Μιχάλη Κάρικου ν. Γ.ΣΑΒΒΙΔΗΣ & ΥΙΟΙ ΛΤΔ, Αρ.Αγωγής: 7771/2010, 15/3/2017

(1)Διά της διαγραφής της παραγράφου 1 της Έκθεσης Υπεράσπισης και αντικατάστασης της με την ακόλουθη νέα παράγραφο 1: «1. Οι εναγόμενοι που είναι η εταιρεία YIANNAKIS SAVVIDES & SONS, LIMITED παραδέχονται τα όσα αναφέρει ο ενάγοντας στην παράγραφο 1 και 2 των Λεπτομερειών της Έκθεσης Απαίτησης του, με την επιφύλαξη ότι ο ίδιος έπαυσε πλέον να είναι ιδιοκτήτης του αναφερόμενου στην παράγραφο 2 οικοπέδου και ότι κατά/ή περί την 17/10/2016 τούτο ενεγράφη στο όνομα της Ελισάβετ Κάρικου-Καραμπατάκη, γεγονός που επηρεάζει την εγκυρότητα ή τη νομιμοποίηση του ενάγοντα στις αξιώσεις που εγείρει, καίτοι οι εναγόμενοι τις αρνούνται και απορρίπτουν.»

(2)Τροποποίηση της παραγράφου 2 της Έκθεσης Υπεράσπισης με τη διαγραφή των λέξεων «καλούν αυτούς» στη 2ι γραμμή και την αντικατάσταση τους με τις λέξεις «τον καλούν».

(3)Τροποποίηση της παραγράφου 2 της Έκθεσης Υπεράσπισης με την προσθήκη στο τέλος αυτής των ακόλουθων: «Άνευ βλάβης ως προς τους πιο κάτω ισχυρισμούς τους, οι εναγόμενοι αναφέρουν ότι, δεδομένου του ισχυρισμού του ενάγοντα ότι ενοικίασε το αναφερόμενο οικόπεδο, προκύπτει ότι η κατοχή του αποξενώθηκε, αφού παραδόθηκε στον ενοικιαστή και συνεπώς ο ενάγοντας εμποδίζεται (estoppel) στις εγειρόμενες απαιτήσεις του, τις οποίες νομιμοποιείτο να εγείρει μόνο ο ενοικιαστής ως κάτοχος του οικοπέδου και όχι ο ενάγοντας.»

(4)Τροποποίηση της παραγράφου 3 της Έκθεσης Υπεράσπισης με την προσθήκη στο τέλος αυτής των ακόλουθων: «Οι εναγόμενοι δεν παραδέχονται ότι έχουν την έδρα τους στη Λευκωσία, αφού αυτή είναι στη Λάρνακα. Προσθέτουν ότι αγόρασαν το γειτονικό οικόπεδο με αριθμό τεμαχίου 2481 από τον ενάγοντα και ότι σε αυτό ανήγειραν οικοδομή αναθέτοντας την ανέγερση της στην εταιρεία A.G.C. Contractors Ltd με συμφωνητικό έγγραφο ημερ.4/6/2008, η οποία εταιρεία λειτούργησε ως ανεξάρτητος εργολάβος και ανέλαβε την κατοχή του ρηθέντος οικοπέδου μέχρι την πλήρη συμπλήρωση των εργασιών, το οποίο μετέτρεψε σε εργοτάξιο της με ευθύνη και υποχρέωση της ίδιας να ανεγείρει την αναφερόμενη οικοδομή, περιλαμβανομένης της υποχρέωσης ασφάλειας έναντι βλάβης προσώπων και περιουσιών, ήτοι υποχρεούτο να κάμει και διατηρεί και θα υποχρέωνε τους υπεργολάβους της να κάμουν και διατηρούν ασφάλειες σε σχέση με την ευθύνη της για ζημιά ή απώλεια σε οποιαδήποτε ακίνητη ή κινητή περιουσία (Third Party ή Public Liability), περιλαμβανομένης οποιασδήποτε περιουσίας του ενάγοντα ή του ενοικιαστή του. Κατ'επέκταση, οι εναγόμενοι δεν ήταν κάτοχοι του ανωτέρω οικοπέδου κατά τον ουσιώδη χρόνο και ούτε υπέχουν οποιαδήποτε ευθύνη ή υποχρέωση έναντι του ενάγοντα υπό τις περιστάσεις.»

(5)Τροποποίηση της παραγράφου 4 της Έκθεσης Υπεράσπισης με τη διαγραφή των υποπαραγράφων α, β, γ, δ, ε και στ και την αντικατάσταση τους με τα ακόλουθα: «α) Οι εναγόμενοι επαναλαμβάνουν ότι παρέδωσαν την κατοχή του οικοπέδου τους στην ως άνω αναφερόμενη εργοληπτική εταιρεία, η οποία είναι αυτή που ανέλαβε ως ανεξάρτητος εργολάβος την ανέγερση της οικοδομής και το μετέτρεψε σε εργοτάξιο της χωρίς οι εναγόμενοι να έχουν οποιοδήποτε δικαίωμα εισόδου σε αυτό χωρίς την προηγούμενη συγκατάθεση της εν λόγω εταιρείας και οι ίδιοι δεν υπείχαν οποιαδήποτε ευθύνη ή υποχρέωση προς τον ενάγοντα ή προς οποιοδήποτε τρίτο πρόσωπο. β) Οι εναγόμενοι δεν προέβησαν σε εκσκαφή υπογείου, ούτε την επεξέτειναν σε πλάτος 2 μέτρων περίπου εντός του οικοπέδου του ενάγοντα ούτε εισήλθαν εντός του ακινήτου του ενάγοντα. Οι ισχυρισμοί του δεν επιβεβαιώθηκαν από επιτόπια εξέταση του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας, καθότι με τον κτηματολογικό φάκελο ΑΧ 235/09 που αφορούσε αίτηση του ενάγοντα για επίλυση συνοριακής διαφοράς, ο Διευθυντής του Κτηματολογίου αποφάσισε ότι η διαφορά για το σύνορο μεταξύ των δύο οικοπέδων που εξετάστηκε σε επιτόπια έρευνα στις 14/6/2010 και η έκταση γης που υποδείχθηκε σαν η διαφιλονικούμενη αποτελεί μέρος του ακινήτου με αριθμό τεμαχίου 2481 όπως δεικνύεται με κόκκινο χρώμα στο τοπογραφικό σχέδιο που επισυνάφθηκε και είναι μέρος της εγγραφής 4/2616 στο όνομα των εναγομένων, ήτοι αποφάνθηκε υπέρ των εναγομένων και η απόφαση του έγινε αποδεκτή και από τον ενάγοντα, ο οποίος δεν την εφεσίβαλε. γ) Οι εναγόμενοι δεν εισήλθαν στο οικόπεδο του ενάγοντα με οποιοδήποτε τρόπο ή μέσο ούτε και εξουσιοδότησαν την ανωτέρω εργοληπτική εταιρεία να εισέλθει ή να χρησιμοποιήσει το οικόπεδο του. Περαιτέρω οι εναγόμενοι προσθέτουν ότι ουδεμία υποχρέωση ή ευθύνη φέρουν για τυχόν πράξεις ή παραλείψεις της ως άνω εργοληπτικής εταιρείας, καθόσον δεν είχαν τον έλεγχο ή την ευθύνη για τις εργασίες της εντός του οικοπέδου τους, αφού ήταν εργοτάξιο της, πολύ δε περισσότερο σε σχέση με διπλανά οικόπεδα, περιλαμβανομένου του οικοπέδου του ενάγοντα. Το κριτήριο του ελέγχου, δηλαδή το δικαίωμα να ελέγχει τη μέθοδο της εργασίας που εκτελείτο στο οικόπεδο άνηκε στην εν λόγω εταιρεία. δ) Οι εναγόμενοι πληροφορήθηκαν όχι η όποια εκσκαφή υπογείου έγινε από την ανωτέρω εργοληπτική εταιρεία ήταν μέσα στο δικό τους οικόπεδο και όχι προέβη σε επανόρθωση με την τοποθέτηση των ίδιων χωμάτων στη θέση τους. ε) Οι εναγόμενοι αρνούνται κατηγορηματικά όχι διαχάραξαν καθ'οιονδήποτε χρόνο το έδαφος του οικοπέδου του ενάγοντα, δεν επανατοποθέτησαν υλικά στο κενό ο ενάγοντας ισχυρίζεται όχι δημιουργήθηκε στο οικόπεδο του και ούτε προκάλεσαν καθιζήσεις ή προβλήματα στην εκμετάλλευση του ακινήτου του ενάγοντα ή όχι έπραξαν οτιδήποτε που να κατέστησε το ακίνητο του ενάγοντα επικίνδυνο ή ακατάλληλο προς εκμετάλλευση. Τα όσα ο ενάγοντας διατείνεσαι δεν ευσταθούν και εξάλλου δεν αφορούν τους εναγόμενους.»

(6)Τροποποίηση της παραγράφου 5 της Έκθεσης Υπεράσπισης με τη διαγραφής αυτής και αντικατάσταση με τα ακόλουθα: «5. Οι εναγόμενοι αρνούνται τους ισχυρισμούς του ενάγοντα των παραγράφων 7, 8 και 9 της Έκθεσης Απαίτησης του και ισχυρίζονται όχι οι ίδιοι δεν έχουν προβεί σε οποιεσδήποτε παράνομες ή αυθαίρετές ενέργειες ή επεμβάσεις στο ακίνητο του ενάγοντα, είχε οι ίδιοι είχε οποιοιδήποτε υπάλληλοι ή υπηρέτες ή αντιπρόσωποι τους. Περαιτέρω αρνούνται όχι προκάλεσαν σοβαρές ή άλλες ζημιές και τα λοιπά αναφερόμενα από τον ενάγοντα περί μη εφαρμογής τεχνικής συμπύκνωσης ή/και τα περί επιζήμιας επίδρασης της φυσικής πυκνότητας και υγρασίας του εδάφους. Οι εναγόμενοι δεν προέβησαν οι ίδιοι σε οποιεσδήποτε εργασίες στο οικόπεδο τους, το οποίο ήταν εργοτάξιο της ρηθείσας ανωτέρω εταιρείας, ούτε και στο οικόπεδο του ενάγοντα. Οι εναγόμενοι ενημερώθηκαν όχι για όλες τις εκσκαφές που η ως άνω εργοληπτική εταιρεία προέβη, περιλαμβανομένης της εκσκαφής υπογείου, προέβη σε επαναφορά των εκσκαφέων χωμάτων και όχι έγιναν όλες οι τεχνικές συμπύκνωσης σύμφωνα με την προκείμενη περίπτωση του εδάφους χρησιμοποιώντας τα κατάλληλα υλικά και όχι ανήγειρε τοίχο στο σύνορο που κόστισε €14.000, χωρίς ο ενάγοντας να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό (επιφυλάσσοντας προς τούτο τα δικαιώματα τους) και δεν υφίσταται θέμα επιζήμιας επίδρασης. Κατ'ανάλογο χρόνο οι εναγόμενοι αρνούνται και τα περί πιθανών καθιζήσεων ή άλλων προβλημάτων σε μελλοντική θεμελίωση του χώρου και τα αναφερόμενα περί αποκατάστασης ζημιάς ή άλλα τινά αναφερόμενα.»

(7)Τροποποίηση της παραγράφου 6 της Έκθεσης Υπεράσπισης με την προσθήκη στο τέλος αυτής των ακόλουθων: «Οι εναγόμενοι επαναλαμβάνουν όχι δεν επέμβηκαν στο ακίνητο του ενάγοντα, τα γεγονότα έχουν όπως τα αναφέρουν οι ίδιοι ανωτέρω και προσθέτουν όχι η εταιρεία KARIX συνεχίζει να ενοικιάζει το ακίνητο (πρώην ακίνητο του ενάγοντα), το χρησιμοποιεί απρόσκοπτα όπως και προηγουμένως για διαφήμιση και δεν έχει υποστεί οποιαδήποτε ζημιά. Εξάλλου η εν λόγω εταιρεία ανήκει ουσιαστικά στον υιό του ενάγοντα Κυριάκο Κάρικο.»

(8)Τροποποίηση της παραγράφου 7 της Έκθεσης Υπεράσπισης με την προσθήκη στο τέλος αυτής των ακόλουθων: «Οι εναγόμενοι δεν ανέλαβαν ούτε και υπέχουν οποιαδήποτε υποχρέωση ή ευθύνη έναντι του ενάγοντα ή της εν λόγω εταιρείας για πληρωμή ισχυριζόμενης ζημιάς ή των ισχυριζόμενων ενοικίων.»

(9)Τροποποίηση της παραγράφου 8 της Έκθεσης Υπεράσπισης διά της διαγραφής του μέρους αυτής μετά τη λέξη «ευσταθούν» στην 6ι γραμμή μέχρι το τέλος και προσθήκη τελείας μετά τη λέξη «ευσταθούν.» και των ακολούθων: «. Οι εναγόμενοι ή οι υπάλληλοι, υπηρέτες ή αντιπρόσωποι τους δεν επέμβηκαν στο ακίνητο του ενάγοντα και ούτε του αποστέρησαν το δικαίωμα να κατέχει ή να απολαμβάνει απρόσκοπτα την ακίνητη περιουσία του. Οι εναγόμενοι δεν κατέστησαν παράνομος επεμβασίας (trespasser) και δεν υπέχουν την ισχυριζόμενη υποχρέωση προς τον ενάγοντα ούτε και αυτός δικαιούται σε στις ισχυριζόμενες αποζημιώσεις των €15.394,50 για τον αναφερόμενο λόγο ή στο ποσό των €100 ή στο ποσό των €1700 μηνιαίως ως αποζημιώσεις ή ενοίκια ή για ζημιά κάθε μήνα ή για εύλογη ή λογική αποζημίωση ή/και σε οποιοδήποτε άλλο ποσό ή για την αναφερόμενη ή άλλη χρονική περίοδο. Οι εναγόμενοι δεν οφείλουν να καταβάλουν μηνιαίο ενοίκιο στον ενάγοντα για το ακίνητο του ούτε και υπέχουν υποχρέωση προς αυτόν για απώλεια ενοικίων ή εισοδημάτων εκ €1700 μηνιαίως από 1/7/2008 μέχρι την άρση της φερόμενης παράνομης επέμβασης (που δεν ισχύει) στο ακίνητο του ή μέχρι την επαναφορά του στην αρχική του κατάσταση.»

(10)Τροποποίηση της παραγράφου 10 της Έκθεσης Υπεράσπισης με την προσθήκη στο τέλος αυτής των ακόλουθων: «Οι εναγόμενοι δεν έχουν επέμβει ούτε και επεμβαίνουν στην αναφερόμενη ιδιοκτησία του ενάγοντα και δεν υπέχουν υποχρέωση να καταβάλουν σε αυτόν οποιαδήποτε αποζημίωση για παράνομη επέμβαση ή για διόρθωση της ζημιάς που δήθεν προκάλεσαν. Οι εναγόμενοι δεν έχουν προκαλέσει οποιαδήποτε ζημιά στον ενάγοντα ή στον ενοικιαστή του και ουδέποτε επέμβηκαν ή επεμβαίνουν στο ακίνητο του ή προκάλεσαν οποιαδήποτε ζημιά στον ενάγοντα που να υπέχουν υποχρέωση για αποκατάσταση της.»

(11)Τροποποίηση της παραγράφου 11 της Έκθεσης Υπεράσπισης με την προσθήκη στο τέλος αυτής των ακόλουθων: «Οι εναγόμενοι επαναλαμβάνουν και υιοθετούν τα όσα αναφέρουν στις προηγούμενες παραγράφους και δεν συμφωνούν με τους ισχυρισμούς του ενάγοντα, τους οποίους απορρίπτουν ως αβάσιμους.»» Η αίτηση εδράζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς και συγκεκριμένα στις Δ.9 κ.κ.1 έως 13, Δ.12 κ.κ.1 έως 10, Δ.19 κ.κ. 1 έως 27, Δ.20 κ.κ.1 έως 5, Δ.21 κ.κ.1 έως 15, Δ.23 κ.κ.1 έως 3, Δ.25 κ.κ.1 έως 6, Δ.27 κ.κ.1 έως 4, Δ.30 κ.κ.1 έως 7, Δ.48 κ.κ.1 έως 13 και Δ.64 κ.κ.1 και

1. Περαιτέρω, επικαλείται τη συμφυή εξουσία και την πρακτική του δικαστηρίου. Η πραγματική βάση της αίτησης παρατίθεται σε ένορκη δήλωση που ομνύει ο Ματθαίος Σαββίδης. Στον αντίποδα ο ενάγων αμφισβητεί το εύλογο του αιτήματος. Προς τούτο επικαλείται αριθμό λόγων που έχουν να κάνουν τόσο με τον τύπο όσο και την ουσία της αίτησης. Υποστηρίζει ότι η αίτηση υποβάλλεται με υπέρμετρη καθυστέρηση και πως αν η τροποποίηση ήθελε εγκριθεί θα περιπλέξει τη διαδικασία, εφόσον επιζητεί να εισάξει νέα γεγονότα και νέες βάσεις αγωγής. Τέλος, υποστηρίζει ότι δεν επεξηγείται η καθυστέρηση που παρατηρείται στην υποβολή του αιτήματος, ενώ προστίθεται ότι λόγω αυτής της καθυστέρησης η διαδικασία είναι καταχρηστική και παραβιάζει τα συνταγματικά δικαιώματα του ενάγοντα. Και η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση που σε αυτή την περίπτωση ορκίζεται ο ενάγων. Πριν οτιδήποτε άλλο αρμόζει να παρατεθούν οι αρχές που διέπουν το αίτημα, ώστε να προσδιοριστεί το πλαίσιο στο οποίο θα κινηθεί η διερεύνηση του δικαστηρίου. Περιττό να λεχθεί ότι η τροποποίηση των δικογράφων διέπεται από τις πρόνοιες της Δ.25, ως ίσχυε πριν την τελευταία τροποποίηση, δοθέντος ότι η αγωγή καταχωρίστηκε το
2. Η νομολογία επεξηγεί όμως ότι η τύχη του αιτήματος εμπίπτει στη διακριτική εξουσία του δικαστηρίου. Όπως σε κάθε άλλη περίπτωση που το δικαστήριο καλείται να ασκήσει τη διακριτική του εξουσία έτσι και εδώ η σχετική εξουσία ασκείται κατά τρόπο δικαστικό. Κριτήριο είναι το συμφέρον της δικαιοσύνης. Η σύγχρονη τάση αντιμετώπισης του αιτήματος αποδόθηκε στην υπόθεση Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου κ.ά.

(1991)1 Α.Α.Δ.934 όπου στη σελ. 938 αναφέρθηκε ότι· «Στην υπόθεση Nicolaides v. Yerolemi

(1980)1 C.L.R.1, το Ανώτατο Δικαστήριο υιοθέτησε αυτό που ο Λόρδος Denning M.R. είπε στην υπόθεση Associated Leisure Ltd, and Others v. Associated Newspapers Ltd

(1970)2 All E.R. 754, στην οποία ανέφερε τα πιο κάτω: "I start with the principle, well settled, that an amendment ought to be allowed even if it comes late, if it is necessary to do justice between the parties, so long as any hardship done thereby can be compensated in money. That principle applies here.". . . . . . . . . . . . . . . ............... Αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από τη σχετική νομολογία είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα». Δεν είναι πρόσφορο να αναζητηθούν και να σχολιασθούν, εκ προοιμίου και απροσδιόριστα, οι παράμετροι που διέπουν την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του δικαστηρίου. Όπως υποδεικνύεται στις υποθέσεις D.J. Karapatakis & Sons Ltd v. Δήμου Στροβόλου, Πολ.Έφ.135/2011, ημερομηνίας 13.6.2013 και Παπαχρυσοστόμου ν. Κ. Γρηγοριάδης & Συνέταιροι κ.ά., Πολ.Έφ.79/2009, ημερομηνίας 4.5.2012, οι παράγοντες που καθορίζουν το συμφέρον της δικαιοσύνης είναι πολυάριθμοι και ποικίλλουν ανά περίπτωση. Κατ'επέκταση, δεν χρησιμεύει γενική και αφηρημένη αναζήτηση τούτων. Για καλύτερη αντίληψη όσων ακολουθούν κρίνω ότι έστω λίγα λόγια χρειάζεται να ειπωθούν για τους δικογραφημένους ισχυρισμούς των διαδίκων. Άλλωστε αυτούς είναι που αφορά και επηρεάζει το αίτημα των εναγομένων, συνεπώς αρμόζει να συνοψισθεί το περιεχόμενο τούτων ως έχει σήμερα. Το λοιπόν· είναι η θέση του ενάγοντα ότι είναι ιδιοκτήτης ακινήτου που γειτνιάζει με ακίνητο που ανήκει στους εναγόμενους. Περαιτέρω διατείνεται ότι κατά τον ουσιώδη για την αγωγή χρόνο οι εναγόμενοι ανήγειραν οικοδομή στο ακίνητο τους και συγκεκριμένα προέβησαν σε εκσκαφή υπογείου. Πράττοντας όμως τούτο επεκτάθηκαν σε πλάτος περί τα 2 μέτρα και εισήλθαν εντός του ακινήτου του ενάγοντα. Μάλιστα η επέμβαση διαπιστώθηκε, διατείνεται ο ενάγων, από το αρμόδιο Επαρχιακό Κτηματολογικό γραφείο. Περιπλέον, είναι η θέση του ενάγοντα ότι κατά πάντα ουσιώδη χρόνο το ακίνητο του ήταν ενοικιασμένο σε κάποια εταιρεία, η οποία μετά την επέμβαση και δη από την 1.7.2008, αρνήθηκε να καταβάλει οιονδήποτε ενοίκιο. Εν όψει όλων των ανωτέρω ο ενάγων ισχυρίζεται ότι υπέστη ζημιά που άπτεται τόσο της αξιοποίησης του ακινήτου με ενοικίαση τούτου, όσο και επαναφοράς του στην προτέρα κατάσταση. Διατείνεται συναφώς ότι διά την επαναφορά τούτου κατέβαλε το ποσό των €15.394,50, πλέον €100,00, ενώ από τη μή καταβολή του ενοικίου υπέστη ζημιά που ανέρχεται σε ποσό €43.236,67, δηλαδή €1.700,00 μηνιαίως από 1.7.2008 μέχρι 13.9.2010 που ήταν η περίοδος ενοικίασης. Στον αντίποδα η υπεράσπιση δεν αμφισβητεί το σύνολο των ισχυρισμών του ενάγοντα. Δέχεται εν προκειμένω ότι αμφότεροι οι διάδικοι είναι ιδιοκτήτες όμορων ακινήτων. Περιπλέον δέχεται ότι οι εναγόμενοι ανήγειραν οικοδομή στο δικό τους ακίνητο και πως μάλιστα όταν άρχισε η ανέγερση της οικοδομής χρησιμοποίησαν το οικόπεδο του ενάγοντα για τοποθέτηση υλικών. Όταν όμως στη συνέχεια ο ενάγων απαίτησε ενοίκιο €1.500,00 μηνιαίως, αμέσως μετακίνησαν τα υλικά τους σε άλλο οικόπεδο. Τέλος, δέχονται ότι προέβησαν σε εκσκαφή του ακινήτου, υποστηρίζουν όμως ότι επανάφεραν το ακίνητο του ενάγοντα στην αρχική του κατάσταση. Για δε την εταιρεία που ενοικίαζε το ακίνητο του ενάγοντα, υποστηρίζουν ότι ουδέν πρόβλημα της δημιούργησε η όλη κατάσταση. Έχοντας αναφέρει όλα τα πιο πάνω υπενθυμίζω ότι η τροποποίηση που οι εναγόμενοι επιθυμούν έχει παρατεθεί αυτούσια και ως εκ τούτου δεν επαναλαμβάνω οτιδήποτε. Σειρά έχουν τώρα οι ισχυρισμοί των ομνυόντων αίτηση και ένσταση αντίστοιχα. Ο Ματθαίος Σαββίδης, δηλαδή ο ομνύων την αίτηση, αναφέρει ότι είναι διευθυντής της εταιρείας. Υποστηρίζει συναφώς ότι το ορθό όνομα των εναγομένων δεν είναι αυτό που αναφέρεται στον τίτλο της αγωγής. Γι'αυτό ακριβώς το λόγο, αναφέρει, χρειάζεται να τροποποιηθεί ο τίτλος της αγωγής ώστε να αναφέρεται το ορθό όνομα των εναγομένων, δηλαδή Yiannakis Savvides & Sons Limited. Περαιτέρω, αναφέρει ότι μετά που εκδόθηκε και επιδόθηκε η αγωγή, οι εναγόμενοι έδωσαν το κλητήριο ένταλμα στην εταιρεία A.G.C. Contractors Ltd, που ήταν η εταιρεία που ανέλαβε την ανέγερση της οικοδομής στο ακίνητο τούτων. Η εν λόγω εταιρεία, αναφέρει ο ομνύων, ανέλαβε να υπερασπιστεί την αγωγή και ως εκ τούτου διόρισε δικηγόρο της επιλογής της. Γι'αυτό ακριβώς το λόγο, διατείνεται ο ομνύων, οι εναγόμενοι μόλις την 19.1.2017 πληροφορήθηκαν τα καθέκαστα, μέσω του συνηγόρου τους. Προσθέτει πως όταν έγινε αλλαγή δικηγόρου την υπόθεση ανέλαβε ο πατέρας του, ο οποίος είναι ηλικιωμένος και δεν ενημέρωσε δεόντως τους νυν δικηγόρους των εναγόμενων. Μόλις την προτεραία της ακρόασης, λέει, διαπιστώθηκαν τα προβλήματα. Είναι η θέση του πως αν το αίτημα ήθελε εγκριθεί ο ενάγων δεν θα επηρεαστεί ανεπανόρθωτα. Εν πάση περιπτώσει, εκφράζει τη θέση πως η τροποποίηση είναι απολύτως απαραίτητη. Στον αντίποδα ο ενάγων συμφωνεί στο αίτημα μόνο στην έκταση που άπτεται του ονόματος και αυτό γιατί, όπως αναφέρει, μετά από έρευνα που διενήργησε στον Έφορο Εταιρειών διαπίστωσε ότι μετά την καταχώριση της αγωγής και συγκεκριμένα το 2011, οι εναγόμενοι άλλαξαν το όνομά τους. Το αρχικό όνομα, λέει ο ενάγων, είναι αυτό που αναφέρεται στον τίτλο της αγωγής, ενώ το νέο όνομα είναι αυτό που αναφέρει ο ομνύων τη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση. Εν τούτοις απορρίπτει τους λοιπούς ισχυρισμούς και επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι η αίτηση είναι καταχρηστική και κακόπιστη και ως εκ τούτου υποκείμενη σε απόρριψη. Συνεπώς σπεύδω πάραυτα να εξηγήσω τους λόγους διά αυτή την κατάληξη. Οι εναγόμενοι συναρτούν τη διαπίστωση πως η τροποποίηση είναι αναγκαία με δύο γεγονότα· την αλλαγή δικηγόρου και πως την υπόθεση ανέλαβε ο υπερήλικας πατέρας του ομνύοντα. Με όλο το σεβασμό αλλά το πραγματικό πλαίσιο της διαδικασίας δεν άρχεται από αυτό το χρονικό σημείο, δηλαδή την αλλαγή δικηγόρου. Απλώς η πλευρά της υπεράσπισης φαίνεται να εκλαμβάνει ως δεδομένη και απολύτως φυσιολογική τη θέση της, ότι όταν της επιδόθηκε η αγωγή αντί να επισκεφθεί δικηγόρο και να δώσει οδηγίες για υπεράσπιση, την προώθησε στην εργοληπτική εταιρεία A.G.C. Contractors Ltd, ώστε να την επιληφθεί. Η δε τελευταία διόρισε δικηγόρο που εμφανιζόταν στο δικαστήριο μέχρι και την 31.3.2016. Εν τούτοις αυτή την αντιμετώπιση από τους εναγόμενους είναι εκείνο που δεν κατανοώ και βεβαίως δεν αποδέχομαι. Δοθέντος ότι η αγωγή στρεφόταν εναντίον των εναγομένων προσωπικά, τί εξυπηρετούσε η κοινοποίηση τούτης σε τρίτο πρόσωπο; Μάλιστα αποκαλύπτεται σήμερα ότι αυτό το τρίτο πρόσωπο είναι που οι εναγόμενοι μέμφονται και αυτόν είναι που επιθυμούν να καταστήσουν τριτοδιάδικο. Γιατί λοιπόν προώθησαν την αγωγή που στρεφόταν εναντίον τους σε τρίτο πρόσωπο; Ποια σκοπιμότητα υπήρχε και τι εξυπηρετούσε; Όπως και να έχουν όμως τα πράγματα, διαπιστώνεται ότι για άγνωστους λόγους άφησαν να παρέλθουν 7 έτη από την καταχώριση της αγωγής και ενδιαφέρθηκαν γι'αυτή μετά που το τρίτο πρόσωπο, δηλαδή η εταιρεία Α.G.C. Contractor Ltd, σταμάτησε να ενδιαφέρεται. Κρίνω πως αυτή η συμπεριφορά, δηλαδή η επιλογή τους στο πως να αντιμετωπίσουν την αγωγή, δεν συμβιβάζεται με τις αρχές που διέπουν το αίτημα, εφόσον αποκλίνει από τις αρχές της λογικής και του δικαίου. Είναι κατανοητό ότι η καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος δεν οδηγεί, δίχως άλλο, σε απόρριψη του αιτήματος και ούτε βεβαίως εξισούται με κακοπιστία (βλ. Saba & Co (T.M.P.) v. T.M.P. Agents

(1994)1 Α.Α.Δ.426, 432 με παραπομπή στην Astor Manufacturing & Exporting Co κ.ά. ν. A&G Leventis & Company (Nigeria) Ltd κ.ά.

(1993)1 Α.Α.Δ.726). Προσθέτω περαιτέρω ότι όπως έχει ειπωθεί· μή πλήρως αιτιολογηθείσα καθυστέρηση δεν αποτελεί εμπόδιο στην έγκριση του αιτήματος (βλ. Νικολάου ν. Μιλτιάδους κ.ά.

(2007)1Β Α.Α.Δ.1005, 1009). Παρ'όλα αυτά στην προκείμενη περίπτωση τα 7 έτη που παρήλθαν από την καταχώριση της αγωγής μέχρι σήμερα, ποσώς αιτιολογούνται από τα αναφερόμενα των εναγομένων. Ακριβώς το αντίθετο ισχύει, εφόσον τα λεγόμενα τούτων φανερώνουν ότι ήταν επιλογή τους να δώσουν την αγωγή που αντιμετώπιζαν σε τρίτο πρόσωπο και μάλιστα εκείνο που σήμερα διατείνονται ότι ευθύνεται για την όλη κατάσταση. Εν τούτοις αυτός ο λόγος, σε συνδυασμό με την μακρά καθυστέρηση, δεν επιτρέπει αποδοχή του αιτήματος. Υποδεικνύεται ότι ανάλογη ήταν η αντιμετώπιση στην υπόθεση Γεωργίου ν. Φιλιαστίδη κ.ά.

(2013)1Α Α.Α.Δ.526, όπου λέχθηκε ότι (στη σελίδα 533 έως 534)· «Η πρόθεση δε, να καταστεί εναγόμενος και ο άλλος οδηγός, εκδηλώθηκε πέντε χρόνια μετά το ατύχημα και τρία χρόνια μετά που η ενάγουσα επέλεξε να στραφεί εναντίον του ενός οδηγού και μόνο. Ενώ, ως άνω, η καθυστέρηση κατ' αρχήν δεν αποκλείει, στην κατάλληλη περίπτωση, μια τροποποίηση, "όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής" και μετά την έναρξη της δίκης "η διακριτική ευχέρεια ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου (Φοινιώτης v. Greenmar Navigation Ltd κ.ά.

(1989)1(E) A.A.Δ.33, 37). Εν προκειμένω η καθυστέρηση είναι μεγάλη και μάλιστα εντελώς αδικαιολόγητη. Η αναφορά της ενάγουσας στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ότι "η ανάγκη τροποποίησης προέκυψε μετά τη μαρτυρία του αστυνομικού" τίθεται χωρίς καμιά εξήγηση. Ο μάρτυρας αστυνομικός αναφέρθηκε στα όσα βρήκε στη σκηνή και στο ρόλο του ως εξεταστής. Πρόκειται για τα εξ αρχής και ηλικίας πλέον πέντε ετών γεγονότα τα οποία γνώριζε ή μπορούσε να γνωρίζει η ενάγουσα που μάλιστα απαιτεί και το ποσό που κατέβαλε για αστυνομική έκθεση. Πώς προέκυψε η ανάγκη τώρα; Καμιά εξήγηση. Η σχηματική και μόνο αναφορά σε "νέα ανάγκη" δεν παρέχει τη δυνατότητα αξιολόγησης της θέσης της ενάγουσας για τους σκοπούς της αίτησης (βλ. Ajini ν. Εθνικής Τράπεζας

(1999)1 Α.Α.Δ.11) ώστε χρόνια μετά, μετά που έχει ξεκινήσει η ακρόαση και έχει περατωθεί η μαρτυρία ενός ουσιαστικού μάρτυρα, καθόλου τυπικού όπως εισηγήθηκε ο ευπαίδευτος δικηγόρος της ενάγουσας, να αλλάξουν εκ θεμελίων τα δικονομικά δεδομένα και να δημιουργηθεί τώρα πλέον άμεση δικονομική σχέση μεταξύ της ενάγουσας και του άλλου οδηγού."» Περιπλέον στην υπόθεση Αρτέμιος Παπαχρυσοστόμου ν. Κώστας Γρηγοριάδης & Συνεταίροι

(2012)1Α Α.Α.Δ.817, υποδείχθηκε ότι (στη σελίδα 825 έως 826)· «Δεν έχει διαφύγει της προσοχής μας ότι ο λόγος καθυστέρησης από μόνος του δεν συνιστά κατ' ανάγκη αιτία για απόρριψη αίτησης για τροποποίηση, ούτε και ότι το γεγονός της καθυστέρησης δεν εξισούται κατ' ανάγκη με κακοπιστία. Ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός και συνιστά έναν από τους πολλούς παράγοντες που το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, συνεκτιμάται δε σαν λογική απόρροια του Άρθρου 30.2 του Συντάγματος (Astor Manufacturing (πιο πάνω) και Clive Preece (πιο πάνω)). Όμως, στη συγκεκριμένη περίπτωση, η αργοπορία του εφεσείοντα να επιδιώξει τροποποίηση του δικογράφου του προβάλλει ανάγλυφη μέσα από το ιστορικό των γεγονότων που περιβάλλουν το θέμα. Η αγωγή εκκρεμούσε ενώπιον του δικαστηρίου αναμένοντας εκδίκαση για επτά και πλέον χρόνια. Μετά από μια σειρά ανησυχητικών εξελίξεων, στα πλαίσια των οποίων η εκδίκαση της υπόθεσης οδηγείτο από αναβολή σε αναβολή, εξελίξεις για τις οποίες η πλευρά του εφεσείοντα δεν είναι απαλλαγμένη ευθυνών, η υπόθεση ορίστηκε τελικά για ακρόαση στις 13/1/2009, ημερομηνία κατά την οποία άρχισε η ακρόαση. Ενδεικτικό της συμπεριφοράς του εφεσείοντα συνιστά το γεγονός ότι ενώ η υπεράσπιση των εφεσιβλήτων καταχωρήθηκε το Μάρτιο του 2003, η απάντηση στην υπεράσπιση δεν καταχωρήθηκε παρά μόνο ένα χρόνο αργότερα και συγκεκριμένα στις 21/5/2004, όπως και το γεγονός ότι για ένα και πλέον χρόνο ο εφεσείων, για λόγους που δεν έχουν αποκαλυφθεί, παρέμενε άπρακτος. Δεν επεδίωξε τροποποίηση του δικογράφου του, ειμή μόνο τέσσερις μέρες πριν την ακρόαση της αγωγής, γεγονός που εγείρει σοβαρά ερωτηματικά αναφορικά με τις πραγματικές προθέσεις του και τους στόχους της αίτησής του.» Πέραν των πιο πάνω αρμόζει να υποδειχθεί ότι στη δοσμένη περίπτωση οι εναγόμενοι υποστηρίζουν πως πληροφορήθηκαν την όλη κατάσταση και διέγνωσαν την ανάγκη για τροποποίηση, μόλις μια ημέρα πριν την ακρόαση και αυτό γιατί μετά την αλλαγή δικηγόρου την υπόθεση ανέλαβε ο υπερήλικας πατέρας του ομνύοντα. Είμαι της γνώμης πως ούτε αυτή η θέση των εναγομένων είναι ικανή να δικαιολογήσει το χρόνο που παρήλθε διά υποβολή του αιτήματος. Υποδεικνύεται εν προκειμένω ότι την 31.3.2016 ο συνήγορος των εναγομένων ζήτησε και έλαβε άδεια απόσυρσης. Κατ'εκείνο το χρόνο εμφανίστηκε δικηγόρος για τους εναγόμενους και δήλωσε ότι ήταν πρόθεσή του να καταχωρίσει σημείωμα αλλαγής δικηγόρου, πράγμα που έπραξε την 25.4.

1. Εν ολίγοις ο νυν δικηγόρος των εναγομένων ενεπλάκη στη διαδικασία την 31.3.
2. Τώρα, γιατί οι εναγόμενοι αδράνησαν και δεν μερίμνησαν να ενημερώσουν δεόντως το δικηγόρο τους, δεν κατανοώ. Η δικαιολογία που παραπέμπει σε υπερήλικα πατέρα δεν ικανοποιεί, εφόσον δεν συναρτάται καθ'οιονδήποτε τρόπο με τους εναγόμενους. Είναι τούτος διευθυντής των εναγομένων ή όχι, ποια είναι τα καθήκοντα του και ποια η σχέση του με τα επίδικα θέματα. Εν πάση όμως περιπτώσει, δεν αντιλαμβάνομαι τίνι τρόπω δικαιολογείται τούτη η κωλυσιεργία από τη στιγμή που ανέλαβε νέος δικηγόρος. Θα ανέμενε κανείς ότι προτού ακόμη αναλάβει την υπόθεση και προς το σκοπό απόφασης αν θα αναλάβει τούτη, θα είχε εκτεταμένες συζητήσεις με τους εναγόμενους πελάτες του για να πληροφορηθεί τα γεγονότα της υπόθεσης, ιδιαίτερα εφόσον είναι παλαιά και ο ίδιος δεν τη χειρίστηκε εξ υπαρχής. Το γεγονός ότι τα δικόγραφα της υπόθεσης αφέθηκαν ως είχαν για 10, σχεδόν, μήνες και μόνο αφότου άρχισε η ακροαματική διαδικασία αποφασίστηκε η τροποποίηση τούτων, γεννά εύλογες αμφιβολίες για το καλόπιστο του αιτήματος. Σε όλα τα πιο πάνω δεν μπορεί να μην συνυπολογιστεί και η φύση του αιτήματος. Και εξηγώ· καίτοι η αγωγή καταχωρίστηκε προ 7 ετών οι εναγόμενοι επιχειρούν σήμερα εισαγωγή νέων ισχυρισμών και μάλιστα τέτοιας έκτασης που στη συνέχεια θα ακολουθήσει αίτημα προς επίκληση τριτοδιαδίκου. Σήμερα όμως η υπόθεση είναι πλέον συνεχιζόμενη. Το επίδικο αίτημα υποβλήθηκε μεσούσης της κυρίως εξέτασης του ενάγοντα. Δηλαδή αν ήθελε εγκριθεί το αίτημα θα εκτροχιάσει δικονομικά την όλη διαδικασία ανοίγοντας ένα νέο κύκλο δικογράφων, δηλαδή μεταξύ εναγομένων και τριτοδιαδίκου. Αν αναφέρω όλα τα πιο πάνω είναι για να υποδείξω άλλη μια παράμετρο που συναποτιμάται και συγκεκριμένα ότι η καθυστέρηση που έχει ήδη διαπιστωθεί θα επιμηκυνθεί κατά πολύ. Είναι γι'αυτό ακριβώς το λόγο που ενωρίτερα ανέφερα ότι εύλογα διερωτάται κανείς για την καλοπιστία του αιτήματος, όταν για 10 και πλέον μήνες, δηλαδή από τότε που ανέλαβε ο νέος συνήγορος, ουδέν αίτημα υποβλήθηκε, ενώ μετά την έναρξη της ακρόασης υποβλήθηκε το σχετικό αίτημα. Προτού ολοκληρώσω επιβάλλεται να επιληφθώ και της άλλης έκφανσης του αιτήματος, δηλαδή εκείνης που αφορά το όνομα των εναγομένων. Επί του προκειμένου αποτελεί κοινό τόπο ότι το όνομα των εναγομένων είναι Yiannakis Savvides & Sons Limited. Περαιτέρω, αναμφισβήτητη παρέμεινε η θέση του ενάγοντα ότι κατά το χρόνο καταχώρισης της αγωγής το όνομα των εναγομένων ήταν αυτό που αναφέρεται στον τίτλο της αγωγής. Απλώς στην πορεία του πράγματος οι εναγόμενοι άλλαξαν το όνομα τους. Περί των πιο πάνω αποκαλυπτικό είναι και το έγγραφο του Εφόρου Εταιρειών, τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση του ενάγοντα. Δοθέντος όλων των πιο πάνω, γεγονότα που ήρθαν σε γνώση του δικαστηρίου και όλες οι πλευρές τα αποδέχονται, επιβάλλεται διόρθωση του τίτλου της αγωγής, ώστε τα δικόγραφα να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Συνεπώς το αίτημα επιτυγχάνει στην έκταση της παραγράφου Α της αίτησης. Τα λοιπά αιτητικά της αίτησης απορρίπτονται. Η τροποποίηση των δικογράφων, στην έκταση που αφορά τον τίτλο της αγωγής, να διενεργηθεί εντός δύο ημερών από σήμερα, για τον ενάγοντα και οι εναγόμενοι εντός μιας ημέρας από την εκπνοή του χρόνου διά τον ενάγοντα. Τα έξοδα της τροποποίησης του τίτλου της αγωγής, ως θα υπολογιστούν και εγκριθούν, καθίστανται έξοδα διαδικασίας που θα δικαιούται ο επιτυχών διάδικος. (Υπ.) ......... Λ.Α.Παντελή, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Σ.Θ.