Cooresby Ltd κ.α. ν. Astroplus Limited κ.α., Αρ. Αίτησης: 377/2017, 14/6/2017

(1)Cooresby Ltd,

(2)Draegan Assets Ltd v.

(1)Astroplus Limited,

(2)Vybrant Business Ltd - και - Αναφορικά με την Αίτηση μεταξύ των:

1. Cooresby Ltd
2. Draegan Assets Ltd Αιτητριών και
3. Astroplus Limited κ.ά. Καθ΄ ων η Αίτηση --------------- Αίτηση ημερομηνίας 31 Μαΐου 2017 14 Ιουνίου,
4. Για τους Αιτητές: κ. Μεν. Κυπριανού μαζί με κα Χατζησωτηρίου Για τους Καθ΄ ων η Αίτηση 4, 5 και 6: κ. Α. Ερωτοκρίτου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Ex-Tempore) Την 2.6.17 το δικαστήριο κατόπιν μονομερούς αιτήσεως υπό των πιο πάνω εναγόντων εξέδωσε διάφορα διατάγματα, μεταξύ των οποίων τα υπ' αριθμό 8 και 9, με τα οποία σε συντομία διατάσσονταν οι καθ' ης η αίτηση 5 και 6, ως μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της καθ' ης η αίτηση 4 να καταχωρίσουν ένορκη δήλωση, εντός 5 ημερών από την επίδοση του διατάγματος, με την οποία να αποκαλύπτεται ο τελικός δικαιούχος και ιδιοκτήτης της καθ' ης η αίτηση
5. Την 13.6.17 που τα διατάγματα ήταν επιστρεπτέα καθώς και για επίδοση τα αιτούμενα 10- 14 εμφανίστηκαν δικηγόροι και έφεραν ένσταση τόσο για την συνέχιση της ισχύος των διαταγμάτων, όσο και για τα υπόλοιπα αιτούμενα διατάγματα. Η αίτηση όσο και τα εκδοθέντα διατάγματα ορίστηκαν για ακρόαση με οδηγίες του δικαστηρίου να καταχωρηθούν ενστάσεις εκ μέρους όλων των καθ΄ ων η αίτηση. Ο κ. Ερωτοκρίτου για τους καθ' ων η αίτηση 4, 5 και 6 ζήτησε να αγορεύσει αναφορικά με τα πιο πάνω εκδοθέντα διατάγματα. Ορίστηκε την 14.6.17 για αγορεύσεις. Παρέδωσε γραπτή αγόρευση και αγόρευσε και προφορικά. Κεντρικός άξονας της εισήγησης είναι ότι οι καθ΄ ων η αίτηση στερούνται του δικαιώματος να ακουστούν αφού προηγουμένως θα πρέπει να συμμορφωθούν. Ο κ. Κυπριανού έφερε ένσταση, προβάλλοντας τόσο δικονομικούς λόγους όσο και ουσίας. Έχω εξετάσει με προσοχή και έχω λάβει υπόψη μου όσα και οι δύο δικηγόροι ανέφεραν σε σχέση με το εγερθέν θέμα. Είχα επίσης την ευκαιρία να διαβάσω όσα εκτίθενται στη γραπτή αγόρευση του κ. Ερωτοκρίτου. Σύμφωνα με τη νομολογία το Άρθρο 32 του Νόμου 14/60 περιέχει το ουσιαστικό δίκαιο για τα προσωρινά διατάγματα, η δε δικονομία ρυθμίζεται από τον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 και τους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς (Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co Ltd

(2002)1 Α.Α.Δ 2015). Το καίριο ερώτημα που εγείρεται είναι αν ο ορθός δικονομικώς τρόπος για την αναστολή τροποποίησης των διαταγμάτων είναι δια της αγορεύσεως του δικηγόρου των καθ' ων η αίτηση, ζήτημα που ήγειρε και ο κ. Κυπριανού, με την έννοια ότι δεν υπάρχει ενώπιον του δικαστηρίου μαρτυρικό υλικό για να εξετάσει το αίτημα ή τα αιτήματα που ήγειρε ο κ. Ερωτοκρίτου. Η Δ.48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας σε συνδυασμό με το Αρ.9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6, παρέχουν το δικονομικό διαδικαστικό υπόβαθρο. Η μεν Δ.48, Θ.4 δίνει το δικαίωμα στον καθ' ου η αίτηση, αν προτίθεται να ενστεί, να καταχωρίσει δύο ημέρες πριν από την πρώτη εμφάνιση ενώπιον του δικαστηρίου ειδοποίηση για την πρόθεση της ένστασης του σύμφωνα με τον τύπο 47 υποστηριζόμενη από ένορκη δήλωση. Στην παρούσα υπόθεση δεν ενεργοποιήθηκε η πιο πάνω διαταγή από τους καθ' ων η αίτηση 4, 5 και 6. Βεβαίως ζητήθηκε και τους δόθηκε χρόνος για να καταχωρίσουν ένσταση. Παρόλα αυτά υπάρχει και άλλη δικονομική διέξοδος, αυτή της Δ.48, Θ.8

(4)σε συνδυασμό με τα άρθρα 32 και 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 που παρέπεμψε και ο κ. Ερωτοκρίτου. Με τη διαταγή αυτή παρέχεται η δυνατότητα σε οποιοδήποτε πρόσωπο που επηρεάζεται από το εκδοθέν μονομερώς διάταγμα να αποταθεί στο δικαστήριο με αίτηση δια κλήσεως για ακύρωση ή διαφοροποίηση του εκδοθέντος διατάγματος. Στη συνέχεια ο κ. Ερωτοκρίτου αγόρευσε επί διαφόρων θεμάτων ουσίας και εφ΄ όλης της ύλης, ήτοι, δικαιοδοσίας, κατεπείγοντος και προϋποθέσεων έκδοσης τέτοιας φύσης διαταγμάτων. Προκύπτει συνεπώς ότι χωρίς το αναγκαίο δικονομικό υπόβαθρο το δικαστήριο δεν έχει εξουσία να επιληφθεί του αιτήματος του κ. Ερωτοκρίτου. Έγινε αναφορά εκ μέρους του κ. Ερωτοκρίτου στην υπόθεση Penderhill Holdings Ltd v. Darya, ECLI:CY:AD:2014:A21, Πολ. Εφέσεις Αρ.319/11 και 320/11, ημερομηνίας 13.1.2014. Παρόλο, που για τους λόγους που έχουν αναφερθεί το αίτημα δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό, και συνεπώς η ανάλυση της πιο πάνω υπόθεσης ενέχει εκ των πραγμάτων ακαδημαϊκό χαρακτήρα, κατά την άποψη του δικαστηρίου τα σχόλια που έγιναν στην πιο πάνω υπόθεση Penderhill δεν έθεσαν κάποιο συγκεκριμένο και άκαμπτο απαγορευτικό κανόνα άσκησης της διακριτικής εξουσίας του δικαστηρίου προς έκδοση μονομερώς τέτοιας φύσεως διαταγμάτων, εξουσία που παρέχει στο δικαστήριο το Άρθρο 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου. Προστίθεται ότι τα σχόλια που έγιναν στην υπόθεση αυτή είχαν σχέση με τον χρόνο και την καθυστέρηση για ex parte ex θεραπείες. Προς αυτή δε ακριβώς την κατεύθυνση υπάρχει η ρηθείσα δικονομική διέξοδος της Δ.48, Θ.8

(4). Σχετική επίσης είναι η παραπομπή του κ. Κυπριανού στο σύγγραμμα Αρτέμη και Ερωτοκρίτου, Διατάγματα, σελ. 267. Με τις πιο πάνω σκέψεις το αίτημα απορρίπτεται. Τα έξοδα της σημερινής ημέρας θα είναι έξοδα στην πορεία και όχι σε βάρος των αιτητών. [Υπ.] Ν. Γιαπανάς, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Χ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο