Olexandr Reshetka ν. Έλενα Κωνσταντίνου, Αρ. Αγωγής: 5356/13, 12/4/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Αλ. Παναγιώτου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5356/13 Μεταξύ: Olexandr Reshetka, από την Ουκρανία Ενάγοντος και Έλενα Κωνσταντίνου, από την Λευκωσία Εναγομένης Αίτηση ημερ. 16.12.16 υπό ενάγοντος - αιτητή για διορισμό ενδιάμεσου παραλήπτη Ημερομηνία: 12 Απριλίου 2017 Για ενάγοντα - αιτητή: κος Μιχάλης Μιχαηλίδης Για εναγόμενη - καθ' ης η αίτηση: κος Χρίστος Κογκορόζης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή του, ο ενάγοντας αιτείται διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να δηλώνεται ότι είναι ο απόλυτος ιδιοκτήτης και δικαιούχος (beneficial owner) όλων των μετοχών των εταιρειών Pretoria Capital Corp, Lakinor Holdings Ltd και Semalen Enterprises Ltd. Η πρώτη έχει την έδρα της στις Βρετανικές Παρθένες Νήσους (British Virgin Islands) και οι υπόλοιπες είναι υπεράκτιες εταιρείες εγγεγραμμένες στην Κύπρο. Οι μετοχές των υπεράκτιων εταιριών Lakinor και Semalen, κατέχονται κατά τον ενάγοντα, αποκλειστικά από την εταιρεία Pretoria Capital Corp. Σύμφωνα με την εκδοχή του ενάγοντα, αυτός ενέγραψε στον Έφορο Εταιρειών στην Κύπρο, τις υπεράκτιες εταιρείες Lakinor Holdings Ltd και Semalen Enterprises Ltd, μέσω του δικηγορικού γραφείου της εναγομένης που ασκεί το επάγγελμα του δικηγόρου στην Δημοκρατία. Επιπλέον αγόρασε από την ενάγουσα, την εταιρεία Pretoria Capital Corp που έχει έδρα τις Βρετανικές Παρθένες Νήσους (British Virgin Islands). Στην συνέχεια, η εναγομένη μεταβίβασε τις μετοχές των πιο πάνω υπεράκτιων εταιρειών στο όνομα της εταιρείας Pretoria Capital Corp με το σκεπτικό όπως ανέφερε στον ενάγοντα ότι αφού του ανήκε η Pretoria Capital Corp θα του ανήκαν και οι άλλες δύο υπεράκτιες εταιρείες. Παρόλα αυτά, οι μετοχές της εταιρείας Pretoria Capital Corp, ενεγράφησαν στο όνομα της εναγομένης ως εμπιστευματοδόχου του ενάγοντα και της συνεργάτιδας του Irina Kontcarova. Η εναγομένη παρέδωσε στον ενάγοντα τα αυθεντικά έγγραφα των μετοχών καθώς και έγγραφο μεταβίβασης προς όφελος του χωρίς ημερομηνία, υπογραμμένο από την εναγομένη για να μπορεί ο ίδιος να προβεί σε μεταβίβαση όποτε ήθελε στο μέλλον. Επιπλέον με οδηγίες του ενάγοντα, η εναγομένη υπέγραψε προς όφελος της συνεργάτιδος του Irina Kontcarova, πληρεξούσιο έγγραφο εκ μέρους της εταιρείας Pretoria Capital Corp. Σύμφωνα με τον ενάγοντα, η εναγομένη παραβίασε την σχέση εμπιστευματοδόχου αφού μεταφέρθηκαν παράνομα και χωρίς εξουσιοδότηση, διάφορα ποσά από τους λογαριασμούς της Pretoria Capital Corp σε λογαριασμούς τρίτων προσώπων. Επίσης, ακυρώθηκαν οι πιστωτικές κάρτες των ως άνω λογαριασμών χωρίς την συγκατάθεση του. Σε επίμονες ερωτήσεις του, η εναγομένη του ανέφερε ότι οι λογαριασμοί του έχουν κουρευτεί και να ξεχάσει τις καταθέσεις του. Επιπλέον, απαντώντας σε επιστολές του Δικηγόρου του, ανέφερε ότι ο ενάγοντας δεν είναι ο τελικός ιδιοκτήτης των εταιρειών αλλά άλλο πρόσωπο, το οποίο δεν αποκάλυψε. Προσπάθεια μεταβίβασης των μετοχών της Pretoria Capital Corp στο όνομα του δυνάμει του εγγράφου μεταβίβασης που είχε στην κατοχή του, απέτυχε. Οι υπεύθυνοι διαχείρισης της εν λόγω εταιρείας στις Παρθένες Νήσους, του ανέφεραν ότι δεν μπορούσαν να προχωρήσουν χωρίς την συγκατάθεση της πελάτιδος τους που είναι η εναγομένη. Με την αγωγή του, ο ενάγοντας εκτός από τα πιο πάνω δηλωτικά διατάγματα, ζητά επίσης διάταγμα για μεταβίβαση των μετοχών της Pretoria Capital Corp στο όνομα του καθώς και διάταγμα που να αναγκάζει την εναγομένη να δώσει πλήρη τραπεζικά στοιχεία για τους τραπεζικούς λογαριασμούς των πιο πάνω τριών εταιρειών. Αιτείται περαιτέρω, γενικές αποζημιώσεις για δόλο και απάτη εκ μέρους της ενάγουσας. Ταυτόχρονα με την καταχώρηση της αγωγής, ο ενάγοντας ζήτησε και πέτυχε την έκδοση προσωρινού διατάγματος με το οποίο απαγορεύεται στην εναγομένη μέχρι την εκδίκαση της αγωγής, η αποξένωση οποιασδήποτε περιουσίας των εν λόγω εταιρειών οπουδήποτε ευρισκομένης και η μεταβίβαση των μετοχών που κατέχει στην εταιρεία Pretoria Capital Corp αλλά και στις εταιρείες Lakinor Holdings Ltd και Semalen Enterprises Ltd, οι οποίες ανήκουν στην Pretoria Capital Corp. Εκδόθηκε περαιτέρω προσωρινό διάταγμα που απαγορεύσει στην εναγομένη όπως μεταφέρει εκτός δικαιοδοσίας ή με οιονδήποτε τρόπο αποξενώσει ή επιβαρύνει τα χρήματα που βρίσκονται κατατεθειμένα στην Τράπεζα Κύπρου (πρώην συγκρότημα Λαϊκής) επ' ονόματι των πιο πάνω τριών εταιρειών. Το εν λόγω διάταγμα, στις 19.2.2014 κατέστη εκ συμφώνου οριστικό μέχρι πλήρους εκδίκασης της αγωγής. Ακολούθως καταχωρήθηκαν εκ μέρους του ενάγοντα δύο αιτήσεις παρακοής του πιο πάνω διατάγματος ημ. 10.6.16 και 11.10.16 αντίστοιχα, οι οποίες εκκρεμούν ενώπιον του Δικαστηρίου. Ακολούθησε η καταχώρηση της παρούσας αίτησης με την οποία ο ενάγων ζητά ενδιάμεσο διάταγμα που να διορίζει τον κ. Αντώνη Παρτέλλα από το ελεγκτικό γραφείο Alliot Partellas killiaris Ltd ή οποιοδήποτε άλλο κατάλληλο πρόσωπο, σαν ενδιάμεσο παραλήπτη ή διευθυντή των ως άνω τριών εταιρειών μέχρι τελικής εκδίκασης της αγωγής. Επιζητείται επίσης διάταγμα που να αναθέτει πρόσθετες εξουσίες στον ποιο πάνω ενδιάμεσο παραλήπτη, με σκοπό την προστασία της περιουσίας των εν λόγω εταιρειών και ειδικότερα ενός ακινήτου στην Ουκρανία. Τέτοιες εξουσίες, είναι μεταξύ άλλων η πρόσβαση στα μητρώα και περιουσιακά στοιχεία των εταιρειών, η εξουσία να διορίζει νέα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου και Γραμματέα, η διαχείριση των λογαριασμών των εταιρειών κα. Επιζητείται επίσης ενδιάμεσο διάταγμα με το οποίο να αναστέλλονται όλα τα εκδοθέντα πληρεξούσια και όλες οι εξουσίες των υφισταμένων διοικητικών συμβούλων των πιο πάνω εταιρειών, οι οποίες να ανατεθούν στον ενδιάμεσο παραλήπτη ή στο νέο Διοικητικό Συμβούλιο. Με την ίδια αίτηση, ο ενάγων ζητά ενδιάμεσο διάταγμα που να διατάσσει τις πιο πάνω εταιρείες ή τα διοικητικά τους συμβούλια να επιτρέψουν πλήρη πρόσβαση στον ενδιάμεσο παραλήπτη, σε όλα τα βιβλία και μητρώα των πιο πάνω εταιρειών καθώς και διάταγμα που να διατάσσει τον ενδιάμεσο παραλήπτη να υποβάλει έκθεση στο Δικαστήριο και τους δικηγόρους των διαδίκων, εντός 3 εβδομάδων από την σύνταξη του διατάγματος διορισμού του. Διαζευκτικά με τα πιο πάνω, ο ενάγων ζητά ενδιάμεσο διάταγμα που να διορίζει τον κ. Αντώνη Παρτέλλα σαν ενδιάμεσο παραλήπτη των ως άνω τριών εταιρειών με περιορισμένες ευθύνες για να ενεργεί με αποκλειστικό σκοπό τον διορισμό δικηγόρων στην Ουκρανία που θα εκπροσωπήσουν τις υπό κρίση εταιρείες σε αγωγές που έχουν εγερθεί με στόχο την διαφύλαξη και προστασία των περιουσιακών τους στοιχείων ενώπιον των Ουκρανικών Δικαστηρίων και ειδικότερα ενός ακινήτου που αποτελεί συγκρότημα στην οδό Ρογιάλοβα 12, στην πόλη Ντνεπροπετροβσκ στην Ουκρανία. Στην ένορκη δήλωση του ιδίου του ενάγοντα που συνοδεύει την παρούσα αίτηση, αναφέρεται ότι η εναγομένη δύο ημέρες πριν την καταχώρηση της αγωγής, μεταβίβασε όλες τις μετοχές της εταιρείας Semalen Enterprises Ltd από την εταιρεία Pretoria Capital Corp, στην εταιρεία Abila Holding Ltd που είναι εγγεγραμμένη στα BVI. Επίσης άλλαξε τον διευθυντή και τον γραμματέα της εταιρείας Semalen Enterprises Ltd τοποθετώντας τον εαυτό της ως διευθυντή και ένα υπάλληλο του γραφείου της ως γραμματέα. Περαιτέρω, η εναγομένη προέβηκε σε μεταφορές χρημάτων από τους τραπεζικούς λογαριασμούς των εταιρειών Semalen Enterprises Ltd και Lakinor Holdings Ltd, κατά παράβαση του προσωρινού διατάγματος ημ. 9.8.
- Σύμφωνα με τον ομνύοντα, η εταιρεία Semalen Enterprises Ltd, ήταν ιδιοκτήτρια ενός κτηρίου στην Ουκρανία, το οποίο απέκτησε με έγγραφη συμφωνία από την Ουκρανική εταιρεία United Capital Ltd, η οποία ανήκει κατά 50% στον ίδιο και κατά 50% στην συνεργάτιδα του Irina Kontcarova. Με απόφαση Ουκρανικού Δικαστηρίου, η συμφωνία αυτή ακυρώθηκε και το ακίνητο επεστράφη στην United Capital Ltd. Στην συνέχεια, η εταιρεία United Capital Ltd συγχωνεύτηκε με την εταιρία Triton Ltd, στην οποία κατείχε το 95% των μετοχών ενώ το υπόλοιπο 5% ανήκει στον πατέρα της συνεργάτιδας του Irina Kontcarova. Ο ενάγοντας ισχυρίζεται ότι η εναγομένη προσπαθεί να σφετεριστεί την πιο πάνω περιουσία. Μετά την έκδοση του προσωρινού διατάγματος, εξέδωσε πληρεξούσιο εκ μέρους της εταιρείας Semalen Enterprises Ltd, σε κάποιο Pidluzhnyi Mikhailovich. Ο ως άνω Pidluzhnyi, με δικαστικές διαδικασίες κατάφερε να ακυρώσει την απόφαση του Ουκρανικού Δικαστηρίου με την οποία η περιουσία της Semalen Enterprises Ltd επεστράφη στην εταιρεία United Capital Ltd και στην Triton Ltd που είναι δικών του συμφερόντων. Πρόθεση της εναγομένης είναι κατά τον ομνύοντα να ακυρωθεί η απόφαση με την οποία η ακίνητη περιουσία επεστράφη στην United Capital Ltd και να επανέλθει στην εταιρεία Semalen Enterprises Ltd και ακολούθως αυτή να μεταβιβαστεί στην κυρία Tkachenko που ως ισχυρίστηκε, είχε προφορική συμφωνία δανείου με την εταιρεία Semalen Enterprises Ltd με βάση την οποία δικαιούται να πάρει την αναφερόμενη περιουσία. Η πιο πάνω κατ' ισχυρισμό συμφωνία δανείου παρά το γεγονός ότι ήταν προφορική, επιβεβαιώθηκε από την εναγομένη ως διευθύντρια της εταιρείας Semalen Enterprises Ltd. Κατά τη διαδικασία με την οποία ακυρώθηκε η πρώτη απόφαση του Ουκρανικού Δικαστηρίου για επιστροφή της περιουσίας στην United Capital Ltd, παρουσιάστηκε απόφαση άλλου Ουκρανικού Δικαστηρίου που εκ των υστέρων αποδείχτηκε ότι ήταν πλαστογραφημένη. Προς τούτο, διεξάγονται έρευνες από τις Ουκρανικές Αρχές, οι οποίες είναι ακόμα σε εξέλιξη. Κατατέθηκαν επί του προκειμένου ως τεκμήρια 1 και 2, αντίγραφα του κατηγορητηρίου και των σχετικών καταθέσεων με μετάφραση στα Ελληνικά. Προκύπτει από τα πιο πάνω έγγραφα κατά τον ομνύοντα ότι η εναγομένη δεν είχε αντίρρηση να παρουσιάσει έγγραφα που πιστοποιούν δικαίωμα ιδιοκτησίας της Αλίνα Τκατσιένκο, ζητώντας ως αντάλλαγμα μέρος της αξίας του ακινήτου μετά την πώληση του. Ήταν η θέση του ομνύοντα ότι η εναγομένη γνωρίζοντας τη μεγάλη διαφθορά στο νομικό σύστημα της Ουκρανίας, επιδιώκει να αποξενώσει το αναφερόμενο ακίνητο από τους νόμιμους ιδιοκτήτες United Capital Ltd και να επωφεληθεί από την πώληση του. Παρά το γεγονός ότι υπάρχει απόφαση για επιστροφή του ακινήτου στην Semalen Enterprises Ltd, εντούτοις αυτό μεταβιβάστηκε στην κυρία Αλίνα Τκατσιένκο με βάση ισχυριζόμενη συμφωνία δανείου και πλαστογραφημένη απόφαση. Η τελική όμως εγγραφή στα μητρώα των Ουκρανικών Αρχών δεν έχει γίνει λόγω της ποινικής υπόθεσης που εκκρεμεί αλλά και της προσφυγής του ενάγοντα στο Ανώτατο Δικαστήριο. Η τελική απόφαση αναφορικά με την τύχη του ακινήτου, αναμένεται να κριθεί από τα Ουκρανικά Δικαστήρια. Εάν η απόφαση είναι το ακίνητο να παραμείνει στη Semalen Enterprises Ltd, τότε η εναγομένη θα το αποξενώσει αμέσως σε συνεργασία με την Τκατσιένκο. Σε τέτοια περίπτωση, εάν το παρόν Δικαστήριο δικαιώσει τον ενάγοντα στα πλαίσια της υπό κρίση αγωγής, ο ίδιος θα παραλάβει μια εταιρεία χωρίς οποιαδήποτε περιουσία και θα είναι δύσκολο να αποζημιωθεί. Αναφέρεται τέλος στην ένορκη δήλωση ότι η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος δεν θα επηρεάσει τα δικαιώματα της εναγομένης, η οποία μπορεί να τα εξασκήσει σε μελλοντικό στάδιο αν και εφόσον το Δικαστήριο που θα εκδικάσει την παρούσα αγωγή, αποφασίσει υπέρ αυτής. Προς υποστήριξη της αίτησης, καταχωρήθηκε με άδεια του Δικαστηρίου και συμπληρωματική ένορκη δήλωση από δικηγόρο που συνεργάζεται με το γραφείο των συνηγόρων του ενάγοντα. Σε αυτήν, γίνεται αναφορά στην πορεία των δικαστικών διαδικασιών που εκκρεμούν στην Ουκρανία. Επαναλαμβάνεται επίσης ο ισχυρισμός ότι αν το Ουκρανικό Δικαστήριο ακυρώσει προηγούμενη απόφαση και επιστρέψει το ακίνητο στην εταιρεία Semalen Enterprises Ltd, τότε οι εναγομένη και οι συνεργάτες της, έχουν έτοιμη διαδικασία για να εγγραφεί το ακίνητο απευθείας στην κα Τκατσιένκο με βάση την ισχυριζόμενη συμφωνία δανείου όπως ο ενάγοντας ισχυρίζεται, στην παράγραφο 18 της ένορκης του δήλωσης. Τέλος, επαναλαμβάνεται η θέση ότι πρόθεση του ενάγοντα είναι να διαφυλαχθεί η περιουσία της εταιρείας Semalen Enterprises Ltd, μέχρι την τελική αποπεράτωση της παρούσας αγωγής. Παρότι η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε μονομερώς (ex parte), το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του ημ. 21.12.16 διέταξε την επίδοση της στην εναγομένη, κρίνοντας ότι έλειπε το στοιχείο του κατεπείγοντος και ότι τα υπό κρίση αιτήματα δεν μπορούσαν να εξεταστούν στην απουσία της εναγομένης. Με την επίδοση της αίτησης, η εναγομένη-καθ' ης η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση ένστασης, αρνούμενη τον διορισμό ενδιάμεσου παραλήπτη. Στους λόγους ένστασης, αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι η παρούσα αίτηση γίνεται κακόπιστα και συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας αφού επιζητείται η έκδοση διαταγμάτων που συγκρούονται με το προηγούμενο προσωρινό διάταγμα ημ.9.8.
- Επιπλέον, επιδιώκεται ο δυσμενής επηρεασμός της υφιστάμενης κατάστασης πραγμάτων αφού με το ήδη εκδοθέν προσωρινό διάταγμα, προστατεύεται επαρκώς η περιουσία των επίδικων εταιρειών. Αναφέρεται επίσης στους λόγους ένστασης ότι ο αιτητής δεν προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και επιπλέον επιδιώκει να χρησιμοποιήσει το Κυπριακό Δικαστήριο για να ακυρώσει αποφάσεις που εκδόθηκαν νόμιμα στην Ουκρανία, αλλά και άλλες διαδικασίες που είναι υπό εκδίκαση. Τέλος, αναφέρεται ότι η αίτηση δεν πληροί τις τυπικές προϋποθέσεις που καθορίζονται από τον Νόμο και την νομολογία αφού δεν επισυνάπτεται η γραπτή συγκατάθεση του προσώπου που επιδιώκεται να διοριστεί ως ενδιάμεσος παραλήπτης. Την ένσταση συνοδεύει ένορκη δήλωση της Αδαμαντίας Πιτσιλλίδου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο της εναγομένης. Στην εν λόγω ένορκη δήλωση, υιοθετούνται και επαναλαμβάνονται στο σύνολο τους, όλοι οι λόγοι ένστασης όπως αναγράφονται στο δικόγραφο της ειδοποίησης ένστασης. Επισυνάπτονται περαιτέρω ως τεκμήρια Β και Γ, αντίγραφα της απόφασης των Ουκρανικών Δικαστηρίων με τα οποία αποφασίστηκε η επιστροφή της επίδικης περιουσίας από την εταιρεία Semalen Enterprises Ltd στην United Capital Ltd. Φαίνεται καθαρά από τα πιο πάνω τεκμήρια ότι για την εταιρεία Semalen Enterprises Ltd, εμφανίστηκε παράνομα στο Ουκρανικό Δικαστήριο η συνεργάτιδα του ενάγοντα κα Kontcarova και πέτυχε με τον τρόπο χειρισμού της, την έκδοση απόφασης εναντίον της Semalen Enterprises Ltd για ακύρωση του πωλητηρίου εγγράφου. Ο ενάγων, απέκρυψε επίσης από το Δικαστήριο ότι το Ανώτατο Δικαστήριο Επίλυσης Εμπορικών Διαφορών της Ουκρανίας με απόφαση του ημερομηνίας 6.10.16, απέρριψε την προσφυγή του ενάγοντα τελεσίδικα και αμετάκλητα (τεκμ. Ε). Στη συνέχεια, η ομνύουσα ισχυρίστηκε ότι στην παρούσα περίπτωση δεν ισχύουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 αλλά και του άρθρου 4 του Κεφ. 6 για έκδοση προσωρινού διατάγματος. Στην παρούσα περίπτωση, η ακίνητη ιδιοκτησία που βρίσκεται στην Ουκρανία δεν αποτελεί το αντικείμενο της αγωγής. Επιπλέον, η εν λόγω ακίνητη ιδιοκτησία δεν βρίσκεται καν στην κατοχή της εναγομένης. Δεν νοείται κατά την ομνύουσα, η έκδοση τέτοιου διατάγματος αναφορικά με ακίνητη ιδιοκτησία που βρίσκεται εκτός δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων. Αναφέρεται στην συνέχεια ότι σε περίπτωση έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος, η Semalen Enterprises Ltd θα υποστεί δυσανάλογες αρνητικές επιπτώσεις. Υπάρχει σοβαρός κίνδυνος, ο ενάγοντας να προχωρήσει μέσω του ενδιάμεσου παραλήπτη, στην αποξένωση της ακίνητης ιδιοκτησίας της εν λόγω εταιρείας και στη συνέχεια να τη μεταβιβάσει στο όνομα των εταιρειών του όπως έκανε και προηγουμένως. Είναι ξεκάθαρο κατά την ομνύουσα, ότι ο ενάγων καταχράται τις δικαστικές διαδικασίες στην Κύπρο με σκοπό να πετύχει την κλοπή του ακινήτου στην Ουκρανία επειδή εκεί εξάντλησε όλα τα ένδικα μέσα και η δικαιοσύνη αποφάνθηκε ήδη εναντίον του. Αγορεύσεις Ο συνήγορος του ενάγοντα στην αγόρευση του, ισχυρίστηκε ότι στην παρούσα περίπτωση ισχύουν όλες οι προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινού διατάγματος δυνάμει του άρθρου 32 του Νόμου 14/
- Ιδιαίτερα για την αδυναμία απονομής δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο, ο συνήγορος ισχυρίστηκε ότι έμεινε αναντίλεκτη η θέση του ενάγοντα ότι η εναγομένη προσπαθεί να αποξενώσει την περιουσία της εταιρείας Semalen Enterprises Ltd. Αν η περιουσία αυτή αποξενωθεί, η οποιαδήποτε μεταγενέστερη επιτυχία στην παρούσα αγωγή, θα είναι κατά τον συνήγορο άνευ αντικειμένου. Ο συνήγορος ισχυρίστηκε επιπλέον ότι λόγω προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει η εναγομένη όπως και η ίδια αναφέρει, υπάρχουν σοβαρές αμφιβολίες κατά πόσον θα είναι σε θέση να διαχειρίζεται ως διευθύντρια και εμπιστευματοδόχος, τις αναφερόμενες εταιρείες. Ακόμη, το γεγονός ότι παραδέχεται την μεταφορά χρημάτων από υπάλληλο του γραφείου της μετά την έκδοση του προσωρινού διατάγματος, καταδεικνύει ότι δεν μπορεί να ασκεί ικανοποιητικό έλεγχο στις υποθέσεις των υπό κρίση εταιρειών. Αντιθέτως, με τον διορισμό ενδιάμεσου παραλήπτη θα εξασφαλιστούν τα περιουσιακά στοιχεία των εταιρειών μέχρι την αποπεράτωση της αγωγής. Έγινε από τον συνήγορο, αναφορά επί του προκειμένου, στο άρθρο 32.1 του Νόμου 14/60 αλλά και σε αγγλική βιβλιογραφία και νομολογία ως προς την εξουσία του Δικαστηρίου να διορίζει παραλήπτη, ιδιαίτερα στις περιπτώσεις όπου εμπιστευματοδόχος (trustee), αρνείται να ενεργήσει στα πλαίσια των καθηκόντων του. Ο συνήγορος ισχυρίστηκε επί του προκειμένου ότι αυτό μπορεί να γίνει στην περίπτωση που χρειάζεται έλεγχος από ένα τρίτο πρόσωπο προς διατήρηση των επίδικων περιουσιακών στοιχείων μέχρι το τέλος της δικαστικής αναμέτρησης. Πρόκειται κατά τον συνήγορο όχι για συνηθισμένο φαινόμενο αφού ο διορισμός ενδιάμεσου παραλήπτη, γίνεται σε σπάνιες περιπτώσεις. Σύμφωνα με τον συνήγορο, οι εξουσίες του παραλήπτη είναι περιορισμένες και δεν καλύπτουν όλο το φάσμα των εργασιών της εταιρείας. Η εξουσία του, περιορίζεται στο να παραλάβει και να διαφυλάξει την περιουσία της εταιρείας προς όφελος των νομίμων δικαιούχων ενώ εκκρεμεί δικαστική διαδικασία. Επιπλέον με αναφορά στην υπόθεση Starport Nominees Ltd κα
(2010)1 Α.Α.Δ 1370, ο συνήγορος ισχυρίστηκε ότι τυχόν προηγηθέντα απαγορευτικά διατάγματα δεν αποκλείουν τον διορισμό ενδιάμεσου παραλήπτη. Στην ουσία εκείνο που ζητά ο ενάγοντας με την παρούσα αίτηση του, είναι το πρόσωπο που θα διορίσει το Δικαστήριο ως ενδιάμεσο παραλήπτη να αναλάβει τον πλήρη έλεγχο των αναφερομένων εταιρειών με μοναδικό σκοπό την διαφύλαξη των περιουσιακών τους στοιχείων και ειδικότερα του επίδικου ακινήτου στην Ουκρανία, μέχρι την εκδίκαση της παρούσας υπόθεσης. Παρόλα αυτά, ο συνήγορος ανέφερε ότι ο ενάγοντας δεν θα επιμένει στην έκδοση διατάγματος ως η αίτηση του, αλλά θα μπορούσε να αποδεχθεί οιανδήποτε άλλη διαταγή σε σχέση με το αιτητικό Ζ. Αυτό αφορά, μόνο τον διορισμό παραλήπτη με περιορισμένες ευθύνες που σχετίζονται αποκλειστικά με τον διορισμό δικηγόρων στην Ουκρανία για να εκπροσωπήσουν τις επίδικες εταιρείες στις πιο πάνω δικαστικές διαδικασίες που εκκρεμούν στην χώρα αυτή. Ο συνήγορος, αρνήθηκε στην συνέχεια τον ισχυρισμό για απόκρυψη ουσιαστικών γεγονότων από τον ενάγοντα στην μονομερή αίτηση του. Αναφορικά με τις αποφάσεις Ουκρανικών Δικαστηρίων τις οποίες επικαλείται η εναγομένη, ισχυρίστηκε ότι έγινε σχετική μνεία στην ένορκη δήλωση της αίτησης από τον ενάγοντα, ο οποίος δεν θεώρησε αναγκαίο να επισυνάψει τις αποφάσεις αφού εξήγησε το αποτέλεσμα τους. Όσον αφορά το γεγονός ότι δεν επισυνάφθηκε γραπτή συγκατάθεση του προσώπου για το οποίο γίνεται εισήγηση να διοριστεί ως παραλήπτης, ο συνήγορος ισχυρίστηκε ότι στην αίτηση υπάρχει διαζευκτικό αίτημα για τον διορισμό οιουδήποτε προσώπου κρίνει το Δικαστήριο κατάλληλο. Εξ' άλλου, η συγκατάθεση οιουδήποτε προσώπου διοριστεί θα μπορεί να εξασφαλιστεί κατά τον συνήγορο μετά το σχετικό διάταγμα του Δικαστηρίου. Ο συνήγορος για την εναγομένη - καθ' ης η αίτηση στην δική του αγόρευση, επανέλαβε όλους του λόγους ένστασης όπως αναφέρονται στο δικόγραφο της ειδοποίησης ένστασης. Τόνισε ιδιαίτερα την θέση του για κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, διερωτώμενος γιατί δεν υποβλήθηκε το αίτημα για ενδιάμεσο παραλήπτη, στα πλαίσια του προσωρινού διατάγματος που εκδόθηκε στις 9.8.
- Η καθυστέρηση για 3 ½ χρόνια στην προώθηση του υπό κρίση αιτήματος, καταδεικνύει κατά τον συνήγορο ότι δεν είναι αναγκαία αυτή η ενδιάμεση θεραπεία, ιδιαίτερα όταν ο ενάγοντας προστατεύεται από το ισχύον συντηρητικό διάταγμα ημερομηνίας 9.8.
- Επιπλέον, ήταν η θέση του συνηγόρου ότι εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, θα συγκρούεται με το εν ισχύ προηγούμενο συντηρητικό διάταγμα, κάτι που δεν επιτρέπεται σύμφωνα με την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην συνέχεια, ο συνήγορος ισχυρίστηκε ότι ο ενάγων απέκρυψε στις ενόρκους δηλώσεις που υποστηρίζουν την αίτηση του, το γεγονός της έκδοσης τελεσίδικης απόφασης από το Ανώτατο Δικαστήριο Επίλυσης Εμπορικών Διαφορών της Ουκρανίας. Με την εν λόγω απόφαση, ακυρώνεται τελεσίδικα και αμετάκλητα η μεταβίβαση της περιουσίας της εταιρείας Semalen Enterprises Ltd στην εταιρεία United Capital Ltd του αιτητή. Έτσι, η περιουσία επιστρέφει αμετάκλητα στην Semalen Enterprises Ltd. Και ενώ κατά τον συνήγορο, ο ενάγοντας επιδιώκει με κάθε τρόπο να αποξενώσει το ακίνητο από την εταιρεία Semalen Enterprises Ltd προς όφελος της δικής του εταιρείας United Capital Ltd, στην ένορκη του δήλωση προσπαθεί να πείσει το Δικαστήριο ότι κίνητρο του είναι η προστασία της περιουσίας αυτής. Στην συνέχεια, ο συνήγορος ισχυρίστηκε ότι η έγκριση του αιτούμενου διατάγματος θα διαταράξει την υφιστάμενη κατάσταση πραγμάτων, όπως αυτή έχει διαμορφωθεί με το προσωρινό διάταγμα ημ. 9..8.2013 που προστατεύει την περιουσία των εν λόγω εταιρειών. Τυχόν επιτυχία της αίτησης θα έχει ως αποτέλεσμα, την χρήση της περιουσίας της Semalen Enterprises Ltd αποκλειστικά από τον ενάγοντα και κατ' αποκλεισμό της καθ' ης η αίτηση ως nominee και κατ' επέκταση του πραγματικού τελικού ιδιοκτήτη. Έτσι, θα επιτραπεί στον αιτητή να αποξενώσει απρόσκοπτα την περιουσία της εταιρείας. Ο αιτητής επιδιώκει στην ουσία κατά τον συνήγορο, να αποκτήσει εντέχνως με ενδιάμεση διαδικασία, το όφελος που θα αποκτούσε αν εκδιδόταν τελική απόφαση στην παρούσα αγωγή. Αναφορικά με την ένορκη δήλωση του αιτητή που συνοδεύει την αίτηση, ο συνήγορος ανέφερε ότι είναι παράτυπη και δεν πρέπει να ληφθεί υπόψη γιατί δεν συνοδεύεται από ένορκη δήλωση μεταφραστή που να δηλώνει ότι γνωρίζει άριστα την Ουκρανική γλώσσα και να επισυνάπτει το πρωτότυπο κείμενο της ένορκης δήλωση του αιτητή. Με παραπομπή σε νομολογία, ο συνήγορος υποστήριξε ότι για τον πιο πάνω λόγο δεν υπάρχει έγκυρη ένορκη δήλωση ενώπιον του Δικαστηρίου και ως εκ τούτου η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Άλλη παρατυπία που επικαλέστηκε ο συνήγορος της εναγομένης, είναι το γεγονός ότι δεν επισυνάπτεται με την αίτηση, η συγκατάθεση του προσώπου του οποίου επιδιώκεται ο διορισμός ως ενδιάμεσου παραλήπτη. Με παραπομπή σε βιβλιογραφία, ο συνήγορος υποστήριξε ότι όπου επιδιώκεται ο διορισμός ενδιάμεσου παραλήπτη, είναι αναγκαίο να επισυνάπτεται η συγκατάθεση του ότι αποδέχεται τον διορισμό αλλά και να καθορίζονται με σαφή τρόπο, τα καθήκοντα και οι όροι διορισμού του. Ο συνήγορος αναφέρθηκε επίσης στην παράλειψη επίδοσης προς την εναγομένη, της συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως της κυρίας Γεωργαλλά ημ. 21.12.
- Με τον τρόπο αυτό, αποκρύφτηκε από την εναγομένη μαρτυρικό υλικό που σχετίζεται με την αίτηση κατά παράβαση της Δ.48 Θ.4
(2)και της αρχής της ισότητας των όπλων. Στην συνέχεια, ο συνήγορος ισχυρίστηκε ότι η αίτηση είναι καταχρηστική γιατί ο αιτητής δεν επιδιώκει με το αιτούμενο διάταγμα να προστατεύσει της περιουσία της εταιρείας Semalen Enterprises Ltd αλλά να χρησιμοποιήσει τα Κυπριακά Δικαστήρια για να ακυρώσει και επηρεάσει δικαστικές διαδικασίες στην Ουκρανία που νόμιμα εκδικάστηκαν ή εκδικάζονται εναντίον του. Το υπό κρίση διάταγμα, στην ουσία επιδιώκει κατά τον συνήγορο να νομιμοποιήσει την αποξένωση του ακινήτου της Semalen Enterprises Ltd προς όφελος του αιτητή, την οποία αποξένωση τα Δικαστήρια της Ουκρανίας έκριναν ως παράνομη. Ο συνήγορος επανέλαβε τέλος τον ισχυρισμό ότι σε περίπτωση έγκρισης του αιτήματος, η εταιρεία Semalen Enterprises Ltd θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά. Υπάρχει σοβαρός κίνδυνος, ο αιτητής με την έκδοση του διατάγματος να αποξενώσει μέσω του ενδιάμεσου παραλήπτη, την ακίνητη περιουσία της Semalen Enterprises Ltd και να την μεταβιβάσει στο όνομα των εταιρειών του όπως έκανε και προηγουμένως. Νομική Πτυχή Ο διορισμός ενδιάμεσου παραλήπτη, δύναται να επιτευχθεί στα πλαίσια παρεμπίπτοντος συντηρητικού διατάγματος δυνάμει του άρθρου 32.1 του Περί Δικαστηρίων Νόμου. Στην υπόθεση Starport Nominees Ltd κα (αρ.2)
(2010)1Β Α.Α.Δ 1370, λέχθηκε ότι στην Κύπρο, η εξουσία έκδοσης προσωρινών συντηρητικών διαταγμάτων παρέμεινε ευρύτατη. Δυνάμει αυτής της ευρύτατης εξουσίας, το Δικαστήριο είναι δυνατόν να εκδώσει οποιοδήποτε διάταγμα που να περιλαμβάνει και τον διορισμό ενδιάμεσου παραλήπτη εάν αυτό κρίνεται πρόσφορο, ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις. Η έκδοση σε προηγούμενο στάδιο άλλου συντηρητικού διατάγματος δεν αποτελεί κώλυμα για τον διορισμό ενδιάμεσου παραλήπτη. Προϋποτίθεται βέβαια ότι ο διορισμός είναι συναφής και συμπληρωματικός της ενδιάμεσης θεραπείας που προηγήθηκε. Λέχθηκαν συγκεκριμένα τα εξής, στις σελίδες 1379 και 1380 της πιο πάνω απόφασης Starport: «Όπως αναφέρεται και στο σύγγραμμα του David Bean: Injunctions, 8η έκδ. σελ. 112, παρ. 7.20, η εξουσία για το διορισμό παραλήπτη είναι συναφής και συνδεδεμένη με τα διατάγματα παγοποίησης τα λεγόμενα «freezing injunctions» ή ακόμη και υποκατάστατα τους, εκεί όπου χρειάζεται ο έλεγχος από ένα τρίτο πρόσωπο προς διατήρηση των περιουσιακών στοιχείων. Δεν αποτελεί βεβαίως η εξουσία αυτή διορισμού παραλήπτη, σύνηθες φαινόμενο. Εδώ όμως είναι προφανές, όπως γίνεται αντιληπτό, ότι τα υπό κρίση διατάγματα με το διορισμό του ελεγκτή/λογιστή έχουν αυτό το σκοπό και είναι συναφή και συμπληρωματικά προς τα προηγηθέντα εκδοθέντα διατάγματα απαγορευτικής και προστακτικής φύσεως.» Στην πρωτόδικη απόφαση Zordis Finance Ltd v. Vandella Systems Corporation, Πρωτογενής Αίτηση Αρ. 64/2014 του Ε.Δ. Λεμεσού, παρατέθηκε το πιο κάτω απόσπασμα από την αγγλική υπόθεση JSC BTA Bank v Ablyazov (No 3) [2011] Bus. L.R. D119: «14. It is true that the appointment of a receiver is a very intrusive remedy. It is also expensive and not easily reversible. These considerations can, however, be ameliorated by an appropriately fortified undertaking in damages. A receivership order will no doubt be completely inappropriate in the ordinary freezing order case where assets are constituted by money in bank accounts (in respect of which the relevant bank can be given notice) or by immovable property. The order will therefore only be appropriate in cases where an injunction is insufficient on its own. Such cases are only likely to arise where there is a measurable risk that, if it is not granted, a defendant will act in breach of the freezing order or otherwise seek to ensure that his assets will not be available to satisfy any judgment which may in due course be given against him. If, therefore, the method by which a defendant beneficially holds his assets is transparent, a receivership order may well not be necessary. But if it is opaque and there is a reasonable suspicion that such opacity will be used by a defendant to act in breach of a freezing order, it may well be the case that a receivership order is appropriate.» Από την προαναφερθείσα νομολογία, προκύπτει ότι η δραστική θεραπεία διορισμού ενδιάμεσου παραλήπτη, είναι επιτρεπτή ειδικά ως προς την διασφάλιση των διαταγμάτων παγοποίησης των περιουσιακών στοιχείων διαδίκου μέχρι την εκδίκαση της ουσίας της αγωγής. Ιδιαίτερα, όπου τα διατάγματα παγοποίησης δεν θεωρούνται επαρκή με την έννοια ότι αν δεν διοριστεί παραλήπτης, ο εναγόμενος πιθανόν να ενεργήσει κατά παράβαση τους και να αποξενώσει περιουσία με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατή, η απονομή δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Αντιθέτως όπου το διάταγμα παγοποίησης προστατεύει επαρκώς την επίδικη περιουσία, δεν ενδείκνυται ο διορισμός ενδιάμεσου παραλήπτη. Το ζήτημα επαφίεται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Ως αναφέρεται χαρακτηριστικά στο σύγγραμμα Kerr on the Law and Practice as to Receivers 15η έκδοση σελ. 6 -7: « ..... No positive or unvarying rule can be laid down as to whether the court will or will not interfere by this kind of interim protection of the property. Where, indeed, the property is as it were in medio, in the enjoyment of no one, it is the common interest of all the parties that the court should prevent a scramble, and a receiver will readily be appointed: as, for instance, over the property of a deceased person pending a litigation as to right to probate or administration. But where the object of the plaintiff is to assert a right to property of which the defendant is in enjoyment, the case presents more difficulty. The court by taking possession at the instance of the plaintiff may be doing a wrong to the defendant; in some cases an irreparable wrong. If the plaintiff should eventually fail in establishing his rights against the defendant, the court may by its interim interference have caused mischief to the defendant for which the subsequent restoration of the property may afford no adequate compensation. ........................................................................................................... If the court is satisfied upon the materials it has before it that the party who makes the application has established a good prima facie title, and that the property the subject matter of the proceedings will be in danger if left until the trial in the possession or under the control of the party against whom the receiver is asked for, or, at least, that there is reason to apprehend that the party who makes the application will be in a worse situation if the appointment of a receiver be delayed, the appointment of a receiver is almost a matter of course if there is no danger to the property, and no fact is in evidence to show the necessity or expediency of appointing a receiver, a receiver will not be appointed. The duty of the court upon a motion for a receiver is merely to protect the property for the benefit of the person or persons to whom the court, when it has all the materials necessary for a determination, shall think it properly belongs. .......» Είναι σαφές από τα πιο πάνω ότι βασικός σκοπός του διορισμού ενδιάμεσου παραλήπτη, είναι η προστασία των επίδικων περιουσιακών στοιχείων. Ανεξαρτήτως τούτου, εφόσον η εξουσία διορισμού ενδιάμεσου παραλήπτη στηρίζεται στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 θα πρέπει να ικανοποιηθούν και οι προϋποθέσεις που καθορίζει η εν λόγω νομοθετική διάταξη για την έκδοση παρεμπίπτοντος προσωρινού διατάγματος, οι οποίες είναι οι ακόλουθες: • Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. • Ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής. • Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Σε τελικό στάδιο, το Δικαστήριο θα πρέπει πρόσθετα να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Η έννοια του σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, απαιτεί από τον αιτητή να δείξει με την αγωγή του συζητήσιμο θέμα που πρέπει να αποφασιστεί από το Δικαστήριο. Η έννοια του ορατού ενδεχομένου επιτυχίας, περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις, (βλ. μεταξύ άλλων Πουρνουρίδης ν. Μέζου
(1994)1 Α.Α.Δ 201). Στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Χριστόφορου
(1995)1 Α.Α.Δ 248, λέχθηκε ότι στη διαδικασία προσωρινού διατάγματος, το έργο του Δικαστηρίου είναι περιορισμένο στην διαπίστωση κατά πόσο πληρούνται οι τρεις βασικές προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60. Δεν αποφασίζει την ουσία της υπόθεσης και δεν καταλήγει σε συμπεράσματα, αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης (βλ. επίσης Adidas v. Jonitexo
(1984)1 CLR 263). Η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32, απαιτεί από τον αιτητή να αποδείξει ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η προϋπόθεση αυτή διαφέρει από την προϋπόθεση του άρθρου 5 του Κεφ. 6, η οποία καθορίζει αυστηρά ως προαπαιτούμενο, την παρεμπόδιση εκτέλεσης απόφασης που πιθανόν να επιτύχει ο ενάγων. Το άρθρο 32 είναι διατυπωμένο με ευρύτητα ούτως ώστε να μην περιορίζεται στην εκτέλεση απόφασης αλλά αναφέρεται γενικά σε δυσκολία ή αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης (βλ. Η εξουσία των Δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων στην Κύπρο, υπό Γ.Κ. Κωνσταντινίδη, CORPUS DE JURE CYPRII, τεύχος 1, σελ. 179,202). Περαιτέρω, στην Highgate Primary School Ltd κ.α. ν. Στέλιος Φυλακτίδης κ.α
(2009)1Α Α.Α.Δ 317, λέχθηκε ότι: "Η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την αποκατάσταση μόνο της υλικής ζημιάς, αλλά είναι ευρύτερη και σε αυτήν περιλαμβάνεται και η προστασία των δικαιωμάτων των αιτητών. Το γεγονός δηλαδή ότι οι εφεσείοντες μπορεί να είναι σε οικονομική κατάσταση που τους επιτρέπει να αποζημιώσουν τους εφεσίβλητους σε περίπτωση επιτυχίας των εφεσίβλητων στην αγωγή, δεν εξυπακούει αυτόματα ότι δεν θα προκληθεί οποιαδήποτε αδικία στους εφεσίβλητους - ενάγοντες, υπό την ευρύτερη έννοια". Η καθυστέρηση στην έναρξη της διαδικασίας δυνατόν να επιφέρει αρνητικά αποτελέσματα στην έγκριση του αιτήματος. Στην υπόθεση Bacardi & Co. Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ 788, 792, αναλύονται οι συνέπειες στην καθυστέρηση έναρξης δικαστικής διαδικασίας, σε αίτημα για προσωρινό διάταγμα. ". Η καθυστέρηση εκτός αν επεξηγηθεί, στην προώθηση αίτησης για προσωρινό διάταγμα, είναι γενικώς μοιραία αν και τα Δικαστήρια θα σταθμίσουν το ζήτημα της καθυστέρησης έναντι της πιθανότητας του Ενάγοντα να επιτύχει τελικά στην αγωγή του και θα λάβουν υπόψη κατά πόσο ο εναγόμενος έχει οδηγηθεί σε έξοδα ή έχει καθησυχαστεί ότι όλα ήταν ασφαλή ή παραπλανήθηκε λόγω της απραξίας του ενάγοντα. Ωστόσο η τάση της σύγχρονης νομολογίας είναι να μην απορρίπτεται αξίωση για διάταγμα κατά την ακρόαση της αγωγής απλώς και μόνο λόγω της καθυστέρησης στην καταχώριση της αγωγής." Αναφορικά με τους ισχυρισμούς για απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων, η νομολογία καθορίζει ότι η διαδικασία σε μονομερή αίτηση, επιβάλλει στον αιτητή την αποκάλυψη στο Δικαστήριο, όλων των ουσιαστικών γεγονότων που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση. Όπως τονίζεται, οι αρχές για πλήρη αποκάλυψη εφαρμόζονται στις περιπτώσεις όπου ένας διάδικος καταχωρεί μονομερή αίτηση και ζητά κάποια θεραπεία, στην απουσία του αντιδίκου του. Σε τέτοιες περιπτώσεις, ο αιτητής έχει υποχρέωση προς το Δικαστήριο να προβεί σε πλήρη αποκάλυψη όχι μόνον όλων των ουσιωδών γεγονότων αλλά να αναφερθεί και σε τυχόν υπεράσπιση που ενδεχομένως να έχει λόγο να πιστεύει ότι μπορεί να προβάλει η άλλη πλευρά. Έτσι όπου ο αιτητής εξασφαλίσει κάποιο όφελος από την απόκρυψη γεγονότων, το Δικαστήριο σε μεταγενέστερο στάδιο θα ακυρώσει οποιοδήποτε διάταγμα έχει εκδώσει σε μια προσπάθεια να του στερήσει αυτό το όφελος. Ο λόγος είναι επειδή η παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων στην μονομερή αίτηση, θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου που ακυρώνει τη διαταγή που έδωσε χωρίς να εξετάσει την ουσία της υπόθεσης. Τα γεγονότα όμως, πρέπει να είναι ουσιώδη για την ετυμηγορία του Δικαστηρίου στην μονομερή αίτηση (βλ. μεταξύ άλλων, Χριστιάνα Στυλιανού v. Ανδρέα Στυλιανού
(1992)1Α ΑΑΔ 583). Τελικά το Δικαστήριο, έχει διακριτική ευχέρεια παρόλη την απόδειξη ουσιαστικής μη αποκάλυψης που δικαιολογεί την άμεση ακύρωση του διατάγματος να διατάξει τη συνέχιση της ισχύος του ή να εκδώσει νέο διάταγμα με όρους. Συμπεράσματα Το πρώτο στοιχείο που θα με απασχολήσει, είναι οι ισχυρισμοί της εναγομένης - καθ' ης η αίτηση για απόκρυψη ουσιαστικών γεγονότων στην ένορκη δήλωση της αίτησης. Κρίνω ότι οι πιο πάνω ισχυρισμοί δεν ευσταθούν. Η απαίτηση της προαναφερθείσας νομολογίας για αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων, αφορά αποκλειστικά τις μονομερείς αιτήσεις. Υπενθυμίζω εδώ ότι παρά το γεγονός ότι παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε μονομερώς, στην συνέχεια μετατράπηκε σε αίτηση δια κλήσεως αφού το Δικαστήριο διέταξε την επίδοση της στην εναγομένη, κρίνοντας ότι τα αιτούμενα διατάγματα δεν θα μπορούσαν να εξεταστούν μονομερώς. Η διαδικασία σε μονομερή αίτηση, επιβάλλει στον αιτητή την αποκάλυψη στο Δικαστήριο όλων των ουσιαστικών γεγονότων που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση με δεδομένη την απουσία του αντιδίκου. Αντιθέτως σε αιτήσεις δια κλήσεως δεν τίθεται θέμα παραπλάνησης του Δικαστηρίου αφού και οι δύο πλευρές είναι παρούσες και έχουν την ευκαιρία να προβάλουν τις θέσεις τους. Εξ' άλλου, η ίδια η φύση του καθήκοντος μη αποκάλυψης αναφέρεται σε αποφυγή παραπλάνησης του Δικαστηρίου όταν απουσιάζει ο αντίδικος του αιτητή. Στις αιτήσεις δια κλήσεως όπου η παρουσία του αντιδίκου είναι δεδομένη δεν τίθεται θέμα απόκρυψης και εξαπάτησης του Δικαστηρίου στην απουσία της άλλης πλευράς. Σχετική με το θέμα είναι η απόφαση Εθνική Τράπεζα ν. Κυριακίδης
(2011)1 Α.Α.Δ 816, στην οποία λέχθηκε ότι είναι στις μονομερείς διαδικασίες που εφαρμόζονται σε όλη τους την έκταση, οι νομολογιακές αρχές για πλήρη αποκάλυψη. Στην πιο πάνω υπόθεση, ενώπιον του Δικαστηρίου βρίσκονταν και οι δύο διάδικοι που είχαν δικαίωμα να αμφισβητήσουν κάθε στοιχείο που τέθηκε ενώπιον τους με αποτέλεσμα να μην τίθεται κατά το Ανώτατο Δικαστήριο, ζήτημα παραπλάνησης (βλ. επίσης Πιττάκα ν. Γ & Β Χατζηδημοσθένους Λτδ
(2004)1 Α.Α.Δ 1895). Οι ίδιες αρχές ισχύουν και στην παρούσα υπόθεση. Η μετατροπή της μονομερούς αιτήσεως σε αίτηση δια κλήσεως με οδηγίες του Δικαστηρίου, έχει ως αποτέλεσμα να μην τυγχάνουν εφαρμογής, οι αρχές για πλήρη αποκάλυψη. Δεν έχουμε δηλαδή στην παρούσα περίπτωση, εξέταση μονομερούς αιτήσεως ούτως ώστε να δικαιολογείται ισχυρισμός για προσπάθεια εξαπάτησης του Δικαστηρίου, σε μονομερή έκδοση διατάγματος. Ενόψει τούτου, κρίνω ότι δεν ισχύουν οι ισχυρισμοί της καθ' ης η αίτηση για απόκρυψη ουσιαστικών στοιχείων από πλευράς αιτητή. Το επόμενο ζήτημα που θα με απασχολήσει, είναι οι ισχυρισμοί της εναγομένης για ακυρότητα της ένορκης δήλωσης του ενάγοντα που συνοδεύει την παρούσα αίτηση. Υποστηρίχθηκε επί του προκειμένου από τον συνήγορο της εναγομένης ότι η απουσία διαβεβαίωσης του μεταφραστή που μετέφρασε την εν λόγω ένορκη δήλωση του ενάγοντα, συμπαρασύρει σε ακυρότητα ολόκληρη την ένορκη δήλωση. Η πιο πάνω θέση δεν ευσταθεί. Μελέτη του φακέλου της υπόθεσης, καταδεικνύει ότι την αίτηση συνοδεύει ένορκη δήλωση της Γκαλύνα Καλλή Σιερπατατοβα, η οποία δηλώνει ότι το επισυνημμένο Ελληνικό κείμενο (τεκμ. Α) είναι πιστή μετάφραση του αυθεντικού κειμένου της ένορκης δήλωσης του ενάγοντα στην Ουκρανική γλώσσα (τεκμ. Β). Ενόψει των πιο πάνω διαπιστώσεων θα προχωρήσω στην εξέταση του κατά πόσον δικαιολογείται επί της ουσίας, η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Εξετάζοντας όλο το υλικό που τέθηκε ενώπιον μου, κρίνω ότι έχουν αποδειχθεί οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/
- Χωρίς να υπεισέρχομαι στην ουσία της υπόθεσης, κρίνω ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής. Δεν θεωρώ όμως ότι έχει αποδειχθεί η τρίτη προϋπόθεση που αφορά το στοιχείο της αδυναμίας απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Είναι σαφές ότι η περιουσία της εταιρείας Semalen Enterprises Ltd, την οποία ο αιτητής αναφέρει ότι θέλει να διαφυλάξει, προστατεύεται επαρκώς από το πρώτο συντηρητικό διάταγμα ημ. 9.8.
- Σύμφωνα με τις αρχές που παρατέθηκαν πιο πάνω, δεν ενδείκνυται ο διορισμός ενδιάμεσου παραλήπτη, όπου εκδόθηκε διάταγμα παγοποίησης που προστατεύει επαρκώς την επίδικη περιουσία (βλ. JSC BTA Bank v Ablyazov (No 3) ανωτέρω). Προκύπτει βέβαια από την προαναφερθείσα νομολογία ότι η ύπαρξη προηγούμενων συντηρητικών μέτρων δεν αποκλείει τον διορισμό παραλήπτη σε μεταγενέστερο στάδιο. Προϋποτίθεται όμως ότι ο διορισμός είναι συναφής και συμπληρωματικός της ενδιάμεσης θεραπείας που προηγήθηκε (βλ. Starport Nominees Ltd ανωτέρω). Στην παρούσα περίπτωση, ο διορισμός ενδιάμεσου παραλήπτη με τον τρόπο που ζητείται, όχι μόνον δεν είναι συμπληρωματικός του συντηρητικού διατάγματος ημ. 9.8.13 αλλά στην ουσία επιδιώκει να ανατρέψει την προστασία που παρέχει το εν λόγω διάταγμα. Υπενθυμίζω ότι με το διάταγμα ημ. 9.8.2013, απαγορεύεται η αποξένωση των περιουσιακών στοιχείων των επίδικων εταιρειών συμπεριλαμβανομένης και της Semalen Enterprises Ltd, μέχρι την εκδίκαση της παρούσας αγωγής. Υπενθυμίζω επίσης ότι σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του ενάγοντα που συνοδεύει την παρούσα αίτηση, επιζητείται ο διορισμός ενδιάμεσου παραλήπτη, προκειμένου να παρέμβει σε δικαστική διαδικασία στην Ουκρανία που ασκείται εναντίον της Semalen Enterprises Ltd. Στην εν λόγω δικαστική διαδικασία επιδιώκεται από τον αιτητή, η ακύρωση προηγούμενης απόφασης και στην ουσία η έγκριση πωλητηρίου εγγράφου, με το οποίο ακίνητη περιουσία της Semalen Enterprises Ltd, πωλήθηκε στην εταιρεία United Capital Ltd που είναι δικών του συμφερόντων. Η επέμβαση σε δικαστική διαδικασία προς τον σκοπό κατακύρωσης της μεταβίβασης περιουσίας της Semalen Enterprises Ltd σε εταιρεία του αιτητή, σαφώς και δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Semalen Enterprises Ltd όπως ο αιτητής ισχυρίζεται με την ένορκη του δήλωση. Πέραν τούτου, η αλλαγή της υπάρχουσας κατάστασης πραγμάτων όσον αφορά την διαχείριση της περιουσίας της Semalen Enterprises Ltd και ιδιαίτερα όσον αφορά τον χειρισμό την πιο πάνω δικαστικής διαδικασίας εκ μέρους της, στην ουσία θα έχει ως αποτέλεσμα την επέμβαση από το παρόν Δικαστήριο σε εκκρεμούσα δικαστική διαδικασία στο εξωτερικό. Ο αιτητής εμφανέστατα αποκαλύπτει με την ένορκη του δήλωση, την πρόθεση του να επέμβει μέσω του ενδιάμεσου παραλήπτη στην εν λόγω διαδικασία, διορίζοντας δικηγόρους για την Semalen Enterprises Ltd που θα παρέμβουν υπέρ της διατήρησης του συμβολαίου πώλησης του επίδικου ακινήτου από την Semalen Enterprises Ltd στην εταιρεία των συμφερόντων του, United Capital Ltd. Ισχυριζόμενος ότι με τον τρόπο αυτό, ότι προστατεύει την περιουσία της Semalen Enterprises Ltd αφού αν το ακίνητο παραμένει στην κατοχή της εναγόμενης θα το μεταβιβάσει σε τρίτα πρόσωπα. Παραβλέποντας όμως το γεγονός ότι η μεταβίβαση του ακινήτου στην United Capital Ltd την οποία επιδιώκει με την εν λόγω δικαστική διαδικασία στην Ουκρανία, στην ουσία καταστρατηγεί το συντηρητικό διάταγμα του παρόντος Δικαστηρίου ημ. 9.8.2013, με το οποίο απαγορεύεται η αποξένωση των περιουσιακών στοιχείων της Semalen Enterprises Ltd μέχρι την εκδίκαση της παρούσας αγωγής. Και παραβλέποντας επιπλέον ότι αν η εν λόγω ακίνητη περιουσία παραμένει στην κυριότητα της Semalen Enterprises Ltd ως είναι η σημερινή κατάσταση πραγμάτων, η εναγομένη δεσμεύεται από το συντηρητικό διάταγμα ημ. 9.8.2013 να μην την αποξενώσει μέχρι εκδίκασης της παρούσας αγωγής. Ούτε παρατέθηκε οιονδήποτε αποδεικτικό στοιχείο, πέραν των ισχυρισμών του ενάγοντα ότι η εναγομένη έχει πρόθεση να μεταβιβάσει το ακίνητο σε τρίτα πρόσωπα κατά παράβαση του πιο πάνω συντηρητικού διατάγματος. Συνοψίζοντας όλα τα πιο πάνω, κρίνω ότι δεν έχουν αποδειχθεί οι προϋποθέσεις έγκρισης του αιτήματος για διορισμό ενδιάμεσου παραλήπτη. Για τους ιδίους λόγους, κρίνω ότι δεν είναι λογικό και δίκαιο να εκδώσω τα αιτούμενα διατάγματα. Ως εκ τούτου, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της εναγομένης - καθ' ης η αίτηση και εναντίον του ενάγοντα - αιτητή ως θα υπολογιστούν από το πρωτοκολλητείο και εγκριθούν από το Δικαστήριο. ............. Αλέξανδρος Α. Παναγιώτου Π.Ε.Δ