← Κύπρος

Onykaros Management Ltd κ.α. ν. Cyprus Popular Bank Co Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 1321/16, 19/5/2017

Onykaros Management Ltd κ.α. ν. Cyprus Popular Bank Co Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 1321/16, 19/5/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Αλ. Παναγιώτου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1321/16 Μεταξύ:

  1. Onykaros Management Ltd, εκ Λευκωσίας
  2. Amberox Investments Ltd, εκ Λευκωσίας Εναγόντων Και
  3. Cyprus Popular Bank Co Ltd, εκ Λευκωσίας
  4. Ειδικού Διαχειριστή της Cyprus Popular bank Public Co Ltd, εκ Λευκωσίας
  5. Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου, εκ Λευκωσίας
  6. Κυπριακή Δημοκρατία, εκ Λευκωσίας
  7. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, εκ Λευκωσίας Εναγομένου Αίτηση ημερ. 24.1.17 υπό εναγόντων - αιτητών για τροποποίηση του τίτλου της αγωγής και της έκθεσης απαίτησης Ημερομηνία: 19 Μαΐου 2017 Για ενάγοντες - αιτητές: κος Αλεξόπουλος Για εναγόμενους 1 & 2 - καθ' ων η αίτηση: κα Σωκράτους ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι ενάγουσες εταιρείες ήταν καταθέτες στην εναγομένη 1 Λαϊκή Τράπεζα για ποσά πέραν των 20 εκατομμυρίων δολαρίων Αμερικής. Οι καταθέσεις αυτές, έχουν απομειωθεί με σχετικό διάταγμα (Κ.Δ.Π 104/2013) που εκδόθηκε στα πλαίσια του Περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και Άλλων Ιδρυμάτων Νόμου 17(Ι)/
  8. Με την παρούσα αγωγή τους, οι ενάγουσες αιτούνται μεταξύ άλλων, δήλωση του Δικαστηρίου ότι τα διατάγματα που εκδόθηκαν για εξυγίανση της Λαϊκής Τράπεζας και απομείωσης των καταθέσεων της, είναι παράνομα και αντισυνταγματικά και επιπλέον παραβιάζουν την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Τέλος, ζητούν ως αποζημιώσεις το ποσόν των $20.001.846,32 το οποίο ισούται με το ποσόν των καταθέσεων τους που απομειώθηκε. Μετά την επίδοση της αγωγής και την καταχώρηση της έκθεσης απαίτησης, όλοι οι εναγόμενοι καταχώρησαν σημείωμα εμφάνισης. Ακολούθως, η εναγομένη 5 κατεχώρησε υπεράσπιση. Οι υπόλοιποι εναγόμενοι δεν καταχώρησαν υπεράσπιση και έτσι η διαδικασία οδηγιών δυνάμει της νέας Δ.30 προχώρησε μόνο για την εναγομένη
  9. Ακολούθησε η καταχώρηση της παρούσας αίτησης με την οποία επιζητείται η τροποποίηση του τίτλου της αγωγής με την αντικατάσταση των εναγουσών εταιρειών με την εταιρεία Yaffle Consulting Ltd από τις Βρετανικές Παρθένες Νήσους. Επιζητείται επίσης η τροποποίηση διάφορων παραγράφων της έκθεσης απαίτησης, σύμφωνα με τις οποίες οι ενάγουσες εταιρείες εκχώρησαν όλα τα αγώγιμα δικαιώματα τους που συνδέονται με την παρούσα αγωγή, στην προτεινόμενη νέα ενάγουσα εταιρεία. Η αίτηση στηρίζεται μεταξύ άλλων στις Δ.12 Θ.3 και στην Δ.25 ΘΘ.1 &
  10. Συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Εύης Λάμπρου, δικηγόρου στο γραφείο των συνηγόρων των εναγουσών. Σε αυτήν αναφέρεται ότι η αιτούμενη τροποποίηση καθίσταται αναγκαία σύμφωνα με πράξη εκχώρησης ημερομηνίας 16.12.16 με την οποία οι ενάγουσες εκχώρησαν την προτεινόμενη νέα ενάγουσα όλα τα αγώγιμα τους δικαιώματα όπως προκύπτουν από την παρούσα αγωγή. Δυνάμει της ως άνω πράξης εκχώρησης (τεκμ.2), η προτεινόμενη νέα ενάγουσα γίνεται απόλυτος ιδιοκτήτης όλων των αγώγιμων δικαιωμάτων των εναγουσών εταιρειών όπως αυτά προκύπτουν από την απαίτηση στην παρούσα αγωγή. Ήταν η θέση της ενόρκως δηλούσας ότι η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων δεν θα επηρεάσει δυσμενώς τη θέση των εναγομένων αλλά θα συμβάλει στην ορθή απονομή της δικαιοσύνης καθότι η τροποποίηση είναι αναγκαία λόγω της πράξης εκχώρησης και της ουσιαστικής αλλαγής της ιδιοκτησίας των συμφερόντων και δικαιωμάτων όπως αυτά προκύπτουν από την έκθεση απαίτησης. Στην ένορκο δήλωση της αίτησης, επισυνάπτεται επίσης και δείγμα της προτεινόμενης νέας έκθεσης απαίτησης. Οι εναγόμενοι 3, 4 και 5 με δήλωση των δικηγόρων τους ενώπιον του Δικαστηρίου, γνωστοποίησαν ότι δεν προτίθενται να ενστούν στην τροποποίηση, ζήτησαν όμως τα μέχρι σήμερα έξοδα τους στην αγωγή. Αντιθέτως, οι εναγόμενοι 1 και 2 καταχώρησαν ειδοποίηση ένστασης με την οποία αρνούνται την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Στους λόγους ένστασης, αναφέρεται ότι η αίτηση καταχωρείται καθυστερημένα και ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Αναφέρεται επίσης ότι τυχόν έγκριση της αίτησης θα προκαλέσει ζημιά στους εναγομένους 1 και 2 αφού θα περιπλέξει τη διαδικασία και θα καθυστερήσει την εκδίκαση της υπόθεσης. Την ένσταση συνοδεύει ένορκος δήλωση δικηγόρου που εργάζεται στο γραφείο των συνηγόρων των εναγομένων 1 και
  11. Αναφέρεται στην εν λόγω ένορκο δήλωση ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έγκρισης του αιτήματος αφού δεν επιζητείται η τροποποίηση του τίτλου, αλλά η αντικατάσταση όλων των εναγουσών με μία νέα ενάγουσα. Γίνεται έτσι προσπάθεια εισαγωγής διαδίκου, τον οποίο οι εναγόμενοι 1 και 2 δεν γνωρίζουν. Δεν πρόκειται ως εκ τούτου για απλό σφάλμα περί το όνομα, αλλά για αντικατάσταση διαδίκου για την οποία δεν προνοείται οποιαδήποτε θεραπεία στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Το γεγονός δε ότι υπεγράφη συμφωνία εκχώρησης δεν δικαιολογεί την τροποποίηση του τίτλου της αγωγής. Αγορεύσεις Ο συνήγορος για τις ενάγουσες - αιτήτριες, έκαμε αναφορά στο ιστορικό της υπόθεσης. Επεσήμανε ότι η κλήση για οδηγίες και η καταχώρηση των παραρτημάτων σύμφωνα με τη νέα Δ.30 έχει ολοκληρωθεί μόνο σε σχέση με την εναγομένη 5, η οποία καταχώρησε την υπεράσπιση της στις 7.6.
  12. Για τους υπόλοιπους εναγομένους, εκκρεμεί ακόμα η καταχώρηση υπεράσπισης και η ολοκλήρωση των δικογράφων. Αμέσως μετά την υπογραφή της συμφωνίας εκχώρησης, οι αιτήτριες καταχώρησαν την παρούσα αίτηση με την οποία ζητούν την τροποποίηση του τίτλου και της έκθεσης απαίτησης, ώστε αυτή να συνάδει με την εκχώρηση των δικαιωμάτων στη νέα προτεινόμενη ενάγουσα. Στη συνέχεια, ο συνήγορος αναφέρθηκε στη Δ.12 Θ.3, στην οποία στηρίζεται η αίτηση και η οποία δίδει εξουσία στο Δικαστήριο για συνέχιση της αγωγής από πρόσωπο στο οποίο χορηγείται τέτοια εξουσία δυνάμει εκχώρησης δικαιωμάτων. Με παραπομπή σε νομολογία, ο συνήγορος εισηγήθηκε ότι με την αιτούμενη τροποποίηση, επιδιώκεται η απονομή δικαιοσύνης και η διεκδίκηση των δικαιωμάτων από την νέα προτεινόμενη ενάγουσα λόγω της προαναφερθείσας εκχώρησης. Ο συνήγορος σχολιάζοντας τους λόγους ένστασης, ισχυρίστηκε ότι δεν υπήρξε καμία καθυστέρηση στην προώθηση του αιτήματος αφού η παρούσα καταχωρήθηκε μόλις ένα μήνα μετά την πράξη εκχώρησης. Η τροποποίηση θεωρείται κατά τον συνήγορο αναγκαία, έτσι ώστε η διαδικασία να συνεχιστεί από τον εκδοχέα, ήτοι από το πρόσωπο που έχει πλέον το συμφέρον να προχωρήσει την υπόθεση. Περαιτέρω, οι εναγόμενοι 1 και 2 δεν θα υποστούν καμία βλάβη, πόσον δε μάλλον αφού δεν έχουν ακόμα καταχωρήσει την υπεράσπιση τους. Ενόψει των πιο πάνω, ο συνήγορος ζήτησε την έγκριση του αιτήματος και την καταδίκη των εναγομένων 1 και 2 στα έξοδα της παρούσας αίτησης αφού η καταχώρηση ένστασης εκ μέρους τους δεν βασίζεται σε κανένα νομικά παραδεκτό λόγο. Η συνήγορος για τους εναγομένους στην αγόρευση της, επανέλαβε όλους τους προαναφερθέντες λόγους ένστασης για τους οποίους, κατά την άποψη της, θα πρέπει το αίτημα να απορριφθεί. Επεσήμανε ότι από τις 5.5.2006 που οι ενάγουσες καταχώρησαν την έκθεση απαίτησης τους, έκτοτε δεν προέβησαν σε κανένα άλλο δικονομικό διάβημα παρά μόνο στην καταχώρηση της παρούσας, στις 24.1.
  13. Οι εναγόμενοι δεν έχουν ακόμα καταχωρήσει την υπεράσπιση τους και ως εκ τούτου, η εισαγωγή νέου διαδίκου θα περιπλέξει την όλη διαδικασία και θα καταστήσει δυσκολότερη τη διακρίβωση της οποιασδήποτε πραγματικής διαφοράς. Ήταν η θέση της συνηγόρου ότι από τα περιστατικά της υπόθεσης, δικαιολογείται η υιοθέτηση διαφορετικής προσέγγισης από το Δικαστήριο από άλλες περιπτώσεις συμφωνίας εκχωρήσεως, στις οποίες εγκρίθηκε αίτημα δυνάμει της Δ.12 θ.
  14. Στην παρούσα περίπτωση δεν έχει ακόμη καταχωρηθεί υπεράσπιση και ως εκ τούτου τα δικαιώματα των εναγομένων 1 και 2 θα επηρεαστούν αρνητικά με την εισαγωγή νέου διαδίκου. Επιπλέον, η νομολογία καταδεικνύει ότι η τροποποίηση δεν είναι επιτρεπτή αν αυτή συνεπάγεται την προσθήκη διαδίκου και όχι την απλή διόρθωση σφάλματος περί το όνομα (misnomer). Ο κανόνας αυτός εφαρμόζεται κατά την συνήγορο και στην περίπτωση υποκατάστασης διαδίκου, όπως είναι η παρούσα αίτηση. Η συνήγορος ισχυρίστηκε στη συνέχεια ότι η παρούσα αίτηση διαπνέεται από κακοπιστία. Η προτεινόμενη τροποποίηση αφορά την αντικατάσταση των εναγουσών με μία εταιρεία για την οποία δεν δίδονται επαρκείς λεπτομέρειες. Δεν γίνεται καμία αναφορά για τις εργασίες της εταιρείας αυτής ούτε για τη σύνθεσή της, ώστε να μπορούν οι εναγόμενοι 1 και 2 να διακρίνουν, ποιο είναι το πρόσωπο που ουσιαστικά επιδιώκει να αντικαταστήσει τις ενάγουσες. Η κακοπιστία αποδεικνύεται κατά τη συνήγορο και από το γεγονός ότι οι ενάγουσες δεν έχουν καταχωρήσει αίτηση για απόφαση λόγω μη καταχώρησης της υπεράσπισης παρότι από τις 5.5.16 καταχώρησαν την έκθεση απαίτησης τους. Άφησαν την υπόθεση αδρανή για αρκετούς μήνες για να καταχωρήσουν στις 24.1.17 την υπό κρίση αίτηση για τροποποίηση. Αυτό παρότι όφειλαν να γνωρίζουν για την πρόθεση εκχώρησης των δικαιωμάτων τους σχετικά με την παρούσα αγωγή. Η ενδεχόμενη υπογραφή της συμφωνίας εκχώρησης ή έστω οι διαπραγματεύσεις για αυτό το σκοπό, ήταν γνωστές στις ενάγουσες, χωρίς ωστόσο αυτές να ενημερώσουν τους δικηγόρους των εναγομένων 1 και 2 που ήταν τελικά και οι άμεσα ενδιαφερόμενοι. Τα στοιχεία αυτά κατά τη συνήγορο καταδεικνύουν την κακοπιστία των εναγουσών. Για τους πιο πάνω λόγους καταδεικνύεται ότι τυχόν επιτυχία της αίτησης θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στους εναγομένους 1 & 2, η οποία δεν μπορεί να αποζημιωθεί με την πληρωμή των εξόδων. Η ορθότερη διαδικασία κατά τη συνήγορο, είναι προς αποφυγή περιπλοκής της υπόθεσης, οι ενάγουσες να αποσύρουν την παρούσα αγωγή και να καταχωρήσουν νέα με την προτεινόμενη ενάγουσα. Χωρίς βλάβη των πιο πάνω, ήταν η θέση της συνηγόρου ότι σύμφωνα με τη νομολογία, ανεξαρτήτως του αποτελέσματος σε αίτηση τροποποίησης, οι αιτητές δεν νομιμοποιούνται να ζητούν τα έξοδα της αίτησης, τα οποία προκαλούνται αποκλειστικά από δική τους υπαιτιότητα. Η υποβολή ένστασης εκ μέρους των εναγομένων 1 & 2 στην υπό κρίση αίτηση, αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα τους και δεν θα πρέπει αυτό να επηρεάσει την κρίση του Δικαστηρίου για τα έξοδα, ανεξαρτήτως του αποτελέσματος της αίτησης. Νομική πτυχή - Συμπεράσματα Η αίτηση στηρίζεται μεταξύ άλλων στην Δ.12 Θ.3 η οποία έχει ως εξής: Ιn case of an assignment, creation, or devolution of any estate or title pendente lite, the cause or matter may be continued by or against the person to or upon whom such estate or title has come or devolved. Σε ελεύθερη μετάφραση: Σε περίπτωση εκχωρήσεως ή μεταβιβάσεως οιασδήποτε περιουσίας ή τίτλου σε εκκρεμοδικία, η αιτία ή το θέμα μπορεί να συνεχιστεί υπό ή εναντίον του προσώπου στον οποίο η περιουσία ή ο τίτλος μεταβιβάστηκε. Στην υπόθεση Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου ΛΤΔ ν. Χρίστου Χαρίδη,

(2011)1 Α.Α.Δ. 825, εξετάστηκε παρόμοιο θέμα με αυτό της παρούσας αίτησης. Λέχθηκε ότι σε περίπτωση εκχώρησης δικαιωμάτων ή μεταβίβασης τίτλου εκκρεμούσας αγωγής, η αγωγή μπορεί να συνεχισθεί , σύμφωνα με την Δ.12 Θ.3 από το πρόσωπο το οποίο απέκτησε τον τίτλο ή το δικαίωμα, σχετική δε αίτηση υποβάλλεται για σκοπούς δικονομικής τάξης. Επισημάνθηκε επίσης ότι σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.48 Θ.8
(1)(ρ), η αίτηση για άδεια συνέχισης διαδικασίας μεταξύ υφιστάμενου και νέου διάδικου, μπορεί να καταχωρηθεί και μονομερώς (ex parte). Λέχθηκε περαιτέρω ότι το Δικαστήριο σε τέτοιες περιπτώσεις, μπορεί να εγκρίνει την αλλαγή με υποκατάσταση του ονόματος του ενός διαδίκου από άλλο, είτε ζητείται υποκατάσταση είτε τροποποίηση ή και τα δύο, στη βάση τόσο της Δ.12 όσο και της Δ.25. Με την παραχώρηση της θεραπείας τροποποίησης του ονόματος του διαδίκου, εγκρίνεται η υποκατάσταση του και παρέχεται συνακόλουθα και η άδεια για συνέχιση της διαδικασίας από τον ίδιο, την οποία και δικαιούται. Παραθέτω το πιο κάτω χαρακτηριστικό απόσπασμα από την υπόθεση Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου ΛΤΔ ν. Χρίστου Χαρίδη, (ανωτέρω): Τόσο οι πρόνοιες της Δ.12 όσο και οι πρόνοιες της Δ.25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, τις οποίες επικαλούνταν οι αιτητές στην αίτηση τους, μαζί με το συνοδευτικό υλικό που παρέσχαν μέσω της ένορκης δήλωσης τους και των τεκμηρίων, υποστήριζαν και δικαιολογούσαν πλήρως την αιτούμενη θεραπεία που εζητείτο. Οι αιτητές είχαν ήδη εξασφαλίσει την έγκριση του Δικαστηρίου για τη νομιμοποίηση της δυνατότητας τους όπως συνεχίσουν τη δικαστική διαδικασία στην αγωγή μέσω του Διατάγματος της 13.12.2005 και εκείνο που εζητείτο με την αίτηση τους, ήταν η τυπική εφαρμογή της νέας κατάστασης πραγμάτων στα πλαίσια της εκκρεμούσας αγωγής, με την υποκατάσταση του υφιστάμενου ενάγοντα από το νέο ο οποίος δικαιωματικά μπορούσε να συνεχίσει την αρξάμενη διαδικασία. Είτε αυτή η θεραπεία χαρακτηριζόταν ως «υποκατάσταση» ή «τροποποίηση» ή και τα δύο, ή άλλως πως, δεν ενέχει καμιά σημασία. Το Δικαστήριο εκαλείτο όπως εγκρίνει την επελθούσα αλλαγή με υποκατάσταση του ονόματος του ενός διαδίκου από άλλο και αυτό μπορούσε να γίνει δικονομικά στη βάση τόσο της Διαταγής 12 όσο και της Διαταγής 25 στις οποίες βασιζόταν η αίτηση και θα είχε ως αποτέλεσμα τη νόμιμη συνέχιση της διαδικασίας από το νέο διάδικο. Παραχωρουμένης δηλαδή της θεραπείας τροποποίησης του ονόματος του διαδίκου, εγκρινόταν η υποκατάσταση του και παρείχετο συνακόλουθα και η άδεια για συνέχιση της διαδικασίας από τον ίδιο, την οποία και εδικαιούτο. Όπως οι ίδιες οι πρόνοιες της Δ.12, κ.3 αναφέρουν, σε περίπτωση εκχώρησης δικαιωμάτων ή μεταβίβασης τίτλου εκκρεμούσας αγωγής, η αγωγή μπορεί να συνεχισθεί από το πρόσωπο το οποίο απέκτησε τον τίτλο ή το δικαίωμα. Σχετική δε αίτηση υποβάλλεται για σκοπούς δικονομικής τάξης, ενώ σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.48, κ.8
(1)(p) η αίτηση για άδεια συνέχισης διαδικασίας μεταξύ υφιστάμενου και νέου διάδικου μπορεί να γίνει μονομερώς (ex parte). Η παρούσα αίτηση, πέραν της Δ.12 Θ.3 στηρίζεται και στην Δ.25 Θ.1 που αφορά την εξουσία του Δικαστηρίου για τροποποίηση δικογράφων. Ορθά κατά την άποψη μου αφού εκτός από την αντικατάσταση των εναγουσών, επιδιώκεται και η ταυτόχρονη τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης ώστε να συμπεριληφθούν σε αυτή, οι ισχυρισμοί για την εκχώρηση δικαιωμάτων στην προτεινόμενη ενάγουσα. Νοείται βέβαια ότι το αίτημα τροποποίησης της έκθεσης απαίτησης, μπορεί να εξεταστεί μόνο μετά την έγκριση της αντικατάστασης των εναγουσών. Από την στιγμή που το αίτημα αντικατάστασης απορριφθεί για οποιοδήποτε λόγο, αυτομάτως καθίσταται άνευ αντικειμένου το υπόλοιπο μέρος της αίτησης για τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης δυνάμει της Δ.25 Θ.1. Σύμφωνα με την νομολογία, τροποποίηση δικογράφου δυνάμει της Δ.25 Θ.1, μπορεί να διαταχθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, νοουμένου ότι δεν προκαλείται αδικία στην άλλη πλευρά που δεν μπορεί να αποζημιωθεί με την πληρωμή των εξόδων και υπό την προϋπόθεση ότι δεν αποδεικνύεται κακοπιστία του αιτητή (βλ. Στέλιου Βουνιώτη ν. Greenmar Navigation Ltd κ.ά.
(1989)1Ε Α.Α.Δ 33). Στην παρούσα περίπτωση, στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, επεξηγείται λεπτομερώς και με σαφήνεια η εκχώρηση του αγώγιμου δικαιώματος των υφιστάμενων εναγουσών, στην προτεινόμενη νέα ενάγουσα. Συνεπακόλουθα, κρίνω για σκοπούς εξέτασης της παρούσας αίτησης και όχι βεβαίως της ουσίας της αγωγής, ότι υπάρχει σχετική υποκατάσταση στο έννομο συμφέρον των εναγουσών, στην προτεινόμενη νέα ενάγουσα. Τεκμηριώνεται ως εκ τούτου με επάρκεια, η αναγκαιότητα αντικατάστασης στον τίτλο της αγωγής, των υφιστάμενων εναγουσών με την προτεινόμενη ενάγουσα, που δικαιωματικά μπορεί να συνεχίσει την διαδικασία στην παρούσα αγωγή. Οι λόγοι που επικαλούνται οι καθ' ων η αίτηση για απόρριψη του αιτήματος με την ένσταση τους αλλά και με την αγόρευση της συνηγόρου τους, δεν ευσταθούν. Ο ισχυρισμός για καθυστέρηση δεν έχει βάση γιατί σύμφωνα με το υλικό που τέθηκε ενώπιον μου, η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε μόλις ένα μήνα μετά την υπογραφή της πράξης εκχώρησης. Η θέση ότι διεξάγονταν διαπραγματεύσεις και ως εκ τούτου έπρεπε να ειδοποιηθούν δεόντως οι εναγόμενοι 1 & 2 δεν βρίσκει έρεισμα σε καμία νομολογιακή αρχή. Ουδεμία νομική υποχρέωση δεν είχαν οι ενάγουσες να ενημερώσουν τους εναγομένους ότι προτίθενται να εκχωρήσουν το αγώγιμο δικαίωμα τους ούτε βέβαια μπορούσαν να καταχωρήσουν την παρούσα αίτηση πριν την υπογραφή της πράξης εκχώρησης. Η μόνη υποχρέωση τους, ήταν να καταχωρήσουν την παρούσα αμέσως μετά την υπογραφή της πράξης εκχώρησης. Υπό τας περιστάσεις, η πάροδος ενός μηνός από την πράξη εκχώρησης μέχρι και την καταχώρηση της παρούσας δεν δικαιολογεί ισχυρισμό για καθυστέρηση στην προώθηση της αίτησης όπως ισχυρίζονται οι καθ' ων η αίτηση. Για τους ίδιους λόγους, κρίνω ότι δεν έχει αποδειχθεί κακοπιστία των εναγουσών στην προώθηση του αιτήματος. Δεν ευσταθεί επίσης η θέση των καθ' ων η αίτηση ότι οι ενάγουσες άφησαν για πολλούς μήνες την αγωγή σε αδράνεια επειδή δεν καταχώρησαν αίτηση για απόφαση λόγω παράλειψης καταχώρησης υπεράσπισης από τους εναγομένους 1, 2, 3 &
  1. Κατ' αρχάς το γεγονός αυτό από μόνο του δεν μπορεί να επηρεάσει την παρούσα αίτηση ούτε και αποδεικνύει έλλειψη προώθησης της διαδικασίας εκ μέρους των εναγουσών, οι οποίες επέλεξαν πριν από κάθε άλλο διαδικαστικό διάβημα να προωθήσουν την αίτηση αντικατάστασης του τίτλου της αγωγής. Ανεξαρτήτως τούτου, είναι σχήμα οξύμωρο κατά την άποψη μου, οι καθ' ων η αίτηση να επικαλούνται την ανοχή των εναγουσών στην δική τους παράλειψη να καταχωρήσουν υπεράσπιση, προκειμένου να τεκμηριώσουν ολιγωρία στην προώθηση της αγωγής. Η συνήγορος των καθ' ων η αίτηση ισχυρίστηκε περαιτέρω ότι το γεγονός του ότι ακόμη δεν έχει καταχωρηθεί υπεράσπιση, είναι στοιχείο που συνηγορεί στην απόρριψη του αιτήματος αφού αν τροποποιηθεί ο τίτλος θα περιπλακεί η διαδικασία και θα προκληθεί ανεπανόρθωτη ζημιά στους εναγομένους 1 &
  2. Εισηγήθηκε επί του προκειμένου ότι οι εναγόμενοι 1 & 2 είχαν υπόψη τους μια συγκεκριμένη υπεράσπιση έναντι των υφιστάμενων εναγουσών, την οποία δεν μπορούν να προωθήσουν έναντι μιας εταιρείας με την οποία δεν έχουν καμία σύνδεση. Με όλο το σέβας, αδυνατώ να αντιληφθώ το σκεπτικό της πιο πάνω επιχειρηματολογίας. Η υπεράσπιση των εναγομένων εξαρτάται από τα γεγονότα της υπόθεσης και τις συναλλαγές με τις υφιστάμενες ενάγουσες και δεν διαφοροποιείται με την εκχώρηση του αγωγίμου δικαιώματος. Η εκχώρηση και η αντικατάσταση των εναγουσών δεν μεταβάλλει τα γεγονότα που στοιχειοθετούν το αγώγιμο δικαίωμα ούτε και δημιουργεί νέα βάση υπεράσπισης έναντι του εκδοχέα, τον οποίο βέβαια δεν χρειάζεται να γνωρίζουν οι εναγόμενοι ούτε και είναι αναγκαίο να έχουν συναλλαχθεί μαζί του. Τόσον τα γεγονότα που στοιχειοθετούν την βάση της αγωγής όσον και αυτά της υπεράσπισης, παραμένουν τα ίδια και δεν επηρεάζονται από την εκχώρηση του αγωγίμου δικαιώματος των εναγουσών. Αντιθέτως, το ότι δεν έχει μέχρι σήμερα καταχωρηθεί υπεράσπιση, συνηγορεί μάλλον στην έγκριση του αιτήματος παρά στην απόρριψη του. Αυτό γιατί η αγωγή είναι σε πρώιμο ακόμα στάδιο με αποτέλεσμα να εκμηδενίζεται ο κίνδυνος να περιπλακεί η διαδικασία και να προκληθεί ζημιά στους εναγομένους. Συνοψίζοντας όλα τα πιο πάνω, κρίνω ότι οι ενάγουσες έχουν στοιχειοθετήσει όλες τις προϋποθέσεις για έγκριση του αιτήματος. Με την αιτούμενη τροποποίηση, εξυπηρετούνται τα συμφέροντα τη δικαιοσύνης αφού θα δοθεί δικαιωματικά λόγω της προαναφερθείσας εκχώρησης, η δυνατότητα για διεκδίκηση των θεραπειών της παρούσας αγωγής από την εκδοχέα, νέα προτεινόμενη ενάγουσα. Αναφορικά με τα έξοδα, το κύριο κριτήριο στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, είναι η υπαιτιότητα των δύο μερών για την δημιουργία τους (βλ, Phylactou ν. Michael
(1982)1 CLR 204). Στην παρούσα υπόθεση, οι εναγόμενοι δεν ευθύνονται σε οποιονδήποτε βαθμό για την δημιουργία των εξόδων της αγωγής που χάνονται με την τροποποίηση του τίτλου και της έκθεσης απαίτησης. Η εκχώρηση του αγωγίμου δικαιώματος που οδήγησε στην ανάγκη για αλλαγή του τίτλου, ήταν επιλογή των εναγουσών. Κρίνω ως εκ τούτου ότι τα έξοδα της αγωγής που χάνονται από την τροποποίηση θα πρέπει να τα επιβαρυνθούν στο σύνολο τους οι ενάγουσες - αιτήτριες. Τα μέχρι σήμερα έξοδα της αγωγής που χάνονται θα επιδικαστούν υπέρ όλων των εναγομένων, ανεξαρτήτως του αν καταχώρησαν ένσταση στην αίτηση. Αυτό γιατί οι εναγόμενοι 3, 4 & 5 παρότι συμφώνησαν στην έκδοση του διατάγματος, ζήτησαν τα μέχρι σήμερα έξοδα της αγωγής. Το ίδιο ισχύει και για τους εναγομένους 1 & 2, που καταχώρησαν ένσταση, οι οποίοι δεν ευθύνονται για τα μέχρι σήμερα έξοδα της αγωγής που χάνονται. Δεν ισχύει όμως το ίδιο και για τα έξοδα της παρούσας αίτησης, τα οποία θα πρέπει να τα επιβαρυνθούν οι εναγόμενοι 1 & 2 - καθ' ων η αίτηση. Σαφώς και οι καθ' ων η αίτηση δεν τιμωρούνται γιατί καταχώρησαν ένσταση και προέβαλαν τις θέσεις τους ενώπιον του Δικαστηρίου. Από την άλλη όμως δεν βλέπω κανένα λόγο γιατί να αποκλίνω από τον βασικό κανόνα ότι τα έξοδα της διαδικασίας, τα δικαιούται ο επιτυχών διάδικος που στην περίπτωση της παρούσας αίτησης, είναι οι ενάγουσες - αιτήτριες. Συνοψίζοντας όλα τα πιο πάνω, εκδίδω διάταγμα ως οι παράγραφοι Α, Β, Γ & Δ. της αίτησης. Το τροποποιημένο κλητήριο και η τροποποιημένη έκθεση απαίτησης να καταχωρηθούν εντός 15 ημερών από την σύνταξη του παρόντος διατάγματος. Κατά τα λοιπά να ακολουθηθούν οι Κανονισμοί Πολιτικής Δικονομίας. Όλα τα έξοδα της αγωγής που χάνονται από την τροποποίηση επιδικάζονται υπέρ όλων των εναγομένων και εναντίον των εναγουσών. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης επιδικάζονται υπέρ των εναγουσών και εναντίον των εναγομένων 1 & 2. Όλα τα έξοδα να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο να πληρωθούν δε στο τέλος της αγωγής. ............. Αλέξανδρος Α. Παναγιώτου Π.Ε.Δ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.