ΠΑΥΛΟΥ ΤΑΝΟΥ ν. ΚΩΣΤΑ ΤΑΝΟΥ, Αρ. Αίτησης: 50/2016, 31/1/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Κούσιου, Δ. Αρ. Αίτησης: 50/2016 Μεταξύ: ΠΑΥΛΟΥ ΤΑΝΟΥ, Αιτητή και ΚΩΣΤΑ ΤΑΝΟΥ Καθ΄ ου η Αίτηση ----------------------------------- Μονομερής αίτηση ημερ. 16/2/2016 ---------------------------------- Ημερομηνία: 31 Ιανουαρίου
- Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή: κ.κ. Ελένη Βραχίμη & Σία. Για τον Καθ΄ ου η αίτηση: κ. Μιχάλης Ι. Μούρος. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στο πλαίσιο εναρκτήριας αίτησης για ρύθμιση του θέματος της διατροφής του, που ο Αιτητής καταχώρησε στις 16/2/2016 εναντίον του Καθ΄ ου η αίτηση πατέρα του, καταχώρησε αυθημερόν και μονομερή αίτηση με την οποία ζητά την έκδοση προσωρινού διατάγματος στο ποσό των €500 μηνιαίως, ποσό το οποίο διεκδικεί και με την εναρκτήρια αίτηση. Ο Καθ΄ ου η αίτηση, στον οποίο με οδηγίες του Δικαστηρίου επιδόθηκε η πιο πάνω αίτηση, στις 2/3/2016, καταχώρησε ένσταση εγείροντας τους πιο κάτω λόγους ένστασης: «
- Η αίτηση είναι αβάσιμη και στερείται πραγματικής και νομικής βάσης.
- Η αίτηση πάσχει εξ΄ υπαρχής καθ΄ ότι στρέφεται μόνο εναντίον του πατέρα και όχι εναντίον και των δύο γονέων.
- Ο αιτητής έχει τις γνώσεις και τη δυνατότητα να εργασθεί και εργάζεται κατά διαστήματα και δεν έχει καμιά οικονομική ανάγκη.
- Ο καθ΄ ου η αίτηση δεν έχει καμιά οικονομική δυνατότητα να πληρώνει για τις ισχυριζόμενες ανάγκες του αιτητή, οι οποίες δεν είναι ούτε πραγματικές, αλλά ούτε και αναγκαίες». Η αίτηση έχει ως πραγματικό υπόβαθρο ένορκες δηλώσεις του Αιτητή (αρχική ημερ. 16/2/2016 και συμπληρωματική ημερ. 18/3/2016) και η ένσταση ένορκη δήλωση του Καθ΄ ου η αίτηση. Κατά την ακρόαση της αίτησης κανένας από τους ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκε. Οι συνήγοροι των διαδίκων αρκέστηκαν σε γραπτές αγορεύσεις και η κάθε πλευρά υπεραμύνθηκε των θέσεων της με αναφορά σε νομολογία. Θα ήθελα καταρχήν να αναφερθώ στην εισήγηση του Καθ΄ ου η αίτηση πως «η συμπληρωματική ένορκη δήλωση που καταχώρησε ο αιτητής στις 18.3.2016 δεν πρέπει να ληφθεί υπ΄ όψιν καθ΄ ότι καταχωρήθηκε χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου». Μ΄ όλο το σεβασμό προς τον Καθ΄ ου η αίτηση η εισήγηση του αυτή δεν ευσταθεί εφόσον, όπως φαίνεται από το φάκελο της διαδικασίας και ειδικότερα το πρακτικό ημερομηνίας 11/3/2016 και άδεια δόθηκε για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης από τον Αιτητή και αυτή έχει καταχωρηθεί εμπρόθεσμα. Σε ότι αφορά τις προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινού διατάγματος όπως αυτές περιλαμβάνονται στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60) και έχουν ερμηνευθεί στη θεμελιακή απόφαση Οδυσσέως ν. Πιερής
(1982)1 Α.Α.Δ. 551, που είναι η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση στην ακρόαση της υπόθεσης, η ύπαρξη πιθανότητας ότι ο Ενάγων δικαιούται σε θεραπεία ή ότι έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας και τέλος ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός αν εκδοθεί το ενδιάμεσο διάταγμα, παρατηρώ τα ακόλουθα: Σύμφωνα με το άρθρο 33
(2)του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν.216/90) η υποχρέωση των γονέων να διατρέφουν το τέκνο τους μπορεί να συνεχίσει και μετά την ενηλικίωση του στις περιπτώσεις όπου ειδικές περιστάσεις επιβάλλουν τούτο, όπως σε περίπτωση φοίτησης του σε επαγγελματική σχολή. Είναι προφανές ότι στην περίπτωση που εξετάζεται, με τον Αιτητή να έχει, από τις 14.10.2015 ενηλικιωθεί και να συνεχίζει να είναι μαθητής της δευτέρας τάξης της Τεχνικής Σχολής Α΄ στη Λευκωσία, υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση στην κυρίως αίτηση του. Ορατή επίσης είναι και η πιθανότητα του Αιτητή να δικαιούται σε θεραπεία, εκτός εάν καταδειχθούν άλλοι λόγοι ή παράγοντες στο πλαίσιο εκδίκασης της εναρκτήριας αίτησης, που ενδεχομένως να δικαιολογούν τον αποκλεισμό ή τον περιορισμό του δικαιώματος του σε διατροφή. Η τρίτη προϋπόθεση μπορεί να απαντηθεί με μια απλή πρόταση. Δεν μπορεί κανείς να αναμένει την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης για να αποκτήσει τα βασικά για την αυτοσυντήρηση και αυτοδιατροφή του, ιδίως όταν πρόκειται για μαθητή. Το τι απομένει σ΄ αυτό το τελικό στάδιο είναι η στάθμιση του κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο το Δικαστήριο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα [Ιπποδρομιακή Αρχή ν. Χατζηβασίλη
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 152]. Με την ένορκη δήλωση του Αιτητή τέθηκαν στο Δικαστήριο τα δεδομένα του χωρισμού των γονιών του, της διαμονής του ιδίου και των τριών αδελφών του, δύο από τις οποίες συνεχίζουν να είναι ανήλικες, με τη μητέρα τους και του ενήλικα αδελφού του με τον πατέρα του. Σύμφωνα με το τελευταίο διάταγμα διατροφής ημερ. 9/12/2013, (Τεκμήριο Α), ο πατέρας του κατέβαλλε στη μητέρα του από 1/1/2014 €600 το μήνα ως η συνεισφορά του για τη διατροφή του ιδίου και των δύο ανήλικων αδελφών του. Από την ενηλικίωση του «δεν συνεισφέρει ικανοποιητικά για τη διατροφή και συντήρηση» του. Γεννήθηκε στις 14/10/1997 και είναι μαθητής της δευτέρας τάξης της Τεχνικής Σχολής Α΄ στη Λευκωσία απ΄ όπου και αναμένεται να αποφοιτήσει τον Ιούνιο του
- Ο πατέρας του εργάζεται ως οδηγός λεωφορείων με απολαβές που «υπερβαίνουν τα €1.500 μηνιαίως» ενώ η μητέρα του είναι, από τον Αύγουστο του 2012, άνεργη. Οι προσπάθειες της για εξεύρεση εργασίας δεν απέδωσαν και μοναδικό εισόδημά της «είναι το επίδομα μονογονιού που λαμβάνει και το πολυτεκνικό». Καθορίστηκαν επίσης οι ανάγκες για τη διατροφή και συντήρηση του στα €705 μηνιαίως και τέλος αναφέρθηκε ότι δεν έχει εισοδήματα, αλλ΄ ούτε και τη δυνατότητα να εργαστεί χωρίς να εγκαταλείψει το σχολείο. Ο Καθ΄ου η αίτηση με τη δική του ένορκη δήλωση αντιτάσσει ότι η αίτηση γίνεται εκδικητικά από τον Αιτητή και όχι γιατί αυτός «έχει οποιαδήποτε ανάγκη». Αυτό «φαίνεται και από το ότι μεταβαίνει στο σχολείο με το ιδιωτικό του αυτοκίνητο και όχι με το λεωφορείο που πηγαίνουν όλοι οι μαθητές». «Σπουδάζει υδραυλικός και έχει τη δυνατότητα και εργάζεται κατά διαστήματα και δεν έχει οποιαδήποτε πραγματική και οικονομική ανάγκη». Τέλος σε σχέση με τα έξοδα του Αιτητή αναφέρει ότι αυτά «δεν ξεπερνούν το ποσό των €300 τα οποία όμως μπορεί να τα έχει με μικρή απασχόληση σε κουτσοδούλια». Με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του ο Αιτητής δικαιολογεί το ότι πηγαίνει με τ΄ αυτοκίνητο του στο σχολείο αναφέροντας ότι η πιο κοντινή στάση λεωφορείου απέχει τρία χιλιόμετρα από το σπίτι του και ούτως η άλλως θα έπρεπε να μεταφέρεται σ΄ αυτήν. Επίσης ότι ως μαθητής που είναι στην Τεχνική Σχολή, με μαθήματα «ιδιαίτερα απαιτητικά» δεν έχει τη δυνατότητα να εργαστεί κατά τη σχολική περίοδο χωρίς να εγκαταλείψει το σχολείο. Εργάστηκε το καλοκαίρι του 2016 για δύο μήνες στην ΚΕΟ με συνολικές απολαβές €
- Είναι παγιωμένο πως στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία με σκοπό μόνο να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα στα οποία θα κριθεί η κυρίως αίτηση [Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263]. Η συγγενική σχέση που συνδέει τον ανιόντα με τον κατιόντα αποτελεί τον ιστό και το ηθικό υπόβαθρο της κοινωνίας μας και απόρροια της είναι η, ανάλογη με την περίπτωση, υποχρέωση του ενός να διατρέφει τον άλλο (άρθρα 33 και 34 του Ν.216/90). Με εξαίρεση την υποχρέωση των γονέων να διατρέφουν τα ανήλικα τέκνα τους (άρθρο 33), στις υπόλοιπες περιπτώσεις η ύπαρξη της συγγένειας και μόνο δε δημιουργεί αυτόματα και την υποχρέωση διατροφής είτε του ενήλικου τέκνου από τους γονείς του, είτε των γονέων του από αυτό. Ειδικότερα, καθόσον αφορά τη διατροφή ενήλικου τέκνου από τους γονείς του (άρθρο 33
(2)), η υποχρέωση γεννάται όταν συντρέχουν ειδικές περιστάσεις που το επιβάλλουν. Οι περιστάσεις αυτές δεν μπορούν να προκαθοριστούν. Το άρθρο 33
(2)ξεχωρίζει την περίπτωση όπου η φοίτηση του τέκνου σε επαγγελματική σχολή μπορεί, συνυπολογιζομένου και κάθε παράγοντα που θα προβάλλει ως σχετικός, να οδηγήσει σε έγκριση του αιτήματος για καταβολή διατροφής από το γονέα στο ενήλικο τέκνο του [Βουνού ν. Βουνού
(1998)1(Α) Α.Α.Δ. 490 και Χρίστου ν. Χρίστου
(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 1891]. Ένα τέτοιο παράγοντα μπορεί να αποτελέσει και η δυνατότητα του τέκνου να έχει δικά του εισοδήματα, όπως τέθηκε στη συγκεκριμένη περίπτωση από τον Καθ΄ ου η αίτηση. Δεν είναι το κατάλληλο στάδιο για να καταλήξει το Δικαστήριο σε ευρήματα αναφορικά με τις δυνάμεις του Αιτητή ή/και της μητέρας του, καθώς και τις ανάγκες του. Αυτό θα γίνει κατά την ακρόαση της κυρίως αίτησης. Παρόλα ταύτα θα πρέπει να σχολιάσω πως δεν ανέμενα στην υπόθεση αυτή που έχει να κάνει με Αιτητή-μαθητή να αντιτάσσεται από τον πατέρα του/Καθ΄ ου η αίτηση, ως κύριο επιχείρημα απόρριψης της υπό εξέταση αίτησης, ότι αυτός δεν έχει οικονομική ανάγκη εφόσον έχει τη δυνατότητα να εργαστεί. Και τούτο χωρίς την παραμικρή σκέψη ότι λόγω των αναγκών της εκπαίδευσης του δεν μπορεί να μετέλθει κατάλληλη εργασία από την οποία να καλύπτει τις ανάγκες του αλλά και η οποία ταυτόχρονα να επιτρέπει την απρόσκοπτη συνέχιση της φοίτησης του στο σχολείο, το οποίο μάλιστα τελειώνει τον Ιούνιο του
- Ένα άλλο θέμα που θα πρέπει να σχολιάσω ενόψει και του σχετικού λόγου ένστασης που υποβάλλεται, είναι το ότι για την κάλυψη των δαπανών διατροφής του Αιτητή επιβαρύνονται και οι δύο γονείς του, κάθε ένας από τους οποίους είναι υποχρεωμένος να καλύψει ένα ποσοστό από τις ανάγκες του τέκνου του, ανάλογα με τις οικονομικές δυνατότητες του. Τον κανόνα αυτό ο Αιτητής μετουσίωσε σε πράξη αιτούμενος από τον πατέρα του/Καθ΄ ου η αίτηση ποσοστό ύψους €500 ως συνεισφορά του στην κάλυψη των αναγκών του που ο ίδιος ορίζει ότι ανέρχονται στα €
- Παράλληλα αναφέρθηκε και στις δυνάμεις της μητέρας του. Σε καμιά περίπτωση όμως δεν είχε υποχρέωση να στραφεί και εναντίον της μητέρας του, όπως εισηγείται ο Αιτητής. Μέσα στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, με πολλή περίσκεψη και λαμβάνοντας ιδιαίτερα υπόψη τις θέσεις των δύο πλευρών, αλλά και το γεγονός ότι ο Καθ΄ ου η αίτηση, κάτω από παρόμοιες ή/και τις ίδιες συνθήκες, μέχρι την ενηλικίωση του Αιτητή συνεισέφερε για τις ανάγκες του το ποσό των €200 το μήνα, αυτός θα πρέπει να συνεχίσει να καταβάλλει το ίδιο ποσό. Με βάση όλα τα πιο πάνω εκδίδεται προσωρινό διάταγμα με το οποίο διατάσσεται ο Καθ΄ ου η αίτηση να καταβάλλει στον Αιτητή από 1/2/2017 και την πρώτη ημέρα κάθε επόμενου μήνα, μέχρι την αποπεράτωση της κυρίως αίτησης και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου, το ποσό των €200 το μήνα ως η συνεισφορά του για τη διατροφή του. Τα έξοδα, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εναντίον του Καθ΄ ου η αίτηση και θα καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ........... Δ. Κούσιου, Δ. /ααγ