ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ (ΟΣΕΛ) ΛΤΔ ν. ΤΑΣΟΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 5391/15, 31/5/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Αλ. Παναγιώτου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5391/15 Μεταξύ: ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ (ΟΣΕΛ) ΛΤΔ Ενάγουσας και
- ΤΑΣΟΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ
- ΣΩΤΗΡΟΥΛΑ ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ
- ΟΡΕΣΤΗΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ
- ΜΑΡΚΕΛΛΟΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ
- ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ
- ΒΙΚΤΩΡΙΑ ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ
- ΜΑΡΙΑ ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ
- ΡΑΦΑΗΛ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ Εναγομένων Αίτηση ημερ. 4.11.2016 για αντεξέταση ενόρκως δηλούντα Ημερομηνία: 31 Μαΐου 2017 Για ενάγουσα - αιτήτρια: κος Μάριος Νικολάου Για εναγόμενο 1 - καθ' ου η αίτηση: κα Δέσποινα Μαρία Γεωργιάδου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η παρούσα αγωγή στρέφεται εναντίον των εναγομένων που είναι μέλη της ίδιας οικογένειας για κατ' ισχυρισμό παράνομες πράξεις που έχουν προκαλέσει ζημιά στην ενάγουσα εταιρεία, στην οποία ο εναγόμενος 1 είναι ένας εκ των μετόχων. Συγκεκριμένα, τους καταλογίζεται από την ενάγουσα που η οποία ασχολείται με τις συγκοινωνίες ότι έχουν αποκλείσει τον σταθμό λεωφορείων στο χωριό Αρεδιού και δεν επιτρέπουν την διακίνηση των λεωφορείων της ενάγουσας που είναι σταθμευμένα εκεί για να προβούν σε οιαδήποτε δρομολόγια, επικαλούμενοι οικονομικές διαφορές και απαιτήσεις που κατ' ισχυρισμό έχει ο εναγόμενος 1 εναντίον της ενάγουσας. Ταυτόχρονα με την καταχώρηση αγωγής, η ενάγουσα πέτυχε την έκδοση προσωρινού διατάγματος με το οποίο οι εναγόμενοι διατάχθηκαν όπως μη επεμβαίνουν στην ελεύθερη διακίνηση των λεωφορείων της ενάγουσας που βρίσκονται στον σταθμό Αρεδιού και επιπλέον όπως μη παρεμποδίσουν εκπροσώπους της ενάγουσας να παραλάβουν τα εν λόγω λεωφορεία. Οι εναγόμενοι διατάχθηκαν επίσης να μην επεμβαίνουν στον σταθμό λεωφορείων της ενάγουσας στο χωριό Αρεδιού και να μην παρεμποδίζουν την είσοδο σε αυτό, εκπροσώπων της ενάγουσας. Είναι η θέση της ενάγουσας ότι το πιο πάνω διάταγμα επιδόθηκε νομότυπα σε όλους τους εναγομένους πλην της εναγομένης
- Παρόλα αυτά, οι εναγόμενοι 1, 2, 3, 4, 5, 6, & 8 παρέβηκαν τους όρους του διατάγματος και εξακολουθούν να εμποδίζουν την ελεύθερη πρόσβαση εκπροσώπων της ενάγουσας στον σταθμό Αρεδιού. Καταχωρήθηκε ως εκ τούτου στην συνέχεια, η αίτηση ημ. 10.11.15 με την οποία η ενάγουσα ζητά την κατάσχεση της περιουσίας και την φυλάκιση των καθ' ων η αίτηση μέχρις ότου συμμορφωθούν με το πιο πάνω προσωρινό διάταγμα. Επιζητείται επίσης η τιμωρία και φυλάκιση των καθ' ων η αίτηση λόγω εσκεμμένης παρακοής στο πιο πάνω διάταγμα και καταφρόνησης του Δικαστηρίου. Το ζήτημα σύμφωνα με την ένορκο δήλωση της αίτησης, πήρε τεράστιες διαστάσεις με εκτενή δημοσιεύματα στον τύπο αφού πέραν των επιπτώσεων που έχει ο αποκλεισμός του Σταθμού Λεωφορείων Αρεδιού στις 32 ορεινές κοινότητες της Επαρχίας Λευκωσίας, οι κάτοικοι των οποίων έχουν ουσιαστικά αποκλειστεί και παραμένει χωρίς δημόσιες συγκοινωνίες και πρόσβαση σε σχολεία και νοσοκομεία, οι εναγόμενοι απέκλεισαν και την Λεωφόρο Προεδρικού, προφανώς σε μια προσπάθεια να πιέσουν καταστάσεις και να αποκομίσουν παράνομα οικονομικά οφέλη που θεωρούν ότι δικαιούται ο εναγόμενος
- Στο μεταξύ μετά από ακρόαση, με ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημ. 29.6.16, το προσωρινό διάταγμα κατέστη οριστικό μέχρι πλήρους εκδίκασης της αγωγής. Το διάταγμα κατέστη οριστικό μόνο για τους εναγομένους 1, 2 3, 5, 6 & 8 αφού για τους εναγομένους 2 & 7 η αίτηση αποσύρθηκε σε προγενέστερο στάδιο. Στην συνέχεια, η αίτηση παρακοής αποσύρθηκε για τους εναγομένους 2 3, 5, 6 &
- Έτσι παρέμεινε το αίτημα για τιμωρία μόνο του εναγομένου
- Ο καθ' ου η αίτηση - εναγόμενος 1, καταχώρησε ένσταση στην αίτηση παρακοής. Ισχυρίζεται μεταξύ άλλων ότι η αίτηση για προσωρινό διάταγμα, καταχωρήθηκε παράνομα και ότι η επίδοση του διατάγματος έγινε παράτυπα. Επιπλέον, το διάταγμα που είναι απαγορευτικό και όχι προστακτικό δεν αναφέρει χρόνο συμμόρφωσης. Αρνείται επίσης τους ισχυρισμούς για εσκεμμένη παρακοή του προσωρινού διατάγματος. Ισχυρίζεται επί του προκειμένου ότι η ίδια η αιτήτρια παρεμπόδισε με τις ενέργειες της, την εφαρμογή του διατάγματος. Πριν την εκδίκαση της ουσίας της αίτησης παρακοής, καταχωρήθηκαν ενδιάμεσες αιτήσεις για ακύρωση της επίδοσης και για καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Οι αιτήσεις αυτές εκδικάστηκαν από το Δικαστήριο, το οποίο εξέδωσε σχετικές ενδιάμεσες αποφάσεις. Απέμεινε πριν την εκδίκαση της ουσίας, η εκδίκαση της παρούσας αίτησης με την οποία η αιτήτρια ζητά την αντεξέταση του εναγομένου 1, που είναι το πρόσωπο το οποίο ορκίστηκε στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση. Με την παρούσα αίτηση της, η ενάγουσα ζητά όπως ο εναγόμενος 1 ενόρκως δηλών στην ένσταση, αντεξεταστεί επί συγκεκριμένων ισχυρισμών του που αφορούν τις παραγράφους 17, 18, 24, 25, 26 και 27 της ένορκης του δήλωσης. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την παρούσα αίτηση, είναι αναγκαία η αντεξέταση του εναγομένου 1 ώστε να αντικρουστούν οι ισχυρισμοί του, περί δήθεν μη παρουσίας του στον χώρο κατά την προσπάθεια ανάκτησης των λεωφορείων αλλά και των ισχυρισμών του περί διάπραξης βιαιοπραγιών και ποινικών αδικημάτων από τους αιτητές. Είναι επίσης αναγκαία η διερεύνηση και αντίκρουση των ισχυρισμών του αναφορικά με τα γεγονότα που έλαβαν χώρα στις 3, 7 και 9 Νοεμβρίου
- Αναφέρει στη συνέχεια ο ενόρκως δηλών ότι η αντεξέταση είναι αναγκαία επειδή στην παρούσα διαδικασία, το βάρος απόδειξης ότι διεπράχθη η υπό κρίση παρακοή διατάγματος είναι στους ώμους της αιτήτριας, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Εάν ο καθ' ου η αίτηση δεν αντεξεταστεί επί των πιο πάνω ισχυρισμών του, υπάρχει κίνδυνος να θεωρηθεί ότι αυτοί έμειναν αναντίλεκτοι, κάτι που η αιτήτρια δεν αποδέχεται σε καμία περίπτωση. Ο εναγόμενος 1 - καθ' ου η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση ένστασης αρνούμενος την έκδοση διατάγματος αντεξέτασης του. Στους λόγους ένστασης, αναφέρεται ότι επιζητείται η αντεξέταση του σε ισχυρισμούς που προέβαλε, απαντώντας σε ασαφείς και αόριστες θέσεις της αιτήτριας. Επομένως, τυχόν παροχή άδειας για αντεξέταση του θα συνεπάγεται ανεπίτρεπτα, την παροχή ευκαιρίας στην αιτήτρια να συμπληρώσει τη δική της ανεπαρκή μαρτυρία. Αναφέρεται επιπλέον στους λόγους ένστασης ότι τυχόν έγκριση του αιτήματος ουσιαστικά θα σημαίνει αντιστροφή του βάρους απόδειξης, την παραβίαση του τεκμηρίου αθωότητας και των σχετικών κανόνων της νομολογίας. Αναφέρεται επί του προκειμένου ότι ο καθ' ου η αίτηση σε διαδικασία παρακοής δεν είναι εξαναγκάσιμος μάρτυρας. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ειδοποίηση ένστασης και η οποία υπογράφεται από τον ίδιο τον εναγόμενο 1, επαναλαμβάνονται όλοι οι πιο πάνω λόγοι ένστασης. Τονίζεται ιδιαίτερα ότι κατά τις ποινικές διαδικασίες και κατ' επέκταση σε διαδικασία παρακοής δεν παρέχεται ευχέρεια να εξαναγκαστεί ο κατηγορούμενος να καταθέσει και να αντεξεταστεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Κάτι τέτοιο θα ισοδυναμούσε με υποχρέωση του να αποδείξει στη βάση μιας αόριστης κατηγορίας την αθωότητα του, κατά παράβαση του τεκμηρίου αθωότητας και ενάντια σε όλα τα δικαιώματα που έχει κάθε κατηγορούμενος σε ποινική διαδικασία. Ήταν επιπλέον η θέση του εναγομένου 1 ότι η αίτηση για αντεξέταση είναι γενική και αόριστη, έτσι ώστε τυχόν έγκριση του αιτήματος θα δώσει το δικαίωμα στην αιτήτρια να τον υποβάλουν σε αντεξέταση επί σωρείας θεμάτων, επί των οποίων η ίδια δεν παρουσίασε καμία επαρκή μαρτυρία. Αγορεύσεις Ο συνήγορος για την αιτήτρια στη γραπτή του αγόρευση, αναφέρθηκε στη Δ.39 θ.1 επί της οποίας στηρίζεται η αίτηση και η οποία παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο να διατάξει την αντεξέταση ενόρκως δηλούντα. Με παραπομπή σε νομολογία, ο συνήγορος ισχυρίστηκε ότι η αντεξέταση εναγομένου 1, λαμβάνει ιδιαίτερη αξία λόγω ακριβώς της φύσης της παρούσας διαδικασίας, η οποία θεωρείται οιονεί ποινική με αποτέλεσμα το βάρος απόδειξης να είναι στο επίπεδο του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Λαμβάνοντας υπόψη την τροποποίηση της Δ.48 θ.4
(2), σύμφωνα με την οποία η ακρόαση των αιτήσεων διεξάγεται στη βάση των ενόρκων δηλώσεων, είναι ορθό και δίκαιο κατά τον συνήγορο να δοθεί η αιτούμενη άδεια αντεξέτασης που είναι η μόνη οδός ώστε να αποδειχθεί η παρακοή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Σε περίπτωση απόρριψης του αιτήματος θα αποστερηθεί ουσιαστικά από την αιτήτρια, το δικαίωμα να προωθήσει την αίτηση παρακοής και να αποδείξει τις κατηγορίες που προσάπτονται στον καθ' ου η αίτηση πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Η τροποποίηση της Δ.48 Θ.4
(2), καθιστά την αντεξέταση του ομνύοντος ως μοναδική διέξοδο μέσω της οποίας η αιτήτρια θα καταστήσει δυνατή την απόδειξη, των υπό κρίση κατηγοριών παρακοής. Ο συνήγορος αρνήθηκε τη θέση ότι έγκριση του αιτήματος θα μετατοπίσει το βάρος απόδειξης στους ώμους του καθ' ου η αίτηση. Κατά την άποψη του, η προσπάθεια που γίνεται στοχεύει στο ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα. Η αιτήτρια αντιλαμβανόμενη το βάρος της ευθύνης απόδειξης των ισχυρισμών της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, επιχειρεί να λάβει όλα εκείνα τα ενδεικνυόμενα δικονομικά μέτρα ώστε να αποδείξει την υπόθεση της. Η μόνη οδός κατά τον συνήγορο ώστε να αποδειχθούν τα αμφισβητούμενα γεγονότα όπως διαμορφώθηκαν μέσα από τις αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις, είναι η αντεξέταση του εναγομένου
- Ήταν περαιτέρω η θέση του συνηγόρου ότι ο καθ' ου η αίτηση δεν νομιμοποιείται αφού πρώτα παρέθεσε τους ισχυρισμούς του σε ένορκη δήλωση, να επικαλείται τον αυξημένο βαθμό απόδειξης ούτως ώστε να αποφύγει την αντεξέταση του. Στη συνέχεια, ο συνήγορος ανέφερε ότι η αιτούμενη αντεξέταση περιορίζεται αποκλειστικά στα αμφισβητούμενα ενώπιον του Δικαστηρίου γεγονότα. Δεν επεκτείνεται σε άσχετα ή παραδεκτά γεγονότα, τα οποία δεν θα προσφέρουν οτιδήποτε στην πορεία της υπόθεσης. Η αντεξέταση θα συμβάλει στην αποκρυστάλλωση μόνο των αμφισβητούμενων γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου. Πρόκειται ουσιαστικά για γεγονότα που πρέπει να αποδειχτούν προκειμένου να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα της παρακοής του διατάγματος. Ως τέτοια, ανέφερε τον ισχυρισμό για άρνηση του καθ' ου η αίτηση ότι έγινε περίφραξη του χώρου και ότι η πρόσβαση ήταν καθόλα ελεύθερη. Το ίδιο ισχύει και για τον ισχυρισμό κατά πόσο τελικά διανοίχθηκε χαράκωμα και όρυγμα στο χώρο του σταθμού Αρεδιού, προς αποτροπή προσέγγισης της αιτήτριας. Κοινή συνισταμένη των πιο πάνω ισχυρισμών, είναι ότι αφορούν στην ουσία του ζητήματος, κατά πόσον δηλαδή ο καθ' ου η αίτηση, έχει διαπράξει το αδίκημα της καταφρόνησης του Δικαστηρίου. Η συνήγορος για τον καθ' ου η αίτηση στη δική της αγόρευση αφού έκανε αναφορά στο ιστορικό της υπόθεσης, στη συνέχεια παρέθεσε τις γενικές αρχές της νομολογίας επί του ζητήματος αντεξέτασης ενόρκως δηλούντα. Ήταν η θέση της ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου μπορεί να ασκηθεί αρνητικά, εκεί που δεν δικαιολογείται το αίτημα, ακόμα και στις περιπτώσεις που δεν υπάρχει ένσταση από τον καθ' ου η αίτηση. Ισχυρίστηκε περαιτέρω ότι με βάση τη νομολογία, είναι αναγκαίος ο προσδιορισμός των παραγράφων και η εξειδίκευση των λόγων για τους οποίους επιζητείται σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, η αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα. Διαφορετικά, υπάρχει κατά την συνήγορο, κίνδυνος εκτροπής από το σκοπό τον οποίο αποβλέπει να εξυπηρετήσει η Δ.39 Θ.
- Ήταν η θέση της συνηγόρου ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, διαφοροποιείται στην περίπτωση που το αίτημα αντεξέτασης του καθ' ου η αίτηση, γίνεται στο πλαίσιο οιονεί ποινικής διαδικασίας όπως η παρούσα. Αυτό λόγω των ιδιαίτερων αρχών που διέπουν το πλαίσιο εκδίκασης της αίτησης παρακοής και το αυξημένο βάρος απόδειξης που έχει ο αιτητής. Στα πλαίσια αυτά, όλα τα δικονομικά εχέγγυα θα πρέπει να τηρούνται απαρέγκλιτα και με αυστηρότητα. Εφόσον το αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας, δυνατόν να είναι ποινή στερητική της ελευθερίας και μεσεγγύηση της περιουσίας του καθ' ου η αίτηση. Παρόλα αυτά, η ακολουθητέα διαδικασία δεν είναι ίδια με την ποινική δίκη. Εφαρμόζονται οι θεσμοί πολιτικής δικονομίας όμως τηρούνται παράλληλα και όλα τα εχέγγυα του ποινικού δικαίου. Η απόδειξη της κατηγορίας, συναρτάται με τα θέσμια της ποινικής δίκης και με το αυξημένο βάρος απόδειξης της κατηγορίας για παρακοή, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Στα πλαίσια αυτά θα πρέπει κατά τη συνήγορο να διασφαλιστεί το βασικό δικαίωμα που έχει κάθε κατηγορούμενος σε ποινική δίκη, αναφορικά με το τεκμήριο της αθωότητας του. Δεν είναι δυνατόν να επιχειρείται μεταφορά του βάρους απόδειξης με τον εξαναγκασμό του καθ' ου η αίτηση σε αίτηση παρακοής να δώσει μαρτυρία επί των επίδικων θεμάτων. Στην ουσία κατά τη συνήγορο, το διάταγμα αντεξέτασης θα μεταφέρει το βάρος απόδειξης στους ώμους του εναγομένου 1, για να αποδείξει την αθωότητα του. Απόρροια του τεκμηρίου της αθωότητας, είναι και το δικαίωμα της σιωπής και της μη αυτοενοχοποίησης. Το γεγονός ότι ο εναγόμενος 1 καταχώρησε ένσταση προβάλλοντας τη δική του εκδοχή για τα γεγονότα δεν συνεπάγεται και αντιστροφή του βάρους απόδειξης το οποίο εξακολουθεί να παραμένει στους ώμους του αιτητή. Η προσπάθεια όμως αντεξέτασης του καθ' ου η αίτηση σε αίτηση παρακοής, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις όπως η παρούσα που ο αιτητής δεν προσφέρει επαρκή μαρτυρία για να αποδείξει την κατηγορία, θα συνιστούσε παράβαση των δικαιωμάτων κάθε κατηγορουμένου προσώπου. Ήταν συνεπώς η θέση της συνηγόρου με παραπομπή και σε Αγγλική νομολογία ότι στο πλαίσιο διαδικασίας εκδίκασης αίτησης αστικής καταφρόνησης, το Δικαστήριο θα πρέπει να προσεγγίζει με μεγάλη αυστηρότητα και επιφύλαξη, αιτήματα αντεξέτασης εναντίον του καθ' ου η αίτηση (κατηγορουμένου). Οι ίδιες αρχές κατά τη συνήγορο, ισχύουν και στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Η αιτήτρια επιχειρεί με το αίτημα αντεξέτασης να καλύψει τα κενά και τις ασάφειες της αίτησης και της ανεπαρκούς μαρτυρίας της ένορκης δήλωσης που την υποστηρίζει. Στην ίδια την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, στην παράγραφο 5 αναφέρεται ότι με την αντεξέταση, επιζητείται η αντίκρουση και ανατροπή των ισχυρισμών του εναγομένου
- Επιπλέον, το αίτημα για αντεξέταση επί γεγονότων που έλαβαν χώραν στις 3, 7, και 9 Νοεμβρίου 2015 έτσι όπως προβάλλεται, είναι γενικό και αόριστο και κατά παράβαση των σχετικών αρχών της νομολογίας, δεν εξειδικεύει τι επιδιώκει η αιτήτρια και που αποσκοπεί η αντεξέταση. Ιδιαίτερα με την έλλειψη οποιασδήποτε θετικής μαρτυρίας σε σχέση με την παρουσία του καθ' ου η αίτηση στον επίδικο χώρο, είναι αδιανόητο κατά τη συνήγορο να εξαναγκαστεί ο ίδιος σε αντεξέταση για να αποδείξει ότι δεν ευρίσκετο εκεί και ότι δεν συμμετείχε σε πράξεις που αόριστα και γενικά του αποδίδονται. Ήταν ως εκ τούτου η θέση της συνηγόρου ότι τυχόν έγκριση του αιτήματος θα έχει ως αποτέλεσμα τον δυσμενή επηρεασμό των δικαιωμάτων του καθ' ου η αίτηση και επιπρόσθετα, η αοριστία του αιτήματος δεν επιτρέπει την εκ των προτέρων εξακρίβωση του αντικειμένου και της έκτασης της σκοπούμενης αντεξέτασης. Τέλος, η συνήγορος εισηγήθηκε ότι η παρούσα αίτηση συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας εκ μέρους της αιτήτριας. Εκτός του ότι παραβιάζει τα εχέγγυα που πρέπει να τηρηθούν στο πλαίσιο εκδίκασης μιας οιονεί ποινικής διαδικασίας, επιπλέον ο σκοπός της είναι καταπιεστικός και εκδικητικός έναντι του καθ' ου η αίτηση. Νομική πτυχή - Συμπεράσματα Σύμφωνα με την Δ.48 Θ.4
(2), η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις, τηρούμενης της δυνατότητας αντεξέτασης του προνοείται από τη Διαταγή 39. Η Δ.39 Θ.1 που καθορίζει την εξουσία του Δικαστηρίου να επιτρέψει την αντεξέταση ενόρκως δηλούντα, έχει ως εξής: « Upon an application evidence may be given by affidavit; but the Court or a Judge may, on the request of either party, order the attendance of the deponent for cross-examination » Η έγκριση αιτήματος αντεξέτασης εναπόκειται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (βλ. Annual Practice 1958 p. 865, Halbury's Laws of England 3rd edd. Vol 21 p 418,419 para 878 και Μήλου κα.
(2008)1 Α.Α.Δ 280). Στο Halsbury's Laws of England (ανωτέρω), κάτω από τον τίτλο «Discretionary power of Court as to evidence» αναφέρονται τα εξής: «The Court has discretionary power of acting upon such evidence as may be before it at the time, and will not allow a motion to stand over in order to enable a party to examine a witness viva voce, if it considers that the application is made in order to create delay or that there is sufficient evidence before it to enable it to deal with the motion.». Επίσης, στο Annual Practice 1956 (ανωτέρω), όπου συναντάται αντίστοιχη πρόνοια με τη δική μας, τονίζεται στη σελ. 677 ότι δεν υπάρχει υποχρέωση του Δικαστηρίου στην έκδοση τέτοιου διατάγματος. Είναι πάντοτε θέμα διακριτικής ευχέρειας, λαμβάνοντας υπόψη τους λόγους για τους οποίους ζητείται. Στην υπόθεση Μήλου (ανωτέρω), εξετάστηκε θέμα απόρριψης αιτήματος για αντεξέταση με βάση τη Δ.39, Θ. 1. Λέχθηκαν συγκεκριμένα τα εξής: «Δεν έχει αμφισβητηθεί, και ορθά, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να μην εκδώσει το διάταγμα για αντεξέταση παρά τη σύμφωνη προς τούτο γνώμη και του ιδίου του καθ' ου η στην αίτηση, με δεδομένο ότι η αίτηση στηριζόταν στη Δ.39, Θ.1 η οποία και παρέχει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να εγκρίνει ή να απορρίψει την αίτηση ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της.». Είναι ξεκάθαρο λοιπόν από τα πιο πάνω ότι η έγκριση αιτήματος για αντεξέταση επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία ασκείται αφού εξεταστούν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της υπόθεσης. Βασικό κριτήριο είναι οι λόγοι για τους οποίους ζητείται η αντεξέταση που θα πρέπει να σχετίζονται κατά την κρίση μου, με τις ανάγκες της υπό κρίση διαδικασίας. Με αυτή την έννοια δεν παρέχεται ευχέρεια για έγκριση αιτήματος αντεξέτασης, το οποίο δεν σχετίζεται αυστηρά με τις προϋποθέσεις εξέτασης του αιτήματος στην κυρίως ενδιάμεση αίτηση. Στην παρούσα περίπτωση, η αίτηση αφορά την τιμωρία του εναγομένου 1 για κατ' ισχυρισμό αστική καταφρόνηση του Δικαστηρίου. Πρόκειται για ιδιάζουσα αίτηση που έχει χαρακτηριστεί ως οιονεί ποινική διαδικασία αφού ακριβώς αποσκοπεί στην τιμωρία του καθ' ου η αίτηση (βλ. μεταξύ άλλων Παπαχρυσοστόμου ν. Σιδερά
(1993)1 ΑΑΔ 309). Η συνήγορος του καθ' ου η αίτηση, εστιάζοντας στην πιο πάνω φύση της παρούσας διαδικασίας, ισχυρίστηκε ότι δεν είναι επιτρεπτή η αντεξέταση του πελάτη της αφού παραβιάζει τα εχέγγυα της ποινικής Δίκης και ιδιαίτερα το δικαίωμα του να παραμείνει σιωπηλός και να μην δώσει μαρτυρία. Έχω μελετήσει με προσοχή την πιο πάνω θέση και με όλο τον σεβασμό, δεν συμφωνώ με αυτή. Η αίτηση παρακοής μπορεί να έχει χαρακτηριστεί ως οιονεί ποινική διαδικασία, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι εκδικάζεται στα πλαίσια της ποινικής δικονομίας. Ο χαρακτηρισμός της ως οιονεί ποινικής υπόθεσης, έχει περισσότερο σχέση με τον καθορισμό του αυξημένου βάρους απόδειξης και στην αναγκαιότητα να αποδειχθεί η πρόθεση για την καταφρόνηση. Δεν επεκτείνεται όμως και στην διαδικασία εκδίκασης με την έννοια ότι δεν ακολουθούνται αυστηρά οι διαδικασίες που προβλέπονται από την Ποινική Δικονομία. Κατά τα άλλα, η αίτηση παρακοής εξακολουθεί να παραμένει μια πολιτική αίτηση, στην οποία εφαρμόζονται κατά την διαδικασία εκδίκασης, οι Κανονισμοί Πολιτικής Δικονομίας όπως και στις υπόλοιπες πολιτικές αιτήσεις. Υπό τας περιστάσεις, ο καθ' ου η αίτηση δεν μπορεί να επικαλείται την ιδιαίτερη φύση της διαδικασίας παρακοής, προκειμένου να αποφύγει να αντεξεταστεί επί δηλώσεων που ενόρκως κατέθεσε στο Δικαστήριο. Ανεξαρτήτως τούτου, ακόμη και στην περίπτωση που γινόταν αποδεκτό ότι πρέπει να τηρούνται αυστηρά οι κανόνες της ποινικής δικονομίας και πάλιν δεν θα δικαιολογείτο η πιο πάνω θέση. Υπενθυμίζεται ότι ο καθ' ου η αίτηση, επέλεξε να καταθέσει ένορκη μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου υπό την μορφή ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την ένσταση του. Η ένορκη δήλωση συνιστά μαρτυρία και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να εξομοιωθεί με την ανώμοτη δήλωση, στην οποία δικαιούται να προβεί χωρίς να αντεξεταστεί, ο κατηγορούμενος σε ποινική δίκη. Από την στιγμή δε που ένας κατηγορούμενος προβεί σε ένορκη μαρτυρία, είναι δικαίωμα της άλλης πλευράς να τον αντεξετάσει. Υπό τας περιστάσεις, κρίνω ότι είναι δικαίωμα της αιτήτριας να ζητήσει την αντεξέταση του χωρίς σε περίπτωση έγκρισης του αιτήματος, να καταστρατηγούνται τα εχέγγυα της οιονεί ποινικής διαδικασίας όπως είναι η παρούσα αίτηση παρακοής. Ενόψει της πιο πάνω διαπίστωσης, θα προχωρήσω στην εξέταση του κατά πόσον δικαιολογείται επί της ουσίας, η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου υπέρ του αιτήματος. Η αιτήτρια ζητά την αντεξέταση του καθ' ου η αίτηση, σε συγκεκριμένες παραγράφους της ένορκης του δήλωσης. Θα εξετάσω στην συνέχεια ξεχωριστά την κάθε παράγραφο, προκειμένου να διαπιστωθεί αν δικαιολογείται το αίτημα αντεξέτασης.
- Παρ. 17 (γ) & (δ). Ως προς τον ισχυρισμό του καθ' ου η αίτηση ότι δεν βρισκόταν στον σταθμό λεωφορείων Αρεδιού και της άρνησης του ότι έγινε περίφραξη του χώρου από τους καθ' ων η αίτηση. Οι πιο πάνω ισχυρισμοί προβλήθηκαν σε απάντηση ισχυρισμών στην ένορκη δήλωσης της αίτησης ότι σε προσπάθεια ανάκτησης της κατοχής των λεωφορείων, οι καθ' ων η αίτηση χρησιμοποιώντας εκσκαφέα, δημιούργησαν ορύγματα, απέκοψαν τον σταθμό και περίφραξαν τον χώρο.
- Παρ. 18 Ως προς τους ισχυρισμούς του καθ' ου η αίτηση για τα γεγονότα που συνέβησαν στις 3.11.
- Στην εν λόγω παράγραφο, γίνεται εκτενής αναφορά στην εκδοχή του καθ' ου η αίτηση όσον αφορά στα γεγονότα και στην προσπάθεια της αιτήτριας να λάβει κατοχή του χώρου, κάτι που κατά τον καθ' ου η αίτηση δεν εδικαιούτο.
- Παρ.24 Ως προς τους ισχυρισμούς του καθ' ου η αίτηση για τα περιστατικά που έλαβαν χώρα στις 7.11.
- Στην εν λόγω παράγραφο, γίνεται αναφορά από τον καθ' ου η αίτηση σε γεγονότα που συνέβησαν στο σταθμό κατά την προσπάθεια παραλαβής των λεωφορείων από εκπροσώπους της αιτήτριας. Κατ' ουσίαν, ο καθ' ου η αίτηση προβάλει την εκδοχή του ότι σκοπός της αιτήτριας δεν ήταν η παραλαβή των λεωφορείων αλλά η δημιουργία προβλημάτων στον σταθμό.
- Παρ. 25 Σχετικά με τους ισχυρισμούς του καθ' ου η αίτηση για την διάνοιξη ορύγματος και χαρακώματος στον χώρο του σταθμού Αρεδιού. Στο εδάφιο (δ) της εν λόγω παραγράφου, ο καθ' ου η αίτηση προβάλει ισχυρισμό για διάνοιξη χαρακώματος προκειμένου να εμποδιστεί μπουλντόζα που συνόδευε τους εκπροσώπους τη αιτήτριας να εισέλθει στον χώρο και να προκαλέσει ζημιά στα λεωφορεία.
- Παρ.26 Σχετικά με τους ισχυρισμούς για τα γεγονότα που έλαβαν χώρα στις 9.11.
- Στην εν λόγω παράγραφο, ο καθ' ου η αίτηση απαντά στους ισχυρισμούς των παραγράφων 17-23 της ενόρκου δηλώσεως της αίτησης. Σε αυτές αναφέρεται ότι ο καθ' ου η αίτηση εκδίωξε με απειλές την αντιπροσωπεία της αιτήτριας που πήγε για να παραλάβει τα λεωφορεία αφού προηγουμένως τους ενέπαιζε και τους ζητούσε υπέρογκα ποσά, τα οποία θεωρούσε ότι του όφειλε η αιτήτρια. Ο καθ' ου η αίτηση στην παρ. 26 της ενόρκου του δηλώσεως, αρνείται όλα τα πιο πάνω και ιδιαίτερα την εκ μέρους του απαίτηση για άμεση πληρωμή του ποσού των €140.000,00 με επιταγή.
- Παρ.27 Σχετικά με τον ισχυρισμό του καθ' ου η αίτηση για την επαναλειτουργία του σταθμού λεωφορείων στο Αρεδιού και των δρομολογίων μετά το τέλος της διαμαρτυρίας του. Στην εν λόγω παράγραφο, ο καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι δεν παρέβη το διάταγμα του Δικαστηρίου και ότι ήταν έτοιμος και πρόθυμος μετά την λήξη τη διαμαρτυρίας του να θέσει ξανά σε πλήρη λειτουργία τον σταθμό Αρεδιού και όλα τα δρομολόγια του. Αυτό όμως δεν κατέστη δυνατό, εξ' αιτίας της αιτήτριας. Είναι σαφές από όλα τα πιο πάνω, ότι η αιτήτρια επιδιώκει την αντεξέταση του καθ' ου η αίτηση, σε ισχυρισμούς που προβάλει στην ένορκη του δήλωση που είναι ουσιαστικής σημασίας για την αίτηση αστικής καταφρόνησης που αντιμετωπίζει. Η άρνηση του για την παρουσία του στον χώρο, για την δημιουργία ορυγμάτων και περίφραξης του σταθμού, για το ότι εκδίωξε τους εκπροσώπους της αιτήτριας, αλλά και η θέση του για τον λόγο διάνοιξης του χαρακώματος, είναι ισχυρισμοί που στην ουσία, απορρίπτουν την αστική καταφρόνηση που του αποδίδεται από την αιτήτρια. Υπό τας περιστάσεις, θεωρώ ορθό και δίκαιο όπως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκηθεί υπέρ της έγκρισης του αιτήματος ώστε ο καθ' ου η αίτηση να αντεξεταστεί επί των πιο πάνω ισχυρισμών του που στην ουσία αποτελούν άρνηση των γεγονότων που συνιστούν την καταφρόνηση του Δικαστηρίου που του καταλογίζει η αιτήτρια. Εκδίδεται ως εκ τούτου διάταγμα για αντεξέταση του καθ' ου η αίτηση - εναγομένου 1, αναφορικά με τους πιο πάνω ισχυρισμούς που προβάλει στις παραγράφους 17, 18, 24 , 25, 26 και 27 της ένορκης του δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση του στην αίτηση παρακοής. Τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας επιδικάζονται υπέρ της αιτήτριας και εναντίον του καθ' ου η αίτηση ως θα υπολογιστούν από το πρωτοκολλητείο και εγκριθούν από το Δικαστήριο να πληρωθούν δε στο τέλος της εκδίκασης της αίτησης παρακοής. ............. Αλέξανδρος Α. Παναγιώτου Π.Ε.Δ