← Κύπρος

Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ ν. Ιωάννη Συμεωνίδη κ.α., Αρ. Αγωγής: 8216/07, 28/4/2017

Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ ν. Ιωάννη Συμεωνίδη κ.α., Αρ. Αγωγής: 8216/07, 28/4/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Αλ. Παναγιώτου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 8216/07 Μεταξύ: Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ Ενάγουσας και Ιωάννη Συμεωνίδη Εναγομένου Και δι' ανταπαιτήσεως Μεταξύ: Ιωάννη Συμεωνίδη Εξ' ανταπαιτήσεως ενάγοντα και Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ Εξ' ανταπαιτήσεως εναγομένης Αναφορικά με τον Περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμο Κεφ. 62 Αναφορικά με την αίτηση της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, εκ Λευκωσίας Αιτήτριας και

  1. Ιωάννη Συμεωνίδη, Ρωμανού 3, Έγκωμη
  2. Παναγιώτη Συμεωνίδη, Ρωμανού 3, Έγκωμη
  3. Νικολέττα Συμεωνίδη, Ρωμανού 3 Έγκωμη
  4. Ανδρέου Κώστας, Αγίου Γεωργίου 56, Λακατάμια Καθ' ων η αίτηση Ημερομηνία: 28 Απριλίου 2017 Για αιτήτρια: κα Μαρίνα Ιεροκηπιώτου Για καθ' ων η αίτηση 1,2,3: κος Γιώργος Παγιάσης Για καθ' ου η αίτηση 4: κος Κυριάκος Γεωργίου ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 27.1.15 εκδόθηκε απόφαση στην παρούσα αγωγή με την οποία διατάχθηκε η πληρωμή στην ενάγουσα από τον εναγόμενο - καθ' ου η αίτηση 1, του ποσού των €99.047,18 πλέον τόκους και έξοδα. Ακολούθησε η καταχώρηση της παρούσας αίτησης με την οποία η ενάγουσα ζητά την ακύρωση της μεταβίβασης ενός ακινήτου, στην οποία προέβη ο εναγόμενος - καθ' ου η αίτηση 1 στα τέκνα του καθ' ου η αίτηση 2 &
  5. Αναφέρεται στην ένορκη δήλωση της αίτησης ότι ο εναγόμενος ήταν κάτοχος 2/8 μεριδίων στο ακίνητο με αρ. εγγραφής 6/236, τμήμα F, Φ/Σχ. 30/21Ε1, τεμ. 268 που βρίσκεται εντός των ορίων του Δήμου Λακατάμιας. Μεταβίβασε το πιο μερίδιο του επί του ακινήτου στις 28.3.2007 κατά 1/8 αντίστοιχα, στα δύο παιδιά του που είναι οι καθ' ων η αίτηση 2 &
  6. Στην συνέχεια, οι καθ' ων η αίτηση 2 & 3 προχώρησαν στην υπογραφή εγγράφου ανταλλαγής μέρους του ακινήτου. Συμφώνησαν με τον καθ' ου η αίτηση 4 να τους παραχωρήσει μια λωρίδα γης από δικό του γειτονικό ακίνητο ώστε να μπορέσουν να προβούν σε διαχωρισμό οικοπέδων με αντάλλαγμα να του παραχωρήσουν ένα οικόπεδο. Είναι η θέση της αιτήτριας ότι η πιο πάνω μεταβιβάσεις δια δωρεάς στα τέκνα του εναγομένου, έγινε δόλια και με σκοπό την καταδολίευση της αιτήτριας και προκειμένου ο εναγόμενος να αποφύγει την πληρωμή του χρέους του. Στην ένσταση τους, οι καθ' ων η αίτηση 1, 2 και 3, αναφέρουν ότι οι μεταβιβάσεις έγιναν καλόπιστα και χωρίς πρόθεση καταδολίευσης οιουδήποτε πιστωτή. Η αγωγή της αιτήτριας καταχωρήθηκε στις 20.7.2007 μετά δηλαδή την μεταβίβαση στα τέκνα του καθ' ου η αίτηση 1 που έγινε στις 28.3.
  7. Αναφέρεται περαιτέρω ότι η αίτηση είναι καταχρηστική γιατί έγινε με μεγάλη καθυστέρηση και επιπλέον επιδιώκει να δεσμεύσει περιουσία, η αξία της οποίας είναι πολύ μεγαλύτερη από το εξ' αποφάσεως χρέος. Τα τέκνα του καθ' ου η αίτηση 1 (καθ' ου η αίτηση 2 & 3), προχώρησαν στις 19.6.14 σε συμφωνία με τον καθ' ου η αίτηση 4 όπως διαχωρίσουν το επίδικο ακίνητο σε οικόπεδα και του παραχωρήσουν οικόπεδο εντός του ακινήτου με έκταση πέραν των 525 τ.μ., σε ανταλλαγή παραχώρησης από τον καθ' ου η αίτηση 4 μιας λωρίδας γης έκτασης 895 τ.μ. επί ακινήτου ιδιοκτησίας του. Επιπλέον, ήταν όρος της εν λόγω συμφωνίας όπως ο καθ' ου η αίτηση 4, καταβάλει επιπλέον στους καθ' ων η αίτηση 2 & 3, το ποσόν των €10.000,
  8. Τους ίδιους ισχυρισμούς, προβάλει και ο καθ' ου η αίτηση 4 στην δική του ένσταση. Αναφέρει περαιτέρω ότι ο ίδιος δεν γνώριζε κατά τον χρόνο της σύμβασης με τους καθ' ων η αίτηση 3 & 4, την ύπαρξη της παρούσας αγωγής. Υποστηρίζει επίσης ότι είναι καλόπιστος αγοραστής του πιο πάνω οικοπέδου και ότι θα υποστεί τεράστιες ζημιές αν επιτύχει η παρούσα αίτηση. Μαρτυρία Θα παραθέσω στην συνέχεια, σύνοψη της δοθείσας μαρτυρίας αφού σκοπός δεν είναι η αναπαραγωγή του συνόλου της μαρτυρίας που δόθηκε στο Δικαστήριο. Εκτενέστερη ανάλυση θα γίνει όπου χρειάζεται, στο στάδιο αξιολόγησης της μαρτυρίας. Ως Μ.Α.1 κατέθεσε η Τούλια Θεμιστοκλέους, που βρίσκεται στην υπηρεσία της αιτήτριας. Είναι εξουσιοδοτημένη να προβεί στην ένορκη δήλωση της αίτησης εκ μέρους της αιτήτριας, έχοντας στη φύλαξη της όλα τα σχετικά με την παρούσα υπόθεση έγγραφα. Αφού υιοθέτησε την εν λόγω ένορκη δήλωση, αναφέρθηκε συνοπτικά στο περιεχόμενο της. Ειδική αναφορά έγινε στην έγγραφη συμφωνία της αιτήτριας με τον καθ' ου η αίτηση 1, δυνάμει της οποίας του παρεχώρησε δάνειο με πιστωτικές διευκολύνσεις και με αποκλειστικό σκοπό, την αγοραπωλησία χρηματιστηριακών αξιών. Επειδή ο καθ' ου η αίτηση 1 παρέβηκε τους όρους της ως άνω συμφωνίας, η αιτήτρια τερμάτισε τον λογαριασμό του με επιστολή ημερομηνίας 10.8.06 (τεκμ. 1) και τον κάλεσε να εξοφλήσει το οφειλόμενο υπόλοιπο. Λόγω του ότι δεν πληρώθηκε οποιοδήποτε ποσό, καταχωρίστηκε στο Δικαστήριο η παρούσα αγωγή, στην οποία εκδόθηκε απόφαση στις 27.1.15 εναντίον του καθ' ου η αίτηση 1, για το ποσόν των €99.047,18 πλέον τόκους και έξοδα. Ο καθ' ου η αίτηση 1 όμως και πάλιν δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό έναντι του εξ' αποφάσεως χρέους του. Μετά από έρευνες στις οποίες προέβηκε η αιτήτρια στο Κτηματολόγιο στις 7.2.07 (τεκμ. 5) πριν την έκδοση απόφασης, διαπιστώθηκε ότι ο καθ' ου η αίτηση 1 ήταν κάτοχος ακίνητης περιουσίας. Η αιτήτρια προέβηκε και πάλι σε έρευνα μετά την έκδοση απόφασης στις 16.3.15 (τεκμ. 4) όπου διαπιστώθηκε πως ο καθ' ου η αίτηση 1 δεν ήταν πλέον κάτοχος ακίνητης περιουσίας. Διαφάνηκε μέσα από την νέα έρευνα ότι το ακίνητο μεταβιβάστηκε στις 28.3.
  9. Η μάρτυρας ανέφερε ότι ουδέποτε ενημερώθηκε η αιτήτρια από τον καθ' ου η αίτηση 1 για την πιο πάνω μεταβίβαση. Επιπλέον ο αιτητής ποτέ δεν επικοινώνησε με την αιτήτρια για να συμβιβάσει εξώδικα την υπόθεση. Αντεξεταζόμενη η μάρτυρας ανέφερε ότι ο καθ' ου η αίτηση 1 κατέστη ιδιοκτήτης του επίδικου ακίνητου από τις 16.4.
  10. Δεν προχώρησαν σε αίτημα δέσμευσης του ακινήτου με προσωρινό διάταγμα γιατί την δεδομένη στιγμή, υπήρχε ήδη προσωρινό διάταγμα της Alpha Bank για την ίδια περιουσία. Συμφώνησε όμως ότι είναι πρακτική οι γονείς να μεταβιβάζουν περιουσία στα παιδιά τους δυνάμει δωρεάς. Διαφώνησε όμως με υποβολή ότι οι μεταβιβάσεις έγιναν καλόπιστα. Ανέφερε πως η αγωγή εναντίον του καθ' ου η αίτηση 1 καταχωρίστηκε στο Δικαστήριο μετά τις πιο πάνω μεταβιβάσεις. Η αιτήτρια δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει το γεγονός αυτό γιατί η έρευνα είχε γίνει στο Κτηματολόγιο τον Φεβρουάριο του 2007 ενώ οι μεταβιβάσεις έγιναν τον Μάρτιο του
  11. Ισχυρίστηκε ότι αν το γνώριζαν, σίγουρα θα προχωρούσαν με δικαστικά μέτρα. Αναφορικά με τον καθ' ου η αίτηση 4, ανέφερε ότι δεν τον γνωρίζει, δεν έψαξε να βρει αν ο ίδιος έχει οποιαδήποτε σχέση ή οφειλή με την αιτήτρια και δεν γνωρίζει επίσης αν ήξερε το χρέος του καθ' ου η αίτηση 1 προς την αιτήτρια. Ως Μ.Υ.1 κατέθεσε ο καθ' ου η αίτηση 2 Παναγιώτης Συμεωνίδης, υιός του καθ' ου η αίτηση
  12. Σύμφωνα με την γραπτή του δήλωση (έγγραφο 1), ο πατέρας του καταχώρησε έφεση στην πρωτόδικη απόφαση με σοβαρές πιθανότητες να ανατραπεί η παρούσα διαδικασία αφού θα μείνει χωρίς υπόβαθρο. Αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι οι μεταβιβάσεις έγιναν δόλια και κακόπιστα εφόσον έλαβαν χώρα πριν την έκδοση της απόφασης. Τόσον ο ίδιος όσον και η αδελφή του - καθ' ης η αίτηση 3 δεν είχαν γνώση για οποιεσδήποτε οφειλές ούτε και για το γεγονός της καταχώρησης αγωγής εναντίον του πατέρα τους. Ο πατέρας του που διαμένει και εργάζεται στη Γερμανία, προχώρησε στις μεταβιβάσεις λόγω προσωπικών οικογενειακών θεμάτων αλλά και ζητημάτων υγείας. Ο μάρτυρας ανέφερε επίσης ότι το 2005 παντρεύτηκε η αδελφή του και επειδή και ο ίδιος ήταν σε ηλικία γάμου, ο πατέρας τους προχώρησε στην επίδικη μεταβίβαση ως είναι συνηθισμένο στην Κύπρο οι γονείς να βοηθούν οικονομικά τα παιδιά τους. Στη συνέχεια, ο μάρτυρας τόνισε ότι η μεταβίβαση έγινε στις 28.3.07 ενώ η αγωγή εναντίον του πατέρα του καταχωρήθηκε στις 20.7.
  13. Όσον αφορά τη συμφωνία ανταλλαγής ημερομηνίας 19.6.14 με τον καθ' ου η αίτηση 4 (τεκμήριο 3 στην ένορκη δήλωση του καθ' ου η αίτηση 1), ο μάρτυρας ανέφερε ότι ήταν μια νόμιμη συναλλαγή που τους βοήθησε ως νέους ιδιοκτήτες, να εξασφαλίσουν πέρασμα στο ακίνητο τους και να το αξιοποιήσουν κατάλληλα. Επανέλαβε ότι οι μεταβιβάσεις έγιναν καλόπιστα και η αξία της περιουσίας αυτής είναι πολλαπλάσια του εξ αποφάσεως χρέους, γεγονός το οποίο οι αιτητές σκόπιμα και παραπλανητικά αποσιωπούν να αναφέρουν. Κατά την αντεξέταση του, ο μάρτυρας αρνήθηκε ότι ο πατέρας του προέβηκε στις μεταβιβάσεις επειδή γνώριζε για την οφειλή του και αποξένωσε το μόνο περιουσιακό στοιχείο που είχε. Τόνισε ότι ο πατέρας του θεωρούσε ότι δεν είχε οφειλές κάτι που συμμερίζεται και ο ίδιος. Επιπλέον, ο πατέρας του είχε προβλήματα υγείας με την καρδιά του αλλά και προβλήματα διαβήτη. Γνωρίζει τον καθ' ου η αίτηση 4 λόγω του ότι συμφώνησαν να τους δώσει πέρασμα (επειδή έχει πρόσβαση στον δρόμο) για να χωρίσουν οικόπεδα στο χωράφι τους. Επίσης, του πούλησαν ένα οικόπεδο για το οποίο υπάρχει πωλητήριο έγγραφο. Στο Κτηματολόγιο, το ακίνητο έχει διαχωριστεί αλλά δεν έχουν ακόμα εκδοθεί ξεχωριστοί τίτλοι. Ο ίδιος νιώθει πολύ άσχημα που εμπλέκεται ο καθ' ου η αίτηση 4 στο Δικαστήριο χωρίς να φταίει. Ως Μ.Υ.2 κατέθεσε η καθ' ης η αίτηση 3 Νικολέτα Συμεωνίδου, θυγατέρα του καθ' ου η αίτηση
  14. Υιοθέτησε την γραπτή της δήλωση (έγγραφο 2) που είναι πανομοιότυπη με την γραπτή δήλωση του Μ.Υ.1 (έγγραφο 1). Κατά την αντεξέταση της, η μάρτυρας ανέφερε ότι οι νομικοί τους σύμβουλοι, την ενημέρωσαν πρόσφατα τόσον για την καταχώρηση της αγωγής εναντίον του πατέρα της όσον και για την καταχώρηση έφεσης. Θυμάται μια φορά μόνο να ήρθε στο Δικαστήριο, όχι όμως για να δώσει μαρτυρία. Στην συνέχεια, ισχυρίστηκε ότι στην Κύπρο είθισται οι γονείς να δίνουν την περιουσία τους στα παιδιά και στα εγγόνια τους και αυτό έπραξε και ο πατέρας της. Η μητέρα της δεν το έπραξε ακόμα γιατί δεν έχει προβλήματα υγείας όπως ο πατέρας της. Τα προβλήματα υγείας του πατέρα της, ξεκίνησαν από το 2005 και κλιμακώθηκαν το
  15. Είχε ζάχαρη, άγχος και σκοτοδίνη όπως και κάποιες αρρυθμίες. Η ζάχαρη εξελίχθηκε σε διαβήτη. Τα προβλήματα υγείας αλλά και το ότι μετακόμισε στο εξωτερικό για λόγους εργασίας, του δημιούργησαν ανασφάλεια. Αποφάσισε ως εκ τούτου να μεταβιβάσει το επίδικο ακίνητο στα παιδιά του ως δώρο και ενόσω ο ίδιος ήταν ακόμη εν ζωή. Ακολούθως, η μάρτυρας ανέφερε ότι δεν έχει κτίσει ακόμη οικία στο ακίνητο αφού προς το παρόν διαμένει σε διαμέρισμα αλλά θα το πράξει στο μέλλον. Δήλωσε τέλος ότι ο πατέρας της έχει καλή φήμη ως καλοπληρωτής και διαφώνησε με την υποβολή ότι οι μεταβιβάσεις έγιναν κακόπιστα. Ως Μ.Υ.3 κατέθεσε ο καθ' ου η αίτηση 1 Ιωάννης Συμεωνίδης, Σύμφωνα με την γραπτή του δήλωση (έγγραφο 3), είναι 67 ετών και διαμένει μόνιμα στη Γερμανία. Εργάζεται στην εταιρεία Fresca, η οποία δραστηριοποιείται στις εξαγωγές γεωργικών προϊόντων σε όλη την Ευρώπη. Οι καθ' ων η αίτηση 2 και 3 είναι παιδιά του. Αναφέρει επίσης ότι η παρούσα αίτηση, εδράζεται στο αποτέλεσμα της πρωτόδικης απόφασης, εναντίον της οποίας έχει καταχωρήσει έφεση διότι πιστεύει ότι δεν οφείλει οποιοδήποτε ποσό. Θεωρεί ότι η πρωτόδικη απόφαση θα ανατραπεί και η παρούσα διαδικασία θα μείνει χωρίς υπόβαθρο. Αναφέρει επίσης ότι ουδέποτε αποδέχθηκε ότι οφείλει οποιοδήποτε ποσό στην αιτήτρια και θεωρεί ότι ο ίδιος είναι ένα από τα θύματα του χρηματιστηρίου. Αρνείται κατηγορηματικά ότι οι επίδικες μεταβιβάσεις ήταν δόλιες ή κακόπιστες. Το ακίνητο το αγόρασε μετά την αφυπηρέτηση του με αποκλειστικό σκοπό να εξασφαλίσει το μέλλον των παιδιών του. Όταν διαπιστώθηκαν τα προβλήματα υγείας του (διαβήτης τύπου Β, ψηλή αρτηριακή πίεση, έντονοι πόνοι στο στήθος με αρρυθμίες και σκοτοδίνες) και εφόσον είχε ήδη μεταναστεύσει στη Γερμανία, αποφάσισε να μεταβιβάσει το μερίδιο του επί του επίδικου ακινήτου στα παιδιά του εφόσον ευθύς εξ αρχής το προόριζε για να εξασφαλίσει το μέλλον τους. Ακολούθως, ο μάρτυρας αναφέρει ότι τα παιδιά του προχώρησαν σε συμφωνία με τον καθ' ου η αίτηση 4 όπως τους παραχωρήσει μία λωρίδα γης έκτασης 895 τ.μ. και σε αντάλλαγμα να του δώσουν ένα οικόπεδο αφού τους καταβάλει επιπλέον το ποσόν των €10.000,
  16. Η συμφωνία κατατέθηκε ως τεκμήριο 3 στην ένορκη δήλωση του μάρτυρα, ημερομηνίας 5.5.
  17. Ο μάρτυρας αναφέρει στη συνέχεια ότι δεν θα ήταν ορθό και προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα γιατί θα προκαλέσει αδικία τόσον στα παιδιά του όσον και προς τον καθ' ου η αίτηση 4 και ζητά την απόρριψη της παρούσας αίτησης. Κατά την αντεξέταση του, ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν θυμάται να πήρε την επιστολή - τεκμήριο 1 από την αιτήτρια που αφορά στο οφειλόμενο ποσό για τον λόγο ότι απουσίαζε για εργασία στο εξωτερικό. Επέμενε ότι δεν οφείλει κανένα ποσό στην αιτήτρια και πιστεύει ότι η έφεση του θα επιτύχει. Στη συνέχεια, ανέφερε ότι το επίδικο ακίνητο κατά την αγορά του, γράφτηκε στον ίδιο, στη γυναίκα του και στα δυο τους παιδιά και είχαν όλοι από ¼ μερίδιο. Όταν ανακάλυψε τα προβλήματα υγείας του και επειδή ανησυχούσε για τη ζωή του, αποφάσισε πως ήταν κατάλληλος ο καιρός για να μεταβιβάσει το δικό του μερίδιο στα παιδιά του. Διαφωνεί ότι προέβη στην εν λόγω μεταβίβαση κακόπιστα. Όσον αφορά τα προβλήματα υγείας που επικαλείται, ισχυρίστηκε ότι για αυτά θα καταθέσει ο γιατρός του που θα κληθεί ως μάρτυρας. Ως Μ.Υ.4 κατέθεσε ο Δρ. Κώστας Τουφεξής. Ανέφερε ότι είναι γιατρός παθολόγος - ενδοκρινολόγος και παρακολουθεί τον καθ' ου η αίτηση 1 από το 1998 που τον γνώρισε για πρώτη φορά όταν τον επισκέφθηκε για τον έρπη ζωστήρα που πολύ τον ταλαιπώρησε. Η πάθηση αυτή εμφανίζεται κατά τον μάρτυρα λόγω έντονου στρες. Το 2006 ο καθ' ου η αίτηση 1 επισκέφθηκε και πάλι τον μάρτυρα μετά από πόνο στο στήθος, σκοτοδίνη και ταχυπαλμίες και τότε ανακαλύφθηκε ότι έπασχε από σακχαρώδη διαβήτη τύπου
  18. Τον είχε παραπέμψει σε καρδιολόγους όπου του έγιναν διάφορες εξετάσεις για αποκλεισμό στεφανιαίας νόσου. Όπως ο μάρτυρας ανέφερε, ο καθ' ου η αίτηση 1 είχε επίσης πρόβλημα χοληστερόλης, έπασχε από υπέρταση και ήταν καπνιστής. Θεωρήθηκε ως εκ τούτου άτομο υψηλού κινδύνου για καρδιακά προβλήματα. Ο μάρτυρας κατέθεσε επί του προκειμένου ως τεκμήριο 6, τον ιατρικό φάκελο που διατηρεί για τον καθ' ου η αίτηση
  19. Κατά την αντεξέταση, ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν είναι καρδιολόγος, ούτε ειδικός σε οποιαδήποτε προβλήματα καρδιάς. Όμως ως ενδοκρινολόγος, μπορεί να καθορίσει εάν κάποιος ασθενής είναι χαμηλού, μέτριου ή ψηλού καρδιαγγειακού κινδύνου και να τον παραπέμψει για περαιτέρω καρδιολογικές εξετάσεις. Ανέφερε επίσης ότι ο καθ' ου η αίτηση 1 διαγνώστηκε για πρώτη φορά με διαβήτη τον Οκτώβριο του
  20. Τον Ιανουάριο του 2007 όταν τον είδε ξανά, άρχισε την κατάλληλη θεραπεία με δίαιτα και φάρμακα και ως εκ τούτου ο διαβήτης ρυθμίστηκε. Ο μάρτυρας ανέφερε τέλος ότι οι διαβητικοί έχουν τετραπλάσιο καρδιαγγειακό κίνδυνο. Δεν περιέπεσε όμως στην αντίληψη του αν είχε προκληθεί στον καθ' ου η αίτηση 1, οποιοδήποτε άλλο πρόβλημα υγείας πλην του διαβήτη. Ως Μ.Υ.5 κατέθεσε ο καθ' ου η αίτηση 4 Κώστας Ανδρέου. Σύμφωνα με την γραπτή του δήλωση (έγγραφο 4), στις 19.6.14 προχώρησε σε συμφωνία με τους καθ' ων η αίτηση 2 και 3, οι οποίοι θα διαχώριζαν το επίδικο ακίνητο. Δέχθηκε όπως τους παραχωρήσει μία λωρίδα γης έκτασης 895 τ.μ. και σε αντάλλαγμα να του δώσουν ένα οικόπεδο αφού τους καταβάλει επιπλέον το ποσόν των €10.000,00 με την μεταβίβαση σε αυτόν του τίτλου ιδιοκτησίας. Ισχυρίστηκε ότι δεν γνώριζε τότε ότι εκκρεμούσε οποιαδήποτε αγωγή εναντίον του καθ' ου η αίτηση
  21. Βρέθηκε προ εκπλήξεως όταν του επιδόθηκε η παρούσα αίτηση. Επικοινώνησε άμεσα με τους καθ' ων η αίτηση 2 και 3, οι οποίοι τον ενημέρωσαν σχετικά ότι 10 χρόνια προηγουμένως, είχε μεταβιβαστεί σε αυτούς από τον πατέρα τους, το δικό του μερίδιο επί του ακινήτου. Η μεταβίβαση έγινε λόγω προβλημάτων υγείας του πατέρα τους και στην βάση προηγούμενης υπόσχεσης που τους είχε δώσει. Ο μάρτυρας ανέφερε στη συνέχεια ότι εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, ο ίδιος θα πληγεί οικονομικά αφού έγιναν ριζικές αλλαγές στο χωράφι του και σε περίπτωση ακύρωσης της μεταβίβασης θα είναι τεράστιο το κόστος επαναφοράς. Υποστηρίζει ότι δεν υπήρξε καμία κακοπιστία εκ μέρους του και ότι οι συμφωνίες με τους καθ' ων η αίτηση 2 & 3, έγιναν καλόπιστα. Θεωρεί ότι δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα γιατί θα προκληθεί αδικία στο ίδιο που καλόπιστα έχει προβεί στην πιο πάνω σύμβαση με τους καθ' ων η αίτηση 2 &
  22. Κατά την αντεξέταση του, ο μάρτυρας ανέφερε ότι γνωρίστηκε για πρώτη φορά με την οικογένεια Συμεωνίδη το 1996 όταν τους άδειαζε τα λύματα από το σπίτι τους με το βυτιοφόρο του. Είχαν αυτή τη συνεργασία μέχρι το
  23. Στην συνέχεια ανέφερε ότι οι καθ' ων η αίτηση 2 και 3, ήθελαν να διαχωρίσουν σε οικόπεδα το χωράφι τους. Για να επιτευχθεί ο σκοπός αυτός, χρειάζονταν να παραχωρηθεί πέρασμα από το δικό του χωράφι. Έγινε συνάντηση και συμφώνησαν ότι ως αντάλλαγμα για το πέρασμα που θα παραχωρούσε, οι καθ' ων η αίτηση 2 και 3 θα του έδιναν ένα οικόπεδο. Με την μεταβίβαση του οικοπέδου, ο μάρτυρας συμφώνησε να τους δώσει επιπλέον €10.000,
  24. Τα έργα στο χωράφι ξεκίνησαν αλλά δεν έχουν τελειώσει ακόμα. Ο ίδιος δεν ξόδεψε οποιοδήποτε ποσό για την εργασία αυτή. Όταν συμφώνησε να ανταλλάξει την λωρίδα γης από το χωράφι του με ένα οικόπεδο, ο μάρτυρας έκανε έρευνα στο Κτηματολόγιο και δέσμευσε το τεμάχιο για ασφάλεια. Δεν έκανε προηγουμένως οποιαδήποτε άλλη έρευνα και δεν γνώριζε για την οικονομική κατάσταση του καθ' ου η αίτηση
  25. Όταν παρέλαβε την παρούσα αίτηση, επικοινώνησε με τον καθ' ου η αίτηση 2, ο οποίος τον καθησύχασε ότι δεν έχει να φοβηθεί οτιδήποτε. Υπάρχει πρόνοια στη συμφωνία ότι αν η μεταβίβαση δεν γίνει, οι καθ' ων η αίτηση υποχρεούνται να τον αποζημιώσουν με €200.000,
  26. Τέλος, ανέφερε ότι δεν είναι σε θέση να γνωρίζει αν τα παιδιά του καθ' ου η αίτηση 1, ήξεραν ότι ο πατέρας τους είχε διαφορές με την τράπεζα και ότι κακόπιστα τους μεταβιβάστηκε το μερίδιο του. Αγορεύσεις Ο συνήγορος για τον καθ' ου η αίτηση 4 στην αγόρευση του, αναφέρθηκε στους λόγους που η πλευρά του ενίσταται στο αίτημα της ενάγουσας. Ισχυρίστηκε ότι η αίτηση έχει ανεπαρκή νομική βάση αφού δεν προσδιορίζονται σ' αυτήν τα άρθρα του Περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμου, Κεφ. 62 στα οποία στηρίζεται. Αυτό καθιστά την αίτηση μη θεραπεύσιμη και εισηγείται την απόρριψη της αφού το αποτέλεσμα της παράλειψης αυτής, είναι η παντελής έλλειψη του νομικού πλαισίου που δίδει στο Δικαστήριο την δικαιοδοτική ευχέρεια να επιληφθεί της αίτησης. Στην συνέχεια, ο συνήγορος αναφέρθηκε στην δοθείσα μαρτυρία. Υποστήριξε ότι η Μ.Α. 1 που ήταν και η μοναδική μάρτυρας από την πλευρά της αιτήτριας, δεν προσέφερε ουσιαστική μαρτυρία κατά την ακροαματική διαδικασία αφού υιοθέτησε μόνο το περιεχόμενο της ένορκης της δήλωσης που συνόδευε την αίτηση. Ισχυρίστηκε επί του προκειμένου ότι η υιοθέτηση ενόρκως του περιεχομένου αίτησης ή δικογραφήματος δεν τα καθιστά μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου. Ακολούθως, ο συνήγορος ισχυρίστηκε ότι υπήρξε υπερβολική καθυστέρηση από την πλευρά της αιτήτριας στην υποβολή της αίτησης, η οποία καταχωρήθηκε 10 χρόνια μετά την επίδικη μεταβίβαση. Η αιτήτρια κατά τον συνήγορο, δεν έδωσε σαφή αιτιολογία για αυτή της την αδράνεια. Εν τω μεταξύ, έγιναν στο μεσοδιάστημα αλλαγές στη νομική υπόσταση του ακινήτου με αποτέλεσμα τυχόν έγκριση του αιτήματος να προκαλέσει ανεπανόρθωτη βλάβη στους καθ' ων η αίτηση. Ήταν η θέση του συνηγόρου ότι οι επίδικες μεταβιβάσεις έγιναν καλόπιστα και χωρίς πρόθεση καταδολίευσης της αιτήτριας. Ισχυρίστηκε περαιτέρω ότι ο καθ' ου η αίτηση 4 δεν γνώριζε κατά τον χρόνο της μεταβίβασης, το γεγονός της καταχώρησης της αγωγής 8216/
  27. Τέλος, ο συνήγορος ανέφερε ότι ο καθ' ου η αίτηση 4 είναι καλόπιστος τρίτος αγοραστής. Συμφώνησε με τους καθ' ων η αίτηση 2 και 3 να ανταλλάξουν ένα οικόπεδο από το επίδικο ακίνητο με μια λωρίδα γης ιδιοκτησίας του. Όταν του επιδόθηκε η παρούσα αίτηση, βρέθηκε προ εκπλήξεως και ανέφερε ότι αν γνώριζε για το χρέος του καθ' ου η αίτηση 1 δεν θα προχωρούσε στη συμφωνία με τους καθ' ων η αίτηση 2 και
  28. Ο συνήγορος των καθ' ων η αίτηση 1, 2 και 3 στη δική του αγόρευση, αναφέρθηκε στους λόγους ένστασης του οποίους επικαλούνται οι πελάτες του για απόρριψη του αιτήματος. Στην συνέχεια, προέβαλε παρόμοια επιχειρήματα με αυτά που αναφέρει ο συνήγορος για τον καθ' ου η αίτηση 4 στην αγόρευση του. Περαιτέρω, ο συνήγορος των καθ' ων η αίτηση 1, 2 και 3 σημείωσε ότι οι επίδικες μεταβιβάσεις έγιναν 4 μήνες πριν την καταχώρηση της παρούσας αγωγής. Η αιτήτρια κατά τον κρίσιμο χρόνο της μεταβίβασης, δεν ήταν εξ' αποφάσεως πιστωτής ούτε είχε αποδείξει το δικαίωμα της να καταταχθεί ως τέτοια. Υπό τας περιστάσεις, η αιτήτρια είναι κατά τον συνήγορο «μεταγενέστερος πιστωτής» για τον οποίο όπως έχει ερμηνευθεί από την νομολογία, δεν παρέχεται θεραπεία από το Κεφ.
  29. Επιπρόσθετα δεν υπάρχει καμία μαρτυρία που να υποστηρίζει ότι η απαίτηση της αιτήτριας, βρισκόταν στην σκέψη του καθ' ου η αίτηση 1 όταν μεταβίβαζε το μερίδιο του επί του επιδίκου ακινήτου, στα παιδιά του. Ο συνήγορος, επανέλαβε στην συνέχεια την θέση ότι η αίτηση είναι καταχρηστική και έχει καταχωρηθεί σε καθυστερημένο στάδιο. Πέραν τούτου, ισχυρίστηκε ότι οι καθ' ων η αίτηση προσέφεραν αξιόπιστη και εν πολλοίς αναντίλεκτη μαρτυρία που αποδεικνύει ότι η επίδικες μεταβιβάσεις έγιναν καλόπιστα. Ιδιαίτερη μνεία έγινε στην μαρτυρία του Δρ. Τουφεξή με την οποία επιβεβαιώθηκαν οι ισχυρισμοί του καθ' ου η αίτηση 1 για την επιδείνωση της υγείας του κατά τον χρόνο της μεταβίβασης. Το στοιχείο αυτό σε συνδυασμό με την μετάβαση του καθ' ου η αίτηση 1 στο εξωτερικό, καταδεικνύει κατά τον συνήγορο, το καλόπιστο της μεταβίβασης. Αντίθετη ήταν η άποψη της συνηγόρου για την αιτήτρια. Ισχυρίστηκε ότι οι εξηγήσεις που έδωσε ο καθ' ου η αίτηση 1 για το καλόπιστο της μεταβίβασης δεν αντέχουν την βάσανο της λογικής. Ο ίδιος γνώριζε από τις 10.8.2006 την οφειλή του προς την αιτήτρια με την επιστολή τερματισμού που έλαβε και την απάντηση του δικηγόρου του. Άρα κατά τον χρόνο της μεταβίβασης στις 28.3.2007, ήταν στο μυαλό του καθ' ου η αίτηση1 ότι η αιτήτρια ήταν πιστωτής του. Υπό τας περιστάσεις είναι άσχετος κατά την συνήγορο, ο χρόνος καταχώρησης της αγωγής Στην συνέχεια, η συνήγορος επικαλέστηκε μια σειρά από λόγους για τους οποίους η επίδικη μεταβίβαση θα πρέπει να κριθεί ως δόλια. Αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στο γεγονός ότι δεν έγινε από την αγορά του ακινήτου το 2003, η μεταβίβαση στα παιδιά του καθ' ου η αίτηση 1 προς αποκατάσταση τους. Αντιθέτως, η μεταβίβαση έγινε το 2007 παρότι ο γάμος της καθ' η αίτηση 3, έγινε το
  30. Ούτε και τέθηκε οιαδήποτε μαρτυρία ότι ο καθ' ου η αίτηση 1 αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας με άμεσο κίνδυνο για την ζωή του. Αντιθέτως, ο Δρ. Τουφεξής που παρακολουθούσε τον καθ' ου η αίτηση 1, ανέφερε ότι ο διαβήτης του, ήταν ρυθμισμένος το
  31. Ήταν ως εκ τούτου η θέση της συνηγόρου ότι οι καθ' ων η αίτηση 1, 2, & 3, απέτυχαν να αποσείσουν το βάρος απόδειξης που είχαν ως προς το καλόπιστο της μεταβίβασης. Σε σχέση με τον ισχυρισμό για καθυστέρηση της διαδικασίας, η συνήγορος ισχυρίστηκε ότι η αιτήτρια έλαβε γνώση για τις επίδικες μεταβιβάσεις στις 27.5.15 μετά από έρευνα στο Κτηματολόγιο. Αυτό γιατί η έκδοση απόφασης στην παρούσα αγωγή, έγινε μόλις στις 27.1.
  32. Η μεσολάβηση χρονικού διαστήματος 4½ μηνών από την έρευνα μέχρι την καταχώριση της παρούσας στις 5.11.15 δεν συνιστά κατά την συνήγορο, ολιγωρία που να δικαιολογεί την απόρριψη της αίτησης. Εξ' άλλου δεν έχει καταδειχθεί ο επηρεασμός των δικαιωμάτων των καθ' ων η αίτηση 1, 2 & 3 από την όποια καθυστέρηση. Αλλά ούτε και ο καθ' ου η αίτηση 4 θα υποστεί οιανδήποτε ζημιά αφού σύμφωνα με την μαρτυρία δεν έχει υποβληθεί σε οιαδήποτε έξοδα σε σχέση με τον διαχωρισμό του επίδικου οικοπέδου. Ακόμη δε και αν αποδειχθεί ότι ο καθ' ου η αίτηση 4 είναι καλόπιστος τρίτος και ότι δεν συμμετείχε στον δόλο των καθ' ων η αίτηση 1, 2 & 3, θα πρέπει κατά την συνήγορο και πάλιν να εγκριθεί η αίτηση. Οι επίδικες μεταβιβάσεις θα πρέπει να ακυρωθούν λόγω του δόλου των καθ' ων η αίτηση 1, 2 & 3 καθώς και από το γεγονός ότι το χρέος προς την αιτήτρια, προηγείται χρονικά από οποία δικαιώματα έχουν δημιουργηθεί υπέρ του καθ' ου η αίτηση 4 με την συμφωνία ανταλλαγής ημ. 19.6.
  33. Εξ' άλλου, ο ίδιος ο καθ' ου η αίτηση 4 ανέφερε ότι η συμφωνία ανταλλαγής, προνοεί ότι οι καθ' ων η αίτηση 2 & 3 υποχρεούνται να του καταβάλουν το ποσόν των €200.000,00 ως αποζημίωση στην περίπτωση που δεν καταστεί εφικτή η μεταβίβαση του οικοπέδου στο όνομα του. Αναφορικά με την πιθανότητα επιτυχίας της έφεσης που καταχώρησε ο καθ' ου η αίτηση 1 εναντίον της απόφασης στην παρούσα αγωγή, η συνήγορος ισχυρίστηκε ότι κάτι τέτοιο είναι εντελώς άσχετο και εν πάση περιπτώσει δεν αποτελεί προϋπόθεση σύμφωνα με το Κεφ. 62 για έγκριση του αιτήματος. Νομική Πτυχή Η αίτηση στηρίζεται στα άρθρα 91 Α-Δ του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ. 6) αλλά και στον Περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμο (Κεφ. 62). Ορθά όμως η συνήγορος της αιτήτριας, ανέφερε στην τελική της αγόρευση ότι θα περιορίσει το αίτημα αποκλειστικά στις πρόνοιες του Κεφ. 62, αφού για να εφαρμόζονταν οι διατάξεις του Κεφ. 6 θα έπρεπε να προηγηθεί εξέταση του εξ' αποφάσεως χρεώστη. Στην παρούσα όμως περίπτωση, η αιτήτρια επέλεξε να καταχωρήσει κατ' ευθείαν αίτηση χωρίς αίτημα εξέτασης του καθ' ου η αίτηση
  34. Κρίνω ως εκ τούτου λόγω της διαδικασίας που επέλεξε να ακολουθήσει η αιτήτρια ότι το δικαιοδοτικό πλαίσιο εξέτασης της παρούσας, είναι ο Περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμος (Κεφ. 62), επί του οποίου επίσης στηρίζεται η αίτηση. Το άρθρο 3 του Κεφ. 62 προνοεί τα ακόλουθα. «3.-

(1)Κάθε δωρεά, πώληση, ενέχυρο, υποθήκη ή άλλη μεταβίβαση ή διάθεση οποιασδήποτε κινητής ή ακίνητης περιουσίας που γίνεται από οποιοδήποτε πρόσωπο με πρόθεση να παρεμποδίσει ή καθυστερήσει τους πιστωτές του ή οποιοδήποτε από αυτούς να ανακτήσουν από αυτόν, τα χρέη αυτού ή αυτών, θα θεωρείται ότι είναι δόλια, και θα είναι άκυρη εναντίον του εν λόγω πιστωτή ή πιστωτών, και ανεξάρτητα από οποιαδήποτε τέτοια δωρεά, πώληση, ενέχυρο, υποθήκη ή άλλη μεταβίβαση ή διάθεση, η περιουσία που φέρεται ότι μεταβιβάστηκε ή έτυχε μεταχείρισης κατά άλλο τρόπο δύναται να κατασχεθεί και να πωληθεί προς ικανοποίηση οποιουδήποτε χρέους από δικαστική απόφαση που οφείλεται από το πρόσωπο που προβαίνει στη δωρεά, πώληση, ενέχυρο, υποθήκη ή άλλη μεταβίβαση ή διάθεση.
(2)Σε οποιαδήποτε αίτηση, βάσει των διατάξεων του Νόμου αυτού για ακύρωση μεταβίβασης ή εκχώρησης οποιασδήποτε περιουσίας που έγινε σε οποιοδήποτε γονιό, σύζυγο, παιδί, αδελφό ή αδελφή του δικαιοπάροχου ή εκχωρητή, όχι με χρηματικό αντάλλαγμα ή με αντάλλαγμα άλλη περιουσία ισοδύναμης αξίας ή με καλή αντιπαροχή, το βάρος απόδειξης ότι αυτή η μεταβίβαση ή εκχώρηση έγινε καλή τη πίστει και δεν έγινε με πρόθεση να παρεμποδίσει ή καθυστερήσει τους πιστωτές του θα έχει o δικαιοπάροχος ή εκχωρητής και το πρόσωπο στο οποίο έγινε η εν λόγω μεταβίβαση ή εκχώρηση.
(3)..............................................................................................» Στα άρθρο 4 & 5 προβλέπονται τα εξής: «
  1. Οποιαδήποτε δωρεά, πώληση, ενέχυρο, υποθήκη ή άλλη μεταβίβαση ή διάθεση οποιασδήποτε κινητής ή ακίνητης περιουσίας που θεωρείται ως δόλια βάσει των διατάξεων του άρθρου 3 του Νόμου αυτού η οποία έγινε πριν από ή μετά την έναρξη αγωγής ή άλλης διαδικασίας στην οποία το δικαίωμα για ανάκτηση του χρέους έχει αποδειχτεί, δύναται να ακυρωθεί με διάταγμα του Δικαστηρίου που εξασφαλίζεται με αίτηση οποιουδήποτε εξ αποφάσεως πιστωτή που γίνεται στην εν λόγω αγωγή ή άλλη διαδικασία, και στο Δικαστήριο ενώπιον του οποίου η αγωγή ή άλλη διαδικασία έχει ακουστεί ή εκκρεμεί.
  2. Είναι νόμιμο για τον αρμόδιο λειτουργό του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου, αφού παραδοθεί σε αυτόν πιστοποιημένο αντίγραφο οποιουδήποτε διατάγματος που εκδόθηκε βάσει των διατάξεων του αμέσως πιο πάνω άρθρου, να προβεί ή μεριμνήσει ώστε να γίνουν όλες οι εγγραφές στα βιβλία του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου, οι οποίες δυνατό να είναι αναγκαίες συνεπεία του διατάγματος. » Σημειώνω ότι στο άρθρο 3.2 του Κεφ. 62, καθορίζεται ότι σε περίπτωση μεταβίβασης χωρίς αντάλλαγμα σε γονέα, σύζυγο, παιδί, αδελφό ή αδελφή του δικαιοπαρόχου, το βάρος απόδειξης ότι η μεταβίβαση ή εκχώρηση έγινε καλόπιστα και όχι με πρόθεση να παρεμποδίσει ή καθυστερήσει τους πιστωτές του θα το έχει o δικαιοπάροχος ή εκχωρητής και το πρόσωπο στο οποίο έγινε η εν λόγω μεταβίβαση ή εκχώρηση. Η αίτηση δυνάμει του Κεφ. 62 είναι πρωτογενής και κατατάσσεται στην ευρύτερη κατηγορία των αγωγών έστω και αν δικονομικά είναι ενταγμένη στο πλαίσιο της αγωγής, στην οποία εκδόθηκε το εξ' αποφάσεως χρέος. Πρόκειται στην ουσία για αυτόνομη διαδικασία που στοχεύει σε άλλη μορφή θεραπείας, από αυτήν της αγωγής. Σχετική είναι η υπόθεση Ιωακείμ κ.ά. ν. Λαϊκή Τράπεζα Λτδ
(2003)1 Α.Α.Δ. 198, στην οποία λέχθηκαν μεταξύ άλλων τα εξής: « Κατά τη γνώμη μας η αίτηση κάτω από τις διατάξεις του Κεφ. 62 ανήκει στην κατηγορία αιτήσεων που έχουν πρωτογενή χαρακτήρα. Και για την οποία ισχύει η προθεσμία καταχώρησης έφεσης των έξι εβδομάδων. Παρόλο που δικονομικά τέτοια αίτηση είναι ενταγμένη στο πλαίσιο της αγωγής, εντούτοις ο ομφάλιος λώρος με αυτή έχει αποκοπεί. Πρόκειται για αυτόνομη διαδικασία, που στοχεύει σε άλλης μορφής θεραπεία και που κατατάσσεται, όπως προελέχθη, για το σκοπό που συζητούμε, στην ευρύτερη κατηγορία των αγωγών.» Από τα πιο πάνω, εξάγεται το συμπέρασμα ότι εφόσον πρόκειται για πρωτογενή αίτηση που ισοδυναμεί με αγωγή, κατά την ακρόαση της θα πρέπει να προσκομιστεί προφορική μαρτυρία προς απόδειξη των θέσεων της κάθε πλευράς. Στην απόφαση Χατζηκυπρή v. Γιωργαλλή κα
(2007)1B Α.Α.Δ 1239, λέχθηκε πως δυνάμει του άρθρου 4 του Κεφ. 62, το Δικαστήριο που έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει αίτηση για ακύρωση δόλιας μεταβίβασης, είναι εκείνο που έχει εκδικάσει την σχετική αγωγή ή άλλη διαδικασία. Σύμφωνα με την υπόθεση Lymperopoulou v. Christodoulou and Others
(1957)Vol. 22 C.L.R. 184, δόλια μεταβίβαση μπορεί να ακυρωθεί μόνο εάν ο πιστωτής που υποβάλει την αίτηση ακύρωσης, συγκαταλέγεται μεταξύ αυτών που ο χρεώστης κατά τον χρόνο της μεταβίβασης, είχε πρόθεση να παρεμποδίσει ή να καθυστερήσει στην ανάκτηση του οφειλόμενο προς αυτόν χρέους του. Το Κεφ. 62 σε αντίθεση με το κοινοδίκαιο, δεν παρέχει θεραπεία για μεταγενέστερο πιστωτή "subsequent creditor" δηλαδή πιστωτή ο οποίος δεν βρισκόταν στη σκέψη του χρεώστη κατά το χρόνο της μεταβίβασης. Αναφέρεται συγκεκριμένα στην σύνοψη της πιο πάνω απόφασης: « that, unlike the English statutes (13 Eliz. C. 5 and the Law of Property Act, 1925), the Cyprus statute did not provide a remedy for a "subsequent creditor," i.e. a creditor who was not in the contemplation of the debtor at the time of the fraudulent transfer;» Το ζήτημα για το ποιο πρόσωπο μπορεί να χαρακτηριστεί ως πιστωτής που δικαιούται θεραπείας δυνάμει του Κεφ. 62, είναι θέμα πραγματικό και αποφασίζεται από το Δικαστήριο αφού ληφθούν υπόψη όλα τα δεδομένα της υπόθεσης με κύριο κριτήριο τον χρόνο μεταβίβασης. Θα πρέπει να αποδειχθεί ότι πρόκειται για πιστωτή, τον οποίο ο χρεώστης κατά τον χρόνο της μεταβίβασης είχε πρόθεση να παρεμποδίσει στην ανάκτηση του οφειλόμενου προς αυτόν χρέους. Στον όρο, περιλαμβάνονται κατά την κρίση μου εκτός από εξ' αποφάσεως πιστωτές και πρόσωπα στα οποία ο χρεώστης θεωρεί ότι ενδεχόμενα να τον υποβάλουν σε επικείμενη δικαστική διαδικασία ή να πετύχουν απόφαση εναντίον του. Η πρόθεση του χρεώστη είναι το καίριο στοιχείο για να αποφασιστεί κατά πόσον η διάθεση της περιουσίας εμπίπτει στις δόλιες μεταβιβάσεις που καθορίζει ο Νόμος. Σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση Vassiliades v. Vassiliades and another
(1941)ΧVII (Part 1) C.L.R. 10: «The Law of Cyprus as stated in sections 2 and 3 of the Fraudulent Transfers Avoidance Laws, 1886 and 1927 makes the intent of the transferor the crucial test for deciding whether the transfer or disposal is to be deemed to be "fraudulent". The fraud contemplated is not what has been called 'moral' fraud; But consists in the intention of the transferor to 'hinder' or 'delay' (that is something less than 'revent') his creditors. Whether or not that intention exists, must be decided as an inference of fact considering all the circumstances of the case» Οι ίδιες αρχές επαναλήφθηκαν στις μεταγενέστερες υποθέσεις Αργυρού κα ν. Κυπριακής Τράπεζας Αναπτύξεως
(2008)1 Α.Α.Δ 1255, Pambos Zenios Trading Ltd κ.α. ν. Μιχάλης Χατζηπαύλου & Υιός Λτδ
(2011)1Γ Α.Α.Δ. 2322 & Σταυρούλλα Τζιέπρα v. Χαράλαμπος Σάββα κ.ά, Πολ. Έφεση αρ. 4/12, ημερομηνίας 22 Νοεμβρίου 2013. Επαναλήφθηκε επίσης ότι στην εξέταση της πρόθεσης του χρεώστη, σημαντικό στοιχείο αποτελεί ο χρόνος της μεταβίβασης μαζί βέβαια με τα υπόλοιπα περιστατικά της υπόθεσης. Στην υπόθεση Σταυρούλλα Τζιέπρα (ανωτέρω) δεν κρίθηκε δόλια μεταβίβαση που έγινε σε πολύ προγενέστερο χρόνο από την εκ συμφώνου απόφαση εναντίον του εκχωρητή, ο οποίος είχε στην κατοχή του και άλλη περιουσία. Ομοίως στην υπόθεση Αργυρού (ανωτέρω), κρίθηκε ότι δεν αποδείχθηκε δόλια μεταβίβαση αφού η πρόθεση του εφεσείοντα να μεταβιβάσει το διαμέρισμα στον υιό του, υπήρχε εξ αντικειμένου πριν αυτός λάβει γνώση της επικείμενης ή και ενδεχόμενης έκθεσης του στη δικαστική διαδικασία. Αντιθέτως, στην υπόθεση Mailos v. Constantinides & Others
(1979)1 J.S.C 242, η μεταβίβαση ακυρώθηκε ως δόλια. Κρίθηκε με αναφορά στην υπόθεση Vassiliades (ανωτέρω) ότι η μεταβίβαση της μοναδικής περιουσίας του οφειλέτη, έγινε με σκοπό την παρεμπόδιση εκτέλεσης δικαστικής απόφασης που εκδόθηκε εναντίον του. Αξιολόγηση μαρτυρίας Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους. H μάρτυρας για την αιτήτρια Τούλια Θεμιστοκλέους (Μ.Α.1), μου έκανε καλή εντύπωση. Αναφέρθηκε με λεπτομέρεια σε όλο το ιστορικό της υπόθεσης και στο σημερινό υπόλοιπο του εξ' αποφάσεως χρέους. Έδωσε επίσης επαρκείς πληροφορίες για την έρευνα της αιτήτριας στο Κτηματολόγιο και την διαπίστωση της μεταβίβασης των υπό κρίση ακινήτων. Επιπλέον, η μαρτυρία της δεν κλονίστηκε καθόλου κατά την αντεξέταση της. Ως εκ τούτου, η μαρτυρία της γίνεται αποδεκτή στο σύνολο της ως αξιόπιστη. Θα προχωρήσω στην συνέχεια στο σημαντικό έργο της αξιολόγησης της μαρτυρίας των καθ' ων η αίτηση και της εκδοχής τους, αναφορικά με τις συνθήκες και τους λόγους μεταβίβασης της επίδικης περιουσίας. Στην παρούσα υπόθεση, είναι παραδεκτό ότι η επίδικες μεταβιβάσεις, έγιναν από τον καθ' ου η αίτηση 1 στα παιδιά του (καθ' ων η αίτηση 2 & 3), δυνάμει δωρεάς και χωρίς κανένα χρηματικό αντάλλαγμα. Ως εκ τούτου, το βάρος απόδειξης ότι η μεταβίβαση έγινε χωρίς πρόθεση να παρεμποδιστεί η αιτήτρια να εκτελέσει την απόφαση που εκδόθηκε υπέρ της, είναι στους ώμους των καθ' ων η αίτηση. Η μαρτυρία των καθ' ων η αίτηση 2 & 3 ( Μ.Υ.1 & Μ.Υ.2) δεν έπεισε για την αξιοπιστία της. Και οι δύο ανέφεραν ότι δεν γνώριζαν για το χρέος του καθ' ου η αίτηση 1 πατέρα τους, στην αιτήτρια τράπεζα. Προσπάθησαν παρόλα αυτά να πείσουν για τα καλόπιστα κίνητρα του όταν τους μεταβίβαζε το μερίδιο του επί του επίδικου ακινήτου, χωρίς όμως να είναι ιδιαίτερα πειστικοί σε αυτό. Ο καθ' ου η αίτηση 2 στην γραπτή του δήλωση, επικαλείται την μετάβαση του πατέρα του στο εξωτερικό και τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε ως τους πραγματικούς λόγους της μεταβίβασης. Αντιθέτως, στην αντεξέταση του ισχυρίστηκε ότι η αγορά του ακινήτου έγινε από την αρχή ως δώρο του πατέρα στα παιδιά του. Χωρίς όμως να δώσει μια λογική εξήγηση γιατί δεν έγινε από την αρχή κατά την αγορά του ακινήτου, η μεταβίβαση στα παιδιά του καθ' ου η αίτηση 1 αν αυτός ήταν ο αρχικός σκοπός. Τα ίδια ισχύουν και για την καθ' ης η αίτηση
  1. Ενώ αρχικά ισχυρίστηκε ότι το ακίνητο αγοράστηκε αποκλειστικά για εκείνη και τον αδελφό της, στην συνέχεια ανέφερε ότι η μεταγενέστερη μεταβίβαση έγινε μεταξύ άλλων και για σκοπούς αποκατάστασης της λόγω του γάμου της. Ούτε όμως και αυτή δεν έδωσε κάποια λογική εξήγηση γιατί το ακίνητο δεν ενεγράφη από την αρχή στο όνομα της ίδιας και του αδελφού της ή έστω γιατί δεν της μεταβιβάστηκε κατά τον γάμο της που έγινε το 2005 αλλά μόνον το 2007 μετά την καταγγελία της σύμβασης δανείου από την αιτήτρια. Ήταν εμφανές καθ' όλη την διάρκεια της μαρτυρίας των καθ' ων η αίτηση 2 & 3 ότι αυτή αποσκοπούσε αποκλειστικά, όχι στο να αποκαλύψει την αλήθεια στο Δικαστήριο αλλά μόνο να ενισχύσει την εκδοχή τους για την αιτία της επίδικης μεταβίβασης. Δεν ήταν όμως ιδιαίτερα πειστικοί σε αυτό. Η μαρτυρία τους για τους πιο πάνω λόγους, απορρίπτεται ως αναξιόπιστη. Πολύ πτωχή εντύπωση μου έκανε και ο καθ' ου η αίτηση 1 (Μ.Υ.3) από το εδώλιο του μάρτυρα. Προσπάθησε να πείσει χωρίς να είναι ιδιαίτερα πειστικός, ότι δεν γνώριζε κατά τον κρίσιμο χρόνο της μεταβίβασης για την απαίτηση της αιτήτριας εναντίον του. Στην αρχή, απέφυγε να απαντήσει αν γνώριζε καν για αυτήν την απαίτηση. Στην συνέχεια, όταν του υποδείχθηκε επιστολή ημ. 10/08/2006 που του στάλθηκε από την αιτήτρια για το επίδικο χρέος, δήλωσε άγνοια για την ύπαρξη τέτοιας επιστολής. Ακολούθως, όταν του υποδείχθηκε απάντηση του δικηγόρου του στην εν λόγω επιστολή (τεκμ.2), ανέφερε ότι δεν θυμάται αν την είδε και ισχυρίστηκε ότι πιθανόν το θέμα να χειρίστηκαν οι κοπέλες που δουλεύουν στο γραφείο του διότι ο ίδιος απουσίαζε στο εξωτερικό και ούτε κατ' ανάγκη τον αφορούσε η επιστολή ώστε να έπρεπε να την χειριστεί. Δεν έπεισε όμως με λογικά επιχειρήματα γιατί ένα τόσο σοβαρό θέμα με την τράπεζα δεν τον αφορούσε προσωπικά και έπρεπε να το χειριστούν από μόνες τους, οι κοπέλες του γραφείου του. Δέχθηκε παρόλα αυτά στην συνέχεια ότι γνώριζε για τις διαφορές που είχε με την τράπεζα και προέβηκε μάλιστα και σε προτάσεις συμβιβασμού γιατί δεν ήθελε να καταλήξει στα Δικαστήρια. Προκύπτει από τα πιο πάνω ότι ο καθ' ου η αίτηση 1 παρά την προσπάθεια του να πείσει για το αντίθετο, γνώριζε για την απαίτηση της αιτήτριας τράπεζας εναντίον του, κατά τον χρόνο της μεταβίβασης στα παιδιά του, του μεριδίου του επί του επίδικου ακινήτου. Ο καθ' ου η αίτηση 1, επέμενε ότι αγόρασε το επίδικο ακίνητο το 2003 με χρήματα που πήρε από το ταμείο προνοίας του για να το δώσει δώρο στα παιδιά του. Δεν έδωσε όμως καμία λογική εξήγηση γιατί δεν μεταβιβάστηκε αυτό εξ' αρχής στα παιδιά του. Αντίθετα πήραν από ¼ ο ίδιος, η σύζυγος του και τα δύο του παιδιά. Όσον δε αφορά την σύζυγο του, αυτή δεν έχει πρόθεση να μεταβιβάσει το μερίδιο της στα παιδιά, αλλά στα εγγόνια της. Τα προβλήματα υγείας που επικαλέστηκε στην συνέχεια ο καθ' ου η αίτηση 1 δεν ήταν τέτοια που να απειλούν άμεσα την ζωή του ώστε να δικαιολογείται η επείγουσα μεταβίβαση του ακινήτου το
  2. Σημειώνεται ότι σύμφωνα με την μαρτυρία του γιατρού του Δρ. Τουφεξή, ο διαβήτης του καθ' ου η αίτηση 1 έχει ρυθμιστεί ικανοποιητικά από το
  3. Στην συνέχεια, ο καθ' ου η αίτηση 1 επικαλέστηκε για την επίδικη μεταβίβαση, το γεγονός της μετανάστευσης του στο εξωτερικό. Δεν εξήγησε όμως πως αυτό το στοιχείο τον οδήγησε στην απόφαση να μεταβιβάσει το μερίδιο του επί του επίδικου ακινήτου στα παιδιά του. Γεγονός παραμένει ότι ο καθ' ου η αίτηση 1 δεν έδωσε μια πειστική εξήγηση για τον σκοπό της μεταβίβασης του μεριδίου του κατά τον επίδικο χρόνο από την στιγμή μάλιστα που γνώριζε για την απαίτηση της αιτήτριας τράπεζας εναντίον του. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η μαρτυρία του καθ' ου η αίτηση 1 απορρίπτεται στο σύνολο της ως αναξιόπιστη. Ο Δρ. Τουφεξής (Μ.Υ.4) μου έκανε καλή εντύπωση από το εδώλιο του μάρτυρα. Αναφέρθηκε με λεπτομέρεια στο πρόβλημα με τον διαβήτη που αντιμετωπίζει ο καθ' ου η αίτηση 1, το οποίο διαγνώστηκε από τον Οκτώβριο του
  4. Ο μάρτυρας ήταν ειλικρινής, αναφέροντας ότι το σάκχαρο του καθ' ου η αίτηση 1 ρυθμίστηκε ικανοποιητικά από το 2006 με την κατάλληλη θεραπευτική αγωγή και ότι ο διαβήτης δεν του δημιούργησε άλλα προβλήματα καρδιολογικής φύσης. Η μαρτυρία του για τους πιο πάνω λόγους, κρίνεται στο σύνολο της ως αξιόπιστη. Η μαρτυρία του Μ.Υ.5 δεν βοήθησε στην διερεύνηση των επιδίκων θεμάτων και ιδιαίτερα όσον αφορά τον σκοπό της επίδικης μεταβίβασης. Αυτό γιατί όπως με ειλικρίνεια δήλωσε, ο ίδιος δεν γνώριζε οτιδήποτε για τα προβλήματα που είχε ο καθ' ου η αίτηση 1 με την αιτήτρια τράπεζα. Πέραν τούτου δεν ισχύει η θέση του ότι θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά αν ακυρωθούν οι επίδικες μεταβιβάσεις αφού όπως ο ίδιος δέχθηκε, στο συμβόλαιο για την παραχώρηση λωρίδας γης από το ακίνητο του, υπάρχει ρήτρα αποζημίωσης του για το ποσόν των €200.000,00 σε περίπτωση που δεν καταστεί εφικτή η μεταβίβαση του οικοπέδου στο όνομα του από τους καθ' ων η αίτηση 2 &
  5. Δέχθηκε περαιτέρω ότι δεν ξόδεψε κανένα ποσόν για τον διαχωρισμό των οικοπέδων, ο οποίος δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί. Ενόψει των πιο πάνω, η μαρτυρία του Μ.Υ. 5, γίνεται αποδεκτή, πλην της θέσης του ότι θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά σε περίπτωση ακύρωσης των επίδικων μεταβιβάσεων. Συμπεράσματα. Προκύπτει από την αξιολόγηση της μαρτυρίας και από όλο το υλικό που τέθηκε ενώπιον μου ότι οι καθ' ων η αίτηση δεν έχουν αποσείσει το βάρος που είχαν να αποδείξουν ότι η επίδικες μεταβιβάσεις έγιναν καλόπιστα. Σημειώνω ότι οι μεταβιβάσεις έγιναν στις 28.3.
  6. Όμως ήδη από τον Αύγουστο του 2006, ο καθ' ου η αίτηση 1 γνώριζε για την απαίτηση της αιτήτριας τράπεζας εναντίον του αφού με την επιστολή ημ. 10.8.2006 (τεκμ. 1), ειδοποιήθηκε για τον τερματισμό του επενδυτικού του λογαριασμού και για την απαίτηση της τράπεζας να της καταβληθεί άμεσα το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσόν. Η γνώση του καθ' η αίτηση 1 για τον τερματισμό της σύμβασης προκύπτει μεταξύ άλλων και από την απάντηση των δικηγόρων του (τεκμ. 2) στην πιο πάνω επιστολή της τράπεζας αλλά και από δική του παραδοχή ότι προσπαθούσε να διευθετήσει εξώδικα τις διαφορές του με την αιτήτρια. Η πιο πάνω διαπίστωση καθώς και το στοιχείο του χρόνου μεταβίβασης σε συνδυασμό με την απόρριψη της εκδοχής των καθ' ων η αίτηση ως προς τον σκοπό των μεταβιβάσεων, καταδεικνύει κατά την κρίση μου ότι οι επίδικες μεταβιβάσεις έγιναν με σκοπό να παρεμποδιστεί η αιτήτρια να εκτελέσει οιανδήποτε απόφαση πιθανόν να εκδιδόταν εναντίον του καθ' ου η αίτηση
  7. Ένα άλλο στοιχείο που καταδεικνύει ότι η μεταβίβαση δεν είναι γνήσια, είναι το προσωρινό διάταγμα με το οποίο επιβαρυνόταν το μερίδιο του καθ' ου η αίτηση σε προηγούμενη δικαστική διαδικασία. Σύμφωνα με το τεκμ. 5 που είναι έρευνα στο Κτηματολόγιο που διενήργησε η ενάγουσα στις 7.2.2007, λίγους δηλαδή μήνες πριν την καταχώρηση της αγωγής στις 20.7.2007, το μερίδιο του ενάγοντα επιβαρυνόταν με προσωρινό διάταγμα σε άλλη αγωγή, υπέρ της τράπεζας Alpha Bank. Η επιβάρυνση αυτή καταχωρήθηκε σύμφωνα με το τεκμήριο 5 στις 30.10.
  8. Αυτός ήταν και ο λόγος που κατά την μάρτυρα της αιτήτριας Τούλια Θεμιστοκλέους, η αιτήτρια δεν προχώρησε σε αίτημα για ενδιάμεση δέσμευση του ακινήτου στην παρούσα αγωγή. Στην συνέχεια όμως, η εν λόγω επιβάρυνση αποσύρθηκε με αποτέλεσμα να μπορέσουν να γίνουν οι επίδικες μεταβιβάσεις. Ανεξάρτητα από την κατάληξη του πιο πάνω προσωρινού διατάγματος, γεγονός παραμένει ότι ο καθ' ου η αίτηση 1 γνώριζε ήδη από το 2006 ότι το μερίδιο του επί του επίδικου ακινήτου θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για σκοπούς εξόφλησης ενδεχόμενων χρεών του. Η δωρεά στα παιδιά του, της πιο πάνω ακίνητης περιουσίας που ήταν η μοναδική που κατείχε, μετά την απόσυρση της επιβάρυνσης προσωρινού διατάγματος, νοουμένου ότι γνώριζε για την απαίτηση της αιτήτριας εναντίον του και χωρίς να υπάρχει οιοσδήποτε σημαντικός λόγος μεταβίβασης, καταδεικνύει ότι αυτή έγινε αποκλειστικά για σκοπούς παρεμπόδισης εκτέλεσης πιθανής απόφασης που θα εκδιδόταν εναντίον του καθ' ου η αίτηση
  9. Σημειώνω εδώ ότι ο καθ' ου η αίτηση 1 με την μαρτυρία του δεν υπέδειξε οιαδήποτε άλλη περιουσία που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για σκοπούς εξόφλησης του εξ' αποφάσεως χρέους ούτε έκαμε αναφορά στα σημερινά του εισοδήματα προκειμένου να καταδείξει ότι έχει την δυνατότατα εξόφλησης σε περίπτωση αποτυχίας της έφεσης του και να τεκμηριώσει έτσι το ισχυρισμό του για καλόπιστη μεταβίβαση. Περιορίστηκε να αναφερθεί στην διαφωνία του με την έκδοση απόφασης και στις καλές πιθανότητες να πετύχει στο Εφετείο. Η απόρριψη από το Δικαστήριο της εκδοχής των καθ' ων η αίτηση ως προς τους λόγους της μεταβίβασης, η γνώση του καθ' ου η αίτηση 1 για την απαίτηση της αιτήτριας με την καταγγελία της σύμβασης και του γεγονότος ότι η επίδικη περιουσία θα μπορούσε να δεσμευθεί όπως και στο παρελθόν για την εξόφληση εξ' αποφάσεως χρέους, σε συνδυασμό με τον χρόνο της μεταβίβασης, σε ένα και μόνο συμπέρασμα οδηγούν. Ότι οι επίδικες μεταβιβάσεις έγιναν με αποκλειστικό σκοπό να εμποδιστεί η αιτήτρια να εισπράξει τα οφειλόμενα σε αυτήν ποσά. Κρίνω υπό τας περιστάσεις ότι η αιτήτρια κατά τον χρόνο της μεταβίβασης, εμπίπτει στην έννοια του όρου «πιστωτής» που βρισκόταν σύμφωνα με την προαναφερθείσα νομολογία στη σκέψη του χρεώστη ως πιστωτής για τον οποίο είχε πρόθεση να παρεμποδίσει στην ανάκτηση του οφειλόμενου προς αυτήν χρέους. Πρόκειται για πρόσωπο που τερμάτισε το επενδυτικό δάνειο του καθ' ου η αίτηση 1 και ζητούσε από αυτόν ένα σημαντικό ποσόν ως οφειλόμενο υπόλοιπο για το εν λόγω δάνειο. Η αιτήτρια είναι ως εκ τούτου πιστωτής που ο καθ' ου ή αίτηση 1 δεν μπορούσε να αποκλείσει ότι ενδεχόμενα να πετύχαινε δικαστική απόφαση εναντίον του. Όσον αφορά τον καθ' ου η αίτηση 4, σημειώνω ότι στο Κεφ. 62 δεν υπάρχει πρόνοια ανάλογη με αυτή του άρθρου 91 (Γ) του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, σύμφωνα με την οποία στην απόφαση του Δικαστηρίου για την ακύρωση δόλιας μεταβίβασης, λαμβάνονται υπόψιν και τα συμφέροντα οιουδήποτε καλόπιστου τρίτου προσώπου. Ανεξαρτήτως τούτου, κρίνω για τους λόγους που εξήγησα πιο πάνω ότι με την ακύρωση των επίδικων μεταβιβάσεων, ο καθ' ου η αίτηση 4 δεν θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά. Ούτε η θέση των καθ' ων η αίτηση για καθυστερημένη προώθηση του αιτήματος δεν ευσταθεί. Σύμφωνα με το άρθρο 4 του Κεφ. 62, η αίτηση δεν θα μπορούσε να καταχωρηθεί πριν την έκδοση απόφασης. Σύμφωνα με την μαρτυρία που έγινε αποδεκτή, αμέσως μετά την έκδοση απόφασης ημ. 27.1.15, έγινε έρευνα στο Κτηματολόγιο στις 16.3.15 όπου διαπιστώθηκαν οι επίδικες μεταβιβάσεις. Σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, η αιτήτρια καταχώρησε την παρούσα αίτηση στις 5.11.
  10. Ο χρόνος των 8 μηνών που διέρρευσε από την έρευνα στο Κτηματολόγιο μέχρι και την καταχώρηση της παρούσας δεν δικαιολογεί ισχυρισμό για καθυστερημένη προώθηση της αίτησης. Ενόψει όλων των πιο πάνω, εκδίδω δυνάμει του άρθρου 4 του Κεφ.62, διάταγμα με το οποίο ακυρώνεται η μεταβίβαση της πιο κάτω περιουσίας που έγινε από τον καθ' ου η αίτηση 1 δυνάμει δωρεάς προς τους καθ' ων η αίτηση 2 & 3 ως ακολούθως :
  11. Μεταβίβαση του 1/8 του ακινήτου (χωράφι) υπ' αρ. εγγραφής 6/236, Τμήμα F, Φ/Σχ. 30/21E1, τεμ. 268, Δήμος Λακατάμιας Αγία Παρασκευή), τοποθεσία Μουτοβύζακα της Επαρχίας Λευκωσίας προς όφελος του καθ' ου η αίτηση 2 Παναγιώτη Συμεωνίδη.
  12. Μεταβίβαση του 1/8 του ακινήτου (χωράφι) υπ' αρ. εγγραφής 6/236, Τμήμα F, Φ/Σχ. 30/21E1, τεμ. 268, Δήμος Λακατάμιας Αγία Παρασκευή), τοποθεσία Μουτοβύζακα της Επαρχίας Λευκωσίας προς όφελος της καθ' ης η αίτηση 3 Νικολέττας Ιωάννη Συμεωνίδου. Εκδίδω επίσης διάταγμα δυνάμει του άρθρου 4 του Κεφ. 62 με το οποίο διατάσσεται η ακύρωση οποιασδήποτε εγγραφής ή επιβάρυνσης επί των πιο πάνω μεριδίων του επίδικου ακινήτου που έγινε μετά τις πιο πάνω επίδικες μεταβιβάσεις. Εκδίδεται επιπλέον διάταγμα δυνάμει του άρθρου 5 του Κεφ. 62 με το οποίο διατάσσεται η επανεγγραφή των εν λόγω μεριδίων, στο όνομα του καθ' ου η αίτηση 1, Ιωάννη Συμεωνίδη. Τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας επιδικάζονται υπέρ της αιτήτριας και εναντίον των καθ' ων η αίτηση ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. ............. Αλέξανδρος Α. Παναγιώτου Π.Ε.Δ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.