Αναφορικά με την Εταιρεία G.Paraskevaides, Αρ. Γεν. Αίτησης: 432/11, 16/6/2017

(1966)Ltd, Θεοδοσίου 2 Λευκωσία Και Αναφορικά με τον Περί Εταιρειών Νόμο Κεφ.113, αρ. 209, 211(ε) 212(α) 212(γ), 213, 214, 333 Αίτηση ημερ. 10.3.2016 υπό των Κυριάκου Ανδρέου και Χριστίνας Παρασκευαΐδου για αντεξέταση ενόρκως δηλούντα Ημερομηνία: 16 Ιουνίου 2017 Για αιτητές: κος Κυριάκος Μιχαηλίδης Για καθ' ης η αίτηση: κος Γιώργος Μούντης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την κυρίως αίτηση τους ημ. 7.6.2011, οι αιτητές Κυριάκος Ανδρέου και Χριστίνα Παρασκευαΐδου, ζητούν την εκκαθάριση της εταιρείας G. Paraskevaides

(1966)Ltd λόγω αδυναμίας πληρωμής των χρεών της. Το αίτημα εδράζεται σε ισχυρισμό για χρέος που προκύπτει από επιταγές που οι αιτητές εξέδωσαν και παρέδωσαν προς την καθ' ης αίτηση εταιρεία για το ποσόν των €2.084.493,76. Η καθ' ης η αίτηση εταιρεία δεν καταχώρισε ένσταση αλλά αίτηση ημ. 21.9.2011 για παραμερισμό και διαγραφή της αίτησης εκκαθάρισης, αρνούμενη την ύπαρξη του πιο πάνω χρέους. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την εν λόγω αίτηση διαγραφής, η Λεώνη Παρασκευαΐδου Μαυρονικόλα απορρίπτει τους ισχυρισμούς για χρέος προς τους αιτητές. Αντιθέτως, ισχυρίζεται ότι οι υπό κρίση επιταγές εκδόθηκαν για χρέη των αιτητών και της εταιρείας τους προς τον Γ. Παρασκευαΐδη. Εξ' ου και πίστωσαν τον εν λόγω ποσόν στα βιβλία της εταιρίας τους, στον Γ. Παρασκευαΐδη. Παρόμοιους ισχυρισμούς προέβαλε η πιο πάνω ομνύουσα και σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση μετά από άδεια του Δικαστηρίου. Ακολούθησε η καταχώρηση της παρούσας αίτησης με την οποία οι αιτητές ζητούν την αντεξέταση της Λεώνης Παρασκευαΐδου αναφορικά με τους πιο πάνω ισχυρισμούς των ενόρκων δηλώσεων της που υποστηρίζουν την αίτηση παραμερισμού της διαδικασίας εκκαθάρισης. Επιζητείται μεταξύ άλλων, η αντεξέταση επί ισχυρισμών που αφορούν την έκδοση, παράδοση και εξαργύρωση συγκεκριμένων επιταγών, την έκδοση των σχετικών αποδείξεων καθώς και το είδος και ύψος του χρέους που κατ' ισχυρισμό είχαν οι αιτητές στον Γ. Παρασκευαΐδη. Επιδιώκεται επίσης, η αντεξέταση επί της οικονομικής κατάστασης της καθ' ης η αίτηση εταιρείας και ειδικότερα για ένα χρέος προς την Ελληνική Τράπεζα, το οποίον κατά τους αιτητές, εξόφλησε η εταιρεία τους. Επιζητείται περαιτέρω, η αντεξέταση για ισχυρισμούς της ομνύουσας επί της γενικότερης οικονομικής κατάστασης της καθ' ης η αίτηση καθώς και για επιβαρύνεις στην περιουσία της. Οι καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν ένσταση αρνούμενοι την έκδοση διατάγματος αντεξέτασης της Λεώνης Παρασκευαΐδου. Στους λόγους ένστασης, αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι η παρούσα γίνεται καταχρηστικά και με μεγάλη καθυστέρηση. Συγκεκριμένα, εντάσσεται στα πλαίσια εκστρατείας καταχώρησης διαφόρων αιτήσεων από τους αιτητές μετά την απόρριψη της πανομοιότυπης αίτησης εκκαθάρισης 433/2011 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Η παρούσα δεν θα βοηθήσει το Δικαστήριο να καταλήξει σε δίκαιη απόφαση, αλλά απλώς θα προκαλέσει ακόμη μεγαλύτερη καθυστέρηση στην εκδίκαση της αίτησης εκκαθάρισης. Επιπλέον, καταχωρήθηκε εκδικητικά μετά την έκδοση απόφασης από το Δικαστήριο στην αίτηση διαχείρισης 16/08 με την οποία ο συνήγορος των αιτητών, παύθηκε από διαχειριστής λόγω εσκεμμένης παράλειψης και/ή παραπτώματος. Αναφέρεται επίσης στους λόγους ένστασης ότι οι αιτητές έχουν ήδη καταχωρήσει συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις, θέτοντας τις θέσεις τους ενώπιον του Δικαστηρίου και απαντώντας σε όλους τους ισχυρισμούς των ενόρκων δηλώσεων των καθ' ων η αίτηση. Η επιλογή τους να απαντούν στους ισχυρισμούς της ένστασης με συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις, τους στερεί το δικαίωμα να ζητούν ταυτόχρονα και την αντεξέταση της ενόρκως δηλούσας στην ένσταση. Αναφέρεται τέλος στους λόγους ένστασης ότι δεν δικαιολογείται υπό τας περιστάσεις η αντεξέταση της ενόρκως δηλούσας Λεώνης Παρασκευαΐδου ούτε υπάρχει εκ μέρους των αιτητών επίκληση οποιωνδήποτε ειδικών περιστάσεων που να δικαιολογεί το αίτημα αντεξέτασης. Αντιθέτως, προκύπτει ότι οι αιτητές ουσιαστικά επιχειρούν την αλίευση μαρτυρίας (fishing of evidence) μέσω της αντεξέτασης της ενόρκως δηλούσας. Επιπλέον, η αντεξέταση δεν θα βοηθήσει το Δικαστήριο αφού στα πλαίσια της κυρίως αίτησης για διαγραφή της αίτησης εκκαθάρισης, αυτό που μπορεί να αποφασιστεί από το Δικαστήριο, είναι η ύπαρξη ή όχι εύλογης και γνήσιας αμφισβήτησης του χρέους. Αγορεύσεις Ο συνήγορος των αιτητών στην αγόρευση του, παρέπεμψε σε νομολογία αναφορικά με την εκκαθάριση εταιρειών αλλά και σε σχέση με την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου να διατάξει την αντεξέταση ενόρκως δηλούντα. Ο συνήγορος επεσήμανε ότι η αίτηση εκκαθάρισης βασίζεται πάνω σε ποσά που η καθ' ης η αίτηση δανείστηκε από τους αιτητές μέσω της έκδοσης επιταγών. Η ενόρκως δηλούσα στην αίτηση διαγραφής και παραμερισμού της αίτησης εκκαθάρισης με γενικόλογους και αόριστους ισχυρισμούς, προσπαθεί να πείσει ότι ο Γεώργιος Παρασκευαΐδης βοήθησε οικονομικά, δίνοντας χρήματα μέσω επιταγών. Όμως, κανένα στοιχείο δεν παρουσίασε στις ένορκες της δηλώσεις που να αποδεικνύει τους πιο πάνω ισχυρισμούς. Ούτε μπορούν να αμφισβητήσουν οι πιο πάνω ισχυρισμοί, δικογραφημένο χρέος της καθ' ης η αίτηση προς τους αιτητές. Ήταν η θέση του συνηγόρου ότι όταν το Δικαστήριο αντιπαραβάλει τους ισχυρισμούς που αναφέρονται στις ένορκες δηλώσεις της αίτησης διαγραφής θα αντιληφθεί ότι η αντεξέταση είναι αναγκαία. Όχι για να δικαστεί η ουσία της κυρίως αίτησης εκκαθάρισης αλλά για να καταδειχθεί ότι η καθ' ης η αίτηση εταιρεία δεν ήγειρε μια ουσιαστική και καλόπιστη αμφισβήτηση του χρέους που επικαλούνται οι αιτητές. Αναφορικά με τον ισχυρισμό για καθυστέρηση, ο συνήγορος ανέφερε ότι ο χρόνος υποβολής του αιτήματος δεν είναι παράγοντας καθοριστικής σημασίας. Όσον δε αφορά τον παραμερισμό παρόμοιας αίτησης για εκκαθάριση από το Επαρχιακό Δικαστήριο, ο συνήγορος ισχυρίστηκε ότι εκκρεμεί σχετική έφεση ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Εφεσιβλήθηκε επίσης, η απόφαση για αντικατάσταση του συνηγόρου από διαχειριστή της περιουσίας του Γιώργου Παρασκευαΐδη, στην οποία επιφυλάχθηκε απόφαση από το Ανώτατο Δικαστήριο. Ο συνήγορος, αρνήθηκε στη συνέχεια τους ισχυρισμούς για προσπάθεια αλίευσης μαρτυρίας και αντιστροφής του βάρους απόδειξης. Αντιθέτως, ισχυρίζεται ότι είναι η καθ' ης η αίτηση εταιρεία που πρέπει να αποδείξει ότι αμφισβητεί το χρέος για καλόπιστο και ουσιαστικό λόγο. Ήταν ως εκ τούτου η θέση του συνηγόρου ότι η αντεξέταση θα βοηθήσει το Δικαστήριο να αποφασίσει αν υπάρχει αμφισβήτηση του χρέους, διαφορετικά θα πρέπει να απορριφθεί η αίτηση διαγραφής. Με την αντεξέταση θα διευκρινιστούν κατά τον συνήγορο, ορισμένοι ισχυρισμοί που αόριστα προβάλλονται στις ενόρκους δηλώσεις της αίτησης διαγραφής. Τα αμφισβητούμενα αυτά γεγονότα, επιβάλλεται να διευκρινιστούν για σκοπούς σωστής απονομής της δικαιοσύνης. Από την άλλη, ο συνήγορος της καθ' ης η αίτηση στην δική του αγόρευση, επανέλαβε όλους τους λόγους ένστασης για τους οποίους δεν θα πρέπει να εκδοθεί διάταγμα αντεξέτασης. Στη συνέχεια, με παραπομπή στα γεγονότα της υπόθεσης, επανέλαβε τον ισχυρισμό για εσκεμμένη καθυστέρηση στην εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης αφού όπως είπε υπήρχε ετοιμότητα και από τις δύο πλευρές να προχωρήσουν σε ακρόαση. Παρά ταύτα, η πλευρά των αιτητών ξεκίνησε την καταχώρηση διαφόρων ενδιάμεσων αιτήσεων με σκοπό την καθυστέρηση της εκδίκασης της κυρίως αίτησης. Είναι σημαντικό το γεγονός κατά τον συνήγορο ότι η παρούσα αίτηση αντεξέτασης καταχωρήθηκε αμέσως μετά την έκδοση της δικαστικής απόφασης στα πλαίσια της διαχείρισης με αρ. 16/2008, με την οποία ο συνήγορος των αιτητών παύθηκε από τη θέση του διαχειριστή λόγω σύγκρουσης συμφερόντων και εσκεμμένης παράλειψης και/ή παραπτώματος. Με παραπομπή σε νομολογία, ο συνήγορος ισχυρίστηκε ότι η αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην υποβολή αιτήματος δεν δικαιολογεί την παροχή δικαστικής θεραπείας. Στην παρούσα περίπτωση, η αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην υποβολή αιτήματος αντεξέτασης συνιστά κακοπιστία και κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας που δικαιολογεί την απόρριψη του αιτήματος χωρίς καν το Δικαστήριο να εξετάσει την ουσία του αιτήματος. Αλλά και επί της ουσίας δεν δικαιολογείται σύμφωνα με τον συνήγορο, η έγκριση του αιτήματος αντεξέτασης. Έχει ήδη δοθεί άδεια στους αιτητές για καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων, οι οποίες σκοπό είχαν κατά τους ιδίους να διασαφηνίσουν συγκεκριμένα ζητήματα που θέτει η ενόρκως δηλούσα Λεώνη Παρασκευαΐδου στην αίτηση διαγραφής. Δεν μπορούν ως εκ τούτου οι αιτητές να αιτούνται ταυτόχρονα και την αντεξέταση της ενόρκως δηλούσας για τον ίδιο σκοπό, ήτοι την αποσαφήνιση των ίδιων ζητημάτων. Στη συνέχεια με παραπομπή στη Δ.39 Θ.1, ο συνήγορος εισηγήθηκε ότι δεν έχουν αποδειχθεί εξαιρετικές περιστάσεις και/ή λόγος που να δικαιολογεί το αίτημα αντεξέτασης. Στην προκειμένη περίπτωση, που αφορά αίτημα για διαγραφή και παραμερισμό αίτησης εκκαθάρισης, το Δικαστήριο κατά τον συνήγορο δεν έχει τη δυνατότητα και δικαιοδοσία να εξετάσει σε βάθος τους εκατέρωθεν ισχυρισμούς και να προβεί σε ευρήματα γεγονότων. Εκείνο που καλείται να πράξει, είναι με βάση την ενώπιον του μαρτυρία να αποφασίσει κατά πόσο υπάρχει εύλογη και/ή γνήσια αμφισβήτηση του ισχυριζόμενου χρέους. Το βάρος που έχουν οι αιτητές σε αίτηση παραμερισμού όπως η παρούσα, είναι να δείξουν ότι υπάρχει τουλάχιστον γνήσιο θέμα προς συζήτηση (genuine triable issue). Είναι νομολογημένο κατά τον συνήγορο ότι εκεί που εύλογα αμφισβητείται το κατ' ισχυρισμόν οφειλόμενο ποσόν, η ενδεδειγμένη διαδικασία για σκοπούς εξακρίβωσης της οφειλής δεν είναι η αίτηση εκκαθάρισης, αλλά η πολιτική αγωγή. Επομένως, η αίτηση εκκαθάρισης δεν πρέπει να χρησιμοποιείται καταχρηστικά ως μοχλός πίεσης σε εταιρεία για να καταβάλλει χρήματα, τα οποία αμφισβητεί ότι οφείλονται. Ως εκ τούτου ήταν η θέση του συνηγόρου ότι το Δικαστήριο δεν αναμένεται στα πλαίσια της αίτησης διαγραφής να υπεισέλθει στην ουσία της υπεράσπισης που προβάλλει η εταιρεία. Αρκεί να διαπιστώσει ότι υφίσταται καλόπιστη και ουσιαστική υπεράσπιση ώστε να απορρίψει την αίτηση. Σ' αυτή την περίπτωση, νέα αίτηση εκκαθάρισης δικαιολογείται μόνον μετά την επιτυχή έκβασης της σχετικής αγωγής εναντίον της εταιρείας. Στην παρούσα περίπτωση κατά τον συνήγορο, η εταιρεία με την αίτηση για διαγραφή του αιτήματος εκκαθάρισης, έχει ξεκάθαρα προβάλει ισχυρισμούς που αποδεικνύουν γνήσια αμφισβήτηση του χρέους που επικαλούνται οι αιτητές. Επομένως, τυχόν άδεια αντεξέτασης της ενόρκως δηλούσας σε ζητήματα για τα οποία υπάρχει αμφισβήτηση του χρέους, στην ουσία θα μετατρέψει την αίτηση διαγραφής σε κυρίως Δίκη με εμβέλεια πολύ μεγαλύτερη από αυτήν που επιτρέπεται σε αιτήσεις όπως η παρούσα. Το πιο πάνω γεγονός, αποδεικνύεται κατά τον συνήγορο και από τη φύση των θεμάτων για τα οποία ζητείται η αντεξέταση. Επιζητείται συγκεκριμένα, η προσκόμιση μαρτυρίας που να δικαιολογεί τους ισχυρισμούς των αιτητών για τη βασιμότητα του κατ' ισχυρισμό χρέους. Ήταν τέλος η θέση του συνηγόρου ότι υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου ικανοποιητική και επαρκής μαρτυρία, δυνάμει της οποίας μπορεί να αποφασιστεί η αίτηση παραμερισμού και ως εκ τούτου η αντεξέταση επί των ζητημάτων που επιδιώκουν οι αιτητές δεν θα εξυπηρετήσει οποιονδήποτε σκοπό. Νομική πτυχή Πιστωτής εταιρείας του οποίου το χρέος κατέστη πληρωτέο και που δεν μπορεί να εξασφαλίσει πληρωμή, δικαιούται αυτοδικαίως (ex debito justitiae) να ζητήσει διάταγμα εκκαθάρισης της εταιρείας έστω και αν αυτή βρίσκεται κάτω από εκούσια εκκαθάριση (βλ. Γ. Κακογιάννη Κυπριακό Εταιρικό Δίκαιο, Λεμεσός 2001, σελ. 164). Στην υπόθεση Δημήτρης Αυξεντίου & Υιός (Γεωργικά Μηχανήματα) Λτδ ν. Hellenic Bank Public Co Ltd ECLI:CY:AD:2014:A877, Πολ. Έφεση 368/2009 ημ. 20.11.2014, λέχθηκε ότι η χρήση της λέξεως «διάλυση εταιρείας» δεν είναι ορθή. Οι πρόνοιες στις οποίες στηρίζεται η αίτηση αυτής της φύσης, αφορούν καθαρά αίτημα για εκκαθάριση (Liquidation) και όχι διάλυση (Dissolution) που συναντάται στο άρθρο 260 του Νόμου και που ασφαλώς αφορά την διαδικασία διάλυσης που έπεται της διαδικασίας εκκαθάρισης. Το δικαίωμα πιστωτή να ζητήσει διάταγμα εκκαθάρισης εταιρείας, δίδεται από το άρθρο 211 (ε) του Κεφ. 113, στο οποίο ορίζεται ότι εταιρεία μπορεί να εκκαθαριστεί αν είναι ανίκανη να εξοφλήσει τα χρέη της. Ορισμένα τεκμήρια ανικανότητας καθορίζονται στο άρθρο 212, μεταξύ των οποίων είναι και η περίπτωση όπου η εταιρεία παραλείπει να πληρώσει το χρέος της, μετά την παρέλευση τριών εβδομάδων από την ιδιόχειρη αξίωση πληρωμής προς αυτή από τον πιστωτή (βλ. άρθρο 212 (α) του Κεφ.113). Σε σχέση με την ακολουθούμενη ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία, σχετική είναι η υπόθεση Κασπαρής

(2013)1(Γ) Α.Α.Δ 2476. Λέχθηκε ότι εταιρικές αιτήσεις όπως η αίτηση εκκαθάρισης εταιρείας, εκδικάζονται κατά κανόνα στην βάση των γεγονότων που στηρίζουν την αίτηση και ένσταση αντίστοιχα όπως πιστοποιούνται από τις ένορκες δηλώσεις που τις συνοδεύουν εκτός αν προβλέπεται διαφορετικά στους Περί Εταιρειών Κανονισμούς. Έγινε περαιτέρω παραπομπή στο πιο κάτω απόσπασμα από το σύγγραμμα Pennigton's Company Law, 4η έκδοση, σελ. 698: «The hearing of a winding up petition is held in open court by one of the judges of the Companies Court. The evidence on the hearing consists of the affidavits filed in support of and against the petition, unless the court permits testimony to be given orally. The affidavit verifying the petition is prima facie proof of the facts alleged by it and suffices to prove the petitioner´s case unless there are affidavits filed in opposition.» Η υπό κρίση αίτηση εκκαθάρισης, στηρίζεται στο άρθρο 212 (α) του Κεφ. 113 όπου προβάλλεται ισχυρισμός για παράλειψη της εταιρείας να πληρώσει το χρέος της, με την παρέλευση τριών εβδομάδων από την ιδιόχειρη αξίωση πληρωμής προς αυτή. Αντί ενστάσεως, η εταιρεία επέλεξε να καταχωρήσει αίτηση παραμερισμού της διαδικασίας εκκαθάρισης, αμφισβητώντας στην ουσία το χρέος που επικαλούνται οι αιτητές. Ορθά κατά την άποψη μου, γιατί είναι νομολογημένο ότι σε περίπτωση γνήσιας αμφισβήτησης της οφειλής, η εταιρεία δικαιωματικά μπορεί να ζητήσει παραμερισμό και διαγραφή της αίτησης εκκαθάρισης που καταχωρήθηκε εναντίον της. Σχετική είναι η υπόθεση Stonegate Securities Ltd v. Gregory

(1980)1 All E.R. 241 στην οποία λέχθηκαν τα εξής: «Since there was a bona fide dispute whether the money was presently due from the company to the defendant and there was evidence that the defendant was nonetheless threatening to present a petition on the basis that it was so due, the company was entitled as of right to an injunction restraining the defendant from presenting a petition for the winding up of the company on that basis.» Είναι περαιτέρω νομολογημένο ότι όταν εύλογα αμφισβητείται το κατ' ισχυρισμό οφειλόμενο ποσό, τότε η ενδεδειγμένη διαδικασία για σκοπούς εξακρίβωσης της οφειλής δεν μπορεί να είναι η αίτηση εκκαθάρισης αλλά το ζήτημα αυτό θα πρέπει να αποφασίζεται και επιλύεται στα πλαίσια πολιτικής αγωγής (βλ. Stonegate ανωτέρω & Mann v. Goldstein

(1968)1 WLR 1091, 1098-1099). Λέχθηκαν συγκεκριμένα τα εξής στην σελ 249 της υπόθεσης Stonegate (ανωτέρω): « The hole of the doctrine of this part of the law is based on the view that winding -up proceedings are not suitable proceedings in which to determine a genuine dispute about whether the company does or does not owe the sum in question; and equally I think it must be true that winding -up proceedings are not suitable proceedings in which to determine whether that liability is an immediate liability or only a prospective or contingent liability. It might be that in some case the point was so simple and straightforward that the winding - up court might be able to deal with it, but I feel certain that it cannot be right to say that, in the case there is a dispute of that nature, the only course which the court to which application is made to restrain presentation of the petition can follow is to leave to the Companies Court to resolve all the issues between the parties.» Επιπλέον, στην υπόθεση Charles Forte Investments Ltd v. Amanda

(1964)Ch.240, η αίτηση εκκαθάρισης θεωρήθηκε εσφαλμένη λόγω του ότι υπήρχαν πιο κατάλληλα δικαστικά μέτρα για να αποφασιστεί η ύπαρξη χρέους όπως πχ η καταχώρηση αγωγής. Σχετικό είναι και το ακόλουθο απόσπασμα από το σύγγραμμα Pennigton's Company Law 4η έκδοση, σελ.679: « If a creditor has reason to expect that the company will raise a plausible defence to his claim, his best course is to sue the company by action and to present a winding up petition when he has obtained judgment against it. The company will then be estopped by the judgment from disputing the petitioner's claim on its merits. » Είναι ξεκάθαρο από τα πιο πάνω ότι η αίτηση παραμερισμού διαδικασίας εκκαθάρισης δεν προσφέρεται για επίλυση της ουσίας της διαφοράς στην περίπτωση που υπάρχει εύλογη αμφισβήτηση του κατ' ισχυρισμό οφειλομένου ποσού. Είναι αρκετό για την εταιρεία να υποδείξει μέσα από την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση παραμερισμού, τέτοια γεγονότα που να καταδεικνύουν ότι υπάρχει εύλογη αμφισβήτηση του χρέους. Σε αυτή την περίπτωση, η αίτηση εκκαθάρισης παραμερίζεται, ο δε πιστωτής μπορεί να επανέλθει με νέα αίτηση εκκαθάρισης, μόνον μετά από την έκδοση απόφασης υπέρ του, στα πλαίσια πολιτικής αγωγής. Το Δικαστήριο όμως σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αποφασίσει στα πλαίσια αίτησης εκκαθάρισης εταιρείας κατά πόσον επί της ουσίας, οφείλεται ή όχι το κατ' ισχυρισμό χρέος από την στιγμή που η εταιρεία καταδεικνύει εύλογη αμφισβήτηση του χρέους ή γνήσιο θέμα προς συζήτηση (genuine triable issue). Το Δικαστήριο στην εκδίκαση της αίτησης παραμερισμού της διαδικασίας εκκαθάρισης, εφαρμόζει τους Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας. Σχετική είναι η υπόθεση K.M.C Motors v. Jorephanco Trading and Constructing Company

(1984)1 C.L.R 390 όπου όπως και στην παρούσα υπόθεση, μετά την επίδοση αίτησης για εκκαθάριση εταιρείας, υποβλήθηκε αίτηση για παραμερισμό της διαδικασίας εκκαθάρισης. Αποφασίστηκε ότι με βάση τον κανονισμό 92 των Περί Εταιρειών (Εκκαθαρίσεις) Κανονισμών 1933 όπου δεν υπάρχει σχετική πρόνοια τότε οι Περί Πολιτικής Δικονομίας Κανονισμοί τυγχάνουν εφαρμογής. Υπενθυμίζεται εδώ και η υπόθεση Κασπαρής (ανωτέρω), σύμφωνα με τη οποία, οι εταιρικές αιτήσεις όπως η παρούσα εκδικάζονται στην βάση των εκατέρωθεν ενόρκων δηλώσεων. Το Δικαστήριο όμως διατηρεί την ευχέρεια να διατάξει την αντεξέταση ενόρκως δηλούντα δυνάμει της Δ.39 Θ.1 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, όπου οι ανάγκες της υπόθεσης το επιβάλλουν. Η Δ.39 Θ.1 που καθορίζει την εξουσία του Δικαστηρίου να επιτρέψει την αντεξέταση ενόρκως δηλούντα, έχει ως εξής: « Upon an application evidence may be given by affidavit; but the Court or a Judge may, on the request of either party, order the attendance of the deponent for cross-examination » Η έγκριση αιτήματος αντεξέτασης εναπόκειται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (βλ. Annual Practice 1958 p.865, Halbury's Laws of England 3rd ed. Vol 21 p 418,419 para 878 και Μήλου κα.

(2008)1 Α.Α.Δ 280). Στο Halsbury's Laws of England (ανωτέρω), κάτω από τον τίτλο «Discretionary power of Court as to evidence» αναφέρονται τα εξής: «The Court has discretionary power of acting upon such evidence as may be before it at the time, and will not allow a motion to stand over in order to enable a party to examine a witness viva voce, if it considers that the application is made in order to create delay or that there is sufficient evidence before it to enable it to deal with the motion.». Επίσης, στο Annual Practice 1956 (ανωτέρω), όπου συναντάται αντίστοιχη πρόνοια με τη δική μας, τονίζεται στη σελ. 677 ότι δεν υπάρχει υποχρέωση του Δικαστηρίου στην έκδοση τέτοιου διατάγματος. Είναι πάντοτε θέμα διακριτικής ευχέρειας, λαμβάνοντας υπόψη τους λόγους για τους οποίους ζητείται. Στην υπόθεση Μήλου (ανωτέρω), εξετάστηκε θέμα απόρριψης αιτήματος αντεξέτασης με βάση τη Δ.39, Θ.

1. Λέχθηκαν συγκεκριμένα τα εξής: «Δεν έχει αμφισβητηθεί, και ορθά, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να μην εκδώσει το διάταγμα για αντεξέταση παρά τη σύμφωνη προς τούτο γνώμη και του ιδίου του καθ' ου η στην αίτηση, με δεδομένο ότι η αίτηση στηριζόταν στη Δ.39, Θ.1 η οποία και παρέχει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να εγκρίνει ή να απορρίψει την αίτηση ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της.». Είναι ως εκ τούτου ξεκάθαρο από τα πιο πάνω ότι η έγκριση αιτήματος για αντεξέταση επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία ασκείται αφού εξεταστούν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της υπόθεσης. Βασικό κριτήριο είναι οι λόγοι για τους οποίους ζητείται η αντεξέταση που θα πρέπει να σχετίζονται κατά την κρίση μου, με τις ανάγκες της υπό κρίση διαδικασίας. Με αυτή την έννοια δεν παρέχεται ευχέρεια για έγκριση αιτήματος αντεξέτασης, το οποίο δεν σχετίζεται αυστηρά με τις προϋποθέσεις εξέτασης του αιτήματος στην κυρίως αίτηση. Συμπεράσματα Έχοντας προδιαγράψει την νομική πτυχή της υπόθεσης θα προχωρήσω στην εξέταση του κατά πόσον ενδείκνυται υπό τας περιστάσεις, η έγκριση του αιτήματος αντεξέτασης στην παρούσα αίτηση παραμερισμού και διαγραφής της αίτησης εκκαθάρισης. Έχω μελετήσει με μεγάλη προσοχή τους ισχυρισμούς των διαδίκων όπως εμφαίνονται στις εκατέρωθεν ένορκες δηλώσεις τους. Έχω επίσης μελετήσει, τα σημεία επί των οποίων οι αιτητές επιθυμούν να αντεξετάσουν την ομνύουσα Λεώνη Παρασκευαΐδου. Χωρίς να αποφασίζω στο στάδιο αυτό αν έχει καταδειχθεί από την εταιρεία εύλογη αμφισβήτηση του κατ' ισχυρισμό χρέους προς τους αιτητές, κρίνω ότι υπάρχει επαρκές υλικό ενώπιον του Δικαστηρίου ώστε να είναι σε θέση να αποφασίσει επί του κρίσιμου αυτού θέματος. Το υλικό αυτό παρατίθεται στις εμπεριστατωμένες ένορκες δηλώσεις των διαδίκων, στην βάση των οποίων θα κριθεί κατά πόσον έχει καταδειχθεί ή όχι εύλογη αμφισβήτηση του κατ' ισχυρισμό χρέους Υπό τας περιστάσεις, η αντεξέταση της ενόρκως δηλούσας Λεώνης Παρασκευαΐδου τίποτε δεν θα προσφέρει στην διερεύνηση του κύριο επίδικου ζητήματος, ήτοι κατά πόσον έχει καταδειχθεί εύλογη αμφισβήτηση του χρέους. Το θέμα αυτό, μπορεί με ευχέρεια να αποφασιστεί από τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων, στις οποίες γίνεται εκτενής αναφορά των εκατέρωθεν εκδοχών τους ως προς τα γεγονότα της υπόθεσης. Αντιθέτως, έγκριση του αιτήματος αντεξέτασης θα οδηγήσει στην εκδίκαση της ουσίας της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων ως προς την εγκυρότητα του κατ' ισχυρισμό χρέους, κάτι που δεν επιτρέπεται στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, σύμφωνα με την προαναφερθείσα νομολογία. Σημειώνεται δε ότι οι αιτητές, επιδιώκουν να αντεξετάσουν την ομνύουσα όχι μόνο ως προς τις λεπτομέρειες της έκδοσης και εξαργύρωσης των επίδικων επιταγών αλλά και για την εν γένει οικονομική κατάσταση της εταιρείας και για κατ' ισχυρισμό χρέη προς τρίτους, κάτι που ξεφεύγει εντελώς από τα πλαίσια εκδίκασης της αίτησης παραμερισμού. Ήταν περαιτέρω η θέση του συνηγόρου για τους αιτητές ότι οι ισχυρισμοί αμφισβήτησης του χρέους από την ομνύουσα, είναι αόριστοι και γι' αυτό δικαιολογείται η αντεξέταση της, στην αίτηση παραμερισμού. Αντιθέτως, αν έτσι είναι τα πράγματα δεν υπάρχει κατά την κρίση μου κανένας λόγος αντεξέτασης αφού ο συνήγορος θα μπορεί ευχερώς να ισχυριστεί στην αγόρευση του ότι η εταιρεία δεν απέσεισε το βάρος να καταδείξει εύλογη αμφισβήτηση του χρέους. Όμως με την αίτηση αντεξέτασης όπως επιδιώκεται, είναι σαφές ότι το Δικαστήριο θα εμπλακεί ανεπίτρεπτα και χωρίς λόγο σε μια αχρείαστη διαδικασία έξω από την εμβέλεια εκδίκασης της αίτησης παραμερισμού. Τελική κατάληξη μου είναι ότι η αιτούμενη αντεξέταση δεν θα προσθέσει τίποτα στην εκδίκαση της κυρίως αίτησης παραμερισμού της διαδικασίας εκκαθάρισης. Στην παρούσα περίπτωση, όχι μόνο δεν αποδείχθηκε καλός λόγος για να δοθεί άδεια αντεξέτασης άλλα έχω την άποψη ότι έγκριση του αιτήματος θα έχει ως αποτέλεσμα τον εκτροχιασμό της υπόθεσης και την καθυστέρηση στην εκδίκαση της κυρίως αίτησης παραμερισμού, στην οποία το ζήτημα του κατά πόσον έχει καταδειχθεί εύλογη αμφισβήτηση του χρέους μπορεί σαφώς να εξαχθεί από τις εκατέρωθεν εμπεριστατωμένες ένορκες δηλώσεις. Η αίτηση όμως θα πρέπει να απορριφθεί και για ένα επιπρόσθετο λόγο που έχει σχέση με την μεγάλη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση προώθησης του αιτήματος αντεξέτασης. Η αίτηση παραμερισμού με την αρχική ένορκη δήλωση που την συνοδεύει, καταχωρήθηκε στις 12.9.
2. Η συμπληρωματική ένορκη δήλωση επί της οποίας επίσης ζητείται αντεξέταση, καταχωρήθηκε στις 6.11.
3. Τα επίδικα λοιπόν θέματα της αίτησης παραμερισμού, διευκρινίστηκαν από τον Νοέμβριο του
4. Το ίδιο και η όποια ανάγκη αντεξέτασης της ομνύουσας Λεώνης Παρασκευαΐδου. Η παρούσα αίτηση για αντεξέταση καταχωρήθηκε όμως αρκετά χρόνια μετά στις 10.3.2016 χωρίς να δοθεί κάποια επαρκής δικαιολογία για την μεγάλη αυτή καθυστέρηση. Αποτέλεσμα ήταν, ο εκτροχιασμός της διαδικασίας και η περαιτέρω καθυστέρηση ακρόασης της κυρίως αίτησης, η οποία ήταν έτοιμη για εκδίκαση. Είναι δε νομολογημένο ότι η καθυστέρηση προώθησης δικαστικής διαδικασίας, συνιστά από μόνη της και υπό συγκεκριμένες περιστάσεις, λόγο για απόρριψη του αιτήματος (βλ. μεταξύ άλλων Πελετιές ν. Ataya

(1990)1 ΑΑΔ 535). Συνοψίζοντας τα πιο πάνω, κρίνω ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί για τους εξής λόγους: • Η αντεξέταση δεν θα βοηθήσει στην επίλυση του κύριου επίδικου θέματος, ήτοι του κατά πόσον η εταιρεία έχει προβάλει με τις ένορκες της δηλώσεις, εύλογη αμφισβήτηση του χρέους που επικαλούνται οι αιτητές. Αντιθέτως, θα περιπλέξει την διαδικασία σε αχρείαστα ζητήματα μαρτυρίας ως προς το κατά πόσον επί της ουσίας, οφείλεται ή όχι το κατ' ισχυρισμό χρέος. • Οι αιτητές καθυστέρησαν αδικαιολόγητα να προβούν στην προώθηση του αιτήματος αντεξέτασης, με αποτέλεσμα τον εκτροχιασμό της υπόθεσης και την περαιτέρω καθυστέρηση εκδίκασης της κυρίως αίτησης παραμερισμού. Ενόψει όλων των πιο πάνω, η παρούσα αίτηση για αντεξέταση της Λεώνης Παρασκευαΐδου, ομνύουσας στις ένορκες δηλώσεις στην αίτηση παραμερισμού της διαδικασίας εκκαθάρισης, απορρίπτεται με έξοδα εναντίον των αιτητών και υπέρ της καθ' ης η αίτηση εταιρείας ως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Τα πιο πάνω έξοδα να πληρωθούν στο τέλος της εκδίκασης της κυρίως αίτησης ημ. 21.9.11 για παραμερισμό και διαγραφή της αίτησης εκκαθάρισης. ............. Αλέξανδρος Α. Παναγιώτου Π.Ε.Δ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο