ΧΡΥΣΤΑΛΛΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΕΤΤΑ κ.α. ν. ΦΛΩΡΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΑΥΛΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 4167/16, 23/6/2017

(1),2,7,8,9, Δ.21 Κ.14

(2), Δ.39 θθ.1-21, Δ.64 θ.1 και 2, και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η Αίτηση υποστηρίζεται ως προς τα γεγονότα από την ένορκη δήλωση της Χρυστάλλας Γεωργίου Μέττα, Ενάγουσας 1, δεόντως εξουσιοδοτημένη και από τον Ενάγοντα 2 για να προβεί στην εν λόγω ένορκη δήλωση. Οι Ενάγοντες ζητούν την άδεια του Δικαστηρίου να καταχωρήσουν τις συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις, όπως λέγει, στο πλαίσιο της ενδιάμεσης αίτησης των Εναγόντων ημερ. 6.9.2016, για την έκδοση, μεταξύ άλλων, διατάγματος το οποίο να διατάσσει την Εναγομένη 1 και/ή τους Εναγόμενους 2-4 όπως διακόψουν ή και αναστείλουν την έναρξη ή και τη συνέχιση εργασιών για κατασκευή περίφραξης ή και τις οποιεσδήποτε οικοδομικές ή και χωματουργικές ή και άλλες εργασίες σε λωρίδα γης πλάτους 4.30 μ. ή και άλλου πλάτους που θα κρίνει το Δικαστήριο κατά μήκος του ανατολικού συνόρου του τεμαχίου με στοιχεία: αρ. εγγραφής 0/30896, Φ/Σχ. 2-218-387, τεμάχιο 360 (πρώην τεμάχιο 1287), τοποθεσία Μουττολάκανα, κοινότητα Παλιομέτοχο της Επαρχίας Λευκωσίας το οποίο είναι εγγεγραμμένο επ΄ ονόματι της Εναγομένης 1, μέχρι τελικής εκδικάσεως της παρούσης αγωγής ή και μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Είναι αναγκαία η καταχώρηση των ενόρκων δηλώσεων καθότι συμβάντα έλαβαν χώρα μετά την καταχώρηση της ενδιάμεσης αίτησης ημερ. 6.9.2016 και αφού το Δικαστήριο εξέδωσε διάταγμα στις 8.9.2016 ως το αιτητικό Β της ενδιάμεσης αίτησης το οποίο διατάττει και απαγορεύει στην Εναγομένη 1 και/ή στους Εναγόμενους 2 - 4 να εμποδίζουν τη συνεχή ή και απρόσκοπτη πρόσβαση διαμέσου του τεμαχίου αρ. 360 όπως περιγράφεται πιο πάνω το οποίο είναι υποκείμενο σε δικαίωμα διόδου πλάτους 3.66 μ. επί του ανατολικού συνόρου του τεμαχίου 360. Τα όσα περιγράφονται στις ένορκες δηλώσεις, είναι στοιχεία τα οποία καταδεικνύουν και/ή αποδεικνύουν ότι είναι απαραίτητη η απαγόρευση συνέχισης εργασιών για το λόγο ότι οι Εναγόμενοι προχώρησαν στις 7.11.2016 στην εγκατάσταση πασσάλου της ΑΗΚ μπροστά από την καγκελόθυρα της οικίας της εντός των 3,66 μ. αχρειστεύοντας και αποκλείοντας ουσιαστικά την είσοδο και έξοδο από την πύλη της οικίας της. Είναι αναγκαία η καταχώρηση των ενόρκων δηλώσεων με τις οποίες επεξηγούνται επακριβώς τα συμβάντα από την ημερομηνία καταχώρησης της ενδιάμεσης αίτησης μέχρι και την ημερομηνία καταχώρησης της παρούσας αίτησης. Επιπλέον διά της καταχώρησης των ενόρκων δηλώσεων θα καταδειχθεί η παραβίαση του υφιστάμενου διατάγματος ημερ. 8.9.2016 αφού μετά την παράνομη ενέργεια της ΑΗΚ όσον αφορά την τοποθέτηση πασσάλου, οι Εναγόμενοι προέβησαν και σε άλλη παράνομη και αυθαίρετη ενέργεια τοποθετώντας μπροστά από την καγκελόθυρα λάστιχο μεταφοράς νερού από κοντινή γεώτρηση. Οι Εναγόμενοι καταχώρησαν ένσταση στην πιο πάνω αίτηση στην οποία επικαλούνται λόγους για τη μη έγκριση του αιτήματος της πλευράς των Εναγόντων όπως το ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της Νομολογίας για έγκριση της αίτησης και ειδικά σε σχέση με τη διαδικασία ενδιάμεσων αιτήσεων σε συνάρτηση με την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων, δεν ικανοποιείται η προϋπόθεση για κατάδειξη καλού λόγου για έγκριση της αίτησης και η υπό κρίση αίτηση είναι νόμω και ουσία απαράδεκτη. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ. Στην απόφαση Iacovou Brothers (Constr.) Ltd ν Fashionwise Ltd

(2000)1 ΑΑΔ σελ. 1377 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Είναι ορθό ότι σε περιπτώσεις αιτήσεων που οι ισχυρισμοί του αιτητή αμφισβητούνται ο αιτητής θα πρέπει να προσκομίσει προφορική μαρτυρία για να αποσείσει το σχετικό βάρος που έχει για την απόδειξη των ισχυρισμών του. (Ίδε Krashias Shoe Factory Ltd ν Adidas Sportschuhfabriken Adi Dossier K.G.

(1989)1(E) Α.Α.Δ. 750 και Louis Vuitton ν Dermosak Ltd and Orphanidou

(1992)1 Α.Α.Δ. 1453). Ο αιτητής μπορεί να αποσείσει το σχετικό βάρος της απόδειξης είτε με την παράθεση της δικής του μαρτυρίας είτε με την αποκάλυψη στοιχείων που προκύπτουν από την αντεξέταση στην οποία υποβάλλει τα πρόσωπα τα οποία έχουν προβεί σε ένορκες δηλώσεις εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση. Επισημαίνουμε ότι με την πρόσφατη τροποποίηση του Κανονισμού 4 της Διαταγής 48 (Ίδε ο περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικός) (Αρ. 3) Διαδικαστικός Κανονισμός του 1999) η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται με βάση τα γεγονότα που περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις με δυνατότητα αντεξέτασης». Συνεπώς το Δικαστήριο, κατά την εκδίκαση της Αίτησης, ημερομηνίας 6.9.16, θα βασιστεί στα γεγονότα όπως αυτά περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις λαμβανομένου υπόψη του βάρους απόδειξης των ισχυρισμών εκάστου των δύο Μερών. Η δυνατότητα καταχώρησης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων προβλέπεται στην Δ.48 θ.4

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που έχει ως εξής: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση Συμπληρωματικών Ενόρκων Δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείτε από τη Διαταγή 39». Στόχος της καταχώρησης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων είναι η ολοκληρωμένη παρουσίαση είτε της Αίτησης, είτε της ΄Ενστασης ώστε αυτή να οδηγηθεί σε ακρόαση στη βάση της ολοκληρωμένης εικόνας της διαφοράς. Και, βεβαίως, σκοπός της Δ.48, θ.4 είναι η παρουσίαση ενώπιον του Δικαστηρίου όλων εκείνων των γεγονότων που είναι αναγκαία για να υποστηριχθεί η εκατέρωθεν θέση των διαδίκων. Η υπό εξέταση αίτηση είναι ενδιάμεση Αίτηση που βασίζεται δικονομικά στην Δ.48. Αυτό που θα πρέπει να εξεταστεί είναι κατά πόσο το Δικαστήριο μπορεί να ασκήσει την διακριτικής φύσεως εξουσία που του παρέχει η Δ.48 Θ.4

(2), νοουμένου ότι προβάλλεται καλός λόγος σύμφωνα με την εν λόγω διαταγή. Δηλαδή το Δικαστήριο έχει διακριτική εξουσία να εκδώσει διάταγμα όπως αυτό που ζητείται με την υπό εκδίκαση αίτηση νοουμένου ότι αποκαλύπτεται καλός λόγος. Έχει καθήκον ο Αιτητής να αποκαλύψει κατά πόσο τα γεγονότα που θέλει να συμπεριλάβει στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση περιήλθαν σε γνώση του σε κατοπινό στάδιο και εν πάση περιπτώσει δεν ήταν στη σφαίρα της γνώσης του όταν συνέτασσε την αρχική ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτησή του. Θα πρέπει επίσης στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση για έκδοση διατάγματος, που να του επιτρέπει να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκο δήλωση, να αναφέρει περιληπτικά τα γεγονότα αυτά. Στην παρούσα υπόθεση οι Αιτητές επεσύναψαν αντίγραφο των ενόρκων δηλώσεων για τις οποίες υποβάλλεται το σχετικό αίτημα. Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ασκείται στη βάση των γεγονότων που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου και τα οποία θα πρέπει να αποκαλύπτουν την αναγκαιότητα για την παροχή της αιτούμενης άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σε συνδυασμό με τη διαπίστωση, στο πλαίσιο αυτό, του τι είναι δίκαιο υπό τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Φιλόκυπρου Ματθαίου

(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 510 το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου το οποίο θα πρέπει να ικανοποιηθεί και αποφανθεί ότι υπάρχει καλός λόγος ώστε να δοθεί άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης ή της ένστασης, ανάλογα με την περίπτωση. Ο «καλός λόγος» θεωρώ ότι θα πρέπει να προκύπτει από τα γεγονότα τα οποία θα πρέπει να εξειδικεύονται και να αναφέρονται τουλάχιστον περιληπτικά στην αίτηση για συμπληρωματική ένορκη δήλωση και για τα οποία είναι ανάγκη η έκδοση του σχετικού διατάγματος έτσι ώστε να απαντηθούν ή και να συμπεριληφθούν με την συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Ο «καλός λόγος» είναι συνυφασμένος με τη σημασία που έχει η προτεινόμενη επιπρόσθετη και/ή συμπληρωματική μαρτυρία για την εκδίκαση μιας Αίτησης με την ευχέρεια παρουσίασης της μαρτυρίας αυτής διά των αρχικών ενόρκων δηλώσεων καθώς και με την ανάγκη αντίκρουσης μαρτυρίας του αντιδίκου. Στην απόφαση στην Πολιτική ΄Εφεση αρ. 29/2014, Μαρία Κόκκινου ν. Κυριάκου Κόκκινου, ημερ. 3.11.2016 αποφασίστηκε ότι: «Σκοπός της καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης από τον εφεσίβλητο ήταν για να απαντήσει σε ισχυρισμούς της εφεσείουσας οι οποίοι περιέχονται σε συγκεκριμένες παραγράφους της ένορκης δήλωσης και συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης της που υποστήριζαν την ένσταση της στην αίτηση του για προσωρινό διάταγμα. Εγκρίνοντας το αίτημα του εφεσίβλητου, μετά από ακροαματική διαδικασία, το πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε ότι είχαν καταδειχθεί «καλοί λόγοι», όπως απαιτείται από τη Δ.48,Θ.4

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ώστε να επιτραπεί η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, με το σκεπτικό, «Αν δεν απαντηθούν οι ισχυρισμοί αυτοί, το Δικαστήριο δεν θα έχει μια ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα επί των εκατέρωθεν ισχυρισμών και θα μπορεί να εκληφθεί ότι ο αιτητής αποδέχεται τους ισχυρισμούς της καθ' ης η αίτηση». Θεώρησε ακόμη το πρωτόδικο Δικαστήριο πως αποτελούσε συνταγματικό δικαίωμα του εφεσίβλητου να υπερασπίσει τον εαυτό του σύμφωνα με το άρθρο 30 του Συντάγματος, ώστε να τεθεί η θέση του σε ισχυρισμούς της εφεσείουσας «που περιλαμβάνονται σε είκοσι έξι παραγράφους στην αρχική ένορκη δήλωσή της και άλλες έξι παραγράφους στη συμπληρωματική ένορκη δήλωσή της, σε δεκατρία τεκμήρια που επισυνάπτονται στην αρχική ένορκη δήλωση και σε τέσσερα τεκμήρια που επισυνάπτονται στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση.» Το ζήτημα της παραχώρησης ή μη άδειας για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ανάγεται, ασφαλώς, στη διακριτική ευχέρεια του εκδικάσαντος Δικαστηρίου η οποία ασκείται σε συνάρτηση με τη φύση της ενδιάμεσης διαδικασίας και τα θέματα που αναδύονται ενώπιον του ως επίδικα. Η δυνατότητα άσκησης της εξουσίας αυτής υπέρ του αιτήματος, όπου ο επιδιωκόμενος σκοπός της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που εκδόθηκε μονομερώς, απασχόλησε το Ανώτατο Δικαστήριο πρόσφατα στην υπόθεση Χαράλαμπου Ανδρέα Κουππά ν. Πουλλας Τσαδιώτης Λιμιτεδ κ.ά, Π.Ε. 312/2010, ημερομηνίας 17.7.2014 στην οποία λέχθηκαν τα εξής: «Σ΄ ότι δε αφορά τη δυνατότατα που παρέχεται από τη Δ.48 θ.4

(2)για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δεν πρέπει να λησμονείται ότι η δυνατότητα αυτή παρέχεται υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου» και δεν βλέπουμε πώς η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που χορηγήθηκε μονομερώς θα μπορούσε να τεκμηριώσει «καλό λόγο».» Δεν υπάρχει, βέβαια, άκαμπτος κανόνας. Σε διαδικασίες, όμως, για προσωρινά διατάγματα, σπάνια είναι που θα προκύψει ανάγκη η οποία να εκφράζεται σε καλό λόγο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ του αιτήματος. Και αυτό γιατί στις διαδικασίες αυτές το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται ουσιαστικά σε εξέταση της συνδρομής των νομοθετικών προϋποθέσεων για την έκδοση του διατάγματος, χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και σε εξέταση των αμφισβητούμενων γεγονότων. Στην προκειμένη περίπτωση, το πρωτόδικο Δικαστήριο ορθά υπογράμμισε ότι η αίτηση του εφεσίβλητου για προσωρινό διάταγμα θα κρινόταν επί των γεγονότων που αναφέρονται στην αρχική ένορκη δήλωση του, εγκρίνοντας όμως το αίτημα για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης λησμόνησε αυτά που υπογράμμισε και, ουσιαστικά, κατέστησε την απάντηση των ισχυρισμών της εφεσείουσας αυτοσκοπό. Παρόλο δε που ο ευπαίδευτος συνήγορος του εφεσίβλητου, στα πλαίσια της συζήτησης της επίδικης αίτησης πρωτόδικα, αναφέρθηκε - όπως μνημονεύεται στην πρωτόδικη απόφαση - «στους ισχυρισμούς και στις ενότητες των ισχυρισμών από τις ένορκες δηλώσεις της καθ' ης η αίτηση, οι οποίοι, κατά την άποψη του, χρήζουν απάντησης», το Δικαστήριο δεν συνάρτησε την κρίση του με ό, τι θα μπορούσε να ήταν αναγκαίο για σκοπούς επίλυσης των επίδικων θεμάτων. «Καλός λόγος» προϋποθέτει την ύπαρξη κάποιας ανάγκης με απώτερο σκοπό την επίλυση των επίδικων ζητημάτων της ενδιάμεσης διαδικασίας και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Εν προκειμένω, δεν είχε καταδειχθεί τέτοια ανάγκη. Σ΄ ότι δε αφορά τη δυνατότητα που παρέχεται από τη Δ.48 θ.4

(2)για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δεν πρέπει να λησμονείται ότι η δυνατότητα αυτή παρέχεται υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου» και δεν βλέπουμε πως η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που χορηγήθηκε μονομερώς θα μπορούσε να τεκμηριώσει «καλό λόγο».» Η εισαγωγή οποιασδήποτε μαρτυρίας η οποία πιθανόν να αλλοιώσει ή να τροποποιήσει τα γεγονότα πάνω στα οποία είχε βασιστεί η αρχική αίτηση δεν είναι επιτρεπτή γιατί το Δικαστήριο πρέπει να εξετάσει την ορθότητα του εκδοθέντος, μονομερώς, διατάγματος με βάση τα στοιχεία που είχαν τεθεί υπόψη του κατά το στάδιο της έκδοσής του, αντιπαραβάλλοντάς τα με τα στοιχεία που τέθηκαν από τα ενιστάμενα μέρη. Το εκδοθέν μονομερώς διάταγμα είναι το ίδιο σε ουσία, περιεχόμενο και βάση με τα αιτητικά παραγράφοι Α, Γ και Δ της Αίτησης. Εάν ορθώς εκδόθηκε το διάταγμα μονομερώς, θα κριθεί με βάση τα γεγονότα που είχε ενώπιον του το Δικαστήριο κατά την έκδοση του και εάν με τα στοιχεία αυτά ικανοποιούντο οι προβλεπόμενες από το Νόμο και Νομολογία προϋποθέσεις. Θα έπρεπε οι Αιτητές να είχαν θέσει όλα τα γεγονότα που ήταν στην σφαίρα γνώσης των ή που μπορούσαν να ήταν σε γνώση τους για να τα λάβει υπόψη του το Δικαστήριο κατά την έκδοση του διατάγματος. Όσον αφορά τον ισχυρισμό ότι τα στοιχεία που θα εισάξουν οι Αιτητές με τις συμπληρωματικές ένορκες τους δηλώσεις καταδεικνύουν την παράβαση του Διατάγματος του Δικαστηρίου, ημερομηνίας 8.9.2016, αυτό δεν είναι του παρόντος. Η παράβαση ή όχι του εκδοθέντος διατάγματος δεν είναι αντικείμενο της Αίτησης ημερομηνίας 6.9.

1. ΄Εχει καταχωρηθεί ξεχωριστή Αίτηση για παρακοή του εκδοθέντος διατάγματος, Αίτηση ημερομηνίας 16.12.
2. Ούτε ο ισχυρισμός αυτός αποτελεί «καλό λόγο» για καταχώρηση των συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Έχω μελετήσει με προσοχή τα όσα έχουν αναφέρει οι ευπαίδευτοι δικηγόροι και των δύο πλευρών στις αγορεύσεις τους ως επίσης τα όσα περιέχονται στην αίτηση, στην ένσταση και τις ένορκες δηλώσεις που τις συνοδεύουν. Κρίνω ότι οι λόγοι τους οποίους προβάλλει η πλευρά των αιτητών για να τους επιτραπεί η καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων, όπως αυτοί καταγράφονται στην Αίτηση, δεν αποτελούν «καλό λόγο» για να τους επιτραπεί να καταχωρήσουν τις συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις και ως εκ τούτου κρίνω ότι η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγομένων - Καθ΄ ων η Αίτηση και εναντίον των Εναγόντων - Αιτητών όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. [Υπ.] Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΣΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο