 της δουλειάς.[61] Όσον αφορά την κλίμακα σχεδίασης ο ΜΙ3 συμφώνησε ότι ένα από τα πλεονεκτήματα των διανυσμάτων (στη βάση των οποίων λειτουργούν τα προγράμματα CAD) είναι ότι διατηρούν την ευκρίνεια τους ανεξάρτητα από το μέγεθος της απεικόνισης. Ερωτηθείς αν όταν κάποιος δουλεύει σε αυτό το πρόγραμμα η κλίμακα είναι συνεχώς μεταβλητή απάντησε αρνητικά, προσθέτοντας ότι επιλέγουν και σχεδιάζουν σε μία κλίμακα που θέλουν να εμφανίσουν τα σχέδια. Βεβαίως το σχέδιο μπορεί να σχεδιαστεί και σε μικρότερη κλίμακα και να διπλασιαστεί με ευκολία, αλλά όταν κάποια δουλειά θα παρουσιαστεί επιλέγουν να σχεδιάσουν στην κλίμακα που θα παρουσιάσουν τη δουλειά τους και εξήγησε τους λόγους που συναρτώνται με τις αλλαγές που γίνονται όταν αλλάζει η κλίμακα.[62] Ένα πρόγραμμα CAD χρησιμεύει στο να γίνονται πιο εύκολα οι αλλαγές, επανεκτυπώσεις των σχεδίων και οι παραλλαγές των σχεδίων. Ανέφερε επίσης ότι η πολυπλοκότητα ενός σχεδίου εξαρτάται από τις πληροφορίες που περιέχονται σε αυτό. Επανεξετασθείς ανέφερε ότι σχέδια σε μεγαλύτερη κλίμακα γίνονται πιο ευκολοκατανόητα τόσο από τους πελάτες όσο και από τους κατασκευαστές, και, επιπλέον, σε αυτά φαίνεται καλύτερα η διαρρύθμιση του χώρου. Ο ΜΔ2 εξέτασε τα σχέδια που περιέχονται εντός του Τεκμηρίου 6 (αντίγραφα των Τεκμηρίων 42 - 48) και ανέφερε ότι αυτά αποτελούν περίπου το ½ των σχεδίων που χρειάζονται για την ανέγερση κατοικίας αφού υπολείπονται τα στατικά σχέδια, τα ηλεκτρολογικά σχέδια και τα κατασκευαστικά σχέδια λεπτομερειών (πελεκανικά, αλουμίνια, επενδύσεις). Αντεξετασθείς ανέφερε ότι τα σχέδια εντός του Τεκμηρίου 6 μπορεί να θεωρηθούν τελικά ή ημιτελή ανάλογα με το κατά πόσον σημειώνονται σε αυτά αρκετές λεπτομέρειες για τελειώματα, κουφώματα, χρωματισμούς και τα άλλα στοιχεία που χρειάζονται για προσφορές. Επίσης πρόσεξε ότι στα σχέδια υπήρχαν κολώνες, δεν πρόσεξε όμως αν υπήρχαν και οι διαστάσεις τους. Συμφώνησε ότι για να γίνουν τα αρχιτεκτονικά σχέδια χρειάζονται οι διαστάσεις των κολονών και οι θέσεις τους, κάτι που σχετίζεται με την εμπειρία του κάθε αρχιτέκτονα, και ο ίδιος θεωρεί ότι δεδομένης της εμπειρίας του ΜΙ1 ο τελευταίος δεν χρειάζεται να εκπονήσει στατική μελέτη για να τοποθετήσει τις κολώνες στη σωστή τους θέση. Δέχθηκε επίσης ότι ο κάθε μελετητής επιλέγει τη ροή με την οποία θα εκπονήσει τις μελέτες του. Όσον αφορά τα σχέδια κατασκευαστικών λεπτομερειών συμφώνησε ότι οι όροι είναι ουσιαστικά προτυποποιημένοι, αλλά η σχεδίαση των λεπτομερειών πρέπει να γίνει. Ανέφερε επίσης ότι σε σχεδιαστικό επίπεδο η κατάληξη των αρχιτεκτονικών σχεδίων είναι το πιο χρονοβόρο κομμάτι. Αξιολογώντας την πιο πάνω μαρτυρία, και χωρίς να παραγνωρίζω το προφανές προσωπικό συμφέρον του ΜΙ1 από την έκβαση της παρούσας υπόθεσης, σημειώνω ότι η μαρτυρία του ως προς την εργασία που εξετέλεσε στα πλαίσια της ανατεθείσας από τον ΜΔ1 εργασίας και η οποία παρατίθεται στην παρ. 22 του Τεκμηρίου Β δεν έτυχε ουσιαστικής αμφισβήτησης, ούτε και παρουσιάστηκε μαρτυρία από πλευράς του ΜΔ1 που να αντικρούει αυτήν. Στη βάση δε αυτής δέχομαι ότι ο ΜΙ1 προέβη σε προμελέτη του έργου ετοιμάζοντας τα προσχέδια Τεκμήρια 38 - 41 και ότι εξετέλεσε ποσοστό 60% της οριστικής αρχιτεκτονικής μελέτης αφού εκπονήθηκαν τα τελικά αρχιτεκτονικά σχέδια και τα σχέδια αποχετεύσεων (Τεκμήρια 42 - 48), ενώ υπολείπετο η εκπόνηση των σχεδίων με τις κατασκευαστικές λεπτομέρειες, κάτι που δεν αμφισβητήθηκε μέσω της προσαχθείσας από τον ΜΔ1 μαρτυρία ότι αποτελεί ευκολότερο κομμάτι της μελέτης. Όσον αφορά τα ηλεκτρολογικά σχέδια στα οποία έγινε αναφορά από τον ΜΔ2 σημειώνω ότι αυτά δεν περιέχονται στις εργασίες που απαριθμούνται στις σελ. 7 - 9 των Όρων του ΣΠΜΑΚ. Περαιτέρω, δέχομαι ότι ο ΜΙ1 τοποθέτησε διάφορα στοιχεία του στατικού φορέα επί των αρχιτεκτονικών σχεδίων που ετοίμασε, τα οποία ήταν σε ορθή θέση ως η μαρτυρία του ΜΙ3, η οποία δεν αμφισβητήθηκε και γίνεται αποδεκτή. Δέχομαι επίσης ότι η διεργασία αυτή αποτελεί περίπου το 1/5 της στατικής μελέτης, ως η θέση του ΜΙ1, αφού τούτο υποστηρίχθηκε και από τον ΜΙ3 ο οποίος εξήγησε τους λόγους για τους οποίους κατέληξε στο συμπέρασμα αυτό. Δέχομαι επίσης ότι ο ΜΙ1 προέβη σε χωροσταθμική μελέτη αφού τούτο δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση του και περαιτέρω επί των τελικών σχεδίων υπάρχουν υψόμετρα (ως η αναφορά του ΜΙ3), ουδέποτε δε υποβλήθηκε στον ΜΙ1 ότι τα υψόμετρα σημειώθηκαν τυχαία, χωρίς δηλαδή να έχει προηγηθεί χωρομετρική μελέτη. Δέχομαι τέλος ότι σε σχεδιαστικό επίπεδο η κατάληξη επί των αρχιτεκτονικών σχεδίων αποτελεί το πλέον χρονοβόρο κομμάτι, ως η μαρτυρία του ΜΔ2, και σε σύνολο 100%, η αρχιτεκτονική μελέτη αποτελεί περίπου το 70% του συνόλου και η στατική μελέτη περίπου το 30% ως η μαρτυρία του ΜΙ
- Έχοντας αποδεχτεί ότι ο ΜΙ1 εξετέλεσε τις ως άνω εργασίες, σημειώνω ότι ο ΜΙ1 διεκδικεί με την αγωγή του αμοιβή για δύο επιπλέον προσχέδια, πέραν δηλαδή των προσχεδίων που κατέθεσε ως Τεκμήρια 38 - 41 στα οποία παρουσιάζονται τρεις λύσεις που επιλέγηκαν από τον ΜΔ1 προς σχεδίαση και τα οποία επεξηγήθηκαν από τον ΜΙ
- Θέση του ΜΙ1 είναι ότι μετά από απαίτηση του ΜΔ1 έγιναν πάρα πολλά προσχέδια (μπορεί 20 μπορεί 30) τα οποία πετάχτηκαν.[63] Χωρίς να μπορώ να αποκλείσω το ενδεχόμενο πράγματι ο ΜΙ1 να ετοίμασε σκαριφήματα πέραν αυτών που σχεδιάστηκαν και παρουσίασε στο Δικαστήριο, με δεδομένη τη μη παρουσίαση στο Δικαστήριο οιουδήποτε εξ αυτών, αδυνατώ να καταλήξω σε ασφαλές εύρημα ως προς το εάν πράγματι ετοιμάστηκαν περαιτέρω σκαριφήματα και πόσα. Όσον αφορά την κλίμακα των σχεδίων, αποδέχομαι ότι η σχεδίαση σε πρόγραμμα CAD το οποίο χρησιμοποιήθηκε για την εκπόνηση των σχεδίων του ΜΙ1 έχει το πλεονέκτημα ότι το σχέδιο διατηρεί τη λεπτομέρεια του ανεξαρτήτως κλίμακας, αφού αυτό έγινε αποδεκτό τόσο από τον ΜΙ1 όσο και από τον ΜΙ
- Περαιτέρω, αν και δέχομαι ότι η αλλαγή της κλίμακας σε σχέδιο είναι κάτι που γίνεται με ευκολία, δέχομαι επίσης ότι η σχεδίαση σχεδίου στην κλίμακα που θα παρουσιαστεί έχει πλεονεκτήματα και προτιμάται, αφού αυτή ήταν η θέση τόσο του ΜΙ1 όσο και του ΜΙ3, δεδομένου ότι με τον τρόπο αυτό αποφεύγονται οι διορθώσεις που θα πρέπει να γίνουν στο σχέδιο κατά την αλλαγή κλίμακας. Σχεδίαση σε μεγαλύτερη κλίμακα έχει το πλεονέκτημα ότι το σχέδιο καθίσταται πιο ευκολοκατανόητο, πλην, όμως, αυξάνει τον χρόνο και τα έξοδα εκτύπωσης και μελλοντικών αντιγράφων. Στο σημείο αυτό σημειώνω ότι δεν μπορώ να συμφωνήσω με τον ευπαίδευτο συνήγορο του ΜΔ1 ότι ο ΜΙ1 προσπάθησε να παραπλανήσει το Δικαστήριο αναφερόμενος στο ότι ένας από τους λόγους που ο ΜΔ2 χρέωσε για τα σχέδια του μόνο Λ.Κ.2.300 ήταν και το γεγονός ότι σχεδιάστηκαν σε κλίμακα 1:
- Ο ΜΙ1 εξήγησε πειστικά ότι αναφέρθηκε σε «τετραπλασιασμό του όγκου σχεδίασης» επειδή υπάρχουν δύο διαστάσεις και το σχέδιο είναι διπλάσιο σε κάθε διάσταση. Αντεξεταζόμενος απάντησε στις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν και οι απαντήσεις του συνάδουν με τις επί του ιδίου θέματος απαντήσεις του ΜΙ3, εξήγησε δε τους λόγους για τους οποίους σχεδίαση σε κλίμακα 1:50 καταλήγει εν τέλει σε δαπανηρότερα σχέδια. Ως προς το τι ακολούθησε της διακοπής της συνεργασίας μεταξύ των ΜΔ1 και ΜΙ1 σημειώνω τα εξής. Επαναλαμβάνω κατ' αρχάς το γεγονός ότι η αποστολή και λήψη των επιστολών που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 2, 3, 10 - 12, 15 - 26, 28, 29, και 56 και που έχουν ημερομηνίες μεταξύ 18.6.08 και 12.2.09 δεν έχει αμφισβητηθεί. Θέση του ΜΔ1 είναι ότι μετά τη διακοπή της συνεργασίας του με τον ΜΙ1 απευθύνθηκε στον ΜΔ2, περί τα μέσα Ιουλίου, 2007, για την εκπόνηση αρχιτεκτονικών και στατικών σχεδίων. Ο ΜΔ1 ερωτήθηκε αντεξετασθείς αν είχε αναφέρει στον ΜΔ2 ότι υπήρχε προηγούμενος μελετητής με τον οποίο είχε εκκρεμότητες και απάντησε ότι είχε αναφέρει τα γεγονότα στον ΜΔ2, καθώς και τον λόγο για τον οποίο διέκοψε τη συνεργασία του με τον ΜΙ1 και ότι προσφέρθηκε να δώσει στον ΜΔ2 τον φάκελο Τεκμήριο 6, κάτι που ο ΜΔ2 δεν αποδέχτηκε.[64] Η μαρτυρία όμως αυτή του ΜΔ1 έρχεται σε καταφανή αντίφαση με τη μαρτυρία του ΜΔ2 ο οποίος ερωτηθείς αν γνώριζε το γεγονός ότι ο ΜΙ1 είχε ετοιμάσει κάποια σχέδια για τον ΜΔ1 απάντησε αρνητικά,[65] και ερωτηθείς περαιτέρω αν όταν τον προσέγγισε ο ΜΔ1 του ανέφερε ότι προηγουμένως είχε αναλάβει άλλος το έργο απάντησε και πάλι αρνητικά, συμφωνώντας με τη συνήγορο του ΜΙ1 ότι εξ ου και ανέλαβε.[66] Περαιτέρω, ο ΜΔ2 ανέφερε ότι σε κάποιο στάδιο ο ΜΔ1 τον ενημέρωσε ότι οι δικηγόροι του εξασφάλισαν άδεια από το ΕΤΕΚ όπως το έργο συνεχιστεί και όπως η διαφορά μεταξύ ΜΔ1 και ΜΙ1 επιλυθεί δικαστηριακά.[67] Ο ΜΔ2 δεν είχε οποιοδήποτε λόγο να δηλώσει κάτι τέτοιο στο Δικαστήριο αν ο ΜΔ1 δεν του είχε πράγματι αναφέρει ότι λήφθηκε τέτοια άδεια. Όμως τέτοια άδεια δεν φαίνεται να λήφθηκε ποτέ. Αντίθετα, ο ΜΔ1 άσκησε Προσφυγή (Τεκμήριο 57) εναντίον της απόρριψης σχετικού αιτήματος του από το ΕΤΕΚ, μετά βεβαίως την αποχώρηση του ΜΔ2 από την οικοδομή. Η εν λόγω αναφορά του ΜΔ1 προς τον ΜΔ2, όπως και η απόκρυψη από τον ΜΔ2 της προηγούμενης συνεργασίας του ΜΔ1 με τον ΜΙ1 δείχνει, κατά τη γνώμη μου, ότι ο ΜΔ1 επιθυμούσε πάση θυσία τη συνέχιση της ανέγερσης της οικοδομής, κάτι που άλλωστε παραδέχθηκε αντεξετασθείς,[68] μη διστάζοντας να παραπλανήσει, σε κάποιο βαθμό, τους μελετητές που ανέλαβαν την επίβλεψη της οικοδομής. Σημειώνω, τέλος, ότι η θέση του ΜΔ1 ότι ο ΜΔ2 του ανέφερε ότι οι «απειλές» τις οποίες δέχτηκε από τον ΜΙ1 τις έλαβε τηλεφωνικώς,[69] δεν συνάδει με τη μαρτυρία του ίδιου του ΜΔ2, ο οποίος ανέφερε ότι έλαβε επιστολή από τον ΜΙ1,[70] δεν παραγνωρίζω όμως ότι ο ΜΔ1 δεν ήταν σίγουρος αν οι «απειλές» έγιναν τηλεφωνικώς ή όχι,[71] και, εν πάση περιπτώσει η όποια αντίφαση μεταξύ των όσων ο ΜΔ1 και ο ΜΔ2 ανέφεραν είναι, κατά την κρίση μου, επουσιώδης και δεν θα μπορούσε να πλήξει από μόνη της την αξιοπιστία του ΜΔ
- Μετά την αποχώρηση του ΜΔ2 από την επίβλεψη της οικοδομής, ο ΜΔ1 απευθύνθηκε στον κ. Χατζηχρίστου ο οποίος είναι Πολιτικός Μηχανικός και δούλευε στην ίδια εταιρεία με τον ΜΔ
- Ο τελευταίος είπε ότι στον κ. Χατζηχρίστου ανέφερε τα γεγονότα όπως έγιναν, μεταξύ άλλων, ότι ο ΜΙ1 του «έπιασε 2 χιλιάδες λίρες χωρίς να κάνει τίποτε απολύτως» και ερωτηθείς περαιτέρω αν ανέφερε στον κ. Χατζηχρίστου ότι ο ΜΙ1 διεκδικούσε χρήματα από τον ΜΔ1 απάντησε ότι ανέφερε στον κ. Χατζηχρίστου ότι ο ΜΙ1 τον ξεγέλασε και «που 4 μου ζήτησε 9», και ο κ. Χατζηχρίστου δεν είχε πρόβλημα να αναλάβει.[72] Πλην, όμως, αυτή η αναφορά του ΜΔ1 έρχεται σε αντίθεση με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 19 το οποίο ο ΜΔ1 κατέθεσε στο Δικαστήριο. Το Τεκμήριο 19 αποτελεί δήλωση του κ. Χατζηχρίστου ημερ. 22.10.08 στην οποία ο κ. Χατζηχρίστου αναφέρει ότι «. αποχωρώ από την επίβλεψη της οικίας του κ. Δήμου Δημοσθένους διότι με είχε διαβεβαιώσει ότι δεν είχε οικονομικές εκκρεμότητες με οιονδήποτε από τους προηγούμενους συναδέλφους όσον αφορούσε την επίβλεψη της οικίας του ...», επισύναψε δε σε αυτή, τη δήλωση του ΜΔ2 ημερ. 15.10.08 (Τεκμήριο 13). Η εν λόγω βεβαίωση δόθηκε την ίδια μέρα που ο ΜΙ1 απέστειλε στον κ. Χατζηχρίστου επιστολή (Τεκμήριο 18) με την οποία τον πληροφορούσε ότι είχε λάβει έγγραφη εξουσιοδότηση από τον ΜΔ1 για μελέτη και επίβλεψη της οικοδομής την οποία ο ΜΔ1 αθέτησε, με την αμοιβή του να παραμένει ανεξόφλητη. Όταν στον ΜΔ1 επισημάνθηκε η αντίφαση μεταξύ των όσων ανέφερε ο ίδιος και των όσων ο κ. Χατζηχρίστου αναφέρει στο Τεκμήριο 19, ο ΜΔ1 είπε ότι ο κ. Χατζηχρίστου ήταν ένας νεαρός Πολιτικός Μηχανικός ο οποίος φοβόταν να μην έχει προβλήματα και κάτι έπρεπε να γράψει για να μην έχει εκκρεμότητες με το ΕΤΕΚ. Κρίνω ότι η άμεση ανταπόκριση του κ. Χατζηχρίστου στην επιστολή που έλαβε από τον ΜΙ1 δείχνει ότι ο κ. Χατζηχρίστου ενδιαφερόταν πράγματι να μην παραβιάσει τους κανονισμούς δεοντολογίας του ΕΤΕΚ και δεδομένου του περιεχομένου του Τεκμηρίου 19, αλλά και του γεγονότος ότι ο ΜΔ1 είχε αναφέρει ότι είχε πληροφορήσει και τον ΜΔ2 για την προτέρα ανάθεση μελέτης στον ΜΙ1, κάτι που διαψεύστηκε από τον ΜΔ2, δεν μπορώ να δεχτώ ότι ο ΜΔ1 πληροφόρησε τον