← Κύπρος

Νικόλας Ταντελές ν. Cyprus Popular Bank Public Co. Ltd, Αρ.Αγωγής: 349/2014, 7/4/2017

Νικόλας Ταντελές ν. Cyprus Popular Bank Public Co. Ltd, Αρ.Αγωγής: 349/2014, 7/4/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ.Κυριακίδου, Α.Ε.Δ. Αρ.Αγωγής: 349/2014 Μεταξύ: Νικόλας Ταντελές και

  1. Cyprus Popular Bank Public Co. Ltd 2.Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ 3.Τράπεζας Πειραιώς Α.Ε. 4.Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου 5.Γενικού Εισαγγελέα της Κυπριακής Δημοκρατίας Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 02.12.2016 Ημερομηνία: 07.04.2017 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια-Εναγόμενη 3: κ.Οικονόμου και κα Χλωρακιώτου για Άντη Τριανταφυλίδη & Υιοι Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Καθ΄ου η αίτηση-Ενάγοντα: κ.Γεωργίου για Φοίβο, Χρίστο Κληρίδη και Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση επιζητείται η διαγραφή μέρους της Απάντησης του Ενάγοντα στη Υπεράσπιση των Εναγομένων 3 και συγκεκριμένα της παραγράφου 2 της Απάντησης στην Υπεράσπιση των Εναγομένων 3 (πλην της πρώτης πρότασης της εν λόγω παραγράφου) και τη διαγραφή της παραγράφου 3 της Απάντησης στην Υπεράσπιση των Εναγομένων 3 (πλην της πρώτης πρώτης πρότασης της εν λόγω παραγράφου) για το λόγο ότι οι συγκεκριμένες παράγραφοι είναι αχρείαστες, σκανδαλώδεις και τείνουν να επηρεάσουν δυσμενώς ή να προκαλέσουν αμηχανία και/ή να καθυστερήσουν την δίκαιη εκδίκαση της αγωγής και/ή δεν επιτρέπουν στην Εναγόμενη 3 να απαντήσει στους ισχυρισμούς της Ενάγουσας, παραβιάζοντας τη δίκαιη δίκη. Η αίτηση στηρίζεται στην Δ.48 θ.1-12, Δ.19 Θ.Θ. 14, 26 και Δ.64 των Κανόνων Πολιτικής Δικονομίας και επί της συμφυούς εξουσίας και διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Οι Ενάγων-Καθ΄ου η αίτηση κατεχώρησε ένσταση η οποία στηρίζεται στους εξής λόγους ένστασης οι οποίοι περιέχονται στο σώμα της (παρατίθενται αυτούσιοι): «
  2. Η αίτηση δεν μπορεί να ακουστεί ή και δεν μπορεί να ακουστεί καθόσον αφορά τη Δ. 19 Θ. 14 εφόσον η Δ. 19 Θ. 14 δεν περιλαμβάνεται στη Δ. 38 Θ. 9 όπου περιλαμβάνονται εξαντλητικά οι αιτήσεις που μπορούν να καταχωρούνται άνευ συνοδείας ενόρκου δηλώσεως. Η αίτηση των Εναγομένων 3 - Αιτητών δεν συνοδεύεται από ένορκο δήλωση.
  3. Ανεξάρτητα, το δικόγραφο των Εναγόντων ή και οι παράγραφοι αυτού των οποίων τη διαγραφή επιζητούν οι Εναγόμενοι 3 - αιτητές, συνάδει με την έκθεση απαιτήσεως ή και δεν εγείρει κάποιο νέο αγώγιμο δικαίωμα που δεν εγείρεται ήδη εκ της εκθέσεως απαιτήσεως.
  4. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της νομολογίας για ενεργοποίησης της εξουσίας του Δικαστηρίου, που ασκείται πάντα με φειδώ, για διαγραφή δικογράφου.
  5. Η αίτηση είναι ανυπόστατη ή και νόμω και ή ουσία αβάσιμη ή και αποσκοπεί ή και οδηγεί σε κατασπατάληση δικαστικού χρόνου.
  6. Οι ισχυρισμοί των οποίων τη διαγραφή αιτούνται οι Εναγόμενοι 3 - Αιτητές δεν είναι ενοχλητικοί ή και σκανδαλώδης ή και άσχετοι ή και αχρείαστοι με τα επίδικα θέματα. Τουναντίον, είναι άκρως σχετικοί και παρατίθενται νομίμως και στο πλαίσιο της εξάσκησης των δικαιωμάτων των Εναγόντων να παραθέσουν την υπόθεση τους κατά τον τρόπο που επιθυμούν.
  7. Σε καμία περίπτωση δεν υπάρχει κάτι το τόσο ανυπόστατο στους ισχυρισμούς των οποίων η αίτηση αποζητά τη διαγραφή που να δικαιολογεί την εξάσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς διαγραφή τους η οποία ευχέρεια πρέπει να ασκείται με όσο το δυνατό περισσότερη φειδώ σύμφωνα με τη νομολογία.
  8. Δεν παραβιάζεται το δικαίωμα στη δίκαιη δίκη ούτε και αποστερούνται του οποιουδήποτε δικαιώματος των να απαντήσουν οι Εναγόμενοι 3 - Αιτητές στους εν λόγω ισχυρισμούς. Έχουν κάθε δικαίωμα να το πράξουν κατά τη δίκη της ουσίας της υπόθεσης με μαρτυρία ή και ακόμα, διατηρούν δικαίωμα για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες εις το πλαίσιο προάσπισης των συμφερόντων τους στα πλαίσια δίκαιης δίκης.
  9. Η αίτηση είναι αντίθετη της νομολογίας και επιχειρεί ανεπίτρεπτη παρέμβαση στο δικαίωμα των Εναγόντων να διαμορφώσουν την υπόθεση τους κατά τον τρόπο με τον οποίο επιθυμούν να το πράξουν.
  10. Το δικόγραφο των Εναγόντων - Καθ' ων η αίτηση είναι καθ' όλα και από κάθε άποψη νομότυπο και σύμφωνα με τους κανονισμούς και το νόμο.
  11. Το άρθρο 30 του Συντάγματος ως και το άρθρο 23 και τα άρθρα 6, 13 και 1 του Πρώτου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ συνηγορούν κατά της διαγραφής του δικογράφου εφόσον, τυχόν διαγραφή, ισοδυναμεί με αποστέρηση της προώθησης της υπόθεσης των Εναγόντων κατά τον τρόπο που αυτοί επιθυμούν για να την αποδείξουν.
  12. Δεν υπάρχει σύμφυτη εξουσία και ή πρακτική του Δικαστηρίου που να επιτρέπει τις αιτούμενες θεραπείες.» Κατά την ακροαματική διαδικασία οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με τις εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις τους υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Προτού υπεισέλθω στην ουσία της αίτησης, κρίνω ότι θα πρέπει να εξετασθεί ο λόγος ένστασης υπό στοιχείο

(1)που άπτεται της εγκυρότητας της αίτησης δηλαδή η θέση του Καθ΄ου η αίτηση ότι πάσχει δικονομικά η αίτηση λόγω του ότι δεν συνοδεύεται με την απαραίτητη ένορκο δήλωση. Όπως προκύπτει από την Δ.48 Θ.9 αίτηση δυνάμει της Δ.19 Θ.26, στη οποία, μεταξύ άλλων στηρίζεται η αίτηση, δεν απαιτείται να συνοδεύεται από ένορκη δήλωση. Ως προς την Δ.19 Θ.14, στη οποία στηρίζεται επίσης η αίτηση, παρά το ότι απαιτείται να καταχωρείται ένορκος δήλωση, όμως ως προκύπτει από την αίτηση, αυτή βασίζεται σε γεγονότα που αποκρυσταλλώνονται στο φάκελο της υπόθεσης και ως εκ τούτου σύμφωνα με τη Δ.48, Θ.1 δεν είναι αναγκαία η καταχώρηση οποιασδήποτε ενόρκου δηλώσεως εκ μέρους των Αιτητών (βλ Φιλίππου ν. Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Παλλουριώτισσας
(1997)1 Α.Α.Δ. 1755). Τα γεγονότα που στηρίζεται η Αίτηση προκύπτουν από τα δικόγραφα δηλαδή τη Έκθεση Απαίτησης, την Υπεράσπιση της Εναγόμενης 3 και την Απάντηση. Εν όψει των πιο πάνω δεν κρίνεται αναγκαία η καταχώρηση Ενόρκου Δηλώσεως εκ μέρους της Αιτήτριας και η αντίθετη θέση του Καθ΄ ου η Αίτηση δεν ευσταθεί και απορρίπτεται. Μετά τη αντίκρυση της πιο πάνω θέσης, προχωώ να εξετάσω τη ουσία της αίτησης η οποία στηρίζεται, μεταξύ άλλων, στη Δ.19 θ.26 το λεκτικό της οποίας παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο να διαγράψει μέρος των δικογράφων τα οποία δυνατό να μη είναι αναγκαία ή είναι σκανδαλώδη ή τα οποία τείνουν να επηρεάσουν ή να θέσουν σε αμηχανία ή να καθυστερήσουν τη δίκαιη διεξαγωγή της Αγωγής. Στη παρούσα υπόθεση το Δικαστήριο καλείται να διαγράψει μέρος της Απάντησης για το λόγο ότι στη Υπεράσπιση προβάλλεται σ΄αυτή νέα ή περαιτέρω βάση Αγωγής που δεν περιλαμβάνεται στη Έκθεση Απαίτησης. Σύμφωνα με τη Δ.19 Θ.14 «No pleading shall, except by way of amendment where leave to amend has been granted, raise any new ground of claim or contain any allegation of fact inconsistent with the previous pleadings of the party pleading the same» Όπως προκύπτει από το πιο πάνω διαδικαστικό Κανονισμό και νομολογία εάν ο Ενάγοντας θέλει να εγείρει νέα ή περαιτέρω βάση Αγωγής το ορθό δικονομικό μέτρο είναι η τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης και όχι η Απάντηση στη Υπεράσπιση. Στη υπόθεση EUROGAL SURVEYS LTD v. D TRADE INTERNATIONAL LTD, Πολιτική Έφεση Αρ. 348/2009, 17.10.2014 στη οποία γίνεται αναφορά και από τους συνήγορους των Αιτητών λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Έπεται ότι οι εφεσίβλητοι ως Ενάγοντες δεν επιτέλεσαν ορθά το καθήκον τους για την εξαρχής καταγραφή ορθής δικογράφησης στην έκθεση απαίτησης που περιέχετο στο ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο που καταχωρήθηκε με το έντυπο της Δ.2 Θ.6. Η απάντηση, («reply») ως δικογραφικό όχημα, δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως υποκατάστατο μιας ορθά και εξ αρχής δικογραφημένης απαίτησης. Ο σκοπός της απάντησης είναι να απαντήσει στους ισχυρισμούς της έκθεσης υπεράσπισης και όχι να αλλοιώσει ουσιαστικά την πρωταρχική της θέση όπως καταγράφηκε στην έκθεση απαίτησης. Εδώ αυτό ακριβώς έγινε. Ενώ η έκθεση απαίτησης ισχυριζόταν ως γεγονός ότι συνομολογήθηκε απευθείας σύμβαση μεταξύ των εφεσίβλητων και των εφεσειόντων με την οποία μάλιστα διορίστηκαν οι τελευταίοι για να ενεργήσουν ως επιθεωρητές της ξυλείας, στην απάντηση δόθηκε μια διαφορετική εικόνα, με αναφορά στο ότι οι εφεσίβλητοι έχουν διορισμένο αντιπρόσωπο και ναυτιλιακό πράκτορα τους την Kuehne & Nagel και περαιτέρω ότι ο διορισμός αυτός ή η εργοδότηση έγινε με την αποδοχή από τους εφεσίβλητους της προσφοράς που περιεχόταν σε ηλεκτρονικό μήνυμα της Julia Zelinskaya του αντιπροσώπου και/ή εγγεγραμμένου γραφείου ή παραρτήματος των εφεσειόντων στην Ουκρανία και/ή μέσω του αντιπροσώπου και/ή πράκτορα των Kuehne & Nagel. Είναι ακριβώς αυτό που δεν επιτρέπεται. Στον Odgers' Principles of Pleading and Practice 21η έκδ., σελ. 208-209, επεξηγείται ότι στο στάδιο της απάντησης επενεργεί για πρώτη φορά η αρχή της μη απόκλισης από την προηγούμενη δικογραφία. Όπως επί λέξει αναφέρεται: «lt is at this stage that the rule against what is called "a departure in pleading" applies for the first time. A party shall not in any pleading make any allegation of fact, or raise any new ground of claim, inconsistent with any previous pleading of his." (Order 18, r.10; and see Herbert v. Vaughan
(1972)1 W.L.R. 1128)». Η ορθή πορεία είναι για τον ενάγοντα να τροποποιήσει την έκθεση απαίτησης του. Δίδεται το παράδειγμα από την υπόθεση Kingston v. Corker 1892) 29 LR.Ir. 364, ότι: «lf the statement of claim alleges a negligent breach of trust, the reply must not assert that such breach of trust was fraudulent. The statement of claim must be amended».» Έχοντας υπόψη την πιο πάνω νομική πτυχή τα γεγονότα της παρούσας και την επιχειρηματολογία των συνηγόρων, βρίσκω ότι, οι παράγραφοι 2 και 3 της Απάντησης στη Υπεράσπιση της Εναγόμενης 3 (εκτός της πρώτης παραγράφου αυτών), αποτελούν νέες βάσεις αγωγής. Συγκεκριμένα ο ισχυρισμός όπως εκτίθεται στη παράγραφο 2 της Απάντησης δεν περιλαμβάνεται στη Έκθεση Απαίτησης ως προς την Εναγόμενη
  1. Συμφωνώ με τη θέση των συνηγόρων της Αιτήτριας ότι ο ισχυρισμός αυτός αποτελεί νέα αξίωση στη οποία περιλαμβάνονται με τρόπο, δικονομικά, ανεπίτρεπτο λεπτομέρειες δόλου και/ή παράνομων πράξεων της Εναγομένης 3, χωρίς αυτοί οι ισχυρισμοί να περιλαμβάνονται στη Έκθεση Απαίτησης. Στην παράγραφο 3 της Απάντησης στη Υπεράσπιση της Εναγόμενης 3 και πάλι παρατίθενται ισχυρισμοί οι οποίοι δεν συμπεριλαμβάνονται στην Έκθεση Απαίτησης. Συγκεκριμένα προβάλλονται στη παράγραφο 3 (Α) και (Β) ισχυρισμοί για ευθύνη της Εναγόμενης 3 σε σχέση με τις αποφάσεις που λήφθηκαν το Μάρτιο του 2013, στις παραγράφους 3 (Γ), (Δ) και (Ε) ισχυρίζεται ο Ενάγων ότι η η Εναγόμενη 3 αποκόμισε «παράνομα οφέλη εις βάρος του Ενάγοντα», «ευεργετήθηκε έτσι δυσανάλογα και αδικαιολόγητα η Τράπεζα Πειραιώς», «απεκόμισε δυσανάλογα και άδικα ή και παράνομα οφέλη εις βάρος του Εναγόντα», «εισέπραξαν ουσιαστικά ως κέρδη τις ζημιές των Κυπριακών Τραπεζών» και «απεκόμισαν τα εν λόγω οφέλη» και στην παράγραφο 3(ΣΤ) γίνεται ακόμη αναφορά σε αισχροκέρδεια εκ μέρους της Εναγόμενης 3 . Οι πιο πάνω αναφορές για πρώτη φορά προβάλλονται στην Απάντηση και συνιστούν παρέκκλιση από το δικόγραφο της Έκθεση Απαίτησης. Ως εκ των ανωτέρω η συμπερίληψη νέων ισχυρισμών στην Απάντηση του Ενάγοντος στη Υπεράσπιση της Εναγόμενης 3 παραβιάζει την Δ.19 Θ.14 και δεν επιτρέπει στη Εναγόμενη 3 να απαντήσει και να προβάλει την υπεράσπιση της σε αυτούς τους ισχυρισμούς. Κατά συνέπεια εκδίδεται διάταγμα διαγραφής των εν λόγω παραγράφων της Απάντησης του Ενάγοντα στη Υπεράσπιση της Εναγόμενης
  2. Όσον αφορά τα έξοδα, αυτά επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ΄ ου η Αίτηση. Τα έξοδα να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να πληρωθούν στο τέλος της όλης υπόθεσης. (Υπ.) ............ Γ. Κυριακίδου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΗ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.