Frabran Holdings Co Limited κ.α. ν. Daventree Trustees Limited, Συνεκδ. Αγωγές 13792/03 και 13842/03, 25/4/2017

Frabran Holdings Co Limited κ.α. ν. Daventree Trustees Limited, Συνεκδ. Αγωγές 13792/03 και 13842/03, 25/4/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: E. ΕΦΡΑΙΜ, Π.Ε.Δ. Συνεκδ. Αγωγές 13792/03 και 13842/03 Αρ. Αγωγής: 13792/2003 Μεταξύ: 1. Frabran Holdings Co Limited 2. Kestrel Stock Trading Co Limited 3. Keyran Holdings Co Limited 4. Gournari Holdings Co Limited 5. Siocaco Holdings Co Limited 6. Calutta Holdings Co Limited 7. Likeit Holdings Co Limited 8. Bruker Holdings Co Limited 9. Worryco Holdings Co Limited 10. Norkema Holdings Co Limited 11. Elobelium Holdings Co Limited 12. Fiction Holdings Co Limited Εναγουσών v. Daventree Trustees Limited Εναγομένης Αρ. Αγωγής: 13842/2003 Μεταξύ: Husky Trading Co Ltd Ενάγουσας v. Daventree Trustees Limited Εναγομένης Ημερομηνία: 25 Απριλίου 2017 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα 1 στην Αγωγή 13792/03 και Ενάγουσα στην Αγωγή 13842/03: κ. Ν. Κυπραίος για Λ. Παπαφιλίππου & Σία Για Εναγομένη: κ. Π. Ιωαννίδης με κ. Α. Αποστολίδη για Ιωαννίδης Δημητρίου Δ.Ε.Π.Ε. και κα Χ. Αχιλλέως για Ανδρέας Νεοκλέους & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Με τις ως άνω Αγωγές οι Ενάγουσες ζητούν απόδοση λεπτομερούς κατάστασης των περιουσιακών στοιχείων των δύο επίδικων Εμπιστευμάτων, HPH Settlement (εφεξής «το Εμπίστευμα 1») και HPH Distribution Settlement No. 2 (εφεξής «το Εμπίστευμα 2»), και είσπραξη του μεριδίου τους από τα εν λόγω Εμπιστεύματα. Αποτελεί ισχυρισμό των Εναγουσών ότι αυτές είναι δικαιούχοι των Εμπιστευμάτων ως μέτοχοι της εταιρείας ΗΡΗ και ότι η Εναγομένη, ως η εμπιστευματοδόχος (επίτροπος) αυτών, αρνείται να καταβάλει στις ίδιες το μερίδιο τους τόσο στα πλαίσια συναντήσεων μεταξύ των δύο πλευρών όσο και κατόπιν αποστολής σχετικών επιστολών ημ. 17.11.03 και 24.11.03. Στις Υπερασπίσεις της η Εναγομένη ισχυρίζεται πως οι Ενάγουσες δεν νομιμοποιούνται να απαιτούν και ή δεν δικαιούνται διανομή από τα Εμπιστεύματα βασικά για τους ακόλουθους λόγους: (
2. i)Οι Ενάγουσες δεν υπέβαλαν έγκυρη, κατάλληλη και καθορισμένη αίτηση διανομής. (
3. ii)Οι Ενάγουσες ανήκουν στο σύμπλεγμα εταιρειών Kozeny, δηλαδή ανήκουν και ελέγχονται από τον Victor Kozeny, ο οποίος έχει καταδικαστεί σε σοβαρές ποινικές υποθέσεις για δόλιες ενέργειες εις βάρος της εταιρείας ΗΡΗ και των περιουσιακών στοιχείων αυτής και είναι φυγόδικος στις Μπαχάμες. (iii) Οι Ενάγουσες είναι υπαίτιες δόλου, απάτης και συνωμοσίας μεταξύ του Kozeny και ή της μητέρας και ή του αδελφού του και ή άλλων συνεργατών του για υπεξαίρεση και οικειοποίηση περιουσιακών στοιχείων της ΗΡΗ και δεν απέκτησαν και ή δεν διατηρούν με νόμιμο τρόπο μετοχική συμμετοχή στην HPH. (
4. iv)Εκκρεμούν δικαστικές διαδικασίες και απαιτήσεις εναντίον των Εναγουσών αναφορικά με τη συμμετοχή τους στην ΗΡΗ, καθώς επίσης και για οφειλές τους προς την ΗΡΗ. Η Εναγομένη ισχυρίζεται περαιτέρω πως αναφορικά με το Εμπίστευμα 1 έγιναν διανομές σε περίπου 119,000 δικαιούχους οι οποίοι υπέβαλαν νομότυπη αίτηση ενώ για το Εμπίστευμα 2 δεν καθορίστηκε ημερομηνία και αξία διανομής και δεν έγινε καμία διανομή. Με την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας ο δικηγόρος των Εναγουσών δήλωσε ότι οι Ενάγουσες 2-12 στην Αγωγή υπ΄ αρ. 13792/03 διαγράφηκαν από το Μητρώο του Εφόρου Εταιρειών με αποτέλεσμα την προώθηση των Αγωγών από τις δύο εναπομείνασες Ενάγουσες, ήτοι την Ενάγουσα 1 στην Αγωγή υπ΄ αρ. 13792/03 (εφεξής «η Frabran») και την Ενάγουσα στην Αγωγή υπ΄ αρ. 13842/03 (εφεξής «η Husky»). Αξίζει να σημειωθεί πως κατά τη μαρτυρία της η Μ.Ε.1 επιφύλαξε τα δικαιώματα της αναφορικά με τις Ενάγουσες 2-12 εφόσον αυτές επαναφερθούν στο Μητρώο του Εφόρου Εταιρειών, κάτι το οποίο, όπως ανέφερε, προτίθεται να πράξει μόλις εξεύρει τους κατάλληλους πόρους. Ι. Μαρτυρία Στα πλαίσια της ακρόασης, για τις Ενάγουσες κατέθεσαν δύο μάρτυρες. Η Μ.Ε.1 ήταν η κα Jitka Chvatik, η οποία ισχυρίστηκε ότι είναι η μοναδική δικαιούχος των Εναγουσών εταιρειών και κατά συνέπεια των Εμπιστευμάτων. Αναφέρθηκε στο ιστορικό ίδρυσης των Εναγουσών και των Εμπιστευμάτων, στον ρόλο του Victor Kozeny, ο οποίος είναι γιος της, καθώς επίσης στη διαδικασία απαίτησης πληρωμής και στις διαπιστώσεις της αναφορικά με τα περιουσιακά στοιχεία των Εμπιστευμάτων και τον τρόπο διαχείρισης αυτών. Ως Μ.Ε.2 κλήθηκε ο κ. Δημήτρης Ιωαννίδης, ο οποίος στις 5.5.05 διορίστηκε ως Παραλήπτης των Εμπιστευμάτων με βάση δικαστική απόφαση στα πλαίσια της Αγωγής 13792/03. Κατέθεσε όλες τις Εκθέσεις τις οποίες ετοίμασε στα πλαίσια άσκησης των καθηκόντων του και κλήθηκε να σχολιάσει το περιεχόμενο αυτών και γενικότερα να αναφερθεί στις ενέργειες του ως Παραλήπτης. Για την Εναγομένη κατέθεσε μόνο ένας μάρτυρας, ήτοι ο κ. Thomas Sevcik. Ο Μ.Υ. διετέλεσε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΗΡΗ και για κάποιο χρονικό διάστημα πρόεδρος αυτού, ως επίσης και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Εναγομένης. Ο εν λόγω μάρτυρας κατέθεσε για τον τρόπο λειτουργίας και διαχείρισης των Εναγουσών, αποδίδοντας πρωτεύοντα ρόλο στον Victor Kozeny σε αυτές. Αναφέρθηκε επίσης στην ίδρυση και διαχείριση των επίδικων Εμπιστευμάτων, καθώς επίσης και στη διαδικασία υποβολής αίτησης για πληρωμή δυνάμει αυτών. Ισχυρίστηκε πως οι Ενάγουσες ουδέποτε υπέβαλαν έγκυρη και νομότυπη αίτηση διανομής και αναφέρθηκε στην ύπαρξη δικαστικών διαδικασιών και ή καταδικαστικών αποφάσεων, οι οποίες εν πάση περιπτώσει ενδεχομένως να επηρεάζουν το δικαίωμα των Εναγουσών σε πληρωμή. ΙΙ. Αξιολόγηση Μαρτυρίας - Ευρήματα Στα πλαίσια αξιολόγησης της μαρτυρίας και των τριών μαρτύρων, είναι σημαντικό να τονιστεί εξαρχής πως τα γεγονότα έχουν αφετηρία το 1990, ήτοι πέραν των 25 ετών πριν την έναρξη της ακρόασης των Αγωγών. Σημειώνεται πως μετά την καταχώριση των Αγωγών μεσολάβησαν αρκετά διαβήματα, όπως εκδίκαση ενδιάμεσης αίτησης (στην Αγωγή 13792/03) για τον διορισμό Παραλήπτη, η οποία εγκρίθηκε, εκδίκαση άλλης ενδιάμεσης αίτησης (στην Αγωγή 13842/03) για μη αποξένωση περιουσίας, η οποία επίσης εγκρίθηκε, τροποποιήσεις δικογράφων, περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες και ένορκες αποκαλύψεις, ενώ από το 2015 όταν οι Αγωγές τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου με την παρούσα σύνθεση, εκδικάστηκαν ακόμα δύο αιτήσεις, ήτοι μια για παύση του Παραλήπτη και μια για παρέμβαση τρίτου προσώπου στη διαδικασία, οι οποίες απορρίφθηκαν. Όπως θα διαφανεί κατωτέρω, η καθυστέρηση στην εκδίκαση των Αγωγών είχε σημαντικό αντίκτυπο στην εξέλιξη και διαφοροποίηση των γεγονότων και αναμφίβολα και πλήρως δικαιολογημένα επηρέασε τη δυνατότητα και μνήμη των μαρτύρων στην εξιστόρηση των γεγονότων, στον βαθμό και για θέματα τα οποία θα διαφανούν στη συνέχεια. Πέραν του ότι τα ουσιώδη γεγονότα καλύπτουν μια πολύ μεγάλη χρονική περίοδο, αυτά αφορούν σε ίδρυση μεγάλου αριθμού εταιρειών και εμπιστευμάτων, σε συναντήσεις, σε οδηγίες ως προς διάφορα ζητήματα, σε γενικές συνελεύσεις και σε δικαστικές διαδικασίες σε διάφορα μέρη του κόσμου. Για όλα αυτά είναι αντιληπτό, κατανοητό και αναμενόμενο πως φυσιολογικά οι μάρτυρες δεν ήταν σε θέση να τα θυμούνται όχι μόνο με λεπτομέρεια αλλά σε κάποιες περιπτώσεις δεν τα θυμούντο καθόλου. Αναπόφευκτα λοιπόν η αξιολόγηση των μαρτύρων θα γίνει με συνεκτίμηση αυτού του στοιχείου, καθώς επίσης και με βάση τόσο τη γενική εντύπωση που το Δικαστήριο αποκόμισε για τον καθένα όσο και την αντιπαραβολή και σύγκριση της μαρτυρίας τους με τα δικόγραφα, με προηγούμενες γραπτές δηλώσεις τους καθώς επίσης και με την υπόλοιπη έγγραφη μαρτυρία την οποία είτε έκαστος κατέθεσε προς υποστήριξη των θέσεων του είτε κατατέθηκε χωρίς ένσταση. Το Δικαστήριο γενικά αποκόμισε θετική εντύπωση αναφορικά με τη Μ.Ε.1. Είναι γεγονός πως υπήρξαν σημεία που η πάροδος τόσου χρόνου και οι συνέπειες του στη μνήμη της μάρτυρος δεν τη βοηθούσαν στο να θυμηθεί λεπτομερώς γεγονότα και κυρίως να τα διατυπώσει με ακρίβεια. Όμως το σημαντικό είναι πως γενικά ήταν σε θέση να δώσει ικανοποιητικά την όλη εικόνα της υπόθεσης, κυρίως όσον αφορά το ιστορικό και την ίδρυση όλων των εταιρειών και των Εμπιστευμάτων, τη δική της ανάμειξη και σχέση με αυτά, τον ρόλο άλλων προσώπων, ειδικότερα του πατέρα της και του πρωτότοκου γιου της (Victor Kozeny), και κυρίως ήταν σε θέση να παρουσιάσει αρκετά έγγραφα τα οποία υποστήριζαν τις θέσεις της. Μάλιστα η μαρτυρία της για τη βασική δομή του πλέγματος των εταιρειών και εμπιστευμάτων ουσιαστικά παρέμεινε αναντίλεκτη. Δεν διαφεύγει την προσοχή του Δικαστηρίου πως η μάρτυρας ήταν κάπως λακωνική όσον αφορά τις υποθέσεις που αφορούν τον Kozeny, κάτι το οποίο κρίνεται κατανοητό και δικαιολογημένο λόγω του ότι είναι μητέρα του και κυρίως λόγω των δικών της αντίθετων απόψεων ως προς τον ρόλο του και γενικότερα τη συμβολή του στη διαδικασία ιδιωτικοποίησης στην Τσεχία. Άλλωστε αυτό είναι ένα πολύ ευαίσθητο ζήτημα το οποίο άπτεται πολιτικών, οικονομικών και άλλων πεποιθήσεων. Από την άλλη όμως, σε κανένα σημείο δεν διεφάνη πρόθεση της να αποκρύψει στοιχεία είτε όσον αφορά τις επιχειρηματικές δραστηριότητες αυτού, είτε τους τόπους διαμονής του και γενικότερα τις όποιες έρευνες ή καταδικαστικές αποφάσεις εναντίον του, έστω και αν σε αυτά τοποθετήθηκε με κάπως επιφυλακτικό και γενικό τρόπο. Ο Μ.Ε.2 με τη σειρά του επίσης δημιούργησε καλή εικόνα. Όπως έχει ήδη λεχθεί, η μαρτυρία του στηρίχθηκε στο περιεχόμενο των Εκθέσεων του οι οποίες περιέχουν μια αναλυτική περιγραφή των ενεργειών και διαπιστώσεων του στα πλαίσια άσκησης των καθηκόντων του ως Παραλήπτης. Η αδυναμία του να αναφερθεί εξειδικευμένα και με λεπτομέρεια σε διάφορα ζητήματα και πάλι κρίνεται δικαιολογημένη λόγω της παρόδου τόσου μεγάλου χρονικού διαστήματος από τις πλείστες ενέργειες του οι οποίες έλαβαν χώρα το 2005, ενώ περαιτέρω ο μάρτυρας ήταν σαφής πως δεν προέβη μόνος προσωπικά σε όλες τις ενέργειες αλλά βοηθείτο από συνεργάτες του λόγω του μεγάλου όγκου εργασίας που είχε να γίνει. Εν πάση περιπτώσει, αυτή η αδυναμία του δεν ενέχει ιδιαίτερη σημασία από τη στιγμή που οι ενέργειες και οι διαπιστώσεις του καταγράφοντο στις Εκθέσεις του σε χρόνο πλησιέστερο προς τα διαδραματισθέντα. Μέσα από το σύνολο της μαρτυρίας του διαφάνηκε ο επαγγελματισμός του και η πλήρης αντίληψη της σημασίας του ρόλου και των καθηκόντων του ως Παραλήπτης. Αντίθετα ο Μ.Υ. γενικά δεν ικανοποίησε το Δικαστήριο αναφορικά με την αλήθεια των ισχυρισμών του. Παρά την ενεργό του συμμετοχή, λόγω της ιδιότητας του, στα Διοικητικά Συμβούλια διάφορων σχετικών εταιρειών, εντούτοις η μαρτυρία του παρέμεινε γενική και αόριστη και σε κάποιο βαθμό πλήρως ατεκμηρίωτη. Επί καίριων θεμάτων για την υπόθεση αυτός παρουσιάστηκε αντιφατικός είτε στα πλαίσια του συνόλου της προφορικής του μαρτυρίας είτε σε σχέση με προηγούμενες γραπτές του δηλώσεις. Επιπλέον κάποιοι ισχυρισμοί του δεν επιβεβαιώνονται από τα στοιχεία στα οποία ο ίδιος παρέπεμψε. Συνεκτιμώντας ότι η προσκομισθείσα μαρτυρία ήταν ιδιαίτερα μακρά και καλύπτει μεγάλο φάσμα θεμάτων, κρίνεται σκόπιμο όπως η παράθεση και αξιολόγηση αυτής γίνει ανά θέμα. Όπως θα διαφανεί αμέσως κατωτέρω, για κάποια θέματα κρίνεται σκοπιμότερη η παράθεση της σχετικής μαρτυρίας η οποία παρέμεινε αδιαμφισβήτητη ή αποτέλεσε κοινό έδαφος και έτσι γίνεται δεκτή από το Δικαστήριο, ενώ για τα αμφισβητούμενα θέματα είναι αναγκαία η παράθεση της σχετικής μαρτυρίας και αντιπαραβολή των εκατέρωθεν θέσεων όπου αυτό κρίνεται κατάλληλο και όχι ξεχωριστά για τον καθένα. ΙΙ.1 Ιστορικό της Μ.Ε.1 Στα πλαίσια της μαρτυρίας της η Μ.Ε.1 προέβη αρχικά σε μια εισαγωγή του δικού της ιστορικού. Επί αυτού η μάρτυρας έδωσε αρκετά στοιχεία και λεπτομέρειες αναφορικά με τα ακαδημαϊκά της προσόντα, τις χώρες διαμονής και εργασίας της και τη δημιουργία της οικογένειας της. Αυτό το σκέλος της μαρτυρίας της ουσιαστικά δεν αποτέλεσε αντικείμενο αμφισβήτησης και ως εκ τούτου γίνεται δεκτό και υιοθετείται πλήρως από το Δικαστήριο. Σύμφωνα με όσα ανέφερε η μάρτυρας, προκύπτουν τα ακόλουθα τα οποία αποτελούν και ευρήματα του Δικαστηρίου. Η Μ.Ε.1 γεννήθηκε στην Πράγα στις 25.2.1940. Σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Πράγας και το 1970 απέκτησε ειδικότητα στη Γενική Παθολογία και συγκεκριμένα στην Καρδιολογία. Ήταν μια καταξιωμένη και επιτυχής επαγγελματίας στη χώρα της. Εργάστηκε στη φημισμένη Ιατρική Κλινική του Charles University στην Πράγα και δίδασκε επίσης Γενική Ιατρική και Καρδιολογία στο Πανεπιστήμιο. Αρκετά άρθρα και έρευνες της δημοσιεύτηκαν σε Τσέχικα και σε διεθνή ιατρικά περιοδικά, καθώς και σε Τσέχικες ιατρικές εφημερίδες. Το 1961, ενόσω ακόμα σπούδαζε, παντρεύτηκε ένα Καθηγητή Μηχανολογίας στο Πανεπιστήμιο της Πράγας. Το 1963 απέκτησαν τον Victor Kozeny (εφεξής «ο Kozeny»). Ο σύζυγος της είχε οργανώσει αντίσταση στη Ρωσική εισβολή του 1968 και διώχθηκε μέχρι τον θάνατο του. Το 1973 η Μ.Ε.1 τέλεσε δεύτερο γάμο από τον οποίο απέκτησε ακόμα ένα γιο, τον Daniel Chvatik. Ο δεύτερος σύζυγος της ήταν Καθηγητής της Ευρωπαϊκής Τεχνολογίας σε Πανεπιστήμιο στην Πράγα. Λόγω της αντίστασης (του συζύγου της) εναντίον του κουμμουνιστικού καθεστώτος, αυτός έχασε την εργασία του στην Πράγα, γεγονός το οποίο θα είχε επίσης αντίκτυπο στην επαγγελματική σταδιοδρομία της μάρτυρος και στην προοπτική εισδοχής των παιδιών της σε Πανεπιστήμια της Πράγας. Γι΄ αυτό αποφάσισαν να φύγουν από τη χώρα και το 1980 μετακόμισαν στο Μόναχο. Η ίδια δεν κατάφερε να βρει εργασία εκεί και το 1981 βρήκαν και οι δύο εργασία στην Constance και ζούσαν στη Γερμανία, στα σύνορα με Ελβετία. Και οι δύο τους εργάστηκαν σκληρά και είχαν ένα σεβαστό εισόδημα, γύρω στα DM200.000 ετησίως, ενώ η διαμονή τους προσφέρετο από τα Πανεπιστήμια όπου εργαζόταν ο σύζυγος της. Εν τω μεταξύ, με το εισόδημα τους αγόραζαν δικά τους ακίνητα. Συγκεκριμένα παρέμεινε αναντίλεκτο πως περί το 1993 αγόρασε περιουσία στο Νταβός και στην Τενερίφη. Λόγω της πολυετούς διαμονής τους στη Γερμανία, η Μ.Ε.1 απέκτησε Γερμανικό διαβατήριο. Το 1994 αφυπηρέτησαν και μετακόμισαν στο Μονακό όπου και απέκτησαν υπηκοότητα. Πώλησαν την περιουσία στην Τενερίφη και αγόρασαν ένα μικρό διαμέρισμα στο Μονακό όπου και διαμένουν. Με βάση την αναντίλεκτη θέση της, συνάγεται πως το γεγονός αυτό αφ΄ εαυτού υποδηλοί ότι ήταν άτομο με σημαντικούς οικονομικούς πόρους. Επέλεξαν το Μονακό κυρίως λόγω του καλού κλίματος και των συνθηκών ασφαλείας που επικρατούν εκεί, καθώς επίσης λόγω του ότι είναι ένα κέντρο τεχνών και εξυπηρετούσε τον σύζυγο της στη δημοσίευση βιβλίων σε θέματα τέχνης. Η Μ.Ε.1 δήλωσε πως απέκτησε σημαντική περιουσία από τον πατέρα της το 1993. Ειδικότερα ανέφερε πως ο πατέρας της, Frantisek Stehlik (εφεξής «ο Stehlik»), γεννήθηκε στην Τσεχοσλοβακία το 1911, είχε πτυχίο στα Οικονομικά και το βασικό του επάγγελμα ήταν Τραπεζίτης, Οικονομικός Σύμβουλος και Διευθυντής. Κατά τη δεκαετία του 1960 ασχολήθηκε και με τη Διαφήμιση. Το 1990 ήταν ακόμα σε πολύ καλή κατάσταση, με εξαιρετική μνήμη, και εργάστηκε μέχρι και τα τελικά στάδια της ζωής του. Σύμφωνα με τη μάρτυρα, το 1990 η Τσεχική Κυβέρνηση άρχισε το πρόγραμμα ιδιωτικοποίησης και ο πατέρας της αποφάσισε να ιδρύσει τη δική του εταιρεία για επιχειρηματικές ευκαιρίες στο νέο οικονομικό περιβάλλον. ΙΙ.2 ίδρυση της Harvard Capital & Consulting a.s. (HC&C) και άλλων εταιρειών μεταξύ 1990-1993 Έτσι στις 5.10.90 ο Stehlik ίδρυσε την εταιρεία Harvard Capital & Consulting a.s. (εφεξής «η HC&C»). Η ίδρυση της εν λόγω εταιρείας αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός και επιμαρτυρείται από τη Συμφωνία Ίδρυσης της, Τεκμήριο 1. Με βάση το Τεκμήριο 1, συνάγεται πως ιδρυτές αυτής, ήταν όντως ο Stehlik και κάποιο άλλο πρόσωπο, καθώς και ότι o μεν πρώτος κατέβαλε το 99% του κεφαλαίου της εταιρείας και κατείχε το 99% του μετοχικού κεφαλαίου αυτής, το δε άλλο πρόσωπο το 1%. Αυτοί οι δύο και ο Kozeny απάρτιζαν το Διοικητικό Συμβούλιο της εταιρείας και ο Stehlik ήταν ο Διευθυντής της. Όπως επιμαρτυρείται από το Τεκμήριο 3Α, ήτοι Απόσπασμα από το Εμπορικό Αρχείο της Τσεχίας, ο Kozeny ήταν ο Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου μεταξύ 16.10.90-18.1.94 και ο Stehlik μέλος αυτού μεταξύ 16.10.90-25.1.95. Η Μ.Ε.1 πρόσθεσε πως τόσο η ίδρυση της HC&C όσο και άλλων 29 εταιρειών από τον Stehlik κατά τα έτη 1990-1992 προέρχονταν εν μέρει από χρήματα τα οποία η ίδια έστελνε στον πατέρα της εφόσον αυτή και ο σύζυγος της λάμβαναν ψηλούς μισθούς και η ίδια παρείχε στους γονείς της οικονομική βοήθεια. Είναι και πάλι αναντίλεκτο πως ο Stehlik ήταν ο ιδρυτής της εταιρείας Harvard Group a.s.. Όπως προκύπτει από τη Συμφωνία Ίδρυσης της εταιρείας ημ. 30.9.91, Τεκμήριο 2Α, αυτός και κάποια Stehlikova ήταν οι ιδρυτές της με μερίδιο 50% του μετοχικού κεφαλαίου, ενώ ο Kozeny ήταν ένα εκ των τριών μελών του Διοικητικού Συμβουλίου. Συνάγεται επίσης από τη σχετική Συμφωνία Ίδρυσης ημ. 20.11.91, Τεκμήριο 2Β, πως η Harvard Group a.s. με ακόμα ένα φυσικό πρόσωπο ίδρυσαν την εταιρεία Harvardska Burzovni Spolecnost a.s., στην οποία η πρώτη κατείχε το 90% και το άλλο πρόσωπο το 10%του μετοχικού κεφαλαίου της τελευταίας, με τον Kozeny και πάλι ένα εκ των τριών μελών του Διοικητικού Συμβουλίου. Προκύπτει ακόμα πως ο Stehlik και ο Boris Vostry (εφεξής «ο Vostry») ήταν εκ των τριών ιδρυτών της εταιρείας Credit Management a.s.. Ο Stehlik κατείχε το 80% ενώ οι άλλοι δύο από 10% του μετοχικού κεφαλαίου, όπως φαίνεται στη σχετική Συμφωνία Ίδρυσης ημ. 20.7.91, Τεκμήριο 2Γ. Και σε αυτή την εταιρεία ο Kozeny και ο Vostry ήταν εκ των τριών μελών του Διοικητικού Συμβουλίου. Η ίδια κατάσταση παρατηρείται και αναφορικά με την ίδρυση της Victoria Security Printing a.s., με τη διαφορά πως ο Stehlik ήταν και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου, με βάση τη Συμφωνία Ίδρυσης ημ. 19.2.91, Τεκμήριο 2Δ. Σύμφωνα με την αναντίλεκτη θέση της Μ.Ε.1, συνάγεται πως η HC&C γνώρισε τεράστια επιτυχία κατά τη δεκαετία του 1990, ιδιαίτερα όταν εντάχθηκε στο πρόγραμμα ιδιωτικοποίησης. Τόσο αυτή όσο και οι υπόλοιπες ιδρυθείσες από τον Stehlik εταιρείες εργοδοτούσαν πάνω από 3,000 υπαλλήλους και τα κέρδη της κατά τα έτη 1991-1998 ξεπερνούσαν τα €100εκ. Επιπλέον η HC&C είχε τεράστια επιτυχία και λόγω της ίδρυσης και διαχείρισης έξι Επενδυτικών Ταμείων (Harvard Investment Funds) τα οποία διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στην Τσεχική ιδιωτικοποίηση, και διαχειρίζετο χαρτοφυλάκιο του 10% της Τσεχικής βιομηχανίας. Μάλιστα η HC&C λάμβανε ως διοικητικά τέλη περίπου το 3% της αξίας του υπό διαχείριση χαρτοφυλακίου. Η επιτυχία της εταιρείας προφανώς συνδέεται και με την αύξηση του κεφαλαίου αυτής από CZK80.000 σε 6εκ. κατόπιν απόφασης σε Έκτακτη Γενική Συνέλευση ημ. 26.9.91, Τεκμήριο 3Α. ΙΙ.3 Ρόλος και συμμετοχή Stehlik και Kozeny στην ίδρυση των εν λόγω εταιρειών Οι συνθήκες δημιουργίας και διαχείρισης των εταιρειών και κυρίως ο ρόλος των Stehlik και Kozeny σε αυτές αποτέλεσαν αντικείμενο ιδιαίτερης ενασχόλησης κατά την αντεξέταση της Μ.Ε.1. Ειδικότερα αμφισβητήθηκε η όποια οικονομική άνεση και προσωπική εμπλοκή του Stehlik στη δημιουργία και διαχείριση αυτών και προβλήθηκε η θέση ότι ο ιθύνων νους και πραγματικός ιδιοκτήτης και διαχειριστής αυτών ήταν ο Kozeny. Κατ΄ αρχάς γίνεται δεκτή η θέση της Μ.Ε.1 πως ο Kozeny συμμετείχε ουσιωδώς στην επιτυχία της HC&C της οποίας διετέλεσε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου μεταξύ των ετών 1991-1994. Και τούτο καθότι η ιδιότητα του ως μέλος του Συμβουλίου και η ανάμειξη του στη διαχείριση της εταιρείας αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ των δύο πλευρών. Όσον αφορά τη θέση της πως ο Kozeny δεν ήταν μέτοχος ή δικαιούχος των πιο πάνω εταιρειών, στο παρόν στάδιο επισημαίνεται πως τουλάχιστον στα σχετικά τεκμήρια που αφορούν στις προαναφερόμενες εταιρείες αυτός δεν φαίνεται εγγεγραμμένος ούτε ως μέτοχος ούτε ως έχων άλλο συμφέρον σε αυτές. Η ίδια χαρακτήρισε τον Kozeny ως «το πρόσωπο της ιδιωτικοποίησης» ο οποίος ήταν τότε γνωστός σε όλους τους Τσέχους λόγω της έντονης προσωπικής του διαφήμισης στην τηλεόραση. Αργότερα όμως έλαβε αρνητική δημοσιότητα, ως Διευθυντής της Daventree Ltd Harvard Capital Management Worldwide, ειδικά λόγω των γραμματίων που δόθηκαν από την ΗΡΗ στην τελευταία εταιρεία και την αποτυχημένη επένδυση στο Αζερμπαϊτζάν. Αυτά τα ζητήματα θα απασχολήσουν σε κατοπινό στάδιο της απόφασης. Δήλωσε επίσης ότι ο Kozeny λάμβανε μισθό τόσο ως Διευθυντής των εταιρειών όσο και από τις δικές του επιχειρήσεις, ενώ δεν γνώριζε πώς πληρωνόταν ο πατέρας της από τις εταιρείες, καθότι αρκετά χρήματα των επιχειρήσεων κατέληγαν στη δημιουργία άλλων εταιρειών, όμως εξέφρασε με βεβαιότητα ότι αυτός κέρδισε πολλά χρήματα από την HC&C. Κατά την αντεξέταση της η Μ.Ε.1 ανέφερε ότι ο πατέρας της είχε σπουδάσει Οικονομικά στην Τσεχία, για κάποιο διάστημα εργάστηκε σε Τράπεζα ενώ πάντοτε ασχολείτο στον οικονομικό τομέα και με επιχειρηματικές δραστηριότητες. Συμφώνησε μεν πως μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ο πατέρας της εργαζόταν ως δημόσιος υπάλληλος στον Τσεχικό στρατό πλην όμως έδωσε την πειστική και λογική απάντηση πως αυτό είχε γίνει πολύ παλαιά, κατά τις δεκαετίες 1960-1970, όταν αυτή ήταν πολύ μικρή ενώ μεταγενέστερα ο πατέρας της ασχολήθηκε με επιχειρήσεις και τη διαφήμιση. Πρόσθεσε ακόμα πως κατά τη δεκαετία του 1980 υπήρχαν επιχειρήσεις στη χώρα οι οποίες βεβαίως ήταν τότε κρατικές, και πως από αυτές ο πατέρας της κέρδιζε αρκετά χρήματα λόγω του ότι υπό σοσιαλιστικό καθεστώς οι τιμές ήταν χαμηλές, όπως το κόστος διαμονής, και υπήρχε δωρεάν ασφάλιση. Συγκεκριμένα οι γονείς της διέμεναν σε διαμέρισμα, κρατική περιουσία, έναντι ενοικίου, το οποίο τελικά ο πατέρας της αγόρασε καθώς επίσης κατάφερε να αποκτήσει και μια οικία έξω από την Πράγα. Η μάρτυρας δήλωσε πως η αξία πώλησης των δύο αυτών ακινήτων ήταν η κληρονομιά που ο πατέρας της άφησε σε αυτή και την αδελφή της. Ενώ αρχικά είπε ότι η τιμή πώλησης ανήρχετο περίπου στα €400.000-500.000, δεν απέκλεισε η αξία της περιουσίας που δηλώθηκε για σκοπούς διανομής στο Δικαστήριο της Πράγας να ήταν πολύ λιγότερη, εφόσον αρχικά η μητέρα της κληρονόμησε το ½ της οικίας και οι δύο αδελφές από ¼ αυτού, και η αγορά του διαμερίσματος να έγινε σε μεταγενέστερο από τον θάνατο του πατέρα της χρόνο. Ο πατέρας της απεβίωσε το 1998 και η μητέρα της έξι έτη αργότερα ενώ τα δύο ακίνητα πωλήθηκαν μεταγενέστερα όταν οι τιμές είχαν αυξηθεί σημαντικά. Η αδυναμία της μάρτυρος να τοποθετηθεί με ακρίβεια επί αυτού του ζητήματος κρίνεται δικαιολογημένη, λόγω της παρόδου τόσου μεγάλου χρονικού διαστήματος, όπως άλλωστε ρητώς αναγνώρισε και η ίδια. Σημειώνεται επίσης η θέση της πως η πώληση των ακινήτων είναι πλήρως τεκμηριωμένη (εννοώντας εγγράφως) αλλά δεν παρουσίασε οποιοδήποτε σχετικό έγγραφο ούτε όμως και της ζητήθηκε κάτι τέτοιο. Παρέμεινε επίσης αναντίλεκτη η θέση της πως από τα χρήματα της κληρονομιάς αυτή αγόρασε στο όνομα της ένα διαμέρισμα στις Μπαχάμες το οποίο ενοικιάζει σε τρίτα πρόσωπα. Τόσο στην κυρίως εξέταση όσο και στην αντεξέταση της η Μ.Ε.1 δήλωσε επανειλημμένως πως ο πατέρας της χρησιμοποίησε τόσο χρήματα δικά του όσο και από αυτά που του έστελνε η ίδια για την καταβολή του βασικού κεφαλαίου προς τον σκοπό ίδρυσης της HC&C και εν μέρει των άλλων 29 εταιρειών. Εξήγησε πως ο πατέρας της λάμβανε τα χρήματα διά χειρός είτε κατά τις επισκέψεις του στην Constance είτε κατά τις μεταβάσεις της ίδιας ή του συζύγου της στην Πράγα. Η δυσκολία της να προσδιορίσει με ακρίβεια πόσα χρήματα έδινε στους γονείς της ετησίως κρίνεται λόγω της παρόδου 30 ετών απολύτως δικαιολογημένη. Παρά ταύτα έδωσε και κάποια καθ΄ υπολογισμόν απάντηση, λέγοντας ότι πρέπει να ανήρχετο περίπου στα DM1.000-2.000 ετησίως για μια μεγάλη χρονική περίοδο και πως οι γονείς της εξοικονομούσαν αυτό το ποσό. Ακολούθως παρέπεμψε στο Τεκμήριο 3Α, μιλώντας για βασικό κεφάλαιο CZK 500.000 και κατοχή από τον πατέρα της του 90% του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας, κάτι το οποίο, με βάση το Τεκμήριο 1, σαφώς δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια. Αυτό αποτελεί ισχυρή επιβεβαίωση πως η μάρτυρας είχε όντως δυσκολία και αδυναμία να θυμάται με ακρίβεια όλα τα δεδομένα που αφορούν στην οικονομική κατάσταση του πατέρα της και στην ίδρυση των εταιρειών, γεγονός που κρίνεται απολύτως δικαιολογημένο. Άλλωστε επί του συγκεκριμένου ζητήματος, δεν είχε κανέναν απολύτως λόγο να αναφέρει διαφορετικά δεδομένα από τη στιγμή που στηρίχθηκε και παρέπεμπε σε Τεκμήριο το οποίο η ίδια κατέθεσε. Στα ίδια πλαίσια αποδίδεται και η αδυναμία της να διαχωρίσει από το συνολικό ποσό που χρησιμοποιήθηκε από τον πατέρα της για την ίδρυση των άλλων εταιρειών, αφενός το ποσό που κατείχε ο πατέρας της και αφετέρου αυτό που εισέπραξε από την HC&C. Σύμφωνα με όλα όσα αναφέρονται ανωτέρω, παρά τις αντικειμενικές και δικαιολογημένες δυσκολίες της μάρτυρος, ήταν πρόδηλη η προθυμία και προσπάθεια της να δίνει απαντήσεις στο πλαίσιο των δυνατοτήτων της παραμένοντας σταθερή και συνεπής στις θέσεις της. Με βάση την αναντίλεκτη αναφορά της μάρτυρος, γίνεται δεκτό πως ο Kozeny αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Harvard το 1989, εργάστηκε σε δικηγορικό οίκο στο Λονδίνο για οικονομικά θέματα και επέστρεψε στην Πράγα το 1990. Ενώ η μάρτυρας δεν θυμόταν με ακρίβεια πότε εντός του 1990 ο Kozeny εγκαταστάθηκε στην Πράγα, επισήμανε πως με την ίδρυση της HC&C από τον πατέρα της, ο Kozeny έγινε Διευθυντής της με τον πατέρα της. Η μάρτυρας ήταν σαφής πως ο γιος της ουδέποτε ίδρυσε οποιαδήποτε εταιρεία, πως ουδέποτε ήταν μέτοχος τέτοιας εταιρείας και πως είχε μόνο εκτελεστικά καθήκοντα, θέση η οποία συμφωνεί πλήρως με τα σχετικά προαναφερόμενα Τεκμήρια. Η μάρτυρας υπήρξε σταθερή και πειστική καθόλη τη διάρκεια της μαρτυρίας της πως ο πατέρας της ήταν ο ιδρυτής των εταιρειών και είχε ενεργό συμμετοχή στη διαχείριση αυτών, ενώ τότε ο Kozeny δεν είχε χρήματα για ίδρυση εταιρειών, ήταν μόνο Διευθυντής και λάμβανε αμοιβή για την εργασία του, θέση η οποία υπό το φως όλων των ανωτέρω στοιχείων κρίνεται λογική και καθίσταται δεκτή. Αποτελεί διαπίστωση του Δικαστηρίου ότι η μάρτυρας δεν προσπάθησε να μειώσει ή υποβαθμίσει τον ρόλο του Kozeny στη διαδικασία ιδιωτικοποίησης στην Τσεχία. Πέραν του ότι τον χαρακτήρισε ως το «πρόσωπο» αυτής, δέχθηκε έντιμα πως αυτός συνέβαλε σημαντικά στην επιτυχία της. Εξήγησε με απλό και κατανοητό τρόπο την όλη συνεισφορά του Kozeny σε αυτή τη διαδικασία η οποία έλαβε χώρα το 1992. Αυτή η ανάμειξη του άλλωστε αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ των δύο πλευρών. Ειδικότερα ανέφερε και γίνεται δεκτό πως η Κυβέρνηση της Τσεχίας εξέδωσε κουπόνια ιδιωτικοποίησης τα οποία οι Τσέχοι πολίτες μπορούσαν να αγοράσουν σε πολύ χαμηλή τιμή. Λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος, ο Kozeny ξεκίνησε μια μεγάλη διαφημιστική εκστρατεία στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και ειδικά στην τηλεόραση προβάλλοντας τότε πως όποιος επένδυε τα κουπόνια στο επενδυτικό ταμείο Harvard θα λάμβανε αποπληρωμή (απόδοση) δεκαπλάσια της αξίας αγοράς των κουπονιών. Περίπου ένα εκ. πολίτες πραγματοποίησαν τέτοιο όφελος ενώ οι υπόλοιποι 240,000 δεν υπέβαλαν αίτηση για αποπληρωμή. Αργότερα τα έξι επενδυτικά κεφάλαια μετατράπηκαν στην εταιρεία ΗΡΗ και οι κάτοχοι των κουπονιών κατέστησαν μέτοχοι της ΗΡΗ. Για καθαρά πολιτικούς λόγους και λόγω της αντίθεσης των κουμουνιστών με την ιδιωτικοποίηση άρχισε μια τεράστια επίθεση εναντίον του Kozeny με 10-15 δημοσιεύματα εναντίον του ημερησίως και υπήρξε τέτοια πολιτική πίεση και άλλη πίεση από τα Μέσα Ενημέρωσης, η οποία τον ώθησε να αποποιηθεί των διευθυντικών του θέσεων στις εταιρείες και να διαφύγει από την Τσεχία. Ήταν η θέση της μάρτυρος πως η αντίθεση στράφηκε εναντίον του Kozeny προσωπικά (και όχι εναντίον της εταιρείας) προφανώς λόγω της διασύνδεσης από τα ΜΜΕ της ιδιωτικοποίησης με το πρόσωπο του, ενώ κάποια δυσμενή άρθρα είχαν δημοσιευτεί και εναντίον του πατέρα της. Σε κάποιο στάδιο και οι δύο είχαν πέντε σωματοφύλακες για τη δική τους ασφάλεια. Η μάρτυρας απέρριψε κατηγορηματικά την υποβολή ότι ο Kozeny θεωρείτο ως ο ιθύνων νους και ιδιοκτήτης της HC&C και των εταιρειών του ομίλου Harvard, αποδίδοντας τη δημιουργία πιθανόν τέτοιας εσφαλμένης εντύπωσης στη μεγάλη διαφημιστική εκστρατεία και κάλυψη του στα ΜΜΕ. Είναι γεγονός πως επί του συγκεκριμένου ζητήματος η μάρτυρας απαντούσε με ευθύτητα, σταθερότητα και συνέπεια, προβάλλοντας λογικά επιχειρήματα προς υποστήριξη των όσων είπε. Όσον αφορά τις συνθήκες ίδρυσης της HC&C και των άλλων εταιρειών, σημειώνεται πως ο διορισμός του Μ.Υ. στις εταιρείες του ομίλου Harvard ξεκίνησε το 1993, επομένως η μαρτυρία του αναφερόταν από αυτό το έτος και μετέπειτα. Μάλιστα ο ίδιος ουδόλως αναφέρθηκε στις συνθήκες ίδρυσης των εταιρειών και στον τότε ρόλο του Stehlik. Η υπεράσπιση παρέπεμψε στην πρώτη ένορκη δήλωση ημ. 15.4.04 του Vostry στα πλαίσια δικαστικής διαδικασίας στα Cayman Islands, στην οποία ο ενόρκως δηλών είχε αναφέρει ότι ο Kozeny ήλεγχε την HC&C και την Credit Management a.s. Αυτή η ένορκη δήλωση κατατέθηκε στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης της Μ.Ε.1 για σκοπούς παραπομπής στους ισχυρισμούς που περιέχονται σε αυτή αναφορικά με την περιουσία των επίδικων Εμπιστευμάτων, Τεκμήριο 87. Σύμφωνα με το περιεχόμενο αυτής, ο Vostry αρχικά εργοδοτείτο στην HC&C όταν ο Kozeny του είπε ότι είναι δικαιούχος του 99% αυτής ενώ το 1992 αποχώρησε από αυτή και εργοδοτήθηκε στην Credit Management a.s., της οποία διετέλεσε ο μοναδικός Διευθυντής μέχρι το 1996, όταν και πάλι ο Kozeny του είπε ότι είναι δικαιούχος του 80% αυτής. Κατ΄ αρχάς επισημαίνεται πως η κατάθεση αυτής της ένορκης δήλωσης από τη Μ.Ε.1 έγινε για συγκεκριμένο περιορισμένο σκοπό και ουδόλως κατατέθηκε για την αλήθεια του συνόλου του περιεχομένου της. Προκύπτει πως η υπεράσπιση θεωρεί αυτή ως εξ ακοής μαρτυρία και καλεί το Δικαστήριο να δεχθεί την αλήθεια των προαναφερομένων ισχυρισμών του ενόρκως δηλούντος. Λαμβάνοντας υπόψιν τις πρόνοιες του άρθρου 27