Αναφορικά με την Fortune Properties and Investment Ltd, Αρ. Γεν. Αίτησης: 433/2016, 27/3/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Αλ. Παναγιώτου, Π.Ε.Δ. Αρ. Γεν. Αίτησης: 433/2016 Αναφορικά με την Fortune Properties and Investment Ltd, από την Λευκωσία Και Αναφορικά με τον Περί Εταιρειών Νόμο Αίτηση από Χρήστος Γεωργιάδης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ - αιτήτριας για έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης της καθ' ης η αίτηση εταιρείας Fortune Properties and Investment Ltd Ημερομηνία: 27 Μαρτίου 2017 Για αιτητή: κα Τάνια Κολακίδου Για καθ' ης η αίτηση: κος Δημήτρης Κούτρας Για πιστώτρια Alpha Bank Cyprus Ltd: κα Χαρά Πιερή ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση της, η αιτήτρια «Χρήστος Γεωργιάδης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε», αιτείται την έκδοση διατάγματος του Δικαστηρίου που να διατάσσει την εκκαθάριση της καθ' ης η αίτηση εταιρείας Fortune Properties and Investment Ltd, δυνάμει των άρθρων 211 & 212 του Περί Εταιρειών Νόμου (Κεφ. 113). Σύμφωνα με τα γεγονότα της αίτησης, η καθ' ης η αίτηση εταιρεία έχει την έδρα της στην Λευκωσία και οι σκοποί ίδρυσης της είναι μεταξύ άλλων, οι επενδύσεις σε ακίνητη ιδιοκτησία. Το ονομαστικό κεφάλαιο της ανέρχεται σε €8.550.000,00 και διαιρείται σε 5.000.000,00 μετοχές από €1,71 εκάστη ενώ το εκδομένο κεφάλαιο ανέρχεται σε €5.130.000,00 Αναφέρεται επίσης στα γεγονότα της αίτησης ότι στις 10.12.15 στην αγωγή υπ. αρ. 1151/08 του Ε.Δ. Πάφου, εκδόθηκε πιστοποίηση ψήφισης εξόδων με την οποία η καθ' ης η αίτηση εταιρεία διατάχθηκε να πληρώσει στην αιτήτρια, το ποσόν των €25.356,76 πλέον Φ.Π.Α επί του ποσού των €24.556,
- Οι αιτητές απαίτησαν την καταβολή του πιο πάνω ποσού με επιστολή τους προς την καθ' ης η αίτηση εταιρεία ημ. 22.12.15, η οποία επιδόθηκε με παράδοση στην Διοικητική της Σύμβουλο κα Μαρία Καϊσή στις 7.1.
- Δεν κατέστη δυνατή η επίδοση στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας αφού αυτό είχε κατά την αιτήτρια, εγκαταλειφθεί. Η καθ' ης η αίτηση εταιρεία πλήρωσε στους αιτητές έναντι του πιο πάνω χρέους της, το ποσόν των €3.761,57 πλέον Φ.Π.Α επί €3.254,
- Εξακολουθεί όμως να οφείλει το ποσόν των €21.595,19 πλέον Φ.Π.Α επί €21.301,16, το οποίο αμελεί μέχρι σήμερα να εξοφλήσει. Στην συνέχεια, εκδόθηκε ένταλμα εκποίησης της κινητής περιουσίας της καθ' ης η αίτηση εταιρείας, το οποίο όμως επεστράφη ανεκτέλεστο διότι αυτή στερείται κινητής περιουσίας υποκείμενης σε κατάσχεση. Αναφέρεται τέλος στα γεγονότα της αίτησης ότι η εταιρεία είναι αναξιόχρεη και ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της και ως εκ τούτου θα πρέπει να διαλυθεί. Η καθ' ης η αίτηση εταιρεία, κατεχώρησε ειδοποίηση ένστασης με την οποία ενίσταται στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Στους λόγους ένστασης, αναφέρεται ότι η οικονομική της κατάσταση είναι τέτοια που δεν δικαιολογεί την διάλυση της αφού διαθέτει αρκετά περιουσιακά στοιχεία για να πληρώσει τα χρέη της. Επισυνάπτεται πιστοποιητικό έρευνας ακίνητης περιουσίας (τεκμ. 1), σύμφωνα με το οποίο η καθ' η αίτηση έχει στην κυριότητα της ακίνητα συνολικής αξίας €300.000,00 που μπορούν να πωληθούν εντός σύντομου χρονικού διαστήματος προς εξασφάλιση του εξ' αποφάσεως χρέους. Επιπλέον δεν υφίστανται ενδεχόμενες και μελλοντικές υποχρεώσεις της εταιρείας που να είναι δυνατόν να την εμποδίζουν να πληρώσει το επίδικο ποσόν των €21.595,
- Αναφέρεται επίσης στους λόγους ένστασης ότι δεν έχει ικανοποιηθεί η προϋπόθεση του άρθρου 212 (α) για επίδοση στην εταιρεία απαίτησης με παράδοση στο εγγεγραμμένο της γραφείο. Το εν λόγω εγγεγραμμένο γραφείο, βρίσκεται στην Λευκωσία, στην οδό Κάμπου, κτήριο IMC Building στην νέα Βιομηχανική Περιοχή Στροβόλου. Την ειδοποίηση ένστασης συνοδεύει ένορκη δήλωση του Κώστα Παναγόπουλου, ο οποίος βρίσκεται στην υπηρεσία της καθ' ης η αίτηση εταιρείας τα τελευταία δέκα χρόνια, εκτελώντας καθήκοντα λογιστή. Στην εν λόγω ένορκη δήλωση, γίνεται αναφορά σε προσωρινή οικονομική αδυναμία της εταιρείας η οποία θα ξεπεραστεί, λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι η περιουσία της υπερβαίνει τις €300.000,
- Επιπλέον ως λογιστής της εταιρείας, διαβεβαίωσε ότι δεν υπάρχουν ενδεχόμενες και μελλοντικές υποχρεώσεις της εταιρείας, οι οποίες δυνατόν να την εμποδίσουν να καταβάλει το οφειλόμενο ποσόν των €21.595,
- Τέλος, ο ομνύων επαναλαμβάνει στην ένορκη του δήλωση όλους τους λόγους ένστασης όπως εμφαίνονται στην ειδοποίηση ένστασης που καταχώρησε η καθ' ης η αίτηση εταιρεία. Ειδοποίηση ένστασης καταχώρησε και η τράπεζα Alpha Bank Cyprus Ltd (στο εξής "Alpha Bank") ως ενδιαφερόμενο μέρος στην διαδικασία. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την πιο πάνω ειδοποίηση ένστασης, αναφέρεται ότι η καθ' ης η αίτηση εταιρεία, έχει εγγυηθεί τις υποχρεώσεις της εταιρείας AB Alpha Operations Ltd δυνάμει τραπεζικών διευκολύνσεων που παραχώρησε στην τελευταία, η Alpha Bank. Σύμφωνα με το έγγραφο εγγύησης ημερομηνίας 17.4.2006, η ευθύνη της καθ' ης η αίτηση δεν θα υπερβαίνει το ποσόν των €4.237.331,57 (£2.480.000,00) πλέον τόκους, τόσον μετά όσον και πριν από οποιαδήποτε απαίτηση ή δικαστική απόφαση, μέχρι την πλήρη και τελεία εξόφληση. Δυνάμει των πιο πάνω τραπεζικών διευκολύνσεων, η καθ' ης η αίτηση εταιρεία, εκχώρησε προς την Alpha Bank όλα τα δικαιώματα της που απορρέουν από συμφωνίες που έχει συνάψει ή θα συνάψει στο μέλλον, σχετικά με την πώληση ή ενοικίαση ακινήτων, ιδιοκτησίας της. Επιπλέον με νέο έγγραφο εγγύησης ημ. 23.6.2006, η καθ' η αίτηση εταιρεία εγγυήθηκε όλες τις υποχρεώσεις της πιο πάνω πρωτοφειλέτιδας για νέες τραπεζικές διευκολύνσεις μέχρι του ποσού των €10.764.189,08 (£6.3000.000,00). Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση, η πρωτοφειλέτιδα κατά παράβαση των όρων των πιο πάνω δύο συμφωνιών δανείου ημ. 17.4.2006 και 23.6.2006, παρέλειψε να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της. Εξακολουθεί να οφείλει για το πρώτο δάνειο το ποσόν των €1.230.641,57 και για το δεύτερο δάνειο, το ποσόν των €4.792.350,78 πλέον τόκους. Ως εκ τούτου, η Alpha Bank με επιστολή της ημ. 7.3.2015, τερμάτισε τις πιο πάνω συμφωνίες και ζήτησε τόσο από την πρωτοφειλέτιδα όσον και από την καθ' ης η αίτηση εταιρεία, όπως εξοφλήσουν όλα τα οφειλόμενα ποσά. Ακολούθησε η καταχώρηση από την Alpha Bank της αγωγής υπ. αρ. 4695/15 στο Ε.Δ Λευκωσίας εναντίον της πρωτοφειλέτιδας, της καθ' ης η αίτηση εταιρείας ως εγγυήτριας και άλλων προσώπων. Είναι η θέση του ενόρκως δηλούντα ότι ενόψει των πιο πάνω, η Alpha Bank είναι πολύ μεγαλύτερος πιστωτής της καθ' ης η αίτηση από ότι είναι ο αιτητής στην παρούσα. Στην συνέχεια, ο ομνύων επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης όπως αναγράφονται στην ειδοποίησης ένστασης της Alpha Bank. Ειδικότερα αναφέρει ότι δεν υπάρχει ισχυρισμός στην αίτηση ότι η καθ' ης η αίτηση εταιρεία είναι αφερέγγυα ούτε και γίνεται αναφορά σε συγκεκριμένους λόγους για τους οποίους πρέπει να διαλυθεί. Επιπλέον, ενδεχόμενη επιτυχία της αίτησης θα έχει ως αποτέλεσμα να επωφεληθεί η αιτήτρια εις βάρος των υπολοίπων πιστωτών της εταιρείας. Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι η αίτηση είναι καταχρηστική αφού χρησιμοποιείται ως μοχλός πίεσης προς την καθ' ης η αίτηση προκειμένου να εξοφλήσει τις υποχρεώσεις της προς την αιτήτρια. Αγορεύσεις Η συνήγορος της αιτήτριας στην αγόρευση της, έκαμε αναφορά στα άρθρα 211 και 212 του Περί Εταιρειών Νόμου (Κεφ. 113) που παρέχουν εξουσία στο Δικαστήριο να διατάξει την εκκαθάριση εταιρείας. Ειδική αναφορά έγινε στο άρθρο 212 (α) που καθορίζει την υποχρέωση παράδοσης της γραπτής απαίτησης στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας. Η συνήγορος ισχυρίστηκε ότι η μη επίδοση στο εγγεγραμμένο γραφείο δεν καθιστά άκυρη την αίτηση. Εξειδικεύεται στα γεγονότα της αίτησης ότι η επίδοση της γραπτής απαίτησης έγινε στη διευθύντρια της εταιρείας λόγω αδυναμίας επίδοσης στο εγγεγραμμένο γραφείο το οποίο εγκαταλείφθηκε από την εταιρεία. Με αναφορά στο σύγγραμμα Palmer's Company Precedents (London: 17η έκδοση) σελ. 26, η συνήγορος ισχυρίστηκε πως σε τέτοια περίπτωση, η επίδοση μπορεί να γίνει και σε αξιωματούχο, σε χώρο άλλο από το εγγεγραμμένο γραφείο. Δόθηκε επί του προκειμένου έμφαση από την συνήγορο, στο γεγονός ότι η εγκατάλειψη του εγγεγραμμένου γραφείου της εταιρείας δεν αμφισβητήθηκε από κανέναν διάδικο. Η συνήγορος ισχυρίστηκε επίσης ότι όπου συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 212, το Δικαστήριο δεν έχει διακριτική αλλά δέσμια εξουσία να διατάξει την εκκαθάριση της εταιρείας. Σε τέτοια περίπτωση δεν αποτελεί υπεράσπιση ότι η εταιρεία δύναται να πληρώσει τα χρέη της αλλά παραλείπει να πληρώσει το συγκεκριμένο επίδικο χρέος. Όσον αφορά την ακίνητη περιουσία που επικαλείται ότι κατέχει η καθ' ης η αίτηση εταιρεία, η συνήγορος ισχυρίστηκε ότι δεν έχει επισυναφθεί οποιαδήποτε εκτίμηση για την αξία των δύο ακινήτων που αναφέρονται στην ένσταση της καθ' ης η αίτηση. Επιπλέον η θέση της καθ' ης η αίτηση ότι δεν έχει άλλες υποχρεώσεις που να την εμποδίζουν στην πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους, καταρρίπτεται από την μαρτυρία που προσκόμισε το ενδιαφερόμενο μέρος Alpha Bank, σύμφωνα με την οποία η εν λόγω τράπεζα διεκδικεί εναντίον της εταιρείας, ποσόν πέραν των €5.000.000,
- Όσον αφορά τη θέση της Alpha Bank για παρεμπόδιση των άλλων πιστωτών στην προώθηση απαιτήσεων εναντίον της εταιρείας, η συνήγορος ισχυρίστηκε ότι μετά την έκδοση του διατάγματος εκκαθάρισης, η εν λόγω τράπεζα δύναται δυνάμει του άρθρου 220 του Περί Εταιρειών Νόμου να ζητήσει άδεια για να συνεχίσει τις δικαστικές διαδικασίες εναντίον της εταιρείας. Ήταν η θέση της συνηγόρου ότι τυχόν διάταγμα εκκαθάρισης δεν θα προκαλέσει καμία βλάβη στα συμφέροντα της τράπεζας ή οποιουδήποτε άλλου πιστωτή. Αντίθετα, σκοπός της παρούσας αίτησης, είναι η προστασία των δικαιωμάτων όλων των πιστωτών. Τέλος, η συνήγορος απέρριψε τους ισχυρισμούς της τράπεζας ότι η παρούσα συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Ο συνήγορος της καθ' ης η αίτηση εταιρείας στην δική του αγόρευση, έδωσε έμφαση στο γεγονός ότι η επίδοση της γραπτής απαίτησης δεν έγινε στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας. Ήταν η θέση του ότι από τη στιγμή που το γεγονός αυτό είναι παραδεκτό από την αιτήτρια, η παρούσα αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί ως παράτυπη. Επιπλέον, η μη ρητή αναφορά στο άρθρο 212 (α) αλλά γενικά στο άρθρο 212 καθιστά την αίτηση άκυρη αφού δεν προσδιορίζει επακριβώς τη νομική βάση επί της οποίας στηρίζεται. Με αναφορά σε νομολογία, ο συνήγορος ισχυρίστηκε ότι θα πρέπει να προσδιορίζεται στην αίτηση σε ποια από τις τρεις περιπτώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 212, στηρίζεται το αίτημα εκκαθάρισης. Το ίδιο συμβαίνει κατά τον συνήγορο και με τη γενικότητα που τέθηκε το άρθρο 211 του Κεφ. 113 στην αίτηση. Ανεξαρτήτως τούτου, ήταν η θέση του συνηγόρου ότι δεν αρκεί η αναφορά σε αδυναμία της εταιρείας να πληρώσει τα χρέη της. Αντίθετα επιβάλλεται η παράθεση της συνολικής κατάστασης της εταιρείας λαμβανομένων υπόψη όλων των υποχρεώσεων της στα πλαίσια της στάθμισης της συνολικής φερεγγυότητας της. Στην παρούσα περίπτωση, με δεδομένο ότι η ακίνητη περιουσία της εταιρείας ανέρχεται σε €300.000,00 και ότι δεν υπάρχουν ενδεχόμενες και μελλοντικές υποχρεώσεις δεν έχει αποδειχθεί κατά τον συνήγορο, αδυναμία πληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους που ανέρχεται στο ποσό των €21.595,
- Η συνήγορος του ενδιαφερόμενου μέρους Alpha Bank στη δική της αγόρευση, ανέφερε ότι η αίτηση παραπέμπει γενικά στα άρθρα 211 και 212 του Κεφ.
- Ωστόσο, η αιτήτρια παραλείπει εντελώς να εξειδικεύσει τις συγκεκριμένες διατάξεις ή τα εδάφια των εν λόγω άρθρων, στα οποία στηρίζει το αίτημα της. Το άρθρο 212 κατά την συνήγορο δεν είναι αυτοτελές αλλά εξειδικεύει τη γενική πρόνοια του άρθρου 211 (ε) ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να αποπληρώσει τα χρέη της, το οποίο εν πάση περιπτώσει δεν αναφέρεται ειδικά στην αίτηση. Η απουσία ρητής αναφοράς στο εδάφιο ε του άρθρου 211 δεν ενεργοποιεί ούτε και θέτει σε εφαρμογή το άρθρο 212 του Κεφ.
- Ούτε η γενική επίκληση του άρθρου 211 μπορεί να θεραπεύσει κατά την συνήγορο, την παρατυπία. Η αιτήτρια παρέλειψε να αναφέρει σε ποια από τις περιπτώσεις που προνοεί το άρθρο 211 στηρίζει την αίτηση της. Επιπλέον, η ανικανότητα της εταιρείας να αποπληρώσει τα χρέη της θα έπρεπε να είχε συγκεκριμενοποιηθεί με αναφορά σε μία από τις περιπτώσεις του άρθρου 212, κάτι που η αιτήτρια παρέλειψε να πράξει. Στη συνέχεια, η συνήγορος ισχυρίστηκε ότι η αιτήτρια δεν έχει προσκομίσει μαρτυρία με την οποία να καταδεικνύεται ότι η καθ' ης η αίτηση εταιρεία, είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της. Στην προκειμένη περίπτωση, η απαίτηση των αιτητών δεν επιδόθηκε με τον δέοντα τρόπο σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 212 (α) στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας. Αλλά ούτε η επιστροφή του εντάλματος εκποίησης κινητών δεν αποδεικνύει αφερεγγυότητα, αφού η αίτηση δεν στηρίζεται στο άρθρο 212 (β) το οποίο κάνει αναφορά σε ανικανοποίητα μέτρα εκτέλεσης. Πέραν τούτου δεν προκύπτει από το σημείωμα του δικαστικού επιδότη, η στέρηση κινητής περιουσίας της εταιρείας. Αναφέρεται ότι δεν εντοπίστηκε κινητή περιουσία της εταιρείας στη διεύθυνση που του υποδείχθηκε και κάλεσε τους αιτητές να υποδείξουν νέα διεύθυνση εντός 15 ημερών. Δεν υπάρχει καμία ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία κατά πόσον υποδείχθηκε νέα διεύθυνση και αν το ένταλμα επιστράφηκε τελικά ανεκτέλεστο. Στην απουσία τέτοιας μαρτυρίας δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 212 (β) του Κεφ.
- Στη συνέχεια, η συνήγορος ισχυρίστηκε ότι τυχόν επιτυχία της αίτησης θα έχει ως αποτέλεσμα να επωφεληθεί η αιτήτρια εις βάρος των υπολοίπων πιστωτών και ιδιαίτερα του ενδιαφερόμενου μέρους Alpha Bank, η οποία είναι πιστωτής πολύ μεγαλύτερος από την αιτήτρια. Επανέλαβε δε τη θέση της ότι η παρούσα αίτηση, προσλαμβάνει τη μορφή κατάχρησης της διαδικασίας καθότι χρησιμοποιείται ως μοχλός πίεσης προς την καθ' ης η αίτηση με απώτερο σκοπό να εξοφλήσει τις υποχρεώσεις της προς την αιτήτρια. Αποτελεί πάγια νομολογιακή αρχή κατά την συνήγορο ότι η αίτηση εκκαθάρισης δεν είναι μέθοδος εκτέλεσης και δεν αποσκοπεί στον εξαναγκασμό του χρεώστη να εξοφλήσει το χρέος του αλλά στην προστασία της περιουσίας της εταιρείας ώστε να χρησιμοποιηθεί προς όφελος όλων των πιστωτών. Τέλος, η συνήγορος ισχυρίστηκε ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί και για τον επιπρόσθετο λόγο ότι δεν έχει προσκομιστεί προφορική μαρτυρία προς υποστήριξη των ισχυρισμών της αίτησης. Ήταν η θέση της συνηγόρου ότι σε αιτήσεις αυτού του είδους, η ακροαματική διαδικασία δεν διεξάγεται μέσω ενόρκων δηλώσεων αλλά με την προσκόμιση προφορικής μαρτυρίας. Νομική πτυχή Πιστωτής εταιρείας του οποίου το χρέος κατέστη πληρωτέο και που δεν μπορεί να εξασφαλίσει πληρωμή, δικαιούται αυτοδικαίως (ex debito justitiae) να ζητήσει διάταγμα εκκαθάρισης της εταιρείας έστω και αν αυτή βρίσκεται κάτω από εκούσια εκκαθάριση. Αυτό ισχύει ακόμα και όπου η εταιρεία έχει υποβάλλει έφεση ενάντια στην απόφαση, δυνάμει της οποίας δημιουργήθηκε το χρέος ή αν η εταιρεία έχει άλλη απαίτηση εναντίον του πιστωτή, η οποία είναι το αντικείμενο δικαστικής ή άλλης διαδικασίας (βλ. Γ. Κακογιάννη Κυπριακό Εταιρικό Δίκαιο, Λεμεσός 2001, σελ. 164). Στην υπόθεση Δημήτρης Αυξεντίου & Υιός (Γεωργικά Μηχανήματα) Λτδ ν. Hellenic Bank Public Co Ltd Πολ. Έφεση 368/2009 ημ. 20.11.2014 λέχθηκε ότι η χρήση της λέξεως «διάλυση εταιρείας» δεν είναι ορθή. Οι πρόνοιες που στηρίζεται η αίτηση αυτής της φύσης, αφορούν καθαρά αίτημα για εκκαθάριση (Liquidation) και όχι διάλυση (Dissolution) που συναντάται στο άρθρο 260 του Νόμου και που ασφαλώς αφορά την διαδικασία διάλυσης που έπεται της διαδικασίας εκκαθάρισης Το δικαίωμα πιστωτή να ζητήσει διάταγμα εκκαθάρισης εταιρείας, δίδεται από το άρθρο 211 (ε) του Κεφ. 113, στο οποίο ορίζεται ότι εταιρεία μπορεί να εκκαθαριστεί αν είναι ανίκανη να εξοφλήσει τα χρέη της. Ορισμένα τεκμήρια ανικανότητας, καθορίζονται στο άρθρο 212 μεταξύ των οποίων και η περίπτωση όπου η εταιρεία παραλείπει να πληρώσει το χρέος της, με την παρέλευση τριών εβδομάδων από την ιδιόχειρη αξίωση πληρωμής προς αυτή από τον πιστωτή (βλ. άρθρο 212 (α) του Κεφ.113). Άλλο τεκμήριο αφερεγγυότητας, καθορίζεται στο άρθρο 212 (β) στην περίπτωση επιστροφής ως ανεκτέλεστου, οιουδήποτε μέτρου εκτέλεσης εναντίον της εταιρείας. Τα άρθρα 211 (ε) και 212 του Κεφ. 113 έχουν ως ακολούθως:
- Εταιρεία δύναται να εκκαθαριστεί από το Δικαστήριο αν— ............................ (ε) η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της·
- Εταιρεία λογίζεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της — (α) αν πιστωτής, µε εκχώρηση ή διαφορετικά, που του χρωστεί η εταιρεία ποσό που υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες ευρώ (€5.000), επέδωσε στην εταιρεία παραδίνοντας στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας απαίτηση η οποία απαιτεί από την εταιρεία να καταβάλει το ποσό που οφείλεται µε τον τρόπο αυτό, και η εταιρεία για τις επόμενες τρεις εβδομάδες αμέλησε να καταβάλει το ποσό ή να εξασφαλίσει ή να το διευθετήσει προς εύλογη ικανοποίηση του πιστωτή· ή (β) αν εκτέλεση ή άλλη διαδικασία που λήφθηκε µε δικαστική απόφαση, εντολή ή διάταγμα οποιουδήποτε Δικαστηρίου προς όφελος πιστωτή της εταιρείας, επιστρέφεται ολικά ή μερικά ανικανοποίητη· ή (γ) αν αποδειχθεί, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της κατά το χρόνο που αυτά καθίστανται πληρωτέα και, για απόφαση κατά πόσο εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της κατά το χρόνο που αυτά καθίστανται πληρωτέα, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη τις ενδεχόμενες και μελλοντικές υποχρεώσεις της ς της εταιρείας· ή (δ) αν αποδειχθεί, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου, ότι η αξία των στοιχείων του ενεργητικού της εταιρείας είναι μικρότερη από το ποσό των υποχρεώσεών της, λαμβάνοντας υπόψη τις ενδεχόμενες και μελλοντικές υποχρεώσεις της. Η διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου για την εκκαθάριση εταιρείας, ρυθμίζεται από τα άρθρα 213 & 214 του Κεφ.
- Σύμφωνα με το άρθρο 213.1, η αίτηση υποβάλλεται με αναφορά (petition). Κατά την ακρόαση, το Δικαστήριο μπορεί να αναβάλει την αίτηση με ή χωρίς όρους, να εκδώσει συντηρητικό ή άλλο διάταγμα ή να απορρίψει τη αίτηση (βλ. άρθρο 214.1 του Κεφ.113). Στην υπόθεση GIP Constructions Ltd ν Διευθυντή Κοινωνικών Ασφαλίσεων
(1991)1 Α.Α.Δ 14, λέχθηκε ότι η αδυναμία πληρωμής χρεών δεν εξαντλείται στις περιπτώσεις του άρθρου 212, το οποίο δεν περιορίζει την γενικότητα του άρθρου 211 (ε). Το Δικαστήριο μπορεί να λάβει υπ' όψιν μαρτυρία και να εκδώσει διάταγμα διάλυσης αν πιστοποιήσει αφερεγγυότητα της εταιρείας δυνάμει του άρθρου 211(ε) και χωρίς να συντρέχουν οι ειδικές προϋποθέσεις του άρθρου 212. Παραθέτω το πιο κάτω χαρακτηριστικό απόσπασμα από την υπόθεση GIP Constructions Ltd (ανωτέρω): «Τα άρθρα 211 και 212 του δικού μας Νόμου είναι αντιγραφή του αντίστοιχου αγγλικού. Στην Αγγλία η έννοια των διατάξεων αυτών έχει φωτισθεί από νομολογία. Σύμφωνα με την αγγλική προσέγγιση, η εξειδίκευση των περιστάσεων στο άρθρο 212 δεν περιορίζει την γενικότητα του άρθρου 211 αναφορικά με την αδυναμία πληρωμής των χρεών της από μια εταιρεία. Δηλαδή, οι εξειδικευμένοι λόγοι συνιστούν ορισμένες περιστάσεις που εγείρουν νομοθετικό τεκμήριο ύπαρξης της αδυναμίας πληρωμής χρεών αλλά δεν εξαντλούν το πεδίο για προσκόμιση οποιασδήποτε άλλης μαρτυρίας που θα μπορούσε να κατατείνει στο ίδιο αποτέλεσμα.Η διαφορά μεταξύ της γενικότερης εξέτασης του θέματος και των εξειδικευμένων περιπτώσεων του 212 (α) και 212(β) είναι η εξής. Στις εξειδικευμένες περιπτώσεις, η εκπλήρωση των προϋποθέσεων που τίθενται οδηγούν από μόνες τους και στην κατάληξη. Εγείρεται δηλαδή το νομοθετικό τεκμήριο περί αδυναμίας πληρωμής χρεών. Αντίθετα, στην περίπτωση της γενικότερης εξέτασης του θέματος, το θέμα κρίνεται ανάλογα με το πώς θα αξιολογηθούν τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου περιλαμβανομένων και εκείνων στην άλλη πλευρά της πλάστιγγας που θα ήθελε προβάλει η εταιρεία.» Στην μεταγενέστερη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Αναφορικά με την εταιρεία Besuno Ltd Πολ. Έφεση 269/2009 ημ. 20.2.2014, οι νομολογιακές αρχές ως προς το εύρος εφαρμογής των άρθρων 211 & 212 του Κεφ. 113, συμπυκνώνονται ως ακολούθως: « Το εύρος εφαρμογής των άρθρων 211 και 212 του Κεφ. 113 αποτέλεσε αντικείμενο σειράς αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Εντοπίζεται ότι τα συγκεκριμένα άρθρα είναι πιστή αντιγραφή του τότε αντίστοιχου αγγλικού Νόμου. Διαπιστώνεται, επίσης, ότι η εξειδίκευση των περιστάσεων στο άρθρο 212 δεν περιορίζει τη γενικότητα του άρθρου 211 αναφορικά με την αδυναμία πληρωμής των χρεών οφειλέτριας εταιρείας. Σημειώνεται, ως εκ τούτου ότι οι εξειδικευμένοι λόγοι του άρθρου 212 συνιστούν ορισμένες περιστάσεις που εγείρουν νομοθετικό τεκμήριο ύπαρξης της αδυναμίας πληρωμής χρεών, αλλά δεν εξαντλούν το πεδίο για προσκόμιση άλλης μαρτυρίας, η οποία θα ήταν δυνατό να οδηγήσει στο ίδιο αποτέλεσμα. Το άρθρο 212(a) εντάσσεται στα πλαίσια του γενικότερου άρθρου 211(e) ως προς την ανικανότητα της εταιρείας να πληρώσει τα χρέη της και ορίζει μια συγκεκριμένη περίπτωση, ως εκ του Νόμου τεκμήριο, κατά την οποία η εταιρεία λογίζεται ότι αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της. Το Δικαστήριο, κατ' ακολουθία του άρθρου 211(f), δύναται να εκδώσει διάταγμα εκκαθάρισης μιας εταιρείας, η οποία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της, υπό την προϋπόθεση, όμως, ότι η εταιρεία αποδεδειγμένα δεν μπορεί να εξασφαλίσει τις οφειλές της. Η οφειλή πρέπει να είναι συγκεκριμένη και αδιαμφισβήτητη. Η δε ευρύτητα του όρου «πιστωτής» είναι τέτοια, που να περιλαμβάνει οποιοδήποτε πρόσωπο έχει να λαμβάνει καθορισμένο ύψος πίστωσης (G.I.P. Constructions Ltd v. Διευθυντή Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων
(1991)1 Α.Α.Δ. 14, in RE LOUKOS MANUFACTURERS LTD
(1998)1 A.A.Δ. 2226, Μ. Moulettaris Machinery Co. Ltd v. Μιχάλης Ζήνωνος
(2001)1 Α.Α.Δ. 1649, PAN-AMAN HOTELS LTD v. ΕΦΟΡΟΥ ΦΟΡΟΥ ΠΡΟΣΤΙΘΕΜΕΝΗΣ ΑΞΙΑΣ
(2002)1 Α.Α.Δ. 1796).» Στην υπόθεση Μ. Moulettaris Machinery Co. Ltd. v. Ζήνωνος
(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ 1649, επαναλήφθηκε ότι στην περίπτωση που αποδεικνύονται τα στοιχεία που διαλαμβάνονται στο άρθρο 212, το Δικαστήριο δεν έχει διακριτική ευχέρεια και διατάσσει τη διάλυση της εταιρείας ενώ αν ικανοποιηθούν οι πρόνοιες του άρθρου 211 (ε), το Δικαστήριο διατηρεί τέτοια ευχέρεια. Επιπλέον στην υπόθεση Pan-Aman Hotels Ltd v. Εφόρου Φ.Π.Α
(2002)1 Α.Α.Δ. 1796, αναφέρθηκε ότι στην περίπτωση που η αίτηση στηρίζεται σε γενικό ισχυρισμό για αφερεγγυότητα της εταιρείας δυνάμει του άρθρου 211 (ε) τούτο μόνο σε συνάρτηση με το άρθρο 212 (γ) μπορεί να γίνει, το οποίο επίσης αναφέρεται σε ανικανότητα της εταιρείας να εξοφλήσει τα χρέη της. Σε τέτοια περίπτωση δεν αρκεί απλή αναφορά σε αποτυχία της εταιρείας να πληρώσει τα χρέη της. Αντιθέτως επιβάλλεται όπως προβλέπει το άρθρο 212 (γ), αναφορά και παροχή σχετικής μαρτυρίας, σε σχέση με την συνολική κατάσταση της εταιρείας, λαμβανομένων υπόψη όλων των υποχρεώσεων της, περιλαμβανομένων ενδεχομένων και μελλοντικών, στα πλαίσια στάθμισης της συνολικής φερεγγυότητας της. Στην ίδια υπόθεση Pan-Aman Hotels (ανωτέρω), λέχθηκε ότι είναι απαραίτητο να προσδιορίζεται η νομική βάση επί της οποίας θα στηριχθεί η αίτηση. Ιδιαίτερα αν ο πιστωτής θα επικαλεστεί ένα από τα νομοθετικά τεκμήρια αφερεγγυότητας του άρθρου 212, είναι αναγκαίο να προσδιορίσει σε ποια από αυτά στηρίζει το αίτημα εκκαθάρισης. Είναι επίσης αναγκαίο όπως σημειωθεί ως νομική βάση της αίτησης, το άρθρο 211 (ε), στην περίπτωση που το αίτημα εκκαθάρισης γίνεται από πιστωτή που επικαλείται αφερεγγυότητα της εταιρείας. Αυτό γιατί τα υπόλοιπα εδάφια του άρθρου 211, αναφέρονται σε εκκαθάριση εταιρείας για λόγους άλλους από την αφερεγγυότητα της, όπως την εκούσια εκκαθάριση (άρθρο 211.α), την παράλειψη παράδοσης στον έφορο εταιρειών της θέσμιας έκθεσης ή της σύγκλησης θέσμιας συνέλευσης (άρθρο 211.β), την παράλειψη έναρξης εργασιών σε ένα μήνα από την σύσταση της εταιρείας (άρθρο 211.γ) και την μείωση του αριθμού των μελών κάτω από επτά στην περίπτωση δημόσιας εταιρείας (άρθρο 211.δ). Η γενική αναφορά στο άρθρο 211 χωρίς να εξειδικεύεται ότι η αίτηση του πιστωτή στηρίζεται στο εδάφιο (ε) του άρθρου 211, δεν είναι αρκετή σε αίτημα εκκαθάρισης λόγω αφερεγγυότητας. Στην υπόθεση Pan-Aman Hotels (ανωτέρω), η αίτηση του πιστωτή δεν προσδιόριζε σε ποια από τις επί μέρους πρόνοιες του άρθρου 211 βασιζόταν. Γενική αναφορά γινόταν και στο άρθρο 212 του Κεφ.
- Το πρωτόδικο Δικαστήριο παρότι δέχθηκε ότι η νομολογία επιβάλλει εξειδίκευση της βάσης στην οποία στηρίζεται η αίτηση, εντούτοις θεώρησε ότι η παράλειψη του πιστωτή να πράξει τούτο δεν ήταν καταστροφική εφόσον στα γεγονότα της αίτησης γινόταν προσδιοριστική αναφορά στους λόγους για τους οποίους εζητείτο το διάταγμα εκκαθάρισης. Αυτοί ήταν, η κατ' ισχυρισμό αφερεγγυότητα της εταιρείας αλλά και η μη συμμόρφωση της σε γραπτή απαίτηση πληρωμής. Το πρωτόδικο Δικαστήριο θεώρησε επί του προκειμένου ότι εφαρμόζονταν τα άρθρα 212 (α) και 211 (ε) του Κεφ. 113, στην βάση των οποίων εξέτασε την αίτηση εκκαθάρισης παρότι δεν αναφερόταν ότι η αίτηση στηριζόταν σε αυτά ως νομική βάση. Η πιο πάνω προσέγγιση δεν έγινε αποδεκτή από το Ανώτατο Δικαστήριο. Λέχθηκαν συγκεκριμένα τα εξής: « Η προσέγγιση αυτή ήταν πεπλανημένη, δεν ήταν άσχετη δε με τη βασική πεπλανημένη αντίληψη της ευπαίδευτης Προέδρου ότι το άρθρο 212 προσδιορίζει λόγους επιπρόσθετους των αναφερομένων στο άρθρο
- Με δεδομένη την παράλειψη του Εφεσίβλητου να προσδιορίσει τη βάση της αίτησης του, η προκειμένη δεν ήταν καν περίπτωση που το κενό θα μπορούσε να πληρωθεί από τα περιεχόμενα στην ίδια την ανεπαρκέστατη αίτηση.» Στην περίπτωση που η αίτηση στηρίζεται στο άρθρο 212 (α) θα πρέπει να αποδειχθεί η προϋπόθεση της επίδοσης στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας, της γραπτής απαίτησης πληρωμής του οφειλόμενου ποσού που θα πρέπει να υπερβαίνει τις €5.000,
- Σύμφωνα με το άρθρο 212 (α) δεν απαιτείται η επίδοση να γίνει σε αξιωματούχο της εταιρείας. Αρκεί να γίνει σε εξουσιοδοτημένο πρόσωπο, πάντοτε όμως στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας. Η επίδοση της γραπτής ειδοποίησης σε χώρο άλλο από το εγγεγραμμένο γραφείο έστω και σε αξιωματούχο της εταιρείας δεν πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 212 (α). Σχετική είναι η υπόθεση C. Phasarias (Automotive Centre) Ltd ν. Εταιρία Σκυροποιΐας «Λεωνικ» Λτδ
(2009)1Β Α.Α.Δ 1457 στην οποία λέχθηκαν μεταξύ άλλων τα εξής: « Στην παρούσα περίπτωση υπάρχει σαφής νομοθετική πρόνοια και αυτή είναι το άρθρο 212 (α) το οποίο προνοεί ρητά ότι η απαίτηση θα πρέπει να επιδοθεί στην εταιρεία με παράδοση στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας. Έτσι, ορθά το πρωτόδικο δικαστήριο δέχτηκε ότι η επίδοση στο διευθυντή της εταιρείας, χωρίς να αναφέρεται ότι αυτή έγινε στο εγγεγραμμένο γραφείο της, δεν μπορούσε να θεωρηθεί ως η δέουσα και η προβλεπόμενη από το άρθρο 212 (α). .............................. Όπως είπαμε και πιο πάνω, το άρθρο 212 (α) σαφώς αναφέρει ως μόνο τρόπο δημιουργίας των προϋποθέσεων για καταχώρηση αίτησης διάλυσης μιας εταιρείας, την επίδοση της απαίτησης στο εγγεγραμμένο της γραφείο.» Περαιτέρω, στην υπόθεση G.I.P Constructions (ανωτέρω), λέχθηκε στην σελίδα 19 της απόφασης ότι η αποστολή διπλοσυστημένης επιστολής δεν συνιστά συμμόρφωση με τη ρητή πρόνοια του άρθρου 212 (α) για επίδοση γραπτής απαίτησης στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας. Το δικαίωμα όμως του πιστωτή για εκκαθάριση της εταιρείας δεν είναι απόλυτο. Το Δικαστήριο στην άσκηση της εξουσίας του θα λάβει υπ' όψιν τις επιθυμίες των υπολοίπων πιστωτών. Για τον σκοπό της εξακρίβωσης αυτών των επιθυμιών, το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει την σύγκληση ξεχωριστών συνελεύσεων και επίσης θα πρέπει να λαμβάνεται υπ' όψιν, το ύψος του χρέους για κάθε πιστωτή (βλ. άρθρο 324 του Κεφ. 113). Αναφορικά με τις επιθυμίες των πιστωτών και το πως αυτές λαμβάνονται υπ' όψιν από το Δικαστήριο, σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από το ως άνω σύγγραμμα του Κακογιάννη Κυπριακό Εταιρικό Δίκαιο, στην σελ. 165. « Αν στην αίτηση ενός μη εξασφαλισμένου πιστωτή υποβληθεί ένσταση από την πλειοψηφία σε αξία των μη εξασφαλισμένων πιστωτών, παρά το γεγονός ότι το Δικαστήριο έχει απόλυτη διακριτική ευχέρεια δυνάμει του άρθρου 324, να εκδώσει ή να αρνηθεί να εκδώσει διάταγμα και παρά το γεγονός ότι η ένσταση της πλειοψηφίας δεν είναι καθοριστική, εντούτοις, αν η ένσταση τους στηρίζεται σε εύλογη αιτία, λ.χ. επειδή το ενεργητικό υπερβαίνει το παθητικό και υπάρχουν καλές προοπτικές ότι η Εταιρεία θα μπορέσει να συνεχίσει τις εργασίες της, οι επιθυμίες τους θα επικρατήσουν εκτός αν υπάρχουν ειδικά περιστατικά που καθιστούν την διάλυση της Εταιρείας επιθυμητή.» Η Αγγλική Νομολογία, είναι επίσης καθοδηγητική αφού οι σχετικές διατάξεις του Αγγλικού Companies Act 1948, ταυτίζονται με αυτές του Κεφ. 113. Τα άρθρα 211 (ε) και 324.1 του Κυπριακού Περί Εταιρειών Νόμου (Κεφ.113), αποτελούν πιστή μετάφραση των άρθρων 222 (e) και 236.1 του Αγγλικού Companies Αct.1948 (βλ. μεταξύ άλλων Re Vouma Ltd
(1960)3 All E.R 629 & Re ABC Coupler & Engineering Co Ltd {No1}
(1961)1 All E.R 354). Στην υπόθεση ABC Coupler (ανωτέρω) ο Pennycuick J. επεσήμανε ότι η υπόθεση Vuma Ltd δεν διαφοροποίησε την νομολογία όσον αφορά τις επιθυμίες των πιστωτών. Αν και αυτές δεν θα είναι καθοριστικές εν τούτοις θα πρέπει να λαμβάνονται σοβαρά υπ' όψιν και αν είναι εύλογες, το Δικαστήριο θα πρέπει να τις ακολουθεί εκτός αν υπάρχουν ειδικές περιστάσεις για να μην εκκαθαριστεί η εταιρεία. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα από την σελίδα 356 της πιο πάνω απόφασης ABC Coupler (No 1): «That judgment is conclusive that it is not sufficient merely to count heads, but it seems to me that it goes no further than this; even if after counting heads, one finds that there is a majority opposed to liquidation one must still look at the position of the company at the time and decide whether it is just and equitable to wind-up the company. In Re Vuma Ltd it was decided that the company had no assets and no prospects of successful business, and on those particular facts the Court of Appeal considered that it was right to wind-up the company. It seems to me, however, that it must still be right, having regard to the terms of s 346, to have regard to the wishes of the majority of the creditors. Although those wishes may not be conclusive, they still possess great weight, and it seems to me that, where the wishes of the majority of the creditors are, on the face of them, reasonable, the court ought to follow those wishes in the absence of any special circumstances. As I understand the judgment of the Court of Appeal in Re Vuma Ltd, there is nothing in it to the contrary.» Η ίδιες αρχές ακολουθήθηκαν και στην μεταγενέστερη υπόθεση Shouthard & Co Ltd
(1979)3 All E.R
- Σχετικό με τις επιθυμίες των πιστωτών είναι και το πιο κάτω απόσπασμα από τους Halsbury's Laws Of England, 3rd ed, volume 6, p. 552, para
- «The court may, as to all matters relating to a winding up, have regarded to the wishes of the creditors or contributories as proved to it by any sufficient evidence............ .............................. A creditor who cannot get paid has a right ex debito justitae to a winding up order, subject only to the power of the court on the hearing of the petition to give effect to the wishes of a majority of the creditors on the question whether a winding up order shall be made, and whether the petition shall or shall not stand over» Με το θέμα ασχολήθηκε και η Κυπριακή υπόθεση Α. & Π. Φωκάς Λτδ ν. A.K.C. Development Ltd
(2003)1 Α.Α.Δ, στην οποία παρατέθηκε το πιο κάτω απόσπασμα από το σύγγραμμα Palmer's Company Law, 23rd ed., p. 1120: "Under section 346
(2)regard is to be had to the value of each creditor's debt. In accordance with this the court will normally give effect to the wishes of the majority. It takes into account numerical majority as well as majority in value but the latter carry greater weight. Opposing creditors should state the reasons for their opposition. The court will investigate whether their reasons are good. A good reason has been held to be that there was a 'fair, possible and reasonable chance' of obtaining payment without winding up. Where, however, there are special circumstances rendering a winding up desirable an order will be made in spite of their opposition. An order will be made where the majority view is clearly erroneous or inspired by personal benefit. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Where the opposition comes from creditors of a different class, e.g. secured creditors, the court may prefer the wishes of the unsecured creditors since in some cases refusal of the order will rob them of what is virtually their only remedy. Whether the court will make an order or not does not depend solely on the wishes of the creditors. The court is invested with a wide jurisdiction in the interests of commercial morality. Σε σχέση με την ακολουθούμενη ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία και τον τρόπο απόδειξης της υπόθεσης, σχετική η είναι η υπόθεση Κασπαρής
(2013)1(Γ) Α.Α.Δ 2476. Λέχθηκε ότι εταιρικές αιτήσεις όπως η αίτηση εκκαθάρισης εταιρείας, εκδικάζονται κατά κανόνα στην βάση των γεγονότων που στηρίζουν την αίτηση και ένσταση αντίστοιχα όπως πιστοποιούνται από τις ένορκες δηλώσεις που τις συνοδεύουν εκτός αν προβλέπεται διαφορετικά στους Περί Εταιρειών Κανονισμούς (βλ. άρθρο 92 των Εταιρειών (Εκκαθάριση) Κανονισμών του 1933 και KMC Motors Ltd v. Josephanco Trading and Contracting Company
(1984)1 Α.Α.Δ. 390). Έγινε περαιτέρω παραπομπή στο πιο κάτω απόσπασμα από το σύγγραμμα Pennington Company Law, 4η έκδοση, σελ. 698: «The hearing of a winding up petition is held in open court by one of the judges of the Companies Court. The evidence on the hearing consists of the affidavits filed in support of and against the petition, unless the court permits testimony to be given orally. The affidavit verifying the petition is prima facie proof of the facts alleged by it and suffices to prove the petitioner´s case unless there are affidavits filed in opposition.» Συμπεράσματα Έχει τεθεί με την αίτηση και δεν αμφισβητήθηκε ότι η καθ' η αίτηση εταιρεία ενεγράφη στον Έφορο Εταιρειών στις 31.5.1973 με έδρα την Λευκωσία και με κύριο σκοπό τις επενδύσεις σε ακίνητη ιδιοκτησία. Δεν έχει επίσης αμφισβητηθεί ότι η καθ' ης η αίτηση εταιρεία, οφείλει στην αιτήτρια το ποσόν των €21.595,19 πλέον Φ.Π.Α επί €21.301,16 ως υπόλοιπο δικηγορικών εξόδων που επιδικάστηκαν στην αγωγή αρ. 1151/08 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου (τεκμ. Α). Οι αιτητές επέδωσαν στις 7.1.16 στην Διοικητικό Σύμβουλο της εταιρείας Μαρία Καϊσή, έγγραφη απαίτηση πληρωμής του πιο πάνω ποσού (τεκμ. Β). Πλην όμως, η επίδοση δεν έγινε στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας αλλά σε άλλη διεύθυνση αφού κατά τους ισχυρισμούς της αιτήτριας, αυτό έχει κλείσει. Είναι επίσης παραδεκτό ότι η καθ' ης η αίτηση εταιρεία δεν πλήρωσε κανένα ποσό, παρότι παρήλθε η προθεσμία των τριών εβδομάδων που προβλέπει το άρθρο 212 (α) του Κεφ.
- Προτού προχωρήσω στο ουσιαστικό ζήτημα διερεύνησης της φερεγγυότητας της καθ' ης η αίτηση εταιρείας, κρίνω σκόπιμο να εξετάσω τις ενστάσεις αναφορικά με την μη τήρηση των τυπικών προϋποθέσεων στην καταχώρηση και εκδίκαση της αίτησης. Η συνήγορος για την Alpha Bank, ισχυρίστηκε μεταξύ άλλων ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί γιατί η αιτήτρια δεν προσκόμισε ως όφειλε, προφορική μαρτυρία. Η εισήγηση εδράζεται στην άποψη ότι η αίτηση εκκαθάρισης εταιρείας δεν συνιστά ενδιάμεση αίτηση που εκδικάζεται στην βάση ενόρκων δηλώσεων και ως εκ τούτου, ο αιτητής οφείλει να προσαγάγει προφορική μαρτυρία για να αποδείξει την υπόθεση του. Η πιο πάνω θέση όμως δεν συμβαδίζει με την προαναφερθείσα νομολογία. Σύμφωνα με την απόφαση Κασπαρής (ανωτέρω), η αίτηση εκκαθάρισης εταιρείας εκδικάζεται στην βάση των γεγονότων που στηρίζουν την αίτηση και ένσταση αντίστοιχα όπως πιστοποιούνται από τις ένορκες δηλώσεις που τις συνοδεύουν. Δεν ισχύσει ως εκ τούτου η θέση για προσκόμιση προφορικής μαρτυρίας σε αιτήσεις όπως η παρούσα. Το επόμενο ζήτημα που θα με απασχολήσει, είναι ο ισχυρισμός που αναφέρεται και στις δύο ειδοποιήσεις ένστασης ότι η αίτηση δεν παραθέτει την ακριβή νομική βάση στην οποία στηρίζεται. Συγκεκριμένα στο σώμα της αίτησης, γίνεται αναφορά σε αδυναμία της καθ' ης η αίτηση εταιρείας να πληρώσει τα χρέη της και ως εκ τούτου επιζητείται η εκκαθάριση της, με αναφορά γενικά στα άρθρα 211 και 212 του Κεφ.
- Αναφέρεται επίσης ότι επιδόθηκε στην διευθύντρια της εταιρείας, γραπτή ειδοποίηση απαίτησης και επιπλέον ότι ένταλμα κινητής περιουσίας επεστράφη ανεκτέλεστο. Και οι δύο συνήγοροι των καθ' ων η αίτηση, υποστήριξαν ότι η μη ρητή αναφορά στο άρθρα 212 (α) & (β) και στο άρθρο 211 (ε), αλλά γενικά στα άρθρα 211 και 212, καθιστά την αίτηση άκυρη. Συγκεκριμένα, δεν προσδιορίζεται σε ποια από τις τρεις περιπτώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 212, στηρίζεται το αίτημα εκκαθάρισης. Το ίδιο συμβαίνει κατά τους συνηγόρους λόγω της γενικότητας με την οποία τέθηκε το άρθρο 211 του Κεφ. 113 χωρίς να γίνεται ειδική αναφορά στο εδάφιο (ε) του άρθρου 211, το οποίο δίδει εξουσία για έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης εταιρείας λόγω αφερεγγυότητας. Στην παρούσα περίπτωση, προκύπτει από το σώμα της αίτησης ότι το διάταγμα εκκαθάρισης επιζητείται, τόσον στη βάση του άρθρου 212 (α) & (β), όσον και στη βάση του άρθρου 211(ε). Αυτό γιατί από τη μια γίνεται ισχυρισμός ότι επιδόθηκε γραπτή απαίτηση πληρωμής και η εταιρεία δεν συμμορφώθηκε εντός της προβλεπομένης προθεσμίας και από την άλλη αναφέρεται ότι ένταλμα εκποίησης κινητών, επεστράφη ανεκτέλεστο. Στοιχεία που δικαιολογούν την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης δυνάμει των άρθρων 212 (α) & (β) αντίστοιχα. Αναφέρεται επίσης ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της και ως εκ τούτου είναι ορθό και δίκαιο να εκκαθαριστεί. Στοιχείο που δικαιολογεί την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης δυνάμει των άρθρων 211 (ε) και 212 (γ). Όμως στην προκειμένη περίπτωση, η αιτήτρια δεν εξειδικεύει ρητά ότι στηρίζεται στις πιο πάνω νομοθετικές διατάξεις αλλά μόνο προβαίνει σε γενική αναφορά στα άρθρα 211 και 212 του Κεφ.
- Ειδικά η παράλειψη της αιτήτριας να προβεί σε ρητή αναφορά στο εδάφιο (ε) του άρθρου 211, το οποίο παρέχει και το δικαιοδοτικό πλαίσιο για έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης εταιρείας λόγω αφερεγγυότητας, ουσιαστικά στερεί από το Δικαστήριο με βάση την προαναφερθείσα νομολογία, το αναγκαίο υπόβαθρο για εξέταση του αιτήματος. Αυτό γιατί το άρθρο 211, πλην της αφερεγγυότητας του εδαφίου (ε), παρέχει εξουσία για εκκαθάριση εταιρείας δυνάμει των υπολοίπων εδαφίων του για σειρά άλλων λόγων, άσχετων με την αφερεγγυότητα. Ως εκ τούτου, πιστωτής που επιθυμεί να καταχωρήσει αίτηση εκκαθάρισης εταιρείας λόγω αφερεγγυότητας θα πρέπει οπωσδήποτε να αναφέρει ότι στηρίζεται στο άρθρο 211 (ε) και όχι γενικά στο άρθρο
- Στην παρούσα περίπτωση, η αιτήτρια παρέλειψε να πράξει κάτι τέτοιο. Σύμφωνα δε με την απόφαση Pan-Aman Hotels (ανωτέρω), το κενό δεν θα μπορούσε να πληρωθεί από τα γεγονότα που περιέχονται στην ίδια την αίτηση. Αλλά ακόμη και αν υπήρχε ρητή αναφορά στις πιο πάνω νομοθετικές διατάξεις, από το σύνολο του υλικού που τέθηκε ενώπιον μου, δεν δικαιολογείται η έγκριση του αιτήματος. Στην περίπτωση εφαρμογής του άρθρου 212 (α) δεν έχει αποδειχθεί η προϋπόθεση της επίδοσης της γραπτής απαίτησης στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας όπως ρητά απαιτείται από την πιο πάνω νομοθετική διάταξη (βλ. Phasarias ανωτέρω). Η επίδοση στην διευθύντρια της εταιρείας σε χώρο άλλο από το εγγεγραμμένο γραφείο δεν ικανοποιεί τις πρόνοιες του άρθρου 212 (α) του Κεφ.
- Αλλά ούτε οι πρόνοιες του άρθρου 212 (β) έχουν αποδειχθεί. Δεν υπάρχει τελική επιστροφή του εντάλματος εκποίησης κινητής ιδιοκτησίας από τον επιδότη αλλά μόνο σημείωση για να δοθεί νέα διεύθυνση εντός 15 ημερών όπου μπορεί να βρεθεί περιουσία, αλλιώς το ένταλμα θα επιστρεφόταν ανεκτέλεστο (τεκμ. Δ). Δεν έχει δοθεί καμία μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου ότι όντως δόθηκε νέα διεύθυνση ή αν τελικά το ένταλμα κινητών επεστράφη ανεκτέλεστο λόγω έλλειψης κινητής περιουσίας προς εκποίηση όπως ρητά προβλέπεται στο άρθρο 212 (β) του Κεφ.
- Περαιτέρω από το σύνολο του υλικού που τέθηκε ενώπιον μου δεν έχει αποδειχθεί η αφερεγγυότητα της καθ' η αίτηση εταιρείας δυνάμει των άρθρων 211 (ε) και 212 (γ) του Κεφ.
- Η αφερεγγυότητα δυνάμει των πιο πάνω άρθρων δεν αποδεικνύεται σύμφωνα με την απόφαση Pan-Aman Hotels (ανωτέρω), με απλή αναφορά σε αποτυχία της εταιρείας να πληρώσει το χρέος της. Επιβάλλεται μαρτυρία για την συνολική κατάσταση της εταιρείας, λαμβανομένων υπόψη όλων των υποχρεώσεων της, συμπεριλαμβανομένων ενδεχομένων και μελλοντικών. Ούτε η ύπαρξη του ενδεχόμενου χρέους προς την Alpha Bank από μόνη της, αποδεικνύει αφερεγγυότητα της καθ' ης η αίτηση εταιρείας. Σημειώνω ότι για την αγωγή 4695/15 που καταχωρήθηκε στο Ε.Δ Λευκωσίας από την Alpha Bank εναντίον της καθ' ης η αίτηση ως εγγυήτριας δεν υπάρχει μαρτυρία ότι έχει εκδικαστεί. Παρότι το χρέος αυτό ως ενδεχόμενη μελλοντική οφειλή λαμβάνεται υπόψη, εντούτοις από μόνο του χωρίς μαρτυρία για τις υπόλοιπες υποχρεώσεις και έσοδα της εταιρείας, στερεί από το Δικαστήριο την δυνατότητα να έχει μια συνολική εικόνα της οικονομικής κατάστασης της εταιρείας. Σημειώνω ότι δεν δόθηκε καμία μαρτυρία ως προς το κατά πόσο η εταιρεία ασκεί εργασία ή έχει οιαδήποτε έσοδα. Συνοψίζοντας, κρίνω ότι στην απουσία οποιασδήποτε μαρτυρίας εκ μέρους της αιτήτριας ως προς την ανικανότητα της καθ' ης η αίτηση εταιρείας να πληρώσει τα χρέη της, δεν στοιχειοθετείται η έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης, στα πλαίσια των άρθρων 211(ε) και 212 (γ) του Κεφ.
- Ενόψει των πιο πάνω διαπιστώσεων δεν θεωρώ σκόπιμο να διερευνήσω κατά πόσον θα πρέπει να ληφθούν υπόψιν, οι επιθυμίες της Alpha Bank ως ενδεχόμενης εξ' αποφάσεως πιστώτριας ή οι ισχυρισμοί που η ίδια τράπεζα προέβαλε για κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας εκ μέρους της αιτήτριας. Ως εκ τούτου, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον της αιτήτριας και υπέρ της καθ' ης η αίτηση εταιρείας και του ενδιαφερόμενου μέρους Alpha Bank ως θα υπολογιστούν από το Πρωτοκολλητείο και εγκριθούν από το Δικαστήριο. ............. Αλέξανδρος Α. Παναγιώτου Π.Ε.Δ