Τραπέζης Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Χρύσανθος Χρυσάνθου κ.α., Αρ. Αγωγής: 2396/16, 19/6/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2017:A144 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2396/16 Μεταξύ: Τραπέζης Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Εναγόντων και
- Χρύσανθος Χρυσάνθου
- Ηρακλής Παπαχρίστου
- C. Chrysanthou Architectural Services Ltd Εναγομένων -------------- Αίτηση ημερ. 11.11.16 για παράταση χρόνου --------------- 19 Ιουνίου 2017 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές: κα Γ. Στυλιανού Για τους Καθ΄ ων η Αίτηση: κα Στ. Σαββάκη ------------ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα Αίτηση οι Αιτητές ζητούν από το Δικαστήριο: «(Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να παρατείνει τον χρόνο καταχώρησης της Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση των εναγόντων, δια 7 (επτά) ημέρες από την ημερομηνία εκδόσεως του παρόντος Διατάγματος και/ή για οιονδήποτε έτερον εύλογο διάστημα που το Δικαστήριο ήθελε καθορίσει.» Η αίτηση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.21, Δ.48, Θ.9(Ι), Δ.57.θ.2 και Δ.64 όπως και στις συμφυείς εξουσίες, διακριτική ευχέρεια και την πρακτική του Δικαστηρίου. Ως προς τα γεγονότα η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Παναγιώτας Στυλιανού δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Εναγόντων. Για την παράλειψη των Εναγόντων να καταχωρήσουν απάντηση λέγει στην ένορκη δήλωση ότι «εκ παραδρομής και/ή εκ λάθους δεν εσημειώθει στο φάκελο μας με αποτέλεσμα οι Ενάγοντες να προβούν στην καταχώρηση αίτησης τροποποίησης του κλητηρίου εντάλματος λόγω τυπογραφικού λάθους στον τίτλο της αγωγής, παραλείποντας επίσης να καταχωρήσουν απάντηση στην υπεράσπιση των Εναγομένων και στην πορεία αίτηση για οδηγίες βάσει των τροποποιημένων διατάξεων της Δ.30 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών.» Στη δε παράγραφο 3 λέγει ότι «λόγω του μεγάλου όγκου φακέλων που έχουμε στο γραφείο μας και/ή του αυξημένου φόρτου εργασίας δεν κατέστη δυνατή η έγκαιρη ενημέρωση του φακέλου μας και ως εκ τούτου δεν καταχωρήθηκε έγκαιρα το δικόγραφο της απάντησης στην Υπεράσπιση.» Το εν λόγω δικόγραφο έχει ήδη ετοιμαστεί και μπορεί να καταχωρηθεί μέσα σε 7 μέρες από της έκδοσης του διατάγματος. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση καταχώρησαν ένσταση στην πιο πάνω αίτηση την οποία βάσισαν μεταξύ άλλων στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.19, θ.2, Δ.21, Δ.26, Δ.48, θ1-4, 9, Δ.30, Δ.
- Επίσης απαριθμεί 8 λόγους ένστασης κάτω από τους οποίους ισχυρίζεται ότι η αίτηση είναι αντίθετη με τους διαδικαστικούς Κανονισμούς, ότι πλήττει το θεμέλιο της απονομής της δικαιοσύνης, ότι είναι εναντίον των συμφερόντων των Εναγομένων, υπονομεύει τις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης, ότι οι Ενάγοντες επέδειξαν αδιαφορία στην προώθηση της υπόθεσής τους, η αίτηση αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και ότι τυχόν έγκριση του αιτουμένου διατάγματος ισοδυναμεί με παραβίαση των συνταγματικών δικαιωμάτων των Εναγομένων για σύντομη δίκη. Η ένσταση υποστηρίζεται ως προς τα γεγονότα από ένορκη δήλωση της Βάσως Γεωργίου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο της δικηγόρου των Εναγομένων. Η Διαταγή 21 Θ.14
(1)των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας προνοεί: «14.
(1)΄Οπου ο Ενάγοντας επιθυμεί να παραδώσει απάντηση θα πρέπει να καταχωρήσει και παραδώσει αυτή εντός 7 ημερών από την παράδοση της Υπεράσπισης.» Η Διαταγή 57 θ.2 προνοεί ότι το Δικαστήριο ή ο Δικαστής κέκτηται εξουσίας να επεκτείνει ή να μειώσει το χρόνο που καθορίζεται από τους θεσμούς αυτούς δηλαδή της Πολιτικής Δικονομίας ή που ορίζεται από οποιοδήποτε διάταγμα που επεκτείνει το χρόνο για να γίνει οποιαδήποτε ενέργεια ή για να ληφθεί οποιοδήποτε δικονομικό διάβημα με τέτοιους όρους ή χωρίς, ως το δίκαιο της περίπτωσης απαιτεί, και οποιαδήποτε τέτοια επέκταση χρόνου δύναται να διαταχθεί παρά το ότι η αίτηση για το σκοπό αυτό δεν υποβάλλεται, παρά μόνο μετά την εκπνοή του καθοριζόμενου και επιτρεπόμενου χρόνου. Στην απόφαση Κωμοδρόμου Κυριακή Γεωργίου και άλλος ν. Χριστάκη Μιχαήλ Αλεξάνδρου
(2012)1 ΑΑΔ 125 το Ανώτατο είπε: «Οι υπό των θεσμών τασσόμενες προθεσμίες συναρτώνται, σύμφωνα με τη νομολογία, άμεσα και καθοριστικά με το δημόσιο συμφέρον για την τελεσιδικία και συνακόλουθα με τα εκατέρωθεν δικαιώματα των διαδίκων. Μόνο με την αυστηρή τήρηση των εν λόγω χρονοδιαγραμμάτων διασφαλίζεται, όπως η νομολογία μας επισημαίνει, η απρόσκοπτη και αποτελεσματική εξυπηρέτηση των συμφερόντων της δικαιοσύνης και αποφεύγονται οι κίνδυνοι δημιουργίας επικίνδυνων ρηγμάτων στην απονομή της (Χόππης ν. Παναγή
(1993)3 Α.Α.Δ. 140, Βαρδιάνου ν. Richards
(1998)1 Α.Α.Δ. 698 και Cyprus Trading Corporation PLC v. Ιωάννη Φετοκάκη κ.ά.
(2011)1 Α.Α.Δ. 2008). Παρέκκλιση από τις εν λόγω αρχές δεν επιτρέπεται ειμή μόνο εκεί όπου το επιβάλλει το συμφέρον της δικαιοσύνης. Όπως από τη σχετική νομολογία προκύπτει, η παράταση των εν λόγω προθεσμιών, συνιστά θέμα που ανάγεται στη διακριτική εξουσία του δικαστηρίου, η οποία ασκείται δικαστικά με βάση τα ιδιαίτερα γεγονότα της υπόθεσης στα πλαίσια της οποίας το δικαστήριο καλείται να ασκήσει τη συγκεκριμένη εξουσία του (Loizou v. Konteatis
(1968)1 C.L.R. 291 και Stabilad v. Stephens & Carter [1998] 4 All E.R. 129). Αποκλειστικό οδηγό για την άσκηση της επί του προκειμένου διακριτικής εξουσίας του δικαστηρίου αποτελεί το συμφέρον της δικαιοσύνης (Evand Promotions κ.ά. ν. Rutman (Αρ. 2)
(1998)1(Δ) Α.Α.Δ. 2123 και Ιωάννου ν. Θεοδούλου κ.ά.
(2000)1 Α.Α.Δ. 7 ). Όπως πολύ εύστοχα επισημαίνεται στην υπόθεση Ιωάννου, με αναφορά στην υπόθεση Χόππης (πιο πάνω), «Ο προσδιορισμός των συμφερόντων της δικαιοσύνης σε κάθε περίπτωση, είναι έργο σύνθετο. Αντισταθμίζονται, αφενός, οι συνέπειες της παρεκτροπής από τα θέσμια, τα επακόλουθα τους στα δικαιώματα του αντιδίκου και, αφετέρου, οι συνέπειες άρνησης του αιτήματος στα συμφέροντα του αιτητή. Όπως εξηγείται στη Χοππής σελ. 143: «Το συμφέρον της δικαιοσύνης είναι έννοια σύνθετη και πολυδιάστατη, συνυφασμένη με το σύνολο των αρχών του δικαίου και τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης».» Ανάμεσα στα ιδιαίτερα περιστατικά, στη βάση των οποίων ασκείται η διακριτική εξουσία του δικαστηρίου, κυρίαρχη θέση κατέχει η ύπαρξη ή όχι ικανοποιητικής δικαιολογίας για την παράλειψη του αιτητή να τηρήσει την καθορισμένη προθεσμία, της οποίας την παράταση επιδιώκει με την αίτησή του. Στην υπόθεση Ανδρέας Λυσιώτη ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(2000)1 ΑΑΔ 364 το Ανώτατο είπε: «1. Η προεξάρχουσα αρχή είναι ότι η σχετική εξουσία του δικαστηρίου αποτελεί ζήτημα διακριτικής ευχέρειας (Loizou v. Konteatis
(1968)1 C.L.R. 291, 293 και Schafer v. Blyth [1920] 3 K.B. 143). Η εξουσία αυτή πρέπει να ασκείται δικαστικά και να λαμβάνονται υπόψη όλα τα ουσιώδη περιστατικά της υπόθεσης. Ανάμεσα στα περιστατικά πρωτεύουσα θέση κατέχει η ύπαρξη ή όχι ικανοποιητικής δικαιολογίας για την παράλειψη του αιτητή να κάμει μέσα στις καθορισμένες προθεσμίες αυτό που τώρα επιζητεί να κάμει (Λυρατζής ν. Χαραλάμπους κ.α.
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ., 193, Loizou (πιο πάνω), Cyprian Seaway Agencies v. Republic
(1981)3 C.L.R. 271). 2. Οι τασσόμενες προθεσμίες αποτελούν βασικό υποστήριγμα του νομικού μας συστήματος για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης (Μιχαηλίδης v. Χρίστου
(1996)1(B) A.A.Δ. 1190, Κληρίδης ν. Σταυρίδη
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1348 και Βαρδιάνου ν. Richards
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 698). Όπου ο νομοθέτης θέτει προθεσμίες για τη λήψη διαδικαστικών μέτρων οι πρόνοιες αναφορικά με τις προθεσμίες πρέπει να εφαρμόζονται αυστηρά. Η τήρηση τους εξυπηρετεί άμεσα τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Πρόκειται για ζήτημα που συνδέεται με το δημόσιο συμφέρο για την τελεσιδικία και επηρεάζει άμεσα τα συμφέροντα των διαδίκων. Από τη συμμόρφωση προς τα χρονοδιαγράμματα που τάσσονται από τους θεσμούς εξαρτάται η απρόσκοπτη απονομή της δικαιοσύνης. Διαφορετική αντιμετώπιση θα δημιουργούσε επικίνδυνα ρήγματα στην απονομή της δικαιοσύνης (Χόππης ν. Παναγή
(1993)Α.Α.Δ. 140, Βαρδιάνου (πιο πάνω) και Cyprus Import Corporation Ltd v. Σενέκη
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 1108). 3. Ειδικές περιστάσεις όπως υπερβολική αργοπορία δυνατόν να πείσουν το δικαστήριο να αρνηθεί την παράταση της προθεσμίας (Eaton v. Storer 22 Ch. D. 92, C.A. και Phylactou v. Michael
(1982)1 C.L.R. 904).
- Το συμφέρον της δικαιοσύνης αποτελεί αποκλειστικό οδηγό για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου για την παράταση της προθεσμίας (Χόππης (πιο πάνω)), σελ.
- Βλ. και Ιωάννου ν. Θεοδούλου κ.ά.,
(2000)1 Α.Α.Δ. 7 στην οποία έχουν επισημανθεί τα εξής: "Ο προσδιορισμός των συμφερόντων της δικαιοσύνης σε κάθε περίπτωση, είναι έργο σύνθετο. Αντισταθμίζονται, αφενός, οι συνέπειες της παρεκτροπής από τα θέσμια, τα επακόλουθα τους στα δικαιώματα του αντιδίκου και, αφετέρου, οι συνέπειες άρνησης του αιτήματος στα συμφέροντα του αιτητή. Όπως εξηγείται στη Χοππής, σελ. 143: "Το συμφέρον της δικαιοσύνης είναι έννοια σύνθετη και πολυδιάστατη, συνυφασμένη με το σύνολό των αρχών του δικαίου και τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης" (Βλ. επίσης Δημοκρατία ν. Χριστοδούλου
(1997)3 Α.Α.Δ. 241 και Πισσούριου ν. Golden Hand Co. Ltd
(1999)1 Α.Α.Δ. 257).» Η αγωγή καταχωρήθηκε στις 4.5.
- Καταχωρήθηκε σημείωμα εμφάνισης στις 15.6.
- Η υπεράσπιση καταχωρήθηκε στις 5.9.
- Ακολούθως στις 27.9.16 καταχωρήθηκε Αίτηση για τροποποίηση του τίτλου της Αγωγής αλλά απεσύρθη στις 9.11.16 και στις 11.11.16 καταχωρήθηκε η παρούσα Αίτηση. Οι Ενάγοντες παρέλειψαν να εκδώσουν την προνοούμενη στην παράγραφο
(1)(α) της Διαταγής 30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ούτε οι Εναγόμενοι, έκδοσαν την προνοούμενη στην παράγραφο
(1)(γ) της ίδιας διαταγής, ειδοποίηση προς τους Ενάγοντες με την οποία να τους ενημερώνουν για την παράλειψη και να τους καλούν όπως εντός 30 ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης καταχωρήσουν την αίτηση για οδηγίες. Η Διαταγή 30 προβλέπει ότι: «Στην περίπτωση μη συμμόρφωσης σε οποιαδήποτε από τις πιο πάνω πρόνοιες η αγωγή ή η ανταπαίτηση θα θεωρείται ως εγκαταλειφθείσα και θα απορρίπτεται από το Δικαστήριο στη λήξη της περιόδου των 60 ημερών.» Η παρούσα Αίτηση καταχωρήθηκε πριν τη λήξη των 60 ημερών. Απάντηση στην υπεράσπιση δεν καταχωρήθηκε και είναι παράταση του χρόνου των 7 ημερών που ζητούν οι Ενάγοντες για να καταχωρήσουν την Απάντηση. Η δικαιολογία που προβάλλουν για τη μη έγκαιρη καταχώρηση της Απάντησης είναι ότι, ένεκα του μεγάλου όγκου φακέλων που έχουν στο γραφείο τους και του αυξημένου φόρτου εργασίας δεν κατέστη δυνατή η έγκαιρη ενημέρωση του φακέλου τους με αποτέλεσμα τη μη έγκαιρη καταχώρηση του δικογράφου της Απάντησης στην Υπεράσπιση. Βρίσκω ότι έχει δοθεί ικανοποιητικός λόγος για την παράλειψη των Εναγόντων να καταχωρήσουν Απάντηση στην Υπεράσπιση. Σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση ΔΗ.ΜΑ.ΡΩ. ΛΤΔ ν. ΚS SOCRATOUS LTD
(2007)1Β Α.Α.Δ. 1307: «΄Εχουμε όμως, με κάθε σεβασμό, την άποψη ότι από τη στιγμή που δέχεται κανείς, με αναφορά στις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης, ότι επρόκειτο περί αθώου λάθους, δεν έχει θέση η γενίκευση με αναφορά στον κίνδυνο δυνητικά της επίκλησης ανύπαρκτου λάθους με σκοπό τη ματαίωση της ακρόασης.» Είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να επιτραπεί η καταχώρηση του συγκεκριμένου δικογράφου για να τεθούν όλοι οι ισχυρισμοί των Εναγόντων ενώπιον του Δικαστηρίου για να έχουν το δικαίωμα να προσκομίσουν την αναγκαία μαρτυρία να αποδείξουν τους δικογραφημένους ισχυρισμούς τους. Δεν βρίσκω να επηρεάζεται οποιοδήποτε συνταγματικό δικαίωμα των Εναγομένων. Εκδίδεται διάταγμα ως η Αίτηση. Τα έξοδα, όμως, δεν θα ακολουθήσουν το αποτέλεσμα. Επιδικάζονται προς όφελος των Εναγομένων και σε βάρος των Εναγόντων, τα οποία να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να πληρωθούν στο τέλος. (Υπ.) ........... Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΣΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο