Στέλιου Χριστοφόρου ν. Κυριάκου Κουταλιανού κ.α., Αγωγή αρ. 313/09, 30/5/2017

Στέλιου Χριστοφόρου ν. Κυριάκου Κουταλιανού κ.α., Αγωγή αρ. 313/09, 30/5/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Θεοκλήτου, Ε.Δ. Αγωγή αρ. 313/09 ΜΕΤΑΞΥ: Στέλιου Χριστοφόρου Ενάγοντος και

1. Κυριάκου Κουταλιανού
2. Χαράλαμπου Κουταλιανού Εναγομένων ------------------------------------------------------------------------------------------ Ημερομηνία: 30 Μαΐου, 2017 Για τον ενάγοντα: κ. Μιχάλης Ι. Μούρος Για τους εναγόμενους: κα Αντωνία Λουκαρή για Τάσσος Παπαδόπουλος & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Εισαγωγή - Δικόγραφα Με την αγωγή του ο ενάγων αξιώνει από τους εναγόμενους 1 και 2 το ποσό των €51.258 (Λ.Κ.30.000) ως οφειλόμενο υπόλοιπο δανείου ή/και ως αδικαιολόγητο πλουτισμό ή/και άδικο προσπορισμό, πλέον νόμιμο τόκο από 1.6.03 και έξοδα. Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης, ο ενάγων συνδεόταν με τον εναγόμενο 2, πατέρα του εναγόμενου 1, με αίσθημα φιλίας και εμπιστοσύνης για πολλά χρόνια, εργαζόμενοι στον ίδιο εργοδότη. Οι εναγόμενοι, εκμεταλλευόμενοι τη φιλία τους με τον ενάγοντα, έπεισαν τον ενάγοντα να δώσει στον εναγόμενο 1 το ποσό των Λ.Κ.70.000 ως δάνειο για επένδυση, και ο εναγόμενος θα κατέβαλλε στον ενάγοντα, υπό τύπο μερίσματος, το ποσό των Λ.Κ.1.550 μηνιαίως, για όσο χρόνο θα διαρκούσε το δάνειο. Ο εναγόμενος 1, ο οποίος κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ασφαλιστικός αντιπρόσωπος της Cyprialife και ασχολείτο και με επενδυτικά δάνεια υψηλής απόδοσης, περί τις 3.1.03 έπεισε τον ενάγοντα και του υπέγραψε τα αναγκαία έγγραφα και συνήψε προς όφελος του ενάγοντος τέσσερα ασφαλιστικά συμβόλαια συνολικής αξίας Λ.Κ.500 μηνιαίως, τα οποία ξεκίνησε και πλήρωνε ο εναγόμενος 1, με την υπόσχεση ότι θα κατέβαλλε στον ενάγοντα το επιπλέον ποσό των Λ.Κ.1.050 μηνιαίως. Στις 5.3.03, ο ενάγων ενέδωσε στην ψυχολογική βία που του άσκησαν οι εναγόμενοι και παρέδωσε στον εναγόμενο 1 επιταγή της Λαϊκής Τράπεζας ποσού Λ.Κ.70.000, την οποία ο εναγόμενος 1 εξαργύρωσε στις 6.3.
3. Ο εναγόμενος 2 εγγυήθηκε το δάνειο που δόθηκε στον εναγόμενο
4. Ο εναγόμενος 1 κατέβαλε τα μερίσματα ύψους Λ.Κ.1.050 των μηνών Μαρτίου και Απριλίου του 2003, όμως, με την πρόφαση ότι αντιμετώπιζε οικονομικά και άλλα προβλήματα, μετά το τέλος του μηνός Μαΐου του 2003 διέκοψε τις ασφάλειες που συνήψε προς όφελος του ενάγοντος, του δήλωσε ότι έκλεισε το επενδυτικό σχέδιο και ότι θα του επέστρεφε το ποσό του δανείου σε άμεσο μεταγενέστερο χρόνο. Ακολούθως, οι εναγόμενοι υποσχέθηκαν στον ενάγοντα ότι θα του εξοφλούσαν κάθε οφειλή μέχρι τα Χριστούγεννα του
5. Τον Δεκέμβριο του 2003, ο εναγόμενος 2 του κατέβαλε το ποσό των Λ.Κ.3.000, με την υπόσχεση ότι σιγά-σιγά θα του κατέβαλλε ολόκληρο το χρέος και τους τόκους. Ο εναγόμενος 2 σε διάφορες ημερομηνίες μετά τον Δεκέμβριο του 2003 μέχρι και τον Σεπτέμβριο του 2007 (οπότε και αφυπηρέτησε ο εναγόμενος 2 και διέκοψε κάθε επικοινωνία με τον ενάγοντα), κατέβαλε στον ενάγοντα διάφορα ποσά που συμποσούνται σε Λ.Κ.40.000, ενώ παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις του ενάγοντος οι εναγόμενοι παρέλειψαν ή αμέλησαν να του εξοφλήσουν το υπόλοιπο ποσό του χρέους τους, το οποίο ο ενάγων αξιώνει με την παρούσα αγωγή. Οι εναγόμενοι με την υπεράσπιση τους ήγειραν προδικαστική ένσταση ότι κατά τον χρόνο καταχώρησης της αγωγής ο ενάγων ήτο πτωχεύσας και δεν εδικαιούτο να εγείρει προσωπικά την παρούσα αγωγή χωρίς τη συγκατάθεση του Επίσημου Παραλήπτη. Πέραν της προδικαστικής ένστασης, οι εναγόμενοι παραδέχονται ότι ενάγων και εναγόμενος 2 εργάζονταν στον ίδιο εργοδότη και ότι συνδέονταν για πολλά έτη με αίσθημα φιλίας και εμπιστοσύνης, ότι ο εναγόμενος 1 είναι υιός του εναγόμενου 2 και ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο ο εναγόμενος 1 ασκούσε το επάγγελμα του ασφαλιστικού αντιπροσώπου. Αρνούνται κατά τα λοιπά το σύνολο των ισχυρισμών του ενάγοντος. Ισχυρίζονται ότι περί τις 5.3.03 ο εναγόμενος 2 ανέφερε στον ενάγοντα ότι προτίθετο να επενδύσει, μέσω του μεσάζοντος Μάριου Φιλίππου (ο οποίος διατηρούσε φιλικές σχέσεις με τον εναγόμενο 1), χρηματικά ποσά στο βιβλιοπωλείο «Οδηγητής» (στο εξής «το Βιβλιοπωλείο») που ανήκε στην Ουρανία Σακκά. Ο ενάγων, στηριζόμενος στη δική του ελεύθερη βούληση και χωρίς οποιοδήποτε επηρεασμό από τους εναγόμενους αποφάσισε ότι και ο ίδιος ήθελε να επενδύσει στο Βιβλιοπωλείο το ποσό των Λ.Κ.70.
6. Την ίδια ημερομηνία, ο ενάγων ζήτησε από τον εναγόμενο 1 στην παρουσία του εναγόμενου 2 να ενεργήσει ως μεσάζων με τον Μάριο Φιλίππου ώστε να προωθήσει και ο ίδιος την επένδυση του. Προς υλοποίηση της απόφασης του, ο ενάγων παρέδωσε στον εναγόμενο 1 επιταγή της Λαϊκής Τράπεζας για το ποσό των Λ.Κ.70.000, πληρωτέα στον εναγόμενο 1 προσωπικά, με ρητές οδηγίες όπως ο εναγόμενος 1 παραδώσει τα χρήματα στον Μάριο Φιλίππου για να τα παραδώσει στην Ουρανία Σακκά για να επενδυθούν στο Βιβλιοπωλείο. Πριν την επένδυση, ο ενάγων έλαβε διαβεβαιώσεις από τον Μάριο Φιλίππου και/ή την Ουρανία Σακκά ότι η επένδυση στο Βιβλιοπωλείο θα απέφερε σε αυτόν κέρδος περί τις Λ.Κ.1.050 μηνιαίως υπό τύπο μερίσματος. Ο ενάγων, με σκοπό την περαιτέρω επένδυση του ποσού που θα λάμβανε υπό τύπο μερίσματος, ζήτησε από τον εναγόμενο 1 όπως συνάψει ασφαλιστήρια συμβόλαια με την Laiki Cyprialife Ltd. Ήταν οι ρητές οδηγίες και/ή πρόθεση του ενάγοντος ότι τα ασφάλιστρα θα καταβάλλονταν απευθείας από την Ουρανία Σακκά και/ή το Βιβλιοπωλείο μέσω του Μάριου Φιλίππου στην ασφαλιστική εταιρεία, μέσω του ασφαλιστικού αντιπρόσωπου του ενάγοντος, ήτοι του εναγόμενου
7. Ο ενάγων συνήψε με τη Laiki Cyprialife τέσσερα ασφαλιστήρια συμβόλαια. Η επιταγή εξαργυρώθηκε στις 6.3.03 από τον εναγόμενο 1 και ο εναγόμενος 1 παρέδωσε τα χρήματα στον Μάριο Φιλίππου. Ο ενάγων ήταν καθ' όλα ενήμερος για το πιο πάνω γεγονός και ουδέποτε στο παρελθόν το αμφισβήτησε ή ισχυρίστηκε ότι οι εναγόμενοι οικειοποιήθηκαν και/ή κατακράτησαν το ποσό των Λ.Κ.70.000, ως εκ τούτου, ο ενάγων κωλύεται και/ή εμποδίζεται από την προηγούμενη συμπεριφορά του στην προβολή των ισχυρισμών του. Ο εναγόμενος 2 περί την 5.3.09 (προφανώς η ορθή αναφορά είναι στην ημερομηνία 5.3.03) παρέδωσε το ποσό των Λ.Κ.14.000 μέσω του εναγόμενου 1 στον Μάριο Φιλίππου, ο οποίος με την σειρά του τα παρέδωσε στην Ουρανία Σακκά με σκοπό να επενδυθούν στο Βιβλιοπωλείο. Προς εξασφάλιση του ποσού των Λ.Κ.70.000 και Λ.Κ.14.000 που παρέδωσαν ο ενάγων και ο εναγόμενος 2, η Ουρανία Σακκά υπέγραψε περί την 1.4.03 συναλλαγματική προς όφελος του μεσάζοντος Μάριου Φιλίππου για το συνολικό ποσό των Λ.Κ.84.
8. Ο Μάριος Φιλίππου αναγνώριζε και/ή συμφώνησε ότι η εν λόγω συναλλαγματική αφορούσε ποσά που κατέβαλε ο ενάγων και ο εναγόμενος 2, προς όφελος και/ή για λογαριασμό των οποίων την κρατά. Η επένδυση στο Βιβλιοπωλείο δεν ήτο κερδοφόρα. Ο ενάγων ενοχλούσε τόσο την Ουρανία Σακκά όσο και τον Μάριο Φιλίππου για την επιστροφή του ποσού των Λ.Κ.70.000 και κατά ή περί την 1.12.03 η Ουρανία Σακκά επέστρεψε στον ενάγοντα το ποσό των Λ.Κ.3.000 σε μετρητά στην παρουσία του εναγόμενου 2 και της συζύγου του. Λόγω οικονομικών δυσκολιών που αντιμετώπιζε, ο ενάγων ζήτησε από τον εναγόμενο 2 να του δανείσει το ποσό των Λ.Κ.43.
9. Ο εναγόμενος 2 έδωσε σε διάφορες ημερομηνίες στον ενάγοντα χρήματα σε μετρητά, τα οποία περί την 9.2.07 ανέρχονταν στο συνολικό ποσό των Λ.Κ.43.
10. Ο ενάγων υπέγραψε προς όφελος του εναγόμενου 2 σχετική βεβαίωση δανεισμού για το εν λόγω ποσό. Επιπλέον, ο εναγόμενος 2 δάνεισε στον ενάγοντα και/ή στη μητέρα του Καλλιόπη Χριστοφόρου διάφορα ποσά συνολικού ύψους Λ.Κ.3.500 στο διάστημα μεταξύ 8.7.07 έως 23.8.
11. Ήταν υπόσχεση και/ή συμφωνία του ενάγοντος και του εναγόμενου 2 ότι όλα τα πιο πάνω ποσά θα εξοφλούνται εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος από την παραχώρηση εκάστου ποσού. Ο εναγόμενος 2 κατά καιρούς απαίτησε από τον ενάγοντα τα πιο πάνω ποσά, αλλά ο ενάγων αμέλησε ή παρέλειψε να ανταποκριθεί. Ο εναγόμενος 2 αξιώνει από τον ενάγοντα ανταπαιτητικώς το ποσό των €73.873,09 (Λ.Κ.43.236) (με νόμιμο τόκο από 9.2.07) και το ποσό των €5.980,11 (Λ.Κ.3.500) (με νόμιμο τόκο από 24.8.07), ως ποσά οφειλόμενα δυνάμει δανείου και/ή λόγω παράνομου και/ή αδικαιολόγητου πλουτισμού (unjust enrichment) του ενάγοντος σε βάρος του εναγόμενου 2, πλέον έξοδα. Ο ενάγων καταχώρησε απάντηση στην υπεράσπιση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση, ισχυριζόμενος ότι εναντίον του εκδόθηκε διάταγμα παραλαβής και όχι διάταγμα πτώχευσης. Επιπλέον αρνήθηκε τον ισχυρισμό ότι έδωσε οδηγίες για επένδυση στο Βιβλιοπωλείο. Θέση του είναι ότι ούτε γνώριζε ούτε άκουσε το όνομα Μάριος Φιλίππου, ούτε έλαβε γνώση για τη συναλλαγματική που αναφέρεται στην υπεράσπιση των εναγομένων, αφού έδωσε τα χρήματα του στον εναγόμενο 1 για δική του επένδυση και όχι του Μάριου Φιλίππου. Τα ονόματα των Μάριου Φιλίππου και Ουρανίας Σακκά τα έμαθε από τους εναγόμενους οκτώ μήνες μετά την παράδοση της επιταγής στον εναγόμενο 1, με το αιτιολογικό ότι τα εν λόγω πρόσωπα είναι που έχουν τα χρήματα του ενάγοντος, ο οποίος έπρεπε να αποταθεί σε αυτούς για να του τα επιστρέψουν. Επιπλέον αρνείται ότι ο εναγόμενος 2 του κατέβαλε διάφορα ποσά ως δάνειο, και ισχυρίζεται ότι τα ποσά αυτά του καταβλήθηκαν έναντι του χρέους των εναγομένων προς τον ενάγοντα. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι ουδέποτε υπέγραψε προς όφελος του εναγόμενου 2 οποιαδήποτε βεβαίωση δανεισμού για το ποσό των Λ.Κ.43.236 και η ισχυριζόμενη από τους εναγόμενους βεβαίωση δανεισμού αποτελεί προϊόν πλαστογραφίας, αφού το μόνο έγγραφο που ο ίδιος υπέγραψε ήτο απόδειξη ότι έλαβε το ποσό των Λ.Κ.40.000 έναντι του χρέους των εναγομένων. Αρνείται την ανταπαίτηση του εναγόμενου 2 της οποίας ζητεί την απόρριψη. Οι εναγόμενοι καταχώρησαν ανταπάντηση στην απάντηση στην υπεράσπιση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση, εμμένοντας στους δικούς τους ισχυρισμούς. Ισχυρίζονται ότι η βεβαίωση δανεισμού για το ποσό των Λ.Κ.43.236 αποτελεί γνήσιο έγγραφο τόσο ως προς το περιεχόμενο του όσο και ως προς την υπογραφή του ενάγοντος. Αρνούνται επιπλέον την ύπαρξη του εγγράφου που επικαλέστηκε ο ενάγων, ήτοι την απόδειξη λήψης του ποσού των Λ.Κ.40.000 έναντι του χρέους των εναγομένων. Το εγερθέν από τους εναγόμενους νομικό σημείο ως προς τη νομιμοποίηση του ενάγοντος να εγείρει προσωπικά την παρούσα αγωγή εκδικάστηκε προδικαστικώς αφού δηλώθηκε ως παραδεκτό το γεγονός ότι προ της καταχώρησης της αγωγής εκδόθηκε διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του ενάγοντος και όχι διάταγμα κήρυξης του σε πτώχευση. Η προδικαστική ένσταση εξετάσθηκε και απορρίφθηκε με απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 9.10.12 και δεν θα απασχολήσει περαιτέρω. Μαρτυρία Κατόπιν συμφωνίας των συνηγόρων των διαδίκων, η απαίτηση και η ανταπαίτηση εκδικάστηκαν ταυτοχρόνως. Κατά την ακροαματική διαδικασία μαρτυρία έδωσαν έξι συνολικά μάρτυρες. Για την πλευρά του ενάγοντος μαρτυρία έδωσε ο ίδιος (ΜΕ1) και ο κ. Μάριος Μαρκίδης (ΜΕ2) και για την πλευρά των εναγόμενων μαρτυρία έδωσε ο εναγόμενος 2 (ΜΥ1), ο εναγόμενος 1 (ΜΥ2), η κα Ουρανία Σακκά (ΜΥ3) και ο κ. Γαρύφαλλος Γιαννακόπουλος (ΜΥ4). Κατατέθηκαν επίσης 18 τεκμήρια. Μαρτυρία ενάγοντος (ΜΕ1) Ο ενάγων (ΜΕ1) υιοθέτησε γραπτή δήλωση ως μέρος της κυρίως εξέτασης του (Έγγραφο Α), με την οποία επανέλαβε, στην ουσία, τους ισχυρισμούς που προβάλλει στην έκθεση απαίτησης του. Κατέθεσε επίσης τα εξής έγγραφα: Αντίγραφο επιταγής ημερ. 5.3.03 που εκδόθηκε από τον ίδιο με δικαιούχο τον Κυριάκο Κουταλιανό (εναγόμενο 1 - ΜΥ2) για το ποσό των Λ.Κ.70.000 (Τεκμήριο 1), αντίγραφο επιταγής ημερ. 5.
12. (αγνώστου έτους) που εκδόθηκε από την Κυπριακή Δημοκρατία με δικαιούχο τον ΜΕ1 για το ποσό των Λ.Κ.100.682 η οποία του δόθηκε ως αποζημίωση για απαλλοτρίωση τεμαχίου του στο Δάλι (Τεκμήριο 2), αντίγραφο εντύπου κατάθεσης επιταγής με εκδότη τον ΜΥ2 και δικαιούχο τον ΜΕ1 ημερ. 28.4.03 για το ποσό των Λ.Κ.1.050 (Τεκμήριο 3), αντίγραφο εντύπου κατάθεσης επιταγής με εκδότη τον ΜΥ2 και δικαιούχο τον ΜΕ1 ημερ. 7.4.03 για το ποσό των Λ.Κ.1.050 (Τεκμήριο 4), κατάσταση του λογαριασμού του ΜΕ1 εκδοθείσα την 15.7.08, στην οποία φαίνεται η κίνηση του λογαριασμού για την περίοδο 2.1.03 - 3.2.03 και 12.3.03 - 5.6.03 και στην οποία φαίνονται τα ποσά που αποκόπηκαν για τις τέσσερεις ασφάλειες με την Cyprialife στις 3.1.03 και 29.1.03 καθώς και οι καταθέσεις των δύο επιταγών ύψους Λ.Κ.1.050 έκαστη (Τεκμήριο 5), και κατάσταση του ίδιου λογαριασμού εκδοθείσα την 30.11.02 στην οποία φαίνεται η κίνηση του λογαριασμού για την περίοδο 31.10.02 - 30.11.02 και στην οποία φαίνονται τα ποσά που αποκόπηκαν για τέσσερεις ασφάλειες με την Cyprialife στις 27.11.02 (Τεκμήριο 6). Ανέφερε ότι ο εναγόμενος 2 (ΜΥ1), λόγω των σχέσεων τους, γνώριζε ότι επέκειτο η απαλλοτρίωση τεμαχίου του ΜΕ1 από το 2000 και του έκανε πρόταση για να επενδύσει τα χρήματα του σε επενδυτικό σχέδιο της Λαϊκής που έχει ο ΜΥ2, και του είπε ότι του εγγυάτο ότι δεν θα χάσει τα λεφτά του. Για να τον πείσουν, έξι μήνες πριν λάβει τα χρήματα από την απαλλοτρίωση, του έκανε τις ασφάλειες ζωής δωρεάν. Ο μισθός του κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν Λ.Κ.740 και θα ήταν αδύνατο να καταβάλλει το ποσό των Λ.Κ.500 μηνιαίως για ασφάλειες. Ανέφερε επίσης ότι έδωσε την επιταγή «με κλειστά τα μάθκια» λόγω εμπιστοσύνης για τα επενδυτικά σχέδια των εναγομένων από τα οποία θα είχαν μέρισμα 30% τόκο πάνω στα λεφτά. Είπε ότι δάνεισε τα λεφτά για να λαμβάνει τις Λ.Κ.1.050 τον μήνα και τις ασφάλειες Λ.Κ.
13. Όταν μετά τη συνταξιοδότηση του ΜΥ1 ο ΜΕ1 του ζήτησε τα χρήματα του, ο ΜΥ1 του απάντησε «όπως έχασα εγώ θα χάσεις και εσύ». Ανέφερε ότι δεν υπέγραψε οποιοδήποτε έγγραφο για την επένδυση και ούτε είδε ποτέ κάποιο έγγραφο σχετιζόμενο με την επένδυση, για την οποία οι εναγόμενοι δεν του παρουσίασαν ποτέ οποιοδήποτε λογαριασμό ή μετοχές. Επιπλέον, είπε ότι δεν γνωρίζει την Ουρανία Σακκά και ότι είδε μια φορά κάποια κοπέλα στο μαγαζί του κυρίου (προφανώς αναφερόταν στον ΜΥ1), αλλά δεν γνωρίζει αν ήταν η Ουρανία. Αρνήθηκε ότι δανείστηκε Λ.Κ.43.236 από τους εναγόμενους, αλλά παραδέχτηκε ότι μετά που έδωσε τις Λ.Κ.70.000 στους εναγόμενους άρχισε να έχει οικονομικά προβλήματα, γι' αυτό και ξεκίνησε να του δίνει τα λεφτά λίγα - λίγα. Παραδέχτηκε επίσης ότι δόθηκαν Λ.Κ.3.500 στη μητέρα του στις 8.7.07, αλλά το εν λόγω ποσό ήταν μέρος των Λ.Κ.40.000 που του επιστράφηκαν σιγά-σιγά. Τα περισσότερα χρήματα του επιστράφηκαν σε μετρητά και κάποια με επιταγές. Ερωτηθείς αν υπέγραψε οποιοδήποτε έγγραφο σε σχέση με το ποσό των Λ.Κ.40.000 που του έδωσε ο ΜΥ1, απάντησε αρνητικά. Αντεξετασθείς ανέφερε ότι με τον ΜΥ1 είχε φιλικές σχέσεις και σχέσεις εμπιστοσύνης, και ότι τον ΜΥ2 δεν τον γνώριζε πολύ καλά. Δεν ρώτησε σε τι είδους επένδυση θα επενδύονταν οι Λ.Κ.70.000 επειδή έδειξε τυφλή εμπιστοσύνη στον ΜΥ
14. Αρνήθηκε ότι είχε ακούσει για την Ουρανία Σακκά περί τον Νοέμβριο του 2003 ως αναφέρεται στην απάντηση στην υπεράσπιση που καταχώρησε, και είπε ότι το εν λόγω όνομα το άκουσε το 2007 πριν κινηθεί νομικά. Ομοίως, αρνήθηκε ότι οι εναγόμενοι τον παρέπεμψαν στην Ουρανία Σακκά ή στον Μάριο Φιλίππου για να λάβει τα χρήματα του, ως αναφέρεται στο ίδιο δικόγραφο. Του υποδείχθηκε συναλλαγματική ύψους Λ.Κ.84.000 την οποία είπε ότι δεν ξαναείδε. Αρνήθηκε επίσης ότι ο ΜΥ1 του ανέφερε ότι θα έκανε επένδυση ύψους Λ.Κ.14.
15. Ανέφερε επίσης ότι υπάρχει κάποια έγγραφη βεβαίωση ότι ο ΜΥ1 του έδωσε Λ.Κ.40.000 και ότι του χρωστούσε Λ.Κ.30.000, την οποία, όμως, δεν είχε επειδή την πήρε ο ΜΥ
16. Του υποδείχθηκε έγγραφο ημερ. 9.2.07, το οποίο κατατέθηκε ως Τεκμήριο 7 εν σχέσει με το οποίο ο ΜΕ1 ανέφερε ότι η υπογραφή κάτω δεξιά είναι δική του (αλλά δεν είναι σίγουρος αν είναι πλαστογραφημένη όπως είπε στη συνέχεια), όμως το κείμενο είναι αλλαγμένο, επειδή το έγγραφο που υπέγραψε έγραφε ότι του δόθηκαν οι Λ.Κ.40.000 και ότι όταν η Ουρανία Σακκά θα έδιδε τα υπόλοιπα, θα τα έπαιρνε ο ΜΕ
17. Παρών στην υπογραφή του εγγράφου ήταν ο κ. Δανός Χατζηττοφή, που ήταν ο διευθυντής τους. Είπε επίσης ότι είδε στο παρελθόν τον ΜΥ2 να πλαστογραφεί συμβόλαια ασφαλίσεων αυτοκινήτων και ξέρει ότι αντιγράφει υπογραφές. Του υποδείχθηκε δικαστική απόφαση ημερ. 28.9.06, την οποία δεν αναγνώρισε. Ανέφερε επίσης ότι δεν θα επένδυε χρήματα σε βιβλιοπωλείο, δέχθηκε, όμως, ότι δεν ρώτησε πού θα επενδύονταν τα χρήματα του επειδή έδειξε τυφλή εμπιστοσύνη στον ΜΥ
18. Ανέφερε επίσης ότι δεν ζήτησε ο ίδιος από τον ΜΥ2 να συνάψει τις τέσσερις ασφάλειες εκ μέρους του, οι οποίες ήταν δώρο για την επένδυση που θα έκαναν. Αναγνώρισε την έκδοση από τον ΜΥ1 δύο επιταγών ημερ. 8.7.07 και 30.7.07 επ' ονόματι του ΜΕ1 για το συνολικό ποσό των Λ.Κ.1.500 και μίας επιταγής ημερ. 23.8.07 επ' ονόματι της μητέρας του Καλλιόπης Χριστοφόρου για το ποσό των Λ.Κ.2.000, οι οποίες κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 8, αρνήθηκε όμως ότι τα χρήματα αυτά του δόθηκαν ως δάνειο. Οι δύο πρώτες επιταγές ήταν τα τελευταία χρήματα που του έδωσε ο ΜΥ1 πριν του αναφέρει ότι δεν θα του δώσει άλλα χρήματα. Η τελευταία επιταγή εκδόθηκε επ' ονόματι της μητέρας του, επειδή η μητέρα του παρακάλεσε τον ΜΥ1 να της δώσει το εν λόγω ποσό, αφού ο ΜΥ1 αρνείτο να επιστρέψει στον ΜΕ1 τα χρήματα. Σε υποβολή ότι η επένδυση των Λ.Κ.70.000 έγινε με τη δική του βούληση, δέχθηκε ότι έδωσε τα χρήματα με τη δική του βούληση, αλλά μετά από διαβεβαιώσεις ότι θα επενδυθούν και ότι θα είναι εντάξει και μετά από τις εγγυήσεις τους. Σε υποβολή ότι οι εναγόμενοι δεν του δάνεισαν χρήματα, απάντησε ότι ούτε τους δάνεισε ούτε του δάνεισαν και σε υποβολή ότι οι εναγόμενοι δεν οικειοποιήθηκαν το ποσό των Λ.Κ.70.000, απάντησε ότι δεν το ξέρει. Επανεξετασθείς ερωτήθηκε αν του είπε ποτέ (μάλλον ο κ. Μούρος αναφερόταν στον ΜΥ1) ότι του δίδει δανεικά, και ο ΜΕ1 απάντησε αρνητικά. Μαρτυρία Μάριου Μαρκίδη (ΜΕ2) Ο κ. Μάριος Μαρκίδης (ΜΕ2) ανέφερε ότι είναι εμπειρογνώμονας δικαστικός γραφολόγος δυνάμει της Κ.Δ.Π.152/98 και ότι στις 23.10.15 εξέτασε το Τεκμήριο 7, με σκοπό να συγκρίνει την υπογραφή που φαινόταν πάνω από το όνομα Στέλιος Χριστοφόρου («η αμφισβητούμενη υπογραφή») με δείγματα υπογραφής του ΜΕ
19. Ετοίμασε ακολούθως έκθεση ημερ. 27.10.15 την οποία κατέθεσε ως Τεκμήριο
20. Αναφέρθηκε στο συγκριτικό υλικό που χρησιμοποίησε, στη μέθοδο που ακολούθησε και στα μέσα που χρησιμοποίησε κατά τη γραφολογική εξέταση. Αξιολογώντας το συγκριτικό υλικό που υποβλήθηκε αλλά και την αμφισβητούμενη υπογραφή, και ακολουθώντας τη συγκριτική αναλυτική μέθοδο εντόπισε ένα συνδυασμό γραφολογικών γνωρισμάτων, ο οποίος υπάρχει και επαναλαμβάνεται κατά τον ίδιο τρόπο σε όλα τα δείγματα υπογραφής του ΜΕ1, αλλά δεν εντοπίζονται κατά τον ίδιο τρόπο στην αμφισβητούμενη υπογραφή. Αξιολογώντας όλα τα ευρήματα του κατέληξε ότι η αμφισβητούμενη υπογραφή δεν είναι γνήσια υπογραφή του ΜΕ1, αλλά αποτέλεσμα προσπάθειας απομίμησης ή αντιγραφής της γνήσιας υπογραφής του ΜΕ1, από πρόσωπο που γνώριζε ή είχε στην κατοχή του τη γνήσια υπογραφή. Αντεξετασθείς αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, εκτενώς στην πείρα του και στο γεγονός ότι ασχολείται με τη δικαστική γραφολογία (που είναι μία εμπειρική επιστήμη, ως ανέφερε) από το
21. Ο χρόνος που χρειάστηκε για τη γραφολογική εξέταση ήταν τρεις ημέρες. Ανέφερε ότι αποτελεί στοιχείο γνησιότητας το γεγονός ότι οι υπογραφές ενός ατόμου δεν ταυτίζονται εντελώς, καθότι το ανθρώπινο χέρι δεν παράγει προϊόντα ακριβείας, αλλά προϊόντα τα οποία υπόκεινται σε φυσιολογικές παραλλαγές ή διακυμάνσεις στα επιφανειακά μέρη της γραφής, με τα ιδιαίτερα, όμως, ατομικά χαρακτηριστικά να παραμένουν σταθερά και αναλλοίωτα. Είπε επίσης ότι σύγκρινε και τα 35 δείγματα υπογραφής που είχε (11 πρωτότυπα έγγραφα ανύποπτου χρόνου και 24 δείγματα), αλλά δειγματικά αναφέρθηκε σε 16 στην έκθεση του. Η επιλογή των 16 υπογραφών δεν ήταν εσκεμμένη αλλά τυχαία, όπως είπε. Η επιλογή των τριών γνήσιων υπογραφών τις οποίες σύγκρινε σε πίνακες με την αμφισβητούμενη, ήταν επίσης τυχαία. Ανέφερε επίσης ότι υπάρχουν εκατοντάδες γραφολογικά γνωρίσματα και ότι κάποιος ειδικός εντοπίζει έναν συνδυασμό γραφολογικών γνωρισμάτων που επαναλαμβάνεται. Εξήγησε περαιτέρω σε γενικές γραμμές τη συγκριτική αναλυτική μέθοδο την οποία ακολούθησε, η οποία εξακολουθεί να εφαρμόζεται μέχρι και σήμερα. Δεν αποδέχθηκε τις υποβολές ότι διενήργησε τον γραφολογικό έλεγχο βεβιασμένα, ότι η σύγκριση με τρία μόνο δείγματα γνήσιων υπογραφών δεν ήταν επαρκής και ότι τα μέσα που χρησιμοποίησε και τα γνωρίσματα και παράγοντες που προσμέτρησε δεν ήταν επαρκή για να καταλήξει στα συμπεράσματα του. Μαρτυρία εναγόμενου 2 (ΜΥ1) Ο εναγόμενος 2 (ΜΥ1) υιοθέτησε γραπτή δήλωση ως μέρος της κυρίως εξέτασης του (Έγγραφο Β). Ανέφερε ότι με τον ΜΕ1 εργάζονταν στον ίδιο εργοδότη και διατηρούσαν συναδελφικές και φιλικές σχέσεις. Στις 5.3.03 ανέφερε στον ΜΕ1 την πρόθεση του να διαθέσει κάποιο ποσό (το οποίο δεν προσδιόρισε στα πλαίσια της συζήτησης του με τον ΜΕ1) για επένδυση μέσω του μεσάζοντος Μάριου Φιλίππου (ο οποίος ήταν γνωστός του υιού του, εναγόμενου 1) στο Βιβλιοπωλείο, ιδιοκτησίας της Ουρανίας Σακκά (ΜΥ3), με σκοπό τη λήψη μερίσματος ή άλλως πώς κέρδους επί του ποσού που θα επένδυε. Ο ΜΕ1, χωρίς παρακίνηση από τον ΜΥ1, εξέφρασε την επιθυμία όπως και ο ίδιος επενδύσει στο Βιβλιοπωλείο το ποσό των Λ.Κ.70.
22. Την ίδια ημέρα, ο ΜΕ1 ζήτησε από τον εναγόμενο 1 (ΜΥ2) στην παρουσία του ΜΥ1 όπως ενεργήσει ως μεσάζων με τον Φιλίππου για προώθηση της επένδυσης του ΜΕ1 στο Βιβλιοπωλείο. Προς υλοποίηση της απόφασης του, ο ΜΕ1 εξέδωσε την επιταγή Τεκμήριο 1 στο όνομα του ΜΥ2, με οδηγίες όπως την εξαργυρώσει άμεσα και παραδώσει το ποσό στον Φιλίππου. Με την παράδοση του εν λόγω ποσού στον Φιλίππου, θα ολοκληρωνόταν ο ρόλος του ΜΥ2 στη συναλλαγή. Περαιτέρω, ο ΜΕ1 του ανέφερε ότι πριν την παράδοση του ποσού των Λ.Κ.70.000 τόσο ο Φιλίππου όσο και η ΜΥ3 επιβεβαίωσαν στον ΜΕ1 ότι η επένδυση του θα του απέφερε κέρδος Λ.Κ.1.050 μηνιαίως υπό τύπον μερίσματος. Όπως τον ενημέρωσε ο ΜΥ2, μετά την ως άνω επιβεβαίωση, ο ΜΕ1 ζήτησε από τον ΜΥ2 όπως μεσολαβήσει για τη σύναψη ασφαλιστικών συμβολαίων με την Laiki Cyprialife Ltd (στο εξής «η Cyprialife») με σκοπό την περαιτέρω επένδυση του μερίσματος που θα λάμβανε από το Βιβλιοπωλείο. Ο ΜΕ1 έδωσε ρητές οδηγίες όπως το ποσό που θα δίδεται από την ΜΥ3 προς τον Φιλίππου (ως μέρισμα του ΜΕ1) παραδίδεται στον ΜΥ2, ο οποίος θα κατέθετε απευθείας το ποσό στη Cyprialife προς αποπληρωμή των ασφαλίστρων για τα τέσσερα ασφαλιστικά συμβόλαια. Όπως τον πληροφόρησε ο ΜΥ2, στις 6.3.03 εξαργύρωσε την επιταγή Τεκμήριο 1 και παρέδωσε τα χρήματα στον Φιλίππου. Ποτέ πριν την καταχώρηση της αγωγής δεν είχε παράπονο ο ΜΕ1 για παρακοή ή μη τήρηση των οδηγιών του από τον ΜΥ
23. Ο ΜΥ1 παρέδωσε το ποσό των Λ.Κ.14.000 στον ΜΥ2 ο οποίος με τη σειρά του παρέδωσε το εν λόγω ποσό στον Φιλίππου για σκοπούς επένδυσης του ΜΥ1 στο Βιβλιοπωλείο και την απόκτηση μερίσματος επί του εν λόγω ποσού. Η ΜΥ3, περί την 1.4.03 εξέδωσε, προς όφελος του μεσάζοντος Φιλίππου, συναλλαγματική για το ποσό των Λ.Κ.84.000 (η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο 10Α και έχει ημερ. 1.4.03, πληρωτέα στις 1.10.03 στον Φιλίππου από την ΜΥ3) για να εξασφαλιστούν τα ποσά των Λ.Κ.70.000 και Λ.Κ.14.000 που ΜΕ1 και ΜΥ1, αντίστοιχα, επένδυσαν στο Βιβλιοπωλείο. Η επένδυση δεν απέφερε το επιθυμητό αποτέλεσμα για τον ίδιο, και σε συνομιλία του με τον ΜΕ1 συνειδητοποίησε ότι το ίδιο ίσχυε και για τον τελευταίο ο οποίος ήταν ιδιαίτερα ενοχλημένος από την ανεπιτυχή επένδυση, και απαιτούσε τόσο από την ΜΥ3 όσο και από τον Φιλίππου την επιστροφή του ποσού της επένδυσης του. Εξ όσων γνωρίζει, η ΜΥ3 επέστρεψε στον ΜΕ1 το ποσό των Λ.Κ.3.000, σε μετρητά, κάτι που έγινε στην παρουσία του ιδίου και της συζύγου του στο μαγαζί που διατηρεί. Σε μεταγενέστερο στάδιο, λόγω οικονομικών δυσκολιών που ο ΜΕ1 αντιμετώπιζε ένεκα και της αποτυχίας της επένδυσης του, ζήτησε από τον ΜΥ1 να του δανείσει το ποσό των Λ.Κ.43.236 για να αποπληρώσει διάφορες υποχρεώσεις του που προέκυψαν μετά την αποτυχία της επένδυσης του. Επειδή ο ΜΕ1 ήταν φιλικό του πρόσωπο και επειδή κατά το διάστημα εκείνο διέθετε το ποσό, με σχετική ευκολία δέχθηκε να το δανείσει στον ΜΕ
24. Κατά διαστήματα δάνειζε στον ΜΕ1 διάφορα ποσά σε μετρητά που κατά ή περί την 9.2.07 ανήλθαν στο συνολικό ποσό των Λ.Κ.43.
25. Προκειμένου να διασφαλιστεί και να προστατευθεί η εμπιστοσύνη που έτρεφε προς το πρόσωπο του ΜΕ1, ο ΜΕ1 υπέγραψε με την ελεύθερη του βούληση τη βεβαίωση δανεισμού Τεκμήριο 7, με μάρτυρα τον Δανιήλ Χατζηττοφή που ήταν ο εκτελεστικός διευθυντής στην εταιρεία στην οποία εργαζόταν με τον ΜΕ
26. Η απόφαση ημερ. 28.9.06 (Τεκμήριο 11) εξασφαλίστηκε στα πλαίσια αγωγής που ήγειρε ο ίδιος προσωπικά (την 6311/06), εκπροσωπώντας ένα αριθμό ατόμων που επένδυσαν μέχρι τότε στο Βιβλιοπωλείο. Στη συνέχεια, κατόπιν παράκλησης του ΜΕ1 για περαιτέρω δανεισμό εξέδωσε προς όφελος του ΜΕ1 και της μητέρας του τις επιταγές που κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 8, στηριζόμενος στην υπόσχεση του ΜΕ1 ότι τα ποσά θα του επιστρέφονταν εντός ευλόγου χρόνου. Κατόπιν πολλών παρακλήσεων του, και παρά τις υποσχέσεις που ο ΜΕ1 του έδωσε τηλεφωνικώς για εξόφληση των ποσών που δανείστηκε από τον ΜΥ1, ο ΜΕ1 του οφείλει σήμερα το ποσό των Λ.Κ.43.236 (€73.873,09). Ο ΜΥ1 αντεξετάστηκε επί μακρόν. Ερωτηθείς γιατί κίνησε την αγωγή εναντίον της ΜΥ3 ο ίδιος και όχι ο ΜΥ2 ανέφερε ότι ο ΜΥ2 δεν είχε τίποτα να κάνει με την ΜΥ3, ότι ο μόνος του ρόλος ήταν να παραδώσει τα χρήματα στον Φιλίππου, ανέλαβε δε ο ίδιος να κινήσει την αγωγή κατόπιν συνεννόησης με τα διάφορα πρόσωπα που επένδυσαν. Ανέφερε επίσης ότι στον ΜΕ1 είχε δοθεί αντίγραφο της συναλλαγματικής Τεκμήριο 10Α. Η εν λόγω συναλλαγματική αξίας Λ.Κ.84.000 περιλαμβάνεται στην απόφαση Τεκμήριο
27. Η ΜΥ3 δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό προς ικανοποίηση της εναντίον της εκδοθείσας απόφασης. Είπε επίσης ότι οι συναλλαγματικές εκδίδονταν όλες επ' ονόματι του μεσάζοντα Φιλίππου και όχι ονομαστικά για τον κάθε επενδυτή∙ αυτή ήταν η διαδικασία της επένδυσης και ήταν η ίδια για όλους. Ο Φιλίππου ήταν οδηγός του κ. Κίκη Λαζαρίδη, διευθυντή της Cyprialife εξ ου και η γνωριμία του με τον ΜΥ
28. Ανέφερε επίσης ότι ο ΜΥ2 είχε οικογενειακή περιουσία και όσα χρήματα ήθελε για να επενδύσει και δεν είχε κανένα λόγο να πάρει λεφτά από τον ΜΕ
29. Αρνήθηκε περαιτέρω την υποβολή ότι ο ίδιος εγγυήθηκε τον ΜΥ2 έναντι του ΜΕ1 και διερωτήθηκε γιατί ο ΜΕ1 να μην είχε ζητήσει από τον ίδιο να του υπογράψει έγγραφο αντίστοιχο του Τεκμηρίου 7 αναφορικά με την εγγύηση που ο ΜΕ1 επικαλείτο. Αρνήθηκε περαιτέρω ότι τα διάφορα χρηματικά ποσά δόθηκαν στον ΜΕ1 ως επιστροφή των χρημάτων που ο ΜΕ1 έδωσε στον ΜΥ2 για επένδυση. Επιπλέον ανέφερε ότι ο ΜΕ1 συνήψε τις ασφάλειες περί τον Νοέμβριο του 2006 και ο ΜΕ1 τον παρακάλεσε, μέχρι να λάβει τα χρήματα από την απαλλοτρίωση, να κατέβαλλε ο ΜΥ1 δύο - τέσσερεις μηνιαίες δόσεις των ασφαλειών, περίπου 2.000, και τα χρήματα αυτά περιλαμβάνονται στις 43.000 που του υπέγραψε ως δάνειο. Αρνήθηκε την υποβολή ότι οι ασφάλειες συνήφθησαν έξι μήνες πριν ο ΜΕ1 λάβει τα χρήματα από την απαλλοτρίωση, καθώς και την υποβολή ότι τα ασφάλιστρα πληρώνονταν από τον ΜΥ
30. Στο ποσό που αναφέρεται στο Τεκμήριο 7 περιλαμβάνεται επίσης μία επιταγή ύψους Λ.Κ.4.000 που εξέδωσε ο ίδιος προς όφελος του κ. Χατζηττοφή, για να αποπληρώσει μέρος δανείου του ΜΕ1 το οποίο ο Χατζηττοφής εγγυήθηκε. Η εν λόγω επιταγή δόθηκε στον Χατζηττοφή την ημέρα και ώρα που υπεγράφη το Τεκμήριο
31. Τα χρήματα άρχισαν να δίδονται στον ΜΕ1 σταδιακά για τις διάφορες ανάγκες του τελευταίου, και πριν ο ΜΕ1 προβεί στην επένδυση του, ο ΜΥ1 του είχε ήδη δανείσει γύρω στις 25.000 - 30.
32. Ερωτηθείς αν γνωρίζει γιατί ο ΜΥ2 διέκοψε τον Μάιο του 2003 τις ασφάλειες του ΜΕ1, απάντησε πως ο λόγος ήταν ότι δεν ήταν διατεθειμένος να πληρώνει ο ίδιος και ο ΜΕ1 να μην ανταποκρίνεται στις υποχρεώσεις του. Ερωτηθείς αν τον Δεκέμβριο του 2003 κατέβαλε το ποσό των Λ.Κ.3.000 στον ΜΕ1, απάντησε ότι δεν θυμάται το ποσό και ότι τα ποσά καταβλήθηκαν σε διάφορες ημερομηνίες. Ανέφερε επίσης ότι δάνεισε στον ΜΕ1 χρήματα για να ανακαινίσει το σπίτι του, για να αποστέλλει ο ΜΕ1 χρήματα στη σύζυγο του στο εξωτερικό, για να καταβληθούν τα «δημαρχιακά» τέλη για τον γάμο του ΜΕ1, και αρκετές άλλες περιπτώσεις για τις ανάγκες που είχε ο ΜΕ
33. Επέμεινε περαιτέρω στη γνησιότητα του Τεκμηρίου 7 (το οποίο μονόγραψε και ο ίδιος στο σημείο όπου έγινε η διόρθωση) και αρνήθηκε ότι υπάρχει άλλο έγγραφο με διαφορετικό περιεχόμενο. Ερωτηθείς ως προς το τί ανέφερε το σημείο που «σβήστηκε» είπε ότι, αν θυμάται καλά, έγραφε ότι θα κρατούσε τις 43.000 εφόσον υπήρχε απόφαση του Δικαστηρίου και θα επέστρεφε (στον ΜΕ1) τα υπόλοιπα. Ως προς τη χρονική διάσταση μεταξύ της 7.3.03 (που τα χρήματα παραδόθηκαν στον Φιλίππου) και της 1.4.03 (που είναι η ημερομηνία που αναγράφεται στη συναλλαγματική) είπε ότι πιστεύει ότι χρειάστηκε κάποιος χρόνος μέχρι να ετοιμαστούν τα έγγραφα και ο τόκος των χρημάτων θα άρχιζε από 1.4.
34. Είπε επίσης ότι για την επένδυση του είχε υπόψιν ότι ως μέρισμα θα λάμβανε 1,5% μηνιαίως (δηλ. 18% τον χρόνο). Επανεξετασθείς διευκρίνισε ότι το εν λόγω ποσοστό αποτελεί μέρισμα. Είπε επίσης ότι ο ίδιος δεν επένδυσε άλλα χρήματα, αλλά ο ΜΥ2 επένδυσε, δεν γνώριζε όμως ποσό. Ανέφερε περαιτέρω ότι ο ΜΕ1 είχε τηλεφωνήσει ενώπιον του ιδίου στην ΜΥ3 και του Φιλίππου, επέμεινε δε ότι ο ΜΕ1 απειλούσε την ΜΥ
35. Επιπλέον, είπε ότι γνώριζε ότι ο ΜΕ1 θα ελάμβανε από την επένδυση το ποσό των Λ.Κ.1.050 μηνιαίως και δεν γνώριζε αν υπήρχε άλλη συμφωνία μεταξύ ΜΕ1 και ΜΥ2 για τις ασφάλειες. Μαρτυρία εναγόμενου 1 (ΜΥ2) Ο εναγόμενος 1 (ΜΥ2) υιοθέτησε γραπτή δήλωση ως μέρος της κυρίως εξέτασης του (Έγγραφο Γ). Ανέφερε ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ασφαλιστικός αντιπρόσωπος της Cyprialife και ότι γνώριζε ότι ο πατέρας του (ΜΥ1) και ο ενάγων (ΜΕ1) διατηρούσαν φιλικές σχέσεις. Γνώριζε επίσης από τον ΜΥ1 ότι ο ΜΕ1 δανειζόταν κατά διαστήματα χρήματα από τον πρώτο, επειδή αντιμετώπιζε διάφορα οικονομικά προβλήματα. Ο ίδιος γνώριζε τον ΜΕ1 από το 1999 όταν τον προσέγγισε για σύναψη προσωπικής ασφάλειας με αρ. 00025417 για το ποσό των €217.
36. Μεταγενέστερα ο ΜΕ1 εξέφρασε επιθυμία για σύναψη και άλλων ασφαλειών για τα μέλη της οικογένειας του, ως εκ τούτου ο ΜΥ2 προχώρησε στη σύναψη των ασφαλειών υπ' αρ. 00067173 για το ποσό των €341,72, υπ' αρ. 00064520 για το ποσό των €170,86, υπ' αρ. 00064519 για το ποσό των €170,86 και υπ' αρ. 00064518 για το ποσό των €170,
37. Καταστάσεις πληρωμών των ασφαλειών κατατέθηκαν ως Τεκμήριο
38. Οι τέσσερεις τελευταίες ασφάλειες ήταν επενδυτικές με κάποιες καλύψεις και συνάφθηκαν στις 28.6.02 και πληρώνονταν από τον ΜΕ
39. Όπως εξήγησε, τα επενδυτικά ασφαλιστικά συμβόλαια, όταν δεν έχουν αξία εξαγοράς και δεν πληρωθεί το ασφάλιστρο εντός 30 ημερών από την ημέρα που κατέστη πληρωτέο, ακυρώνονται αυτόματα. Τα συμβόλαια αποκτούν αξία εξαγοράς συνήθως 24 μήνες μετά τη σύναψη τους. Περί τον Δεκέμβριο του 2002 πληροφορήθηκε από συναδέλφους του ότι η ΜΥ3 δεχόταν χρήματα υπό τύπο δανεισμού για να επεκτείνει το Βιβλιοπωλείο και ότι ο δανεισμός θα διαρκούσε για μικρό χρονικό διάστημα. Του είχαν αναφέρει ότι τα χρήματα δεν θα μειώνονταν και ότι επιπλέον θα λάμβαναν και μέρισμα κάθε μήνα. Ο ίδιος πείστηκε και τον Ιανουάριο του 2003 παρέδωσε χρήματα μέσω του μεσάζοντος Μάριου Φιλίππου μαζί με άλλα άτομα στην ΜΥ3 και ο δανεισμός αυτός ήταν επικερδής. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 13 συναλλαγματική ημερ. 1.1.03, πληρωτέα στις 1.7.03 στον Φιλίππου εκδοθείσα από την ΜΥ3 για το ποσό των Λ.Κ.125.000, που είναι το ποσό που είχε δανείσει ο ίδιος με άλλα άτομα στο Βιβλιοπωλείο. Ο Φιλίππου ήταν συνάδελφος του και οδηγός του τότε Προέδρου της Λαϊκής Τράπεζας, Κίκη Λαζαρίδη και πολύ σεβαστό πρόσωπο προς όλους τους συναδέλφους. Επίσης γνώριζε ότι οι συναλλαγματικές είχαν πολύ μεγάλη ισχύ και αξία, αφού παρακολούθησε σχετικό σεμινάριο του ΚΕΒΕ. Βεβαίωσε τον ΜΥ1 ότι είχε καλή εμπειρία από τον δανεισμό, έτσι ο ΜΥ1 αποφάσισε να διαθέσει και αυτός το ποσό των Λ.Κ.14.
40. Ο ΜΥ1 του ανέφερε επίσης ότι ο ΜΕ1 ο οποίος θα λάμβανε κάποιο ποσό, ήθελε επίσης να διαθέσει κάποιο ποσό στο Βιβλιοπωλείο με σκοπό να λαμβάνει κέρδος από την επέκταση της επιχείρησης. Στις 5.3.03 ο ΜΕ1 εξέδωσε επ' ονόματι του επιταγή ύψους Λ.Κ.70.000 με οδηγίες όπως μεσολαβήσει για να παραδώσει τα χρήματα του στο Βιβλιοπωλείο μέσω του Φιλίππου. Αφού εξαργύρωσε την επιταγή του ΜΕ1 και έλαβε τις Λ.Κ.14.000 από τον ΜΥ1, παρέδωσε το ποσό των Λ.Κ.84.000 στον Φιλίππου. Μετά από κάποιες μέρες ο Φιλίππου του παρέδωσε τη συναλλαγματική ύψους Λ.Κ.84.000, την οποία με τη σειρά του την παρέδωσε στον ΜΥ
41. Μετά από δύο περίπου μήνες αντιλήφθηκαν ότι η επέκταση της επιχείρησης του Βιβλιοπωλείου κάθε άλλο παρά επικερδής ήταν. Όπως τον ενημέρωσε ο ΜΥ1, ο ΜΕ1 διαμαρτυρήθηκε έντονα τόσο στην ΜΥ3 όσο και στον Φιλίππου απαιτώντας την επιστροφή των χρημάτων του. Στις 7.4.03 παρέδωσε στον ΜΕ1 επιταγή ύψους Λ.Κ.1.050 ως κέρδος από τον δανεισμό για τον μήνα Απρίλιο και στις 28.4.03 το ίδιο ποσό για τον μήνα Μάιο. Έπειτα, παγοποιήθηκαν τα πάντα. Δεν είχε οποιαδήποτε περαιτέρω ανάμειξη με την υπόθεση, αφού ο ρόλος του ήταν να μεσολαβήσει λόγω της γνωριμίας του με τον Φιλίππου για να δοθούν τα χρήματα στο Βιβλιοπωλείο. Αντεξετασθείς σε σχέση με το Τεκμήριο 12 δέχθηκε ότι η διεύθυνση που φαίνεται ως η διεύθυνση αλληλογραφίας του ΜΕ1 είναι η διεύθυνση του ΜΥ1, κάτι που ο ΜΕ1 του ζήτησε να πράξει για δικούς του λόγους. Είπε επίσης ότι έλαβε τις εν λόγω καταστάσεις λογαριασμών, μέσω του πρώην διευθυντή του στην CNP (αποχώρησε, ως ανέφερε από την Cyprialife πριν πέντε χρόνια και τώρα είναι στην Εθνική Ασφαλιστική), λίγες μέρες πριν τη δικάσιμο στην οποία τις κατέθεσε, και αρνήθηκε την υποβολή ότι είναι πλαστογραφημένες καθώς και έτερη υποβολή ότι οι ασφάλειες ανήκουν σε κάποιο άλλο πρόσωπο που έχει το ίδιο ονοματεπώνυμο με τον ΜΕ1 και ανέφερε ότι για να λάβει τα συμβόλαια έδωσε την ταυτότητα (του ΜΕ1) στη Cyprialife. Οι εικόνες των συμβολαίων δείχνουν τον ιδιοκτήτη του συμβολαίου, τον αριθμό της ασφάλειας, το ασφάλιστρο, τις ημερομηνίες έναρξης και λήξης και την κατάσταση του συμβολαίου (π.χ. σε ισχύ, ακυρωμένο ή εξαργυρωμένο). Ανέφερε ότι δεν γνωρίζει αν ο ΜΕ1 είχε ασφαλιστικά συμβόλαια με την Cyprialife πέραν των πέντε που συνήψε μέσω του ΜΥ
42. Σε υποβολή ότι οι ασφάλειες που είχε ο ΜΕ1 με την Cyprialife ήταν οι τέσσερεις ασφάλειες που φαίνονται στο Τεκμήριο 5 (και όχι, δηλαδή, οι ασφάλειες που φαίνονται στο Τεκμήριο 12), κάλεσε το συνήγορο του ΜΕ1 να ζητήσει τις «εικόνες» όλων των ασφαλειών του ΜΕ1 από την Cyprialife. Ανέφερε επίσης ότι ο ίδιος δεν τηρούσε αντίγραφα των ασφαλειών που σύναπτε ως αντιπρόσωπος της Cyprialife επειδή μπορούσε ανά πάσα στιγμή να έχει πρόσβαση στα συμβόλαια ηλεκτρονικά (online). Αρνήθηκε ότι «έπεισε» ο ίδιος τον ΜΕ1 να συνάψει τις ασφάλειες και είπε ότι ο ΜΕ1 ήξερε τι ήθελε και του το ζήτησε. Περαιτέρω, ο ίδιος δεν γνώριζε την οικονομική κατάσταση και τους πόρους του ΜΕ1, ανέφερε δε ότι έλαβε γνώση για τον δανεισμό του ΜΕ1 από τον ΜΥ1 και την ύπαρξη του Τεκμηρίου 7 μετά την καταχώρηση της αγωγής, και αρνήθηκε την υποβολή ότι συνέταξε/πλαστογράφησε ο ίδιος το Τεκμήριο 7 μετά την καταχώρηση της αγωγής. Δέχθηκε επίσης ότι «σταμάτησε» τη διαδικασία με τον πρώτο εμπειρογνώμονα που διόρισαν σε σχέση με την αυθεντικότητα του Τεκμηρίου 7 και ότι διόρισαν γραφολόγο από το εξωτερικό προκειμένου να εξετάσει το εν λόγω έγγραφο. Ο ΜΥ2 αρνήθηκε περαιτέρω την υποβολή ότι ο ΜΕ1 του δάνεισε το ποσό των Λ.Κ.70.000 για να το επενδύσει σε επενδυτικά προγράμματα της Λαϊκής και επέμεινε ότι ο ΜΕ1 γνώριζε πολύ καλά πού θα δάνειζε τα χρήματα και ποιο ποσό θα λάμβανε κάθε μήνα. Ο ίδιος έλαβε γνώση μέσω του ΜΥ1 ότι ο ΜΕ1 επιθυμούσε να επενδύσει Λ.Κ.70.000 τον Φεβρουάριο. Παρά το ότι οι συναλλαγματικές της ΜΥ3 εκδίδοντο επ' ονόματι του Φιλίππου κανένας (εκ των επενδυτών) δεν ζήτησε από τον Φιλίππου όπως ο τελευταίος εκδώσει συναλλαγματική επ' ονόματι του (επενδυτή) λόγω της εμπιστοσύνης που είχαν προς το πρόσωπο του Φιλίππου. Ούτε ο ΜΕ1 ζήτησε οποιοδήποτε έγγραφο και να του το αρνήθηκε οποιοσδήποτε. Τα χρήματα δίδοντο πάντοτε σε μετρητά στον Φιλίππου. Ο Φιλίππου παρέδωσε τις συναλλαγματικές στον ΜΥ2, όπως και τα μηνιαία κέρδη. Τα μηνιαία κέρδη ήταν 1,5% στην κάθε συναλλαγματική. Διαχειριστής των χρημάτων ήταν η ΜΥ3, ιδιοκτήτρια του Βιβλιοπωλείου. Σε σχέση με τις συναλλαγματικές ανέφερε ότι η πρώτη ημερομηνία (η προγενέστερη) είναι η ημερομηνία που άρχιζαν οι συμφωνίες δανεισμού και η δεύτερη ημερομηνία (η μεταγενέστερη) είναι η λήξη της συμφωνίας, οπότε και θα έπρεπε να πληρωθεί το ποσό που αναγράφεται στη συναλλαγματική. Δεν αποδέχτηκε ότι το ποσό των Λ.Κ.84.000 αποτελεί το συνολικό ποσό των χρημάτων που δόθηκαν ως δανεισμός με τους τόκους και επανέλαβε ότι το κέρδος (που ήταν 1,5%, δηλαδή Λ.Κ.1.260 συνολικά από το οποίο αντιστοιχούσαν Λ.Κ.1.050 στον ΜΕ1 και Λ.Κ.210 στον ΜΥ1) θα καταβαλλόταν μηνιαίως. Επίσης δεν αποδέχτηκε την υποβολή ότι υποσχέθηκε μέρισμα στον ΜΕ1 ύψους Λ.Κ.1.
43. Σε ερώτηση αν οι Λ.Κ.125.000 αποτελούσαν δικά του χρήματα ή κατά πόσον υπήρχαν και τρίτα άτομα, απάντησε ότι τα χρήματα ήταν δικά του και του ΜΥ
44. Σε έτερο στάδιο της αντεξέτασης του ανέφερε ότι εκ των Λ.Κ.125.000 οι Λ.Κ.115.000 ήταν δικά του χρήματα, ενώ κατά την επανεξέταση του ανέφερε ότι στη συναλλαγματική των Λ.Κ.125.000 ο ίδιος συμμετείχε με Λ.Κ.100.000, ποσό σε σχέση με το οποίο τον εγγυήθηκε ο ΜΥ
45. Ερωτηθείς ποιοι ήταν οι άλλοι επενδυτές, ανέφερε ότι δεν υπάρχει λόγος να αναφερθεί ονομαστικώς σε «δύο πολύ μικρά κομμάτια της επένδυσης» και αρνήθηκε την υποβολή ότι επένδυσαν ανώτερος αξιωματικός της Αστυνομίας και άλλα στελέχη της Αστυνομίας. Στις Λ.Κ.209.000 που διεκδικήθηκαν με την αγωγή αρ. 6311/06 την οποία κίνησε ο ΜΥ2 περιλαμβάνονται τα χρήματα του ΜΕ
46. Είπε ότι δεν εισέπραξε οποιοδήποτε μέρος του εξ αποφάσεως χρέους και αρνήθηκε ότι το ποσό των Λ.Κ.209.000 εισπράχθηκε από την ΜΥ3 μετά από απειλές ανώτερων αξιωματικών της Αστυνομίας. Δεν θυμόταν να είχε οπισθογραφήσει ο Φιλίππου τις συναλλαγματικές επ' ονόματι του ΜΥ2, όπως αναφέρεται στην αγωγή 6311/
47. Προκειμένου να κινηθεί η εν λόγω αγωγή προσέγγισε το δικηγορικό γραφείο Τάσσος Παπαδόπουλος ο ΜΥ
48. Αντίγραφο του κλητηρίου εντάλματος της εν λόγω αγωγής κατατέθηκε ως Τεκμήριο
49. Δεν αποδέχτηκε ότι η εν λόγω αγωγή ήταν «σικέ» ενόψει του ότι καταχωρήθηκε στις 27.9.06 και εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση εναντίον της ΜΥ3 στις 28.9.
50. Η αγωγή δεν κινήθηκε πριν το 2006 επειδή λάμβαναν υποσχέσεις ότι θα τους επιστρέφοντο τα χρήματα. Από το ποσό που διεκδικήθηκε με την εν λόγω αγωγή δεν αφαιρέθηκαν οι Λ.Κ.3.000 που σύμφωνα με τη μαρτυρία του ΜΥ1 επιστράφηκαν από την ΜΥ3 στον ΜΕ1, ούτε τα μερίσματα που δόθηκαν στους επενδυτές (τέσσερα μηνιαία μερίσματα σε σχέση με το Τεκμήριο 13 και δύο σε σχέση με το Τεκμήριο 10Α). Μαρτυρία Ουρανίας Σακκά (ΜΥ3) Ο κα Ουρανία Σακκά (ΜΥ3) υιοθέτησε γραπτή δήλωση ως μέρος της κυρίως εξέτασης της (Έγγραφο Δ). Ανέφερε ότι ήταν μία εκ των διευθυντών του βιβλιοπωλείου «Οδηγητής» από το 1997 μέχρι 22.9.03, και επαναδιορίστηκε ως διευθύντρια στις 22.4.
51. Αρχές του 2003 οι διευθυντές του Βιβλιοπωλείου αποφάσισαν να επεκτείνουν την επιχείρηση και δέχθηκαν προτάσεις από διάφορους συνεργάτες και γνωστούς οι οποίοι επιθυμούσαν να καταβάλουν κάποια ποσά και το κέρδος που θα λάμβαναν θα ήταν μέρος των κερδών του Βιβλιοπωλείου. Ο Μάριος Φιλίππου είναι πρώτος της εξάδελφος και του ζήτησε να μεσολαβήσει για να διατεθούν κάποια ποσά. Ο Φιλίππου ουδέποτε της ανέφερε ποια πρόσωπα διέθεσαν χρήματα στο Βιβλιοπωλείο, καθότι τα ποσά από τα κέρδη η ίδια θα τα έδιδε στον Φιλίππου ο οποίος με τη σειρά του θα τα διέθετε αναλόγως. Προς εξασφάλιση των ποσών που είχαν διατεθεί, εξέδιδε συναλλαγματικές επ' ονόματι του Φιλίππου. Αναγνώρισε τις συναλλαγματικές Τεκμήρια 10Α και 13 και την υπογραφή της επ' αυτών. Είπε επίσης ότι είχε απόλυτη εμπιστοσύνη στον Φιλίππου. Το εγχείρημα για επέκταση της επιχείρησης λειτούργησε κανονικά στην αρχή και απέφερε κάποιο κέρδος στο Βιβλιοπωλείο, και για το λόγο αυτό έδιδε κάποια ποσά από τα κέρδη στον Φιλίππου για να μεσολαβήσει να δοθούν στα πρόσωπα που διέθεσαν χρήματα για την επέκταση του Βιβλιοπωλείου. Μετά από κάποιους μήνες, όμως, η επέκταση του Βιβλιοπωλείου δεν απέδιδε καρπούς και όλα παγοποιήθηκαν. Την περίοδο εκείνη ο Φιλίππου της γνώρισε τον ΜΥ2 και της ανέφερε ότι οι ΜΥ1 και ΜΥ2 ήταν δύο εκ των προσώπων που διέθεσαν χρήματα για την επέκταση του Βιβλιοπωλείου. Επειδή ήταν πεπεισμένη ότι η προσπάθεια για επέκταση του Βιβλιοπωλείου θα ανέκαμπτε, μετέφερε την πεποίθηση της αυτή στον ΜΥ2 με τον οποίο ανέπτυξε στο μεταξύ μια καλή σχέση αφού ο ΜΥ2 αντιλαμβανόταν ότι δεν οφειλόταν στην ΜΥ3 το γεγονός ότι η επιχείρηση δεν απέδωσε κέρδος, αλλά στις συγκυρίες και στους χειρισμούς τρίτων. Τότε ο ΜΥ2 της ανέφερε ότι χρήματα διέθεσε και ο ΜΕ
52. Μετά από μερικούς μήνες, και εφόσον η επιχείρηση δεν ανέκαμπτε, γνώρισε τον ΜΕ1, πρώτα μέσω τηλεφώνων και μηνυμάτων, ο οποίος με προσβλητική και ταπεινωτική συμπεριφορά προς το πρόσωπο της, απαιτούσε την επιστροφή των χρημάτων του. Η ίδια του εξήγησε ότι τα χρήματα δεν μπορούν να επιστραφούν τη δεδομένη στιγμή. Ο ΜΕ1 άρχισε να την απειλεί μέσω τηλεφώνου και μηνυμάτων, τόσο την ίδια όσο και την οικογένεια της, με απαίσιες εκφράσεις. Τρομοκρατήθηκε και περί τον Δεκέμβριο του 2003 μαζεύτηκαν στο μαγαζί του ΜΥ1 και έδωσε στον ΜΕ1 το ποσό των Λ.Κ.3.
53. Ο ΜΥ1 αντιλήφθηκε πόσο τρομοκρατήθηκε η ΜΥ3 και την καθησύχασε ότι θα μιλούσε ο ίδιος στον ΜΕ1 και ότι δεν θα την ξαναενοχλούσε. Οι ΜΥ1 και ΜΥ2 της ζήτησαν επίσης την επιστροφή των χρημάτων τους, αλλιώς θα προχωρούσαν με δικαστικά μέτρα, και η ίδια, μη έχοντας τη δυνατότητα να επιστρέψει τα χρήματα, τους είπε να προχωρήσουν με δικαστικά μέτρα. Καταχωρήθηκε αγωγή εναντίον της από τον ΜΥ2 και επειδή ήταν σε δυσχερή οικονομική θέση αποδέχτηκε να εκδοθεί απόφαση εναντίον της, αφού δεν αρνείτο ότι τα ποσά που απαιτούσε ο ΜΥ2 τα δικαιούντο, και δέχθηκε να προχωρήσουν με δέσμευση της ακίνητης της ιδιοκτησίας. Τον Δεκέμβριο του 2006 καταχωρήθηκαν ΜΕΜΟS επί της ακίνητης της ιδιοκτησίας στη βάση της εκδοθείσας απόφασης, τον Σεπτέμβριο του 2008 εκδόθηκε ένταλμα εκποίησης κινητής περιουσίας και στη συνέχεια καταχωρήθηκε αίτηση έρευνας στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε απόφαση όπως καταβάλλει το ποσό των €400 μηνιαίως προς αποπληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους της. Ουδέποτε, είπε, είχε τη δυνατότητα να αποπληρώσει το χρέος, ως εκ τούτου ο ΜΥ2 δεν προχώρησε σε άλλα μέτρα εναντίον της. Η αγωγή αποσύρθηκε εναντίον του Βιβλιοπωλείου (Βιβλιοπωλείο Οδηγητής Λτδ) περί τον Φεβρουάριο του
54. Τον Ιούνιο του 2009 οι δικηγόροι του κ. Κουταλιανού (δεν διευκρίνισε αν αναφερόταν στον ΜΥ1 ή στον ΜΥ2) καταχώρησαν αίτηση εκκαθάρισης εναντίον του Βιβλιοπωλείου και τον Δεκέμβριο του 2009 εκδόθηκε διάταγμα εκκαθάρισης. Αντεξετασθείσα ανέφερε ότι ιδιοκτήτες του Βιβλιοπωλείου ήταν ο σύζυγος της Στέλιος Σακκάς, ο Ευτύχιος Νεοφύτου και η ίδια, αν θυμάται καλά. Ανέφερε επίσης ότι δεν θυμόταν τι κέρδος θα λάμβαναν όσοι θα κατέβαλλαν ποσά για την επέκταση του Βιβλιοπωλείου, όμως το κέρδος ήταν υπολογισμένο στις συναλλαγματικές. Αμέσως μετά ανέφερε ότι έκανε λάθος και ότι δεν θυμόταν ακριβώς αν στα ποσά των συναλλαγματικών περιλαμβανόταν το κέρδος και σε μετέπειτα στάδιο ανέφερε ότι εξέδωσε τις συναλλαγματικές για τα ποσά που έλαβε. Επίσης δεν θυμόταν μετά από 13 χρόνια ποιο ήταν το συνολικό ποσό των συναλλαγματικών που εξέδωσε (εξέδωσε, είπε, διάφορες συναλλαγματικές). Ερωτηθείσα ποιος παρέλαβε τις Λ.Κ.100.000 απάντησε ότι τα παρέλαβε η ίδια από τον Φιλίππου. Ο Φιλίππου της έδιδε «διάφορα λεφτά», άλλα σε μετρητά άλλα σε επιταγές - τα συγκεκριμένα είναι με την εντύπωση ότι ήταν μετρητά. Δεν ήταν σε θέση να παρουσιάσει κάποια κατάσταση λογαριασμού του Βιβλιοπωλείου στην οποία να φαινόταν ότι έγινε κατάθεση Λ.Κ.100.000, ούτε ήταν διατεθειμένη να δώσει τη συγκατάθεση της για να δοθεί κατάσταση από την τράπεζα. Ερωτηθείσα τι έγινε στις 28.9.06 όταν εκδόθηκε εναντίον της η απόφαση Τεκμήριο 11 απάντησε ότι δεν θυμάται. Ανέφερε επίσης ότι δεν καταχωρήθηκε φυλακιστήριο εναντίον της λόγω μη πληρωμής των μηνιαίων δόσεων των €
55. Επίσης ανέφερε ότι έχει την εντύπωση ότι από το 2003 μέχρι σήμερα ο ΜΥ2 δεν εισέπραξε χρήματα, εξ ου και προχώρησε με την αγωγή. Ούτε θυμόταν αν μεταξύ 2003 - 2006 κατέβαλλε μέρισμα στον ΜΥ2, ούτε θυμόταν το ποσοστό του μερίσματος. Επανέλαβε ότι τον ΜΕ1 τον γνώρισε περί τα τέλη του 2003 όταν ο ΜΥ2 της ανέφερε ότι μέρος των χρημάτων είχαν δοθεί από τον ΜΕ
56. Ο ΜΕ1 είχε βρει τον αριθμό τηλεφώνου της, και την έπαιρνε τηλέφωνο και την απειλούσε. Η ίδια προσπαθούσε να βρει κάποια χρήματα για να τα δώσει στον ΜΕ1 για να τον καθησυχάσει αφού ακόμη πίστευε ότι θα ανακάμψει η επιχείρηση της, γνώρισε δε τον ΜΕ1 όταν τον συνάντησε στο κατάστημα του ΜΥ1 για να δώσει τις Λ.Κ.3.000 στον ΜΕ
57. Έδωσε τα εν λόγω χρήματα στο χέρι του ΜΥ1, ο οποίος στην παρουσία της τα έδωσε στον ΜΕ1 ο οποίος και τα μέτρησε. Με τον ΜΕ1 είπαν «μια καλημέρα και τίποτε άλλο». Αρνήθηκε ότι τα εν λόγω χρήματα της τα έδωσε ο ΜΥ1 και είπε ότι της τα δάνεισε η μητέρα της. Δεν έδωσε άλλα χρήματα στον ΜΕ
58. Δεν κατήγγειλε στην Αστυνομία ότι ο ΜΕ1 την απείλησε, επέμεινε όμως ότι ο ΜΕ1 την απείλησε από το τηλέφωνο και μέσω μηνυμάτων. Ερωτηθείσα μήπως την έπαιρνε κάποιος άλλος τηλέφωνο και έλεγε το όνομα του ΜΕ1, απάντησε ότι πιστεύει ότι είναι ο ΜΕ1 που την έπαιρνε τηλέφωνο και σε επόμενη ερώτηση επέμεινε ότι γνωρίζει ότι ήταν ο ΜΕ1 που προέβη στα απειλητικά τηλεφωνήματα. Τις πρώτες φορές που την πήρε τηλέφωνο της είπε ποιος ήταν και για ποιο λόγο την έπαιρνε. Τα τηλεφωνήματα που της έγιναν ήταν από το ίδιο τηλέφωνο. Ο ΜΕ1 δεν την ενόχλησε μετά τον Δεκέμβριο του 2003, όταν ο ΜΥ1 της είχε υποσχεθεί ότι θα του μιλούσε. Επανεξετασθείσα αναγνώρισε στην αίθουσα του Δικαστηρίου τον ΜΕ1 ως το πρόσωπο που συνάντησε τον Δεκέμβριο του
59. Είπε επίσης ότι η φωνή που άκουγε στο τηλέφωνο ήταν η φωνή του προσώπου που συνάντησε στο μαγαζί του ΜΥ
60. Μαρτυρία Γαρύφαλλου Γιαννακόπουλου (ΜΥ4) Ως τελευταίος μάρτυρας για την πλευρά των εναγομένων κατέθεσε ο κ. Γαρύφαλλος Γιαννακόπουλος (ΜΥ4), ο οποίος αναφέρθηκε στα προσόντα και στην εμπειρία του, και ο οποίος ετοίμασε έκθεση γραφολογικής διερεύνησης ημερ. 14.6.16 την οποία κατέθεσε (Τεκμήριο 15). Ο ΜΥ4 αναφέρθηκε στο συγκριτικό υλικό που χρησιμοποίησε και στη μέθοδο που ακολούθησε, που είναι η συγκριτική αναλυτική μέθοδος. Εξέτασε και τις τρεις (αμφισβητούμενες) υπογραφικές χαράξεις του ΜΕ1 (μία ευρείας έκτασης υπογραφή και δύο μικρής έκτασης υπογραφές) επί του Τεκμηρίου
61. Προκειμένου να καταλήξει στα συμπεράσματά του, προχώρησε σε ανάλυση και «αποδόμηση» των υπογραφών (τόσο των αμφισβητούμενων όσο και των γνήσιων), προχώρησε σε γραφολογική αντιπαραβολή και σύγκριση αυτών, και κατέληξε με βεβαιότητα στο συμπέρασμα ότι υπάρχει πλήρης ταύτιση μεταξύ αυτών. Προκειμένου να ολοκληρώσει την έκθεσή του, χρειάστηκε περίπου ένας μήνας. Εξήγησε επίσης τα σημεία της διαφωνίας του με την έκθεση του ΜΕ2 (Τεκμήριο 9) και τους λόγους για αυτήν. Ο ΜΥ4 αντεξετάσθηκε τόσο ως προς τα προσόντα όσο και ως προς την εμπειρία του και αναφορά στην επί του προκειμένου μαρτυρία του θα γίνει στα πλαίσια αξιολόγησης αυτής, πιο κάτω. Αντεξετάσθηκε επίσης σε σχέση με τα μέσα που χρησιμοποίησε για τον έλεγχο του, ως προς την επάρκεια του συγκριτικού υλικού που χρησιμοποίησε αλλά και ως προς τα συμπεράσματά του που καταγράφονται στην έκθεση του. Ο ΜΥ4 υπεραμύνθηκε της επάρκειας τόσο των μέσων που χρησιμοποίησε όσο και του συγκριτικού υλικού και ανέλυσε και προφορικά τα συμπεράσματα του. Είπε ότι αυτό που ο ΜΕ2 περιέγραψε ως «αστάθεια» στην έκθεση του αποτελεί στην ουσία μία ελάφρυνση/αυξομοίωση της γραφικής πίεσης, όμως η γραφή συνεχίζεται, κάτι που αναλύεται στην έκθεσή του. Η αυξομοίωση της γραφικής κίνησης είναι χαρακτηριστικό του ΜΕ1, ως ανέφερε. Αρνήθηκε κάθε υποβολή ότι η αμφισβητούμενη υπογραφή έχει στοιχεία διστακτικότητας και αναποφασιστικότητας λέγοντας ότι η κίνηση είναι φυσική και αυθόρμητη, επαναλαμβάνοντας τα συμπεράσματα του για την ελάφρυνση της γραφικής πίεσης, χαρακτηριστικό που ενυπάρχει στα δείγματα υπογραφής που έλαβε ο ΜΕ2 από τον ΜΕ
62. Εξήγησε επίσης τα συμπεράσματα του που φαίνονται στη σελ. 39 της έκθεσης του. Μεταξύ άλλων, εξήγησε ότι πλήρης ταύτιση του μεγέθους της υπογραφής δεν μπορεί να υπάρξει, αλλά υπήρχε ένα φυσιολογικό εύρος διακύμανσης, καθώς και τα λοιπά συμπεράσματα του για την ταχύτητα, τον ρυθμό κτλ. Αρνήθηκε τις υποβολές ότι η έκθεση του είναι αβάσιμη, επιστημονικά ατεκμηρίωτη, παραπλανητική, λανθασμένη ή κατά παραγγελία. Στα πλαίσια της αντεξέτασης του ΜΥ4 κατατέθηκαν τρία αποσπάσματα από το σύγγραμμα του Κ. Βένη «Γραφή με το Χέρι και Πλαστογραφία» (Τεκμήρια 16, 17 και 18). Αγορεύσεις Οι δύο πλευρές κατέθεσαν γραπτές αγορεύσεις προς υποστήριξη των θέσεων τους. Αμφότεροι οι συνήγοροι αναφέρθηκαν στη μαρτυρία που δόθηκε, προβαίνοντας έκαστος σε εισηγήσεις ως προς την αξιοπιστία των μαρτύρων. Η κα Λουκαρή προέβη επίσης σε ανάλυση της νομικής πτυχής της υπόθεσης και σε εισηγήσεις ως προς την υπαγωγή των γεγονότων σε αυτήν. Οι γραπτές αγορεύσεις έχουν μελετηθεί προσεκτικά και οι εισηγήσεις των συνηγόρων λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο. Αξιολόγηση μαρτυρίας Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με κάθε δυνατή προσοχή τους μάρτυρες και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την αξιοπιστία και τη μαρτυρία τους προς εξαγωγή των αναγκαίων ευρημάτων. Για την αξιολόγηση της αξιοπιστίας των μαρτύρων καθοδηγούμαι από διάφορους παράγοντες που είναι αδύνατο να καταγραφούν εξαντλητικά. Τέτοιοι παράγοντες είναι, μεταξύ άλλων, η ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος ή προκατάληψης στην υπόθεση, η σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους, η ύπαρξη σ' αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών αντιφάσεων, η λογικοφάνεια και αληθοφάνεια της εκδοχής που παρουσιάζεται, οι ευκαιρίες που είχαν να γνωρίζουν τα γεγονότα, η μνήμη τους, οι λόγοι που είχαν να θυμούνται αυτά για τα οποία καταθέτουν, η πηγή των γνώσεων τους, η εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα κτλ (C & A Pelekanos Associates Limited ν. Πελεκάνου