BREAVY LIMITED ν. V.M.H.Y HOLDINGS LIMITED (H.E. 176440), Αρ. Αγωγής: 81/17, 23/3/2017

(2)των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών και υποστηρίζεται από συνημμένη ένορκη δήλωση της δικηγόρου Nataliya Malysheva, όπου στις παραγράφους 7-17, επεξηγούνται οι λόγοι για το αίτημα: «...................................................

1. Την 10.01.2017 εκδόθηκε βούλευμα περί εξασφάλισης της αγωγής ή και απόφαση του Διαιτητικού Δικαστηρίου της Μόσχας σε αίτηση για λήψη ασφαλιστικών μέτρων (στο εξής η «Διαιτητική Απόφαση») εναντίον της V.M.H.Y Eloldings Limited. Η εν λόγω εταιρεία είναι η Εναγομένη και στην παρούσα αγωγή ή και η Καθ' ης η Αίτηση στην Αίτηση και στο έξης θα αναφέρεται ως η Εναγόμενη.
2. Πηγή γνώσης μου της Διαιτητικής Απόφασης συνιστά το γεγονός ότι το δικηγορικό γραφείο στο οποίο εργάζομαι παρέχει υπηρεσίες στην Α.Ε. Mezhdunarodny Kommerchesky Soyz η οποία είναι η Ενάγουσα ή και Αιτήτρια στην Διαιτητική Απόφαση.
3. Όσον αφορά την Διαιτητική Απόφαση, τούτη αφορά πλήθος απαγορευτικών διαταγμάτων αναφορικά: (α) Με την ιδιοκτησία της Εναγόμενης ή και μερίδιο ή και μετοχικό κεφάλαιο της Εναγόμενης στην Εταιρεία ΕΠΕ «PPFIN REGION» (OGRN (βασικός αριθμός κρατικής καταχώρησης) 1107746813591), ΑΦΜ 7703729382 (στο εξής η «PPFIN REGION») με διεύθυνση έδρας στην οδό Περεούλοκ Λεοντιέβσκι 21/1, 125009, Μόσχα. (β) Με την ιδιοκτησία της Εναγόμενης ή και μερίδιο ή και μετοχικό κεφάλαιο της Εναγόμενης στην Εταιρεία ΕΠΕ «PPFIN HOLDING» (OGRN (βασικός αριθμός κρατικής καταχώρησης) 102770326598), ΑΦΜ 7725139796 (στο εξής η «PPFIN HOLDING») με διεύθυνση έδρας Περεούλοκ Λεοντιέβσκι 21/1, 125009, Μόσχα. (γ) Με αλλαγές στα ιδρυτικά έγγραφα και στους μετόχους της PPFIN REGION. (δ) Με αλλαγές στα ιδρυτικά έγγραφα και στους μετόχους της PPFIN HOLDING (Βλ. επισυνημμένο αντίγραφο της Διαιτητικής Απόφασης καθώς και μετάφραση στα Ελληνικά από το τμήμα της Υπηρεσίας της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας μετανάστευσης της Ρωσίας στην πόλη της Μόσχας στην περιοχή Αρμπάτ/ ΤΕΚΜΗΡΙΟ «2»),
4. Είναι ο ισχυρισμός μου αλλά και σύμφωνα με τις πληροφορίες και συμβουλές που λαμβάνω από τους δικηγόρους που χειρίζονται την υπόθεση, ότι η Διαιτητική Απόφαση συνιστά ουσιώδης μαρτυρία η οποία πρέπει να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου για σκοπούς της Αίτησης καθώς και ουσιαστικό καλό λόγο για τον οποίο πρέπει να δοθεί άδεια του Δικαστηρίου για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης.
5. Είναι επιπλέον ο ισχυρισμός μου, αλλά και σύμφωνα με συμβουλές που λαμβάνω από τους δικηγόρους που χειρίζονται την υπόθεση, ότι η Διαιτητική Απόφαση που εκδόθηκε εναντίον της ίδιας στην παρούσα Αγωγή Εναγόμενης ενισχύει την υπόθεση της Ενάγουσας στην παρούσα Αίτηση και την αναγκαιότητα να καταστούν απόλυτα τα ήδη εκδοθέντα διατάγματα προκειμένου να διασφαλιστεί η εκτέλεση δικαστικής απόφασης εναντίον της Εναγόμενης κατά την εκδίκαση της ουσίας της αγωγής.
6. Περαιτέρω δε επιθυμώ να αναφέρω στο Σεβαστό Δικαστήριο ότι η Διαιτητική Απόφαση εδράζεται σε παρόμοια βάση αγωγής με αυτήν της Αίτησης, ήτοι, παράβαση συμβάσεων δανείου. Επιπλέον το πλαίσιο και τα γεγονότα σύμφωνα με τα οποία το Διαιτητικό Δικαστήριο της Μόσχας θεώρησε δίκαιη και αιτιολογημένη την έκδοση των ως ανωτέρω απαγορευτικών διαταγμάτων υπό την παράγραφο 9(α)-(δ) είναι παρόμοια με αυτά που αποκαλύπτω στην ένορκή μου δήλωση συνοδεύουσα την Αίτηση (Βλ. ΤΕΚΜΗΡΙΟ «2» ανωτέρω).
7. Το Διαιτητικό Δικαστήριο της Μόσχας επι της ουσίας στηρίζει, όπως αποκαλύπτω και εγώ στην ένορκή μου δήλωση η οποία συνοδεύει την Αίτηση, την Διαιτητική του Απόφασή στην δεινή οικονομική κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει οι εταιρείες τις οποίες κατέχει και ελέγχει η Εναγόμενη και στον ορατό πλέον κίνδυνο αδυναμίας εκτέλεσης δικαστικής απόφασης προς όφελος της Ενάγουσας στην Διαιτητική Απόφαση, και συνακολούθως στην ανάγκη να διατηρηθεί η υπάρχουσα κατάσταση πραγμάτων (status quo) των διαδίκων (Βλ. ΤΕΚΜΗΡΙΟ «2» ανωτέρω).
8. Εκ των ανωτέρω είναι ο ισχυρισμός μου ότι η Διαιτητική Απόφαση συνιστά καλό λόγο για τον οποία πρέπει να επιτραπεί η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης δια της οποίας να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου η εν λόγω μαρτυρία.
9. Είναι ο ισχυρισμός μου, και κατόπιν συμβουλών που λαμβάνω από τους Δικηγόρους που χειρίζονται την υπόθεση, ότι με την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης η Ενάγουσα θα θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα γεγονότα και μαρτυρία τα οποία είναι αναγκαία για προώθηση της υπόθεσής της και προστασίας των δικαιωμάτων της σύμφωνα με τις σχετικές επι του θέματος αρχές της Νομολογίας και στα πλαίσια που ορίζει το άρθρο 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας αναφορικά με το δικαίωμα που έχει έκαστος να προωθεί και προασπίζει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα δικαιώματά του ενώπιον του Δικαστηρίου. Ταυτόχρονα το Δικαστήριο θα σχηματίσει μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα της Διαφοράς μεταξύ των διαδίκων.
10. Δέον επιπλέον να τονίσω στο Δικαστήριο ότι η Διαιτητική Απόφαση έλαβε χώρα μετά και την καταχώρηση της Αίτησης. Όπως με συμβουλεύουν οι Δικηγόροι που χειρίζονται την υπόθεση με την συμπληρωματική ένορκη δήλωση η Ενάγουσα θα προσθέσει στα γεγονότα που στηρίζουν την Αίτηση και θα προωθήσει καλύτερα την Αίτησή της και σε καμία περίπτωση δεν επιχειρεί να επανορθώσει παράλειψη πληροφόρησης κατά τρόπο πρωθύστερο ή και να αλλοιώσει ή τροποποιήσει τα γεγονότα πάνω στα οποία είχε στηριχθεί η Αίτηση.
11. Δέον επιπλέον να τονίσω ότι η Ενάγουσα ενήργησε τάχιστα μόλις ήλθε εις γνώσιν της η Διαιτητική Απόφαση. Προχώρησε άμεσα στην επίσημη μετάφρασή της και έδωσε οδηγίες στους Δικηγόρους της όπως προβούν στις κατάλληλες ενέργειες. Εγώ δε κανόνισα άμεσα να μεταβώ στην Κύπρο για σκοπούς της παρούσας ένορκης δήλωσης. ..................................................». Οι εναγόμενοι/καθ' ων η αίτηση ενίστανται στην έκδοση του διατάγματος, με τους λόγους να καταγράφονται στο σώμα της Ειδοποίησης Πρόθεσης Ένστασης και να συνοψίζονται στο ότι οι ενάγοντες/αιτητές δεν αποκαλύπτουν καλό λόγο για την παραχώρηση άδειας καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, με τα γεγονότα που συναπαρτίζουν το αίτημα να επισυμβαίνουν μεταγενέστερα της έκδοσης του επίδικου διατάγματος ημερομηνίας 11.1.17 (στα οποία αφορά η αίτηση ημερομηνίας 9.1.17), αλλά και διότι τούτα τα γεγονότα είναι εν πάση περιπτώσει άσχετα με ό,τι ενδιαφέρει το αντικείμενο της αίτησης ημερομηνίας 9.1.
12. Τούτες οι απόψεις (όπως και άλλες παραφυάδες τους), επεξηγούνται στη συνοδευτική ένορκη δήλωση του Σπυρίδωνα Χατζηχριστοφή, Διευθυντού των εναγομένων/καθ' ων η αίτηση. Άκουσα τους συνηγόρους με προσοχή και διεξήλθα το περιεχόμενο των αγορεύσεων οι οποίες ήσαν εμπεριστατωμένες και βοήθησαν το Δικαστήριο να αχθεί στην απόφαση του αμέσως. Μελέτησα την αίτηση, την ένσταση και τις συνοδευτικές ένορκες δηλώσεις. Συγκλίνω με τις τοποθετήσεις του ευπαίδευτου συνηγόρου των εναγομένων/καθ' ων η αίτηση και αποκλίνω, με κάθε σεβασμό, από εκείνες που αναδίπλωσε της ευπαίδευτης δικηγόρου των εναγόντων/αιτητών και εξηγώ πολύ σύντομα γιατί. Κατ' αρχάς, η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ιδίως σε περιπτώσεις απαγορευτικών διαταγμάτων που εκδόθηκαν μετά από μονομερή αίτηση, κατατάσσεται σε μια ιδιώνυμη, τρόπον τινά, κατηγορία (λόγω της συχνής ανάγκης διαπίστωσης των γεγονότων που οδήγησαν στην έκδοση τους με σημείο αναφοράς το χρόνο εκείνο) παρόλο που εφαρμόζεται και σε αυτή την περίπτωση (και με την ίδια ευλαβικότητα), η Δ48Θ4

(2)των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. Τα όσα ενδιαφέρουν εδώ, ως ζήτημα αρχής πάντοτε, συνοψίζονται περιεκτικώς στην Κόκκινου ν Κόκκινου, Έφεση Αρ. 29/14, ημ. 3.11.16, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο σημείωσε και τα εξής: « Το ζήτημα της παραχώρησης ή μη άδειας για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ανάγεται, ασφαλώς, στη διακριτική ευχέρεια του εκδικάσαντος Δικαστηρίου η οποία ασκείται σε συνάρτηση με τη φύση της ενδιάμεσης διαδικασίας και τα θέματα που αναδύονται ενώπιον του ως επίδικα. Η δυνατότητα άσκησης της εξουσίας αυτής υπέρ του αιτήματος, όπου ο επιδιωκόμενος σκοπός της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που εκδόθηκε μονομερώς, απασχόλησε το Ανώτατο Δικαστήριο πρόσφατα στην υπόθεση Χαράλαμπου Ανδρέα Κουππά ν. Πουλλας Τσαδιώτης Λιμιτεδ κ.ά, Π.Ε. 312/2010, ημερομηνίας 17.7.2014 στην οποία λέχθηκαν τα εξής: « Σ΄ ότι δε αφορά τη δυνατότατα που παρέχεται από τη Δ.48 θ.4

(2)για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δεν πρέπει να λησμονείται ότι η δυνατότητα αυτή παρέχεται υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου» και δεν βλέπουμε πώς η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που χορηγήθηκε μονομερώς θα μπορούσε να τεκμηριώσει «καλό λόγο».» Δεν υπάρχει, βέβαια, άκαμπτος κανόνας. Σε διαδικασίες, όμως, για προσωρινά διατάγματα, σπάνια είναι που θα προκύψει ανάγκη η οποία να εκφράζεται σε καλό λόγο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ του αιτήματος. Και αυτό γιατί στις διαδικασίες αυτές το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται ουσιαστικά σε εξέταση της συνδρομής των νομοθετικών προϋποθέσεων για την έκδοση του διατάγματος, χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και σε εξέταση των αμφισβητούμενων γεγονότων». Εν προκειμένω, επιζητείται η παρουσίαση μαρτυρίας αφορώσας σε διαιτητική απόφαση η οποία εκδόθηκε, ως φαίνεται, από το Διαιτητικό Δικαστήριο της Μόσχας στις 10.1.17. Από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, προκύπτει (η κατά την άποψη των εναγόντων/αιτητών) συσχετισμός του περιεχομένου της διαιτητικής απόφασης με την ουσία του αιτήματος, ή ευρύτερα της διαδικασίας που αφορά στην έκδοση/οριστικοποίηση του επίδικου διατάγματος. Η ευπαίδευτη δικηγόρος των εναγόντων/αιτητών με παραπομπή στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει το αίτημα, υποστήριξε πως η παροχή της επιδιωκόμενης δικονομικής δυνατότητας για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης θα ενισχύσει το αίτημα σε ό,τι αφορά στα επίδικο διάταγμα και δη τη θεματική του κατεπείγοντος, η οποία, ως ανέπτυξε η δικηγόρος, άπτεται όχι μόνο της έκδοσης των διαταγμάτων αλλά, ως αντιλαμβάνομαι και στα όσα θα ακολουθήσουν στο πλαίσιο της συζήτησης για οριστικοποίηση του. Προτάσσονται επί τούτου και οι παράγραφοι 10 και 11 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση, όπου (αυτολεξεί), δηλώνεται πως «. η Διαιτητική Απόφαση συνιστά ουσιώδης μαρτυρία η οποία πρέπει να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου για σκοπούς της Αίτησης καθώς και ουσιαστικό καλό λόγο για τον οποίο πρέπει να δοθεί άδεια του Δικαστηρίου για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης» (αυτά στην παράγραφο 10) και στην παράγραφο 11, ότι «. ενισχύει την υπόθεση της Ενάγουσας στην παρούσα Αίτηση και την αναγκαιότητα να καταστούν απόλυτα τα ήδη εκδοθέντα διατάγματα προκειμένου να διασφαλιστεί η εκτέλεση δικαστικής απόφασης εναντίον της Εναγόμενης κατά την εκδίκαση της ουσίας της αγωγής». Υπάρχουν και άλλες παρόμοιες αναφορές στην ίδια ένορκη δήλωση. Σε ό,τι αφορά στο ό,τι είναι που αναδύεται από τις παραγράφους 10 και 11 (ανωτέρω), διακρίνει κανείς χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία το αλυσιτελές της αναπτυσσόμενης επιχειρηματολογίας. Τίθεται, με άλλα λόγια, η αναγκαιότητα για την έκδοση του παρόντος διατάγματος για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, ως αυτοφυής λόγος για την έγκριση του αιτήματος, δίχως να συνοδεύεται η τοποθέτηση τούτη από κατάλληλη αιτιολογία, ή συνειρμό, ώστε, αν μη τι άλλο, να κατατάξει τα πράγματα στην κατηγορία των καλών λόγων κατά τρόπο ώστε να προϋποθέτετε η ύπαρξη κάποιας ανάγκης με τελικό σκοπό την επίλυση των επίδικων ζητημάτων της ενδιάμεσης διαδικασίας και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Τα περί διασφάλισης εκτέλεσης δικαστικής απόφασης εναντίον των εναγομένων/καθ' ων η αίτηση κατά την εκδίκαση της ουσίας της αγωγής ξεφεύγει των παραμέτρων κρίσης του μονομερώς εκδοθέντος ενδιάμεσου διατάγματος. Η στόχευση της παραχώρησης άδειας για συμπληρωματική ένορκη δήλωση - και περιορίζω την οπτική των πραγμάτων σε ό,τι επιδίκως ενδιαφέρει στην προκειμένη - δεν συνδυάζεται με την παροχή δυνατότητας διευκρίνισης ή ενίσχυσης μαρτυρίας που δόθηκε στο μονομερές στάδιο, αλλά γεγονότων ή θέσεων, που αν επιτραπεί να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου, θα συνδράμουν στην ορθή απονομή της δικαιοσύνης και στην διασαφήνιση των πραγματικώς επίδικων ζητημάτων. Δεν ανακύπτει τέτοια αναγκαιότητα, τουλάχιστον βάσει των λεχθέντων. Η κατάδειξη σχετικότητας μιας μαρτυρίας με ό,τι συνθέτει τα επίδικα ζητήματα, δεν αποτελεί έκφανση που από μόνη της θα πρέπει στην κάθε περίπτωση να οδηγεί σε αποδοχή αιτήματος για συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Δεν θα αποφανθώ τώρα, επί της σχετικότητας τής διαιτητικής απόφασης με τα γενικότερα επίδικα θέματα στην αγωγή. Αυτό θα ήταν αντινομικό. Δύναμαι όμως και έτσι πράττω, να αποφανθώ επί της σημασίας που θα μπορούσε να έχει η διαιτητική αυτή απόφαση στο σημερινό αίτημα, υπό το πλέγμα που έχω διατυπώσει, δηλαδή, με δεδομένο ότι η κυρίως αίτηση ημερομηνίας 9.1.17, θα πρέπει να κριθεί στη βάση των γεγονότων που είχαν παρουσιαστεί στο Δικαστήριο σε εκείνο το (μονομερές) στάδιο δίχως να έχει διασυνδεθεί με οποιοδήποτε τρόπο (και επαρκώς) η διαιτητική τούτη απόφαση με τη μονομερή έκδοση του επίδικου διατάγματος. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για επιτυχία του αιτήματος. Η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων/καθ' ων η αίτηση και εναντίον των εναγόντων/αιτητών, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της υπόθεσης. (Υπ)...................................... Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΔ