MILTIADES NEOPHYTOU CIVIL ENGINEERING CONTRACTORS & DEVELOPERS LIMITED κ.α. ν. ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡΙΣΤΟΦΙΑ, Αρ. Αγωγής: 1552/15, 28/4/2017

(1)ΤΩΝ ΘΕΣΜΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΜΕΤΑΞΥ:

1. MILTIADES NEOPHYTOU CIVIL ENGINEERING CONTRACTORS & DEVELOPERS LIMITED
2. ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΝΕΟΦΥΤΟΥ Εναγόντων -και- ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡΙΣΤΟΦΙΑ Εναγομένου --------------------- Αίτηση Ημερομηνίας 19.4.17 Για Αντικρουστική Μαρτυρία ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 28 Απριλίου,
3. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Ενάγοντες/Αιτητές: Οι κ.κ. Χ. Βελάρης και Γ. Θεοδοσίου, για Βελάρης & Βελάρης ΔΕΠΕ (ΔΘ2). Για τον Εναγόμενο/Καθ' ου η αίτηση: Οι κ.κ. Θ. Κορφιώτης, Α. Παπαχαραλάμπους και Λ. Χαβιαράς, για Κούσιος Κορφιώτης Παπαχαραλάμπους ΔΕΠΕ (ΔΘ122). ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Δοθείσα Αυθημερόν) Οι ενάγοντες/αιτητές ζητούν «Διάταγμα και/ή απόφαση και/ή άδεια του Δικαστηρίου για την προσκόμιση αντικρουστικής μαρτυρίας (evidence in rebuttal) προς αντικρουση ισχυρισμών του Εναγομένου και συγκεκριμένα επανακλήτευση και/ή διευκρινιστική και/ή επιπρόσθετη μαρτυρία από τον ΜΕ4 κ. Γιαννάκη Ιωάννου και/ή άλλου μάρτυρα για να προσκομίσει και/ή να επεξηγήσει τις αρχιτεκτονικές οδηγίες για τις επίδικες οικοδομικές εργασίες». Το αίτημα εξειδικεύθηκε κατά την ακρόαση της αίτησης πως αφορά μόνο «. στην κατοικία του Εναγομένου στη Μακεδονίτισσα .» (ως δηλαδή περιγράφεται το ακίνητο αυτό στο Ειδικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα). Η αίτηση, που εδράζεται και στην Δ33Θ7(β) των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, υποστηρίζεται, ως προς το πραγματικό υπόβαθρο που τη συνθέτει, από την ένορκη δήλωση του δικηγόρου Σωτήρη Κυριάκου και από τα γεγονότα που (ως καταγράφεται στο σώμα του αιτήματος) «. εμφαίνονται στον φάκελο του Δικαστηρίου και ειδικότερα στην . Υπεράσπιση του Εναγομένου και στα πρακτικά των ακροάσεων ημ. 17.11.2016 και 23.12.2016 .». Σημειώνει λοιπόν ο ομνύων, ότι: «...............................................
4. Στις 17.11.2016, ο Εναγόμενος κ. Δημήτρης Χριστόφιας κατέθεσε ως μάρτυρας υπεράσπισης της υπόθεσής του. Στην σελίδα 15 των πρακτικών εκείνης της ημερομηνίας και αντεξεταζόμενος, απαντώντας σε σειρά ερωτήσεων από τον δικηγόρο των Εναγόντων κ. Χαρίλαο Βελάρη, ο Εναγόμενος προέβαλε την εξής θέση:- A. Όχι, δεν λέω ότι δεν θυμάμαι. Εγώ λέω ότι έκαμνε ό,τι ήθελε ο κύριος, ό,τι ήθελε και δεν λάμβανε κανένα υπόψη του. Και όταν ο αρχιτέκτονας του έλεγε μα ξέρεις δεν είναι καλή τούτη η δουλειά να γίνει έτσι, είναι ακριβά κτλ, το ξύλο του έλειπε του αρχιτέκτονα. E. Αυτό που μας λέτε είναι πάρα πολύ παράξενο. Διότι ο εργολάβος έκαμνε λέτε του νου του δουλειές; A. Του νου του.
5. Επισυνάπτω και την σελίδα 15 των πρακτικών ως Τεκμήριο
6. Η πιο πάνω θέση προβλήθηκε για πρώτη φορά σε αυτό το σημείο της μαρτυρίας του Εναγόμενου. Δεν έγιναν τέτοιου είδους υποβολές προς τους μάρτυρες των Εναγόντων, για να είναι σε θέση να παρουσιάσουν υπαρκτή μαρτυρία προς απόδειξη του αντιθέτου.
7. Περαιτέρω, οι Ενάγοντες τέθηκαν εντελώς εξ απροόπτου, γιατί ούτε στην Υπεράσπιση του Εναγόμενου προβάλλεται αυτός ο ισχυρισμός, ότι δηλαδή οι Ενάγοντες προχωρούσαν σε εκτέλεση εργασιών χωρίς την άδεια, την γνώση ή την έγκριση του Εναγομένου. Αντιθέτως, στην παρ. 18 της Υπεράσπισης αναφέρεται ότι οι εργασίες στην οικία τους Εναγόμενου έγιναν κατόπιν παράκλησης αυτού.
8. Παρόμοια θέση προβλήθηκε και από τον ΜΥ 2 κ. Πασχάλη Πασχάλη στην σελίδα 35 των πρακτικών ημ. 23.12.16, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτω ως Τεκμήριο
10. Προς αντίκρουση της πιο πάνω θέσης, η οποία προβλήθηκε για πρώτη φορά μετά που έκλεισαν την υπόθεσή τους οι Ενάγοντες, είναι αναγκαίο να τεθεί μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου.
11. Αυτή η μαρτυρία συνίσταται σε σωρεία οδηγιών εκ μέρους των αρχιτεκτόνων του Εναγόμενου, οι οποίοι ως εκπρόσωποί (agents) αυτού, είχαν πλήρη γνώση όλων των εργασιών που εκτελούνταν και έδιδαν τις οδηγίες και την έγκρισή τους νια αυτές.
12. Για τους πιο πάνω λόγους καθίσταται αναγκαία η παροχή άδειας για προσκόμιση μαρτυρίας προς αντίκρουση των ισχυρισμών του Εναγόμενου και συνωδά αιτούμαι ως η αίτηση». Ο εναγόμενος/καθ' ου η αίτηση ενίσταται, ισχυριζόμενος ότι δεν πληρούνται τα επί τούτω κανονιστικώς και νομολογιακώς προαπαιτούμενα, πέραν του ότι, επί ενός πιο συγκεκριμένου επιπέδου, οι ενάγοντες/αιτητές δεν αποκάλυψαν επαρκείς (ή και οιουσδήποτε) λόγους για τους οποίους θα πρέπει να ενασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου υπέρ της έγκρισης του αιτήματος. Λέγει περαιτέρω ο εναγόμενος/αιτητής, ότι η ούτω καλουμένη αντικρουστική μαρτυρία που επιθυμούν να παρουσιάσουν οι ενάγοντες/αιτητές, αν αυτή υπάρχει, ήταν διαθέσιμη σε αυτούς ευθύς εξ αρχής, με επακόλουθο τούτοι να είχαν υποχρέωση (ή επιλογή), παράθεσης της πριν από τη συμπλήρωση της υπόθεσης τους, δοσμένου μάλιστα και του περιεχομένου της δικογραφίας και των εκεί καταγεγραμμένων θέσεων επί της αφορούσας θεματολογίας, εκτός του ότι (οι ενάγοντες/αιτητές) δεν φαίνεται έτσι κι αλλιώς να ενέταξαν στη δικογραφημένη εκδοχή τους την περί ης ο λόγος θεματική. Η θέση αυτή, μαζί με άλλες παραφυάδες της, επικουρείται από ένορκη δήλωση τής δικηγόρου Φαίης Θεοχάρους, στην οποία αναφέρονται και τα ακόλουθα: « ...........................................
13. Με την παρούσα Αίτηση ημερομηνίας 19.4.2017 και την επισυνημμένη Ένορκη Δήλωση που την συνοδεύει, οι Ενάγοντες/Αιτητές ισχυρίζονται ουσιαστικά ότι κατά την αντεξέταση του Εναγόμενου στις 17.11.2016 και του ΜΥ2 Πασχάλη Πασχάλη στις 23.12.2016, αιφνιδιάστηκαν δήθεν λόγω της θέσης που προέβαλαν οι ρηθέντες μάρτυρες ότι οι Ενάγοντες σε διάφορες περιπτώσεις προχωρούσαν σε διεκπεραίωση εργασιών χωρίς τις οδηγίες του Εναγόμενου.
14. Παραλείπουν οι Ενάγοντες/Αιτητές να αναφέρουν ότι η θέση αυτή υποβλήθηκε στον Ενάγοντα κατά την αντεξέταση του στις 19.9.2016 (σελ. 44 των πρακτικών), σχεδόν 2 μήνες προηγουμένως δηλαδή, όταν ο κ. Θανάσης Κορφιώτης υπέβαλε στον Ενάγοντα 2 την εξής θέση: «Η θέση μου είναι ότι πάρα πολλές από αυτές τις εργασίες τις κάνατε με δική σας πρωτοβουλία και δική σας απόφαση. Δεν καθόταν ο υποψήφιος πρόεδρος, Πρόεδρος της Βουλής, να ασχοληθεί με τα κλιματιστικά και με τα φώτα και τα τραπέζια» Ακόμη, κατά την ίδια ημερομηνία πάλι ο κ. Θανάσης Κορφιώτης υπέβαλε στον Ενάγοντα 2 την εξής θέση, στην σελίδα 45 των πρακτικών: «Εγώ σου υποβάλλω ότι το ποσοστό της παρέμβασης της δικής σας ήταν κατά πολύ μεγαλύτερο του 1 ή 2% που λέτε εσείς, μάλλον ήταν ανάποδα τα ποσοστά». Επισυνάπτω αντίγραφο της σελίδας 44 των πρακτικών ως Τεκμήριο 1 και αντίγραφο της σελίδας 45 των πρακτικών ως Τεκμήριο
16. Συνεπώς, η θέση ότι οι Ενάγοντες προχωρούσαν σε εκτέλεση εργασιών χωρίς οδηγίες και με δική τους πρωτοβουλία ήταν εκεί εξ' αρχής και δεν μπορούν οι δικηγόροι των Εναγόντων, οι οποίοι ουδεμία ένσταση έφεραν στις πιο πάνω υποβολές και παρουσίασαν και άλλους μάρτυρες, να έρχονται εκ των υστέρων, και να προβάλλουν ισχυρισμούς ότι έχουν αιφνιδιαστεί.
17. Περαιτέρω, τονίζω ότι σύμφωνα με την νομολογία, πρέπει να πληρούνται ειδικές περιστάσεις για επανακλήτευση μάρτυρα μετά το πέρας της διαδικασίας τις οποίες δεν πληρούν οι Ενάγοντες/Αιτητές. Ο μάρτυρας του απάντησε στις υποβολές που του τέθηκαν ξεκάθαρα και οι ίδιοι ουδεμία ένσταση έφεραν, συνεπώς δεν τίθεται θέμα αντικρουστικής μαρτυρίας, αφού ο μάρτυρας του ήταν σε θέση να δώσει απάντηση και ως ο εργολάβος ή ο διευθυντής της εργοληπτικής εταιρείας ήταν άμεσα εμπλεκόμενος και ο καταλληλότερος να δώσει την μαρτυρία αυτή.
18. Η μαρτυρία της οποίας σκοπείται η προσκόμιση, αν αυτή υπάρχει, ήταν διαθέσιμη εξ' αρχής στους Ενάγοντες και ως των περιγράφουν, ήταν εξ' αρχής απαραίτητη για απόδειξε της όποιας απαίτησής τους. Δεν πρόκειται ουσιαστικά για αντικρουστική μαρτυρία.
19. Ο ισχυρισμός της πλευράς των Εναγομένων ότι οι Ενάγοντες προβαίνουν σε εργασίες κατά το δοκούν ή χωρίς οδηγίες είναι δικογραφημένος και έχει τεθεί κατά την αντεξέταση των μαρτύρων των Εναγόντων.
20. Η μαρτυρία της οποίας επιχειρείται η προσκόμιση δεν είναι δικογραφημένη από πλευράς Εναγόντων, οι οποίες στις σχετικές παραγράφους της Έκθεσης Απαίτησης δικογραφούν οδηγίες του Εναγόμενου και όχι οποιουδήποτε αρχιτέκτονα.
21. Περαιτέρω και εξ' όσων μπορώ να διακρίνω, πρόκειται για εμφανή προσπάθεια των Εναγόντων να διορθώσουν την μαρτυρία που έχουν ήδη προσκομίσει ή να καλύψουν κενά αυτής». Δεν αντεξετάστηκε οιοσδήποτε των ενόρκως δηλωσάντων. Ιχνηλάτησα την αίτηση, την ένσταση, τις συνοδευτικές ένορκες δηλώσεις, το περιεχόμενο της δικογραφίας και το επίδικο μέρος των πρακτικών. Συνεκτίμησα και την ευσύνοπτη επιχειρηματολογία των ευπαίδευτων δικηγόρων. Συγκλίνω με τις θέσεις των δικηγόρων του εναγομένου/καθ' ου η αίτηση και αποκλίνω, με κάθε σεβασμό, από τις τοποθετήσεις του συνηγόρου των εναγόντων/αιτητών. Εξηγώ. Το γενικότερο νομολογιακό πλαίσιο προσέγγισης αιτημάτων όπως το επίδικο, περιγράφεται με ενάργεια στην Αττεσλή και Άλλης ν Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λίμιτεδ

(2013)1(Γ) ΑΑΔ 2222, 2232-2233, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο (διά του Λιάτσου, Δ.), υπογράμμισε και τα εξής σχετικά με ό,τι εδώ ενδιαφέρει (με τις απαραίτητες πάντοτε αναπροσαρμογές στα ενεστώτα): « Η προσκόμιση αντικρουστικής μαρτυρίας διέπεται από την Δ.33 Θ.7(ΙΙ)(b) των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Η πιο πάνω Διάταξη αναλύει το δικαίωμα διαδίκου να προβεί σε αίτημα για προσαγωγή αντικρουστικής μαρτυρίας και οριοθετεί τα πλαίσια παροχής ανάλογης άδειας. .............................................. Στα πλαίσια της διαδικασίας που διέπει, τόσο ποινικές όσο και πολιτικές υποθέσεις, ο κάθε διάδικος βαρύνεται με την υποχρέωση να παρουσιάσει, ολοκληρωμένα, την υπόθεσή του. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να προβλέψει ποια είναι τα επίδικα θέματα και ανάλογα να προετοιμάσει τη μαρτυρία που είναι αναγκαία για να καλύψει τα θέματα που θα εγερθούν. Σε αρκετές περιπτώσεις, όπως εντοπίζεται και στο Σύγγραμμα «Το Δίκαιο της Απόδειξης (Μία πρακτική προσέγγιση)», Τάκη Ηλιάδη, σελ. 238-240, παρατηρείται το φαινόμενο η ακροαματική διαδικασία να ξεφεύγει από τα όρια που είχαν προβλεφθεί από τους αντιδίκους, με αποτέλεσμα να καταλαμβάνονται τελευταίοι ή ένας από τους αντιδίκους αυτούς εξ απροόπτου. Σε κάποιες υποθέσεις και στα πλαίσια της ακροαματικής τους διαδικασίας, δεν είναι πάντοτε δυνατόν να προβλεφθεί το κάθε στοιχείο μαρτυρίας, ακριβώς διότι, σε αρκετές περιπτώσεις, η ίδια η φύση των διαδικαστικών διαδικασιών ακολουθεί πορεία που είναι δυνατόν να οδηγήσει σε ανατροπές και εκπλήξεις, με αποτέλεσμα, προκειμένου να διαφυλαχθεί το συμφέρον της δικαιοσύνης, το Δικαστήριο να δίνει άδεια για παρουσίαση μαρτυρίας εκ μέρους του διαδίκου, ο οποίος βρέθηκε προ εκπλήξεως. Υπό το πρίσμα αυτό, και προκειμένου να αποτραπεί μια πιθανή αδικία, τα Δικαστήρια έχουν την ευχέρεια να αποδέχονται μαρτυρία σε αντίκρουση μαρτυρίας που έχει ήδη δοθεί. Επισκόπηση της σχετικής νομολογίας καταδεικνύει ότι η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου διέπεται από τις ακόλουθες αρχές: Η απαντητική μαρτυρία πρέπει, κατά γενικό κανόνα, να περιορίζεται αυστηρά στο να αντικρούει την υπόθεση της αντίδικης πλευράς και δεν πρέπει απλώς να επιβεβαιώνει την υπόθεση του διαδίκου που την παρουσιάζει. Με την άδεια του Δικαστηρίου μπορεί να δοθεί αντικρουστική μαρτυρία από Ενάγοντα σε απάντηση της μαρτυρίας Εναγόμενου προς υποστήριξη επίδικου θέματος, η απόδειξη του οποίου βάρυνε τον ίδιο. Η διακριτική ευχέρεια μπορεί ακόμη να ασκηθεί υπέρ του Ενάγοντα, όπου η φύση της υπεράσπισης έχει αποκαλυφθεί κατά την αντεξέταση των δικών του μαρτύρων. Γενικά, αντικρουστική μαρτυρία είναι επιτρεπτή προκειμένου να αποτραπεί μια πιθανή αδικία, όπου ο διάδικος που την προσφέρει έχει παραπλανηθεί ή έχει καταληφθεί εξ απροόπτου (Tsiartas a.ο. v. Taliotis

(1989)1 C.L.R. 216, 228-229)». Εν προκειμένω, έχοντας υπόψιν και το περιεχόμενο της δικογραφίας, αναφύεται ότι τα όσα επιδιώκουν οι ενάγοντες/αιτητές να αντικρούσουν διά αντίστοιχης μαρτυρίας κατέστησαν (σε γενικότερο επίπεδο ανάλυσης) επίδικα από την καταχώριση της Υπεράσπισης στις 16.3.16, με συνεπόμενο (οι ενάγοντες/αιτητές) να είχαν από τότε τη δυνατότητα να προωθήσουν την υπόθεση τους καταθέτοντας προς τούτο ανάλογη μαρτυρία, την οποία βεβαίως οι ίδιοι θα έκριναν αναγκαία και επαρκή υπό τις περιστάσεις για σκοπούς απόδειξης της αξίωσης. Δεν υπήρξε, αντικειμενικώς, αιφνιδιασμός των εναγόντων/αιτητών ένεκα της επίμαχης τοποθέτησης του Δημήτρη Χριστόφια (ΜΥ1) - είτε η μνεία του μάρτυρα αφορούσε στην «. κατοικία του . στη Μακεδονίτισσα .» είτε σε άλλη επίδικη ακίνητη περιουσία με βάση τη δικογραφία (και σε αυτό θα επανέλθω) - μηδέ και ανέκυψε οποιαδήποτε παραπλάνηση (βλ. κατ' αναλογίαν, Cyprus Popular Bank Public Co Ltd v Otis Elevators (Cyprus) Ltd και Άλλων, ΠΕ 371/09, ημ. 16.2.15, Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ ν Coral Foods Ltd και Άλλων

(2008)1(Β) ΑΑΔ 956). Επεξήγησα γιατί. Επανέρχομαι στο ζήτημα του χωροταξικού, τρόπον τινά, προσδιορισμού της υπό συζήτησιν δήλωσης του Δημήτρη Χριστόφια (ΜΥ1) και στο κατά πόσο αυτή άπτεται (ως η εκδοχή των εναγόντων/αιτητών) στην «. κατοικία του . στη Μακεδονίτισσα .», ή σε οποιοδήποτε άλλο από τα ακίνητα που αποτελούν αντικείμενο της αγωγής. Θεωρώ πως τα περί ου ο λόγος λεχθέντα του Δημήτρη Χριστόφια (ΜΥ1), υπό το εξεταζόμενο πρίσμα, δεν μπορούν - και ορθή ήταν η επισήμανση των δικηγόρων του εναγομένου/καθ' ου η αίτηση στις προφορικές αγορεύσεις - να τύχουν διαπίστωσης, δίκην ευρήματος, σε αυτό το ενδιάμεσο στάδιο (δοσμένων και των συναφών αμφισβητήσεων εκ πλευράς εναγομένου/καθ' ου η αίτηση), προαποφασίζοντας τοιουτοτρόπως τη βαρύτητα και αξιοπιστία της μαρτυρίας του υπό αναφορά μάρτυρα πριν από το τελικό στάδιο. Κάτι τέτοιο θα ήταν ανεπίτρεπτο. Τυχόν αποδοχή του αιτήματος - πέραν της ασάφειας που το χαρακτηρίζει σε ό,τι αφορά στην τελική του στόχευση και στο αν τούτη άπτεται της αξιοπιστίας του Δημήτρη Χριστόφια (ΜΥ1), ή και της υπερασπιστικής του γραμμής, ή ακόμη και στην παροχή ευχέρειας στους ενάγοντες/αιτητές να αποδείξουν δευτερεύοντα ή συνακόλουθα ζητήματα ή άλλες πτυχές της αξίωσης τους - θα επέφερε και καταλυτικές δικονομικές επιπτώσεις στα δικαιώματα του (εναγομένου/καθ' ου η αίτηση). Ο οποίος, αν εγκριθεί το αίτημα, δεν θα έχει ευλόγως τη δυνατότητα να τοποθετηθεί πρωτογενώς, ως μάρτυς, επί της αντικρουστικής μαρτυρίας, πέραν του ότι θα μπορούσε και να είχε αμφισβητηθεί ευθέως κατά την αντεξέταση του (ως προς το περιεχόμενο της επίδικης δήλωσης), με την παρουσίαση της φερόμενα αντικρουστικής μαρτυρίας σε εκείνο τον χρόνο (ή κατοπινά πριν συμπληρωθεί η μαρτυρία του). Δεν είναι όμως αυτός ο σκοπός της παροχής δυνατότητας παρουσίασης αντικρουστικής μαρτυρίας. Όπως ούτε και η χορήγηση δεύτερης ευκαιρίας στους διαδίκους να αποδείξουν την υπόθεση τους, χωρίς να υπονοώ καθοιονδήποτε τρόπο, ότι η διαφαινόμενη απόρριψη του αιτήματος επηρεάζει ή θα μπορούσε να επηρεάσει, την όποια δυναμική, εδώ, της υπόθεσης των εναγόντων/αιτητών (βλ. κατ' αναλογίαν, Khudaykulova v Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 136/15, ημ. 8.7.16). Οι ενάγοντες/αιτητές απέτυχαν να καταδείξουν με επάρκεια τα όσα όφειλαν ώστε η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να μπορούσε να ενασκηθεί υπέρ της αποδοχής του αιτήματος. Η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του εναγομένου/καθ' ου η αίτηση και εναντίον των εναγόντων/αιτητών, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της υπόθεσης. (Υπ.) ........... Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΔ