← Κύπρος

Ρένου Μιχαηλίδη κ.α. ν. Alpha Bank Ltd, Αρ. Αίτησης- Έφεση: 147/17, 25/5/2017

Ρένου Μιχαηλίδη κ.α. ν. Alpha Bank Ltd, Αρ. Αίτησης- Έφεση: 147/17, 25/5/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Αλ. Παναγιώτου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης- Έφεση: 147/17 Επί της αφορώσι τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων 9/65 και επί της αφορώσι τον Περί Ακινήτου Περιουσίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο Κεφ.224 ως και τις τροποποιήσεις τους Μεταξύ:

  1. Ρένου Μιχαηλίδη
  2. Ιλόνα Φωτιάδου Μιχαηλίδου
  3. Φώτος Φωτιάδης & Σία Λτδ Αιτητές - Εφεσείοντες Και Alpha Bank Ltd Καθ' ης η αίτηση - Εφεσίβλητη Αίτηση - Έφεση υπό Ρένου Μιχαηλίδη, Ιλόνας Φωτιάδου Μιχαηλίδου και Φώτος Φωτιάδης & Σία Λτδ - αιτητών/εφεσειόντων για ακύρωση ειδοποίησης πώλησης ενυπόθηκων ακινήτων. Ημερομηνία: 25 Μαΐου 2017 Για εφεσείοντες - αιτητές: κα Μαρίνα Κατσελλή Για εφεσίβλητη - καθ' ης η αίτηση: κα Στέλλα Πολυβίου ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση - έφεση τους, οι εφεσείοντες αιτούνται τον παραμερισμό των ειδοποιήσεων υπό τον τύπο «ΘΙ», «ΙΑ» και «ΙΒ» που εκδόθηκαν από την εφεσίβλητη τράπεζα και οι οποίες αφορούν την πώληση ενυπόθηκου κτημάτων των εφεσειόντων 1 & 3, δυνάμει των προνοιών του μέρους VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/
  4. Οι εν λόγω υποθήκες, δόθηκαν προς εγγύηση δανείων που παραχώρησε η εφεσίβλητη τράπεζα στον εφεσείοντα 1 με την εγγύηση των εφεσειόντων 2 &
  5. Την αίτηση συνοδεύει ένορκη δήλωση του εφεσείοντα 1 που είναι και ο πρωτοφειλέτης των επίδικων δανείων. Αναφέρει ότι η εφεσίβλητη τράπεζα καταχώρησε την 1.8.2013, την αγωγή 5203/13 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, εναντίον όλων των εφεσειόντων. Με αυτήν ζητά ποσά γύρω στα τρία εκατομμύρια ευρώ, ως υπόλοιπο των πιο πάνω δανείων πλέον τόκους και έξοδα. Ζητά επίσης την πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων όπως αναφέρονται σε τρεις υποθήκες με αριθμούς Υ11449/7, Υ13940/2008 και Υ1724/
  6. Οι εφεσείοντες καταχώρησαν υπεράσπιση και ανταπαίτηση στην πιο πάνω αγωγή με τις οποίες αμφισβητούν το επίδικο χρέος. Στις 20.2.17, οι εφεσείοντες 1 και 2 καταχώρησαν αίτηση για τροποποίηση της υπεράσπισης και ανταπαίτησης τους, με την οποία ζητούν όπως προστεθούν και άλλες υπερασπίσεις, όπως μεταξύ άλλων ο λανθασμένος τρόπος υπολογισμού του τόκου αλλά και η ακύρωση της εγγύησης και υποθήκης της εφεσείουσας
  7. Παρά την έγερση της πιο πάνω αγωγής η εκδίκαση της οποίας ακόμη εκκρεμεί, η καθ' ης η αίτηση - εφεσίβλητη εξέδωσε και επέδωσε για τα ίδια ενυπόθηκα ακίνητα, τις υπό κρίση ειδοποιήσεις δυνάμει του μέρους VIA του Νόμου 9/
  8. Είναι η θέση του ενόρκως δηλούντα ότι έγινε παράτυπη επίδοση των εν λόγω ειδοποιήσεων σε διεύθυνση που διαμένουν η σύζυγος και τα παιδιά του, ενώ ο ίδιος είναι κατά το μεγαλύτερο μέρος κάτοικος Ελλάδας, κάτι που γνωρίζει η εφεσίβλητη τράπεζα. Επιπλέον όσον αφορά την εφεσείουσα 3, οι ειδοποιήσεις δεν επιδόθηκαν στο εγγεγραμμένο γραφείο της, αλλά στη διεύθυνση που διαμένει η σύζυγος και τα παιδιά του. Είναι η θέση του ενόρκως δηλούντα ότι τα ποσά που ζητά η εφεσίβλητη με τις πιο πάνω ειδοποιήσεις, είναι πολύ μεγαλύτερα από αυτά που αξιώνει με την αγωγή της. Ενώ με την αγωγή επιζητείται ποσό €2.938.841,84 πλέον τόκους, με τις πιο πάνω ειδοποιήσεις ζητά ποσό €3.361.999,79 πλέον συνολικό ποσό τόκων €2.856.749,
  9. Έτσι, το τελικό σύνολο του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους περιλαμβανομένων των τόκων, ανέρχεται στο ποσό των €6.218.749,
  10. Ο τρόπος υπολογισμού των τόκων από την εφεσίβλητη, είναι κατά τον ομνύοντα αυθαίρετος και παράνομος αφού παραβιάζει τις αρχές που καθιέρωσε η νομολογία των Κυπριακών Δικαστηρίων αλλά και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Αναφέρεται στη συνέχεια ότι οι ως άνω ειδοποιήσεις υπό τον τύπο «Ι» δεν πληρούν τις υπό του Νόμου 9/65 προϋποθέσεις καθότι έπρεπε να συνοδεύονται από πλήρεις και αναλυτικές καταστάσεις του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και των εξόδων. Η απλή αναγραφή ενός αυθαίρετου συνολικού ποσού τόκου, δεν είναι αρκετή κατά τον ομνύοντα για να ικανοποιήσει, την πιο πάνω προϋπόθεση. Ήταν τέλος η θέση του ενόρκως δηλούντα ότι η διαδικασία πώλησης των ενυπόθηκων κτημάτων δυνάμει του μέρους VIA του Νόμου 9/65, είναι καταχρηστική καθότι η ίδια θεραπεία επιζητείται με την αγωγή 5203/13 που η εφεσίβλητη τράπεζα καταχώρησε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Την αίτηση συνοδεύει δεύτερη ένορκη δήλωση του Λευτέρη Κανναουρίδη, Οικονομικού Διευθυντή της εφεσείουσας 3 εταιρείας. Σε αυτήν αναφέρει ότι η εφεσείουσα 3 υποθήκευσε τα ακίνητα με την υποθήκη Υ1724/11, ως ονομαστική ιδιοκτήτρια για να εξασφαλιστεί η περιορισμένη εγγύηση της εφεσείουσας 2 που είναι και η πραγματική ιδιοκτήτρια των ακινήτων. Στη συνέχεια, ο ενόρκως δηλών υιοθετεί πλήρως την ένορκο δήλωση του εφεσείοντα 1 που υποστηρίζει την παρούσα έφεση. Η εφεσίβλητη καταχώρησε ειδοποίηση ένστασης με την οποία αρνείται τις αιτούμενες θεραπείες. Στους λόγους ένστασης, αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι η αίτηση είναι άνευ αντικειμένου αφού στις 17.3.17 επιδόθηκε στους αιτητές, νέα ειδοποίηση τύπου «ΙΑ» λόγω αλλαγής του χώρου διεξαγωγής του πλειστηριασμού, κατόπιν απόφασης του Συνδέσμου Τραπεζών Κύπρου. Αναφέρεται επίσης στους λόγους ένστασης ότι η ειδοποίηση «ΙΑ» έχει δεόντως επιδοθεί και ότι το ποσόν του ενυπόθηκου χρέους έχει υπολογιστεί ορθά και σύμφωνα με τις πρόνοιες των υποθηκών. Αναφέρεται επίσης ότι η ύπαρξη πολιτικής αγωγής δεν εμποδίζει την τράπεζα από το να προχωρήσει σε δημόσιο πλειστηριασμό καθότι οι διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας, της επιτρέπουν να προχωρήσει σε διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου με οποιονδήποτε τρόπο επιλέξει. Η ανταπαίτηση που καταχώρησαν οι αιτητές στο πλαίσιο της πολιτικής αγωγής 5203/13 δεν αποτελεί λόγο παραμερισμού της ειδοποίησης «ΙΑ». Αυτό γιατί η ανταπαίτηση καταχωρήθηκε στις 17.10.13 πριν δηλαδή να τεθούν σε ισχύ οι διατάξεις του μέρους VIA του Νόμου 9/
  11. Επιπλέον με την εν λόγω ανταπαίτηση, οι εφεσείοντες δεν αμφισβητούν την εγγραφή των επίδικων υποθηκών προς όφελος της τράπεζας ούτε το ύψος του ενυπόθηκου χρέους. Η ανταπαίτηση περιορίζεται σε κατ' ισχυρισμό ζημιές για άρνηση παραχώρησης πιστωτικών διευκολύνσεων. Αναφέρεται επίσης στους λόγους ένστασης ότι η έφεση θα πρέπει να απορριφθεί γιατί οι εφεσείοντες 1 και 3 έχουν σύμφωνα με τον όρο 11 των εγγράφων υποθήκης, ανέκκλητα καταστήσει την τράπεζα πληρεξούσιο αντιπρόσωπο τους για να πωλεί τα ενυπόθηκα ακίνητα με οποιονδήποτε τρόπο και για οποιοδήποτε ποσό με σκοπό την εξόφληση των υποχρεώσεων που εξασφαλίζονται με την υποθήκη. Την ειδοποίηση ένστασης συνοδεύει ένορκη δήλωση του Σάββα Άδωνη, προϊσταμένου στη διεύθυνση διαχείρισης οριστικών καθυστερήσεων της εφεσίβλητης τράπεζας. Στην εν λόγω ένορκη δήλωση, επαναλαμβάνονται όλοι οι προαναφερθέντες λόγοι ένστασης. Αγορεύσεις Η συνήγορος για τους εφεσείοντες στην αγόρευση της, αναφέρθηκε στο ιστορικό της υπόθεσης και στα γεγονότα όπως αναφέρονται στις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την έφεση. Στη συνέχεια, με παραπομπή στις διατάξεις του μέρους VIA του Νόμου 9/65, επανέλαβε τη θέση της ότι οι υπό κρίσεις ειδοποιήσεις δεν έχουν δεόντως επιδοθεί. Η τράπεζα γνωρίζει πολύ καλά ότι ο εφεσείων 1 είναι κατά το μεγαλύτερο μέρος του έτους κάτοικος Ελλάδος, εξ ου και οι διαπραγματεύσεις για αναδιάρθρωση των χρεών του στην Κύπρο, γίνονται στην Ελλάδα. Η τελευταία γνωστή του διεύθυνση είναι στο εξωτερικό και ως εκ τούτου οι επιδόσεις που έγιναν στην Κύπρο είναι παράνομες και πρέπει να ακυρωθούν. Το ίδιο ισχύει και για την επίδοση στον ίδιο χώρο, της ειδοποίησης που αφορά την εφεσείουσα 3 εταιρεία. Στη συνέχεια, η συνήγορος με παραπομπή σε πρωτόδικες αποφάσεις, υποστήριξε ότι δεν υπάρχει δυνατότητα συνύπαρξης εκκρεμούσας αγωγής για πώληση ενυπόθηκων ακινήτων και διαδικασίας πώλησης των ιδίων ακινήτων δυνάμει του μέρους VIA του Νόμου 9/
  12. Σε τέτοια περίπτωση, υπάρχει κατάχρηση διαδικασίας αφού ο ίδιος σκοπός, επιδιώκεται με δύο παράλληλα μέσα. Εξάλλου, στην παρούσα υπόθεση οι εφεσείοντες 1 και 2, έχουν καταχωρήσει ανταπαίτηση με την οποία αμφισβητούν τον υπολογισμό των τόκων και το αιτούμενο συνολικό χρέος. Εκκρεμεί επίσης, αίτηση τροποποίησης της υπεράσπισης και ανταπαίτησης τους με την οποία αμφισβητείται η νομιμότητα της υποθήκης της εφεσείουσας
  13. Η συνήγορος αρνήθηκε ότι η επίδικη ειδοποίηση «ΙΑ» κατέστη άνευ αντικειμένου με την επίδοση της νέας ειδοποίησης. Δεν είναι δυνατόν, κατά την συνήγορο, η τράπεζα να επιδίδει κατά το δοκούν τις ίδιες ειδοποιήσεις μέχρι και την ημέρα του πλειστηριασμού. Εν πάση περιπτώσει, οι εν λόγω νέες ειδοποιήσεις τύπου «ΙΑ», είναι αντικείμενο άλλης έφεσης με αριθμό 318/2017 που οι εφεσείοντες αναγκάστηκαν να καταχωρήσουν στις 13.4.17 και η οποία είναι ορισμένη για ακρόαση ενώπιον άλλου Δικαστηρίου. Τέλος, όσον αφορά το ανέκκλητο πληρεξούσιο προς την τράπεζα για πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων, η συνήγορος εισηγήθηκε ότι πρόκειται περί μιας τυπικής καταχρηστικής ρήτρας που είναι καταπιεστική και ως εκ τούτου παράνομη. Περαιτέρω, η εφεσίβλητη τράπεζα δεν μπορεί να επικαλείται συμβατικές ρήτρες σε μια διαδικασία που πηγάζει αποκλειστικά από τον Νόμο. Ως εκ τούτου, στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας δεν μπορεί να προβάλλεται ο ισχυρισμός αυτός. Από την άλλη πλευρά, η συνήγορος της καθ' ης η αίτηση στη δική της αγόρευση, επανέλαβε όλους του λόγους ένστασης όπως αναφέρονται στην ειδοποίηση ένστασης. Στη συνέχεια, αναφέρθηκε αναλυτικά στην νομική πτυχή της υπόθεσης με αναφορά στις διατάξεις του μέρους VIA του Νόμου 9/65 όπως τροποποιήθηκε από τον Νόμο 142(Ι)/
  14. Ήταν η θέση της συνηγόρου ότι στην προκειμένη περίπτωση, ορθά και νομότυπα η εφεσίβλητη τράπεζα ακολούθησε τη διαδικασία που προβλέπουν οι πιο πάνω νομοθετικές διατάξεις. Ανέφερε ότι από το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο, παρέχεται ευχέρεια να καταχωρηθεί έφεση για τον παραμερισμό της ειδοποίησης «ΙΑ» αν συντρέχουν συγκεκριμένοι λόγοι, οι οποίοι τίθενται στο εδάφιο 3 του άρθρου 44 Γ. Με την παρούσα έφεση τους, οι εφεσείοντες ζητούν τον παραμερισμό της ειδοποίησης τύπου «ΙΑ» ημερομηνίας 27.1.
  15. Όμως, η εφεσίβλητη λόγω αλλαγής του χώρου διεξαγωγής του πλειστηριασμού μετά από απόφαση του Συνδέσμου Τραπεζών Κύπρου, επέδωσε στους εφεσείοντες νέα ειδοποίηση τύπου «ΙΑ» στις 17.3.
  16. Για την εν λόγω ειδοποίηση, καταχωρήθηκε νέα έφεση-αίτηση που είναι ορισμένη για ακρόαση ενώπιον άλλου Δικαστή. Στη συνέχεια, η συνήγορος απέρριψε τις θέσεις των εφεσειόντων για κακή επίδοση των ειδοποιήσεων και για κατάχρηση της διαδικασίας. Ήταν η θέση της ότι τίποτα δεν απαγορεύει τη χρήση από τον ενυπόθηκο δανειστή, των διατάξεων του μέρους VIA του Νόμου 9/65 με την ταυτόχρονη καταχώρηση αγωγής για το ενυπόθηκο χρέος. Επανέλαβε τέλος την θέση ότι οι εφεσείοντες 1 και 3, έχουν σύμφωνα με τον όρο 11 των εγγράφων υποθήκης, ανέκκλητα καταστήσει την τράπεζα πληρεξούσιο αντιπρόσωπο τους για να πωλεί τα ενυπόθηκα ακίνητα με οποιονδήποτε τρόπο επιθυμεί και για οποιοδήποτε ποσό. Νομική πτυχή - Συμπεράσματα Η εφεσίβλητη τράπεζα επέλεξε παρά το γεγονός ότι εκκρεμεί αγωγή της εναντίον των εφεσειόντων για το επίδικο χρέος να προωθήσει παράλληλα την διαδικασία εκποίησης των ενυπόθηκων ακινήτων δυνάμει του μέρους VIA του Νόμου 9/
  17. Καθίσταται ως εκ τούτου αναγκαίο όπως παρατεθούν οι προϋποθέσεις εκποίησης δυνάμει των πιο πάνω διατάξεων ώστε να διερευνηθούν οι ισχυρισμοί των εφεσειόντων για ακύρωση της διαδικασίας πώλησης. Το μέρος VIA φέρει τίτλο «Πώληση Ενυπόθηκου Ακινήτου από τον Ενυπόθηκο Δανειστή» και εισήχθηκε στον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/1965 με τον τροποποιητικό Νόμο 142(Ι)/
  18. Η προβλεπόμενη διαδικασία που συμπεριλαμβάνει τα άρθρα 44Α έως 44ΙΑΑ, είναι πιο απλοποιημένη και διαφέρει από τις διατάξεις του Κεφ. 6 αλλά και το μέρος VI του Νόμου 9/
  19. Πρόκειται στην ουσία για διαδικασία αναγκαστικής πώλησης που διεξάγεται από τον ίδιο τον ενυπόθηκο δανειστή. Σύμφωνα με το άρθρο 44Β, σε περίπτωση υπερημερίας για περίοδο που δεν είναι μικρότερη των 120 ημερών, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει σε διαδικασία εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου εκτός εάν η προώθηση της διαδικασίας αναγκαστικής πώλησης ανασταλεί με βάση τις διατάξεις οποιωνδήποτε άλλων Νόμων ή Κανονισμών. Στην παρούσα υπόθεση δεν έχει διαταχθεί αναστολή της διαδικασίας αναγκαστικής πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Επιπλέον δεν έχει αμφισβητηθεί η υπερημερία των εφεσειόντων. Οι εφεσίβλητοι επέδωσαν στους εφεσείοντες, όλες τις προβλεπόμενες από το μέρους VIA του Νόμου 9/1965 ειδοποιήσεις. Συγκεκριμένα επιδόθηκε ειδοποίηση υπό τον τύπο «Θ» ως προς την παρατηρηθείσα υπερημερία δυνάμει του άρθρου 44Β

(2). Επιπλέον, επιδόθηκε ειδοποίηση υπό τον τύπο «Ι» δυνάμει του άρθρου 44Γ
(1)με την οποία οι εφεσείοντες κλήθηκαν εντός 30 ημερών να εξοφλήσουν το ενυπόθηκο χρέος. Με την πιο πάνω ειδοποίηση, επισυνάφθηκε κατάσταση λογαριασμού αναφορικά με το ενυπόθηκο χρέος όπως καθορίζεται στο άρθρο 44Γ
(1). Σύμφωνα με το άρθρο 44Γ
(2), στην περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης που του επιδίδεται ως ανωτέρω, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να του επιδώσει δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση κατά τον τύπο ΙΑ, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό. Η εν λόγω ειδοποίηση θα πρέπει να επιδίδεται εντός περιόδου όχι μικρότερης των 30 ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Ο ενυπόθηκος οφειλέτης δυνάμει του άρθρου 44Γ
(3), εντός τριάντα
(30)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης ΙΑ, δύναται να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για τον παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης, επικαλούμενος τα πιο κάτω: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις· (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί· (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή· (δ) εκκρεμεί αγωγή ενώπιον Δικαστηρίου για την ειδοποίηση που προβλέπεται στο εδάφιο. Είναι σαφές από τα πιο πάνω ότι ο ενυπόθηκος οφειλέτης, δικαιούται να αμφισβητήσει την διαδικασία πώλησης που προβλέπει το μέρος VIA του Νόμου 9/1965, με έφεση του ενώπιον του Δικαστηρίου, μόνον μετά την επίδοση της ειδοποίησης ΙΑ, η οποία είναι αυτή που καθορίζει και την ημερομηνία πώλησης. Η αμφισβήτηση της διαδικασίας πώλησης, γίνεται δια μέσω αιτήματος για ακύρωση της ειδοποίησης ΙΑ για τους λόγους που το ίδιο το άρθρο 44(Γ) 3 καθορίζει. Το μέρος VIA του Νόμου 9/1965 δεν προβλέπει ακύρωση των προηγούμενων ειδοποιήσεων του τύπου Θ και Ι αλλά μόνον ακύρωση της ειδοποίησης ΙΑ. Δεν είναι τυχαίο ότι η προθεσμία των 30 ημερών για την καταχώρηση έφεσης, ξεκινά μόνον μετά από την επίδοση της ειδοποίησης ΙΑ. Ως εκ τούτου, δεν ευσταθεί το αίτημα των εφεσειόντων για παραμερισμό των ειδοποιήσεων υπό τύπο Θ και Ι αφού τέτοια εξουσία δεν παρέχεται στο Δικαστήριο από τον Νόμο. Εξ' άλλου όπως πολύ σωστά επισημάνθηκε, ακόμα και να παρεχόταν τέτοια ευχέρεια, το αίτημα για παραμερισμό των ειδοποιήσεων Θ και Ι, είναι εκπρόθεσμο αφού αυτές επιδόθηκαν στις 5.12.16 πέραν δηλαδή των 30 ημερών από την καταχώρηση της παρούσας στις 2.3.17. Αυτό που απομένει να εξεταστεί, είναι κατά πόσον δικαιολογείται ο παραμερισμός της ειδοποίησης ΙΑ που επιδόθηκε στου εφεσείοντες στις 2.2.17. Η επίδοση της ειδοποίησης ΙΑ, έγινε επειδή σύμφωνα με το υλικό που τέθηκε ενώπιον μου, οι εφεσείοντες δεν συμμορφώθηκαν με την απαίτηση της ειδοποίησης υπό τον τύπο «Ι» δυνάμει του άρθρου 44Γ
(1)για εξόφληση του ενυπόθηκου χρέους εντός 30 ημερών. Στο σημείο αυτό, θεωρώ σκόπιμο να εξετάσω την θέση της εφεσίβλητης ότι η εφεσείοντες δεν νομιμοποιούνται να ζητούν ακύρωση της διαδικασίας πώλησης αφού στα έγγραφα υποθήκης, έχουν ανέκκλητα καταστήσει την τράπεζα ως πληρεξούσιο αντιπρόσωπο τους για να πωλεί τα ενυπόθηκα ακίνητα με οποιονδήποτε τρόπο επιθυμεί και για οποιοδήποτε ποσό. Με όλο το σέβας δεν συμφωνώ με αυτή την θέση. Το δικαίωμα αμφισβήτησης της διαδικασίας πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων δυνάμει του μέρους VIA του Νόμου 9/1965, καθορίζεται στον ίδιο τον Νόμο και δεν μπορεί να επηρεαστεί από οιανδήποτε συμβατική ρήτρα. Εξ' άλλου, στην παρούσα περίπτωση δεν αναγράφεται ρητά στα έγγραφα υποθήκης, η αποποίηση του δικαιώματος που παρέχει ο Νόμος για αμφισβήτηση της διαδικασίας πώλησης. Η πρόνοια για πληρεξουσιότητα έχει να κάνει κατά την άποψη μου, περισσότερο με τα διαδικαστικά θέματα εκποίησης των υποθηκών και όχι με αποποίηση του αναφαίρετου δικαιώματος του ενυπόθηκου οφειλέτη να ζητήσει την ακύρωση της ειδοποίησης ΙΑ δυνάμει του άρθρου 44Γ
(3)του Νόμου 9/
  1. Πέραν τούτου, σε περίπτωση διαφορετικής ερμηνείας, διατηρώ σοβαρές αμφιβολίες κατά πόσον τέτοια συμβατική ρήτρα δεν θα πρέπει να θεωρηθεί ως καταχρηστική, στην περίπτωση που κριθεί ότι επηρεάζει δικαιώματα που παρέχονται από τον Νόμο. Το επόμενο ζήτημα που θα με απασχολήσει, είναι το γεγονός της δεύτερης ειδοποίησης ΙΑ που επιδόθηκε στους εφεσείοντες στις 17.3.17 και με την οποία, έχει αλλάξει ο χώρος στον οποίο θα γίνει ο πλειστηριασμός. Η εξέταση του εν λόγω θέματος σε αυτό το στάδιο, καθίσταται αναγκαία αφού στην περίπτωση που κριθεί ότι έχει ακυρωθεί με τον τρόπο αυτό η πρώτη ειδοποίηση ΙΑ, η παρούσα έφεση θα καταστεί άνευ αντικειμένου και θα απορριφθεί χωρίς να εξεταστεί κατά πόσον δικαιολογείται κατ' ουσίαν η έγκριση του αιτήματος παραμερισμού της. Το γεγονός της νέας ειδοποίησης ΙΑ που επιδόθηκε στις 17.3.17, είναι παραδεκτό και από τις δύο πλευρές. Παραδεκτό είναι και το γεγονός ότι η νέα ειδοποίηση, έχει επίσης εφεσιβληθεί με νέα αίτηση - έφεση που είναι ορισμένη για ακρόαση ενώπιον άλλου Δικαστή. Είναι νομίζω σαφές από τα πιο πάνω ότι η επίδοση νέας ειδοποίησης ΙΑ στις 17.3.17, έχει στην ουσία ακυρώσει την επίδικη στην παρούσα αίτηση ειδοποίηση ΙΑ που επιδόθηκε στις 2.2.
  2. Προσεκτική μελέτη του μέρους VIA του Νόμου 9/1965, καταδεικνύει ότι η αμφισβήτηση της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου, γίνεται δια μέσου της ακύρωσης με αίτηση - έφεση, της ειδοποίησης τύπου ΙΑ. Όχι τυχαία αφού μόνο με την ειδοποίηση ΙΑ, είναι που καθορίζεται σε τελικό στάδιο, ο χώρος και ο χρόνος της πώλησης. Από την στιγμή που η εφεσίβλητη τράπεζα επέδωσε στις 17.3.17 νέα ειδοποίηση ΙΑ στην οποία καθορίζεται διαφορετικός χώρος πώλησης, είναι εμφανές ότι η πρώτη ειδοποίηση ΙΑ που επιδόθηκε στις 2.2.17 δεν έχει καμία ισχύ αφού δεν καθορίζει την πώληση των επιδίκων ενυπόθηκων ακινήτων. Η πώληση των πιο πάνω ακινήτων, στηρίζεται πλέον στην νέα ειδοποίηση ΙΑ, που επιδόθηκε στις 17.3.
  3. Οι εφεσείοντες πολύ ορθά, εφεσίβαλαν την νέα ειδοποίηση που επιδόθηκε στις 17.3.17 αφού αυτή είναι που καθορίζει πλέον, τον τελικό χώρο και χρόνο στον οποίο θα γίνει ο πλειστηριασμός. Αυτό είναι λογικό αφού η υπό κρίση αρχική ειδοποίηση που επιδόθηκε στις 2.2.17, κατέστη μετά την επίδοση της νέας ειδοποίησης, άκυρη και χωρίς καμία νομική ισχύ. Ακόμα δηλαδή και αν οι εφεσείοντες δικαιωθούν στην παρούσα έφεση, ο πλειστηριασμός θα προχωρήσει αν δεν ακυρωθεί και η νέα ειδοποίηση ΙΑ, στην οποία επί της ουσίας στηρίζεται ο πλειστηριασμός. Συνεπακόλουθα, η παρούσα αίτηση είναι άνευ αντικειμένου επειδή επιδιώκει την ακύρωση της αρχικής ειδοποίησης που επιδόθηκε στις 2.2.17, η οποία όμως είναι χωρίς καμία νομική ισχύ και στην οποία δεν στηρίζεται πλέον ο επιδιωκόμενος πλειστηριασμός, των υπό κρίση ενυπόθηκων ακινήτων. Δεν συμφωνώ με το επιχείρημα της συνηγόρου για τους εφεσείοντες ότι με το πιο πάνω σκεπτικό, δίνεται η ευκαιρία στην εφεσίβλητη τράπεζα να τροποποιεί κατά το δοκούν τις ειδοποιήσεις ΙΑ και να αλλάζει συνεχώς τον χώρο του πλειστηριασμού. Η υποχρέωση του ενυπόθηκου δανειστή σύμφωνα με τον Νόμο, είναι να επιδώσει ειδοποίηση κατά τον τύπο ΙΑ, εντός περιόδου όχι μικρότερης των 30 ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου με πλειστηριασμό. Η περίοδος των 30 ημερών, σαφώς και καθορίζει αυστηρά χρονικά περιθώρια ώστε να μην ισχύει η θέση για την δυνατότητα επίδοσης πολλαπλών ειδοποιήσεων ΙΑ ώστε να μην γνωρίζει ο ενυπόθηκος οφειλέτης, ποια ειδοποίηση θα εφεσιβάλει. Ανεξαρτήτως τούτου, στην παρούσα περίπτωση δεν μπορεί να επιδοθεί νέα ειδοποίηση ΙΑ αφού ο πλειστηριασμός έχει καθοριστεί στις 12.6.
  4. Η τελευταία ημερομηνία που θα μπορούσε να επιδώσει η εφεσίβλητη ειδοποίηση ΙΑ, έληξε στις 12.5.17 με αποτέλεσμα να μην δικαιολογούνται οι φόβοι της συνηγόρου για επίδοση πολλαπλών ειδοποιήσεων κατά το δοκούν. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μου ότι η υπό κρίση ειδοποίηση που επιδόθηκε στις 2.2.17 έχει ακυρωθεί με την επίδοση της νέας ειδοποίησης στις 17.3.17, κρίνω ότι η παρούσα αίτηση - έφεση κατέστη άνευ αντικειμένου. Ως εκ τούτου δεν θεωρώ σκόπιμο να εξετάσω κατά πόσον δικαιολογείται, ο επί της ουσίας παραμερισμός της εν λόγω ειδοποίησης, δυνάμει των προνοιών του άρθρου 44Γ
(3)του Νόμου 9/1965. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η παρούσα αίτηση - έφεση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της εφεσίβλητης και εναντίον των εφεσειόντων ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. ............. Αλέξανδρος Α. Παναγιώτου Π.Ε.Δ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.