Μιχάλης Μιχαήλ ν. Μάριος Σοφοκλέους κ.α., Αρ. Αγωγής: 1447/09, 12/5/2017

Μιχάλης Μιχαήλ ν. Μάριος Σοφοκλέους κ.α., Αρ. Αγωγής: 1447/09, 12/5/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Αλ. Παναγιώτου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1447/09 Μεταξύ: Μιχάλης Μιχαήλ, από το Γέρι Ενάγοντος και

1. Μάριος Σοφοκλέους, από την Αγλαντζιά
2. Λαϊκή Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ, από την Λευκωσία Εναγομένων Ημερομηνία: 12 Μαΐου 2017 Για ενάγοντα: κα Στέλλα Ερωτοκρίτου Για εναγομένους: κος Αντώνης Δράκος Α Π Ο Φ Α Σ Η Η απαίτηση του ενάγοντα εναντίον των εναγομένων, αφορά γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για ζημιές που υπέστη, συνεπεία τροχαίου ατυχήματος που επεσυνέβη στις 2.10.2008 και ώρα 16.40 στην Λεωφόρο Αμμοχώστου παρά την Βιοτεχνική περιοχή Αγλαντζιάς. Δικόγραφα Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης, ο ενάγων οδηγούσε κατά τον πιο πάνω χρόνο, την μοτοσικλέτα ΚΜΥ 081 κατά μήκος της Λεωφόρου Αμμοχώστου, η οποία φωτιζόταν με φωτισμό υψηλής τάσης. Κατά τον ίδιο χρόνο, ο εναγόμενος 1 οδηγούσε το αυτοκίνητο ΗΤΡ 555 επί της παρόδου που οδηγεί στην Βιοτεχνική Αγλαντζιάς με κατεύθυνση την Λεωφόρο Αμμοχώστου. Το πιο πάνω αυτοκίνητο, ήταν ασφαλισμένο στην εναγομένη 2 ασφαλιστική εταιρεία, δυνάμει του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης έναντι Τρίτου) Νόμου 96(Ι)/
3. Αναφέρεται στην συνέχεια στην έκθεση απαίτησης, ότι ενώ ο ενάγοντας οδηγούσε την πιο πάνω μοτοσικλέτα του κατά μήκος της Λεωφόρου Αμμοχώστου, ο εναγόμενος 1 εξήλθε από την ως άνω πάροδο που ελέγχεται από σήμα ΑΛΤ και επιχειρώντας στροφή προς τα δεξιά, απέκοψε την πορεία του ενάγοντα με αποτέλεσμα να επέλθει σύγκρουση μεταξύ των δύο οχημάτων. Είναι ο ισχυρισμός του ενάγοντα ότι το ατύχημα οφείλεται στην αμέλεια και παράβαση των νομίμων καθηκόντων του εναγομένου
4. Παρατίθενται στην συνέχεια στην έκθεση απαίτησης, λεπτομέρειες της κατ' ισχυρισμό αμέλειας του εναγομένου 1 αλλά και των σωματικών βλαβών που ο ενάγοντας υπέστη από το ατύχημα. Γίνεται αναφορά μεταξύ άλλων σε σοβαρή κάκωση στο αριστερό γόνατο και αδυναμία στήριξης σε αυτό. Ως αποτέλεσμα, παρουσιάζεται ασύμμετρη βάδιση, δυσκαμψία και άλγος που επιδεινώνονται με τον χρόνο, προκαλώντας μόνιμη ανικανότητα για εργασία στην μέχρι τότε απασχόληση του ενάγοντα σε εταιρεία υλικών οικοδομής. Παρατίθενται στην συνέχεια στην έκθεση απαίτησης, λεπτομέρειες ειδικών ζημιών που ανέρχονται σε €42.218,36 και αφορούν μεταξύ άλλων, απώλεια εισοδημάτων, ιατρικά και άλλα έξοδα. Τέλος, αναφέρεται ότι ο ενάγων θα χρειαστεί να αγοράσει αναπηρικό καροτσάκι για τις μετακινήσεις του, η αξία του οποίου ανέρχεται σε €12.000,
5. Οι εναγόμενοι με την υπεράσπιση τους, παραδέχονται ότι επεσυνέβη η πιο πάνω οδική σύγκρουση και ότι το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο εναγόμενος 1, ήταν κατά τους ουσιώδεις χρόνους ασφαλισμένο στην εναγομένη 2 ασφαλιστική εταιρεία. Αρνούνται όμως ότι ο εναγόμενος 1 υπήρξε αμελής. Ισχυρίζονται ότι η σύγκρουση και οι οποιεσδήποτε βλάβες υπέστη ο ενάγοντας, οφείλονται στην αποκλειστική και διαζευκτικά, στην συντρέχουσα αμέλεια του ιδίου του ενάγοντα. Παρατίθενται στην υπεράσπιση των εναγομένων, λεπτομέρειες της κατ' ισχυρισμό αμέλειας του ενάγοντα. Ισχυρίζονται μεταξύ άλλων ότι τα προπορευόμενα αυτοκίνητα του ενάγοντα ήταν ακινητοποιημένα, επιτρέποντας την είσοδο στον δρόμο στον εναγόμενο
6. Όμως, ο ενάγοντας απέτυχε να αντιληφθεί τις προθέσεις των προπορευόμενων του αυτοκινήτων που σταμάτησαν για να επιτρέψουν την είσοδο του εναγομένου 1 στον δρόμο. Ο ενάγοντας προσπέρασε τα προπορευόμενα του οχήματα από δεξιά, εισήλθε στην δεύτερη λωρίδα κυκλοφορίας και συγκρούσθηκε με το αυτοκίνητο του ενάγοντα ενώ αυτό εισερχόταν στον δρόμο. Στην συνέχεια, οι εναγόμενοι με την υπεράσπιση τους, αρνούνται τις αναφερόμενες στην έκθεση απαίτησης σωματικές βλάβες και την κατ' ισχυρισμό ανικανότητα του ενάγοντα που τον εμποδίζει στην εκτέλεση της εργασίας του. Αρνούνται επίσης τις λεπτομέρειες ειδικών ζημιών του ενάγοντα, ισχυριζόμενοι ότι το ύψος τους είναι υπερβολικό. Αναφέρουν τέλος ότι οι κατ' ισχυρισμό μελλοντικές δαπάνες δεν είναι αναγκαίες. Πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, οι συνήγοροι δήλωσαν από κοινού ως παραδεκτό γεγονός, το ύψος μέρους των ειδικών ζημιών του ενάγοντα, στο ποσόν των €12.000,
7. Από τις ειδικές ζημιές, παρέμεινε προς εκδίκαση, η απαίτηση για απώλεια εισοδημάτων του ενάγοντα και της συζύγου του, η οποία κατ' ισχυρισμό δεν εργάστηκε για 7 μήνες προκειμένου να τον φροντίζει. Παρέμειναν επίσης προς εκδίκαση, τα υπόλοιπα επίδικα θέματα που αφορούν την ευθύνη και τις γενικές αποζημιώσεις που διεκδικεί ο ενάγοντας. Μαρτυρία Για τον ενάγοντα, εκτός από τον ίδιο (Μ.Ε.2), κατέθεσαν ακόμα 6 μάρτυρες. Πρόκειται για τους αστυφύλακες Χαπάσιη (Μ.Ε.1) και Θεράποντος (Μ.Ε.3), τους γιατρούς Άκη Λοϊζίδη (Μ.Ε.4), Αχιλλέα Περδίο (Μ.Ε.5) και Λούη Λοΐζου (Μ.Ε.6) καθώς και την επιθεωρήτρια των Κοινωνικών Ασφαλίσεων Άννα Ηλία (Μ.Ε.7). Για τον εναγόμενο, κατέθεσε εκτός από τον ίδιο (Μ.Υ.1) και η Άντρη Μιχαήλ (Μ.Υ.2) που ήταν αυτόπτης μάρτυρας του ατυχήματος. Θα παραθέσω στην συνέχεια, σύνοψη της δοθείσας μαρτυρίας αφού σκοπός δεν είναι η αναπαραγωγή του συνόλου της μαρτυρίας που δόθηκε στο Δικαστήριο. Εκτενέστερη ανάλυση θα γίνει όπου χρειάζεται, στο στάδιο αξιολόγησης της μαρτυρίας. Ως Μ.E.1 κατέθεσε ο Αστ. 2273 Ιάκωβος Χαπάσιης. Κατά τον επίδικο χρόνο, υπηρετούσε στον Κλάδο Δυστυχημάτων της Τροχαίας Λευκωσίας και εξέταζε τροχαία δυστυχήματα μέχρι το
8. Διερεύνησε το επίδικο δυστύχημα, αφού επισκέφθηκε τη σκηνή, όπου βρήκε μόνο τον εναγόμενο
9. O ενάγοντας, οδηγός του μοτοποδηλάτου, είχε ήδη μεταφερθεί στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Στην παρουσία του εναγόμενου 1, ο μάρτυρας ετοίμασε πρόχειρο σχεδιάγραμμα με τις πορείες των οχημάτων (τεκμ.1). Κατέθεσε επίσης σχεδιάγραμμα με τις ζημιές του μοτοποδηλάτου (τεκμ.2) καθώς και συμμετρικό σχεδιάγραμμα (τεκμ.3). Στην συνέχεια, κατέθεσε τις γραπτές καταθέσεις που πήρε για σκοπούς διερεύνησης του ατυχήματος (τεκμ. 4 έως 8). Το δυστύχημα επεσυνέβη στις 2.10.08, στην διασταύρωση της βιοτεχνικής Αγλαντζιάς με τη λεωφόρο Αμμοχώστου και σε αυτό ενεπλάκησαν το μοτοποδήλατο ΚΜΥ 081 που οδηγούσε ο ενάγοντας και το αυτοκίνητο ΗΤΡ 555 που οδηγούσε ο εναγόμενος
10. Συνέβηκε κατά τη διάρκεια της νύχτας ενώ ο καιρός ήταν αίθριος. Ο δρόμος φωτιζόταν ικανοποιητικά από λαμπτήρες υψηλής ισχύος και η άσφαλτος ήταν στεγνή. Πρόκειται για δρόμο διπλής κατεύθυνσης και τις δυο κατευθύνσεις, χωρίζει διακεκομμένη άσπρη γραμμή. Η ορατότητα των ενεχόμενων οχημάτων ως προς την πορεία τους ήταν 50 μέτρα. Ο μάρτυρας μετά από έλεγχο, διεπίστωσε ζημιές και στα δύο ενεχόμενα οχήματα, τις οποίες κατέγραψε στο ειδικό έντυπο περιγραφής ζημιών (τεκμ.9). Κατά την αντεξέταση του, ανέφερε ότι εκ παραδρομής δεν συμπεριέλαβε στο τεκμήριο 3 το πλάτος της λωρίδας, η οποία ήταν 6,20 μέτρα. Διαφώνησε με υποβολή του συνηγόρου υπεράσπισης ότι η συγκεκριμένη λωρίδα είναι μικρότερη των 6,20 μέτρων. Ισχυρίστηκε ότι στο ίδιο σημείο, έχει εξετάσει ακόμα τέσσερα δυστυχήματα και γνωρίζει καλά το πλάτος του δρόμου. Ανέφερε τέλος ότι δεν έχει προβεί σε μετρήσεις των ενεχόμενων οχημάτων. Τις διαστάσεις τους, τις έχει αναφέρει με βάση την εμπειρία του. Ως Μ.E.2 κατέθεσε ο ενάγοντας Μιχάλης Μιχαήλ. Σύμφωνα με την γραπτή του δήλωση (έγγραφο 1), από το 1979 μέχρι την ημέρα του ατυχήματος εργαζόταν σε εταιρεία πώλησης υλικών οικοδομής. Διαμένει σε οικία στο Γέρι μαζί με την σύζυγο και το παιδί τους, καθώς και τα δύο παιδιά της συζύγου του από προηγούμενο της γάμο. Λόγω των ωρών εργασίας της συζύγου του, ο ενάγοντας ανελάμβανε τις εσωτερικές και εξωτερικές δουλειές του σπιτιού. Σύμφωνα με τον ενάγοντα, το δυστύχημα επεσυνέβη στις 2.10.08 στη Λεωφόρο Αμμοχώστου στην Αγλαντζιά όταν το μοτοποδήλατο που οδηγούσε, συγκρούστηκε με αυτοκίνητο που του ανέκοψε την πορεία στο ύψος της Βιοτεχνικής Αγλαντζιάς. Συγκεκριμένα, ο ενάγοντας κατευθυνόταν από κυκλικό κόμβο Σοπάζ προς τη διασταύρωση που ενώνει τη Λεωφόρο Αμμοχώστου με τη Λεωφόρο Λάρνακος. Μπροστά του, συνάντησε μια μοτοσικλέτα με οδηγό αστυνομικό της ομάδας «Ζ», ο οποίος όπως ο μάρτυρας αντιλήφθηκε, συνόδευε ένα ημιφορτηγό γεμάτο τσίγκους. Ο αστυνομικός του έγνεψε να προσπεράσει και έτσι προσπερνούσε στη δεξιά πλευρά της αριστερής λωρίδας χωρίς να παραβιάσει την άσπρη διαχωριστική γραμμή. Όταν προσπέρασε μερικά αυτοκίνητα, το αυτοκίνητο του εναγόμενου 1 εξήλθε από την πάροδο της Βιοτεχνικής Αγλαντζιάς, μετά που του δόθηκε προτεραιότητα από οδηγό άλλου αυτοκινήτου, με αποτέλεσμα να κτυπήσει το μοτοποδήλατο του μάρτυρα και να τον εκτινάξει στην άσφαλτο, τραυματίζοντας τον. Κλήθηκε ασθενοφόρο στη σκηνή και του τοποθέτησαν νάρθηκα στο πόδι, ακινητοποιώντας το. Του τοποθέτησαν επίσης αυχενικό κολλάρο. Μεταφέρθηκε στις Α΄ Βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας και την επομένη υποβλήθηκε σε εγχείρηση στο αριστερό γόνατο. Παρέμεινε ως εσωτερικός ασθενής στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας μέχρι τις 9.10.
11. Ο μάρτυρας κατέθεσε ως τεκμήρια 10 και 11 αντίστοιχα, άδεια ασθενείας ημερομηνίας 9.10.08 και ιατρικό πιστοποιητικό του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας. Στις 14.10.08, επισκέφθηκε τον ιδιώτη ορθοπεδικό Δρ. Άκη Λοϊζίδη, ο οποίος του συνέστησε να αποφύγει εντελώς τη φόρτιση του αριστερού του ποδιού για ένα τρίμηνο και μετά να το φορτίσει χρησιμοποιώντας βακτηρίες, τις οποίες χρησιμοποιούσε μέχρι τον Απρίλη του
12. Επίσης, κατ' υπόδειξη του Δρ. Λοϊζίδη, επισκέφθηκε ποδίατρο, ο οποίος του συνέστησε τη χρήση ορθωτικών πελμάτων, τα οποία και χρησιμοποιούσε. Παρόλα αυτά, εξακολουθούσε να έχει αφόρητους πόνους και να δυσκολεύεται στην κίνηση. Για αυτό χρησιμοποιούσε μπαστούνι. Δεν μπορούσε να στέκεται, να κάνει βαθύ κάθισμα και να χρησιμοποιεί σκάλες. Δεν μπορούσε να οδηγήσει αυτοκίνητο και με δυσκολία λύγιζε ελαφρώς το αριστερό του γόνατο. Παρουσίασε ως τεκμήριο 12, ιατρικό πιστοποιητικό του Δρ. Λοϊζίδη ημερομηνίας 14.6.09 και ως τεκμήριο 13, την έκθεση - πελματογράφημα του ποδιάτρου. Ο μάρτυρας επισκέφθηκε επίσης και τον ορθοπεδικό Δρ. Ανδρέα Κτωρίδη στην πολυκλινική Saint Mary and John Polyclinic, ο οποίος αφού τον εξέτασε, εξέδωσε ιατρική έκθεση ημερομηνίας 27.4.10 (τεκμ. 14). Στην συνέχεια, παρουσιάστηκαν πόνοι στη μέση του ενάγοντα. Ο Δρ. Λοϊζίδης, του εξήγησε ότι αυτοί οφείλονταν στον τρόπο βάδισης. Προς τούτο, ετοίμασε ιατρική έκθεση ημερομηνίας 3.5.2010 (τεκμ. 15). Στις 25.10.10, ο μάρτυρας υποβλήθηκε σε ακτινογραφία λόγω των πόνων στη μέση (τεκμ. 16). Επειδή έδινε περισσότερο βάρος στο δεξί του πόδι, άρχισε προς το τέλος του 2010 να νιώθει πόνους και στο δεξί του γόνατο. Εξετάστηκε στις 30.3.11 από τον ορθοπεδικό Δρ. Λούη Λοΐζου, ο οποίος του ανέφερε ότι με την πάροδο του χρόνου, τα προβλήματα του θα χειροτερεύουν και θα χρειαστεί να υποβληθεί σε νέα εγχείρηση στο αριστερό γόνατο. Παρουσίασε στο Δικαστήριο ως τεκμήριο 17 την ιατρική έκθεση του Δρ. Λοΐζου ημερομηνίας 11.4.
13. Επισκέφθηκε εκ νέου τον Δρ. Λοΐζου στις 13.5.11, ο οποίος τον υπέβαλε σε θεραπεία με ενέσεις λόγω έντονων πόνων που είχε στο δεξί γόνατο και αδυναμίας να το λυγίσει. Επισκέφθηκε ξανά τον Δρ. Λοΐζου τον Οκτώβρη του 2012 όπου ο γιατρός του ανέφερε ότι χρειάζεται να εγχειριστεί και στο δεξί γόνατο. Για τις επισκέψεις αυτές, κατέθεσε στο Δικαστήριο ως τεκμήρια 18 και 19, ιατρικά πιστοποιητικά του Δρ. Λοΐζου. Οι πόνοι και τα προβλήματα υγείας του μάρτυρα επιδεινώθηκαν και για αυτό επισκέφθηκε τον νευροχειρουργό Δρ. Αχιλλέα Περδίο στις 19.3.13 όπου χειρουργήθηκε στη σπονδυλική στήλη. Ιατρική έκθεση του Δρ. Περδίου κατατέθηκε στο Δικαστήριο ως τεκμήριο
14. Στις 2.2.16 επισκέφθηκε εκ νέου τον Δρ. Λοΐζου, ο οποίος του συνέστησε να υποβληθεί ξανά σε ενέσεις και φυσιοθεραπεία (τεκμ. 21). Συμμορφούμενος ο μάρτυρας, υποβλήθηκε σε φυσιοθεραπείες και υδροθεραπείες, τις αποδείξεις των οποίων κατέθεσε σε δέσμη, ως τεκμήριο
15. Επίσης ο μάρτυρας παρουσίασε ως τεκμήρια 23 (α) και (β) τις εκθέσεις του ιατροσυμβουλίου της Κυπριακής Δημοκρατίας, στις οποίες κρίθηκε ανίκανος για εργασία με ποσοστό σήμερα 85%. Μετά από δική του παράκληση, εργάστηκε με μειωμένο ωράριο στους πρώην εργοδότες του για ένα μικρό χρονικό διάστημα οπόταν και αναγκάστηκε να σταματήσει λόγω αφόρητων πόνων. Σήμερα παίρνει σύνταξη ανικανότητας. Ο ενάγοντας ανέφερε στην συνέχεια ότι έχει απαλλαγεί από τα στρατιωτικά του καθήκοντα, έχασε τους φίλους και τις παρέες του και εγκλωβίστηκε στο σπίτι του χωρίς να είναι σε θέση να κάνει ή να προσφέρει οτιδήποτε στην οικογένεια του και να χαίρεται τις απολαύσεις της ζωής. Σύμφωνα με τους γιατρούς του, μελλοντικά θα πρέπει να υποβληθεί σε νέες σοβαρές εγχειρήσεις, γεγονός που τον τρομάζει. Έχει αγωνία για το μέλλον του και νιώθει άσχημα που δεν μπορεί να φροντίσει ο ίδιος την σύζυγο του και το παιδί του. Δεν μπορεί να συνοδεύσει τη σύζυγο του σε κοινωνικές υποχρεώσεις ούτε το παιδί του στο πάρκο. Αντιθέτως, η σύζυγος του είναι που τον φροντίζει. Ανέφερε τέλος ότι η ζωή του καταστράφηκε και ότι το μέλλον διαγράφεται ακόμα χειρότερο για την υγεία του. Αντεξεταζόμενος, ο μάρτυρας ανέφερε ότι γνώριζε καλά τη μορφολογία του δρόμου εκεί όπου έγινε το δυστύχημα. Είναι μια διαδρομή που την έκανε καθημερινώς. Σε υποβολή του δικηγόρου υπεράσπισης ότι πέρασε την άσπρη διαχωριστική γραμμή, ο μάρτυρας απάντησε αρνητικά, λέγοντας ότι οδηγούσε στη δική του πλευρά και ότι είναι ο οδηγός του αυτοκινήτου που βγήκε τόσο ξαφνικά χωρίς να κοιτάξει στα δεξιά του με αποτέλεσμα να τον κτυπήσει. Ο μάρτυρας αρνήθηκε επιπλέον, υποβολή ότι τα όσα αναφέρει έχουν μια δόση υπερβολής με σκοπό να πετύχει ψηλότερες αποζημιώσεις. Μετά το τέλος της μαρτυρίας του ενάγοντα, τα τεκμήρια 10 και 11 δηλώθηκαν ως παραδεκτά για την αλήθεια των περιεχομένων τους. Το τεκμήριο 10 αφορά την άδεια ασθενείας που χορηγήθηκε στον ενάγοντα από το Γενικό Νοσοκομείο από τις 9.10.08 έως τις 7.12.
16. Το τεκμήριο 11, είναι ιατρικό πιστοποιητικό ημερ. 24.7.2009 που εκδόθηκε από το Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας για την τραύματα και την περίθαλψη του ενάγοντα. Αναφέρεται στο τεκμήριο 11 ότι ο ενάγοντας εισήχθη στο Νοσοκομείο στις 2.10.2008 μετά από τροχαίο ατύχημα. Λόγω σοβαρού κατάγματος στο αριστερό γόνατο, το αριστερό κάτω άκρο ήταν ακινητοποιημένο σε γύψινο νάρθηκα. Την επομένη 3.10.2008 οδηγήθηκε στο χειρουργείο, όπου υπό γενική αναισθησία, έγινε ανοικτή ανάταξη και εσωτερική οστεοσύνθεση του βαρύτατου κατάγματος των κνημιαίων κονδύλων (κάταγμα Plateau τύπου 4). Τοποθετήθηκαν δύο πλάκες υποστήριξης και οστικά μοσχεύματα για αποκατάσταση και συγκράτηση των διαλυμένων αρθρικών επιφανειών ιδίως του έξω κνημιαίου κονδύλου. Ακολούθως, το κάταγμα ακινητοποιήθηκε σε γύψινο νάρθηκα κνημοποδικό και ο ασθενής νοσηλεύτηκε στο ορθοπεδικό τμήμα μέχρι τις 9.10.2008 όπου και αναχώρησε από το νοσοκομείο με δική του ευθύνη. Στις 14.10.08, του αφαιρέθηκαν τα ράμματα από το χειρουργικό τραύμα. Έκτοτε δεν επισκέφθηκε το τμήμα καταγμάτων του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας παρά μόνο για να γίνει ο τελευταίος ακτινολογικός έλεγχος στις 15.7.2009, στον οποίο απεικονίζεται μετατρεπτική αρθρίτιδα ειδικά στο έξω κνημιαίο Plateau. Ως Μ.E.3 κατέθεσε ο Αστ. 3537 Θεράπων Θεράποντος. Κατά τον επίδικο χρόνο, υπηρετούσε στον Ειδικό Ουλαμό Μοτοσικλετιστών και οδηγούσε τη μοτοσικλέτα του στη Λεωφόρο Αμμοχώστου από κυκλικό κόμβο Σοπάζ προς λεωφόρο Λάρνακος. Ήταν εν στολή και είχε τελειώσει το καθήκον του. Υπήρχε τροχαία κίνηση στο δρόμο και τα οχήματα κινούνταν με χαμηλή ταχύτητα. Ο μάρτυρας ήταν πίσω από ένα ημιφορτηγό, το οποίο ήταν φορτωμένο με τσίγκους που εξείχαν επικίνδυνα και λίγο πιο κάτω θα τους ξεφόρτωνε. Θεώρησε σωστό να παραμείνει εκεί πίσω στη δεξιά πλευρά για ασφάλεια. Πίσω του, ακολουθούσαν δίκυκλα τα οποία τον προσπερνούσαν από τη δεξιά πλευρά, εντός της λωρίδας κυκλοφορίας. Αντιλήφθηκε το μοτοποδήλατο του ενάγοντα πίσω του και του έκανε σήμα να προσπεράσει. Ο ενάγοντας προσπέρασε το φορτηγό και άλλα δύο οχήματα και βρέθηκε σε πολύ κοντινή απόσταση από ένα αυτοκίνητο που έβγαινε από την έξοδο της Βιοτεχνικής. Πάτησε φρένο και προσπάθησε να στρίψει για να αποφύγει το αυτοκίνητο. Λόγω όμως της μικρής απόστασης που χώριζε τα δύο οχήματα, ο ενάγοντας δεν κατάφερε να αποφύγει τη σύγκρουση. Κτύπησε στο μπροστινό δεξιό μέρος του αυτοκινήτου και εκτινάχτηκε στην άσφαλτο. Αμέσως, ο μάρτυρας πήγε κοντά του. Πρόσεξε ότι είχε τραυματιστεί στο πόδι και κάλεσε ασθενοφόρο και την Τροχαία. Έδωσε κάποια στοιχεία στον συνάδελφο του και παρέμεινε στο χώρο για βοήθεια. Είναι βέβαιος ότι ο μοτοσικλετιστής δεν χρησιμοποίησε την ζωγραφιστή νησίδα αλλά πήγαινε εντός της λευκής συνεχούς γραμμής, σχεδόν εφαπτόμενος με αυτή. Κατά την αντεξέταση του, ο μάρτυρας ανέφερε πως όταν έγνεψε στον ενάγοντα να τον προσπεράσει, βρισκόταν πίσω και δεξιά του ημιφορτηγού που ήταν φορτωμένο με τσίγκους. Βρισκόταν ενάμιση μέτρο απόσταση από την διαχωριστική γραμμή και είχε οπτική επαφή με το σημείο που έγινε η σύγκρουση. Διαφώνησε με υποβολή του δικηγόρου υπεράσπισης ότι ο μοτοσικλετιστής οδηγούσε με μεγάλη ταχύτητα, λέγοντας ότι προσπερνούσε με 30 χλμ. Ανέφερε επίσης ότι το αυτοκίνητο σταμάτησε αμέσως μόλις έγινε η σύγκρουση. Ως Μ.E.4 κατέθεσε ο Δρ. Άκης Λοϊζίδης. Είναι χειρουργός ορθοπεδικός και εργάζεται στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο. Ο μάρτυρας αναγνώρισε και υιοθέτησε τις ιατρικές του εκθέσεις ημερομηνίας 14.6.09 και 3.5.10 (τεκμ. 12 & 15). Κατέθεσε επίσης ως τεκμήριο 28, ακτινολογικό έλεγχο που αποτελείται από δύο ακτινογραφίες ημερομηνίας 29.6.
17. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι οι ακτινογραφίες, δείχνουν οστεοαρθρίτιδα στο αριστερό γόνατο, αναμενόμενη μετά από τέτοιο τραυματισμό ή άλλως πως, μετατραυματική αρθρίτιδα του γόνατος. Ανέφερε ότι στο μέλλον, ο ενάγοντας θα πρέπει να υποβληθεί σε εγχείρηση για να αφαιρεθούν τα υλικά της οστεοσύνθεσης, η οποία θα στοιχίσει γύρω στις €3.000,
18. Στην συνέχεια, μετά από 4-6 βδομάδες θα μπορεί να υποβληθεί σε αρθροπλαστική γόνατος που θα στοιχίσει γύρω στις €9.000,
19. Ακολούθως, θα πρέπει να υποβληθεί σε φυσιοθεραπείες. Λόγω της ηλικίας του, ο ενάγοντας θα υποβληθεί και σε δεύτερη αρθροπλαστική γόνατος εφόσον ο χρόνος ζωής της αρθροπλαστικής είναι 10-15 χρόνια. Ανέφερε ότι το κόστος της αναθεωρητικής αρθροπλαστικής ανέρχεται στις €13.000,
20. Ο μάρτυρας δήλωσε ότι μελέτησε και συμφωνεί με την ιατρική έκθεση του Δρ. Λοΐζου (τεκμ. 17). Αναγνώρισε τέλος, την διαπιστωθείσα οστεοαρθρίτιδα στο τεκμήριο 27 (δέσμη με ακτινογραφίες που αφορούν τον ενάγοντα). Κατά την αντεξέταση, ο μάρτυρας ανέφερε ότι είχε δει για πρώτη φορά τον ενάγοντα μετά το δυστύχημα. Ισχυρίστηκε ότι τα υλικά οστεοσύνθεσης επιτελούν την εργασία τους, στους τρεις μήνες και μπορεί να μην αφαιρεθούν αμέσως εάν αυτό δεν ενοχλεί τον ασθενή. Ανέφερε ότι ένα ασφαλές διάστημα είναι ενάμιση-δύο χρόνια μετά το χειρουργείο, όμως καλό είναι να αφαιρούνται τα υλικά οστεοσύνθεσης πριν την αρθροπλαστική γόνατος για να διασφαλιστεί ότι δεν υπάρχει κάποια μόλυνση ή μικρόβιο. Στην μετατραυματική περίοδο, ο μάρτυρας προσπάθησε να διορθώσει την ποιότητα ζωής του ενάγοντα, αφαιρώντας γρήγορα τον γύψινο νάρθηκα και τοποθετώντας λειτουργικό νάρθηκα. Ξεκίνησε επίσης γρήγορα φυσιοθεραπεία και έστειλε τον ασθενή για πελματογράφημα. Ο μάρτυρας ανέφερε τέλος ότι από το 2010 που είδε για τελευταία φορά τον ενάγοντα μέχρι σήμερα δεν είχε άλλη εμπλοκή στη θεραπεία του. Ως Μ.Ε.5 κατέθεσε ο Δρ. Αχιλλέας Περδίος, νευροχειρουργός που εργάζεται στο Απολλώνιο Ιδιωτικό Νοσοκομείο. Εξέτασε τον ενάγοντα για πρώτη φορά στις 4.3.
21. Υιοθέτησε το τεκμήριο 20, που είναι ιατρική έκθεση που εξέδωσε για τον ενάγοντα. Σύμφωνα με την πιο πάνω έκθεση, ο ενάγοντας τον επισκέφθηκε μετά από οσφυϊκό άλγος. Έκρινε ότι λόγω της χρόνιας χωλότητας του ενάγοντα και της λανθασμένης θέσης της σπονδυλικής στήλης, δημιουργήθηκε πρόωρη εκφύλιση και πρόπτωση των μεσοσπονδύλιων δίσκων. Για τον λόγο αυτό, ο ενάγοντας έχρηζε χειρουργικής επέμβασης. Υπέβαλε ως εκ τούτου τον ενάγοντα σε εγχείρηση δισκεκτομής στις 19.3.
22. Η επέμβαση έγινε σε δύο επίπεδα, στο Ο 3-4 και στο Ο 4-
23. Ανέφερε ότι στην περίπτωση του ενάγοντα, η καθιστική εργασία είναι χειρότερη από τη στατική επειδή όταν κάθεται κάποιος, με την χαλάρωση των ραχέων μυών, το βάρος του σώματος επιβαρύνει τη σπονδυλική στήλη. Κατά την αντεξέταση του, και μετά που του υποδείχθηκε το τεκμήριο 27, ο μάρτυρας ανέφερε ότι εντοπίζονται αφυδατώσεις όλων των μεσοσπονδύλιων δίσκων ως ένδειξη εκφύλισης τους. Σε υποβολή του συνηγόρου υπεράσπισης ότι η εγχείρηση δεν χρειαζόταν να γίνει, ο μάρτυρας απάντησε ότι σύμφωνα με την κλινική εικόνα που σχημάτισε για τον ασθενή, τα συμπτώματα που είχε και την μαγνητική τομογραφία θα ήταν εγκληματικό να μην τον εγχειρήσει. Κατά την επανεξέταση του, ο μάρτυρας διευκρίνισε ότι εάν ο ενάγοντας δεν είχε το δυστύχημα και συνέχιζε την εργασία του, ενδεχομένως να μην χρειαζόταν εγχείρηση στην σπονδυλική στήλη. Ως Μ.E.6 κατέθεσε ο Δρ. Λούης Λοΐζου, ο οποίος είναι χειρούργος ορθοπεδικός. Ασκεί το επάγγελμα εδώ και 34 χρόνια και για μεγάλο χρονικό διάστημα, υπήρξε διευθυντής στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Μετά την αφυπηρέτηση του, εργάζεται στο Απολλώνιο Νοσοκομείο. Ο μάρτυρας υιοθέτησε το περιεχόμενο των ιατρικών του εκθέσεων, τεκμ. 17, 18 & 19), τα οποία εξέδωσε κατά τα έτη 2011-2012 όταν τον επισκέφθηκε ο ενάγοντας μετά από τροχαίο ατύχημα. Σε αυτά, καταγράφεται το ιστορικό του ενάγοντα, τα συμπτώματα, οι θεραπείες στις οποίες υποβλήθηκε και τα ευρήματα του μάρτυρα. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι η συμβουλή των γιατρών όσον αφορά τις δραστηριότητες του ασθενή μετά από μια πρώτη αρθροπλαστική, είναι ότι απαγορεύεται η χειρωνακτική εργασία, η λήψη βάρους και η ανύψωση βαρέων αντικειμένων. Θα πρέπει επίσης να περιοριστούν η ορθοστασία και βάδιση για σκοπούς μεγαλύτερης διάρκειας ζωής της αρθροπλαστικής. Ανέφερε επίσης ότι λόγω της ηλικίας του μάρτυρα θα χρειαστεί και δεύτερη αρθροπλαστική, τα αποτελέσματα της οποίας είναι δύσκολο να προκαθοριστούν. Όμως σίγουρα, οι επιπτώσεις μιας δεύτερης αρθροπλαστικής είναι δυσμενέστερες από την πρώτη. Κατά την αντεξέταση, ο μάρτυρας ανέφερε ότι σκοπός της οστεοσύνθεσης είναι η προσπάθεια αποκατάστασης της αρθρικής επιφάνειας της καταγώνιου αρθρώσεως όσον το δυνατόν καλύτερα. Η οστεοσύνθεση θα πρέπει να αφαιρεθεί όταν επέλθει πώρωση και όχι συντομότερα των 16-18 μηνών εκτός αν προκαλεί προβλήματα στον ασθενή όπως πόνο και χωλότητα. Σε υποβολή του συνηγόρου υπεράσπισης ότι εφόσον υπήρχε πόνος και χωλότητα έπρεπε να αφαιρεθεί η οστεοσύνθεση, ο μάρτυρας απάντησε ότι αυτά δεν προήλθαν από τα υλικά οστεοσύνθεσης αλλά από τη μετατραυματική αρθρίτιδα που παρουσιάστηκε στο γόνατο. Σε υποβολή ότι η αφαίρεση των υλικών θα βελτίωνε την κινητικότητα του γόνατος εφόσον επήλθε πώρωση, ο μάρτυρας ανέφερε πως δεν υπήρχε οποιαδήποτε ένδειξη ότι εάν τα υλικά αφαιρούνταν θα βελτιωνόταν η κατάσταση του εφόσον η κινητικότητα περιορίζετο στις μετατραυματικές αλλοιώσεις που ο ασθενής παρουσίασε. Δεν είδε τις ακτινογραφίες της σπονδυλικής στήλης του ενάγοντα. Πιθανολογεί ότι η χωλότητα και η ασύμμετρη βάδιση, έχουν επηρεάσει την σπονδυλική του στήλη. Ανέφερε ότι η οστεοαρθρίτιδα στο γόνατο, εμφανίζεται γρηγορότερα όταν ο τραυματισμός στην αρθρική επιφάνεια (χόνδρο), είναι πιο έντονος και δεν μπορεί να γίνει πλήρης ανάταξη των καταγμάτων. Προτού γίνει αρθροπλαστική στο γόνατο, εξετάζονται ορισμένα κριτήρια όπως η ηλικία του ασθενή, που αν είναι νεαρό άτομο σίγουρα θα χρειαστεί και δεύτερη επέμβαση, η κινητικότητα του γόνατος, τα συμπτώματα άλγους και η θέληση του ασθενή. Σε υποβολή ότι εάν γινόταν η αρθροπλαστική έγκαιρα δεν θα υπήρχε φθορά, απάντησε ότι υπήρχε η πιθανότητα να βελτιωνόταν η κατάσταση ή να μην επιδεινωνόταν τόσο ραγδαία. Κατά την επανεξέταση του, ο μάρτυρας ανέφερε ότι μεταξύ οστεοαρθρίτιδας και μετατραυματικής αρθρίτιδας, υπάρχει μεγάλη διαφορά. Στη συγκεκριμένη περίπτωση υπάρχει μετατραυματική αρθρίτιδα. Ο μάρτυρας ανέφερε πως στην περίπτωση της μετατραυματικής αρθρίτιδας, γίνεται συντηρητική θεραπεία, μέχρι να αποδειχθεί ότι δεν υπάρχει βελτίωση και μετά υποβάλλεται ο ασθενής στην κατάλληλη επέμβαση. Ανέφερε επίσης ότι με την πάροδο του χρόνου, η μετατραυματική αρθρίτιδα και τα συμπτώματα της επιδεινώνονται. Εισηγείται να γίνεται αρθροπλαστική του γόνατος, μόνο στην περίπτωση που δεν ελέγχεται ο πόνος. Ως Μ.E.7 κατέθεσε η Άννα Ηλία, η οποία εργάζεται ως επιθεωρήτρια στις Κοινωνικές Ασφαλίσεις. Αναγνώρισε στα τεκμήρια 24 και 25, τις αναλυτικές καταστάσεις αποδοχών του ενάγοντα για τα έτη 2007 και 2008, στις οποίες αναγράφονται οι ασφαλιστέες και οι πραγματικές του αποδοχές. Εξήγησε πως τον Αύγουστο του 2008, ο ενάγοντας εργάστηκε μόνο μια βδομάδα περίπου για αυτό και το ποσό που φαίνεται στην αναλυτική κατάσταση για το μήνα Αύγουστο, είναι χαμηλό σε σύγκριση με άλλους μήνες. Η μάρτυς κατέθεσε ως τεκμήριο 29, αναλυτική κατάσταση ασφαλιστικού λογαριασμού για το έτος 2008, στο οποίο όπως επεξήγησε, απεικονίζονται αναλυτικά οι μισθοί του ενάγοντα. Στη συνέχεια κατέθεσε ως τεκμήριο 30, βεβαίωση για παροχή επιδόματος ασθενείας και ως τεκμήριο 31, δέσμη εγγράφων για σύνταξη ανικανότητας. Ως τεκμήριο 32, κατέθεσε κατάσταση για παροχή σύνταξης ανικανότητας από την 1.9.
24. Η μάρτυς ανέφερε ότι προβαίνει σε ελέγχους εάν ζητηθεί από τον Διευθυντή Κοινωνικών Ασφαλίσεων να διαπιστώσει κατά πόσο οι λήπτες επιδομάτων εργάζονται ή όχι. Αυτό έπραξε και στη συγκεκριμένη περίπτωση για τον ενάγοντα. Τον επισκέφθηκε δύο φορές κατά τις εργάσιμες ώρες. Και τις δύο φορές, ο ενάγοντας βρισκόταν στην οικία του. Στην αντεξέταση, η μάρτυρας αναφέρθηκε στις ακαθάριστες απολαβές του ενάγοντα. Κατέθεσε ότι είναι υποχρέωση του εργαζόμενου να δηλώσει τις ασφαλιστέες του αποδοχές. Από τον ακαθάριστο μισθό του εργοδοτούμενου, αποκόπτεται σήμερα το 7,8% ως εισφορά στις Κοινωνικές Ασφαλίσεις και τα υπόλοιπα 7,8% τα καταβάλλει ο εργοδότης. Από το 2008 μέχρι τις 31.3.09 εργοδότης και εργοδοτούμενος κατέβαλλαν από 6,3%. Από 1.4.09 μέχρι 31.12.13 κατέβαλλαν από 6,8%. Ως Μ.Υ.1 κατέθεσε ο εναγόμενος 1, Μάριος Σοφοκλέους. Υιοθέτησε την κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία (τεκμ. 5). Σε αυτήν αναφέρει ότι κατά τον επίδικο χρόνο, οδηγούσε το αυτοκίνητο του στη συμβολή της βιοτεχνικής Αγλαντζιάς με την λεωφόρο Αμμοχώστου. Είχε σχολάσει από την εργασία του που βρίσκεται εντός της βιοτεχνικής Αγλαντζιάς και περίμενε στο ΑΛΤ με σκοπό να στρίψει δεξιά. Ο δρόμος εκεί είναι διπλής κατεύθυνσης και στη μέση υπάρχει μια τρίτη λωρίδα που οδηγεί από την Αγλαντζιά προς την είσοδο της βιοτεχνικής. Του δόθηκε προτεραιότητα και εισήλθε στον δρόμο, περνώντας την πρώτη λωρίδα. Στη δεύτερη λωρίδα, σταμάτησε για να ελέγξει την κίνηση. Είδε ένα μοτοποδήλατο ερχόμενο από τα δεξιά του από τη ζωγραφιστή νησίδα, το οποίο στην συνέχεια συγκρούστηκε με το αυτοκίνητο του με αποτέλεσμα τον τραυματισμό του μοτοσικλετιστή. Ειδοποίησε ασθενοφόρο και την αστυνομία. Το ασθενοφόρο μετέφερε τον τραυματία στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Αστυνομικός που κατέφθασε στην σκηνή, προέβη σε μετρήσεις και ετοίμασε ένα πρόχειρο σχέδιο, στο οποίο σημείωσε με «Χ» το σημείο σύγκρουσης των δύο οχημάτων. Ο μάρτυρας συμφώνησε με το σημείο «Χ» και υπέγραψε το πρόχειρο σχεδιάγραμμα. Ανέφερε ότι την συγκεκριμένη ώρα, υπήρχε τροχαία κίνηση. Κατά την αντεξέταση του, ο μάρτυρας ανέφερε ότι στο ΑΛΤ περίμενε μέχρι να του δώσει κάποιος προτεραιότητα. Μόλις του έκαναν χώρο, ξεκίνησε μπαίνοντας σιγά-σιγά, κοίταξε αριστερά είδε ότι δεν ερχόταν αυτοκίνητο και ξεκίνησε σιγά-σιγά να εισέρχεται στον δρόμο. Τότε είδε στα δεξιά του τον μοτοσικλετιστή. Πάτησε φρένο, όμως ο μοτοσικλετιστής χτύπησε στο αυτοκίνητο του. Έγιναν όπως είπε, όλα πολύ γρήγορα. Το σταματημένο αυτοκίνητο, του έκοβε το οπτικό πεδίο. Ο χώρος που του έδωσε ο οδηγός του αυτοκινήτου ίσα που χωρούσε όπως είπε, το δικό του αυτοκίνητο. Ως Μ.Υ.2 κατέθεσε η Άντρη Μιχαήλ, Κοινωνική Λειτουργός στο Γραφείο Ευημερίας. Κατά τον επίδικο χρόνο, η μάρτυς ως αναφέρεται και στην κατάθεση της (τεκμ. 8), οδηγούσε το όχημα της από τον κυκλικό κόμβο Σοπάζ προς τη διασταύρωση της Λεωφόρου Αμμοχώστου με τη Λεωφόρο Λάρνακος. Θυμάται ότι υπήρχε αρκετή τροχαία κίνηση και τα αυτοκίνητα πήγαιναν με πάρα πολύ χαμηλές ταχύτητες. Φθάνοντας στην έξοδο της βιοτεχνικής Αγλαντζιάς, σταμάτησε και έδωσε προτεραιότητα σε αυτοκίνητο χρώματος ασημί που έβγαινε από την πάροδο της βιοτεχνικής με κλίση δεξιά προς τη Λεωφόρο Αμμοχώστου. Το αυτοκίνητο βγήκε λίγο μπροστά για να ελέγξει την κίνηση και να μπορέσει να περάσει. Όμως στην προσπάθεια αυτή, συγκρούστηκε με μοτοποδήλατο που προσπερνούσε από τα δεξιά της. Δεν αντιλήφθηκε προηγουμένως το μοτοποδήλατο. Το είδε για πρώτη φορά, μετά τη σύγκρουση. Στην αντεξέταση επανέλαβε ότι λόγω της τροχαίας κίνησης, τα αυτοκίνητα βρίσκονταν σε σειρά και κινούνταν με βήμα «σημειωτόν». Είδε το αυτοκίνητο του εναγόμενου που προσπαθούσε να εισέλθει στο δρόμο από την έξοδο της Βιοτεχνικής Αγλαντζιάς με σκοπό να στρίψει δεξιά προς το Σοπάζ. Σταμάτησε και του έδωσε προτεραιότητα. Η ίδια βρισκόταν κανονικά στη λωρίδα της. Από το καθρεφτάκι της, έλεγχε την κίνηση πίσω της. Όμως, η προσοχή της είχε εστιαστεί στο αυτοκίνητο που ήταν μπροστά της επειδή ήταν κοντινή η απόσταση και φοβόταν να μην της κτυπήσει στην προσπάθεια του να εισέλθει στον δρόμο. Ο οδηγός του αυτοκινήτου προχωρούσε σιγά-σιγά και σε κλάσματα δευτερολέπτου, η μάρτυρας είδε το μοτοποδήλατο στα δεξιά της να συγκρούεται με το αυτοκίνητο. Δεν μπορεί να καθορίσει την ταχύτητα του αυτοκινήτου όταν εισήλθε στον δρόμο. Εκείνο που θυμάται, είναι ότι πήγαινε πάρα πολύ σιγά. Ούτε μπορεί να ξέρει πόσο προχώρησε το αυτοκίνητο του εναγόμενου από την πρόσοψη του δικού της αυτοκινήτου όταν έγινε η σύγκρουση. Της υποβλήθηκε ότι την ώρα που έγινε η σύγκρουση, το αυτοκίνητο ήταν σε κίνηση. Απάντησε ότι αυτό ήταν λογικό για να μπορεί να ελέγξει την κίνηση. Ισχυρίστηκε όμως ότι ο οδηγός του αυτοκινήτου, κινείτο με πάρα πολύ χαμηλή ταχύτητα. Αγορεύσεις Ο συνήγορος των εναγομένων στην αγόρευση του, ισχυρίστηκε ότι η ανεξάρτητη μαρτυρία κατέδειξε την συνετή οδική συμπεριφορά του εναγομένου που εξερχόμενος από την πάροδο, τήρησε κάθε δέουσα φροντίδα και προσοχή, έχοντας πρόθεση να εισέλθει στον κύριο δρόμο όπως η σηματοδότηση του επέτρεπε. Η συμπεριφορά του εναγομένου, είναι αυτή που κατά τον συνήγορο έχει χαρακτηριστεί από τα Δικαστήρια με την φράση «inching out into the major road». Δηλαδή αυτό που απαιτείται να πράττει ο σώφρων οδηγός όταν εισέρχεται από πάροδο σε κύριο δρόμο. Στην συνέχεια, ο συνήγορος εισηγήθηκε με παραπομπή σε νομολογία, ότι δεν διαπιστώνεται παράλειψη εκ μέρους του εναγομένου επειδή υπό τας περιστάσεις δεν υπήρξε κάτι που θα μπορούσε να πράξει. Αντιθέτως, ο ενάγοντας προσπερνούσε με μεγάλη ταχύτητα σειρά προπορευόμενων του οχημάτων που ήταν σταματημένα στο ύψος της εξόδου της βιοτεχνικής, πλησίον της δεξιάς πλευράς ώστε να μην είναι ορατός με αποτέλεσμα να θέσει τον εαυτό του σε μεγάλο κίνδυνο, πράγμα που τελικά επεσυνέβη αφού μόλις προέβαλε το όχημα του εναγομένου, ο ενάγοντας δεν ήταν σε θέση να αποφύγει την σύγκρουση. Ο συνήγορος ισχυρίστηκε στην συνέχεια με παραπομπή σε νομολογία ότι ενδεχομένως να αποδοθεί στον εναγόμενο αμέλεια σε ποσοστό 20% με την πιο σημαντική ευθύνη να βαρύνει τον ενάγοντα. Αναφορικά με το ζήτημα των αποζημιώσεων, ο συνήγορος εισηγήθηκε ότι δεν μπορούν να επιδικασθούν ειδικές αποζημιώσεις για απώλεια εισοδημάτων μέχρι την περάτωση της Δίκης λόγω του ότι δεν δόθηκε μαρτυρία από τον εργοδότη του ενάγοντα για απόδειξη των εισοδημάτων του. Η μαρτυρία από λειτουργό των Κοινωνικών ασφαλίσεων δεν πληροί τις προϋποθέσεις της νομολογίας για αυστηρή απόδειξη των ειδικών ζημιών. Το μόνο στοιχείο που ευρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τον συνήγορο, είναι ότι ο ενάγων από 20.11.2009 έχασε την εισοδηματική του ικανότητα κατά ποσοστό 75% που αυξήθηκε σε 85% από 10.11.
25. Από την πιο πάνω ημερομηνία και μετά, το Δικαστήριο έχει στην διάθεση του, την μέθοδο του πολλαπλασιαστή. Από το ποσόν των €46.268,36 που ο ενάγων ζητά με την έκθεση απαίτησης του ως ειδικές αποζημιώσεις, έγινε αποδεκτό το ποσόν των €12.000,00 επί πλήρους ευθύνης, το οποίο και πληρώθηκε στον ενάγοντα. Η απαίτηση για απώλεια μισθών της συζύγου του δεν προωθήθηκε με μαρτυρία και θεωρείται ότι εγκαταλείφθηκε. Σε σχέση με τις γενικές αποζημιώσεις, ο συνήγορος παρέπεμψε σε νομολογία σύμφωνα με την οποία επιδικάσθηκε για τραύματα παρόμοια με αυτά του ενάγοντα, το ποσόν των €90.000,00 επί πλήρους ευθύνης. Στην συνέχεια, ο συνήγορος δέχθηκε ότι υπάρχουν στην δοθείσα μαρτυρία όλα τα αναγκαία στοιχεία για να υπολογισθεί η απώλεια μελλοντικών εισοδημάτων του ενάγοντα με την μέθοδο του πολλαπλασιαστή. Τα ετήσια εισοδήματα του ενάγοντα κατά τον χρόνο του ατυχήματος ήταν €18.781,
26. Η εκτίμηση της αναπηρίας του αρχικά σε 75% και στην συνέχεια σε 85%, του επιτρέπει την ελάχιστη απασχόληση που θα μπορούσε να του αποφέρει εισόδημα €3.781,00 ετησίως με καθαρή εισοδηματική ικανότητα σε €15.000,00 ετησίως. Το ετήσιο επίδομα ανικανότητας εκ €11.635,00 μπορεί σύμφωνα με την νομολογία να μην υπολογίζεται στην εξίσωση των απολαβών, όμως συνιστά κατά τον συνήγορο ένδειξη κινήτρου για μη αναζήτηση απασχόλησης. Με αναφορά σε νομολογία, ο συνήγορος εισηγήθηκε ότι ο πολλαπλασιαστής στην παρούσα υπόθεση ανέρχεται ως ακολούθως: Στην ηλικία των 49 ετών €15.000,00 Χ 8 = €120.000,00 Στην ηλικία των 54 ετών €15.000,00 Χ 6 = €90.000,00 Στην ηλικία των 58 ετών €15.000,00 Χ 3 = €45.000,00 Η τελική εισήγηση του συνηγόρου ήταν ότι στην παρούσα περίπτωση, τα τρία κεφάλαια των αποζημιώσεων ανέρχονται επί πλήρους ευθύνης στο ποσόν των €250.000,00 πλέον τους αναλογούντες τόκους. Από την άλλη πλευρά, η συνήγορος για τον ενάγοντα στην δική της αγόρευση, αναφέρθηκε αρχικά στην δοθείσα μαρτυρία. Έδωσε έμφαση στο γεγονός ότι ο εναγόμενος παραδέχθηκε ότι γνώριζε ότι είναι συχνό φαινόμενο οι μοτοσικλετιστές να προσπερνούν από τα δεξιά αυτοκίνητα όταν το πλάτος του δρόμου το επιτρέπει. Ήταν η θέση της συνηγόρου ότι ο ενάγοντας υπάκουσε ως όφειλε στο σήμα που του έδωσε ο αστυνομικός εν στολή να προσπεράσει. Ο εναγόμενος υπό τις συνθήκες που αποφάσισε να εξέλθει από την πάροδο, έφερε τον εαυτό του σε κατάσταση όπου δεν είχε καθαρό οπτικό πεδίο και δεν μπορούσε να ελέγξει την λωρίδα προς τα δεξιά του. Η συνήγορος, ισχυρίστηκε ότι η μαρτυρία του εναγομένου δεν πρέπει να γίνει αποδεκτή αφού άλλαζε συνέχεια την εκδοχή του για τα γεγονότα. Επιπλέον, επιχείρησε ψευδώς να ισχυριστεί ότι προχώρησε κάθετα ευθεία προς το κέντρο του δρόμου αλλά αυτοδιαψεύσθηκε όταν στην συνέχεια παραδέχθηκε ότι εισήλθε στον δρόμο με κλίση δεξιά. Ήταν η θέση της συνηγόρου ότι ο εναγόμενος εισήλθε από την πάροδο στον κύριο δρόμο στα τυφλά ενώ ήταν λογικά προβλεπτό να βρεθεί αντιμέτωπος με την μοτοσικλέτα του ενάγοντα που προσπερνούσε την ουρά των αυτοκινήτων. Η ιδιαιτερότητα της παρούσας υπόθεσης είναι κατά την συνήγορο, το γεγονός ότι ο ενάγοντας δεν είχε πρόθεση να προσπεράσει τα προπορευόμενα του οχήματα αλλά αυτό το έπραξε συμμορφούμενος με το σήμα που του έδωσε ο αστυνομικός εν στολή (Μ.Ε.3). Στην συνέχεια, η συνήγορος αναφέρθηκε στην νομική πτυχή της υπόθεσης με παραπομπή σε νομολογία που διέπει το αστικό αδίκημα της αμέλειας και ιδιαίτερα την οδική σύγκρουση λόγω απόφραξης πορείας οχήματος που κινείται σε κύριο δρόμο. Η συνήγορος εισηγήθηκε ότι στην βάση των γεγονότων όπως προκύπτουν από την μαρτυρία, αποκλειστική ευθύνη για το ατύχημα φέρει ο εναγόμενος. Όσον αφορά την απαίτηση για ειδικές ζημιές που σχετίζονται με την απώλεια εισοδημάτων του ενάγοντα, η συνήγορος έκαμε αναφορά στα τεκμήρια 24 & 25 που είναι πιστοποιητικά των Κοινωνικών Ασφαλίσεων που αφορούν την μισθοδοσία για τα έτη 2007 &
27. Αναφορά έγινε και στην μαρτυρία της Επιθεωρήτριας των Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Μ.Ε.7), η οποία εξήγησε την αναλυτική κατάσταση των αποδοχών του ενάγοντα. Ήταν η θέση της συνηγόρου ότι σύμφωνα με την πιο πάνω μαρτυρία, ο μηνιαίος μισθός του ενάγοντα για το 2008 ανερχόταν σε €1.718,
28. Προκύπτει ως εκ τούτου ότι για τον Οκτώβριο μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2008, ο ενάγοντας απώλεσε καθαρές απολαβές ύψους €5.155,00 (€1.718,00 Χ 3 μήνες). Οι εργοδότες του ενάγοντα, τον εργοδότησαν μετά από παράκληση του για 4 ώρες ημερησίως από τις 4.5.2009 με μειωμένες απολαβές €200,00 εβδομαδιαίως. Όμως τον Ιούλιο του 2009 λόγω των αφόρητων πόνων και της κατάστασης της υγείας του από τον τραυματισμό του, αναγκάστηκε να σταματήσει και έκτοτε δεν εργάσθηκε. Η απώλεια μισθών του ενάγοντα καθορίζεται κατά την συνήγορο για το έτος 2009 σε €19.375,00 και για το έτος 2010 σε €22.204,
29. Για τα έτη 2011, 2012 και 2013 η απώλεια εισοδημάτων καθορίζεται σε €66.612,00 ενώ για το 2014 σε 21.970,
30. Τέλος για τα έτη 2015 και 2016 ο ενάγων απώλεσε €44.940,
31. Συμπερασματικά, η θέση της συνηγόρου είναι ότι ο ενάγοντας απώλεσε συνολικά για τα έτη 2008 μέχρι το 2016, το συνολικό ποσόν των €163.546,
32. Η συνήγορος παρέπεμψε σε νομολογία, σύμφωνα με την οποία όπου η ζημιά που προκύπτει από το ενδιάμεσο μεταξύ του δυστυχήματος και της Δίκης, αποκρυσταλλώνεται και είναι δεκτική αριθμητικού υπολογισμού, επιδικάζεται στον ενάγοντα, υπό τον όρο της θεσμικής εναρμόνισης της έκθεσης απαίτησης με τα δεδομένα της απόφασης του Δικαστηρίου. Ισχυρίστηκε στην συνέχεια ότι ο ενάγοντας ως συνέπεια του τραυματισμού του, είναι ανίκανος να εκτελεί όχι μόνο χειρωνακτική εργασία αλλά ακόμα και καθιστικό επάγγελμα. Η συνήγορος υπέδειξε στο σημείο αυτό ότι η μαρτυρία του Μ.Ε.4 Δρ. Άκη Λοϊζίδη ως προς την ανικανότητα του ενάγοντα για εργασία δεν έχει αμφισβητηθεί κατά την αντεξέταση του. Ο ενάγοντας σύμφωνα με την ιατρική μαρτυρία, βαδίζει χωλαίνοντας με την βοήθεια μπαστουνιού και λόγω του πόνου δυσκολεύεται να σταθεί. Η ιατρική μαρτυρία κατέδειξε επίσης ότι λόγω της χωλότητας και της χρήσης μπαστουνιού, δημιουργήθηκαν προβλήματα στην σπονδυλική του στήλη. Αναφορά έγινε και στην αναγκαιότητα για επέμβαση αρθροπλαστικής, η οποία ενδείκνυται να καθυστερήσει λόγω του ότι θα χρειαστεί σε κάποιο χρονικό διάστημα και δεύτερη επέμβαση, έχοντας υπόψη τον περιορισμένο χρόνο ζωής της αρθροπλαστικής. Ειδικά μετά την πρώτη αρθροπλαστική, συστήνεται όπως ο ασθενής περιορίσει τις δραστηριότητες του προκειμένου να επεκταθεί για μεγαλύτερο χρόνο η ζωή της αρθροπλαστικής. Επιπλέον, απαγορεύεται η χειρωνακτική εργασία, η λήψη βάρους και συστήνεται περιορισμένη βάδιση και ορθοστασία. Όσον αφορά τις μελλοντικές χειρουργικές επεμβάσεις, η συνήγορος ανέφερε ότι σύμφωνα με την ιατρική μαρτυρία θα χρειαστούν αρχικά δύο επεμβάσεις που θα στοιχίσουν €3.000,00 και €9.000,00 αντίστοιχα. Επιπλέον θα χρειαστεί και δεύτερη επέμβαση αρθροπλαστικής, η δαπάνη της οποίας ανέρχεται σε €13.000,
33. Περαιτέρω, το πρόγραμμα φυσιοθεραπείας που απαιτείται να υποβληθεί ο ενάγοντας για 13 βδομάδες μετά τις πιο πάνω επεμβάσεις θα στοιχίσει €390,
34. Αναφορικά με τις μελλοντικές απολαβές, η συνήγορος επεσήμανε ότι κατά τον χρόνο του ατυχήματος, ο ενάγοντας ήταν 49 ετών και κατά την δίκη 57 ετών. Κατά τον χρόνο του ατυχήματος, οι μελλοντικές μηνιαίες απολαβές του ενάγοντα ανέρχονταν σε €22.338,00 ετησίως. Λόγω αλλαγής του ποσοστού συνεισφοράς στις κοινωνικές ασφαλίσεις, κατά το έτος 2016, οι καθαρές ετήσιες απολαβές του ενάγοντα θα ανέρχονταν σε €21.970,
35. Ήταν η εισήγηση της συνηγόρου ότι για τον ηλικίας 57 ετών κατά την Δίκη ενάγοντα, δικαιολογείται πολλαπλασιαστής 7 χρόνια για απώλεια μελλοντικών εισοδημάτων. Ως εκ τούτου, στην βάση των καθαρών του απολαβών όπως θα ήταν κατά το τέλος της Δίκης το 2016, δικαιολογείται η επιδίκαση ποσού €153.790,00 για απώλεια μελλοντικών απολαβών. Σε σχέση με τις γενικές αποζημιώσεις, η συνήγορος ισχυρίστηκε ότι ο ενάγοντας από το ατύχημα υπέστη σοβαρό τραυματισμό, πόνο και ταλαιπωρία. Στην ηλικία των 49 ετών, η ζωή του ανατράπηκε πλήρως, επαγγελματικά, οικογενειακά και κοινωνικά. Κατέστη ανάπηρος με επίδομα σύνταξης αναπηρίας και παραμένει εγκλωβισμένος στο σπίτι, ανήμπορος να ασχοληθεί με οτιδήποτε. Υπέστη δύο επεμβάσεις μια στο Γενικό Νοσοκομείο και μια από τον Δρ. Περδίο με διπλή δισκεκτομή στην σπονδυλική στήλη. Θα χρειαστεί επίσης στο μέλλον άλλες δύο επεμβάσεις αρθροπλαστικής. Επιπλέον υπέστη μεγάλη ταλαιπωρία με την υποβολή του σε μακρά και επίπονη φυσιοθεραπεία. Η ταλαιπωρία και οι πόνοι συνεχίζονται μέχρι σήμερα και δεν τον αφήνουν να κοιμηθεί τα βράδια. Η συνήγορος με αναφορά σε νομολογία, εισηγήθηκε ότι τα τραύματα και η ταλαιπωρία του ενάγοντα, δικαιολογούν επιδίκαση ποσού €200.000,00 για γενικές αποζημιώσεις. Αξιολόγηση μαρτυρίας Είχα την ευκαιρία στην ζωντανή ατμόσφαιρα της Δίκης, να παρακολουθήσω όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους. Όπως έχει νομολογηθεί, το έργο της αξιολόγησης είναι το σημαντικότερο καθήκον του Δικαστηρίου. Μετά το πέρας της μαρτυρίας, το Δικαστήριο αφού εξετάσει τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα, τις αντιδράσεις και τη συμπεριφορά του στη ζωντανή ατμόσφαιρα της Δίκης, οφείλει να αναδείξει το αξιόπιστο ή όχι μιας εκδοχής υπό το πρίσμα της πείρας του και της ανθρώπινης φύσης που διαθέτει. Σχετική είναι μεταξύ άλλων η υπόθεση C. & A. Pelekanos Assoc. Ltd v. Πελεκάνου